కొండమీది ప్రసంగం

ఇప్పుడు, "మరియు ఆయన నీతి" అని చేర్చడం ద్వారా ఆయన ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? ఈ రాజ్యానికి దాని స్వంత నీతి ఉంది, కానీ అది వేరొక రాజ్యం కాబట్టి, లోకంలో ఉన్న నీతికి భిన్నమైన నీతి. అందువల్ల, అది సత్క్రియలలో నిమగ్నమై, చురుకుగా ఉండే విశ్వాసం నుండి వచ్చే నీతిని సూచిస్తుంది. అంటే, నేను సువార్తను గంభీరంగా తీసుకుంటాను, దానిని శ్రద్ధగా వింటాను లేదా ఉపయోగిస్తాను, ఆ తర్వాత ఒక చెవి నుండి విని మరో చెవి నుండి బయటకు పోనిచ్చే సోమరిపోతుగా లేదా కపటిగా ఉండకుండా, వాస్తవానికి దానికి అనుగుణంగా జీవిస్తాను. పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పినట్లుగా (1 కొరింథీ. 4:20), రాజ్యం తన ఉనికిని క్రియలలో మరియు శక్తిలో రుజువు చేస్తుంది: "దేవుని రాజ్యం మాటలలో కాదు, శక్తిలో ఉంటుంది." దాని ఫలాలతో కూడిన సువార్తను మనం అలా పిలుస్తాము—సత్క్రియలు చేయడం, మీ స్థానాన్ని లేదా పదవిని శ్రద్ధగా మరియు విశ్వాసంగా నెరవేర్చడం, మరియు సువార్త కొరకు అన్ని రకాల శ్రమలను అనుభవించడం. ఆయన ఇక్కడ "నీతి" అనే పదాన్ని, అది పూర్తిగా పరిపూర్ణమైనది అనే అర్థంలో కాకుండా, దేవునితో మరియు మనుష్యులతో ఒక క్రైస్తవుని సంపూర్ణ జీవితానికి సంబంధించిన సాధారణ అర్థంలో ఉపయోగిస్తున్నారు; ఇందులో నీతి వృక్షం మరియు దాని ఫలం రెండూ చేరి ఉంటాయి. అది నిరంతరం అభివృద్ధి చెందుతూ ఉంటుంది. ఆయన తన శిష్యులతో, వారు ఇంకా దానిని పొందలేదు (ఫిలిప్పీయులకు 3:12), నేర్చుకోలేదు, లేదా పరిపూర్ణంగా జీవించలేదు కాబట్టి, దానిని వెతుకుతూనే ఉండమని చెప్పడం ద్వారా ఇక్కడ ఈ విషయాన్ని చూపిస్తున్నారు. ఎందుకంటే క్రీస్తు రాజ్యంలో మన స్థితి సగం పాపం, సగం పవిత్రత. మనలో విశ్వాసానికి మరియు క్రీస్తుకు చెందినది పూర్తిగా స్వచ్ఛమైనది మరియు పరిపూర్ణమైనది, ఎందుకంటే అది మన సొంతం కాదు, క్రీస్తుది. ఆయన విశ్వాసం ద్వారా మనవాడై, మనలో జీవిస్తూ, పనిచేస్తున్నాడు. కానీ ఇంకా మన సొంతంగా ఉన్నది పూర్తిగా పాపభరితమైనది. అయినప్పటికీ, క్రీస్తు ఆధ్వర్యంలో మరియు ఆయనలో, పాపక్షమాపణ ద్వారా అది కప్పివేయబడి, తుడిచివేయబడుతుంది; మరియు మనం ఈ జీవానికి పూర్తిగా చనిపోయే వరకు, అదే ఆత్మ కృప ద్వారా ప్రతిదినం అది చంపబడుతుంది.

చూడండి, ఏ విధమైన కపటం లేకుండా, యథార్థంగా ప్రవర్తించడం ఈ రాజ్యపు నీతి యొక్క లక్షణం.

ఎందుకంటే, సువార్తను గూర్చి మాట్లాడటం, గొప్పలు చెప్పుకోవడం తెలిసి కూడా దాని ప్రకారం జీవించని వారికి ఇది విరుద్ధంగా ఉంది. దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించడం, ప్రతిఒక్కరికీ మేలు చేయడం, మరియు అన్ని రకాల కష్టాలను అనుభవించడం ఒక కష్టమైన పని; కానీ అందుకే దానిని "దేవుని నీతి" అని పిలుస్తారు. మేలు చేసి, దానికి ప్రతిఫలంగా కీడును అనుభవించడాన్ని లోకం సహించలేదు. ఇది లోక సంబంధమైనది కాదు, అక్కడ నీతిమంతుడైన వ్యక్తి శిక్షించబడటం లేదా హింసకు గురికావడం తప్పు; అటువంటి వ్యక్తికి కృతజ్ఞతతో మరియు మంచి విషయాలతో ప్రతిఫలం లభించాలి. కానీ మన ప్రతిఫలం భూమి మీద కాదు, పరలోకంలో మన కోసం సిద్ధంగా ఉంచబడింది, మరియు దానిని మనం అక్కడే కనుగొంటాము. ఇది తెలుసుకుని, దాని ప్రకారం ప్రవర్తించాలనుకునే ఎవరికైనా, ఇతర మార్గాల కోసం వెతకాల్సిన అవసరం లేకుండానే చేయడానికి చాలా పని ఉంటుంది; మరియు అతను ధన వ్యామోహం మరియు ఆందోళన గురించి కూడా మరచిపోగలడు.

అతను ప్రపంచంపై ఎంతగా విరక్తి చెందుతాడంటే, అతని జీవితం, అతని భౌతిక ఆస్తులు అతనికి ఇకపై పెద్దగా విలువైనవిగా అనిపించవు. అతను ఎంతగా అలసిపోతాడంటే, ప్రతి గంటా మరణం కోసం ఎదురుచూస్తూ, దాని కోసమే ఆశిస్తూ ఉంటాడు.

తాత్కాలిక సంపదల నుండి మన దృష్టిని శాశ్వతమైన నిధి వైపు మళ్ళించి, పరలోకంలో మనకు ఉన్నవాటితో పోలిస్తే ఈ సంపదలు మన దృష్టికి యోగ్యమైనవి కావని ఆయన చేసిన హెచ్చరిక ఇంతటితో ముగిసింది. ఈ హెచ్చరికకు ఆయన ఇప్పుడు ఒక వాగ్దానాన్ని మరియు ఓదార్పును జతచేస్తున్నారు. మనకు ప్రతీదాన్నీ నిరాకరించి, అసూయపడే ఈ లోకం వల్ల మనం ఎంతో బాధపడవలసి వస్తోంది కాబట్టి, మరియు ప్రతి గంటా మన సర్వస్వాన్ని మన నుండి తీసివేస్తారేమోనని మనం ఎదురుచూస్తున్నాము కాబట్టి, ఆయన మనకు భూమి మీద ఏమీ ఇవ్వకుండా ఆకలితో అలమటించాలని కోరుకుంటున్నాడని మనం అనుకోకుండా ఉండటానికే ఆయన ఈ మాట చెబుతున్నారు. ఇక్కడ కూడా, ఈ జీవితావసరాల కోసం మనకు కావలసినవి లభిస్తాయని మనం తెలుసుకోవాలి. అందుకే ఆయన ఇలా అంటున్నారు: "మీరు మొదట దేవుని రాజ్యాన్ని వెదికితే, అప్పుడు ఇవన్నీ కూడా మీకు లభిస్తాయి." అంటే, మీకు ఎలాంటి సొంత చింత లేకుండా, ఆహారం, పానీయం మరియు వస్త్రాలు బోనస్‌గా లభిస్తాయి. నిజానికి, మీరు అలాంటి విషయాల గురించి చింతించకుండా, దేవుని రాజ్యం కొరకు సర్వస్వం పణంగా పెట్టడం ద్వారానే అది మీకు లభిస్తుంది, మరియు అది ఎక్కడి నుండి వచ్చిందో కూడా మీరు ఊహించలేనంత అద్భుతంగా లభిస్తుంది.

మన అనుభవం ప్రతిరోజూ మనకు నేర్పినట్లుగా, ఈ లోకంలో దేవునికి తనవారిని పోషించడానికి సరిపడా ఉంది. ఎందుకంటే ఆయన పక్షులన్నిటినీ, పురుగులన్నిటినీ పోషిస్తాడు, మరియు మనం విన్నట్లుగా, ఆయన పొలంలోని లిల్లీ పువ్వులకు వస్త్రాలు తొడిగిస్తాడు; నిజానికి, ఆయన దుర్మార్గులకు కూడా ఉదారంగా ఇస్తాడు మరియు వారి కోసం పంటలు పండేలా చేస్తాడు. ఇష్టం లేకపోయినా, ఈ లోకం మనల్ని తనతో పాటు తినడానికి, త్రాగడానికి అనుమతించాల్సి వస్తుంది.

ఇప్పుడు, మనం ఈ విషయాన్ని గ్రహించి, దేవుని వాక్యం మన దగ్గర ఉండి దానిని ఉపయోగిస్తే, మరియు ప్రతి వ్యక్తి తాను చేయవలసినది చేస్తే, మనకు ఇంకా ఏమి కావాలి? మనకు తినడానికి, త్రాగడానికి, మరియు ధరించడానికి సమృద్ధిగా ఉంది; ఒక రాజుకు లేదా చక్రవర్తికి లభించినంత కడుపు నింపుకోవడానికి మనకు లభిస్తుంది. అయితే, అతని హోదాకు తగినట్లుగా, అతనికి ఎక్కువ ఉండాలి, మరియు అతనిది మరింత వైభవంగా ఉండాలి. కానీ దాని అర్థం అతను దానిని ఎక్కువగా ఆస్వాదిస్తున్నాడని కాదు. అతని రాజభోజనం వలెనే నా రొట్టె నాకు ఆహారం ఇస్తుంది, మరియు అతని బంగారు, వెండి వస్త్రాల వలెనే నా బట్టలు నన్ను కప్పి, వెచ్చదనాన్ని ఇస్తాయి. విశ్వాసంతో దేవుణ్ణి సేవించి, ఆయన రాజ్యాన్ని విస్తరింపజేసే వ్యక్తి ఆకలితో చనిపోవడం ఎలా సాధ్యం? అన్నింటికంటే మించి, ఆయన ప్రపంచం మొత్తానికి అవసరానికి మించి ఇస్తున్నాడు. ఒక క్రైస్తవుడు ఆకలితో చనిపోవాలంటే భూమి మీద రొట్టె అయిపోవాలి లేదా ఆకాశంలో వర్షం ఆగిపోవాలి; నిజానికి, దేవుడే ముందుగా ఆకలితో చనిపోవాలి. ఇప్పుడు, ఆయన అత్యధికంగా సృష్టించి, అనుగ్రహించి, మనకు కావలసినంత ఇస్తానని, మనం చుట్టూ చూసేలోపే లేదా దానిని గ్రహించేలోపే అలా చేస్తానని నిశ్చయమైన వాగ్దానం చేసినప్పుడు, ఈ భయంకరమైన ఆందోళన మరియు దురాశతో మిమ్మల్ని మీరు ఎందుకు బాధించుకుంటున్నారు? ప్రతిచోటా, ప్రత్యేకంగా కీర్తనల గ్రంథంలో, లేఖనము ఇలాంటి వాక్యాలతో నిండి ఉంది (Ps. 33:19): "ఆయన కరువు కాలంలో భక్తులకు ఆహారం ఇస్తాడు"; మరియు (Ps. 37:19, 25): "భక్తిపరుడు రొట్టె కోసం యాచించడం నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు." మీ పరిస్థితి ఆయనను అబద్ధికునిగా మార్చడానికి ఆయన అనుమతించడు. కేవలం నమ్మండి!

ప్రభువులు, రైతులు, నగరవాసులతో కూడిన ఈ ప్రస్తుత ప్రపంచం ఇలా చేయడానికి నిరాకరిస్తే, ఆయన ఇవ్వడానికి ఇతర వ్యక్తులను లేదా ఇతర మార్గాలను కనుగొనగలరు, అంతేకాక వారు మీ నుండి ఎన్నటికీ తీసుకోగలిగే దానికంటే ఎక్కువగా ఇవ్వగలరు.

34. కాబట్టి రేపటి గురించి చింతించకండి, ఎందుకంటే రేపు దానికదే చింతిస్తుంది. ఆ రోజుకు దాని కష్టమే చాలును.

"దేవుని రాజ్యాన్ని ఎలా కాపాడుకోవాలో అనేదే మీ చింతగా ఉండనివ్వండి," అని ఆయన అంటారు, "మరియు ఇతర చింతలను పూర్తిగా వదిలించుకోండి, రేపటి గురించి మీకు ఏమాత్రం చింత లేకుండా పోయేంతగా. రేపు వచ్చినప్పుడు, అది దాని చింతలను తనతో పాటు తెచ్చుకుంటుంది." మనం చెప్పినట్లుగా, "మీరు వాటి దగ్గరకు వచ్చేవరకు మీ వంతెనలను దాటవద్దు."37 మనం ఒకేసారి ఒక రోజు గురించి మాత్రమే చింతిస్తున్నప్పటికీ, మన చింత ఎలాగూ ఏమీ సాధించదు.

అనుభవం చెప్పేదేమిటంటే, ఈ రోజు కంటే రెండు మూడు రోజులు తరచుగా వేగంగా గడిచిపోతాయి. దేవుడు ఒక వ్యక్తి పట్ల దయ కలిగి అతనికి విజయాన్ని ప్రసాదిస్తే, ఎంతో శ్రద్ధ, ఆందోళనతో నాలుగు రోజుల పాటు మరొక వ్యక్తి చేసే దానికంటే ఎక్కువ పనిని అతను ఎలాంటి చింత, ఆందోళన లేకుండా ఒక్క గంటలోనే సాధించగలడు. ఒక వ్యక్తి తన ఆందోళనను సాగదీసి, దానిని తనకు తానుగా విసుగు పుట్టించుకోగా, మరొక వ్యక్తి దానిని ఒక్క గంటలోనే అధిగమించాడు. అందువల్ల, మన ఆందోళన లేకుండా దేవుడు ఉచిత కానుకగా ఇచ్చే ఆ గడియ వచ్చినప్పుడు తప్ప ఎవరూ దేనినీ సాధించలేరు. మీరు గొప్ప పథకాలని భావించే వాటిని ముందుగానే ఊహించి, మీ ఆందోళనతో అమలు చేయడానికి ప్రయత్నించడం వ్యర్థం.

మన ప్రభువైన దేవునికి మన కోసం సమయాలను, గంటలను రహస్యంగా తగ్గించడం, పెంచడం అనే విద్య తెలుసు; ఒకరి కోసం ఒక గంటను రెండు వారాలుగా, ఒకరి కోసం ఒక గంటను రెండు వారాలుగా మార్చగలడు. ఈ విధంగా, దీర్ఘకాలం శ్రమించి, దుఃఖించిన ఒక వ్యక్తి, తక్కువ, సులభమైన పని చేసిన మరొక వ్యక్తి కంటే ఎక్కువ ఏమీ సాధించలేడు. ఇది ప్రతిరోజూ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. చాలామంది నిలకడగా, కష్టపడి పనిచేసినా, కనీస అవసరాలు తీర్చుకోవడానికే కష్టపడుతుంటారు. అదే సమయంలో, మరికొందరు తమ వ్యవహారాలను ఎంత చక్కగా ఏర్పాటు చేసుకున్నారంటే, ఎలాంటి ప్రత్యేక ప్రయత్నం లేకుండానే అన్నీ సజావుగా సాగిపోతూ, వారు వర్ధిల్లుతుంటారు. మన ఆందోళన తప్పనిసరిగా ఆయన ఆశీర్వాదాన్ని తెస్తుందని మనం భావించకుండా ఉండేందుకు దేవుడు ఇదంతా ఈ విధంగా నడిపిస్తాడు. కానీ, దేవుడు ఈ మంచి విషయాలను మనకు అనుగ్రహించే వరకు వేచి ఉండటానికి మనం నిరాకరిస్తాము. దానికి బదులుగా, దేవుడు వాటిని ఇవ్వకముందే మనమే వాటిని కనుగొనాలని పట్టుబడతాము.

గనులలో జరిగే తీరికలేని తవ్వకాలు, వేట మధ్య ఏమి జరుగుతుందో చూడండి. తరచుగా, ఎక్కడైతే ఖనిజం దొరికే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయో, అంతా బంగారంగా మారిపోతుందని అనిపిస్తుందో, అక్కడ ఏమీ దొరకదు, లేదా అకస్మాత్తుగా అంతా తెగిపోయి మన చేజారిపోతుంది. మరోవైపు, పూర్తిగా నష్టమేననిపించే, నిర్లక్ష్యానికి గురైన ప్రదేశాలలో, ఊహించని విధంగా తరచుగా గొప్ప సంపద దొరుకుతుంది. ఒక వ్యక్తి తనకున్నదంతా పెట్టుబడిగా పెడతాడు, కానీ అతనికి ఏమీ దొరకదు; మరొక వ్యక్తి బిచ్చగాడిగా మొదలుపెట్టి, ప్రభువు అవుతాడు.

ఆ తర్వాత, అనేక వేల గుల్డెన్‌లను కూడబెట్టిన వారు పదేళ్లు గడిచేలోపే బిచ్చగాళ్లుగా మారవచ్చు. అటువంటి గొప్ప సంపదలు మూడవ వారసుడి వరకు నిలవడం చాలా అరుదు.38 మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మంచి అదృష్టం మరియు ఆశీర్వాదాల సూత్రం ఇలా ఉండాలి: "నేను వెతకడం వల్ల కాదు, ఆయన ఉదారత వల్ల; కనుగొనడం వల్ల కాదు, యాదృచ్ఛికంగా." మనం అనుకున్న విధంగా పనులు జరగాలని మనం కోరుకుంటాము, కానీ అది ఆ విధంగా జరగదు. ఎందుకంటే ఆయన ఇలా అనుకుంటారు: "నీకు అది ఆ విధంగా లభించదు; కనీసం నువ్వు దానిని ఎక్కువ కాలం నిలుపుకొని ఆనందించలేవు." నాకే తెలిసిన చాలా మంది జేబులు గుల్డెన్‌లతో నిండిపోయి, గ్రోషెన్‌ల గురించి పట్టించుకోని వారు, కానీ చివరికి అన్ని హెల్లర్‌లు దొరికితే చాలు అని సంతోషించేవారు.

ఇప్పుడు, అది నిష్ప్రయోజనమని మరియు మీ ఆందోళన వ్యర్థమని మీకు అర్థమైంది కాబట్టి, దానిని విడిచిపెట్టి, దానికి బదులుగా దేవుని రాజ్యాన్ని ఎలా పొందాలో ఆలోచించండి. ఆయన మీ పట్ల ఉదారంగా ఉండాలనుకుంటున్నాడు, కానీ మీ కారణంగా కాదు.

103 మీ పని కారణంగా గానీ, దాని గురించిన చింత వలన గానీ. అటువంటి చింత వలన ఏదీ సాధించబడదు, కానీ మీ పదవిలో భాగంగా ఉండే చింత వలననే ఏదీ సాధించబడదు. దేవుని రాజ్యం మీరు ఆజ్ఞాపించబడిన వాటిని చేయాలని, దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించి, వ్యాప్తి చేయాలని, మీ పిలుపు ప్రకారం మీ పొరుగువారికి సేవ చేయాలని,39 మరియు దేవుడు మీకు ఇచ్చేది ఏదైనా తీసుకోవాలని కోరుతుంది. ఉత్తమమైన ఆస్తులు మన ప్రణాళికల నుండి వచ్చేవి కావు, కానీ యాదృచ్ఛికంగా మరియు ఆయన ఉదారత నుండి వచ్చేవే. మనం ఆందోళనతో సంపాదించుకున్న లేదా ఉంచుకోవాలని ప్రణాళిక వేసుకున్న వస్తువులు బహుశా మొదటగా కూలిపోయి నాశనమవుతాయి. ధనవంతుల కడుపులకు తరచుగా ఇదే జరుగుతుంది; వారి గొప్ప ఆందోళన వలన వారు తరచుగా తమ ధాన్యాన్ని మరియు ఇతర సామాగ్రిని పాడుచేసుకుంటారు. పొలంలో ధాన్యం ఎలా పెరుగుతుందో అనే విషయాన్ని దేవుడు మనకు ఆందోళనగా చేయక, మనం నిద్రపోతున్నప్పుడు దానిని మనకు ఇవ్వడం గొప్ప కృపా వరం. లేకపోతే మన ఆందోళనతో దానిని పాడుచేసుకుంటాము, మరియు మనకు ఏమీ లభించదు.

అందుకే ఆయన ఇప్పుడు ఇలా అంటున్నాడు: "ఈ రోజు కంటే ఎక్కువగా ఎందుకు చింతించి, రెండు రోజుల కష్టాలను భరించాలి? ఈ రోజు మీపై మోపిన కష్టంతో సంతృప్తి చెందండి. రేపు మీకు మరొకటి తెస్తుంది." మనం చెమట చిందించి బతకాలి (ఆదికాండము 3:19) మరియు ప్రతిరోజూ అన్ని రకాల ఇతర ప్రమాదాలను, చింతలను, దురదృష్టాలను మరియు ఆపదలను సహించాలి అనే దానిని ఆయన మనపై మోపబడిన ఒక "కష్టం" లేదా తెగులు అని పిలుస్తాడు.

ఈ జీవితంలో ప్రతిరోజూ మన నుండి ఏదైనా దొంగిలించబడినప్పుడు, లేదా మనకు మరేదైనా నష్టం జరిగినప్పుడు, లేదా మనం జబ్బుపడినప్పుడు, లేదా మన సేవకులు జబ్బుపడినప్పుడు, అటువంటి కష్టాలను మనం చూడాలి మరియు ఊహించాలి. అటువంటి దుఃఖాన్ని, వేదనను, మరియు కష్టాన్ని అనుభవించండి, మరియు దానిని సంతోషంతో స్వీకరించండి. దానితో సంతృప్తి చెందండి, ఎందుకంటే మీరు భరించడానికి అది చాలు. మీ ఆందోళన గురించి మరచిపోండి, అది కష్టాన్ని మరింత పెంచి, తీవ్రతరం చేస్తుంది. ఈ ఉదాహరణల నుండి మీరు చూడవచ్చు, దేవుడు ఎవరినీ ధనవంతునిగా చేయడానికి వారి ఆందోళనను ఎప్పుడూ ఉపయోగించలేదు; నిజానికి, చాలా మందికి తీవ్రమైన ఆందోళన ఉంటుంది, అయినా వారి వద్ద ఏమీ ఉండదు. ఆయన చేసేది ఇదే: ఎవరైనా తమ బాధ్యతను శ్రద్ధగా మరియు నమ్మకంగా నెరవేరుస్తూ, దేవునికి ప్రీతికరమైన రీతిలో దానిని చేయడానికి శ్రద్ధ వహిస్తూ, దాని విజయం గురించిన చింతను దేవునికి వదిలివేసినప్పుడు ఆయన చూసినప్పుడు, అటువంటి వ్యక్తికి ఆయన తన బహుమతులలో ఉదారంగా ఉంటాడు. ఇలా వ్రాయబడింది (సామెతలు 10:4): "శ్రద్ధగలవాని చెయ్యి ఐశ్వర్యవంతం చేస్తుంది." ఆయనకు సోమరులతో, తిండిపోతులతో, ఏ పనీ చేయకుండా, ఏ పనీ చేయకుండా ఉండేవారితో ఏ సంబంధం వద్దు; ఆయన తమ నోటిలో కాల్చిన బాతును వేసేంతవరకు తాము కూర్చొని వేచి ఉండాలన్నట్లు వారు ప్రవర్తిస్తారు. మీ పనిని మీరు నిజాయితీగా చక్కదిద్దుకోవాలని ఆయన మీకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు, అప్పుడు ఆయన తన ఆశీర్వాదంతో మీకు తోడుగా ఉండి సమృద్ధిని ఇస్తారు.

ఈ ప్రసంగానికి సంబంధించి ఇది చాలు.

1. మీరు తీర్పు తీర్చవద్దు, అప్పుడు మీకు కూడా తీర్పు తీర్చబడదు.

2. ఎందుకంటే మీరు తీర్పు తీర్చే ప్రకారమే మీకు తీర్పు తీర్చబడుతుంది, మరియు మీరు కొలిచే కొలతే మీకు తిరిగి ఇవ్వబడుతుంది.

గత అధ్యాయంలో, నిజమైన మంచి క్రియల గురించిన తన ఉపదేశాన్ని అనుసరించి, లోభం అనేది సిద్ధాంతంలోనూ, జీవితంలోనూ దేవుని రాజ్యానికి ఒక గొప్ప ఆటంకమని, మరియు క్రైస్తవ ప్రపంచానికి ఒక ప్రాణాంతకమైన ముప్పు అని హెచ్చరిస్తూ ప్రభువైన క్రీస్తు ఒక సుదీర్ఘమైన ఉపదేశం ఇవ్వడం మనం విన్నాము. ఇప్పుడు ఆయన, ప్రతి ఒక్కరినీ తీర్పు తీర్చి, విమర్శించే "స్వార్థపూరిత జ్ఞానం" అని పిలువబడే మరో గొప్ప మరియు ప్రమాదకరమైన దుర్గుణానికి వ్యతిరేకంగా ఇంకొక హెచ్చరికను ప్రారంభిస్తున్నారు. ఈ రెండు దుర్గుణాలు ఆధిపత్యం చెలాయించే చోట, సువార్త నిలవలేదు. లోభం ప్రసంగీకులలో మౌనాన్ని కలుగజేస్తుంది లేదా వినేవారిలో సువార్త పట్ల తిరస్కారాన్ని మరియు అశ్రద్ధను కలిగిస్తుంది. కానీ మీరు దానికి స్వార్థపూరిత జ్ఞానాన్ని జోడిస్తే, ప్రతి ఒక్కరూ ఎవరి మాట వినకుండా, ఎవరి నుండి నేర్చుకోకుండా, తామే ఉత్తమ ప్రసంగీకులుగా మరియు తమకు తామే యజమానులుగా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తారు. అందువల్లనే, వాక్యాన్ని కల్తీ చేయడానికి మరియు పాడుచేయడానికి, అది స్వచ్ఛంగా ఉండకుండా చేయడానికి, తద్వారా సువార్తను మరియు దాని ఫలాన్ని మరోసారి నాశనం చేయడానికి వర్గాలు మరియు చీలికలు తలెత్తుతాయి. దీనినే ఆయన ఇక్కడ "తీర్పు తీర్చడం" లేదా తీర్పు చెప్పడం అని అంటున్నారు. ఒక వ్యక్తి తాను ఏమి చేసినా, అది అతనికి నచ్చుతుంది; కానీ ఇతరులు ఏమి చేసినా అది దుర్గంధభరితంగానే ఉండాలి. నిజంగా అదొక మనోహరమైన, ఆకర్షణీయమైన గుణం! అది 'మాస్టర్ స్మార్ట్ అలెక్' అనే ఆ అద్భుతమైన వ్యక్తికి చెందినది.

దేవుడికి గానీ, ప్రపంచానికి గానీ అతను ఇష్టం లేదు, అయినా అతను ప్రతిచోటా ఉన్నాడు.

ఈ ప్రసంగం అభ్యంతరకరంగా మారకుండా, మరియు ఇది ఏ విధమైన తీర్పును గానీ విమర్శను గానీ పూర్తిగా నిషేధించినట్లుగా అపార్థం చేసుకోబడకుండా ఉండాలంటే, ఇప్పటికే చాలాసార్లు చెప్పబడిన దాని ఆధారంగా, ఇక్కడ క్రీస్తు తన శిష్యులకు మాత్రమే బోధిస్తున్నాడనే విషయం స్పష్టంగా ఉండాలి. ఆయన లోకంలో జరిగే తీర్పు లేదా శిక్ష గురించి అస్సలు మాట్లాడటం లేదు. ఉదాహరణకు, ఇంట్లో తల్లిదండ్రులు పిల్లలు మరియు సేవకుల విషయంలో తీర్పు తీర్చవలసి ఉంటుంది, వారు సరిగ్గా ప్రవర్తించనప్పుడు శారీరక శిక్షతో సహా శిక్ష విధించవలసి ఉంటుంది. ఒక రాజు గానీ, న్యాయాధిపతి గానీ తన పదవిని సరిగ్గా నిర్వహించాలనుకుంటే, అతను తీర్పు తీర్చడం మరియు శిక్షించడం నుండి తప్పించుకోలేడు. ఇదంతా లౌకిక ప్రపంచానికి సంబంధించిన విషయం, అది ఇక్కడ మనకు సంబంధించిన విషయం కాదు, కాబట్టి అది ఎలా ఉండాలో మరియు తప్పక ఉండాలో అలా ఉండటానికి మనం అనుమతిస్తాము. మనం ఇక్కడ చర్చిస్తున్నది మరొక రాజ్యం గురించి, అది మొదటిదాన్ని ఏ విధంగానూ బలహీనపరచదు లేదా రద్దు చేయదు. అదే క్రైస్తవుల మధ్య ఆధ్యాత్మిక జీవితం మరియు ఉనికి, అక్కడ ఒకరు మరొకరిని తీర్పు తీర్చడం మరియు ఖండించడం నిషిద్ధం. అటువంటి తీర్పు తీర్చడంలో సైతాను తన పనిని చేయడానికి ఎల్లప్పుడూ జోక్యం చేసుకుంటాడు. అతను ప్రతి వ్యక్తి గురించి గొప్ప అంచనాను, అలాగే వారి లక్ష్యమే అత్యుత్తమమైనదనే అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉంటాడు.

- 104 మరియు తన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా లేని దేనినైనా విమర్శిస్తూ, బలహీనపరుస్తూ, తానే ఏకైక విజేతగా నిలవాలి.

లౌకిక విషయాలలో కూడా ఇటువంటి ప్రవర్తన అత్యంత మూర్ఖత్వం మరియు తప్పు అయినప్పటికీ, అది ఎవరినీ మోసం చేయనంత స్పష్టంగా ఉంటుంది కాబట్టి మనం దానిని సహించగలం. ఉదాహరణకు, ఏదో ఒక వేశ్య తాను అందరికన్నా అందంగా ఉన్నానని ఊహించుకుంటుంది, కానీ ఇతరులలో ఆమె చూసేది ఆమెకు నచ్చదు. లేదా ఏదో ఒక యువ అవివేకి తాను ఎంతో అందంగా, తెలివిగా ఉన్నానని, తనలాంటి వారు ఎవరూ లేరని ఊహించుకుంటాడు. వివేకవంతులు మరియు పండితుల మధ్య, మరొకరికి తెలిసిన లేదా చేసే పనులకు ఏమాత్రం విలువ లేదని ఎవరూ అంగీకరించకపోవడం సర్వసాధారణం; ప్రతి ఒక్కరూ తాము మాత్రమే అన్ని పనులను ఉత్తమంగా చేయగలమన్నట్లుగా ప్రవర్తిస్తారు మరియు తమ విమర్శలలో ఎవరినీ వదిలిపెట్టరు.

ఇది అందరూ చూసి అర్థం చేసుకుంటారు, అయినా ఈ అతి తెలివిగలవాడు మాత్రం అస్తవ్యస్తంగా ప్రవర్తిస్తాడు. అతను ఎంత తెలివైనవాడంటే, మిగతా ప్రపంచమంతా గుర్రాన్ని నోటితో పగ్గాలు వేయాల్సి వస్తే, ఇతనికి మాత్రం తోకతో పగ్గాలు వేయడం ఎలాగో తెలుసు.

అయితే, ఇది ఆత్మీయ విషయాలలోకి చొరబడి, సాతాను క్రీస్తు రాజ్యంలో తన విత్తనాన్ని నాటి, అది సిద్ధాంతంలోనూ, జీవితంలోనూ వేళ్ళు పాతుకున్నప్పుడు, నిజమైన కష్టమూ, శోకమూ కలుగుతాయి. సిద్ధాంత విషయంలో దీని ఫలితం ఇది:

ఒక వ్యక్తికి సువార్తను ప్రకటించడానికి దేవుని నుండి ఆజ్ఞ మరియు నియామకం ఉన్నప్పటికీ, అతని శిష్యులలో కూడా ఇతరులు లేచి, అతని కంటే పది రెట్లు బాగా తమకు తెలుసని చెప్పుకుంటారు. అందువల్ల, ప్రతి ఒక్కరూ సువార్తను విమర్శించడం, తమంతట తామే దానిలో పండితులుగా మారడం, మరియు సిద్ధాంతంలో తామే నిపుణులమని భావించడం సువార్తకు ఒక తెగులు మరియు దురదృష్టం. కోరహు మరియు అతని గుంపు మోషేపై తిరుగుబాటు చేసి, ఇలా అన్నప్పుడు అతనికి ఇదే జరిగింది (సంఖ్యాకాండము 16:3): "మీరు దేవుని ప్రజల కంటే మిమ్మల్ని మీరే ఎందుకు హెచ్చించుకుంటున్నారు? వారందరూ పరిశుద్ధులు కారా?"

"దేవుడు మోషే అహరోనుల ద్వారా మాత్రమే మాట్లాడతాడా?" అని అడుగుతారు. మరి ఈ రోజుల్లో, "ఇతరులకు ఉన్నంత హక్కు, అనగా పరిశుద్ధాత్మను పొందుటకు, లేఖనాలను అర్థం చేసుకొనుటకు మాకు లేదా?" అని అంటారు. వెంటనే ఒక భిన్నమైన సిద్ధాంతం బోధించబడుతుంది, మరియు మత విభాగాలు ప్రారంభించబడతాయి. అప్పుడు తీర్పు తీర్చడం, విమర్శించడం మొదలవుతాయి, ప్రత్యేకంగా సిగ్గుచేటైన నిందలు, ఒక పక్షం వారు మరొక పక్షంపై విషపూరితంగా ఆరోపణలు చేస్తూ, తప్పుగా చిత్రీకరించడం, మనం ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నట్లుగా. ఇది క్రైస్తవ ప్రపంచాన్ని విభజించి, ప్రతిచోటా స్వచ్ఛమైన సిద్ధాంతాన్ని బలహీనపరిచే ఘోరమైన నష్టాన్ని కలిగిస్తుంది.

క్రీస్తు దీని గురించి చింతించాడు, అంతేకాదు, ఇది జరుగుతుందని కూడా ముందుగానే చెప్పాడు. మనం ప్రాణం పోయేంతగా బోధించినా, లోకం మారడానికి ఒప్పుకోదు. అందువల్ల, ఎక్కడ సువార్త ఉదయిస్తుందో, అక్కడ దానిని పాడుచేయడానికి మరియు అణచివేయడానికి వర్గాలు, తెగలు తప్పక వెంబడిస్తాయి. దీనికి కారణం ఏమిటంటే, అపవాది తన విత్తనాన్ని మంచి విత్తనం మధ్య విత్తాలి (మత్తయి 13:25); మరియు దేవుడు ఎక్కడ సంఘమును కట్టునో, అక్కడ దాని ప్రక్కనే తన ప్రార్థనా మందిరమును లేక గుడారమును కట్టును.2 లేఖనము చెప్పినట్లుగా, సాతాను ఎల్లప్పుడూ దేవుని పిల్లల మధ్య ఉండాలని కోరుకుంటాడు (Job 1:6). క్రీస్తు దీనిని తన అపొస్తలులకు మరియు నమ్మకమైన బోధకులకు ఒక హెచ్చరికగా ఉద్దేశించాడు. వారు ఈ దుర్గుణానికి వ్యతిరేకంగా శ్రద్ధగా గమనిస్తూ ఉండాలి మరియు అది చొరబడి, ముఖ్యంగా సిద్ధాంతంలో చీలికలకు మరియు విభేదాలకు కారణం కాకుండా జాగ్రత్త వహించాలి.

ఆయన ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంది: "మీరు నా శిష్యులుగా ఉండాలనుకుంటే, మీ అవగాహన మరియు సిద్ధాంతపరమైన మీ ఆలోచనలు అన్నీ ఒకేలా ఉండాలి. ఎవరూ తాము కొత్త విషయాలేవో లేదా ఇతరులకన్నా శ్రేష్ఠమైనవేవో తెలుసని చెప్పుకుంటూ, ఇతరులను తీర్పు తీరుస్తూ గానీ, ఖండిస్తూ గానీ ఉండకూడదు. ఎవరు బోధించాలనే దానిపై కాకుండా, నేను మీకు ఏమి బోధించమని ఆజ్ఞాపించానో దానిపై దృష్టి పెట్టండి. మరియు మీలో మీరు సామరస్యాన్ని కాపాడుకోండి, తద్వారా ఒకరు మరొకరిని తృణీకరించకుండా లేదా కొత్తగా ఏమీ ప్రారంభించకుండా ఉంటారు."

బహిరంగ ప్రసంగ పరిచర్యలో ఉన్న వ్యక్తికి సిద్ధాంత విషయాలతో పాటు జీవిత విషయాలను కూడా విచారించే హక్కును ఇది తీసివేయదనే విధంగా మీరు దీనిని అర్థం చేసుకోవాలి. నిజానికి, మత విభాగాలు ప్రవేశించి పాతుకుపోకుండా నిరోధించే ఉద్దేశ్యంతో, సత్య సిద్ధాంతానికి అనుగుణంగా లేని దేనినైనా బహిరంగంగా గద్దించడం అతని పదవిలో అతని విధి. జీవితం తప్పుగా ఉందని అతను చూసినప్పుడు, అతను దానిని కూడా ఖండించి, ఎదిరించాలి. దీనిని పర్యవేక్షించడానికే అతను అక్కడ ఉంచబడ్డాడు, మరియు అతను దానికి లెక్క చెప్పవలసి ఉంటుంది (హెబ్రీ. 13:17). వాస్తవానికి, ఏ క్రైస్తవుడైనా తన పొరుగువాడు తప్పు చేయడం చూసినప్పుడల్లా, అతడిని హెచ్చరించి, నిగ్రహించాల్సిన బాధ్యత అతనికి ఉంటుంది, ఇది విచారించి, తీర్పు తీర్చకుండా అసాధ్యం. కానీ ఇదంతా ఒక పదవి లేదా నియామకం ఆధారంగా జరుగుతుంది, దాని గురించి క్రీస్తు ఇక్కడ చర్చించడం లేదు, ఈ విషయాన్ని మనం చాలాసార్లు చెప్పుకున్నాం.

నిషేధించబడిన విషయం ఏమిటంటే, ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత ఆలోచనల ఆధారంగా ముందుకు సాగి, తమకంటూ ఒక సిద్ధాంతాన్ని, సొంత స్ఫూర్తిని ఏర్పరచుకొని, తానే గొప్ప మేధావుడినని, అందరినీ సరిదిద్దాలని, విమర్శించాలని ఊహించుకుంటారు. అయితే, అలాంటి పని చేయడానికి వారికి ఎలాంటి అధికారం ఉండదు. ప్రభువు ఇక్కడ ఖండిస్తున్నది ఇలాంటి వారినే. ఎవరూ తమ సొంత ఆలోచనల ఆధారంగా, ఎలాంటి అధికారం లేకుండా ఏ పనినీ చేపట్టడం గానీ, చేయడం గానీ ఆయన కోరుకోవడం లేదు; ముఖ్యంగా, ఇతరులకు తీర్పు తీర్చే పనిని అస్సలు చేపట్టకూడదు.

సిద్ధాంతపరమైన విషయాలలో తీర్పు తీర్చడం అంటే నా ఉద్దేశ్యం ఇదే. ఇది భూమి మీద ఉన్న అత్యంత భయంకరమైన, అత్యంత హేయమైన మరియు అత్యంత ప్రమాదకరమైన దుర్గుణాలలో ఒకటి. విచ్ఛిన్నవాద భావాలన్నింటికీ ఇదే మూలం. మరియు సన్యాసులు, పూజారులు; మరియు పోప్ పరిధిలోని మిగతా వారందరూ అందులో కూరుకుపోయారు, ప్రతి ఒక్కరూ తాము చేసింది ఉత్తమమైనదని చెప్పుకుంటూ, ఇతరులకు తీర్పు తీరుస్తూ ఉండేవారు; కానీ దాని గురించి ఇప్పుడు చర్చించడంలో ప్రయోజనం లేదు. మరో రకమైన తీర్పు తీర్చడం లేదా తీర్పు చెప్పడం అనేది జీవిత విషయాలకు సంబంధించినది, ఒక వ్యక్తి మరొకరి జీవితాన్ని మరియు పనులను విమర్శించి, ఖండించినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది.

- ఇతరులను విమర్శించడం మరియు వారు చేసే పనులతో సంతోషించకపోవడం. ఈ దుర్గుణం చాలా విస్తృతంగా మరియు సర్వసాధారణంగా ఉంది.

ఇప్పుడు, సిద్ధాంత విషయాలలో మనం ఏకమనస్సుతో, ఒకే మనస్సుతో, ఒకే అవగాహనతో మరియు ఒకే విశ్వాసంతో ఉండాలి, అలాగే మన బాహ్య వ్యవహారాలలో కూడా ఒకే మనస్సుతో, ఒకే హృదయంతో ఉండాలని మనకు ఆజ్ఞ ఉంది. అయితే, విశ్వాసంలా ఇది ఏకరీతిగా ఉండదు. సమాజంలో అనేక హోదాలు ఉన్నందున, వారి పనులు విభిన్నంగా మరియు వైవిధ్యంగా ఉండాలి. అలాగే, ఈ వైవిధ్యమైన జీవితంలో రకరకాల తప్పులు కూడా ఉంటాయి; ఉదాహరణకు, కొందరు వింతగా లేదా చిరాకుగా లేదా అసహనంగా ఉంటారు. క్రైస్తవ ప్రపంచంలో ఇది అనివార్యం, ఎందుకంటే మన పాత ఆదాము ఇంకా చనిపోలేదు మరియు శరీరం నిరంతరం ఆత్మతో పోరాడుతుంది (గలతీ. 5:17).

ఇక్కడ అవసరమైనది సహనం మరియు పాపక్షమాపణ అనే సద్గుణం, దీని ద్వారా ఒక వ్యక్తి మరొకరిని సహిస్తాడు, క్షమిస్తాడు మరియు మన్నిస్తాడు, సెయింట్ పాల్ అందమైన మాటలలో బోధించినట్లుగా (Rom. 15:1):

బలవంతులమైన మనము బలహీనుల లోపాలను సహించాలి, మనల్ని మనం సంతోషపెట్టుకోకూడదు. ఇదే విషయాన్ని క్రీస్తు ఇక్కడ చెబుతున్నారు: "తీర్పు తీర్చవద్దు." క్రైస్తవ ప్రపంచంలో కొందరి వరాలు గొప్పవిగా, శ్రేష్ఠమైనవిగా ఉంటాయి, ముఖ్యంగా ప్రసంగులలో అలా ఉండాలి కూడా. కానీ అలాంటి వారు తమను తాము గొప్పవారిగా భావించుకోకూడదు, లేదా ఈ వరాలు లేని వారి కంటే తాము శ్రేష్ఠులమనే వైఖరిని తీసుకోకూడదు. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మిక రంగంలో ఎవరూ ఇతరులపై పెత్తనం చెలాయించకూడదు. పైకి కొంత వ్యత్యాసం ఉండాలి. ఒక రైతు కంటే రాజు ఉన్నతమైన, శ్రేష్ఠమైన స్థానాన్ని కలిగి ఉండాలి, ఒక సాధారణ కూలీ కంటే ప్రసంగికుడు ఎక్కువ పాండిత్యం కలిగి ఉండాలి. ఒక ప్రభువు సేవకుడిగా ఉండలేడు, ఒక రాణి దాసిగా ఉండలేదు. అయినప్పటికీ, ఈ స్థాన భేదాలన్నింటిలోనూ హృదయాలు ఒకే వైఖరిని కలిగి ఉండాలి మరియు ఆ అసమానతలను పట్టించుకోకూడదు. నా పొరుగువాడు నాకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నా, నాకన్నా తక్కువ సామర్థ్యాలు కలిగి ఉన్నా, నేను అతని పట్ల సర్దుకుపోయినప్పుడు ఇలా జరుగుతుంది. అతను ఒక గుర్రాన్ని చూసుకునే పెంపకందారుడైనప్పుడు, నేను బోధించినా, దేశాన్ని గానీ ప్రజలను గానీ పరిపాలించినా, నా పని అతని పని కన్నా మెరుగైనదైనా, ఎక్కువ సాధించినా, అతని పనితో నేను నా పనితో ఎంత సంతోషిస్తానో అంతే సంతోషిస్తాను. మనం ధరించే బాహ్య ముసుగులను నేను చూడకూడదు, కానీ అతను అదే విశ్వాసంలో, అదే విధంగా జీవిస్తున్నాడనే వాస్తవాన్ని చూడాలి.

నా పని మరియు నా పదవి వేరైనప్పటికీ, క్రీస్తుకు కూడా నాకు ఉన్నంత కృప, బాప్తిస్మం మరియు సంస్కారం ఉన్నాయి. ఎందుకంటే వీటన్నిటినీ నెరవేర్చి, ఇచ్చేది ఆ దేవుడే (1 కొరింథీ. 12:6). ఆయన అతి చిన్నదానితో పాటు అతి పెద్దదానితో కూడా సంతోషిస్తాడు.

అయితే, ప్రపంచంలో ప్రబలంగా ఉన్నది, సెయింట్ పాల్ ప్రస్తావించిన ఆ ప్రశంసనీయమైన మరియు అందమైన సద్గుణానికి సరిగ్గా వ్యతిరేకమైనది. ప్రతి ఒక్కరూ తమకు తామే సంతోషాన్ని కోరుకుంటారు. ఒక వ్యక్తి సైతాను పేరుతో వస్తాడు, అతను తన సొంత దుర్గుణాలను చూడలేక, కేవలం ఇతరుల దుర్గుణాలనే చూస్తాడు. ఇది స్వభావరీత్యా మనందరికీ అంటుకొని ఉంటుంది, మరియు మనం బాప్తిస్మం పొందినప్పటికీ, దాని నుండి మనం విముక్తి పొందలేము. మనల్ని మనం అందంగా తీర్చిదిద్దుకోవడానికి, అలంకరించుకోవడానికి మరియు మనలోని మంచిని చూసి, అది మనదే అన్నట్లుగా దానితో మనల్ని మనం మురిపించుకోవడానికి ఇష్టపడతాము. అందంపై మనకే ప్రత్యేకమైన హక్కును నిలుపుకోవడం కోసం, మన పొరుగువారిలో ఉన్న మంచిని మనం విస్మరించి, కంటికి కనపడకుండా వదిలేస్తాము.

ఒక వ్యక్తి మీద ఉన్న అతి చిన్న మొటిమను మనం గమనించినప్పుడు, దానితో మన కళ్ళను నింపేసి, దానిని ఎంతగానో పెద్దదిగా చేసి చూస్తాము. దాని కారణంగా, ఆ వ్యక్తికి డేగ కళ్ళు, దేవదూత వంటి ముఖం ఉన్నప్పటికీ, అతనిలో మనకు ఏ మంచి కనిపించదు. అది ఎలా ఉంటుందంటే, ఒక వ్యక్తి వేసుకున్న వస్త్రం మొత్తం బంగారంతో ఉండి, బహుశా ఒక కుట్టు గానీ లేదా ఒక తెల్లని దారం గానీ తప్ప మిగతావన్నీ బంగారంతో నిండి ఉంటే, ఆ కారణంగా అది పనికిరానిదన్నట్లుగా ఆశ్చర్యపోవడం లాంటిది. అదే సమయంలో, నా చిరిగిన గౌనుకు కుట్టిన ఆ బంగారు అతుకు కారణంగా, నా దృష్టిలో నేనే అమూల్యమైన వాడిని అని అనుకుంటాను. అలాగే, మనలో నిండి ఉన్న మన సొంత దుర్గుణాలను మనం పట్టించుకోము, కానీ ఇతరులలోని ఏ మంచినీ చూడటంలో విఫలమవుతాము. ఇప్పుడు, క్రైస్తవులలో ఈ సహజమైన ప్రవృత్తి ఒకసారి కనిపించినప్పుడు, అప్పుడు తీర్పు తీర్చడం మొదలవుతుంది. అప్పుడు ఒక వ్యక్తి కొద్దిగా తడబడినా లేదా మరేదైనా తప్పు చేసినా, వెంటనే నేను అతడిని తృణీకరించి, ఖండించడానికి సిద్ధంగా ఉంటాను. క్రీస్తు ఇక్కడ చెప్పినట్లుగా, నేను అతనికి ఎంత కొలమానం ఇస్తానో, అతడు కూడా నాతో అంతే కొలమానంతో వ్యవహరిస్తాడు. నాలో తనకు కనిపించే అత్యంత చెడ్డ విషయాలను అతడు వెతికి, విమర్శిస్తాడు. ఇలాంటి ప్రవర్తన వల్ల ప్రేమ అణచివేయబడుతుంది, చివరికి మిగిలేదల్లా ఒకరినొకరు కొరుక్కోవడం, కబళించుకోవడం మాత్రమే. చివరికి వారు ఒకరినొకరు నాశనం చేసుకుని, తమ క్రైస్తవత్వాన్ని కోల్పోతారు.

మీరు ఇతరుల జీవితాన్ని చూసి, మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడానికి నిరాకరిస్తే కూడా ఇదే జరుగుతుంది. త్వరలోనే అతనిలో మీకు నచ్చని విషయం ఏదో ఒకటి మీకు కనిపిస్తుంది, మరియు అతనికి కూడా మీలో అదే కనిపిస్తుంది. ఈ విధంగానే అన్యజనులు తమ పరిసరాలలో ఎవరూ తమ భారాన్ని తాము మోయడం లేదని, కానీ తమను అనుసరించే వారు దానిని చాలా స్పష్టంగా చూస్తున్నారని ఫిర్యాదు చేస్తారు;3 అంటే, ఎవరూ తమ సొంత లోపాలను చూడరు, కానీ ఇతరుల లోపాలను మాత్రం వెంటనే చూస్తారు. ఇప్పుడు, మీరు ఈ విధంగా చూసిన దాని ఆధారంగా ముందుకు సాగితే, దాని పర్యవసానం ఒకరిపై ఒకరు నిందలు వేసుకోవడం మరియు తీర్పులు చెప్పడం మాత్రమే అయి ఉండాలి.

క్రైస్తవ ప్రపంచంలో సైతాను దీనిని రచిస్తాడు, మరియు దానిలో వాడు ఎంతగా సఫలమవుతాడంటే, చివరికి సిద్ధాంత విషయాలలోనే కాకుండా జీవిత విషయాలలో కూడా నిరంతర తీర్పు తీర్చడం తప్ప మరేమీ మిగలదు. క్రీస్తు రాజ్యం సిద్ధాంతంలోనూ, జీవితంలోనూ ఐక్యమైన, సామరస్యమైన, మరియు శాంతియుతమైన రాజ్యమైనప్పటికీ, ఇది దానిని విభజించి, దాని స్థానంలో సంకుచితత్వాన్ని, అహంకారాన్ని, మరియు తిరస్కారాన్ని నింపుతుంది.

అందువల్ల, ఈ హెచ్చరిక అత్యంత అవసరం. క్రీస్తు Matthew 18:15–17లో బోధించినట్లుగా, బహిరంగంగా బోధించడం మరియు గద్దించడం లేదా సహోదరంగా హెచ్చరించడం వంటి మన కర్తవ్యాన్ని మనం నిర్వర్తించిన తర్వాత, ఈ హెచ్చరిక నుండి నేర్చుకుని, మన పొరుగువారి అతిక్రమాలను సహించడం, కప్పిపుచ్చడం మరియు అలంకరించడం వంటి వాటికి అలవాటుపడవచ్చు.

106 అతనిలో నాకు అంతగా నచ్చని విషయం ఏదైనా కనిపిస్తే, నేను వెనక్కి తగ్గి నన్ను నేను పరిశీలించుకోవాలి.

అక్కడ ఇతరులకు కూడా నచ్చని అనేక విషయాలు నాకు కనిపిస్తాయి, వాటిని వారు క్షమించి, సహించాలని నేను కోరుకుంటాను. ఇది, ఇతరుల తప్పులను చూసి ఆనందించే చికాకును త్వరలోనే తగ్గిస్తుంది, మరియు ఆ అతి తెలివైన వాడు తీర్పు తీర్చడం మానేసి, నెమ్మదిగా వెళ్ళిపోతాడు. ఈ విధంగా మీరు అవతలి వ్యక్తితో విషయాలను సరిదిద్దుకోవడానికి సంతోషిస్తారు. మొదట మీరు ఇలా అంటారు: "ప్రభూ, నా రుణాన్ని క్షమించు"; ఆ తర్వాత మీ పొరుగువారితో ఇలా అంటారు: "నువ్వు నాకు విరోధంగా పాపం చేసినా, లేదా నేను నీకు విరోధంగా పాపం చేసినా, మనము ఒకరినొకరు క్షమించుకుందాం." కానీ, మీరు గద్దించే వరకు ఆగని మొరటు వ్యక్తి అని అతను మీకు అనిపిస్తే, అప్పుడు అతని వద్దకు వెళ్లి, మేము తరచుగా సూచించినట్లుగా, ఆ విషయాన్ని అతనికి నేరుగా చెప్పండి; ఇది అతను మెరుగుపడి, విరమించుకునేలా చేయవచ్చు. దీనిని అతనిపై తీర్పు తీర్చడం లేదా అతన్ని ఖండించడం అని అనకూడదు, కానీ సోదరభావంతో అతను మెరుగుపడాలని హితబోధ చేయడం అని అనాలి. దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం, అటువంటి హెచ్చరిక సౌమ్యంగా, శాంతియుతంగా జరగాలి. లేకపోతే, మీకు కోపం వచ్చి, మీ పొరుగువారిని ఎగతాళి చేసి, అపహాస్యం చేస్తే, మీరు వారి మనసులను మీ పట్ల కసితో, మొండిగా మారుస్తారు. వారిపై మీ ప్రేమను ఉపసంహరించుకుని, వారి పాపంలో ఆనందం పొందడం ద్వారా, మీరు వారి కంటే ఎంతో అధ్వాన్నమైనవారుగా, రెండింతలు పెద్ద పాపిగా మారతారు.

దేవుడు ఖండించని వానిని మీరు ఖండించడం ద్వారా, మీరు కూడా దేవుని తీర్పుకు గురవుతారు.

ఈ విధంగా, క్రీస్తు ఇక్కడ హెచ్చరించినట్లుగా, మీరు మీపై మరింత తీవ్రమైన తీర్పును మోపుకుంటారు మరియు దేవుని నుండి మరింత గొప్ప ఖండనకు అర్హులు.

చూడండి, సెయింట్ పాల్ చెప్పినట్లుగా, ఈ హేయమైన చెడు అంతటికీ మూలం ఏమిటంటే, మనం మనకు మనమే సంతోషాన్ని కలిగించుకోవడం. మనకున్న వరాలు మనవే అన్నట్లుగా వాటితో మనం ఆడుకుంటూ, మనల్ని మనం మురిపించుకుంటాము, కానీ ఇతరులలోని బలహీనతలు తప్ప మరేమీ మనం చూడము. ఈ విధంగా మనం పూర్తిగా గుడ్డివారమైపోతాము, మరియు మన పొరుగువారిని గానీ, మనల్ని గానీ చూసేంత స్పష్టత మన కళ్ళకు ఉండదు. మనం మన సొంత దుష్టత్వాన్ని, మన సొంత లోపాలను చూసుకోవడంతో ప్రారంభించవలసి ఉన్నప్పటికీ, మనం అలా చేయము. మనం గులాబీ రంగు కళ్ళద్దాలతో మనల్ని మనం చూసుకుంటాము, అందువల్ల మన పొరుగువారికి లేని ఏదైనా వరం మనలో ఉన్నప్పుడు మనం అందంగా ఉన్నామని అనుకుంటాము. దీని ద్వారా మనం ఆ వరాన్నే నాశనం చేస్తాము. మనం ఇప్పుడు చూస్తున్న తప్పులన్ని మంచి విషయాలను ఎల్లప్పుడూ కనుగొనగలిగినప్పటికీ, మన పొరుగువారిలోని మంచి విషయాలను కూడా మనం చూడలేకపోతాము. మనం మన గురించి మనం సంతృప్తిగా ఉన్నట్లే, ఎన్నో విషయాలను ఎలాగైతే సహించుకోవాలో మనకు బాగా తెలుసు కాబట్టి, మనం కూడా అతనిలోని ఈ మంచి విషయాలతో సంతోషించాలి మరియు అదనంగా అతనిలో ఏ లోపాలున్నా వాటిని కూడా సహించాలి.

మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మనలో ఏదైనా ప్రత్యేకమైన ప్రతిభను చూసినప్పుడు లేదా గ్రహించినప్పుడు మనల్ని మనం మెచ్చుకోవడం, మన వీపు మనమే చరుచుకోవడం అనేది అత్యంత నీచమైన దుర్గుణం మరియు అత్యంత రాక్షసమైన అహంకారం. మనం కృతజ్ఞతలు చెప్పము.

దేవుడు దానికోసం ఉన్నాడు, కానీ మనం ఎంతగానో గర్వపడి, ఇతరులను తృణీకరిస్తూ, దానితోనే ఎంతగా నిమగ్నమైపోతామంటే, మనం చేస్తున్న ఇతర పనుల మీద శ్రద్ధ పెట్టకుండా, మన పరిస్థితి చాలా బాగుందని ఊహించుకుంటాము. ఈ విధంగా మనం దేవుని మహిమను దొంగిలించి దోచుకుంటాము, వీటన్నిటి వల్ల మనం కలిగించే కష్టాన్ని గ్రహించకుండా, మనల్ని మనమే ఒక విగ్రహంగా చేసుకుంటాము.