మానవుడు, దేవుని నివాస స్థలం

అధ్యాయం 80. ఒకసారి జన్మించినవారు మరియు రెండుసార్లు జన్మించినవారు

వర్గీకరణ అనేది అన్ని పనులలోకెల్లా అత్యంత కష్టమైనది. మత రంగంలో కూడా ఎన్నో భేదాలు, వెలుగునీడలు ఉండటం వల్ల మనుషుల మధ్య అతి సూక్ష్మమైన విభజన రేఖను గీయడం అవివేకం అవుతుంది. ఒకవేళ మత ప్రపంచం పూర్తిగా నలుపు, తెలుపు చతురస్రాలతో నిండి ఉంటే వర్గీకరణ సులభం అయ్యేది; కానీ దురదృష్టవశాత్తు అది అలా లేదు.

దేవుని పిల్లలందరూ మన సహవాసంలో ఉన్నారని, మనతో సంబంధం లేని వారందరూ సహజంగానే ప్రభువుకు శత్రువులని సువార్తికులైన మనం భావించడం ఒక ఘోరమైన పొరపాటు. పరిసయ్యులు ఆ పొరపాటు చేసి, దాని పర్యవసానంగా క్రీస్తును సిలువ వేశారు.

ఇవన్నీ మనసులో ఉంచుకుని, న్యాయంగా మరియు దయతో ఉండటానికి ఎంతగానో ప్రయత్నించినప్పటికీ, మనం చేయగల ఒక భేదం ఉంది; మనం దేవుని తర్వాత ఆయన ఆలోచనలను ఆలోచించాలన్నా, మన నమ్మకాలను పవిత్ర గ్రంథాలతో సామరస్యం చేసుకోవాలన్నా, ఆ భేదాన్ని మనం తప్పక చేయాలి. ఆ భేదం ఏమిటంటే, మానవులలోని రెండు వర్గాలైన ఏకజన్ములు మరియు ద్విజన్ముల మధ్య ఉన్నది.

అటువంటి భేదం వాస్తవానికి ఉందని మన ప్రభువు చాలా స్పష్టమైన మాటలతో బోధించారు; ఆయన కేవలం అలంకారికంగా మాట్లాడుతున్నారనడానికి ఆస్కారం లేదు. "మనుష్యుడు మరల జన్మించితేనే గాని దేవుని రాజ్యమును చూడలేడు," అని ఆయన అన్నారు. ఈ మాటలు ఉన్న అధ్యాయమంతా ఆయన ఖచ్చితంగా మాట్లాడుతున్నారని, భాష తెలియజేయగల అత్యంత సూటి మరియు నిర్మొహమాటమైన అర్థాలను ఆయన వివరిస్తున్నారని ధృవీకరిస్తుంది.

"మీరు మరల జన్మించవలెను," అని క్రీస్తు అన్నారు. "శరీరము నుండి పుట్టినది శరీరము; ఆత్మ నుండి పుట్టినది ఆత్మ." ఈ స్పష్టమైన విభజన రేఖ క్రొత్త నిబంధన అంతటా కొనసాగుతుంది, ఇది అక్షరాలా ఒక మానవుడిని మరొకరి నుండి వేరు చేస్తుంది మరియు జంతు రాజ్యంలో వివిధ జాతుల మధ్య ఉన్నంత పదునైన భేదాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.

రెండు రకాల జీవితాలు సాధారణంగా ఒకదానికొకటి వేరుగా ఉన్నప్పటికీ, ఎవరు ఒక వర్గానికి, ఎవరు మరొక వర్గానికి చెందినవారో కచ్చితంగా నిర్ధారించడం ఎల్లప్పుడూ సాధ్యం కాదు. ద్విజనం పొందినవారు క్రీస్తు వ్యక్తిత్వం చుట్టూ ఏకమై సమూహాలుగా ఏర్పడతారు, అయితే ఏకజనం పొందినవారు కేవలం ప్రకృతి బంధాల ద్వారా, దానికి తోడుగా జాతి బంధాలు లేదా ఉమ్మడి రాజకీయ, సామాజిక ప్రయోజనాల ద్వారా మాత్రమే కలిసి ఉంటారు.

మన ప్రభువు తన శిష్యులను వారు హింసించబడతారని హెచ్చరించారు. "ఈ లోకంలో మీకు శ్రమ కలుగుతుంది," అని ఆయన అన్నారు, "మరియు నీతి నిమిత్తము హింసింపబడినవారు ధన్యులు; పరలోకరాజ్యము వారిదే. నా నిమిత్తము జనులు మిమ్మును నిందించి, హింసించి, మీ మీద అబద్ధముగా సకల విధములైన దూషణలు చేసినప్పుడు మీరు ధన్యులు."

ప్రభువు అనుచరులు ఎదుర్కొన్న హింస గురించి హెచ్చరించే లేదా వారు అనుభవించిన వేధింపులు మరియు దాడుల వాస్తవాలను నమోదు చేసే క్రొత్త నిబంధనలోని అనేక వాక్యభాగాలలో ఇవి కేవలం రెండు మాత్రమే. ఒకే ఒక్కసారి జన్మించిన కయీను, రెండుసార్లు జన్మించిన హేబెలును చంపినప్పటి నుండి, మానవ చరిత్ర ముగింపు రక్తం మరియు అగ్ని జ్వాలలతో సంభవించే ప్రకటన గ్రంథం వరకు, ఇదే భావన బైబిలు అంతటా కొనసాగుతుంది.

ఒకసారి జన్మించిన వారికి, రెండుసార్లు జన్మించిన వారికి మధ్య విరోధం ఉందని బైబిలును అధ్యయనం చేసే ప్రతి విద్యార్థికి తెలుసు; దానికి గల కారణాన్ని క్రీస్తు ఇలా తెలియజేశారు, “మీరు లోకసంబంధులైతే, లోకం తనవారిని ప్రేమించేది: కానీ మీరు లోకసంబంధులు కారు, నేను మిమ్మల్ని లోకంలో నుండి ఎన్నుకున్నాను గనుక...”

లోకం మిమ్మల్ని ద్వేషిస్తుంది." అపొస్తలుడైన పౌలు ఈ నియమాన్ని ఇలా వ్రాశాడు, "అప్పుడు శరీర సంబంధంగా జన్మించినవాడు ఆత్మ సంబంధంగా జన్మించినవానిని హింసించినట్లు, ఇప్పుడు కూడా అలాగే జరుగుతోంది."

ఒకసారి జన్మించిన వారికి, రెండుసార్లు జన్మించిన వారికి మధ్య ఉన్న నైతిక ప్రమాణాలలోని తేడాలు, వారి విరుద్ధమైన జీవన విధానాలు ఈ శత్రుత్వానికి కారణాలు కావచ్చు; కానీ అసలు కారణం మరింత లోతుగా ఉంది. భూమిపై రెండు ఆత్మలు ఉన్నాయి: అవిధేయులైన పిల్లలలో పనిచేసే ఆత్మ మరియు దేవుని ఆత్మ. ఈ రెండింటినీ కాలంలో గానీ, నిత్యత్వంలో గానీ ఎన్నటికీ సయోధ్య కుదరదు. ఒకసారి జన్మించిన వారిలో నివసించే ఆత్మ, రెండుసార్లు జన్మించిన వారి హృదయంలో నివసించే ఆత్మకు ఎల్లప్పుడూ వ్యతిరేకంగా ఉంటుంది. ఈ శత్రుత్వం మానవ సృష్టికి పూర్వం సుదూర గతాంలో ఎక్కడో మొదలై నేటికీ కొనసాగుతోంది. ఈ రెండు ఆత్మల మధ్య శాంతిని నెలకొల్పడానికి చేసే ఆధునిక ప్రయత్నం వ్యర్థం మాత్రమే కాదు, విశ్వంలోని నైతిక నియమాలకు కూడా విరుద్ధం.

ఒకసారి జన్మించిన వారి ఆత్మ, రెండుసార్లు జన్మించిన వారి ఆత్మతో విరోధంగా ఉందని బోధించడం అంటే, అన్ని రకాల తీవ్రమైన దూషణలను తమపై తామే తెచ్చుకోవడం. మనుషుల మధ్య అలాంటి భేదాన్ని చూపడానికి సాహసించే అహంకారి, మూర్ఖుడిపై విసరడానికి ఏ భాష అయినా తీవ్రమైనదే. అలాంటి దుష్ట ఆలోచనలు మానవ సౌభ్రాతృత్వానికి విరుద్ధమైనవని, అవి కేవలం అనైక్యత మరియు ద్వేష ప్రచారకులచే మాత్రమే కలిగి ఉంటాయని ఒకసారి జన్మించిన వారు అంటారు. రెండుసార్లు జన్మించిన వారిపై ఈ తీవ్రమైన ఆగ్రహం, వారు బోధించే సత్యాన్ని ధృవీకరించడానికి మాత్రమే ఉపయోగపడుతుంది. కానీ ఈ విషయాన్ని ఎవరూ గమనిస్తున్నట్లు లేదు.

క్రైస్తవ సాక్ష్యానికి పూర్వ వైభవాన్ని తీసుకురావడానికి మనకు కావలసింది సహోదరభావం గురించిన మృదువైన మాటలు కాదు, కానీ రెండు మానవ జాతులు ఏకకాలంలో భూమిపై నివసిస్తున్నాయనే నిజాయితీతో కూడిన గుర్తింపు: ఒకటి ఆదాము గర్భం నుండి పుట్టిన పతనమైన జాతి, మరొకటి క్రీస్తు యేసునందున్న విమోచన ద్వారా ఆత్మ వలన జన్మించిన పునరుజ్జీవ జాతి.

ఈ సత్యాన్ని అంగీకరించడానికి దృఢమైన మనస్తత్వం, ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వత అవసరం. అవి ఆధునిక క్రైస్తవులలో అస్సలు లేవు. దానిని ఎదుర్కోవడం వల్ల, మన మతపరంగా బలహీనులైన వారు ఎంతో దీనంగా మొరపెట్టుకునే ఆ "మనశ్శాంతి" ఏమాత్రం చేకూరదు.

నా విషయానికొస్తే, అజ్ఞానంలో సంతోషంగా ఉండటం కన్నా సత్యాన్ని తెలుసుకోవడమే మేలని నేను ఎప్పుడో నిర్ణయించుకున్నాను. నాకు సత్యం, సంతోషం రెండూ లభించకపోతే, నాకు సత్యాన్నే ప్రసాదించు. స్వర్గంలో మనం చాలా కాలం పాటు సంతోషంగా ఉంటాం.

అధ్యాయం 81. పరిశుద్ధుల సహవాసం

నేను పరిశుద్ధుల సహవాసాన్ని విశ్వసిస్తున్నాను. అపోస్తలుల విశ్వాస ప్రమాణం

ఈ మాటలు ఐదవ శతాబ్దం మధ్యలో విశ్వాస ప్రమాణంలో వ్రాయబడ్డాయి. ఈ మాటలను విశ్వాస ప్రమాణంలో చేర్చిన సంఘ పితరుల మనస్సులలో సరిగ్గా ఏమి ఉన్నాయో ఈ తరువాతి కాలంలో మనం తెలుసుకోవడం కష్టం, దాదాపు అసాధ్యం కూడా. కానీ అపోస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలో మొదటి క్రైస్తవ సహవాసం గురించిన వర్ణన మనకు ఉంది: "అప్పుడు ఆయన మాటను సంతోషముగా అంగీకరించినవారు బాప్తిస్మము పొందిరి; ఆ దినమున సుమారు మూడు వేలమంది వారిలో చేర్చబడిరి. వారు అపోస్తలుల బోధయందును, సహవాసమందు, రొట్టె విరుచుటయందును, ప్రార్థనలయందును స్థిరముగా నిలిచియుండిరి."

ఇది ఆదిమ అపోస్తలిక సహవాసం, ప్రతి నిజమైన క్రైస్తవ సమాజం అనుసరించవలసిన నమూనా.

'ఫెలోషిప్' అనే పదం, దాని దుర్వినియోగాలు ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పటికీ ఒక అందమైన మరియు అర్థవంతమైన పదం. దానిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, 'కమ్యూనియన్' అనే పదానికి ఉన్న అర్థమే దీనికి కూడా వస్తుంది. అంటే, అనేకమంది వ్యక్తులు ఏదైనా ఒక ఉమ్మడి ఆశీర్వాదంలో కలిసి పాలుపంచుకునే చర్య మరియు పరిస్థితి. కాబట్టి, పరిశుద్ధుల సహవాసం అంటే, తాము పాలుపంచుకునే ఆశీర్వాదం విషయంలో సమాన హోదాలో ఉన్న వ్యక్తులు, కొన్ని ఆధ్యాత్మిక ఆశీర్వాదాలను సన్నిహితంగా మరియు ప్రేమగా కలిసి పంచుకోవడం. ఈ సహవాసంలో పెంతెకోస్తు నుండి ఈ ప్రస్తుత క్షణం వరకు మరియు యుగాంతం వరకు దేవుని సంఘంలోని ప్రతి సభ్యుడు తప్పక చేరి ఉండాలి.

ఇప్పుడు, సహవాసం ఏర్పడాలంటే ముందుగా ఐక్యత ఉండాలి. పాలుపంచుకునేవారు సంస్థ, జాతీయత, జాతి లేదా తెగకు అతీతమైన ఒక అర్థంలో ఒక్కటే. ఆ ఏకత్వం ఒక దైవికమైనది, అది పునరుజ్జీవన క్రియలో పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా సాధించబడుతుంది. దేవుని నుండి జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరూ, దేవుని నుండి జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరితో ఒక్కటే. బంగారం ఎక్కడ, ఏ రూపంలో దొరికినా ఎల్లప్పుడూ బంగారంగానే ఉన్నట్లే, మరియు విడిపోయిన ప్రతి బంగారు రేణువు కూడా నిజమైన కుటుంబానికి చెంది, అవే మూలకాలతో కూడి ఉన్నట్లే, పునరుజ్జీవనం పొందిన ప్రతి ఆత్మ విశ్వ క్రైస్తవ సమాజానికి మరియు పరిశుద్ధుల సహవాసానికి చెంది ఉంటుంది.

విమోచించబడిన ప్రతి ఆత్మ, ఇతర విమోచించబడిన ప్రతి ఆత్మ వలెనే అదే ఆధ్యాత్మిక జీవితం నుండి జన్మిస్తుంది మరియు సరిగ్గా అదే రీతిలో దైవిక స్వభావంలో పాలుపంచుకుంటుంది. ఈ విధంగా ప్రతి ఒక్కరూ క్రైస్తవ సమాజంలో సభ్యునిగా చేయబడతారు మరియు ఆ సమాజం అనుభవించే ప్రతిదానిలో పాలుపంచుకుంటారు. ఇదే పరిశుద్ధుల నిజమైన సహవాసం. కానీ ఇది తెలుసుకోవడం మాత్రమే సరిపోదు. మనం దాని శక్తిలోకి ప్రవేశించాలంటే, ఈ సత్యంలో మనల్ని మనం అభ్యసించుకోవాలి; మనం క్రీస్తు శరీరంలో సభ్యులమని, మరియు క్రీస్తును విశ్వసించి, ఆయనను ప్రభువుగా అంగీకరించిన, జీవించి ఉన్న మరియు మరణించిన విమోచించబడిన పరిశుద్ధులందరికీ సహోదరులమని భావిస్తూ ఆలోచించడం మరియు ప్రార్థించడం అభ్యాసం చేయాలి.

పరిశుద్ధుల సహవాసం అనేది ఒక ఐక్యత అని, అనగా దైవికంగా పిలువబడిన వ్యక్తులు దైవికంగా ఇవ్వబడిన కొన్ని విషయాలలో పాలుపంచుకోవడం అని మనం చెప్పాము. ఇంతకీ, ఆ విషయాలు ఏమిటి?

మొదటిది మరియు అన్నిటికన్నా ముఖ్యమైనది జీవం—హెన్రీ స్కూగల్ మాటల్లో చెప్పాలంటే, "మానవుని ఆత్మలో ఉన్న దైవ జీవం". ఇవ్వబడే మరియు పంచుకోబడే మిగతా అన్నింటికీ ఈ జీవమే ఆధారం. మరియు ఆ జీవం సాక్షాత్తు దేవుడే. మొదట జీవం ప్రసాదించబడకపోతే, నిజమైన క్రైస్తవ భాగస్వామ్యం సాధ్యం కాదనేది స్పష్టంగా తెలియాలి. ఒక సంస్థ మరియు ఒక పేరు ఒక సంఘాన్ని తయారు చేయవు. జాగ్రత్తగా వ్యవస్థీకరించి వందమంది మతస్తులను ఐక్యంగా చేర్చినంత మాత్రాన ఒక సంఘం ఏర్పడదు, ఎలాగైతే పదకొండు మంది చనిపోయినంత మాత్రాన ఒక ఫుట్‌బాల్ జట్టు ఏర్పడదో అలాగే. ఎల్లప్పుడూ, మొదటి ఆవశ్యకత జీవమే.

అపోస్తలిక సహవాసం సత్య సహవాసం కూడా. ఆ సహవాసం యొక్క మినహాయింపుతో పాటు, దాని సమ్మిళిత స్వభావాన్ని కూడా ఎల్లప్పుడూ పాటించాలి. సమస్త సత్యానికి మూలంగా బైబిలును, మానవుల రక్షకుడిగా దేవుని కుమారుడిని ఒప్పుకొని అంగీకరించే వారందరినీ సత్యం తన కృపా వలయంలోకి చేర్చుకుంటుంది. కానీ వాస్తవాలతో బలహీనమైన రాజీకి తావులేదు; "మనమందరం ఒకే గమ్యానికి వెళ్తున్నాము. ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ మార్గాలలో తండ్రిని సంతోషపెట్టడానికి, పరలోకాన్ని తమ నివాసంగా చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు" వంటి పాత మాటలను భావోద్వేగంతో వల్లించకూడదు. సత్యం మనుషులను స్వతంత్రులను చేస్తుంది, మరియు సత్యం వ్యక్తుల పక్షపాతం లేకుండా తన ఉన్నత సంకల్పంతో బంధిస్తుంది, విడిపిస్తుంది, తెరుస్తుంది, మూస్తుంది, చేర్చుకుంటుంది, మినహాయిస్తుంది. వాక్య సత్యాన్ని తిరస్కరించడం లేదా నిరాకరించడం అంటే మనల్ని మనం అపోస్తలిక సహవాసం నుండి బహిష్కరించుకోవడమే.

ఇప్పుడు, ఎవరైనా ఇలా అడగవచ్చు, "మీరు చెప్పే సత్యం ఏమిటి? నా విధి బాప్టిస్ట్ సత్యం మీద, ప్రెస్బిటేరియన్ సత్యం మీద, లేదా ఆంగ్లికన్ సత్యం మీద, లేదా వీటన్నింటి మీద, లేదా వీటిలో దేని మీద ఆధారపడకుండా ఉండాలా? పరిశుద్ధుల సహవాసాన్ని తెలుసుకోవాలంటే నేను కాల్వినిజంను నమ్మాలా లేక ఆర్మినియనిజంను నమ్మాలా? కాంగ్రిగేషనల్ లేదా ఎపిస్కోపల్ చర్చి పరిపాలన విధానాన్ని నమ్మాలా? నేను ప్రవచనాన్ని ప్రీమిలీనియరియన్ల ప్రకారం వ్యాఖ్యానించాలా లేక పోస్ట్‌మిలీనియరియన్ల ప్రకారం వ్యాఖ్యానించాలా? నేను ముంచి బాప్తిస్మం ఇవ్వడాన్ని నమ్మాలా లేక చల్లడాన్ని నమ్మాలా లేక పోయడాన్ని నమ్మాలా?" వీటన్నిటికీ సమాధానం సులభం. ఈ గందరగోళం పైకి కనిపించేదే కానీ, వాస్తవమైనది కాదు.

తొలి క్రైస్తవులు, హింస అనే అగ్నిగుండంలో చిక్కుకొని, ఒక చోటు నుండి మరో చోటుకు తరిమివేయబడి, కొన్నిసార్లు విశ్వాసంలో జాగ్రత్తగా ఉపదేశం పొందే అవకాశం కూడా లేకుండా పోయినందున, తమ నిత్య శ్రేయస్సును నిర్ధారించడానికి తాము విశ్వసించవలసిన వాటన్నిటినీ సంగ్రహించే ఒక "నియమావళి"ని కోరుకున్నారు. ఈ తీవ్రమైన అవసరం నుండే విశ్వాస ప్రకటనలు ఉద్భవించాయి. అనేక ప్రకటనలలో, అపొస్తలుల విశ్వాస ప్రకటన అందరికీ బాగా తెలిసినది, అందరూ ఇష్టపడేది, మరియు శతాబ్దాలుగా అత్యధిక సంఖ్యలో విశ్వాసులచే భక్తిశ్రద్ధలతో పఠించబడింది. మరియు లక్షలాది సజ్జనుల కొరకు, ఆ విశ్వాస ప్రకటన సత్యం యొక్క సారాంశాలను కలిగి ఉంది. నిశ్చయంగా, అన్ని సత్యాలను కాదు, కానీ సమస్త సత్యానికి గుండెకాయ వంటిది. కష్టకాలంలో, గొర్రెపిల్ల అనుచరులు ఒకరి పెదవుల నుండి మరొకరి పెదవులకు దానిని పలికినప్పుడు, అది మనుషులను తక్షణమే ఒకరితో ఒకరిని ఏకం చేసే ఒక రకమైన రహస్య సంకేత పదంలా పనిచేసింది. కాబట్టి, అపొస్తలుల సహవాసంలో పరిశుద్ధులు పంచుకునే సత్యం, సౌలభ్యం కోసం అపొస్తలుల విశ్వాస ప్రకటనలో వివరించబడిన సత్యమే అని చెప్పడం సబబు.

క్రైస్తవ సత్యం అనేక దిశల నుండి తీవ్రమైన దాడికి గురవుతున్న ఈ రోజుల్లో, మనం దేనిని విశ్వసిస్తున్నామో తెలుసుకోవడం మరియు దానిని జాగ్రత్తగా కాపాడుకోవడం అత్యంత ముఖ్యం. అయితే, క్రైస్తవులందరి ప్రాచీన విశ్వాసానికి అనుగుణంగా పరిశుద్ధ లేఖనాలను వ్యాఖ్యానించి, వివరించే మన ప్రయత్నంలో, క్రైస్తవ వేదాంతం యొక్క సంపూర్ణ బోధనల గురించి పెద్దగా తెలియకపోయినప్పటికీ, అన్వేషించే ఆత్మ క్రీస్తు రక్తం ద్వారా రక్షణ పొందగలదని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. అందువల్ల, కాపరి స్వరాన్ని విని, ఆయనను అనుసరించడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతి గొర్రెను మనం మన సహవాసంలోకి చేర్చుకోవాలి.

క్రైస్తవ సత్యాన్ని ఎక్కువగా నేర్చుకోవడానికి ఇంకా సమయం దొరకని క్రీస్తులోని నూతన విశ్వాసి, మరియు ప్రసంగ పీఠం నుండి వాక్యము నిర్లక్ష్యం చేయబడిన సంఘములో పెరిగిన దురదృష్టవంతుడైన నిరుపేద విశ్వాసి, ఇద్దరూ దాదాపు ఒకే పరిస్థితిలో ఉంటారు. వారి విశ్వాసం సత్యంలో ఒక చిన్న భాగాన్ని మాత్రమే గ్రహిస్తుంది, మరియు వారి "పంచుకోవడం" అనేది వారు గ్రహించిన ఆ చిన్న భాగానికే తప్పనిసరిగా పరిమితమై ఉంటుంది. అయితే, ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, వారు పొందే ఆ కొద్దిపాటి సత్యమే నిజమైన సత్యం అయి ఉండాలి. అది "పాపులను రక్షించుటకు క్రీస్తు యేసు లోకములోనికి వచ్చెను" అనే దానికంటే ఎక్కువ ఏమీ కాకపోవచ్చు; కానీ వారు ఆ కొద్దిపాటి సత్యపు వెలుగులో నడిస్తే, వారిని ధన్యుల సమూహంలోకి చేర్చడానికి మరియు అపొస్తలుల సహవాసములో నిజమైన సభ్యులుగా చేయడానికి ఇంతకంటే ఎక్కువ ఏదీ అవసరం లేదు.

కాబట్టి, నిజమైన క్రైస్తవ సహవాసం అనేది దైవ సన్నిధిని పంచుకోవడంలో ఉంటుంది. ఇది కేవలం కవిత్వం కాదు, కానీ క్రొత్త నిబంధనలో స్పష్టంగా బోధించబడిన ఒక వాస్తవం. దేవుడు తన కుమారుని రూపంలో తనను తాను మనకు అనుగ్రహించాడు. "నా నామమున ఇద్దరు లేక ముగ్గురు కూడియున్న చోట, వారి మధ్యన నేను ఉంటాను." ఆయన విశ్వంలో దేవుడు అంతర్లీనంగా ఉండటం వలన, పరలోకంలో మరియు భూమిపై ఉన్న దేవుని పరిశుద్ధులు ఏకకాలంలో "నిజమైన సన్నిధిని" అనుభవించడం సాధ్యమవుతుంది. వారు ఎక్కడ ఉన్నప్పటికీ, ఆయన తన దైవత్వ పరిపూర్ణతతో వారికి సన్నిహితంగా ఉంటాడు.

భూలోకంలోని పరిశుద్ధులకు, పరలోకంలో ఉన్నవారికి మధ్య సంభాషణ సాధ్యమని బైబిలు బోధిస్తుందని నేను నమ్మను. కానీ సంభాషణ సాధ్యం కానప్పటికీ, నిశ్చయంగా ఉండగలదు.

సహవాసం. మరణం వ్యక్తిగత విశ్వాసిని క్రీస్తు శరీరంలో అతని స్థానం నుండి వేరు చేయదు. మన మానవ శరీరాలలో ప్రతి అవయవం ఒకే రక్తంతో పోషించబడి, ఆ రక్తం మొత్తం శరీరానికి జీవాన్ని మరియు ఐక్యతను ఇస్తుంది. అలాగే, క్రీస్తు శరీరంలో ప్రతి భాగం గుండా ప్రవహించే జీవింపజేసే ఆత్మ, మొత్తానికీ జీవాన్ని మరియు ఐక్యతను ఇస్తుంది. మన దృష్టి నుండి వెళ్ళిపోయిన మన క్రైస్తవ సహోదరులు విశ్వ సహవాసంలో తమ స్థానాన్ని ఇప్పటికీ కలిగి ఉన్నారు. మేల్కొని ఉన్నా, నిద్రపోతున్నా, జీవ ఐక్యత ద్వారా సంఘం ఎల్లకాలం ఒక్కటే.

పరిశుద్ధుల సహవాస సిద్ధాంతంలో అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, క్రైస్తవుల జీవితాలపై దాని ఆచరణాత్మక ప్రభావాలు. పైనున్న పరిశుద్ధుల గురించి మనకు చాలా తక్కువ తెలుసు, కానీ భూమిపై ఉన్న పరిశుద్ధుల గురించి మనకు చాలా తెలుసు, లేదా తెలుసుకోగలం. మనకంటే ముందు పరలోకానికి వెళ్ళిపోయిన పరిశుద్ధులు, భూమిపై మిగిలి ఉన్న పరిశుద్ధుల ప్రార్థనల వల్ల గానీ లేదా వారి శ్రమల వల్ల గానీ ఏ విధంగానూ ప్రభావితం అవుతారని ప్రొటెస్టెంట్లమైన మేము నమ్మము (ఎందుకంటే బైబిలు అలా బోధించదు). దేవుడు ఇప్పటికే దివ్య దర్శనంతో గౌరవించిన వారి కోసం కాదు, కానీ దేవుని నగరం వైపు ఇంకా ప్రయాణిస్తున్న, కష్టాలను అనుభవిస్తూ, పోరాడుతున్న యాత్రికుల కోసమే మా ప్రత్యేక శ్రద్ధ. మనమందరం ఒకరికొకరం చెందినవారము; ప్రతి ఒక్కరి ఆధ్యాత్మిక క్షేమం మిగిలిన వారందరి ప్రేమపూర్వకమైన శ్రద్ధ అయి ఉండాలి.

వారి జాతి, వర్ణం లేదా సంఘ సంబంధం ఏదైనప్పటికీ, దేవుని ప్రజలందరినీ మన హృదయాల్లోకి స్వీకరించడానికి మన ఆత్మ విశాలం కావాలని మనం ప్రార్థించాలి. ఆ తర్వాత, మనల్ని మనం దేవుని ధన్యమైన కుటుంబ సభ్యులుగా భావించుకోవడాన్ని అభ్యాసం చేయాలి మరియు తండ్రి నుండి జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరినీ ప్రేమించడానికి, గౌరవించడానికి ప్రార్థనలో కృషి చేయాలి.

మన కాలానికి ముందు జీవించి, ఇప్పుడు పరలోకంలో రక్షింపబడిన వారి సమూహంలో ఉన్న మంచి మరియు పుణ్యాత్ములైన ఆత్మల గురించి మనం సాధ్యమైనంత వరకు తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలని కూడా నేను సూచిస్తున్నాను. దేవుడు తన ప్రణాళికలో, ఇతర కాలాలకు చెందిన ఎందరో పవిత్రులు మరియు ప్రతిభావంతులైన సాధువుల మనస్సుల మరియు హృదయాలలోని గొప్ప సంపదలను మనం ఆస్వాదించే అవకాశాన్ని కల్పించినప్పుడు, మన సానుభూతిని మన కాలానికి చెందిన వారికి మాత్రమే పరిమితం చేసుకోవడం ఎంత విచారకరం. మన పఠనాన్ని ఈనాటి లేదా గత వారం నాటి కొద్దిమంది ఇష్టమైన రచయితల రచనలకు పరిమితం చేసుకోవడం అంటే మన పరిధులను కుదించుకోవడమే మరియు మన ఆత్మలను ప్రమాదకరంగా నలిపివేయడమే.

శతాబ్దాల నాటి కొన్ని గొప్ప ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలను ప్రార్థనాపూర్వకంగా పఠించడం, ఆధునిక సువార్తవాదానికి ప్రత్యేక లక్షణంగా కనిపించే ఆత్మ సంకుచితత్వాన్ని మనలో శాశ్వతంగా నశింపజేస్తుందనడంలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మనలో చాలా మందికి గతకాలపు స్మృతులు తిరిగి తెరవబడటానికి ఎదురుచూస్తూ ఉంటాయి. ఉదాహరణకు, అగస్టీన్ దేవుని యొక్క అపారమైన మహోన్నతత్వాన్ని మనకు తెలియజేస్తాడు, అది ఆధునిక క్రైస్తవులలో సర్వసాధారణంగా కనిపించే చపలత్వపు స్వభావాన్ని నయం చేయడానికి ఎంతగానో దోహదపడుతుంది. బెర్నార్డ్ ఆఫ్ క్లూనీ, ఈ లోకంలోని దుర్భరమైన సుఖాలు భరించలేనంత వరకు, "బంగారు యెరూషలేము" గురించి మరియు శాశ్వత విశ్రాంతి దినం యొక్క శాంతి గురించి మనకు గానం చేస్తాడు; రిచర్డ్ రోల్, "అపారమైన సంపద, స్త్రీల ముఖస్తుతి మరియు యవ్వనపు అందం" నుండి ఎలా తప్పించుకోవాలో మనకు చూపిస్తాడు, తద్వారా మనం దేవుణ్ణి ఒక సన్నిహితత్వంతో తెలుసుకోగలుగుతాము, అది మన హృదయాలలో "వేడి, సువాసన మరియు పాట"గా మారుతుంది; టెర్స్‌టీగెన్, మన హృదయాలు "ఆయన ముందు నిశ్శబ్దంగా" మరియు "అంతరంగంలో సాగిలపడి ఆయనను ఆరాధించేంత వరకు", "దేవుని యొక్క నిగూఢమైన ప్రేమ" మరియు భయంకరమైన సన్నిధి గురించి మనకు గుసగుసలాడతాడు; మన కళ్లెదుటే ఆ ప్రియమైన సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్, సూర్యచంద్రులను, చెట్లను, వర్షాన్ని, పక్షులను, జంతువులను తన ప్రేమతో కౌగిలించుకుని, స్వచ్ఛమైన ఆధ్యాత్మిక భక్తి పారవశ్యంతో వాటన్నిటికీ దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలిపేవారు.

అయితే, ఆ పుణ్యాత్ముల జాబితాను పూర్తి చేయగలవారు ఎవరు? వారికి మనం ఊహకు అందనింత గొప్ప కృతజ్ఞతా రుణపడి ఉన్నాము: ప్రవక్త మరియు అపోస్తలుడు, అమరవీరుడు మరియు సంస్కర్త, పండితుడు మరియు అనువాదకుడు, కీర్తనకారుడు మరియు స్వరకర్త, గురువు మరియు సువార్తికుడు; అంతేకాకుండా, ప్రపంచమంతటా మన పితరుల విశ్వాసం మసకగా వెలుగుతున్న ఆ కాలంలో కూడా, స్వచ్ఛమైన మత జ్వాలను సజీవంగా ఉంచిన పదివేల వేల మంది నిష్కపట హృదయులైన, అజ్ఞాత ఆత్మల గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు.

వారు, వారందరూ, మనకు చెందినవారు, మరియు మనం వారికి చెందినవారము. వారు, మనం, మరియు ఏ వయస్సు లేదా ప్రాంతానికి చెందినవారైనా విమోచించబడిన స్త్రీపురుషులందరూ క్రీస్తు యొక్క విశ్వ సహవాసంలో చేర్చబడి ఉన్నాము.

కలిసి "ఒక రాజ యాజకవర్గము, ఒక పరిశుద్ధ జాతీయము, ఒక ప్రత్యేక ప్రజలు"గా ఏర్పడి, పరిశుద్ధులతో ఒక సాధారణమైన కానీ ధన్యమైన సహవాసాన్ని అనుభవిస్తారు.

82వ అధ్యాయం. దేవుడు ప్రార్థనలకు ఎల్లప్పుడూ జవాబు ఇస్తాడా?

ప్రచారంలో ఉన్న అభిప్రాయానికి విరుద్ధంగా, విమర్శనాత్మక ఆలోచన లేని నమ్మకాల మనస్తత్వాన్ని పెంపొందించుకోవడం పూర్తిగా మంచిది కాదు, మరియు దానిని మరీ ఎక్కువగా కొనసాగిస్తే అది కచ్చితంగా ఒక కీడు కావచ్చు. ఈ ప్రపంచమంతా సైతాను చేత ఉచ్చులతో నింపబడింది, మరియు వాటన్నిటికంటే ప్రాణాంతకమైన ఉచ్చు మతపరమైనదే. ఒక తప్పు పవిత్ర స్థలంలో కనిపించినంత అమాయకంగా మరెప్పుడూ కనిపించదు.

నిరపాయకరంగా కనిపించే, కానీ ప్రాణాంతకమైన ఉచ్చులు విరివిగా కనిపించే ఒక రంగం ప్రార్థన రంగం. ప్రార్థన గురించి ఒక పెద్ద పుస్తకంలో ఇమడ్చలేనన్ని మధురమైన భావనలు ఉన్నాయి; అవన్నీ తప్పు మరియు మానవుల ఆత్మలకు అత్యంత హానికరమైనవి.

ప్రశ్నించలేని సనాతన విశ్వాసాలకు సంబంధించిన ఇతర భావనలతో పాటు, ఆహ్లాదకరమైన ప్రదేశాలలో నవ్వుతూ కలిసిమెలిసి ఉండే అటువంటి ఒక తప్పుడు భావన నాకు గుర్తొస్తుంది. అదేమిటంటే, దేవుడు ప్రార్థనలకు ఎల్లప్పుడూ సమాధానమిస్తాడు.

తన ప్రార్థనల వలన ఆశించినవి నెరవేరడం లేదని స్పష్టమైనప్పుడు, నిరాశ చెందిన ఏ క్రైస్తవుడైనా తీవ్రమైన ఆఘాతానికి గురికాకుండా నివారించడానికి, ఈ పొరపాటు పరిశుద్ధుల మధ్య ఒక సర్వసాధారణ తాత్విక చికిత్స వలె కనిపిస్తుంది. దేవుడు ప్రార్థనలకు ఎల్లప్పుడూ జవాబు ఇస్తాడని, అవునని గానీ, కాదని గానీ, లేదా కోరిన అనుగ్రహానికి బదులుగా వేరొక దానిని ఇస్తాడని వివరించబడింది.

ఇప్పుడు, అవిధేయత కారణంగా తన అభ్యర్థనలు తిరస్కరించబడిన విన్నపం చేసే వ్యక్తి పరువు నిలుపుకోవడానికి ఇంతకంటే చక్కని ఉపాయం కనిపెట్టడం కష్టం. అందువల్ల, ఒక ప్రార్థనకు సమాధానం లభించనప్పుడు అతను ప్రకాశవంతంగా నవ్వి, "దేవుడు వద్దన్నాడు" అని వివరిస్తే చాలు. ఇదంతా చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉంటుంది. అతని డోలాయమానమైన విశ్వాసం గందరగోళానికి గురికాకుండా కాపాడబడుతుంది మరియు అతని మనస్సాక్షి నిశ్చలంగా ఉండటానికి అనుమతించబడుతుంది. కానీ ఇది నిజాయితీతో కూడుకున్నదేనా అని నాకు సందేహంగా ఉంది.

బైబిలు ఉపయోగించే పదం ప్రకారం మరియు క్రైస్తవులు చారిత్రాత్మకంగా అర్థం చేసుకున్న దాని ప్రకారం ప్రార్థనకు జవాబు పొందాలంటే, రెండు అంశాలు తప్పనిసరిగా ఉండాలి: (1) ఒక నిర్దిష్టమైన అనుగ్రహం కోసం దేవునికి స్పష్టంగా చేసిన అభ్యర్థన. (2) ఆ అభ్యర్థనకు జవాబుగా దేవుడు ఆ అనుగ్రహాన్ని స్పష్టంగా మంజూరు చేయడం. ఇబ్బంది పడుతున్న పర్యాటకుడు తనను తాను కనుక్కోవడానికి సహాయపడటానికి, ప్రయాణంలో పదాలను వక్రీకరించడం, పేర్లను మార్చడం, లేదా పటాన్ని మార్చడం వంటివి ఏవీ ఉండకూడదు.

మన ప్రస్తుత పరిస్థితిని మార్చమని, అనగా మన ప్రార్థనలకు జవాబివ్వమని మనం దేవుని దగ్గరకు వెళ్ళినప్పుడు, మనం రెండు షరతులను తప్పక పాటించాలి: (1) మనం దేవుని చిత్తానుసారంగా ప్రార్థించాలి మరియు (2) పాతకాలపు క్రైస్తవులు తరచుగా "ప్రార్థనా స్థలం" అని పిలిచే స్థితిలో మనం ఉండాలి; అనగా, మనం దేవునికి ప్రీతికరమైన జీవితాలను గడుపుతూ ఉండాలి.

దేవుడు తనకు వెల్లడి చేయబడిన ఉద్దేశ్యాలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించమని ఆయనను వేడుకోవడం వ్యర్థం. విశ్వాసంతో ప్రార్థించాలంటే, ప్రార్థించే వ్యక్తి తన అభ్యర్థన దేవుడు తన ప్రజల పట్ల కలిగి ఉన్న విశాల చిత్తానికి లోబడి ఉందని నిశ్చయతతో ఉండాలి.

రెండవ షరతు కూడా అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. లౌకిక, శారీరక లేదా అవిధేయులైన క్రైస్తవుల అభ్యర్థనలను గౌరవించాల్సిన బాధ్యతను దేవుడు తనపై తాను విధించుకోలేదు. ఆయన మార్గంలో నడిచే వారి ప్రార్థనలను మాత్రమే ఆయన విని జవాబిస్తాడు. "ప్రియులారా, మన హృదయము మనలను దోషిగా ఎంచని యెడల, దేవుని యెడల మనకు ధైర్యము కలుగును. మనము ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొని, ఆయన దృష్టికి ఇష్టమైన వాటిని చేయుచున్నాము గనుక, మనము అడిగినది ఏదైనను ఆయన యొద్ద నుండి పొందుదుము.... మీరు నాయందు నిలిచియుండి, నా మాటలు మీయందు నిలిచియున్న యెడల, మీరు కోరినది ఏదైనను మీకు అనుగ్రహింపబడును" (22). మనం ప్రార్థించాలని దేవుడు కోరుకుంటాడు మరియు ఆయన మన ప్రార్థనలకు జవాబివ్వాలని కోరుకుంటాడు, కానీ ప్రార్థనను ఒక క్రమశిక్షణగా ఆయన ఉపయోగించడంతో పాటు, మనం ప్రార్థనను ఒక ప్రత్యేక హక్కుగా ఉపయోగించుకునేలా ఆయన చేస్తాడు. ప్రార్థనలకు జవాబులు పొందాలంటే మనం దేవుని షరతులను నెరవేర్చాలి. మనం ఆయన ఆజ్ఞలను నిర్లక్ష్యం చేస్తే మన విన్నపాలు నెరవేరవు. విధేయులైన, వినయవంతులైన ఆత్మల అభ్యర్థన మేరకు మాత్రమే ఆయన పరిస్థితులను మారుస్తాడు.

"దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థనలకు జవాబిస్తాడు" అనే తర్కదోషం, ప్రార్థించే వ్యక్తిని క్రమశిక్షణ లేకుండా చేస్తుంది. ఈ చాకచక్యమైన వాదనా చాతుర్యాన్ని ప్రదర్శించడం ద్వారా, అతను ఈ ప్రస్తుత ప్రపంచంలో నిగ్రహంతో, నీతిగా మరియు దైవభక్తితో జీవించవలసిన ఆవశ్యకతను విస్మరిస్తాడు, మరియు వాస్తవానికి దేవుడు తన ప్రార్థనకు జవాబివ్వడానికి నిరాకరించడాన్నే అసలైన జవాబుగా భావిస్తాడు. నిస్సందేహంగా, అటువంటి వ్యక్తి పవిత్రతలో ఎదగడు; పోరాడటం మరియు వేచి ఉండటం ఎలాగో అతను ఎప్పటికీ నేర్చుకోడు; అతను ఎప్పటికీ దిద్దుబాటును ఎరుగడు; ముందుకు రమ్మని పిలుస్తున్న దేవుని స్వరాన్ని అతను వినడు; తన ప్రార్థనలకు జవాబు పొందడానికి నైతికంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా అర్హత పొందే స్థాయికి అతను ఎప్పటికీ చేరుకోలేడు. అతని తప్పుడు తత్వమే అతన్ని నాశనం చేసింది.

అందుకే, అతని చెడ్డ తత్వశాస్త్రానికి ఆధారమైన ఆ చెడ్డ వేదాంత భాగాన్ని బయటపెట్టడానికి నేను పక్కకు తప్పుకుంటున్నాను. దానిని అంగీకరించే వ్యక్తి తాను ఎక్కడ ఉన్నాడో ఎప్పటికీ తెలుసుకోలేడు; తనకు నిజమైన విశ్వాసం ఉందో లేదో అతనికి ఎప్పటికీ తెలియదు, ఎందుకంటే అతని అభ్యర్థన మంజూరు కాకపోతే, దేవుడు మొత్తం విషయాన్ని తారుమారు చేసి అతనికి వేరే ఏదో ఇచ్చాడని ప్రకటించే ఒక సాధారణ ఎత్తుగడతో అతను ఆ పర్యవసానాన్ని తప్పించుకుంటాడు. అతను ఒక లక్ష్యంపై గురిపెట్టి కాల్చడానికి తనను తాను అనుమతించుకోడు, కాబట్టి తాను ఎంత మంచి గురిగలవాడో లేదా ఎంత చెడ్డ గురిగలవాడో చెప్పుకోలేడు.

కొందరు వ్యక్తుల గురించి యాకోబు స్పష్టంగా ఇలా అంటున్నాడు: "మీరు అడుగుదురు, గాని పొందరు; ఎందుకనగా మీరు దానిని మీ దురాశల మీద ఖర్చు పెట్టుకొనుటకై తప్పుగా అడుగుచున్నారు." ఆ చిన్న వాక్యం నుండి మనం నేర్చుకోగలిగేది ఏమిటంటే, దేవుడు కొన్ని అభ్యర్థనలను తిరస్కరిస్తాడు, ఎందుకంటే వాటిని చేసేవారు ఆ జవాబును స్వీకరించడానికి నైతికంగా అర్హులు కారు. కానీ, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థనలకు జవాబు ఇస్తాడనే నమ్మకంలోకి మోసగించబడిన వ్యక్తికి ఈ విషయం ఏమాత్రం అర్థం కాదు. అటువంటి వ్యక్తి అడిగి, పొందనప్పుడు, అతను టోపీ మీద చేయి వేసి, వేరే రూపంలో జవాబును వెతుక్కుంటాడు. అతను ఒక విషయాన్ని చాలా పట్టుదలతో పట్టుకుంటాడు: దేవుడు ఎవరినీ తిరస్కరించడు, కానీ ప్రతి అభ్యర్థనను తప్పకుండా మంజూరు చేస్తాడు.

లేఖనాలలో వెల్లడి చేయబడిన తన చిత్తానికి అనుగుణంగా ప్రార్థించే వ్యక్తికి విధేయత, నమ్మకం ఉన్నట్లయితే, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ఆ ప్రార్థనకు జవాబిస్తాడనేది నిజం. దీనికి మించి మనం వెళ్ళడానికి సాహసించలేము.

అధ్యాయం 83. సరైన సిద్ధాంతం యొక్క ప్రాముఖ్యత

ఒక క్రైస్తవుని జీవితంలో సరైన సిద్ధాంతం యొక్క ప్రాముఖ్యతను ఎంత నొక్కి చెప్పినా తక్కువే. మనం సరిగ్గా జీవించాలంటే, అన్ని ఆధ్యాత్మిక విషయాల గురించి సరిగ్గా ఆలోచించడం అత్యవసరం. ముళ్ళ పొదల నుండి ద్రాక్షపండ్లను గానీ, గవ్వల చెట్ల నుండి అత్తి పండ్లను గానీ మనుషులు కోయలేనట్లే, తప్పుడు బోధనల నుండి మంచి నడవడిక పెరగదు.

సిద్ధాంతం అనే పదానికి అర్థం కేవలం కలిగివున్న మరియు బోధించబడుతున్న మతపరమైన నమ్మకాలు. మొదట విశ్వాసులుగా, ఆపై మత విశ్వాసాలను బోధించేవారిగా, ఈ నమ్మకాలు సత్యానికి ఖచ్చితంగా అనుగుణంగా ఉన్నాయని నిర్ధారించుకోవడం క్రైస్తవులందరి పవిత్రమైన కర్తవ్యం. నమ్మకానికి మరియు వాస్తవానికి మధ్య ఖచ్చితమైన ఏకీభావం ఉండటమే సిద్ధాంతంలో పటిష్టతను ఏర్పరుస్తుంది. అంతకంటే తక్కువ ఉండటాన్ని మనం భరించలేము.

అపొస్తలులు సత్యాన్ని బోధించడమే కాకుండా, దానిని కలుషితం చేయాలనుకునే వారికి వ్యతిరేకంగా దాని స్వచ్ఛత కోసం పోరాడారు. పౌలు పత్రికలు, అబద్ధ బోధకులు సిద్ధాంతపరమైన అస్థిరతలను ప్రవేశపెట్టడానికి చేసే ప్రతి ప్రయత్నాన్ని ఎదిరించాయి. యోహాను పత్రికలు, అవతారాన్ని నిరాకరించి, త్రిత్వ సిద్ధాంతంపై సందేహాలు రేకెత్తించి, అప్పుడే పుట్టిన సంఘాన్ని వేధించిన బోధకులను తీవ్రంగా ఖండించాయి; మరియు యూదా తన సంక్షిప్తమైన కానీ శక్తివంతమైన పత్రికలో, పరిశుద్ధులను తప్పుదోవ పట్టించాలనుకునే దుష్ట బోధకులను తీవ్రంగా నిందిస్తూ, అద్భుతమైన వాక్చాతుర్యంతో ఉన్నత శిఖరాలను అధిరోహించాడు.

క్రైస్తవుల ప్రతి తరం తమ విశ్వాసాలను సమీక్షించుకోవాలి. సత్యం మార్పులేనిది అయినప్పటికీ, మనుషుల మనస్సులు సచ్ఛిద్రమైన పాత్రల వంటివి; వాటిలో నుండి సత్యం కారిపోవచ్చు, మరియు వాటిలోకి దోషం చేరి, అందులోని సత్యాన్ని పలుచన చేయవచ్చు. మానవ హృదయం స్వభావరీత్యా మతవిరోధమైనది; అది ఒక తోట కలుపు మొక్కల వైపు సహజంగా పరుగెత్తినంత సహజంగా దోషాల వైపు పరుగెత్తుతుంది. ఒక వ్యక్తి, ఒక సంఘం లేదా ఒక మత శాఖ సిద్ధాంతం క్షీణించడానికి కావలసిందల్లా, ప్రతిదాన్నీ తేలికగా తీసుకుని ఏమీ చేయకుండా ఉండటమే. పట్టించుకోని తోట త్వరలోనే కలుపు మొక్కలతో నిండిపోతుంది; సత్యాన్ని పెంపొందించడంలో మరియు దోషాన్ని నిర్మూలించడంలో విఫలమైన హృదయం కొద్దికాలంలోనే ఒక వేదాంతపరమైన అరణ్యంగా మారుతుంది; సత్యమనే రాజమార్గంలో అజాగ్రత్తగా ఉండే సంఘం లేదా మత శాఖ త్వరలోనే దారి తప్పి, తప్పించుకోలేని ఏదో బురదమయ ప్రదేశంలో కూరుకుపోతుంది.

మానవ ఆలోచన మరియు కార్యకలాపాల యొక్క ప్రతి రంగంలోనూ కచ్చితత్వం ఒక సద్గుణంగా పరిగణించబడుతుంది. ఎంత చిన్న పొరపాటు చేసినా మరణం సంభవించకపోయినా, తీవ్రమైన నష్టాన్ని కొనితెచ్చుకోవాల్సిందే. కేవలం మతపరమైన ఆలోచనలో మాత్రమే సత్యానికి కట్టుబడి ఉండటాన్ని ఒక తప్పుగా చూస్తారు. మనుషులు ప్రాపంచిక, తాత్కాలిక విషయాలతో వ్యవహరించేటప్పుడు సత్యాన్ని కోరుకుంటారు; స్వర్గసంబంధమైన, శాశ్వతమైన విషయాలను పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు, సత్యాన్ని కనుగొనలేమన్నట్లుగానో లేదా ఎలాగూ దానికి ప్రాముఖ్యత లేదన్నట్లుగానో వారు సంకోచిస్తూ, వెనుకాడతారు.

మాంటైన్ ఇలా అన్నాడు: దేవుని పట్ల ధైర్యంగా ఉండి, మనుషుల పట్ల పిరికివాడే అబద్ధాలవాడు; ఎందుకంటే అబద్ధాలవాడు దేవుని ముందు నిలబడి మనుషుల నుండి వెనకడుగు వేస్తాడు. ఇది కేవలం అవిశ్వాసానికి నిదర్శనం కాదా? అబద్ధాలవాడు మనుషులను నమ్ముతాడు కానీ దేవుని ఉనికిని నమ్మడు, మరియు స్పష్టంగా ఉన్న మనిషి ఆగ్రహాన్ని ఎదుర్కోవడం కంటే, అసలు లేని దేవుని ఆగ్రహాన్ని ఎదుర్కోవడానికే సిద్ధపడతాడని దీని అర్థం కాదా?

మతం విషయంలో మానవుని నిర్లక్ష్యం వెనుక లోతైన, ప్రాథమికమైన అవిశ్వాసం ఉందని కూడా నేను భావిస్తున్నాను. శాస్త్రవేత్త, వైద్యుడు, నావికుడు తాము వాస్తవమని తెలిసిన విషయాలతోనే వ్యవహరిస్తారు; మరియు ఈ విషయాలు వాస్తవమైనవి కాబట్టి, బోధకుడు మరియు అభ్యాసకుడు ఇద్దరూ వాటి జ్ఞానంలో నైపుణ్యం కలిగి ఉండాలని ప్రపంచం కోరుతుంది. ఆధ్యాత్మిక విషయాలను బోధించే బోధకుడు మాత్రమే తన నమ్మకాలలో అనిశ్చితంగా, తన వ్యాఖ్యలలో అస్పష్టంగా ఉండాలి మరియు అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉండటానికి наи తక్కువ అర్హత ఉన్న వ్యక్తితో సహా ఎవరైనా వ్యక్తం చేసిన ప్రతి మతపరమైన అభిప్రాయాన్ని సహించాలి.

సిద్ధాంతంలో అస్పష్టత ఎల్లప్పుడూ ఉదారవాదుల లక్షణంగా ఉంది. మత విశ్వాసానికి అంతిమ ఆధారం అనే పవిత్ర గ్రంథాలను తిరస్కరించినప్పుడు, వాటి స్థానంలో మరొకదాన్ని కనుగొనవలసి ఉంటుంది. చారిత్రాత్మకంగా ఆ 'మరొకటి' హేతువు లేదా భావోద్వేగం: ఒకవేళ భావోద్వేగం అయితే, అది మానవతావాదం. కొన్నిసార్లు ఈ రెండింటి మిశ్రమం కూడా ఉంటుంది, దీనిని ఉదారవాదులలో చూడవచ్చు.

నేటి చర్చిలు. వీరు బైబిల్‌ను పూర్తిగా వదులుకోరు, అలాగని దానిని పూర్తిగా నమ్మరు; దాని ఫలితంగా పర్వతంలా కాకుండా పొగమంచులాంటి అస్పష్టమైన నమ్మకాల సముదాయం ఏర్పడుతుంది, అక్కడ ఏదైనా నిజం కావచ్చు కానీ దేనినీ నిశ్చయంగా నిజమని నమ్మలేము.

ఆధునిక చర్చిలలో సిద్ధాంతం పేరుతో చెలామణి అయ్యే అస్పష్టమైన బూడిద రంగు పొగకు మనం అలవాటుపడి, ఇంతకంటే మెరుగైనదేమీ ఆశించడం లేదు. కానీ, ఈ మధ్యకాలంలో ఆ పొగ అనేక సువార్త సంఘాలలోకి కూడా పాకడం మొదలవ్వడం నిజంగా ఆందోళన కలిగించే విషయం. ఇంతకుముందు విశ్వసనీయంగా భావించిన కొన్ని మూలాల నుండి ఇప్పుడు అస్పష్టమైన ప్రకటనలు వెలువడుతున్నాయి. అవి లేఖనం, విజ్ఞానశాస్త్రం మరియు మానవ భావోద్వేగాల యొక్క పాలలాంటి మిశ్రమంతో కూడి ఉన్నాయి. అయితే, వాటిలోని ఏ ఒక్క అంశం కూడా నిజం కాదు, ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కటీ మిగతావాటిని రద్దు చేయడానికి పనిచేస్తుంది.

మన సువార్త సహోదరులలో కొందరు, తాము పరిణామాన్ని పునరాలోచిస్తున్నందున, వివిధ బైబిల్ సిద్ధాంతాలను లేదా దైవిక ప్రేరణనే పునఃమూల్యాంకనం చేస్తున్నందున, తాము ఉన్నతమైన ఆలోచనాపరులమనే భ్రమలో ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు; కానీ వారు ఉన్నతమైన ఆలోచనాపరులు కాకపోగా, కేవలం ఆధునికవాదాన్ని పిరికిగా అనుసరించేవారు మాత్రమే—కాలంతో పోలిస్తే యాభై సంవత్సరాలు వెనుకబడి ఉన్నారు.

ఈ రోజుల్లో సువార్త క్రైస్తవులు క్రమంగా మస్తిష్క ప్రక్షాళనకు గురవుతున్నారు. దీనికి ఒక సాక్ష్యం ఏమిటంటే, వారిలో అధిక సంఖ్యలో ఉన్నవారు నిస్సందేహంగా సత్యం పక్షాన నిలబడతామని చెప్పుకోవడానికి సిగ్గుపడుతున్నారు. తాము నమ్ముతామని వారు చెబుతారు, కానీ వారి నమ్మకాలు ఎంతగా పలుచనయ్యాయంటే, వాటిని స్పష్టంగా నిర్వచించడం అసాధ్యం.

నైతిక శక్తి ఎల్లప్పుడూ నిశ్చయాత్మకమైన నమ్మకాలతో ముడిపడి ఉంటుంది. గొప్ప సాధువులు ఎల్లప్పుడూ సిద్ధాంతబద్ధంగా ఉంటారు. శాశ్వతంగా జీవించి నిలిచియుండే దేవుని వాక్యంపై మొండిగా, దృఢంగా నిలబడుతూనే చిరునవ్వు చిందించే సౌమ్యమైన సిద్ధాంతబద్ధతకు మనం ఇప్పుడు తిరిగి రావాలి.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి