ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
ఇంగ్ మరియు మిస్ మోట్లియర్ ముద్దు, మరియు లియోమ్ నుండి మాగ్డెబర్గ్కు బయలుదేరాడు, అక్కడ అతని తండ్రి అతన్ని ఫ్రాన్సిస్కన్ పాఠశాలలో చేర్పించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
1497వ సంవత్సరం మే నెలలో, ఇద్దరు పండితులు తమ వీపులపై సంచులు, చేతుల్లో కర్రలు ధరించి, చెంపల మీద ధారగా కన్నీళ్లు కారుస్తుండగా, మాన్స్ఫెల్ట్ నుండి బెర్న్బర్గ్కు వెళ్లే ప్రధాన రహదారి వెంట ప్రయాణించారు.
వారిలో ఒకరు పద్నాలుగేళ్ల మార్టిన్ లూథర్, మరొకరు దాదాపు అంతే వయసున్న అతని సహచరుడు హన్స్ కీనికే.
ఇద్దరూ అప్పుడే తమ తండ్రి ఇంటిని విడిచిపెట్టి, మధ్యయుగాలలో ప్రసిద్ధి చెంది, ఇప్పటికీ ఉన్న 'కురెండ్ స్కూలెన్' (మత విద్యాలయాలు)లో చదువుకోవడానికి కాలినడన మాగ్డెబర్గ్కు బయలుదేరారు.
ఇక్కడ ప్రతి బాలుడు, వారానికి రెండుసార్లు తాము పాటలు పాడే ధనిక పట్టణవాసుల నుండి సేకరించిన భిక్షతోను, గాయక బృంద సభ్యులుగా సంపాదించిన డబ్బుతోను తన భోజన, చదువుల ఖర్చులను చెల్లించుకునేవాడు.
కొన్ని నెలలు గడిచిన తరువాత, మాగ్డెబర్గ్లో లూథర్ తన జీవనోపాధి కోసం పడుతున్న కష్టాల గురించి తెలుసుకున్న అతని తల్లిదండ్రులు, అతన్ని ఐసెనాక్లోని ఉచిత పాఠశాలకు మార్చారు, ఆ గ్రామంలో అతనికి చాలామంది బంధువులు ఉన్నారు.
అయినప్పటికీ, ఆ యువ విద్యార్థి మొదట్లో ఫ్రాన్సిస్కన్ పాఠశాలలో కంటే కొంచెం మెరుగ్గానే రాణించాడు.
ఆ కాలపు సామాజిక జీవనవిధానంలోని ఒక విశిష్టమైన దశకు ఉదాహరణగా, ఐసెనాక్లోనూ, మాగ్డెబర్గ్లోనూ లూథర్ ప్రజల ఇళ్ల ముందు పాటలు పాడుతూ జీవనం సాగించాడనే విషయం గమనించదగినది; మరియు అది అప్పట్లో జర్మనీలోని పేద విద్యార్థుల ఆచారంగా ఉండేది.
ఈ విషయాన్ని వివరించిన తరువాత లూథర్ ఇలా జతచేస్తాడు, "నా సమక్షంలో ఎవరూ..." * ఆడియు యొక్క "హిస్టోయిర్ డి ఎమ్. లిథర్."
ఇంటింటికీ తిరుగుతూ, పాటలు పాడుతూ, రొట్టె కోసం యాచించే పేదవారిని చూసి వారి జీవిత కాలాలు అవమానకరంగా మాట్లాడతాయి.
మీకు తెలుసుగా కీర్తనలో చెప్పబడింది, రాజులు మరియు రాజకుమారులు గానం చేశారు.
నేను కూడా ఒకప్పుడు భిక్షువున యాచకుడినే, ప్రజల ఇళ్లలో, ముఖ్యంగా నా ప్రియమైన ఐసెనాక్లో నా బ్రతుకు కోసం తిరిగేవాడిని. చివరికి అతను ఉర్సులా ఇంట్లో ఒక క్రమమైన జీవనోపాధిని, ఆశ్రయాన్ని పొందాడు.
ఆతిథ్యమిచ్చే, దయగల మహిళ అయిన కోటా, లూథర్తో ఉన్న సంబంధం వల్ల ప్రసిద్ధి చెందింది, ఆ దాతృత్వ గుణం గల మహిళ గమనించింది
చర్చిలో లూథర్, అతని గానానికి ప్రత్యేకంగా ముగ్ధుడయ్యాడు, అప్పటి నుండి మార్టిన్ ప్రతి ఆదివారం గాయకుడిగా నియమించబడ్డాడు.
ఒక సాయంత్రం, ఆమె తలుపు తెరిచి చూడగా, ఆ అబ్బాయి తన ఇంటి ముందు దిగులుగా నిలబడి, లోపల విశాలంగా పరిచిన బోర్డు వైపు దిగులుగా చూస్తూ ఉండటం గమనించింది.
అతన్ని గుర్తుపట్టిన ఆ మహిళ, అతనికి ఏమి కావాలో అడిగింది.
ఆ రోజే భిక్షాటన చేస్తూ మూడు ఇళ్ల నుంచి తిరస్కరించబడి, బాగా ఆకలితో ఉన్న పాపం లూథర్, ఉర్సులా గారి దయగల స్వరానికి, పరోపకార వైఖరికి ఆకర్షితుడై, తన కథనంతా ఆమె చెవిలో చెప్పాడు.
ఆమె అతని అవసరాలను తీర్చింది; మరియు ఆమె భర్త కాన్రాడ్ తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, అతను కూడా ఆ ప్రకాశవంతమైన మరియు మనోహరమైన పుస్తకం పట్ల ఎంతగానో ఆకర్షితుడయ్యాడు, దాంతో అతను అతన్ని తమతో శాశ్వతంగా నివాసం ఉండమని ఆహ్వానించక తప్పలేదు, కొద్ది రోజుల తర్వాత అతను అలాగే చేశాడు.
లూథర్ కోటా ఇంట్లో, తాను ఇంతవరకు ఎరిగిన జీవితానికి పూర్తిగా భిన్నమైన జీవితాన్ని గడిపాడు.
మిక్లీలెట్ రాసిన 'లైఫ్ ఆఫ్ లూథర్', పేజీలు మినహా, అతని ఉనికి ప్రశాంతంగా గడిచిపోయింది.
అతని మనసు మరింత ప్రశాంతమైంది, అతని స్వభావం మరింత ఉల్లాసభరితమైంది, మరియు అతని హృదయం మరింత విశాలమైంది.
దాతృత్వపు మృదువైన కిరణాలకు అతని ఇంద్రియాలన్నీ మేల్కొన్నాయి, మరియు అతను జీవితానందంతో, సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోసాగాడు.
అతని ప్రార్థనలు మరింత తీవ్రమయ్యాయి, జ్ఞాన తృష్ణ అధికమైంది, మరియు చదువులో అతని పురోగతి మరింత వేగవంతమైంది.
సాహిత్యానికీ, విజ్ఞానశాస్త్రానికీ ఆయన కళల సౌందర్యాన్ని జోడించాడు, ఎందుకంటే జర్మనీలో అవి కూడా అభివృద్ధి చెందుతున్నాయి.
తమ సమకాలీనులపై ప్రభావం చూపడానికి దేవుడు నియమించిన వ్యక్తులు, మొదటగా తాము జీవిస్తున్న యుగంలోని అన్ని ధోరణులచేత ప్రభావితులై, కొట్టుకుపోతారు.
లూథర్ వేణువు మరియు ల్యూట్ వాయించడం నేర్చుకున్నాడు.
ఈ చివరి వాద్యాన్ని అతను తరచుగా తన చక్కటి ఆల్టో గాత్రానికి తోడుగా వాడుతూ, దుఃఖ సమయాలలో తన మనసుకు ఉల్లాసం కలిగించుకునేవాడు.
సంగీతం పట్ల అమితమైన ఇష్టం ఉన్న తన దత్తత తల్లి పట్ల, తన రాగం ద్వారా తన సజీవమైన కృతజ్ఞతను తెలియజేయడంలో అతను ఆనందం పొందాడు.
ఆయన స్వయంగా వృద్ధాప్యం వరకు ఆ కళను ప్రేమించి, జర్మనీకి చెందిన కొన్ని అత్యుత్తమ కీర్తనలకు సాహిత్యం మరియు రాగాలను రచించారు.
వీటిలో చాలా వరకు మన భాషలోకి కూడా చేరిపోయాయి.
తన స్నేహితులు తనపై కురిపించిన రక్షణ మరియు స్నేహానికి లూథర్ ఎల్లప్పుడూ అత్యంత కృతజ్ఞతతో ఉండేవాడు. ఆ తర్వాతి సంవత్సరాలలో, అతని కీర్తి క్రైస్తవ ప్రపంచమంతటా వ్యాపించినప్పుడు, అతని పాత స్నేహితుని కుమారులలో ఒకరు విట్టెంబర్గ్లో చదువుకోవడానికి వచ్చారు, మరియు ఆ యువకుడిని లూథర్ తన సొంత ఇంట్లోనే చేర్చుకుని, అత్యంత శ్రద్ధతో చూసుకున్నాడు.
డి'ఆన్బిగ్నే యొక్క సంస్కరణ చరిత్ర, సంపుటి.
ఉర్సులా కోటా ఈ అందమైన ఆలోచనను వెల్లడించారు: "భక్తి నివసించే స్త్రీ హృదయం కంటే మధురమైనది భూమిపై ఏదీ లేదు."
కోటా కుటుంబం అందించిన సహాయం వల్ల, మార్టిన్ ఐసెనాక్ పాఠశాలలో నాలుగు సంవత్సరాలు కొనసాగగలిగాడు.*
ఆ సమయంలో అతను బేర్ఫూటెడ్ కార్మెలైట్స్ కాన్వెంట్ యొక్క రెక్టార్ అయిన ట్రెబోనియస్ అనే ప్రఖ్యాత గురువు వద్ద వ్యాకరణం, అలంకారశాస్త్రం మరియు కవిత్వం అభ్యసించాడు.
తన పాఠశాల నుండి ఒకనాడు రాబోయే కాన్సల్లు, ఛాన్సలర్లు, డాక్టర్లు మరియు మాస్టర్లను గౌరవించడానికై, ట్రెబోనియస్ తల మీద ముసుగు లేకుండా తన పాఠాలను బోధించేవాడని చెప్పబడింది.
మార్టిన్ యొక్క సునాయాసమైన గ్రహణశక్తి, అతని సహజమైన వాక్చాతుర్యం, అరుదైన ప్రసంగ పటిమ, గద్య మరియు పద్య రచనలో అతని నైపుణ్యం, త్వరలోనే అతన్ని తన యజమాని యొక్క ప్రత్యేక అభిమానానికి పాత్రుడిని చేశాయి.
అదే సమయంలో, అతని నిష్కపటమైన, ఉల్లాసభరితమైన మరియు ఇతరులకు సహాయపడే స్వభావం అతన్ని తోటి విద్యార్థులలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందేలా చేసింది, మరియు వారి చదువులలో ఎల్లప్పుడూ ఉన్నట్లే, త్వరలోనే వారి ఫిలియోక్స్లో కూడా అతన్ని నాయకత్వ స్థానానికి చేర్చింది.
ఈ ఆహ్లాదకరమైన మరియు అభివృద్ధి చెందుతున్న వాతావరణం నుండి లూథర్, ఇప్పుడు సులభమైన పరిస్థితులలో ఉన్న తన తండ్రి కోరిక మేరకు, తన కుమారుడు మార్టిన్ విశ్వవిద్యాలయానికి తిరిగి వెళ్లాలని కోరుకున్నాడు, ఎన్నో నిట్టూర్పులు మరియు కన్నీళ్లతో ప్రియమైనదాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
ఐసెనాక్ వీధులలో, మరియు తన పద్దెనిమిదవ ఏట అతను ఎర్ఫుర్త్లో మెట్రిక్యులేషన్ పూర్తిచేశాడు.
• మిక్లీలెట్ రచించిన 'లైఫ్ ఆఫ్ లూథర్'. ఎఫ్ ఆక్లూ రచించిన 'హిస్ట్, డి లూథర్'.
ఎర్ఫర్త్ అనే విచిత్రమైన పాత పట్టణంలో, ఆసక్తి ఉన్నవారి పరిశీలన కోసం ఇప్పటికీ తెరిచి ఉన్న విశ్వవిద్యాలయ రిజిస్టర్లలో, రెక్టర్ జోడోకస్ ట్రుట్వెట్టర్ అక్కడ వ్రాసిన లూథర్ పేరును ఇప్పటికీ అర్థం చేసుకోవచ్చు, "3Iart{nus Ludher, ex 3Ians/ield."
ఈ నమోదు 1501వ సంవత్సరంలో చేయబడింది.
ఒక సంవత్సరం తర్వాత, 1502లో, ఆ పేరు మరోసారి కనిపిస్తుంది:
" 3Iartimis Luder, Baccalaurius pMlosopldce.'"
"ఎర్ఫర్త్లో, మార్టిన్ మనకు లభ్యమైన ప్రాచీన లాటిన్ కవులు, సిసెరో, యిర్గిల్ మరియు ఇతరుల రచనలలో చాలా వరకు చదివాడు," అని మెలాంక్టన్ అంటాడు.
ఇరవై ఏళ్ల వయసులో ఆయనకు మాస్టర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ బిరుదుతో గౌరవం లభించింది; ఆ తర్వాత, తన బంధువుల సలహా మేరకు, ఆయన న్యాయశాస్త్రంపై దృష్టి సారించడం ప్రారంభించాడు.
మఠంలో, అతను తార్కికవాదపు చిక్కుముడుల నుండి సునాయాసంగా బయటపడటాన్ని ప్రదర్శించి, బహిరంగ అభ్యాసాలలో అందరి ప్రశంసలను పొందాడు.
అతను ప్రవక్తలను, అపోస్తలులను శ్రద్ధగా చదివాడు, ఆ తర్వాత సెయింట్ అగస్టిన్ పుస్తకాలను, కీర్తనలపై అతని వివరణను, మరియు అతని పుస్తకాన్ని చదివాడు.
ఆత్మ మరియు అక్షరం."
అతను గాబ్రియేల్ బీల్ మరియు కేంబ్రే బిషప్ అయిన పియరీ డి'ఆడిల్లీల గ్రంథాలను దాదాపుగా కంఠస్థం చేశాడు; అతను ఓకమ్ రచనలను శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేశాడు, స్కాటస్ మరియు థామస్ అక్వినాస్ల తర్కం కంటే అతని తర్కానికే ప్రాధాన్యత ఇచ్చాడు.
అతను గెర్సన్ రచనలను, అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా సెయింట్ అగస్టిన్ రచనలను కూడా విస్తృతంగా చదివాడు.
విశ్వవిద్యాలయంలో ఉన్నప్పుడు, లూథర్ పాండిత్య వేదాంతశాస్త్రంలోని మరియు అరిస్టాటిల్ తర్కశాస్త్రంలోని సూక్ష్మమైన చిక్కులను క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నాడు, కానీ తరువాతి సంవత్సరాలలో దేవుడు ఆ రెండింటినీ అత్యంత ఘోరంగా దెబ్బతీయడానికే అతడిని నియమించాడు.
ఎర్ఫుర్త్లో అతని బోధకులు జోడోకస్ ట్రుట్వెట్టర్, పాఠశాలల పాఠ్యప్రణాళికపై తిరుగుబాటు చేసి, దానిని అస్తవ్యస్తం చేయడం ద్వారా అతని మరణాన్ని తానే వేగవంతం చేశానని తరువాత నిందించుకున్నాడు; * యూఖ్న్ యొక్క కవిత్వాన్ని వివరించిన జెరోమ్ ఎమ్సర్.
హెకర్, ఒక అగస్టిన్ సన్యాసి, తరువాత సంస్కరణవాద సిద్ధాంతాలను స్వీకరించి, వాటిని తన మఠంలో ప్రవేశపెట్టాడు; బార్తోలోమ్యూ యూసింగర్, ఆర్నాల్డి అనే మారుపేరు గలవాడు, కొత్త సిద్ధాంతాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు.
జాన్ హస్ ఉరిశిక్షను గట్టిగా నిరసించిన మరియు బెత్లెహెం క్యూరేట్ను అమరవీరుడిగా భావించిన జాన్ గ్రోవెన్స్టీన్.
జీవితాంతం తన శిష్యుడి పట్ల తీవ్రమైన అనుబంధాన్ని కొనసాగించిన జాన్ బిగాడ్; ఈ సమర్థులైన ప్రొఫెసర్ల బోధనలో, యువకులు
లూథర్ తన చదువులో వేగంగా పురోగతి సాధించాడు.
ఇక్కడ కూడా, మాగ్డెబర్గ్ మరియు ఐసెనాక్ పాఠశాలలలో వలె, అతని నిష్కపటమైన మరియు ఉదార స్వభావం అందరి హృదయాలను కరిగించి, అత్యంత ఆత్మీయ అనుబంధాన్ని కలిగించింది.
అతని అద్భుతమైన జ్ఞాపకశక్తి, ఉప్పొంగే ఊహాశక్తి, ప్రకాశవంతమైన పాండిత్యం, చురుకైన మరియు ఉన్నతమైన మేధస్సు, మరియు నైతిక ప్రవర్తన, ఇవన్నీ కలిసి
మెలాంక్టన్ మనకు హామీ ఇచ్చినట్లుగా, "మొత్తం విశ్వవిద్యాలయం అతని ప్రతిభను ఆరాధిస్తుంది."§ అయినప్పటికీ, తన తండ్రి కోరికకు లోబడి, * ఆడిన్ యొక్క "హిస్టోయిర్ ఇలే లాంటుల్."
§ "సిక్ ఇగితుర్ ఇన్ జాన్వెంటుట్ ఎమినెబాట్, యుట్ టోటి అకాడెమిట్ లుట్లియోయ్-ఐ ఐడ్జెనియమ్ ఉడ్మిరేషని ఎస్ఎస్క్ట్."
మార్టిన్ పౌర చట్ట అధ్యయనానికి శ్రద్ధగా తనను తాను అంకితం చేసుకున్నప్పటికీ, అతని మనసు ఎప్పుడూ దానిపై లేదు.
అతను సాహిత్యాన్ని, సంగీతాన్ని అమితంగా ఇష్టపడ్డాడు.
వేదాంతశాస్త్రం తర్వాత తనకు సంగీతం మొదటి కళగా కనిపించిందని చెప్పడానికి అతను ఏమాత్రం సంకోచించలేదు.
"సంగీతం ప్రవక్తల కళ; దైవశాస్త్రం వలె ఆత్మలోని అలజడులను శాంతపరిచి, సైతానును పారద్రోలగల ఏకైక కళ ఇదే," అని అతను ధృవీకరించాడు.
అతని గద్య రచనల కంటే ఏమాత్రం తక్కువ విశేషమైనవి కావు, ఏమాత్రం తక్కువ ప్రాముఖ్యత లేనివి కావు అతని కవితలు; అతని పోరాటాలు, అవసరాల నడుమ అతని నుండి వెలువడిన ఆ ఉత్తేజకరమైన గీతాలు, కఠినమైన రాళ్ల మధ్య నుండి ఒక పువ్వు వికసించినట్లుగా, లేదా చీకటి మేఘాల మధ్య చంద్రకిరణం మెరిసినట్లుగా ఉంటాయి.
అతను నిజానికి ఆ కళపై ఒక గ్రంథాన్ని రచించాడు.
తదనుగుణంగా అతని పద్యరచన అత్యంత సామరస్యంగా ఉంటుంది, కాబట్టి ఈ కోవలో కూడా అతన్ని ఐస్లేబెన్ హంస అని పిలవవచ్చు.
తన ప్రజలలో ధైర్యాన్ని ప్రేరేపించే ఉద్దేశ్యంతో ఆయన రచించిన పాటలలో ఆయన ఏ విధంగానూ సౌమ్యంగా లేదా హంసలా ఉన్నాడని కాదు.
వీటిలో అతడు తీవ్రుడు, ఉగ్రుడు.
అతను వోర్మ్స్కు వెళ్లే మార్గంలో రచించిన గీతం ఒక సాధారణ యుద్ధ గీతం.
ఆ వింత శబ్దాలు విని ఆ పాత దేవాలయం కంపించింది; దాని గోపురాలపై ఉన్న గూళ్ల నుండి కాకులు కూడా ఎగిరిపోయాయి.
ఆ గీతం, కెఫార్మేషన్ యొక్క మార్సెయిలీస్, జర్మన్ హృదయాలపై తన శక్తివంతమైన మాయను నేటికీ నిలుపుకుంది, మరియు మనం దానిని "ఫోహ్" అని గంభీరంగా ఆలపించడాన్ని ఇంకా వినవచ్చు.
సంగీతం మరియు సాహిత్యం పట్ల ఈ మొగ్గు, * హీన్, 1834లో మార్క్లీ 1 కోసం "రివ్యూ డి డ్యూక్స్ మోండ్స్"లో.