యేసును సిలువపైకి ఎవరు ఎక్కించారు?

88వ అధ్యాయం. యేసును సిలువపైకి ఎవరు ఎక్కించారు?

మన అతిక్రమముల నిమిత్తము ఆయన గాయపరచబడెను, మన అపరాధముల నిమిత్తము నలుగగొట్టబడెను; మనకు సమాధానము కలుగజేయు శిక్ష ఆయన మీద పడెను; ఆయన పొందిన దెబ్బల వలన మనకు స్వస్థత కలుగుచున్నది. యెషయా 53:5

పాపానికి మానవుని బాధ్యత, తీర్పు యొక్క వాస్తవికత, ఆగ్రహించిన దేవుడు మరియు సిలువ వేయబడిన రక్షకుని ఆవశ్యకత గురించి నేటి ప్రపంచంలో—మత వర్గాలలో కూడా—ఒక విచిత్రమైన మౌన కుట్ర నడుస్తోంది.

మరోవైపు, యేసు క్రీస్తు విచారణ మరియు శిలువ వేయబడటానికి గల చారిత్రక బాధ్యత నుండి ప్రజలను విముక్తి చేసి, వారికి మనశ్శాంతిని కలిగించే లక్ష్యంతో ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఒక బహిరంగ మరియు శక్తివంతమైన ఉద్యమం కొనసాగుతోంది. సోదరభావం మరియు సహనం పేరిట జారీచేసే ఆధునిక శాసనాలు మరియు ప్రకటనలతో ఉన్న సమస్య ఏమిటంటే, క్రైస్తవ వేదాంతం పట్ల వాటికి ఉన్న ప్రాథమిక అపోహే.

మన ప్రభువు యావత్ మానవాళి కోసం గాయపరచబడి, సిలువ వేయబడ్డాడనే వాస్తవం, ప్రతి పురుషునిపైనా, ప్రతి స్త్రీపైనా ఒక గొప్ప నీడ కమ్ముకొని ఉంది. ఇది మానవులు నెట్టివేయడానికి మరియు తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ప్రాథమిక మానవ బాధ్యత.

మనం యూదాను గానీ, పిలాతును గానీ వాక్చాతుర్యంతో నిందించవద్దు. యూదాను చూసి పెదవులు విరిచి, "అతడు డబ్బు కోసం ఆయనను అమ్మేశాడు!" అని నిందించవద్దు.

తాను ఏ తప్పూ చేయలేదని ప్రకటించిన వ్యక్తి నిర్దోషి అని నిలబడటానికి ధైర్యం లేని బలహీన మనస్కుడైన పిలాతును మనం జాలిపడదాం.

యేసును సిలువ వేయడానికి అప్పగించినందుకు యూదులను మనం శపించవద్దు. యేసును సిలువపై వేసినందుకు రోమా వారిని ప్రత్యేకంగా నిందించవద్దు.

ఓహ్, వారు నిశ్చయంగా దోషులే! కానీ వారు ఆ నేరంలో మన సహచరులు. వారొక్కరే కాదు, వారూ మనమూ కలిసి ఆయనను సిలువపైకి ఎక్కించాము. ఈ రోజు మీ హృదయంలో అంత తీవ్రంగా మండుతున్న ఆ పెల్లుబికుతున్న ద్వేషం, కోపమే ఆయనను అక్కడికి ఎక్కించింది. మీరు తెలిసి తెలిసి మీ ఆదాయపు పన్ను రిటర్న్‌లో మోసం చేసి, తారుమారు చేసినప్పుడు మీలో బయటపడే ఆ ప్రాథమిక నిజాయితీ లేకపోవడమే ఆయనను సిలువపైకి ఎక్కించింది. దుష్టత్వం, ద్వేషం, అనుమానం, అసూయ, అబద్ధపు నాలుక, శారీరక వాంఛ, సుఖాన్వేషణ—సహజ మానవునిలోని ఇవన్నీ కలిసి ఆయనను సిలువపైకి ఎక్కించడంలో పాలుపంచుకున్నాయి.

మనం ఈ విషయాన్ని ఒప్పుకోవాల్సిందే. ఆదాము సంతతికి చెందిన మనందరికీ ఆయనను సిలువపై దించడంలో భాగం ఉంది!

క్రైస్తవులమని చెప్పుకునే ఏ స్త్రీ పురుషుడైనా, ప్రభువు బల్ల వద్దకు వెళ్లి, మన ప్రభువు మరణ జ్ఞాపకార్థ ఆచారంలో పాలుపంచుకుంటున్నప్పుడు, "ఆయనను సిలువపైకి ఎక్కించడంలో సహాయపడిన వారిలో నేను కూడా ఉన్నాను!" అనే అంతర్గత ఒప్పుకోలు యొక్క బాధను, అవమానాన్ని అనుభవించకుండా ఎలా ఉండగలరో అని నేను తరచుగా ఆశ్చర్యపోతుంటాను.

జీవితానికి, అస్తిత్వానికి సంబంధించిన అత్యంత ముఖ్యమైన విషయాలను పరిష్కరించుకోకుండా తప్పించుకోగలిగేంతగా, ప్రాముఖ్యత లేని చిన్న చిన్న విషయాలతో తనను తాను నిమగ్నం చేసుకోవడం సహజ మానవుని లక్షణం అని నేను మీకు గుర్తు చేస్తున్నాను.

స్త్రీపురుషులు ఎక్కడైనా, ప్రతిచోటా గుమిగూడి, సరికొత్త ఫ్యాషన్ల నుండి మొదలుకొని ప్లేటో మరియు తత్వశాస్త్రం వరకు—అన్ని రకాల విషయాల గురించి మాట్లాడతారు. వారు శాంతి ఆవశ్యకత గురించి మాట్లాడుకుంటారు. వారు చర్చి గురించి, అది కమ్యూనిజానికి వ్యతిరేకంగా ఎలా ఒక రక్షణ కవచంగా నిలవగలదో కూడా చర్చించవచ్చు. ఈ విషయాలలో ఏవీ ఇబ్బందికరమైనవి కావు.

కానీ, మన ఆత్మలకు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక విషయాలు చర్చించి, పరిశీలించాల్సిన అవసరం ఉందని ఎవరైనా సూచించడానికి సాహసించినప్పుడు, సంభాషణ మొత్తం ఆగిపోతుంది మరియు నిశ్శబ్దమనే నిషేధం అమలులోకి వస్తుంది. సభ్య సమాజంలో ఒక అలిఖిత నియమం ఉన్నట్లుంది, అదేమిటంటే, ఏవైనా మతపరమైన విషయాలను చర్చించాలంటే, అది తప్పనిసరిగా సిద్ధాంత పరిధిలోనే ఉండాలి—"దాన్ని ఎప్పుడూ వ్యక్తిగతం కానివ్వవద్దు!"

అయితే, అత్యంత కీలకమైన మరియు శాశ్వతమైన ప్రాముఖ్యత కలిగిన విషయం నిజానికి ఒక్కటే ఉంది—అదేమిటంటే, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు "మన అతిక్రమముల నిమిత్తము గాయపరచబడెను; మన అపరాధముల నిమిత్తము నలుగగొట్టబడెను; మనకు సమాధానము కలుగజేయు శిక్ష ఆయన మీద పడెను; ఆయన పొందిన దెబ్బల వలన మనము స్వస్థత పొందితిమి."

ఇక్కడ అతిక్రమాలు మరియు అక్రమాలు అనే రెండు చాలా బలమైన మరియు భయంకరమైన పదాలు ఉన్నాయి. అతిక్రమం అంటే న్యాయమైన అధికారం నుండి వైదొలగడం, తిరుగుబాటు చేయడం. ఈ నైతిక విశ్వమంతటిలో, కేవలం మానవుడు మరియు పతనమైన దేవదూతలు మాత్రమే దేవుని అధికారాన్ని ఎదిరించి తిరుగుబాటు చేశారు, మరియు మానవులు ఇప్పటికీ ఆ అధికారానికి వ్యతిరేకంగా బహిరంగ తిరుగుబాటులో ఉన్నారు.

అతిక్రమణ మరియు అన్యాయం అనే పదాలలో అంతర్లీనంగా ఉన్న భయానకత యొక్క పూర్తి బరువును మరియు శక్తిని తెలియజేయగల వ్యక్తీకరణ ఆంగ్ల భాషలో ఏదీ లేదు. కానీ దేవుని సృష్టి క్రమానికి మరియు అధికారానికి వ్యతిరేకంగా మానవుడు పతనమై, అతిక్రమించినప్పుడు, మనం వికృతిని, వంకరతను, వికారాన్ని, వక్రతను మరియు తిరుగుబాటును గుర్తిస్తాము. ఇవన్నీ అక్కడ ఉన్నాయి, మరియు నిస్సందేహంగా, అవి సిలువపై యేసుక్రీస్తు మరణానికి గల కారణాన్ని మరియు ఆవశ్యకతను ప్రతిబింబిస్తాయి.

పాపం అనే పదం మంచి పదం కాదు—మరియు దాన్ని మనం ఎంతగా ద్వేషిస్తామో దేవునికి తెలుసు! కానీ పాపం యొక్క పరిణామాల నుండి తప్పించుకోలేము.

రక్షకుడు "మన అపరాధముల" నిమిత్తము గాయపరచబడెనని ప్రవక్త మనకు స్పష్టంగా గుర్తుచేస్తున్నాడు. మనం దానిని నిరాకరించి, "కాదు!" అని అంటాము, కానీ సకల మానవాళి వేలిముద్రలు మనకు వ్యతిరేకంగా స్పష్టమైన సాక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి. బల్లల మీద, తలుపు గడియల మీద తన వేలిముద్రలను వదిలిపెట్టే ఇబ్బందిపడే దొంగను కనుగొని, పట్టుకోవడానికి అధికారులకు ఎలాంటి కష్టం ఉండదు, ఎందుకంటే వారి వద్ద అతని రికార్డు ఉంటుంది. అలాగే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రతి చీకటి నేలమాళిగలో, ప్రతి సందులో, మరియు మసక వెలుతురు ఉన్న ప్రతి దుష్ట ప్రదేశంలో మనిషి వేలిముద్రలు కనిపిస్తాయి—ప్రతి మనిషి వేలిముద్రలు నమోదు చేయబడ్డాయి మరియు దేవుడు మనిషిని మనిషి నుండి వేరుగా గుర్తిస్తాడు. మన అపరాధం నుండి తప్పించుకొని, మన నైతిక బాధ్యతలను ఇతరులపై మోపడం అసాధ్యం. "మన అపరాధములు" అనేది అత్యంత వ్యక్తిగతమైన విషయం.

మన అపరాధముల నిమిత్తమును, మన అతిక్రమముల నిమిత్తమును ఆయన నలుగగొట్టబడి గాయపరచబడెను. ఆయన గాయపరచబడుటలోని అంతరార్థాన్ని మీకు చెప్పుట నాకు ఇష్టము కూడా లేదు. దాని నిజమైన అర్థమేమిటంటే, ఆయన అపవిత్రపరచబడి, విరగ్గొట్టబడి, మలినపరచబడి, అపవిత్రపరచబడ్డాడు. మనుష్యులు ఆయనను తమ దుష్టచేతలలోకి తీసుకున్నప్పుడు ఆయన యేసు క్రీస్తుగా ఉన్నాడు. వెంటనే ఆయన అవమానించబడి, అపవిత్రపరచబడ్డాడు. వారు ఆయన గడ్డాన్ని పెకిలించారు. ఆయన తన సొంత రక్తంతో మలినపరచబడి, భూమి యొక్క మురికితో అపవిత్రపరచబడ్డాడు. అయినను ఆయన ఎవ్వరినీ నిందించలేదు, ఎవ్వరినీ శపించలేదు. ఆయన గాయపడిన యేసు క్రీస్తు.

యెరూషలేముకు ఆవల కొండమీద గాయపడిన ఈయన తన సొంత పాపానికి శిక్షించబడుతున్నాడని ఇశ్రాయేలు తీర్పు ఇవ్వడమే దాని గొప్ప భారం మరియు ఆశ్చర్యకరమైన పొరపాటు.

తీర్పులో ఈ చారిత్రక పొరపాటును ప్రవక్త ముందుగానే గ్రహించాడు, మరియు అతడు స్వయంగా ఒక యూదుడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు: "ఆయన దేవునిచేత శిక్షించబడ్డాడని మేము అనుకున్నాము. ఆయన సొంత పాపానికి దేవుడు ఆయనను శిక్షిస్తున్నాడని మేము అనుకున్నాము, ఎందుకంటే దేవుడు మన అతిక్రమాలకు మరియు మన అపరాధాలకు ఆయనను శిక్షిస్తున్నాడని అప్పుడు మాకు తెలియదు."

ఆయన మన నిమిత్తము అపవిత్రపరచబడెను. దైవత్వములో రెండవ వ్యక్తియైన ఆయన మన నిమిత్తము గాయపడటమే కాక, అజ్ఞానులైనను అపాత్రులైనను మనుష్యుల చేత అపవిత్రపరచబడెను.

"మన సమాధానము కలుగుటకై ఆయనను శిక్షించబడియున్నది" అని యెషయా నివేదించెను. ఈ సమాధానమే—అంటే వ్యక్తి యొక్క ఆరోగ్యం, శ్రేయస్సు, సంక్షేమం మరియు భద్రత—మనలను తిరిగి దేవునితో సఖ్యంగా ఉంచుతుందని గ్రహించేవారు ఎంత తక్కువ మంది ఉన్నారు! మనము, వ్యక్తులుగా, కోరుకుంటే దేవునితో సమాధానాన్ని అనుభవించగలగడం కోసం ఆయనపై ఒక శిక్ష పడింది. కానీ ఆ శిక్ష ఆయనపై పడింది. గద్దింపు, క్రమశిక్షణ మరియు దిద్దుబాటు—ఇవి శిక్షలో కనిపిస్తాయి. రోమీయుల శాసనం ప్రకారం ఆయన బహిరంగంగా కొట్టబడి, కొరడాలతో శిక్షించబడ్డాడు. వారు ఆయనను అందరి ముందు కొరడాలతో కొట్టారు.

వారు తరువాత పౌలును కొరడాలతో కొట్టారు. ఎగతాళి చేస్తున్న ప్రజలందరి ముందు వారు ఆయనను కొట్టి శిక్షించారు, మరియు గాయపడి, రక్తస్రావంతో, వాపుతో ఉన్న ఆయన దేహమే లోక సమాధానమునకును, మానవ హృదయ సమాధానమునకును జవాబుగా నిలిచింది. మన సమాధానము కొరకు ఆయన శిక్షించబడ్డాడు; ఆ దెబ్బలు ఆయనపై పడ్డాయి.

బహిరంగంగా పెద్ద మనుషులను కొరడాలతో కొట్టడం కంటే అవమానకరమైన శిక్షను మానవాళి ఇప్పటివరకు సృష్టించిందని నేను అనుకోను. జైలులో పడిన చాలా మంది ప్రజలు ప్రజల దృష్టిలో ఒక రకమైన వీరులుగా మారారు. చట్టాన్ని ఉల్లంఘించిన వివిధ నేరస్థులపై భారీ జరిమానాలు విధించబడ్డాయి, కానీ అలాంటి నేరస్థుడు తాను తప్పించుకున్నానని గొప్పలు చెప్పుకోవడం అసాధారణమేమీ కాదు. కానీ ఒక దుర్మార్గుడిని నవ్వుతూ, ఎగతాళి చేసే జనసమూహం ముందుకి తీసుకువచ్చి, నడుము వరకు బట్టలు విప్పించి, ఒక పసిపిల్లాడిలా—ఒక చెడ్డ పసిపిల్లాడిలా—బాగా కొరడాలతో కొట్టినప్పుడు, అతను పరువు కోల్పోతాడు మరియు గొప్పలు చెప్పుకునే శక్తి కూడా మిగలదు. అతను బహుశా మునుపటిలాంటి ధైర్యవంతుడైన, దుర్మార్గుడుగా ఎప్పటికీ ఉండలేడు. ఆ రకమైన కొరడా దెబ్బలు మరియు దండన ఆత్మస్థైర్యాన్ని దెబ్బతీసి అవమానపరుస్తాయి. ఆ అవమానం వీపుపై పడే కొరడా దెబ్బల కంటే ఘోరమైనది.

క్షమించబడి, నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన పాపిగా నా తరఫున నేను మాట్లాడుతున్నాను. క్షమించబడి, పునరుజ్జీవనం పొందిన ఎందరో స్త్రీపురుషుల తరఫున కూడా నేను మాట్లాడుతున్నానని అనుకుంటున్నాను. మన స్థానంలో, మన పక్షాన నిలబడిన యేసుక్రీస్తుపై పడిన గాయపరచుట మరియు దండనలో కేవలం ఒక చిన్న భాగాన్ని, ఒక చిన్న గుర్తును మాత్రమే మన పశ్చాత్తాపంలో మనం గ్రహించామని నేను చెబుతున్నాను. దేవునికి వ్యతిరేకంగా తాను చేసిన పాపం మరియు తిరుగుబాటు యొక్క తీవ్రతను గ్రహించిన నిజమైన పశ్చాత్తాపపరుడు తనపై తీవ్రమైన అసహ్యాన్ని అనుభవిస్తాడు—తనను క్షమించమని దేవుణ్ణి అడగడానికి తాను నిజంగా ధైర్యం చేయగలనని అతనికి అనిపించదు. కానీ శాంతి స్థాపించబడింది, ఎందుకంటే ఆ దెబ్బలు యేసుక్రీస్తుపై పడ్డాయి—ఆయన చేయని పాపాల కోసం; ఆయనకు ఏమాత్రం సంబంధం లేని తిరుగుబాట్ల కోసం; ప్రేమగల దేవునికి మరియు సృష్టికర్తకు అవమానకరమైన మానవ సమాజంలోని అన్యాయం కోసం, ఒక సామాన్య దొంగలా బహిరంగంగా అవమానించబడి, కృంగిపోయి, కొరడా దెబ్బల క్రింద గాయపడి, నలిగిపోయి, రక్తస్రావంతో నిలిచాడు.

యెషయా తన ప్రత్యామ్నాయ ప్రాయశ్చిత్త సందేశాన్ని "ఆయన గాయముల వలన మనకు స్వస్థత కలుగును" అనే శుభవార్తతో ముగించాడు.

మూల భాషలో ఈ 'గాయాలు' అనే పదానికి ఉన్న అర్థం అంత ఆహ్లాదకరమైనది కాదు. అంటే, శరీరం మొత్తం ఒక పెద్ద గాయపు మచ్చలా నల్లగా, నీలి రంగులోకి మారేంత వరకు నిజంగా గాయపడటం. మానవజాతి ఎల్లప్పుడూ ఈ రకమైన శారీరక గాయాన్ని ఒక శిక్షా చర్యగా ఉపయోగిస్తూ వచ్చింది. ఒక వ్యక్తి తన తప్పుకు తానే శిక్షించుకునే హక్కు తమకు ఉందని సమాజం ఎల్లప్పుడూ నొక్కి చెబుతూ వచ్చింది. ఆ శిక్ష సాధారణంగా నేరం యొక్క స్వభావానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది. ఇది ఒక రకమైన ప్రతీకారం—నియమాలను ధిక్కరించడానికి సాహసించిన వ్యక్తిపై సమాజం ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం.

కానీ యేసు క్రీస్తు యొక్క బాధ శిక్షాత్మకమైనది కాదు. అది ఆయన కొరకు కాదు, లేదా ఆయన స్వయంగా చేసిన దేనికీ శిక్షగానూ కాదు.

యేసు యొక్క బాధ దిద్దుబాటు చేసేది. ఆయన మనలను సరిదిద్ది, పరిపూర్ణులను చేయడానికి బాధపడటానికి ఇష్టపడ్డాడు; తద్వారా ఆయన బాధ, బాధతో మొదలై బాధతోనే ముగియకుండా, బాధతో మొదలై స్వస్థతతో ముగియాలి.

సహోదరులారా, అదే సిలువ మహిమ! ఎంతోకాలం దేవుని హృదయంలో ఉన్న బలి యొక్క మహిమ అదే! పశ్చాత్తాపపడిన పాపి తన దేవుణ్ణి, సృష్టికర్తను అయిన ఆయనను శాంతియుతంగా, కృపతో కూడిన సహవాసంలోకి తీసుకురావడానికి అనుమతించే ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క మహిమ అదే! అది ఆయన శ్రమలో ప్రారంభమై మన స్వస్థతలో ముగిసింది. అది ఆయన గాయాలలో ప్రారంభమై మన శుద్ధీకరణలో ముగిసింది. అది ఆయన నలగగొట్టబడిన గాయాలలో ప్రారంభమై మన పవిత్రీకరణలో ముగిసింది.

మన పశ్చాత్తాపం అంటే ఏమిటి? మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును గాయపరిచిన తిరుగుబాటులో మన భాగస్వామ్యం గురించి పశ్చాత్తాపపడటమే ప్రధానంగా పశ్చాత్తాపమని నేను కనుగొన్నాను. అంతేకాకుండా, నిజంగా పశ్చాత్తాపపడిన వారు దాని నుండి పూర్తిగా బయటపడలేరని నేను కనుగొన్నాను, ఎందుకంటే దేవుడు క్షమించిన వెంటనే మరియు శుద్ధీకరణ జరిగినట్లు గ్రహించిన వెంటనే తొలగిపోయే మానసిక మరియు ఆత్మ స్థితి పశ్చాత్తాపం కాదు.

పశ్చాత్తాపంతో పాటు వచ్చే ఆ బాధాకరమైన, తీవ్రమైన దోషారోపణ తగ్గుముఖం పట్టవచ్చు, మరియు శాంతి, శుద్ధీకరణ అనే భావన కలగవచ్చు, కానీ నీతిమంతులలో అత్యంత పరిశుద్ధుడు కూడా దేవుని గొర్రెపిల్లను గాయపరచడంలో మరియు శిక్షించడంలో తన పాత్రను గురించి తిరిగి ఆలోచిస్తాడు. ఒక దిగ్భ్రాంతికరమైన భావన అప్పటికీ కలుగుతుంది.

ఆయన మీద. ఒక అద్భుత భావన మిగిలి ఉంటుంది—గాయపడిన గొర్రెపిల్ల, తనను గాయపరిచిన వానిని శుభ్రపరచడానికి మరియు క్షమించడానికి తన గాయాలనే మలచడం అనే అద్భుతం.

ఆధ్యాత్మిక నిస్సారత నెలకొన్న ఈ కాలంలో, జాన్ వెస్లీ ఎంతో చక్కగా బోధించి, ఆచరించి చూపిన హృదయ పవిత్రత వైపు పయనించడానికి సుముఖత చూపడం అనే, మన సువార్త సంఘాలలోని అనేక వర్గాలలో వ్యక్తమవుతున్న ఒక దయగల కదలికను ఇది గుర్తుకు తెస్తుంది.

పరిశుద్ధీకరణ అనే పదం బైబిల్‌లో ఒక మంచి పదం అయినప్పటికీ, "పవిత్రతను అతిగా ఆరాధించేవారి" కోవలోకి వస్తామనే భయంతో, సువార్త సంఘాలు ఆ పదాన్ని ఉచ్ఛరించడానికి కూడా సాహసించని ఒక కాలాన్ని మనం చూశాం.

పరిశుద్ధీకరణ అనే మంచి పదం తిరిగి రావడమే కాకుండా, దేవుని హృదయంలో మరియు మనస్సులో ఆ పదం సూచించేది కూడా తిరిగి వస్తుందని నేను ఆశిస్తున్నాను. విశ్వసించే క్రైస్తవుడు, దేవుని బిడ్డ, తన ప్రభువుకు ప్రీతికరమైన స్వచ్ఛమైన హృదయం మరియు నిర్మలమైన చేతుల కోసం పవిత్రమైన ఆకాంక్షను మరియు కోరికను కలిగి ఉండాలి. ఇందుకోసమే యేసుక్రీస్తు తనను తాను అవమానించబడటానికి, హింసించబడటానికి, గాయపడటానికి అనుమతించుకున్నారు. దేవుని ప్రజలు శుద్ధి చేయబడిన మరియు ఆత్మీయ ప్రజలుగా ఉండటానికి—మన మనస్సులు స్వచ్ఛంగా మరియు మన ఆలోచనలు నిర్మలంగా ఉండటానికి—ఆయన గాయపరచబడ్డారు, కొట్టబడ్డారు మరియు శిక్షించబడ్డారు. ఈ ఏర్పాటు అంతా ఆయన శ్రమలో ప్రారంభమై మన శుద్ధీకరణలో ముగుస్తుంది. ఇది ఆయన బహిరంగ, రక్తస్రావం అవుతున్న గాయాలతో ప్రారంభమై, ఆయన ప్రజలలో శాంతియుతమైన హృదయాలలో మరియు ప్రశాంతమైన, ఆనందకరమైన ప్రవర్తనలో ముగుస్తుంది.

యేసు క్రీస్తునందు వినయముగల, భక్తిగల ప్రతి విశ్వాసి, దైవభక్తి యొక్క ఈ మర్మమునుబట్టి ఆశ్చర్యము మరియు అద్భుతమును పొందుటకు తన వంతు సమయమును కలిగియుండవలెను—అదేమిటంటే, తీర్పులోను మరియు శిక్షలోను మన స్థానాన్ని తీసుకోవడానికి మనుష్యకుమారుడు ఇష్టపడుట. ఒకవేళ ఆ ఆశ్చర్యము పూర్తిగా తొలగిపోతే, ఏదో తప్పు జరిగినట్లే, మరియు మీరు ఆ రాతి నేలను మరలా దున్నించుకోవలసిన అవసరం ఉంది!

జీవించిన వారిలో అత్యంత పరిశుద్ధులలో ఒకడైన పౌలు, దేవుని కృప మరియు దయను గూర్చి జ్ఞాపకం చేసుకొని ఆశ్చర్యపడిన సమయాల గురించి సిగ్గుపడలేదని నేను మీకు తరచుగా గుర్తుచేస్తుంటాను. దేవుడు తన పాపాలను తనపై శాశ్వతంగా మోపడని అతనికి తెలుసు. లెక్క అంతా పూర్తయిందని తెలుసుకున్న పౌలు సంతోషకరమైన హృదయం, అంతా బాగుందని అతనికి పదేపదే భరోసా ఇచ్చింది. అదే సమయంలో, పౌలు ఆశ్చర్యంతో తల ఊపి, ఇలా ఒప్పుకోగలిగాడు: "పిలువబడటానికి నేను యోగ్యుడను కాను, కానీ ఆయన కృప వలన నేను యేసు క్రీస్తునందు నూతన సృష్టిని!"

పౌలు యొక్క విశ్వాసం, నిశ్చయత మరియు ఆనందం గురించి నేను ఈ విషయాన్ని ఎందుకు ప్రస్తావిస్తున్నానంటే, నిరంతర పశ్చాత్తాపం గురించిన ఆ వినయపూర్వకమైన భావన మన నీతిమంతులమనే అస్తిత్వాన్ని ఎప్పుడైతే విడిచిపెడుతుందో, మనం పతనమయ్యే మార్గంలో ఉన్నామని చెప్పడానికే.

సంవత్సరాలుగా దేవుని మనుషులందరిలోకెల్లా గొప్పవారిలో ఒకరైన చార్లెస్ ఫిన్నీ, మనుషులను క్రీస్తు వద్దకు తీసుకురావడానికి తాను చేస్తున్న శ్రమలు మరియు ప్రయత్నాల మధ్యలో, కొన్నిసార్లు తన హృదయంలో ఒక చల్లదనాన్ని తాను అనుభూతి చెందేవాడినని సాక్ష్యమిచ్చారు.

ఫిన్నీ దానిని సమర్థించుకోలేదు. తన రచనలలో, తన కార్యకలాపాలన్నింటి నుండి విముఖుడై, ఉపవాసం మరియు ప్రార్థన ద్వారా దేవుని ముఖాన్ని, ఆత్మను కొత్తగా వెదకవలసి వచ్చిందని ఆయన తెలియజేశాడు.

"అగ్నిని తాకి దేవుణ్ణి కలుసుకునే వరకు నేను దున్నాను," అని ఆయన రాశారు. ప్రతి తరంలోని దేవుని పట్ల శ్రద్ధగల బిడ్డలకు ఇది ఎంత సహాయకరమైన మరియు ఆశీర్వాదకరమైన సూత్రం!

క్రీస్తు శరీరమైన ఆయన సంఘమును ఏర్పరచిన వారు, మన ప్రభువు కొరకు ఆనందకరంగా ప్రభావవంతంగా ఉండాలంటే, రెండు ప్రాథమిక వాస్తవాలను అంతర్గతంగా ఎరిగి ఉండాలి.

ఆయన గాయముల ద్వారా మనము పవిత్రులమని, ఆయన దెబ్బల ద్వారా దేవుని శాంతిని పొందామని మనకు ఖచ్చితమైన జ్ఞానం ఉండాలి. ఈ విధంగానే మన అంతరంగంలో మనం బాగుంటామని దేవుడు మనకు హామీ ఇస్తాడు. ఈ ఆధ్యాత్మిక స్థితిలో, ఆయన శుద్ధీకరణ యొక్క పవిత్రతను మనము అమూల్యంగా భావిస్తాము మరియు ఏ చెడును గానీ, తప్పును గానీ క్షమించము.

అంతేకాక, గాయపడి, నలిగిపోయిన మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు యెడల మనం ఆనందకరమైన, బలమైన కృతజ్ఞతా భావాన్ని కలిగి ఉండాలి. ఆహా, విమోచన ఎంత గొప్ప మర్మం—ఒక్కరి గాయాలు అనేకుల గాయాలను మాన్పాయి; ఒక్కరి దెబ్బలు లక్షలాది మంది గాయాలను మాన్పాయి; ఒక్కరి దెబ్బలు అనేకుల దెబ్బలను మాన్పాయి.

మనపై పడవలసిన గాయాలు, దెబ్బలు ఆయనపై పడ్డాయి, ఆయన నిమిత్తమే మనం రక్షించబడ్డాము!

అనేక సంవత్సరాల క్రితం, చారిత్రాత్మకమైన ప్రెస్బిటేరియన్ల బృందం ఒకటి, ప్రతి మనిషి పాపం కోసం తనను తాను బలిగా అర్పించుకోవడానికి క్రీస్తు శరీరధారియై రావడం అనే అద్భుతానికి, మర్మానికి నివ్వెరపోయారు.

ఆ వినయవంతులైన క్రైస్తవులు ఒకరితో ఒకరు ఇలా చెప్పుకున్నారు: "రాబోయే మూడు నెలలంతటా మనం సౌమ్యంగా నడుస్తూ, మన హృదయాలను పరిశీలించుకుంటూ, దేవుని కొరకు కనిపెట్టుదాం మరియు ఆయన ముఖమును వెదకుదాం. అప్పుడు మన హృదయాలను సిద్ధపరచుకొని ప్రభువు బల్ల వద్దకు వద్దాం—లేకపోతే మన ప్రభువు బల్ల సామాన్యమైనదిగా, అజాగ్రత్తగా మారిపోదు."

దేవుడు తన దైవిక శక్తిని, కృపను, జీవాన్ని బయలుపరచడానికి వినయమైన, పరిశుద్ధమైన, నమ్మకమైన హృదయాల కోసం ఇప్పటికీ అన్వేషిస్తున్నాడు. విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన ఒక వృత్తిపరమైన వృక్షశాస్త్రవేత్త ఎడారిలోని తుమ్మ పొదను మోషే వర్ణించగలిగిన దానికంటే మెరుగ్గా వర్ణించగలడు—కానీ ఆ పొదలో దైవిక అగ్నితో దేవుడు మాట్లాడే వరకు సంతృప్తి చెందని వినయమైన ఆత్మల కోసం దేవుడు ఇప్పటికీ చూస్తున్నాడు.

రొట్టె, ద్రాక్షారసంలో ఉండే మూలకాలు, గుణాల గురించి అపొస్తలులకు తెలిసిన దానికంటే ఎక్కువగా మనకు చెప్పడానికి ఒక పరిశోధన శాస్త్రవేత్తను నియమించుకోవచ్చు. కానీ మనకున్న ప్రమాదం ఇదే: మనం దేవుని సన్నిధి యొక్క వెలుగును, వెచ్చదనాన్ని కోల్పోయి ఉండవచ్చు, మరియు మన దగ్గర కేవలం రొట్టె, ద్రాక్షారసం మాత్రమే మిగిలి ఉండవచ్చు. పొదలో నుండి అగ్ని ఆరిపోతుంది, మరియు మన సహవాస, ఐక్యతా కార్యంలో మహిమ ఉండదు.

మనకు చరిత్ర అంతా, శాస్త్రీయ వాస్తవాలన్నీ తెలియడం అంత ముఖ్యం కాదు, కానీ మన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయడానికి యేసు క్రీస్తును అనుగ్రహించిన జీవముగల దేవుని సన్నిధిని మనం కోరుకోవడం, తెలుసుకోవడం, మరియు ఆరాధించడం అత్యంత ముఖ్యం; అది కేవలం మన పాపాలకే కాదు, సర్వలోక పాపాలకు కూడా.

అధ్యాయం 89. అపవిత్ర సమాజం యొక్క పరమ పాపం ఏమిటి?

ఆయన లోకంలో ఉన్నాడు, లోకాన్ని ఆయన సృష్టించాడు, కానీ లోకం ఆయనను గుర్తించలేదు.

John 1:10

దేవుడు లేని ప్రపంచంలో మానవ సమాజం పూర్తిగా లీనమైపోవడానికి సిద్ధంగా ఉండటమే అనే, ఈ గడియ వరకు మనతోనే కొనసాగుతున్న ఒక ప్రాచీన శాపం గురించి బైబిల్ మనకు అనేక విధాలుగా తెలియజేస్తుంది!

యేసు క్రీస్తు ఈ లోకంలోకి వచ్చినప్పటికీ, పునరుజ్జీవనం పొందని మానవుడు ఆయన సర్వవ్యాపకమైన సన్నిధిని అనుభూతి చెందలేకపోవడం, సత్యమైన వెలుగును చూడలేకపోవడం, మరియు ఆయన ప్రేమ, విన్నపాలతో కూడిన స్వరాన్ని వినలేకపోవడం ఇప్పటికీ అతని పరమ పాపం.

మనం ఒక "లౌకిక" సమాజంగా మారిపోయాము—ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలోని భౌతిక, శారీరక అంశాల తప్ప మరే దానిలోనూ లీనమై, వాటిపైనే దృష్టి సారించాము. స్త్రీపురుషులు తాము ఇప్పుడు ఖరీదైన ఇళ్లలో అసాధారణమైన విలాసవంతంగా జీవించగలుగుతున్నామనే విషయంలో; ప్రతి ఏటా మెరిసే, ఖరీదైన కార్లను మరింత మెరిసే, ఖరీదైన కార్లతో మార్చుకోగలుగుతున్నామనే విషయంలో; మరియు తమ కుట్టించిన సూట్లు, పట్టు, శాటిన్ దుస్తులు అనేవి సామాన్య శ్రామిక ప్రజల సమాజంలో మునుపెన్నడూ సాధ్యం కాని ఖర్చుకు ప్రతీకగా నిలుస్తున్నాయనే విషయంలో గర్విస్తున్నారు.

దేవుడు ఉన్నాడన్న నిజాన్ని మరచిపోవాలనే ఆత్రుతలోనూ, భౌతికవాదమే "మంచి జీవితం" అనే వింత నమ్మకంలోనూ, ఆధునిక మానవుడిని పీడిస్తున్న శాపం ఇదే—అతను వివేకహీనుడు, గుడ్డివాడు, చెవిటివాడు.

నా తోటి మానవుడా, నీ గొప్ప పాపం ఇదేనని నీకు తెలియదా: సర్వవ్యాపి, శాశ్వతమైన దైవ సన్నిధి ఇక్కడే ఉంది, కానీ నీవు ఆయనను అనుభూతి చెందలేకపోతున్నావు.

ప్రకాశవంతంగా వెలిగే ఒక గొప్ప, సత్యమైన వెలుగు ఉందని, కానీ మీరు దానిని చూడలేరని మీకు తెలియదా?

మీ ఆత్మ యొక్క శాశ్వతమైన విలువ గురించి మీ అంతరంగంలో ఒక మృదువైన స్వరం గుసగుసలాడటం మీరు వినలేదా—అయినా మీరు, "నేను ఏమీ వినలేదు" అని అన్నారు?

సారాంశంలో, యోహాను మానవాళిపై మోపిన ఆరోపణ ఇదే: దేవుని వాక్యమైన యేసు క్రీస్తు లోకంలో ఉన్నప్పటికీ, లోకం ఆయనను గుర్తించడంలో విఫలమైంది.

ఇప్పుడు, ఆంగ్లంలో మన 'ప్రపంచం' అనే పదానికి కొంచెం నిర్వచనం అవసరం. బైబిల్లో దీనికి మూడు విభిన్న అర్థాలు ఉన్నాయి, మరియు యోహాను సువార్తలోని ఈ భాగంలో వాటిలో రెండు మనకు సంబంధించినవి. ఇక్కడ 'ప్రపంచం' అంటే ప్రకృతి మరియు మానవజాతి—ఈ రెండూ ఒకే గ్రీకు పదం నుండి వచ్చాయి. వాటిని స్పష్టమైన భేదం లేకుండా కలిపి ఉపయోగించారు, అందువల్ల బైబిల్, "ఆయన లోకములో ఉండెను గాని లోకము ఆయనను ఎరుగలేదు" అని చెప్పినప్పుడు, ఆ రెండు అర్థాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఏ అర్థం ఏది అని తెలుసుకోవడానికి మీరు సందర్భాన్ని తనిఖీ చేయాలి, ఎందుకంటే అవి మూలంలో ఒక నిర్దిష్ట పదం నుండి వచ్చాయి.

బైబిల్లో, 'ప్రపంచం' అనే పదం 'సేవించడం, జాగ్రత్త తీసుకోవడం మరియు పోషించడం' అనే అర్థాలు గల మూల పదం నుండి వచ్చింది. అలాగే, దీనికి క్రమబద్ధమైన అమరిక మరియు అలంకరణ అనే అర్థాలు కూడా ఉన్నాయి.

నా వరకు అయితే, ఆయన ప్రపంచంలో నేను ఎక్కడ చూసినా దేవుడే నాకు కనిపిస్తాడు, నా ఆత్మ ఆనందంతో ఉప్పొంగుతుంది. ఒక పాత, పొడిబారిన పుస్తకంలోకి నేను చూస్తాను, అది చూడటానికి అస్తవ్యస్తంగా తయారైన టెలిఫోన్ డైరెక్టరీలా ఉంటుంది—దాన్ని మనం నిఘంటువు అంటాము—అందులో క్రొత్త నిబంధనలో ‘ప్రపంచం’ అనే పదానికి అర్థం “క్రమపద్ధతిగా అమర్చబడిన, అత్యంత అలంకారమైన ఒక వ్యవస్థ; దీనిని పోషిస్తారు, జాగ్రత్త తీసుకుంటారు, చూసుకుంటారు మరియు దీనికి కావలసినవన్నీ సమకూరుస్తారు.” ఆ ఒక్క పదంలోనే అదంతా ఉంది.

దేవుడి గురించి కొంచెమైనా తెలిసిన ఎవరైనా, ఆయన ఒక క్రమబద్ధమైన ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తాడని ఆశిస్తారు, ఎందుకంటే దేవుడే క్రమానికి సారం. సమాజంలో గానీ, ఇంట్లో గానీ, లేదా మనిషి మనసులో గానీ, శరీరంలో గానీ, దేవుడు ఎన్నడూ అస్తవ్యస్తతకు కర్త కాలేదు.

కొంతమంది తమను తాము అనేక విధాలుగా అజాగ్రత్తగా ఉంచుకోవడం, అలా చేయడం తమను మరింత ఆధ్యాత్మికంగా చేస్తుందని అనుకోవడం నేను గమనించాను—కానీ నేను దానితో ఏకీభవించను. మీకు జుట్టు ఉంటే, దాన్ని దువ్వుకోవడం సరైనదని నేను భావిస్తున్నాను. మురికి చొక్కాను సులభంగా ఉతకవచ్చని, మరియు వదులుగా ఉండే ప్యాంటులు వాస్తవానికి ఒక క్రమమైన మడతతో ఉండాలని ఒక వ్యక్తి మరచిపోవడం అతని లోతైన అంతర్గత ఆధ్యాత్మికతకు చిహ్నమని నేను అనుకోను. ఆయన క్రైస్తవ బిడ్డలు ప్రతిరోజూ కొద్ది సమయం కేటాయించి శుభ్రంగా, చక్కగా కనిపించినప్పుడు దేవుడు బాధపడడని నేను ఖచ్చితంగా నమ్ముతున్నాను.

దేవుని పరిశుద్ధులలో కొందరు పూర్తిగా అనధికారికమైన మరియు ఆశువుగా చేసే ఆరాధనను కూడా కోరుకుంటారు. మనం ఏమి పాడబోతున్నామో మనకు ముందే తెలిసి చేసే ఆరాధన వల్ల మన ప్రభువు బాధపడతాడని నేను అనుకోను—ఎందుకంటే దేవుడు క్రమపద్ధతి గల దేవుడు.

కాబట్టి 'ప్రపంచం' అనే పదంలో క్రమం అనే భావన ఉంది, మరియు దేవుడు కూడా క్రమబద్ధంగా ఉంటాడని మనం ఆశించవచ్చు, ఎందుకంటే అది ఆయన స్వభావానికి అవసరం. ఈ ప్రపంచం ఒక గణిత ప్రపంచం, మరియు గణితశాస్త్ర సారం క్రమమే—అది అలాగే ఉండాలి.

దేవుణ్ణి మరింతగా తెలుసుకున్నవారు, దేవుడు ఒక అందమైన ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తాడని కూడా ఆశిస్తారు, మరియు బైబిలు బోధించేది కూడా సరిగ్గా అదే. దేవుడు ఒక క్రమబద్ధమైన, అందమైన ప్రపంచాన్ని సృష్టించాడు, మరియు ఆయన దానిని సంరక్షిస్తూ, దానికి కావలసినవి సమకూరుస్తూ, దానిని పోషిస్తున్నాడు.

ఇది ఒక అద్భుతమైన విషయం అని నేను అనుకుంటున్నాను—దేవుడు వందల సంవత్సరాలుగా నిరుపయోగంగా ఉన్న ఒక పాత, నీరసమైన పదాన్ని తీసుకుని ఎముకలతో మాట్లాడగలడు, అప్పుడు అవి లేచి నిలబడి ఏకపాత్రాభినయం చేస్తాయి. దేవుడు ఇక్కడ 'ప్రపంచం' అనే పదంతో చేసింది అదే.

తదుపరిసారి మిమ్మల్ని పాడమని అడిగినప్పుడు మీరు దీని గురించి ఆలోచిస్తారు: "భూమి సౌందర్యానికి, ఆకాశాల వైభవానికి, / మా పుట్టుక నుండి మా చుట్టూ అలుముకున్న ప్రేమకు, / సర్వలోక ప్రభూ, మా ఈ కృతజ్ఞతా స్తుతి గీతాన్ని నీకే అర్పిస్తున్నాము. / పగలు మరియు రాత్రిలోని ప్రతి గంట యొక్క అద్భుతానికి, / కొండ మరియు లోయ, మరియు చెట్టు మరియు పువ్వు, సూర్యుడు మరియు చంద్రుడు, మరియు కాంతి నక్షత్రాలకు, / సర్వలోక ప్రభూ, మా ఈ కృతజ్ఞతా స్తుతి గీతాన్ని నీకే అర్పిస్తున్నాము."

నేను మీకు చెప్పేదేమిటంటే, అది రాసిన వ్యక్తి కేవలం తన కవిత్వాన్ని ఆస్వాదించడం కోసం అలా రాయలేదు. ఆయన ఒక సత్యాన్ని శ్రావ్యమైన భాషలో పొందుపరిచాడు—ఆ సత్యం ఏమిటంటే, దేవుడు ఈ ప్రపంచాన్ని దాని క్రమంలోనే అందంగా సృష్టించాడు.

ఈ సమయంలో, హృదయం కన్నా మెదడు ఎక్కువ ఉన్న, ప్రార్థన కన్నా ఎక్కువగా ఆలోచించే, మరియు తన అల్పమైన చిన్న తలతో దేవుని అగమ్యగోచరమైన మహిమను అర్థం చేసుకొని కొలవడానికి ప్రయత్నించే ఆ లోకజ్ఞాని నుండి ఒక వాదన వస్తుందని నేను ఊహిస్తున్నాను.

అతను బహుశా ఇలా అంటాడు, "ఇప్పుడు, ఒక్క నిమిషం ఆగండి. దేవుడు ఈ ప్రపంచాన్ని చాలా అందంగా సృష్టించాడని మీరు మాట్లాడుతున్నారు, కానీ అందం అనేది కేవలం ఒక పదం మాత్రమేనని మీకు తెలియదా? మనకు నచ్చిన దాన్ని వర్ణించడానికి మనం ఉపయోగించే పదం అది. ఒక వ్యక్తికి ఏదైనా చూడటానికి నచ్చితే, అది అందంగా ఉందని అంటాడు. మరోవైపు, ఏదైనా చూడటానికి మనకు నచ్చకపోతే, అది వికారంగా ఉందని అంటాము. కాబట్టి, ఏదీ దానంతట అదే అందమైనది లేదా వికారమైనది కాదు—అది కేవలం మనకు నచ్చిందా లేదా అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది!"

అయితే, దేవుడు ఈ ప్రపంచాన్ని అందంగా సృష్టించాడన్న ఆలోచన పూర్తిగా తప్పని ఆ లోకజ్ఞాని గారు మనకు చెబుతున్నారు. అలాంటి ఆలోచన కేవలం మితిమీరిన మతపరమైన ఊహాశక్తి యొక్క కల్పన మాత్రమేనని ఆయన అభిప్రాయం.

నిజం చెప్పాలంటే, ఆ లోకజ్ఞాని తన పాండిత్యంతో కూడిన విమర్శలతో నన్ను భయపెట్టలేడు, పైగా నేను దాక్కోవడానికి చోటు వెతకడం లేదు, ఎందుకంటే చివరికి తెలివితక్కువవాడు అతనే అని నేను అనుకుంటున్నాను.