సమానమైన వాటి కలయికలోనూ, భిన్నమైన వాటి విభజనలోనూ శక్తి ఉంది. బహుశా ఈ రోజు మతపరమైన వర్గాలలో మనకు కావలసింది మరింత ఐక్యత కాదు, కొంత వివేకవంతమైన మరియు ధైర్యవంతమైన విభజన కావచ్చు. ప్రతి ఒక్కరూ శాంతిని కోరుకుంటారు, కానీ బహుశా కత్తి తర్వాతే పునరుజ్జీవనం వస్తుందేమో.
అధ్యాయం 15. నాయకత్వ బాధ్యత
ఇశ్రాయేలు మరియు యూదా చరిత్ర, చరిత్ర అంతా స్పష్టంగా బోధించే ఒక సత్యాన్ని ఎత్తి చూపుతుంది, అదేమిటంటే, ప్రజలు తమ నాయకులు ఎలా ఉన్నారో అలాగే ఉన్నారు లేదా త్వరలో అలాగే అవుతారు. రాజులు ప్రజలకు నైతిక మార్గాన్ని నిర్దేశిస్తారు.
ప్రజలు ఎన్నడూ సామూహికంగా వ్యవహరించలేరు. నాయకుడు లేకపోతే అది దిక్కులేనిది, నాయకుడు లేని శరీరం శక్తిహీనమైనది. ఎల్లప్పుడూ ఎవరో ఒకరు నాయకత్వం వహించాలి. దోపిడీలు, హత్యలకు పాల్పడే గుంపు కూడా పైకి కనిపించేంత అస్తవ్యస్తమైనది కాదు. ఆ హింస వెనుక ఎక్కడో ఒక నాయకుడు ఉంటాడు, అతని ఆలోచనలను ఆ గుంపు కేవలం ఆచరణలో పెడుతోంది అంతే.
ఇశ్రాయేలు కొన్నిసార్లు తన నాయకులపై తిరుగుబాటు చేసిందన్నది నిజమే, కానీ ఆ తిరుగుబాట్లు ఆకస్మికంగా జరిగినవి కావు. ప్రజలు కేవలం ఒక కొత్త నాయకుడి వైపు మారి, అతడిని అనుసరించారు. అసలు విషయం ఏమిటంటే, వారికి ఎల్లప్పుడూ ఒక నాయకుడు ఉండాల్సిందే.
రాజు ఎలాంటివాడైనా, ప్రజలు త్వరలోనే అతని నాయకత్వాన్ని అనుసరించారు. వారు యెహోవా ఆరాధనలో దావీదును, దేవాలయం కట్టడంలో సొలొమోనును, దూడను తయారు చేయడంలో యరొబామును, మరియు దేవాలయ ఆరాధనను పునరుద్ధరించడంలో హిజ్కియాను అనుసరించారు.
ప్రజలు అంత సులభంగా ఇతరుల మాట వినడం మంచి విషయం కాదు, కానీ మాకు పొగడటంలో గానీ, నిందించడంలో గానీ ఆసక్తి లేదు; మాకు సత్యం గురించే చింత. ఆ సత్యం ఏమిటంటే, మంచి జరిగినా చెడు జరిగినా మతస్థులు నాయకులను అనుసరిస్తారు. ఒక మంచి వ్యక్తి యావత్ జాతి నైతిక స్వరూపాన్ని మార్చగలడు; లేదా అవినీతిపరులైన, లౌకిక మతగురువులు ఒక జాతిని బానిసత్వంలోకి నడిపించగలరు. "మతగురువు ఎలా ఉంటాడో, ప్రజలు కూడా అలాగే ఉంటారు" అనే సామెత, లేఖనాలలో స్పష్టంగా బోధించబడిన మరియు మత చరిత్రలో పదేపదే నిరూపించబడిన ఒక సత్యాన్ని నాలుగు పదాలలో సంగ్రహిస్తుంది.
నేడు పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో క్రైస్తవ్యం, ఇటీవలి గతంలో దాని నాయకులు ఎలా ఉండేవారో అలా ఉంది, మరియు దాని ప్రస్తుత నాయకులు ఎలా ఉన్నారో అలా మారుతోంది. స్థానిక సంఘం త్వరలోనే దాని పాస్టర్ లాగా తయారవుతుంది, మరియు పాస్టర్లను నమ్మని సమూహాల విషయంలో కూడా ఇది నిజం. అటువంటి సమూహం యొక్క నిజమైన పాస్టర్ను గుర్తించడం కష్టం కాదు; ఏ సంఘానికైనా పాస్టర్ ఉండటానికి వ్యతిరేకంగా బలమైన వాదనను వినిపించగలవాడే సాధారణంగా అతడే. బైబిల్ బోధన ద్వారా లేదా బహిరంగ సమావేశాలలో తరచుగా చేసే ఆశు ప్రసంగాల ద్వారా మందను ప్రభావితం చేయడంలో విజయం సాధించే స్థానిక సమూహం యొక్క దృఢ సంకల్పం గల నాయకుడే పాస్టర్, అతను దానిని ఎంత తీవ్రంగా కాదన్నా సరే.
నేటి సంఘాల దుస్థితికి మూలం నేరుగా వాటి నాయకులే అని చెప్పవచ్చు. కొన్నిసార్లు జరిగే విధంగా, ఒక స్థానిక సంఘ సభ్యులు తిరుగుబాటు చేసి, సత్యాన్ని బోధించినందుకు తమ పాస్టర్ను వెలివేసినప్పుడు, వారు అప్పటికీ ఒక నాయకుడినే అనుసరిస్తున్నారు. వారి ఈ చర్య వెనుక, ప్రతి ఆదివారం రెండుసార్లు పాస్టర్ ఎవరు కావాలో మరియు ఆయన ఏమి చెప్పాలో నిర్ణయించే హక్కును చేజిక్కించుకునే, శారీరక వాంఛలు గల (మరియు తరచుగా బాగా డబ్బున్న) ఒక డీకన్ లేదా పెద్దాయన తప్పకుండా ఉంటారు. అటువంటి సందర్భాలలో పాస్టర్ తన మందను నడిపించలేకపోతారు. ఆయన కేవలం నాయకుడి కోసం పనిచేస్తారు; ఇది నిజంగా ఒక దయనీయమైన పరిస్థితి.
చెడు ఆధ్యాత్మిక నాయకత్వానికి అనేక కారణాలు దోహదపడతాయి. వాటిలో కొన్ని ఇక్కడ ఉన్నాయి: 1. భయం. మతగురువులలో కూడా ప్రజల మెప్పు, ఆదరణ పొందాలనే కోరిక బలంగా ఉంటుంది, కాబట్టి ప్రజల ఆగ్రహానికి గురయ్యే ప్రమాదం కంటే, పాస్టర్ ఏమీ చేయకుండా కూర్చుండిపోయి, ప్రజలను ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి చిరునవ్వు నవ్వడానికి మొగ్గు చూపుతారు. "మనుష్యులకు భయపడుట ఉరి తెచ్చును," అని పరిశుద్ధాత్మ చెబుతోంది, మరియు ఇది పరిచర్యలో మరెక్కడా లేనంతగా వర్తిస్తుంది.
2. ఆర్థిక ఇబ్బందులు. ప్రొటెస్టంట్ పరిచర్యలో జీతాలు చాలా తక్కువగా ఉంటాయని పేరుపొందిన విషయం, మరియు పాస్టర్ కుటుంబం తరచుగా పెద్దదిగా ఉంటుంది. ఈ రెండు వాస్తవాలను కలిపితే, దైవజనునికి ఇబ్బందులు మరియు శోధనలను తీసుకురావడానికి సిద్ధంగా ఉన్న పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది. ప్రసంగ పీఠంపై ఉన్న వ్యక్తికి కోపం వచ్చినప్పుడు, సంఘ సభ్యులు చర్చికి వచ్చే డబ్బు ప్రవాహాన్ని నిలిపివేయగలరనే విషయం అందరికీ తెలిసిందే. సగటు పాస్టర్, కనీస అవసరాలు తీర్చుకోవడానికి కూడా కష్టపడుతూ, ఏడాదికి ఏడాది గడవడానికే జీవిస్తాడు. బలమైన నైతిక నాయకత్వం ఇవ్వడానికి
సంఘం తరచుగా ఆర్థిక ఉక్కిరిబిక్కిరిని ఆహ్వానిస్తుంది, అందుకే అటువంటి నాయకత్వం నిలిపివేయబడుతుంది. కానీ ఇందులోని చెడు విషయం ఏమిటంటే, అలా నిలిపివేయబడిన నాయకత్వం వాస్తవానికి ఒక రకమైన తలక్రిందులైన నాయకత్వం. తన మందను కొండపైకి నడిపించని వ్యక్తి, తనకు తెలియకుండానే దానిని క్రిందికి నడిపిస్తాడు.
3. దురాశ. పరిచారకునికి క్రీస్తు సర్వస్వం కానప్పుడు, అతడు తనకంటూ ఒక స్థానాన్ని వెతుక్కోవడానికి శోధింపబడతాడు, మరియు సంఘ వర్గాలలో పైకి రావడానికి జనాలను మెప్పించడం అనేది ఎప్పటినుంచో నిరూపించబడిన మార్గం. తన ప్రజలు వెళ్ళవలసిన చోటికి వారిని నడిపించడానికి బదులుగా, వారు ఎక్కడికి వెళ్లాలనుకుంటున్నారో తనకు తెలుసో అక్కడికి వారిని చాకచక్యంగా నడిపిస్తాడు. ఈ విధంగా అతడు మనుషులకు ధైర్యవంతుడైన నాయకుడిగా కనబడతాడు, కానీ ఎవరినీ నొప్పించకుండా ఉంటాడు, తద్వారా పెద్ద సంఘంలో గానీ లేదా ఉన్నత పదవిలో గానీ అవకాశం ఉన్నప్పుడు సంఘసంబంధమైన ఉన్నత పదవిని ఖాయం చేసుకుంటాడు.
4. మేధో అహంకారం. దురదృష్టవశాత్తు మత వర్గాలలో మేధావుల పట్ల ఒక ఆరాధన ఉంది, అది నా అభిప్రాయంలో, బీట్నికిజం యొక్క విపరీత రూపం మాత్రమే. బీట్నిక్, వ్యక్తివాదం గురించి ఎంత గట్టిగా ప్రకటించినప్పటికీ, వాస్తవానికి అత్యంత బానిసత్వపు అనుగుణ్యులలో ఒకడు. అలాగే, ప్రసంగ పీఠంపై ఉన్న యువ మేధావి, తాను ఏదైనా చప్పగా లేదా సామాన్యంగా మాట్లాడతానేమోనని భయపడి, జాగ్రత్తగా పాలిష్ చేసిన తన ఆక్స్ఫర్డ్ బూట్లలో వణికిపోతుంటాడు. ప్రజలు తమను పచ్చిక బయళ్లకు నడిపించమని అతని వైపు చూస్తుంటారు, కానీ దానికి బదులుగా అతను వారిని ఇసుక ఎడారి వైపు నడిపిస్తాడు.
5. నిజమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవం లేకపోవడం. తాను వెళ్ళినంత దూరం వరకు ఎవరూ ఇతరులను నడిపించలేరు. చాలా మంది పరిచారకులు నాయకత్వం వహించడంలో విఫలమవడానికి ఇదే కారణం. ఎక్కడికి వెళ్ళాలో వారికి అస్సలు తెలియదు.
6. తగినంత సన్నాహం లేకపోవడం. బలిపీఠం వద్ద పరిచర్య చేయడానికి సాంస్కృతికంగా అనర్హులైన అనుభవంలేని మతస్తులతో చర్చిలు నిండిపోయి ఉన్నాయి, దాని పర్యవసానంగా ప్రజలు బాధపడుతున్నారు. వారు తప్పుదారి పడుతున్నారు, కానీ ఆ విషయం వారికి తెలియడం లేదు.
దైవిక నాయకత్వం వల్ల కలిగే ప్రతిఫలాలు చాలా గొప్పవి, నాయకుని బాధ్యతలు చాలా భారమైనవి, కాబట్టి ఈ విషయాన్ని ఎవరూ తేలికగా తీసుకోలేరు.
అధ్యాయం 16. ఒక అల్ప ప్రవక్త యొక్క ప్రార్థన
జనములకు సాక్షిగా పిలువబడిన ఒక మనిషి చేసిన ప్రార్థన ఇది. తన పట్టాభిషేక దినమున అతడు తన ప్రభువుతో పలికిన మాట ఇది. పెద్దలును పరిచారకులును ప్రార్థించి, అతని మీద చేతులుంచి, అతని మీద చేతులుంచి ప్రార్థించిన తరువాత, సదుద్దేశముగల తన సహోదరులు తీసుకువెళ్ళగలిగిన దానికంటే మరింత లోపలికి, రహస్య స్థలములోను, నిశ్శబ్దములోను తన రక్షకుని కలుసుకొనుటకు అతడు వెళ్ళిపోయెను.
అతడు ఇలా అన్నాడు: ఓ ప్రభూ, నేను నీ స్వరం విని భయపడ్డాను. ఒక గంభీరమైన, ప్రమాదకరమైన గడియలో, ఒక భయంకరమైన కార్యానికి నీవు నన్ను పిలిచావు. కదిలించలేనివి నిలిచియుండునట్లు, నీవు సమస్త జనులను, భూమిని, ఆకాశమును కూడా కదిలించబోతున్నావు. ఓ ప్రభూ, నా ప్రభూ, నీ సేవకుడిగా నన్ను ఘనపరచడానికి నీవు తలొగ్గావు. అహరోను వలె దేవునిచే పిలువబడినవాడు తప్ప మరెవ్వరూ ఈ ఘనతను పొందరు. హృదయంలో మొండివారుగాను, చెవులు వినలేనివారుగాను ఉన్నవారికి నీ సందేశహరుడిగా నన్ను నియమించావు. వారు యజమానీయుడవైన నిన్ను తిరస్కరించారు, కాబట్టి సేవకుడనైన నన్ను వారు స్వీకరిస్తారని ఆశించలేము.
నా దేవా, నా బలహీనతను గూర్చి గానీ, ఈ పనికి నేను అర్హుడను కానని గూర్చి గానీ విలపిస్తూ సమయాన్ని వృథా చేయను. ఈ బాధ్యత నాది కాదు, నీదే. "నేను నిన్ను ఎరిగితిని—నిన్ను నియమించితిని—నిన్ను ప్రతిష్ఠించితిని" అని నీవే చెప్పియున్నావు. మరియు "నేను నిన్ను పంపేవారందరి యొద్దకు నీవు వెళ్ళవలెను, నేను ఆజ్ఞాపించినది ఏదైనా నీవు పలకవలెను" అని కూడా నీవే చెప్పియున్నావు. నీతో వాదించుటకు గాని, నీ సర్వోన్నతమైన నిర్ణయాన్ని ప్రశ్నించుటకు నేనెవరు? ఈ నిర్ణయం నాది కాదు, నీదే. ప్రభూ, అలాగే జరుగుగాక. నా చిత్తం కాదు, నీ చిత్తమే నెరవేరుగాక.
ప్రవక్తలకును అపొస్తలులకును దేవా, నేను నిన్ను ఘనపరచినంత కాలం నీవు నన్ను ఘనపరుస్తావని నాకు బాగా తెలుసు. కాబట్టి, నా భవిష్యత్ జీవితంలోను, నా పనులన్నిటిలోను, లాభనష్టాలతో గానీ, జీవన మరణాలతో గానీ నిన్ను ఘనపరుస్తానని ఈ గంభీరమైన ప్రమాణం చేయడానికి, ఆ తర్వాత నేను బ్రతికినంత కాలం ఆ ప్రమాణాన్ని భంగపరచకుండా నిలబెట్టుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయుము.
ఓ దేవా, నీవు కార్యము చేయుటకు సమయము ఆసన్నమైనది. శత్రువు నీ మేతభూములలోకి ప్రవేశించెను, గొర్రెలు చెల్లాచెదురై, చెదరిపోయియున్నాయి. నీ మందను చుట్టుముట్టిన ప్రమాదాన్ని కాదనుచు, ఆపదలను చూచి నవ్వు అబద్ధపు కాపరులు అధికులైరి. తోడేలు చంపి, నాశనం చేయుటకు సమీపిస్తుండగా, గొర్రెలు ఈ కూలివారిచే మోసగించబడి, హృదయానికి హత్తుకునే విశ్వాసంతో వారిని అనుసరిస్తున్నాయి. శత్రువు ఉనికిని పసిగట్టడానికి నాకు పదునైన కన్నులను దయచేయమని నిన్ను వేడుకొనుచున్నాను; చూచుటకు గ్రహణశక్తిని, నేను చూసినదానిని నమ్మకంగా నివేదించుటకు ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నా స్వరాన్ని నీ స్వరంలా మార్చుము, అప్పుడు రోగగ్రస్తమైన గొర్రెలు కూడా దానిని గుర్తించి నిన్ను అనుసరిస్తాయి.
ప్రభువైన యేసూ, ఆత్మీయ సన్నాహం కొరకు నేను నీ యొద్దకు వచ్చుచున్నాను. నా మీద నీ హస్తమును ఉంచుము. క్రొత్త నిబంధన ప్రవక్తయగు తైలముతో నాకు అభిషేకము చేయుము. నేను మతసంబంధమైన లేఖకుడనై, నా ప్రవచనాత్మక పిలుపును పోగొట్టుకొనకుండా చేయుము. ఆధునిక మతగురువుల ముఖమున చీకటిగా కమ్ముకొనియున్న శాపము నుండి, అనగా రాజీ, అనుకరణ, వృత్తి నైపుణ్యం అనే శాపము నుండి నన్ను రక్షించుము. ఒక సంఘమును దాని పరిమాణమును బట్టి, దాని ప్రజాదరణను బట్టి, లేదా దాని వార్షిక కానుకల మొత్తాన్ని బట్టి తీర్పు తీర్చుట అనే పొరపాట నుండి నన్ను రక్షించుము. నేను ఒక ప్రవక్తనని, ప్రచారకుడనని కాక, మత నిర్వాహకుడనని కాక, కేవలం ఒక ప్రవక్తనని నేను గుర్తుంచుకొనుటకు నాకు సహాయము చేయుము. నేను ఎన్నడూ జనసమూహములకు బానిసనగునట్లు చేయుము. నా ఆత్మను శారీరక వాంఛల నుండి స్వస్థపరచి, ప్రచారం కోసం ఆరాటం నుండి నన్ను విడిపించుము. వస్తువుల బానిసత్వం నుండి నన్ను రక్షించుము. నేను నా దినములను ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతూ వృధా చేయకుండునట్లు చేయుము. ఓ దేవా, నీ భయమును నా మీద ఉంచి, నన్ను ప్రార్థన స్థలమునకు నడిపించుము, అక్కడ నేను ప్రధానులతోను, అధికారములతోను, ఈ లోకపు అంధకార అధిపతులతోను పోరాడగలను. అతిగా తినడం మరియు ఆలస్యంగా నిద్రపోవడం నుండి నన్ను విడిపించుము. నేను యేసు క్రీస్తు యొక్క మంచి సైనికుడనై యుండగా, నాకు ఆత్మనిగ్రహమును నేర్పుము.
ఈ జీవితంలో నేను కష్టాన్ని, చిన్న ప్రతిఫలాలను స్వీకరిస్తాను. నేను సుఖవంతమైన జీవితాన్ని కోరను. జీవితాన్ని సులభతరం చేయగల చిన్న మార్గాలను చూడకుండా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తాను. ఇతరులు సుఖమైన మార్గాన్ని కోరితే, వారిని మరీ కఠినంగా విమర్శించకుండా నేను కష్టమైన మార్గాన్ని అనుసరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నేను వ్యతిరేకతను ఊహిస్తాను మరియు అది వచ్చినప్పుడు దానిని నిశ్శబ్దంగా స్వీకరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను. లేదా, నీ సేవకులకు కొన్నిసార్లు జరిగే విధంగా, నీ దయగల ప్రజలచే నాకు కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన కానుకలు బలవంతంగా ఇవ్వబడితే, అప్పుడు నాకు తోడుగా నిలిచి, దాని వెనుక తరచుగా వచ్చే తెగులు నుండి నన్ను రక్షించు. నేను పొందిన ప్రతిదాన్ని నా ఆత్మకు హాని కలిగించని, నా ఆధ్యాత్మిక శక్తిని తగ్గించని రీతిలో ఉపయోగించేలా నాకు నేర్పించు. మరియు నీ దయాగుణంతో నీ సంఘం నుండి నాకు గౌరవం లభిస్తే, ఆ సమయంలో నీ కనీస కరుణకు కూడా నేను అర్హుడను కానని, మరియు నాకు నా గురించి తెలిసినంత సన్నిహితంగా ఇతరులకు తెలిస్తే వారు తమ గౌరవాలను నిలిపివేస్తారని లేదా వాటిని స్వీకరించడానికి మరింత అర్హులైన ఇతరులకు ఇస్తారని నేను మరచిపోకుండా చూడు.
ఓ ఆకాశ భూములకు అధిపతీ, నా మిగిలిన దినములను నీకే ప్రతిష్ఠించుచున్నాను; నీ చిత్తానుసారముగా అవి ఎక్కువైనా, తక్కువైనా పర్వాలేదు. నేను గొప్పవారి ఎదుట నిలబడటమో లేక పేదలకు, దీనులకు పరిచర్య చేయడమో చేస్తాను; ఆ ఎంపిక నాది కాదు, ఒకవేళ చేయగలిగినా నేను దానిని ప్రభావితం చేయను. నీ చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి నేను నీ సేవకుడను, మరియు ఆ చిత్తమే నాకు హోదా, సంపద, కీర్తి కన్నా మధురమైనది, భూమి మీద గానీ, స్వర్గంలో గానీ ఉన్న అన్నిటికన్నా దానినే నేను ఎంచుకుంటున్నాను.
ఓ ప్రభూ, విమోచకుడా, నేను నీచేత ఎన్నుకోబడి, ఉన్నతమైన మరియు పవిత్రమైన పిలుపు ద్వారా గౌరవించబడినప్పటికీ, నేను కేవలం మట్టి మరియు బూడిదతో చేయబడిన ఒక మనిషినని, మానవ జాతిని పీడించే అన్ని సహజమైన లోపాలు మరియు కోరికలు గల ఒక మనిషినని నేను ఎన్నడూ మరచిపోకుండా చూడు. కాబట్టి, ఓ నా ప్రభూ మరియు విమోచకుడా, ఇతరులకు ఆశీర్వాదంగా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తూ, నా నుండి మరియు నాకు నేను చేసుకోగల అన్ని గాయాల నుండి నన్ను రక్షించమని నిన్ను ప్రార్థిస్తున్నాను. పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా నీ శక్తితో నన్ను నింపు, అప్పుడు నేను నీ బలంతో వెళ్లి, నీ నీతిని, కేవలం నీ నీతిని మాత్రమే ప్రకటిస్తాను. నా సాధారణ శక్తులు ఉన్నంత వరకు విమోచనా ప్రేమ సందేశాన్ని నలుదిశలా వ్యాపింపజేస్తాను.
అప్పుడు, ప్రియ ప్రభూ, నేను వృద్ధుడనై, అలసిపోయి, ఇక ముందుకు సాగలేనంతగా నిస్సత్తువగా ఉన్నప్పుడు, పైలోకంలో నా కొరకు ఒక స్థలాన్ని సిద్ధంగా ఉంచు, మరియు నిత్య మహిమలో నీ పరిశుద్ధులతో నన్ను లెక్కించు. ఆమేన్. ఆమేన్.
అధ్యాయం 17. కావలసినది: మితమైన ధైర్యం
పాపం మనల్ని దాదాపు పూర్తిగా నాశనం చేసింది మరియు పునరుద్ధరణ ప్రక్రియ సుదీర్ఘమైనది మరియు నెమ్మదైనది.
వ్యక్తిగత జీవితంలో దైవ కృపా కార్యాలు ఎన్నడూ అంత స్పష్టంగా, ఖచ్చితంగా ఉండకపోవచ్చు, కానీ ఒకప్పుడు పతనమైన హృదయాన్ని తిరిగి దైవిక స్వరూపంలోకి తీసుకురావడం నిజానికి దేవుని కార్యం. మన జీవితాలలో ఆధ్యాత్మిక సమతుల్యతను సాధించడంలో మనం ఎదుర్కొనే గొప్ప కష్టంలో ఇది అత్యంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అత్యంత భక్తిగల ఆత్మలు సైతం, క్రైస్తవ సద్గుణాలను సమాన నిష్పత్తిలో మరియు క్రీస్తుకు విరుద్ధమైన గుణాల కలయిక లేకుండా ప్రదర్శించలేకపోవడం, దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచిన అనేకమందికి హృదయ వేదనకు కారణమైంది.
మన ముందున్న ధైర్యం మరియు మితత్వం అనే సద్గుణాలు సరైన నిష్పత్తిలో ఉన్నప్పుడు, అవి సమతుల్యమైన జీవితాన్ని మరియు దైవ రాజ్యంలో గొప్ప ప్రయోజనాన్ని చేకూరుస్తాయి. వీటిలో ఏ ఒక్కటి లోపించినా లేదా అతి స్వల్ప స్థాయిలో ఉన్నా, దాని ఫలితంగా జీవితం అసమతుల్యంగా మారి, శక్తులు వృధా అవుతాయి.
దాదాపు ఏ నిజాయితీ గల రచననైనా నిశితంగా పరిశీలిస్తే, అది ఆత్మకథ అని తెలుస్తుంది. మనం స్వయంగా అనుభవించిన దాని గురించే మనకు బాగా తెలుసు. ఈ వ్యాసం కూడా అందుకు మినహాయింపు కాదు. ఇది ఆత్మకథ అని నేను నిష్కపటంగా ఒప్పుకోవడమే మంచిది, ఎందుకంటే నేను ఎంత దాచడానికి ప్రయత్నించినా, వివేకవంతుడైన పాఠకుడు నిజాన్ని కనుగొంటాడు.
సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, నా అత్యంత ఆత్మీయ శత్రువులు కూడా నన్ను పిరికివాడని అరుదుగా పిలిచారు, కానీ నా మితత్వం లేకపోవడం కొన్నిసార్లు నా ప్రియమైన స్నేహితులకు దుఃఖాన్ని కలిగించింది. తీవ్రమైన స్వభావాన్ని అదుపు చేయడం అంత సులభం కాదు, మరియు ప్రభువుకు సహాయం చేయడానికి కఠినమైన, మితిమీరిన పద్ధతులను ఉపయోగించాలనే ప్రలోభాన్ని అంత తేలికగా నిరోధించలేము. ఒక బోధకుడిని కట్టిపడేసి, అతను చెప్పిన మాటలనే వెనక్కి తీసుకునేలా చేయడం దాదాపు అసాధ్యం అనే జ్ఞానం వల్ల ఆ ప్రలోభం మరింత బలపడుతుంది. దైవజనునికి లభించే పరిచర్యపరమైన రక్షణ, అతను తన స్వభావాన్ని ప్రేమ స్ఫూర్తి వశం చేసుకోవడానికి వీరోచిత చర్యలు చేపట్టకపోతే, బోనార్జెస్ను విపరీతమైన మరియు బాధ్యతారహితమైన భాషలోకి నడిపించవచ్చు. నేను కొన్నిసార్లు అలా చేయడంలో విఫలమయ్యాను, మరియు అది ఎల్లప్పుడూ నాకే నిజమైన దుఃఖాన్ని కలిగించింది.
ఇక్కడ మళ్ళీ దైవ మార్గాలకు, మానవ మార్గాలకు మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది. బాధాకరమైన అనుభవం ద్వారా లభించే జ్ఞానం తప్ప, మనం ప్రత్యక్ష దాడి ద్వారా మన లక్ష్యాలను సాధించుకోవడానికి, యుద్ధరంగంలోకి దూసుకెళ్లి దాడి చేసి గెలవడానికి మొగ్గు చూపుతాము. అది సంసోను అనుసరించిన మార్గం, ఒక చిన్న పొరపాటు మినహా అది బాగానే పనిచేసింది: అది ఓడిపోయిన వారితో పాటు విజేతను కూడా చంపేసింది! ప్రక్క నుండి దాడి చేయడంలో ఒక జ్ఞానం ఉంది, కానీ ఆ జ్ఞానాన్ని తొందరపాటు స్వభావం తిరస్కరించే అవకాశం ఉంది.
క్రీస్తును గూర్చి ఇలా చెప్పబడింది, "ఆయన ప్రయాసపడడు, మొరపెట్టడు; వీధులలో ఆయన స్వరం ఎవ్వరూ వినరు. ఆయన తీర్పును విజయముగా పంపేవరకు, నలిగిన రెల్లును విరువడు, పొగచున్న జనుపనారను ఆర్పివేయడు." ఆయన తన గొప్ప ఉద్దేశ్యాలను అనవసరమైన శారీరక శ్రమ లేకుండా, పూర్తిగా హింస లేకుండా సాధించారు. ఆయన జీవితమంతా మితత్వంతో నిండి ఉంది; అయినప్పటికీ ఆయన అందరికంటే అత్యంత ధైర్యవంతుడు. తనను బెదిరించిన హేరోదుకు ఆయన ఇలా వర్తమానం పంపగలిగారు, "మీరు వెళ్లి ఆ నక్కతో చెప్పండి, ఇదిగో, నేను దయ్యాలను వెళ్లగొడుతున్నాను, నేడు రేపు స్వస్థపరుస్తున్నాను, మూడవ రోజున నేను సంపూర్ణుడనవుతాను." ఇక్కడ పరిపూర్ణమైన ధైర్యం ఉంది, కానీ ధిక్కారం లేదు, తిరస్కార ఛాయ లేదు, మాటలో గానీ చేతలో గానీ అతిశయోక్తి లేదు. ఆయనకు మితమైన ధైర్యం ఉంది.
ఈ సద్గుణాల మధ్య సమతుల్యతను సాధించడంలో వైఫల్యం, సంవత్సరాలుగా సంఘంలో ఎంతో కీడుకు కారణమైంది, మరియు సంఘ నాయకులు ఇందులో పాలుపంచుకున్నప్పుడు ఆ గాయం మరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది. ధైర్యం లేకపోవడం ఒక తీవ్రమైన లోపం, మరియు అది సిద్ధాంతంలో లేదా ఆచరణలో రాజీకి దారితీసినప్పుడు నిజమైన పాపం కావచ్చు. శాంతి కోసం చేతులు కట్టుకుని కూర్చొని, దేవాలయం నుండి పవిత్ర పాత్రలను శత్రువు తీసుకుపోవడానికి అనుమతించడం నిజమైన దైవజనుని లక్షణం ఎన్నడూ కాదు. లొంగిపోయేంత వరకు మితత్వం.
పవిత్రమైన విషయాల విషయంలో దూకుడుగా ప్రవర్తించడం నిశ్చయంగా సద్గుణం కాదు; కానీ యుద్ధం దైవికమైనప్పుడు, పోరాట తత్వం ఎన్నడూ గెలవలేదు. మనిషి యొక్క క్రోధం దేవుని మహిమను ఎన్నడూ పెంచలేదు. పనులు చేయడానికి ఒక సరైన మార్గం ఉంది, అది ఎన్నడూ హింసాత్మక మార్గం కాదు. గ్రీకులకు ఒక ప్రసిద్ధ సూక్తి ఉంది: "మితత్వమే శ్రేష్ఠం"; మరియు అమెరికన్ రైతు చెప్పే "నెమ్మదిగా చెయ్యి" అనే సాదాసీదా సామెతలో అపారమైన లోతైన తత్వశాస్త్రం ఇమిడి ఉంది.
ఈ లక్షణాలను సరైన సమతుల్యతలో ఉంచుకోవడంలో విఫలమైనప్పటికీ, దేవుడు మనుషులను ఉపయోగించుకున్నాడు, మరియు నిస్సందేహంగా ఇంకా ఉపయోగించుకుంటాడు. ఏలీయా ధైర్యవంతుడు; ఆ విషయంలో ఎవరూ సందేహించలేరు, కానీ అతను సహనవంతుడు లేదా మితవాది అని చెప్పేంత తొందరపాటు కూడా ఎవరికీ ఉండదు. అతను దాడితో, సవాలుతో విజయం సాధించాడు; పరిస్థితులు మెరుగుపడతాయని భావించినప్పుడు వ్యంగ్యం, దూషణలు చేయడానికి కూడా వెనుకాడలేదు; కానీ శత్రువు అయోమయానికి గురైనప్పుడు, అతను పూర్తిగా కుంగిపోయి తీవ్ర నిరాశలోకి కూరుకుపోయాడు. మితం లేని ధైర్యవంతుడైన అతివాది యొక్క తీరు ఇదే.
మరోవైపు, ఏలీ ఒక మితవాది. అతను తన సొంత కుటుంబానికి కూడా 'కాదు' అని చెప్పలేకపోయాడు. అతను బలహీనమైన శాంతిని ప్రేమించాడు, మరియు అతని పిరికితనానికి అతను చెల్లించిన మూల్యం ఘోర విషాదం. ఈ ఇద్దరూ మంచివారే, కానీ వారు సంతోషకరమైన మధ్యేమార్గాన్ని కనుగొనలేకపోయారు. ఆ ఇద్దరిలో, ఉగ్ర స్వభావం గల ఏలీయా నిస్సందేహంగా గొప్పవాడు. ఏలీయా పరిస్థితులలో ఏలీ ఏమి చేసి ఉండేవాడో అని తలచుకుంటేనే బాధగా ఉంటుంది. ఒకవేళ ఏలీయా వారి తండ్రి అయి ఉంటే, హోఫ్నీ మరియు ఫీనెహాసుల పరిస్థితి చూసినా నాకు జాలి వేస్తుంది!
ఇది తార్కికంగా మనల్ని అపొస్తలుడైన పౌలు గురించి ఆలోచించేలా చేస్తుంది. మనం ఎన్నడూ తక్కువ అంచనా వేయకూడని వ్యక్తి ఈయన. ఆయనకు దాదాపు పరిపూర్ణమైన ధైర్యంతో పాటు, సహన స్వభావం మరియు నిజంగా దైవికమైన ఓర్పు ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఆయన మారుమనస్సు పొందకముందు ఆయన గురించి ఇవ్వబడిన సంక్షిప్త వర్ణనలో, కృప లేకపోయి ఉంటే ఆయన ఎలా ఉండేవారో కనిపిస్తుంది. స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి చంపడానికి సహాయం చేసిన తర్వాత, ఆయన "బెదిరింపులు మరియు వధను వెదజల్లుతూ" క్రైస్తవులను వేటాడటానికి బయలుదేరాడు. ఆయన మారుమనస్సు పొందిన తర్వాత కూడా, ఒక విషయంపై బలంగా భావించినప్పుడు తొందరపాటుతో తీర్పులు ఇచ్చే సామర్థ్యం ఆయనకు ఉండేది. ఆ పని ముగించుకుని తిరిగి వచ్చిన తర్వాత మార్కును ఆయన మొరటుగా తిరస్కరించడం, తాను నమ్మకం కోల్పోయిన మనుషులతో ఆయన వ్యవహరించే కఠినమైన పద్ధతికి ఒక ఉదాహరణ. కానీ కాలం, శ్రమ మరియు సహనశీలుడైన రక్షకునితో పెరిగిన సాన్నిహిత్యం దైవజనుడైన ఆయనలోని ఈ లోపాన్ని నయం చేసినట్లు కనిపిస్తుంది. ఆయన చివరి రోజులు ప్రేమతో మధురంగా, ఓర్పు మరియు దాతృత్వంతో సువాసనభరితంగా గడిచాయి. మనందరి విషయంలోనూ అలాగే ఉండాలి.
పిరికివాడు తన వ్యాధి నుండి స్వస్థత పొందినట్లు బైబిలులో ఎక్కడా నమోదు కాలేదనేది ఒక ముఖ్యమైన విషయం. ఏ "పిరికి ఆత్మ" కూడా ధైర్యవంతుడిగా ఎదగలేదు. పేతురును కొన్నిసార్లు దీనికి మినహాయింపుగా ఉదహరిస్తారు, కానీ పెంతెకోస్తుకు ముందు గానీ, తర్వాత గానీ అతన్ని పిరికివాడిగా సూచించేది అతని చరిత్రలో ఏమీ లేదు. అతను ఒకటి రెండు సార్లు ఆ గీతను తాకిన మాట నిజమే, కానీ చాలా వరకు అతను అపారమైన ధైర్యవంతుడు, తన సాహసం వల్ల నిరంతరం ఇబ్బందుల్లో పడేవాడు.
ఈ తరుణంలో సంఘానికి ధైర్యవంతులైన పురుషులు ఎంతగా అవసరమో అందరికీ బాగా తెలుసు, దానిని మళ్ళీ చెప్పనవసరం లేదు. ఏదో ప్రాచీన శాపంలా భయం సంఘాన్ని ఆవరించి ఉంది. మన జీవనోపాధి గురించిన భయం, మన ఉద్యోగాల గురించిన భయం, ప్రజాదరణ కోల్పోతామనే భయం, ఒకరిపట్ల ఒకరికి భయం: ఇవే నేడు సంఘ నాయకత్వ స్థానాల్లో నిలబడిన వారిని వెంటాడే భూతాలు. అయినప్పటికీ, వారిలో చాలామంది సురక్షితమైన, ఊహించిన విషయాలనే హాస్యాస్పదమైన సాహసంతో పదేపదే చెప్పడం ద్వారా ధైర్యవంతులుగా పేరు తెచ్చుకుంటారు.