కొండమీది ప్రసంగం

మరియు పారిస్‌లోని ఆ గాడిదలు ఇలా చెప్పినప్పుడు వారి కారణాలను నిస్సంకోచంగా ఒప్పుకుంటారు: "క్రైస్తవ బోధన ఇలాంటి విషయాలతో నిండిపోతే దానికి చాలా కష్టకాలం వస్తుంది."2 ఈ విధంగా న్యాయశాస్త్రవేత్తలు మరియు సోఫిస్టులు ఇప్పటివరకు చర్చిని పరిపాలిస్తూ, బోధిస్తూ వచ్చారు, అందువల్ల క్రీస్తు తన బోధన మరియు వ్యాఖ్యానంతో వారికి విదూషకుడిగా మరియు గారడీవాడిగా ఉండవలసి వచ్చింది. అయినా వారు దీనికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోరు, కానీ దానిని ఉత్సాహంగా సమర్థిస్తారు. వారు తమ శపించబడిన, నాసిరకమైన శాసనాలను తిరిగి స్థాపించడానికి మరియు తమ గాడిద లాంటి పోప్ తలపై కిరీటాన్ని పునఃస్థాపించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. అటువంటి కిరీటానికి మెరిసే ఆభరణాలు మరియు రత్నాలను సమకూర్చేంత కాలం నేను జీవించేలా దేవుడు అనుగ్రహించుగాక.

అప్పుడు, దేవుడి దయ ఉంటే, ఈ గాడిదకు సరైన పట్టాభిషేకం జరుగుతుంది!

ప్రియ సహోదరా, నా ఈ బోధ మీకు ఉపయోగపడుగాక. మొట్టమొదటగా, మన జమీందారులైన న్యాయశాస్త్రవేత్తలు మరియు సోఫిస్టులకు వ్యతిరేకంగా ఇది ఉపయోగపడుతుంది. నేను ప్రత్యేకంగా కాననిస్టులను ఉద్దేశించి మాట్లాడుతున్నాను, వారిని వారే "గాడిదలు" అని పిలుచుకుంటారు; మరియు వారు నిజానికి అలాంటివారే. ఈ విధంగా, వారి గాడిదల వంటి కుయుక్తులు మరియు దెయ్యపు మలానికి బదులుగా, మత్తయి సువార్తలోని ఈ అధ్యాయంలో ఉన్న క్రీస్తు బోధను మీరు దాని స్వచ్ఛతతో కాపాడవచ్చు. రెండవదిగా, నూతన న్యాయశాస్త్రవేత్తలు మరియు సోఫిస్టులు, అంటే చీలికవాద శక్తులు మరియు అనబాప్టిస్టులు ఉన్నారు. వారి పిచ్చి తలలతో ఈ ఐదవ అధ్యాయం నుండి వారు కొత్త సమస్యలను సృష్టిస్తున్నారు. ఇతరులు క్రీస్తు యొక్క ఈ బోధను ఏమాత్రం పాటించకుండా, దానిని ఖండించి, తుడిచిపెట్టినప్పుడు వారు మరీ వామపక్షం వైపు మొగ్గు చూపుతారు. అదే విధంగా, ఈ వ్యక్తులు ఇలాంటి దయనీయమైన విషయాలను బోధించినప్పుడు మరీ దక్షిణపక్షం వైపు మొగ్గు చూపుతారు: సొంత ఆస్తిని కలిగి ఉండటం, ప్రమాణం చేయడం, పాలకుడిగా లేదా న్యాయాధిపతిగా పదవిని చేపట్టడం, తనను తాను రక్షించుకోవడం లేదా కాపాడుకోవడం, భార్యాపిల్లలతో కలిసి ఉండటం తప్పు అని బోధించడం వంటివి. ఈ విధంగా సైతాను ఇరువైపులా గర్జిస్తూ, కల్లోలం సృష్టిస్తూ ఉంటాడు, దానివల్ల వారు లౌకిక మరియు దైవిక రాజ్యాల మధ్య ఉన్న తేడాను గుర్తించలేరు; ఇక ప్రతి రాజ్యంలో ప్రత్యేకమైన సిద్ధాంతం మరియు ఆచరణ ఎలా ఉండాలనే విషయం గురించి చెప్పనవసరం లేదు. దేవునికి స్తోత్రం, ఈ ప్రసంగాలలో మేము ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా, శ్రద్ధగా చూపించి, నొక్కిచెప్పామని గర్వించవచ్చు. ఇప్పటి నుండి ఎవరైనా పొరపాటు చేసినా లేదా చేయబోయినా, వారి పట్ల మాకు ఎలాంటి బాధ్యత లేదు; ఎందుకంటే మేము అందరి ప్రయోజనం కోసం మా అభిప్రాయాలను విశ్వాసంగా తెలియజేశాము. వారి రక్తం వారి తల మీదే ఉండనివ్వండి! దీనికి ప్రతిఫలంగా మేము కృతఘ్నత, ద్వేషం మరియు అన్ని రకాల శత్రుత్వాల కోసం ఎదురుచూస్తాము. మరియు మేము, "దేవునికి స్తోత్రం!" అని అంటాము.

పోప్ అనుకూల మరియు మతభేదవాద న్యాయవేత్తల యొక్క ఈ భయంకరమైన ఉదాహరణల నుండి, సైతాను మనస్సులో ఏముందో మనం తెలుసుకుంటాము, ముఖ్యంగా మత్తయి సువార్తలోని ఈ ఐదవ అధ్యాయాన్ని వక్రీకరించి, తద్వారా స్వచ్ఛమైన క్రైస్తవ బోధను నిర్మూలించాలనే అతని ఉద్దేశం ఏమిటో మనకు అర్థమవుతుంది. కాబట్టి, ప్రతి ప్రసంగికుడు లేదా పరిచారకుడు తమకు అప్పగించబడిన చిన్న మందను విశ్వాసంతో, శ్రద్ధగా కాపాడాలని, మరియు సరైన వ్యాఖ్యానాన్ని పరిరక్షించడంలో సహాయపడాలని గట్టిగా కోరబడాలి మరియు హెచ్చరించబడాలి. సైతాను బ్రతికి ఉన్నంత కాలం మరియు ఈ లోకం ఉన్నంత కాలం, అతను ఈ అధ్యాయంపై దాడి చేయడం ఆపడు. పోప్ పాలనలో జరిగినట్లుగా, సత్కార్యాలను పూర్తిగా అణచివేయడం; లేదా ఇప్పుడు కొత్త సన్యాసుల ద్వారా లేదా మతభేదవాద శక్తుల ద్వారా అతను ప్రారంభించినట్లుగా, తప్పుడు సత్కార్యాలను మరియు కల్పిత పవిత్రతను స్థాపించడం ఈ విధంగా అతని లక్ష్యం. పోప్ అనుకూల మరియు మతభేదవాద న్యాయవేత్తలు మరియు సన్యాసులు ఇద్దరూ నశించిపోయినా, అతను ఇతరులను కనుగొంటాడు లేదా లేపుతాడు; ఎందుకంటే అతనికి అలాంటి అనుచరులు ఉండాలి. లోకం ఆరంభం నుండి, అతని రాజ్యాన్ని సన్యాసులే పరిపాలిస్తున్నారు. వారిని "సన్యాసి" అని పిలవకపోయినప్పటికీ, వారి బోధన మరియు జీవితం సన్యాస సంబంధమైనవి, అనగా దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన దానికంటే భిన్నమైనవి, ప్రత్యేకమైనవి మరియు శ్రేష్ఠమైనవి. ఉదాహరణకు, ఇశ్రాయేలు ప్రజలలో బయలీయులు, יםרִִמְּבְּב ָָ, మరియు అలాంటి వారు ఉండేవారు; అన్యజనులలో నపుంసకులైన యాజకులు మరియు వృషభ కన్యలు ఉండేవారు.3 కాబట్టి మనం ఆయన సన్నిధిలో ఎన్నడూ గర్వపడకూడదు. ఈ ఐదవ అధ్యాయం నుండే పోపీ సన్యాసులు వచ్చారు, వారు ఈ అధ్యాయం ఆధారంగా ఇతర క్రైస్తవుల కంటే జీవితంలో మరింత పరిపూర్ణమైన స్థానాన్ని తాము కలిగి ఉన్నామని చెప్పుకున్నారు, మరియు వారు దురాశ, అహంకారం, మరియు చివరికి అన్ని రకాల సైతానులతో నిండిపోయే వరకు ఈ వాదనను కొనసాగించారు. మన ప్రియ ప్రభువు మరియు గురువు అయిన క్రీస్తు, మనకు నిజమైన అర్థాన్ని వెల్లడించినవాడు, దానిని మన కోసం వృద్ధి చేసి బలపరచుగాక, మరియు దాని ప్రకారం జీవించడానికి మరియు ప్రవర్తించడానికి ఆయన మనకు సహాయం చేయుగాక. తండ్రితోను, పరిశుద్ధాత్మతోను ఎల్లకాలం ఆయనకే స్తుతి మరియు కృతజ్ఞతలు. ఆమేన్.

- 8 మత్తయి సువార్త ఐదవ అధ్యాయం 1. ఆయన జనసమూహములను చూచి కొండమీదికి ఎక్కి కూర్చుండిరి. ఆయన శిష్యులు ఆయన యొద్దకు వచ్చిరి.

2. మరియు ఆయన తన నోరు తెరిచి వారికి బోధించి మాట్లాడాడు.

ఇక్కడ సువార్తికుడు, క్రీస్తు తాను ఇవ్వాలనుకున్న ప్రసంగానికి తనను తాను ఎలా సిద్ధం చేసుకున్నాడో వివరిస్తూ ఒక ముందుమాటతో ప్రారంభిస్తాడు: ఆయన ఒక కొండమీదికి ఎక్కి, కూర్చుండి, తాను నిష్కపటంగా ఉన్నానని స్పష్టం చేయడానికి తన నోరు తెరిచాడు. చెప్పాలంటే, ప్రతి మంచి ప్రసంగికుడు చేయవలసిన మూడు విషయాలు ఇవే: మొదటిది, అతను తన స్థానాన్ని తీసుకుంటాడు; రెండవది, అతను తన నోరు తెరిచి ఏదైనా చెబుతాడు; మూడవది, ఎప్పుడు ఆపాలో అతనికి తెలుసు. "తన స్థానాన్ని తీసుకోవడం" అంటే, అతను తనను తాను ఒక గురువుగా, సామర్థ్యం మరియు బాధ్యత రెండూ ఉన్న ప్రసంగికుడిగా, తనంతట తానుగా కాకుండా ఒక పిలుపుతో వచ్చినవాడిగా, అది తన కర్తవ్యం మరియు విధేయతకు సంబంధించిన విషయంగా భావించేవాడిగా పరిచయం చేసుకోవడం. అప్పుడు అతను ఇలా చెప్పగలడు: "నా స్వంత ఉద్దేశం మరియు ఇష్టం నన్ను ప్రేరేపిస్తున్నందువల్ల నేను రావడం లేదు, కానీ ఇది నా బాధ్యత కాబట్టి నేను తప్పక రావాలి." ఈ మాట, మనకు ఎంతో శ్రమను, కష్టాన్ని కలిగిస్తున్న మరియు ఇప్పటికీ కలిగిస్తున్న, దేశమంతటా తిరుగుతున్న మతభేదపూరిత దుర్మార్గులకు మరియు మతోన్మాదులకు వ్యతిరేకంగా చెప్పబడింది. మతాధికారులు మరియు ప్రభుత్వం దానిని కనుగొనకముందే వారు ప్రజలకు విషం పెడతారు; ఆ విధంగా వారు ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా కుటుంబాలను అపవిత్రం చేస్తూ, చివరికి ఒక పట్టణమంతటినీ, ఆ పట్టణం నుండి ఒక దేశమంతటినీ విషపూరితం చేస్తారు.

అటువంటి దొంగచాటు పనులు మరియు మోసగాళ్ల నుండి జాగ్రత్తపడటానికి, ఒక వ్యక్తి ప్రసంగించడానికి నియమించబడి, అప్పగించబడితే తప్ప మరెవరినీ ప్రసంగించనివ్వకూడదు. అలాగే, తాను ప్రసంగికుడైనప్పటికీ, పోప్ గారి చర్చిలో గానీ లేదా ఇతర చర్చిలో గానీ ప్రజలను తప్పుదోవ పట్టిస్తున్న అబద్ధ ప్రసంగికుడిని గురించి ప్రసంగించే బాధ్యతను ఎవరూ స్వయంగా తీసుకోకూడదు. అలాగే, ఎవరూ దొంగచాటుగా ఇళ్లలోకి చొరబడి, వ్యక్తిగత ప్రసంగ కూటాలను ఏర్పాటు చేయకూడదు. వారు ఇంట్లోనే ఉండి, తమ అధికారిక పనులను మరియు ప్రసంగ పీఠాన్ని చూసుకోవాలి. ఒకవేళ వారు బహిరంగంగా ప్రసంగ పీఠంపైకి ఎక్కడానికి ఇష్టపడకపోయినా లేదా ఎక్కలేకపోయినా, వారు మౌనంగా ఉండాలి. పరిశుద్ధాత్మచే ప్రేరేపించబడి ప్రసంగించాల్సిందే అన్నట్లుగా, లేదా తమకు అధికారిక పిలుపు లేని చోట ప్రసంగించడానికి మూలమూలలను లేదా ప్రసంగ పీఠాలను వెతుకుతున్నట్లుగా, ప్రజలు దేవుని వాక్యంతో అన్ని చోట్లా పరుగెత్తడాన్ని దేవుడు కోరుకోడు. పరిశుద్ధ పౌలు దేవునిచే అపొస్తలుడిగా పిలువబడినప్పటికీ, అంతకుముందు ఇతర అపొస్తలులు ప్రసంగించిన ప్రదేశాలలో ప్రసంగించడానికి ఆయన ఇష్టపడలేదు (Rom. 15:20). కాబట్టి, క్రీస్తు తన బోధనా పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడు బహిరంగంగా, అందరి ముందు కొండపైకి వెళ్ళాడని ఇక్కడ చెప్పబడింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆయన తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు (మత్తయి 5:14, 15): "మీరు లోకానికి వెలుగు. మనుష్యులు దీపమును వెలిగించి గంప క్రింద పెట్టరు గాని, ఇంటిలోనున్న వారందరికీ వెలుగు కలుగుటకై దానిని దీపస్తంభము మీదే పెడతారు." పరిచర్య యొక్క బాధ్యత మరియు దేవుని వాక్యం సూర్యునిలా ప్రకాశించాలి. మనం కళ్ళు మూసుకుని ఆడుకున్నట్లుగా చీకటిలో దొంగచాటుగా కుట్రలు పన్నుతూ తిరగకూడదు, కానీ పగటిపూట బహిరంగంగా వ్యవహరించాలి. తద్వారా బోధకునికి, వినేవారికి ఇద్దరికీ బోధ యొక్క సముచితత్వం మరియు ఆ బాధ్యత యొక్క చట్టబద్ధత గురించి ఖచ్చితంగా తెలుస్తుంది, కాబట్టి దాక్కోవాల్సిన అవసరం ఉండదు. మీరు పరిచర్యలో ఉండి, బోధించడానికి ఆజ్ఞను పొంది ఉంటే, అదే విధంగా ప్రవర్తించండి. బహిరంగంగా మీ స్థానంలో నిలబడండి, ఎవరికీ భయపడకండి; అప్పుడు మీరు క్రీస్తుతో ఇలా గొప్పలు చెప్పుకోవచ్చు: "నేను లోకం ఎదుట బహిరంగంగా, స్వేచ్ఛగా మాట్లాడాను, కానీ మూలన ఏమీ మాట్లాడలేదు."

అయితే మీరు ఇలా అంటారు: "ఏమిటి? దీని అర్థం బహిరంగంగా తప్ప మరెవరూ ఏమీ బోధించకూడదా? ఇంటి యజమాని తన ఇంట్లో తన సేవకులకు బోధించకూడదా? లేదా అక్కడ ఒక శిష్యుడిని గానీ, తనకు చదివి వినిపించే వారిని గానీ ఉంచుకోకూడదా?" జవాబు: నిస్సందేహంగా, అది సరైనదే మరియు ఇక్కడ దాని స్థానంలోనే ఉంది. ప్రతి కుటుంబ యజమానికి తన పిల్లలకు మరియు సేవకులకు శిక్షణ ఇచ్చి, బోధించే లేదా వారిచేత బోధించించే బాధ్యత ఉంటుంది. తన ఇంట్లో అతను తన ఇంటివారికి ఒక మంత్రి లేదా బిషప్ వలె ఉంటాడు, మరియు వారు ఏమి నేర్చుకుంటున్నారో పర్యవేక్షించడానికి, వారికి బాధ్యత వహించడానికి అతనికి అధికారం ఉంటుంది. కానీ మీ సొంత ఇంటి వెలుపల ఇలా చేయడానికి, ఇతర కుటుంబాలపై లేదా మీ పొరుగువారిపై మిమ్మల్ని మీరు బలవంతంగా రుద్దడానికి మీకు హక్కు లేదు. అలాగే, అలాంటి దొంగ ఎవరైనా మీ వద్దకు వచ్చి, తనకు అధికారం లేని ఒక ప్రత్యేక ప్రసంగ కూడికను మీ ఇంట్లో ఏర్పాటు చేస్తే మీరు దానిని సహించకూడదు. ఎవరైనా ఒక ఇంటిలోకి లేదా నగరంలోకి వస్తే, అతను తెలిసినవాడేనని రుజువు చూపించమని అడగాలి, లేదా అతనికి సరైన అధికారం ఉందని లేఖ మరియు ముద్ర ద్వారా చూపించాలి. తనకు పరిశుద్ధాత్మ ఉందని గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, దానిని ఉపయోగించి ఫలానా ఇంట్లోకి చొరబడే ప్రతి తిరుగుబోతును నమ్మకూడదు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, సువార్తను లేదా దాని ప్రకటనను ఒక మూలలో కాకుండా, ఎత్తైన పర్వతం మీద, బహిరంగ పగటి వెలుగులో వినాలి. మత్తయి ఇక్కడ చూపించాలనుకుంటున్న మొదటి విషయం ఇదే.

రెండవ విషయం ఏమిటంటే, ఆయన తన నోరు తెరుస్తాడు. నేను చెప్పినట్లుగా, ఇది కూడా ఒక ప్రసంగికుని విధిలో భాగమే. అతడు తన నోరు మూసుకొని ఉండకూడదు, లేదా కేవలం అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉండి, దైవిక హక్కు మరియు ఆజ్ఞ ఉన్నవానిగా తన స్థానాన్ని పొందాలనే ఉద్దేశ్యంతో బహిరంగంగా తన విధిని నిర్వర్తించకూడదు. కానీ, తనకు అప్పగించబడిన సత్యాన్ని ప్రకటించడానికి అతడు తన నోరు బలంగా, ధైర్యంగా తెరవాలి. అతడు మౌనంగా గానీ, గొణుగుతూ గానీ ఉండకూడదు, కానీ భయపడకుండా, సిగ్గుపడకుండా సాక్ష్యమివ్వాలి. అది ఎవరిని లేదా దేనిని తాకినా సరే, ఎవరినీ లెక్కచేయకుండా లేదా వదలకుండా అతడు నిష్కపటంగా మాట్లాడాలి. ప్రజలు ఏమి వినడానికి ఇష్టపడతారో లేదా ఇష్టపడరో, లేదా ఏది తనను అపఖ్యాతి పాలు చేస్తుందో, లేదా తనకు హాని లేదా ప్రమాదం కలిగిస్తుందో అని చుట్టూ చూస్తూ ఆందోళన చెందడం ఒక ప్రసంగికునికి గొప్ప ఆటంకం. అతడు ఒక బహిరంగ ప్రదేశంలో పర్వతం మీద ఉన్నత స్థానంలో నిలబడి చుట్టూ చూసినప్పుడు...

9 స్వేచ్ఛగా, కాబట్టి అతను కూడా స్వేచ్ఛగా మాట్లాడాలి మరియు అనేక రకాల ప్రజలను మరియు ముఖాలను చూసినప్పటికీ ఎవరికీ భయపడకూడదు. అతను తన నోటి ముందు ఆకును పట్టుకోకూడదు. అతను ప్రభువులు మరియు భూస్వాముల ఆనందాన్ని గానీ, కోపాన్ని గానీ, డబ్బును గానీ, సంపదను గానీ, కీర్తిని గానీ, అధికారాన్ని గానీ, అవమానాన్ని గానీ, పేదరికాన్ని గానీ, హానిని గానీ చూడకూడదు. అతను తన పదవి కోరే దానినే మాట్లాడుతున్నాననే విషయం తప్ప మరేమీ ఆలోచించకూడదు—అతను అక్కడ నిలబడటానికి గల అసలు కారణం అదే.

క్రీస్తు మనకు డబ్బు, ఆస్తి, కీర్తి, గౌరవం లేదా స్నేహాన్ని సంపాదించి పెట్టడానికి గానీ, లేదా దాని ద్వారా మన స్వప్రయోజనాలను వెతుక్కోవడానికి గానీ ప్రకటన పరిచర్యను స్థాపించలేదు; కానీ మనం సత్యాన్ని స్వేచ్ఛగా, బహిరంగంగా ప్రకటించడానికి, చెడును ఖండించడానికి, మరియు ఆత్మల ప్రయోజనానికి, ఆరోగ్యానికి, మరియు రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను ప్రకటించడానికే దానిని స్థాపించాడు. దేవుని వాక్యం ఒక పనిమనిషికి లేదా సేవకునికి ఇంట్లో ఎలా పని చేయాలో, తన జీవనోపాధిని ఎలా సంపాదించుకోవాలో నేర్పడానికి గానీ, ఒక నగర పాలకునికి ఎలా పరిపాలించాలో నేర్పడానికి గానీ, లేదా ఒక రైతుకు ఎలా దున్నాలో లేదా గడ్డిని ఎలా తయారు చేయాలో నేర్పడానికి గానీ లేదు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, అది ఈ జీవితాన్ని కాపాడుకోవడానికి అవసరమైన ప్రాపంచిక వస్తువులను ఇవ్వదు లేదా చూపించదు, ఎందుకంటే వివేకం ఇప్పటికే ప్రతి ఒక్కరికీ ఇవన్నీ నేర్పింది. కానీ మనం ఆ పరలోక జీవితానికి ఎలా చేరుకోవాలో నేర్పడానికే దాని ఉద్దేశం. ఈ జీవితం ముగిసినప్పుడు మీరు ఎక్కడ ఉంటారో, జీవిస్తారో ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకుంటూ, ఈ జీవితం ఉన్నంత కాలం దానిని సద్వినియోగం చేసుకోమని, ఇక్కడే మీ కడుపు నింపుకోమని అది మీకు చెబుతుంది. మనం శ్రద్ధ వహించవలసిన, మరియు దానికోసం మనం ఇక్కడ శాశ్వతంగా ఉండిపోవాలనుకున్నట్లు ప్రవర్తించకూడని మరో జీవితం గురించి బోధకుడు బోధించడం ప్రారంభించినప్పుడు, వాదనలు మరియు గందరగోళాలు మొదలవుతాయి. లోకం దానిని సహించలేదు. అప్పుడు, ఒక బోధకుడు తన కడుపును, ఈ తాత్కాలిక జీవితాన్ని ఎక్కువగా ప్రేమిస్తే, అతను తన పనిని సరిగ్గా చేయడం లేదు. అతను వేదికపై నిలబడి వాగవచ్చు, కానీ అతను సత్యాన్ని బోధించడం లేదు, అతను నిజంగా తన నోరు తెరవడం లేదు. కష్టాలు ముంచుకొచ్చినప్పుడు, అతను మౌనంగా ఉండి, నక్కను కొరకడు.2

మనం వినబోతున్నట్లుగా, క్రీస్తు ఒక నిజమైన బోధకునిగా కొండమీదికి వెళ్లి, బలంగా తన నోరు తెరిచి, సత్యాన్ని బోధిస్తూ, అబద్ధ బోధను, అబద్ధ జీవితాన్ని ఖండిస్తాడని మత్తయి పరిచయ వాక్యాన్ని ఎందుకు వ్రాశాడో ఇప్పుడు మీకు అర్థమవుతుంది.

3. ఆత్మ సంబంధులైన దీనులు ధన్యులు, పరలోకరాజ్యం వారిదే.

ఆయన బోధనకు మరియు ప్రసంగానికి ఇది ఒక చక్కని, మధురమైన మరియు స్నేహపూర్వకమైన ప్రారంభం. ఆయన మోషేలాగా గానీ, ధర్మశాస్త్ర బోధకునిలాగా గానీ, ఆజ్ఞలతో, బెదిరింపులతో, భయాలతో రాలేదు, కానీ చాలా స్నేహపూర్వకంగా, ప్రలోభాలతో, ఆకర్షణలతో మరియు ఆహ్లాదకరమైన వాగ్దానాలతో వచ్చారు. నిజానికి, ప్రభువైన క్రీస్తు బోధించిన ఆ మొదటి ప్రియమైన మాటలను మనందరి కోసం భద్రపరిచిన ఈ నివేదిక లేకపోయి ఉంటే, దానిలోని ఒక్క మాట వినడం కోసం ప్రతి ఒక్కరూ కుతూహలంతో యెరూషలేము వరకు, లేదా ప్రపంచం చివరి అంచు వరకు కూడా పరుగెత్తేవారు. అలాంటి రహదారిని చక్కగా నిర్మించడానికి మీకు పుష్కలంగా డబ్బు దొరుకుతుంది! మరియు ప్రభువైన క్రీస్తు బోధించిన మాటనే తాను విన్నానని లేదా చదివానని ప్రతి ఒక్కరూ గర్వంగా గొప్పలు చెప్పుకుంటారు. ఇందులో విజయం సాధించిన వ్యక్తి ఎంత అద్భుతంగా సంతోషంగా కనిపిస్తాడు! ఇతరులు ఎంతో వ్రాసినప్పటికీ, మనకు ఇవేవీ వ్రాతపూర్వకంగా లేకపోతే వాస్తవానికి పరిస్థితి సరిగ్గా అలాగే ఉంటుంది. ప్రతి ఒక్కరూ ఇలా అంటారు: "అవును, పరిశుద్ధ పౌలు మరియు ఆయన ఇతర అపొస్తలులు బోధించినది నేను వింటున్నాను, కానీ ఆయన స్వయంగా మాట్లాడి, బోధించినది వినడానికే నేను ఎక్కువ ఇష్టపడతాను."

కానీ ఇప్పుడు అది సర్వసాధారణమైపోయి, ప్రతిఒక్కరి వద్ద అది ఒక పుస్తకంలో వ్రాయబడి ఉండి, ప్రతిరోజూ చదవగలుగుతున్నందున, ఎవరూ దానిని ప్రత్యేకమైనదిగా గానీ లేదా అమూల్యమైనదిగా గానీ భావించడం లేదు. అవును, అది పరలోకపు మహోన్నత ప్రభువు పలికిన మాట కాక, ఏదో చెప్పులు కుట్టేవాడు పలికిన మాట అన్నట్లుగా మనం దానితో విసుగెత్తి, దానిని నిర్లక్ష్యం చేస్తాము. అందువల్ల, మన కృతఘ్నతకు మరియు నిర్లక్ష్యానికి శిక్షగా, మనం దాని నుండి చాలా తక్కువ ప్రయోజనం పొందుతాము మరియు క్రీస్తు మాటలలో ఉన్న నిధి, శక్తి మరియు పరాక్రమాన్ని ఎన్నడూ అనుభూతి చెందలేము లేదా రుచి చూడలేము. కానీ ఎవరికైతే దానిని మనుష్యుని మాటగా కాక దేవుని మాటగా గుర్తించే కృప ఉంటుందో, వారు దానిని మరింత ఉన్నతంగా మరియు ప్రియంగా భావిస్తారు, మరియు దాని పట్ల ఎన్నడూ విసుగొచ్చబడరు.

ఆయన శిష్యులైన క్రైస్తవులకు ఈ ప్రసంగం ఎంత స్నేహపూర్వకంగా, మధురంగా ​​ఉందో, యూదులకు మరియు వారి గొప్ప పరిశుద్ధులకు అది అంతే చికాకుగా, భరించరానిదిగా ఉంది. ఆరంభం నుండే ఆయన ఈ మాటలతో వారిని తీవ్రంగా దెబ్బకొట్టారు, వారి బోధను తిరస్కరించి, ఖండిస్తూ, దానికి పూర్తి వ్యతిరేకంగా బోధించారు, అవును, వారి జీవితం మరియు బోధనపై శాపాన్ని ప్రకటించారు, ఇది Luke 6:24–26 చూపిస్తుంది. వారి బోధన యొక్క సారాంశం ఇది: "ఒక వ్యక్తి ఈ భూమిపై విజయం సాధిస్తే, అతను ధన్యుడు మరియు సుఖవంతుడు." వారు కోరుకున్నదంతా అదే, వారు భక్తిపరులై దేవుణ్ణి సేవిస్తే, ఆయన వారికి భూమిపై సమృద్ధిని ఇచ్చి, దేనికీ లోటు చేయకూడదు. అందువలన దావీదు వారిని గూర్చి 15-15 వచనాలలో ఇలా అంటున్నాడు: "వారి బోధ ఇదే; వారి మూలలన్నిటినీ, ధాన్యాగారాలన్నిటినీ ధాన్యంతో నిండి ఉండాలి; వారి పొలాలన్నీ తరచుగా, అధిక సంఖ్యలో ఫలించే గొర్రెలతో, మరియు ఎక్కువగా శ్రమించే పశువులతో నిండి ఉండాలి; వారికి ఎలాంటి హాని గానీ, వైఫల్యం గానీ, దురదృష్టం గానీ, లేదా కష్టం గానీ రాకూడదు. అటువంటి ప్రజలు ధన్యులు!"

దీనికి విరుద్ధంగా, క్రీస్తు ఇక్కడ తన నోరు తెరిచి, భూమిపై తగినంత కలిగి ఉండటం మాత్రమే కాకుండా ఇంకేదో అవసరమని చెబుతున్నారు; ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా: "నా ప్రియ శిష్యులారా, మీరు ప్రజల మధ్యకు వెళ్లి బోధించినప్పుడు, వారి బోధన మరియు నమ్మకం ఇదేనని మీరు కనుగొంటారు: 'ధనవంతుడు లేదా శక్తిమంతుడు అయినవాడు పూర్తిగా ఆశీర్వదించబడతాడు; మరోవైపు, పేదవాడు మరియు దీనుడు అయినవాడు దేవుని ముందు తిరస్కరించబడి, శిక్షించబడతాడు.' " ఒక వ్యక్తి విజయం సాధిస్తే, అది అతనికి దయగల దేవుడు ఉన్నాడనడానికి సంకేతమని, మరియు దీనికి విరుద్ధంగా కూడా యూదులు గట్టిగా నమ్మారు. దీనికి కారణం, భక్తులకు దేవుడు ప్రసాదించే ప్రాపంచిక, భౌతిక వస్తువులకు సంబంధించి ఆయన నుండి వారికి అనేక గొప్ప వాగ్దానాలు ఉండటమే. అవి తమకు ఉంటే, వారు ఆయనతో సరిగానే ఉన్నారనే అభిప్రాయంతో, వాటిపై ఆధారపడ్డారు. యోబు గ్రంథం ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఉద్దేశించి వ్రాయబడింది.

అతని స్నేహితులు ఈ విషయంపై అతనితో వాదిస్తూ, అతను దేవునికి వ్యతిరేకంగా తెలిసి చేసిన ఏదో గొప్ప పాపం వలనే ఈ విధంగా శిక్షించబడుతున్నాడని పట్టుబడతారు. అందువల్ల అతను దానిని ఒప్పుకొని, పశ్చాత్తాపపడి, భక్తిపరుడుగా మారితే, దేవుడు అతనిపై ఉన్న శిక్షను తొలగిస్తాడని వారు వాదిస్తారు.

కాబట్టి, ప్రారంభంలోనే, విశ్వాసానికి ఉన్న గొప్ప అడ్డంకులలో ఒకటిగాను, వారి హృదయంలోని మమోను అనే విగ్రహానికి గొప్ప మద్దతుగాను ఉన్న ఈ భ్రమను ఆయన తన ప్రసంగంతో పడగొట్టి, వారి హృదయాల నుండి దానిని పెకిలించివేయడం అవసరమైంది.

అటువంటి సిద్ధాంతం ప్రజలను దురాశపరులుగా మార్చడం తప్ప మరో పర్యవసానాన్ని కలిగించదు, తద్వారా ప్రతి ఒక్కరూ అవసరం లేదా కష్టం లేకుండా, కేవలం సమృద్ధిని పోగుచేయడంలోనూ, సుఖంగా గడపడంలోనూ మాత్రమే ఆసక్తి చూపుతారు. అప్పుడు ప్రతి ఒక్కరూ ఈ నిర్ధారణకు రావాల్సి ఉంటుంది: "విజయం సాధించి, సమృద్ధిని పొందినవాడే ధన్యుడైతే, నేను కూడా వెనుకబడకుండా చూసుకోవాలి."

ఈనాటికీ ప్రపంచమంతా, ముఖ్యంగా టర్కులు, ఇదే నమ్ముతున్నారు. వారు దీని నుండే తమ ఆధారాన్ని, బలాన్ని పొందుతున్నారు. అందరికంటే శ్రేష్ఠంగా దేవుడు తమ పట్ల కృప చూపిన ప్రజలుగా తాము ఉండకపోతే, తమకు ఇంతటి విజయం, జయం దక్కేది కాదనే నిర్ధారణకు వారు వచ్చారు. మనలో కూడా, పోప్ వర్గమంతా ఇదే నమ్ముతుంది. వారి సిద్ధాంతం, జీవితం కేవలం తమకు సరిపడా ఉండటంపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి; అందువల్లనే వారు ప్రపంచంలోని సకల సంపదలను కూడగట్టుకున్నారు, ఇది అందరూ చూడగలరు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, భూమిపై ఇదే గొప్ప మరియు అత్యంత సార్వత్రికమైన నమ్మకం లేదా మతం. ప్రాణం ప్రకారం మనుషులందరూ దీనిపైనే ఆధారపడి ఉంటారు, మరియు వారు దేనినీ ఆశీర్వాదంగా భావించలేరు. అందుకే ఆయన ఇక్కడ క్రైస్తవుల కోసం పూర్తిగా కొత్త ప్రసంగాన్ని బోధిస్తున్నారు: వారు విఫలమైనా, పేదరికాన్ని అనుభవించవలసి వచ్చినా, సంపద, అధికారం, గౌరవం మరియు మంచి రోజులు లేకుండా జీవించవలసి వచ్చినా, వారు అప్పటికీ ధన్యులే. వారికి లభించే బహుమానం తాత్కాలికమైనది కాదు, కానీ భిన్నమైన, శాశ్వతమైనది; పరలోక రాజ్యంలో వారికి సరిపడా ఉంటుంది.

అయితే మీరు ఇలా అంటారు: "ఏమిటి? అలాగైతే క్రైస్తవులందరూ పేదలుగా ఉండాలా? వారిలో ఎవరికీ డబ్బు, ఆస్తి, కీర్తి, అధికారం వంటివి ఉండకూడదా? రాకుమారులు, ప్రభువులు, రాజుల వంటి ధనవంతులు ఏమి చేయాలి? వారు తమ ఆస్తిపాస్తులన్నింటినీ, గౌరవాన్ని వదులుకోవాలా, లేక కొందరు బోధించినట్లుగా పేదల నుండి పరలోక రాజ్యాన్ని కొనుక్కోవాలా?" జవాబు: లేదు. పరలోక రాజ్యాన్ని పొందాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరూ దానిని పేదల నుండి కొనుక్కోవాలని అక్కడ చెప్పబడలేదు, కానీ వారు స్వయంగా పేదవారై, పేదల మధ్య ఉండాలని చెప్పబడింది. అది స్పష్టంగా మరియు నిష్కపటంగా చెప్పబడింది,

"బీదవారు ధన్యులు." అయినప్పటికీ, "ఆధ్యాత్మికంగా" అనే చిన్న పదం జోడించబడింది, అందువల్ల ఎవరైనా శారీరకంగా పేదవాడై, డబ్బు లేదా వస్తువులు ఏమీ లేనప్పుడు ఏమీ సాధించబడదు. బాహ్యంగా డబ్బు, ఆస్తి, భూమి మరియు పరివారం కలిగి ఉండటం స్వతహాగా తప్పు కాదు. అది దేవుని బహుమతి మరియు ఆజ్ఞ. కాబట్టి, ఒక వ్యక్తి బిచ్చగాడై, తన సొంతం ఏమీ లేనంత మాత్రాన ధన్యుడు కాడు. "ఆధ్యాత్మికంగా బీదవారిగా" ఉండాలనేదే ఆజ్ఞ. క్రీస్తు ఇక్కడ లౌకిక ప్రపంచం మరియు వ్యవస్థ గురించి అస్సలు ప్రస్తావించడం లేదని, కానీ ఆయన కేవలం ఆధ్యాత్మికమైన దాని గురించి మాత్రమే చర్చించాలనుకుంటున్నారని—అంటే, బాహ్య విషయాలకు అతీతంగా, దేవుని ముందు ఎలా జీవించాలనే దాని గురించి—నేను ప్రారంభంలోనే చెప్పాను.

డబ్బు, ఆస్తి, గౌరవం, అధికారం, భూమి మరియు సేవకులు కలిగి ఉండటం లౌకిక ప్రపంచానికి చెందినవి; ఇవి లేకుండా ఈ ప్రపంచం మనుగడ సాగించలేదు. అందువల్ల ఒక ప్రభువు లేదా రాకుమారుడు పేదవాడిగా ఉండకూడదు మరియు ఉండలేడు, ఎందుకంటే తన పదవి మరియు హోదా కోసం అతనికి ఇలాంటి అన్ని రకాల వస్తువులు తప్పనిసరిగా ఉండాలి. కాబట్టి, దీని అర్థం తన సొంతంగా ఏమీ లేని విధంగా పేదవాడిగా ఉండాలని కాదు. మనమందరం బిచ్చగాళ్లుగా మారి, ఏమీ లేకుండా ఉంటే ఈ ప్రపంచం మనుగడ సాగించలేదు. ఒక ఇంటి యజమానికి తన వద్ద ఏమీ లేకపోతే, అతను తన కుటుంబాన్ని మరియు సేవకులను పోషించలేడు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, శారీరక పేదరికం పరిష్కారం కాదు. మన ఇంటి వద్దకు వచ్చి రొట్టె తినే బిచ్చగాళ్లలో ఏ ధనవంతుడి కన్నా ఎక్కువ అహంకారం, దుర్మార్గం గలవారు ఎందరో ఉన్నారు, మరియు ఏ ప్రభువు లేదా రాకుమారుడితో కలిసి జీవించడం కన్నా కష్టమైన, పిసినారి, లోభులైన రైతులు ఎందరో ఉన్నారు.

కాబట్టి, మీకు అనుగ్రహించబడిన దానిని బట్టి శారీరకంగా మరియు బాహ్యంగా పేదవారిగా లేదా ధనవంతులుగా ఉండండి—దేవుడు దీని గురించి అడగడు—మరియు దేవుని ఎదుట, తన హృదయంలో, ప్రతి ఒక్కరూ ఆధ్యాత్మికంగా పేదవారిగా ఉండాలని తెలుసుకోండి. అంటే, అతను తన నమ్మకాన్ని, సౌఖ్యాన్ని మరియు విశ్వాసాన్ని ప్రాపంచిక వస్తువులపై ఉంచకూడదు, వాటిపై తన హృదయాన్ని వేలాడదీయకూడదు మరియు మమోనును తన విగ్రహంగా చేసుకోకూడదు. దావీదు ఒక శ్రేష్ఠమైన రాజు, మరియు అతని సంచి మరియు ఖజానా డబ్బుతో నిండి ఉన్నాయి, అతని ధాన్యాగారాలు ధాన్యంతో నిండి ఉన్నాయి, అతని భూమి అన్ని రకాల వస్తువులు మరియు సరుకులతో నిండి ఉంది. ఇవన్నీ ఉన్నప్పటికీ, అతను ఆధ్యాత్మికంగా ఒక పేద బిచ్చగాడిగా ఉండవలసి వచ్చింది, అతను తన గురించి పాడుకున్నట్లుగా (Ps. 39:12): "నా పూర్వీకులందరిలాగే నేను కూడా పేదవాడను, ఈ దేశంలో అతిథిని."

ఇంతటి సంపదల మధ్య, భూమికి, ప్రజలకు అధిపతిగా కూర్చున్న ఆ రాజును చూడండి; అయినా, ఉండటానికి చోటు లేక వీధుల్లో తిరిగే ఒక అతిథిగానో, యాత్రికుడిగానో తప్ప మరే విధంగానూ తనను తాను పిలుచుకోవడానికి సాహసించడు. ఇది నిజంగా ఆస్తికి, సంపదకు కట్టుబడి ఉండని హృదయం; కానీ, అవి ఉన్నప్పటికీ, ఏమీ లేనట్లుగా ప్రవర్తిస్తుంది. క్రైస్తవుల గురించి సెయింట్ పాల్ గొప్పగా చెప్పినట్లుగా (2 కొరింథీ. 6:10): "బీదవారిగా ఉండియు, అనేకులను ధనవంతులుగా చేయుట; ఏమీ లేనివారిగా ఉండియు, సమస్తమును కలిగియున్నవారిగా ఉండుట."

11 వీటన్నిటి సారాంశం ఏమిటంటే, మనం ఇక్కడ నివసిస్తున్నంత కాలం, ఒక అపరిచిత ప్రదేశంలో రాత్రి బస చేసి ఉదయాన్నే వెళ్ళిపోయే అతిథిలాగా, మనం కూడా అన్ని ప్రాపంచిక వస్తువులను మరియు భౌతిక అవసరాలను ఉపయోగించుకోవాలి.

అతనికి పడక, భోజనం తప్ప మరేమీ అవసరం లేదు మరియు "ఇది నాది, నేను ఇక్కడే ఉంటాను" అని చెప్పడానికి సాహసించడు. అలాగే, ఆ ​​ఆస్తి తన హక్కుగా తనదే అన్నట్లుగా దానిని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి కూడా సాహసించడు; లేకపోతే, యజమాని అతనితో ఇలా అనడం అతను వింటాడు: "మిత్రమా, నువ్వు ఇక్కడ అతిథివని నీకు తెలియదా? నువ్వు ఉండాల్సిన చోటికి తిరిగి వెళ్ళు." ఇక్కడ కూడా అలాగే ఉంటుంది. మీ వద్ద ఉన్న ఈ ప్రాపంచిక వస్తువులను దేవుడు ఈ జీవితం కోసం మీకు ఇచ్చాడు. వాటిని ఉపయోగించుకోవడానికి మరియు వాటితో మీ మెడలో వేసుకునే పురుగుల సంచిని నింపుకోవడానికి ఆయన మిమ్మల్ని అనుమతిస్తాడు. కానీ మీరు శాశ్వతంగా జీవించబోతున్నట్లుగా వాటిపై మీ హృదయాన్ని బంధించకూడదు. మీరు ఎల్లప్పుడూ ముందుకు సాగి, మీ సొంతమైన మరియు శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండే మరో ఉన్నతమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన నిధిని పరిగణించాలి.

ఈ మాటలు సామాన్యుల కోసం కఠినంగా చెప్పబడ్డాయి. తద్వారా, లేఖన భాషలో "ఆధ్యాత్మికంగా పేదవారు" లేదా దేవుని ముందు పేదవారుగా ఉండటం అంటే ఏమిటో వారు అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకుంటారు. మనం విషయాలను బాహ్యంగా, డబ్బు మరియు ఆస్తి ఆధారంగా లేదా లోటు మరియు మిగులుల ఆధారంగా అంచనా వేయకూడదు. ఎందుకంటే, మనం పైన చెప్పినట్లుగా, అత్యంత పేద మరియు దీనమైన బిచ్చగాళ్ళు అత్యంత నీచమైన మరియు నిరాశాపూరితమైన దుర్మార్గులని, వారు సత్ప్రవర్తన గల, గౌరవనీయమైన వ్యక్తులు, ధనవంతులైన పౌరులు లేదా ప్రభువులు మరియు రాకుమారులు చేయని అన్ని రకాల దుష్కార్యాలు మరియు చెడు పనులను చేయడానికి సిద్ధపడతారని మనం చూస్తాము. మరోవైపు, పుష్కలంగా డబ్బు, ఆస్తి, గౌరవం, భూమి మరియు పరివారం ఉన్న అనేకమంది పరిశుద్ధులు, ఈ ఆస్తి అంతటి మధ్య కూడా పేదవారిగానే ఉన్నారు. మనం విషయాలను హృదయం ఆధారంగా అంచనా వేయాలి. మనకు ఏదైనా ఉందా లేదా ఏమీ లేదా, ఎక్కువ ఉందా లేదా తక్కువ ఉందా అనే దాని గురించి మనం అతిగా చింతించకూడదు. మరియు మనకు ఏ ఆస్తిపాస్తులు ఉన్నప్పటికీ, అవి మనకు లేనట్లుగానే మనం వాటిని భావించాలి, ఏ సమయంలోనైనా వాటిని కోల్పోవడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి మరియు మన హృదయాలను ఎల్లప్పుడూ పరలోక రాజ్యంపై నిలిపి ఉంచాలి (కొలొస్సయులు 3:2).

అలాగే, ఒక వ్యక్తికి డబ్బు గానీ, ఆస్తి గానీ లేకపోయినా, వాటి కోసం పెనుగులాడుతూ, గీరుకుంటూ, వాటితో ఎంత సంపాదించినా తృప్తి చెందకపోతే, లేఖనాల్లో అతన్ని "ధనవంతుడు" అని పిలుస్తారు. వీరినే సువార్త "ధనవంతుల కడుపులు"4 అని పిలుస్తుంది; వీరు గొప్ప సంపద మధ్యలో ఉండి కూడా అతి తక్కువ దానిని కలిగి ఉంటారు మరియు దేవుడు వారికి అనుగ్రహించే దానితో ఎన్నడూ సంతృప్తి చెందరు. ఎందుకంటే, పర్సులో గానీ, ఖజానాలో గానీ ఏమీ లేకపోయినా, డబ్బు మరియు ఆస్తితో నిండి ఉన్న హృదయాన్ని సువార్త పరిశీలించి, దాని ఆధారంగానే అంచనా వేస్తుంది. మరోవైపు, ఒక వ్యక్తి ఖజానా, ఇల్లు మరియు పొయ్యి నిండుగా ఉన్నప్పటికీ, అతని హృదయ స్థితిని బట్టి అతన్ని "పేదవాడు" అని కూడా పిలుస్తుంది. ఈ విధంగా క్రైస్తవ విశ్వాసం సూటిగా ముందుకు సాగుతుంది. అది పేదరికాన్ని గానీ, సంపదను గానీ చూడదు, కేవలం హృదయ స్థితిని మాత్రమే చూస్తుంది. అక్కడ దురాశతో కూడిన కడుపు ఉంటే, ఆ వ్యక్తి "ఆధ్యాత్మికంగా ధనవంతుడు" అని పిలువబడతాడు; మరోవైపు, ఒక వ్యక్తి ఈ విషయాలపై ఆధారపడకుండా, వాటిని తన హృదయం నుండి ఖాళీ చేసుకోగలిగితే, అతడు "ఆధ్యాత్మికంగా పేదవాడు" అని పిలువబడతాడు. క్రీస్తు వేరొకచోట చెప్పినట్లుగా (మత్తయి 19:29): "ఇంటిని, భూమిని, పిల్లలను, లేదా భార్యను విడిచిపెట్టినవాడు నూరంతలు పొందును, అంతేకాక నిత్యజీవాన్ని కూడా వారసత్వంగా పొందును." దీని ద్వారా ఆయన, ఆస్తిని తమ నిధిగా భావించే వారి హృదయాలను రక్షించడానికి, మరియు దానిని విడిచిపెట్టవలసిన తనవారిని ఓదార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు; ఈ జీవితంలో కూడా వారు విడిచిపెట్టిన దానికంటే ఎక్కువ పొందుతారు.

మనం ఆస్తి, ఇల్లు, వాకిలి, భార్య మరియు పిల్లలను విడిచిపెట్టి, ఇతరులకు భారంగా ఉంటూ పల్లెటూళ్లలో తిరుగుతూ ఉండకూడదు. అనాబాప్టిస్ట్ తెగ వారు చేసేది ఇదే, మరియు మేము ఇల్లు, వాకిలిని కాపాడుకుంటూ, భార్యాపిల్లలతో ఉంటున్నందున, మేము సువార్తను సరిగ్గా ప్రకటించడం లేదని వారు మమ్మల్ని నిందిస్తారు. లేదు, ఆయనకు అలాంటి పిచ్చి పరిశుద్ధులు వద్దు! దీని అర్థం ఏమిటంటే: మన హృదయంలో ఇల్లు, వాకిలి, భార్యాపిల్లలను విడిచిపెట్టగలగాలి. దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లుగా, మనం వారి మధ్య నివసిస్తూ, వారితో కలిసి భోజనం చేస్తూ, ప్రేమతో వారికి సేవ చేస్తున్నప్పటికీ, అవసరమైతే దేవుని కొరకు ఎప్పుడైనా వారిని విడిచిపెట్టగలగాలి. మీరు ఇలా చేయగలిగితే, మీరు సర్వస్వం విడిచిపెట్టినట్లే. అంటే, మీ హృదయం బందీగా పట్టుబడకుండా, దురాశ మరియు దేనిపైనా ఆధారపడటం, నమ్మకం, విశ్వాసం లేకుండా స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది. ఒక ధనవంతుడు తన ఆస్తులను విడిచిపెట్టకుండానే "ఆధ్యాత్మికంగా పేదవాడు" అని సరిగ్గా పిలవబడవచ్చు. కానీ అవసరం వచ్చినప్పుడు, అతను భార్యాబిడ్డలు, ఇల్లు మరియు వాకిలి నుండి దూరంగా వెళ్ళాలనే కోరికతో కాకుండా, దేవుని చిత్తమైతే వారిని తనతో ఉంచుకుని, తద్వారా ఆయనకు సేవ చేయాలన్న ఉద్దేశ్యంతో, అదే సమయంలో వారిని తిరిగి ఆయన స్వీకరించడానికి కూడా సిద్ధంగా ఉండి, దేవుని నామంతో అలా చేయనివ్వండి.

కాబట్టి ఆత్మీయంగా మరియు దేవుని ముందు 'బీదవారిగా' ఉండటం, ఆత్మీయంగా ఏమీ లేకుండా ఉండటం మరియు సర్వస్వం విడిచిపెట్టడం అంటే ఏమిటో మీరు చూస్తున్నారు. ఇప్పుడు క్రీస్తు జతచేసిన వాగ్దానాన్ని చూడండి, ఆయన ఇలా అన్నారు, "అట్టివారిదే పరలోకరాజ్యం." ఇది నిశ్చయంగా గొప్ప, అద్భుతమైన మరియు మహిమాన్వితమైన వాగ్దానం. మనం ఇక్కడ బీదవారిగా ఉండటానికి ఇష్టపడి, తాత్కాలిక వస్తువులపై శ్రద్ధ చూపనందున, పరలోకంలో మనం అందమైన, మహిమాన్వితమైన, గొప్ప మరియు శాశ్వతమైన ఆస్తిని పొందబోతున్నాము. మరియు మీరు ఒక చిన్న ముక్కను వదులుకున్నందున, దాన్ని మీరు పొందగలిగినంత కాలం మరియు మీకు వీలైనంతగా ఉపయోగించుకోవచ్చు, మీరు ఒక కిరీటాన్ని పొంది, పరలోకంలో పౌరులుగా మరియు ప్రభువులుగా ఉండబోతున్నారు. మనం నిజంగా క్రైస్తవులుగా ఉండాలని కోరుకుంటే మరియు ఆయన మాటలు సత్యమని నమ్మితే ఇది మనల్ని కదిలించి ఉండేది. కానీ ఎవరు చెబుతున్నారో ఎవరూ పట్టించుకోరు, ఆయన ఏమి చెబుతున్నారో అసలే పట్టించుకోరు. వారు దానిని ఒక చెవి నుండి విని మరొక చెవి నుండి వదిలేస్తారు, తద్వారా ఎవరూ దాని గురించి బాధపడరు లేదా హృదయానికి తీసుకోరు.

12 ఈ మాటల ద్వారా, ఒక వ్యక్తి నిజమైన క్రైస్తవుడు అయితే తప్ప దీనిని ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేరని ఆయన చూపిస్తున్నారు. ఈ విషయం మరియు దీని తర్వాత వచ్చేవన్నీ కేవలం విశ్వాసం యొక్క ఫలాలు, వాటిని పరిశుద్ధాత్ముడే హృదయంలో సృష్టించాలి. విశ్వాసం లేనిచోట, పరలోక రాజ్యం కూడా వెలుపలే ఉంటుంది; ఆత్మీయ దారిద్ర్యం, సాత్వికం మరియు అలాంటివి కూడా ఉండవు, కానీ అక్కడ తాత్కాలిక వస్తువుల కోసం గోకడం, గొడవలు మరియు అల్లర్లు మాత్రమే మిగిలి ఉంటాయి. అందువల్ల, అటువంటి లౌకిక హృదయాలకు అంతా ముగిసిపోయినట్లే, వారు ఆత్మీయ దారిద్ర్యం అంటే ఏమిటో ఎన్నటికీ నేర్చుకోరు లేదా అనుభవించరు, మరియు పరలోక రాజ్యం గురించి ఆయన చెప్పే మరియు వాగ్దానం చేసే వాటిని నమ్మరు లేదా పట్టించుకోరు.

అయినప్పటికీ, వారి నిమిత్తము ఆయన కార్యములను ఈలాగు ఏర్పాటు చేసెను; ఏలయనగా, దేవుని నామమున మరియు పరలోక రాజ్యము నిమిత్తము ఆత్మీయంగా బీదవారిగా ఉండుటకు ఇష్టపడనివాడు, అపవాది నామమున బీదవారిగానే ఉండిపోవలెను, దానివలన వారికి ఏ కృతజ్ఞతయు లభించదు. దేవుడు లోభులను వారి కడుపులకు అలా వేలాడదీసెను, అందువలన వారు తమ లోభముతో సంపాదించుకున్న వస్తువులతో ఎన్నడూ తృప్తిగా గానీ, సంతోషంగా గానీ ఉండరు. లోభమనే రాజు ఎంతటి ఉల్లాసభరితమైన అతిథి అంటే, వాడు ఎవరినీ విశ్రాంతి తీసుకోనివ్వడు. వాడు తన అమూల్యమైన ఆస్తిని ఒక్క గంట కూడా ఆస్వాదించకుండా ఉండేందుకు, ఆగకుండా వెతుకుతూ, తోస్తూ, వేటాడుతూనే ఉంటాడు. అందువలన

ప్రసంగికుడైన సొలొమోను ఆశ్చర్యపడి ఇలా అంటాడు (ప్రసంగి 6:2): "దేవుడు ఒక మనిషికి సంపదను, ఆస్తులను, భూమిని, పరివారాన్ని ఇచ్చినా, వాటిని అనుభవించలేని స్థితిలో ఉండటం తీవ్రమైన శ్రమ కాదా?" అది నశించిపోతుందేమో లేదా తగ్గిపోతుందేమోనని, దానిని ఎలా కాపాడుకోవాలి, ఎలా విస్తరించుకోవాలి అనే దాని గురించి అతను ఎల్లప్పుడూ భయపడుతూ, కలత చెందుతూ, చింతిస్తూ ఉండాలి. అతను దానికి ఎంతగా బందీ అయిపోయాడంటే, దానిలో ఒక్క పైసా కూడా ఖర్చుపెట్టి ఆనందించలేడు. కానీ, తృప్తిగా, సంతోషంగా ఉండగలిగే హృదయం ఏదైనా ఉంటే, దానికి విశ్రాంతితో పాటు పరలోక రాజ్యం కూడా లభిస్తుంది. లేకపోతే, గొప్ప ఆస్తులు కలిగి ఉండి, అత్యాశతో, అది ఇక్కడే శుద్ధీకరణ స్థలాన్ని, ఆ తర్వాత నరకాగ్నిని అనుభవించవలసి ఉంటుంది. వారు చెప్పినట్లుగా:

"ఇక్కడ మీరు చక్రాల బండిలో ప్రయాణిస్తారు, కానీ అక్కడ ఒకే చక్రం మీద";5 అంటే, మీకు ఇక్కడ కష్టం మరియు ఆందోళన ఉంటుంది, కానీ తరువాత తీవ్రమైన దుఃఖం ఉంటుంది.

చూడండి, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ఈ విధంగానే పనిచేస్తాడు, తద్వారా ఆయన వాక్యం సత్యంగా నిలుస్తుంది మరియు క్రైస్తవుడు తప్ప మరెవరూ రక్షింపబడరు లేదా సంతృప్తి చెందరు. ఇతరుల వద్ద అన్నీ ఉన్నప్పటికీ, వారి పరిస్థితి ఎన్నడూ అంత మెరుగ్గా ఉండదు; నిజానికి, అది ఎన్నడూ అంత మంచిది కాదు, మరియు వారి హృదయం విషయానికి వస్తే వారు పేద బిచ్చగాళ్ళుగానే మిగిలిపోవాలి. తేడా ఏమిటంటే, మొదటివారు పేదరికంలో ఉండటానికి సంతోషిస్తారు మరియు నాశనం కాని, శాశ్వతమైన ఆస్తిపై, అంటే పరలోక రాజ్యంపై ఆధారపడతారు, మరియు వారు దేవుని ఆశీర్వాదకరమైన పిల్లలు; కానీ రెండవవారు తాత్కాలిక వస్తువుల కోసం అత్యాశపడతారు, అయినప్పటికీ వారు కోరుకున్నది ఎన్నడూ పొందలేరు, దానికి తోడు శాశ్వతంగా సైతాను హింసలకు బాధితులుగా ఉండాలి. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, గుమ్మం ముందున్న బిచ్చగాడికి, అలాంటి దీనమైన కడుపుకు మధ్య తేడా ఏమీ లేదు, కేవలం ఒక బిచ్చగాడి వద్ద ఏమీ లేకపోయినా ఒక రొట్టె ముక్కతో సరిపెట్టుకుంటాడు, అయితే రెండవవాడికి ఎంత ఎక్కువ ఉన్నా, ప్రపంచంలోని వస్తువులు, డబ్బు అంతా ఒకేచోట పోగుపడినా కూడా అతను అంత తక్కువ సంతృప్తి చెందుతాడు.