ఆ అద్భుతమైన క్రైస్తవుడు

అధ్యాయం 20. ఆ అద్భుతమైన క్రైస్తవుడు

క్రైస్తవ మతాన్ని విజ్ఞానశాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం మరియు ప్రతి సహజమైన, సహేతుకమైన విషయంతో సమన్వయం చేయడానికి చాలా మంది మత నాయకులు ప్రస్తుతం చేస్తున్న ప్రయత్నం, క్రైస్తవ మతాన్ని అర్థం చేసుకోలేకపోవడం వల్లనే వచ్చిందని నేను నమ్ముతున్నాను. అంతేకాకుండా, నేను విన్న, చదివిన దానిని బట్టి చూస్తే, విజ్ఞానశాస్త్రం మరియు తత్వశాస్త్రాన్ని కూడా అర్థం చేసుకోలేకపోవడమే దీనికి కారణం అనిపిస్తుంది.

క్రైస్తవ వ్యవస్థకు మూలం, దాని దైవిక వైరుధ్యంతో కూడిన క్రీస్తు సిలువ. క్రైస్తవత్వం యొక్క శక్తి, పతిత మానవుల మార్గాలతో ఏకీభవించడంలో కాదు, వాటి పట్ల దానికున్న విముఖతలోనే వ్యక్తమవుతుంది. సిలువ యొక్క సత్యం దాని వైరుధ్యాలలోనే వెల్లడి అవుతుంది. సంఘం వివరించడం కంటే ప్రకటించినప్పుడే దాని సాక్ష్యం అత్యంత ప్రభావవంతంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే సువార్త తర్కానికి కాదు, విశ్వాసానికి ఉద్దేశించబడింది. నిరూపించగలిగిన దాన్ని అంగీకరించడానికి విశ్వాసం అవసరం లేదు. విశ్వాసం దేవుని స్వభావంపై ఆధారపడి ఉంటుంది, అంతేగాని ప్రయోగశాల లేదా తర్కం యొక్క నిరూపణలపై కాదు.

సిలువ ప్రాకృతిక మానవునికి ధైర్యంగా వ్యతిరేకంగా నిలుస్తుంది. దాని తత్వం పునరుజ్జీవనం పొందని మనస్సు యొక్క ప్రక్రియలకు విరుద్ధంగా నడుస్తుంది, అందువల్ల పౌలు, "నశించిపోవువారికి సిలువను గూర్చిన బోధ వెఱ్ఱితనము" అని నిర్మొహమాటంగా చెప్పగలిగాడు. సిలువ సందేశానికి మరియు మానవుని పతనమైన వివేకానికి మధ్య ఒక ఉమ్మడి భూమిని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించడం అసాధ్యాన్ని ప్రయత్నించడమే, మరియు దానిని పట్టుదలతో కొనసాగిస్తే అది బలహీనమైన వివేకానికి, అర్థరహితమైన సిలువకు మరియు శక్తిహీనమైన క్రైస్తవత్వానికి దారితీస్తుంది.

అయితే, ఈ విషయాన్ని సిద్ధాంతాల ఉన్నత స్థాయి నుండి కిందికి తీసుకువచ్చి, ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు క్రీస్తు మరియు ఆయన అపోస్తలుల బోధనలను ఆచరణలో పెట్టడాన్ని గమనిద్దాం. వైరుధ్యాలను గమనించండి:

క్రీస్తునందు తాను మరణించానని క్రైస్తవుడు నమ్ముతాడు, అయినప్పటికీ అతను మునుపటి కంటే ఎక్కువగా జీవిస్తాడు మరియు శాశ్వతంగా జీవిస్తానని సంపూర్ణంగా ఆశిస్తాడు. అతను పరలోకంలో ఆసీనుడై భూమిపై నడుస్తాడు మరియు భూమిపై జన్మించినప్పటికీ, తన మతమార్పిడి తర్వాత ఇక్కడ తాను ఇమడలేనని గ్రహిస్తాడు. గాలిలో సౌందర్యానికి, అందానికి ప్రతిరూపంగా ఉండి, నేలపై వికారంగా కనిపించే డేగ వలె, క్రైస్తవుడు పరలోక స్థలాలలో తన అత్యుత్తమ రూపంలో కనిపిస్తాడు కానీ తాను జన్మించిన సమాజపు ఆచార వ్యవహారాలలో సరిగ్గా ఇమడలేడు.

భూలోకంలో మనుష్యుల మధ్య పరలోక కుమారునిగా తాను విజయం సాధించాలంటే, మానవాళి యొక్క సాధారణ పద్ధతిని అనుసరించకూడదని, దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాలని ఒక క్రైస్తవుడు త్వరలోనే తెలుసుకుంటాడు. తాను సురక్షితంగా ఉండటం కోసం తనను తాను ప్రమాదంలోకి నెట్టుకుంటాడు; తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవడానికి దాన్ని కోల్పోతాడు, దాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే కోల్పోయే ప్రమాదంలో ఉంటాడు. పైకి ఎదగడానికే కిందికి దిగుతాడు. ఒకవేళ కిందికి దిగడానికి నిరాకరిస్తే, అప్పటికే కిందికి దిగిపోయి ఉంటాడు, కానీ కిందికి దిగడం మొదలుపెడితే మాత్రం పైకి ఎగబాకే మార్గంలో ఉంటాడు.

అతను బలహీనంగా ఉన్నప్పుడు అత్యంత శక్తిమంతుడు, బలంగా ఉన్నప్పుడు బలహీనుడు. పేదవాడైనప్పటికీ ఇతరులను ధనవంతులను చేసే శక్తి అతనికి ఉంటుంది, కానీ అతను ధనవంతుడయ్యాక ఇతరులను ధనవంతులను చేసే అతని సామర్థ్యం మాయమవుతుంది. అధికంగా పంచిపెట్టిన తర్వాతే అతని వద్ద అధికంగా ఉంటుంది, అత్యధికంగా ఉన్నప్పుడు అతని వద్ద అత్యల్పంగా ఉంటుంది.

అతడు అత్యంత నిమ్నంగా భావించినప్పుడు అత్యున్నతంగా ఉండవచ్చు, తరచుగా ఉంటాడు; పాప స్పృహ ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు అత్యంత పాపరహితుడిగా ఉంటాడు. తనకు తెలియదని తెలిసినప్పుడు అత్యంత జ్ఞానిగా ఉంటాడు, అత్యధిక జ్ఞానాన్ని సంపాదించినప్పుడు అతి తక్కువగా తెలుసుకుంటాడు. కొన్నిసార్లు ఏమీ చేయకుండానే అత్యధికం సాధిస్తాడు, నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడే అత్యంత దూరం వెళ్తాడు. భారంలో కూడా ఆనందించగలుగుతాడు, దుఃఖంలో కూడా తన హృదయాన్ని సంతోషంగా ఉంచుకుంటాడు.

క్రైస్తవునిలోని విరుద్ధ స్వభావం నిరంతరం వ్యక్తమవుతుంది. ఉదాహరణకు, తాను ఇప్పుడు రక్షింపబడ్డానని అతడు నమ్ముతాడు, అయినప్పటికీ తరువాత కూడా రక్షింపబడతానని ఆశిస్తూ, భవిష్యత్తు రక్షణ కోసం ఆనందంగా ఎదురుచూస్తాడు. అతడు దేవునికి భయపడతాడు కానీ ఆయనకు బెదరడు. దేవుని సన్నిధిలో అతడు ఉక్కిరిబిక్కిరి అయి, నిస్సహాయుడిగా భావిస్తాడు, అయినప్పటికీ ఆ సన్నిధిలో ఉండటం కంటే అతడు మరెక్కడా ఉండటానికి ఇష్టపడడు. తన పాపం నుండి తాను శుద్ధి చేయబడ్డానని అతనికి తెలుసు, అయినప్పటికీ తన శరీరంలో ఏ మంచిదీ నివసించదనే బాధాకరమైన స్పృహ అతనికి ఉంటుంది.

తాను ఎన్నడూ చూడని వానిని అతడు అపారంగా ప్రేమిస్తాడు; తాను పేదవాడు, దీనుడు అయినప్పటికీ, రాజులకధిపతి, ప్రభువులకధిపతి అయిన వానితో చనువుగా మాట్లాడతాడు; అలా చేయడంలో తనకు ఏ అసంగతత్వం కనిపించదు. తనంతట తాను శూన్యం కన్నా తక్కువవాడినని అతడు భావిస్తాడు, అయినప్పటికీ, తాను దేవుని కనుపాపనని, తన కోసమే నిత్య కుమారుడు శరీరధారియై అవమానమనే సిలువపై మరణించాడని అతడు నిస్సందేహంగా నమ్ముతాడు.

క్రైస్తవుడు స్వర్గ పౌరుడు మరియు ఆ పవిత్ర పౌరసత్వానికే అతడు ప్రథమ విధేయతను ప్రకటిస్తాడు; అయినప్పటికీ, జాన్ నాక్స్ "ఓ దేవా, నాకు స్కాట్లాండ్‌ను ప్రసాదించు లేదా నేను మరణిస్తాను" అని ప్రార్థించడానికి కారణమైన తీవ్రమైన భక్తితో అతడు తన భూలోక దేశాన్ని ప్రేమించవచ్చు.

త్వరలోనే పైనున్న ఆ ప్రకాశవంతమైన లోకంలోకి ప్రవేశిస్తానని అతను ఆనందంగా ఎదురుచూస్తున్నాడు, కానీ ఈ లోకాన్ని విడిచి వెళ్ళడానికి అతను తొందరపడటం లేదు మరియు తన పరలోకపు తండ్రి పిలుపు కోసం వేచి ఉండటానికి పూర్తిగా ఇష్టపడుతున్నాడు. మరియు దీనికోసం విమర్శించే అవిశ్వాసి తనను ఎందుకు ఖండిస్తాడో అతనికి అర్థం కావడం లేదు; ఆ పరిస్థితులలో అదంతా చాలా సహజంగా మరియు సరైనదిగా అనిపిస్తుంది కాబట్టి, దానిలో అతనికి అసంబద్ధమైనది ఏమీ కనిపించడం లేదు.

అంతేకాకుండా, శిలువను మోసే క్రైస్తవుడు ఒక దృఢమైన నిరాశావాది మరియు భూమిపై మరెక్కడా కనిపించని ఆశావాది కూడా.

అతడు సిలువ వైపు చూసినప్పుడు నిరాశావాదిగా ఉంటాడు, ఎందుకంటే మహిమాధిపతిపై పడిన అదే తీర్పు ఆ ఒక్క చర్యతోనే సమస్త ప్రకృతిని, సమస్త మానవ ప్రపంచాన్ని ఖండిస్తుందని అతనికి తెలుసు. అతడు క్రీస్తుపై ఉన్న ప్రతి మానవ నిరీక్షణను తిరస్కరిస్తాడు, ఎందుకంటే మనిషి యొక్క అత్యున్నత ప్రయత్నం కూడా ధూళిపై ధూళిని నిర్మించడమేనని అతనికి తెలుసు.

అయినప్పటికీ అతను ప్రశాంతంగా, నిశ్చింతగా ఆశావాదంతో ఉన్నాడు. సిలువ ప్రపంచాన్ని ఖండిస్తే, క్రీస్తు పునరుత్థానం విశ్వమంతటా మంచికి అంతిమ విజయాన్ని అందిస్తుందని హామీ ఇస్తుంది. క్రీస్తు ద్వారా చివరికి అంతా బాగుంటుంది మరియు క్రైస్తవుడు ఆ పరిపూర్ణత కోసం ఎదురుచూస్తాడు. అద్భుతమైన క్రైస్తవుడు!

అధ్యాయం 21. క్రీస్తును అంగీకరించడం అంటే ఏమిటి

అదృష్టవశాత్తూ, కొన్ని విషయాలు మాత్రమే జీవన్మరణ సమస్యగా ఉంటాయి. ఉదాహరణకు, సముద్రయానానికి దిక్సూచి లేదా ఎడారిలో ప్రయాణానికి మార్గదర్శి. ఈ కీలకమైన విషయాలను నిర్లక్ష్యం చేయడం జూదం ఆడటం లేదా సాహసం చేయడం కాదు; అది ఆత్మహత్య చేసుకోవడమే. విషయం ఇది: మీరు సరైన మార్గంలో ఉండండి లేదా మరణించండి.

క్రీస్తుతో మనకున్న సంబంధం జీవన్మరణ సమస్య వంటిది, మరియు అది చాలా ఉన్నతమైన స్థాయిలో ఉంటుంది. పాపులను రక్షించడానికే యేసు క్రీస్తు ఈ లోకంలోకి వచ్చాడని, మరియు ఏ పుణ్యకార్యాలతో సంబంధం లేకుండా కేవలం క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే మనుషులు రక్షింపబడతారని బైబిలు ఉపదేశం పొందిన వ్యక్తికి తెలుసు.

ఆ విషయం నిజమే మరియు అది తెలిసిన విషయమే, కానీ క్రీస్తు మరణం మరియు పునరుత్థానం అందరినీ వాటంతట అవే రక్షించవని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఒక వ్యక్తి క్రీస్తుతో రక్షణ సంబంధంలోకి ఎలా వస్తాడు? కొందరు వస్తారని మనకు తెలుసు, కానీ ఇతరులు రారని స్పష్టమవుతోంది. వస్తుగతంగా అందించబడిన విమోచనకు మరియు వ్యక్తిగతంగా స్వీకరించబడిన రక్షణకు మధ్య ఉన్న అగాధం ఎలా పూరించబడుతుంది? క్రీస్తు నా కోసం చేసినది నాలో ఎలా కార్యరూపం దాల్చుతుంది? "రక్షింపబడటానికి నేను ఏమి చేయాలి?" అనే ప్రశ్నకు మనం సరైన సమాధానం నేర్చుకోవాలి. ఇక్కడ విఫలమవడం అంటే మన ఆత్మలతో జూదం ఆడటం కాదు; అది దేవుని సన్నిధి నుండి శాశ్వత బహిష్కరణకు గురికావడమే. ఇక్కడ మనం సరైన మార్గంలో ఉండాలి, లేకపోతే పూర్తిగా నశించిపోతాము.

ఈ ఆందోళనకరమైన ప్రశ్నకు సువార్త క్రైస్తవులు మూడు సమాధానాలు ఇస్తారు: "ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును విశ్వసించండి," "క్రీస్తును మీ వ్యక్తిగత రక్షకునిగా స్వీకరించండి," మరియు "క్రీస్తును అంగీకరించండి." ఈ సమాధానాలలో రెండు దాదాపు యథాతథంగా లేఖనాల నుండి తీసుకోబడ్డాయి (Acts 16:31, John 1:12), అయితే మూడవది మిగిలిన రెండింటినీ సంగ్రహించడానికి ఉద్దేశించిన ఒక రకమైన భావానువాదం. అందువల్ల అవి మూడు కాదు, ఒక్కటే.

ఆధ్యాత్మికంగా సోమరులమైన మనము, మన మతపరమైన ప్రశ్నలను మన కోసం మరియు ఇతరుల కోసం పరిష్కరించుకోవడానికి సహజంగానే సులభమైన మార్గం వైపు మొగ్గు చూపుతాము; అందువల్ల "క్రీస్తును అంగీకరించండి" అనే సూత్రం సార్వత్రిక అనువర్తనానికి ఒక సర్వరోగ నివారిణిగా మారింది, మరియు ఇది చాలా మందికి ప్రాణాంతకమైందని నేను నమ్ముతున్నాను. నిస్సందేహంగా, అప్పుడప్పుడు తీవ్రమైన మనస్సు గల పశ్చాత్తాపపడే వ్యక్తి, క్రీస్తుతో సజీవ సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడానికి అవసరమైన ఉపదేశాన్నంతా దానిలో కనుగొనవచ్చు, కానీ చాలా మంది అన్వేషకులు దీనిని వాగ్దాన భూమికి ఒక సత్వర మార్గంగా ఉపయోగిస్తారని నేను భయపడుతున్నాను, చివరికి అది వారిని "అంధకారమయమైన గాఢాంధకార దేశానికి; క్రమరహితమైన మరణ ఛాయకు, మరియు వెలుగు చీకటిలా ఉండే చోటికి" నడిపించిందని తెలుసుకుంటారు.

సమస్య ఏమిటంటే, "క్రీస్తును అంగీకరించండి" అనే వైఖరి మొత్తం తప్పు అయ్యే అవకాశం ఉంది. అది మనం ఆయనను ఆశ్రయించకుండా, క్రీస్తు మనల్ని ఆశ్రయించినట్లు చూపిస్తుంది. అది, మనం కలత చెందిన హృదయాలతో ఆయన తీర్పు కోసం మోకరిల్లి ఎదురుచూడటానికి బదులుగా, ఆయన మన తీర్పు కోసం చేతులు కట్టుకుని నిలబడేలా చేస్తుంది. అది మన అహానికి ఎలాంటి నష్టం కలగకుండా, మన సాధారణ జీవన విధానానికి ఎలాంటి అసౌకర్యం లేకుండా, కేవలం మనసు లేదా భావోద్వేగాల ప్రేరణతో, బాధ లేకుండా క్రీస్తును అంగీకరించడానికి కూడా మనకు అనుమతి ఇవ్వవచ్చు.

ఒక కీలకమైన విషయంతో వ్యవహరించే ఈ నిష్ప్రయోజనమైన పద్ధతికి మనం కొన్ని పోలికలను ఊహించుకోవచ్చు; ఉదాహరణకు, ఐగుప్తులోని ఇశ్రాయేలీయులు పస్కా రక్తమును 'అంగీకరించి' బానిసత్వంలోనే జీవించినట్లుగా, లేదా తప్పిపోయిన కుమారుడు తన తండ్రి క్షమాపణను 'అంగీకరించి' దూర దేశంలో పందుల మధ్యనే ఉండిపోయినట్లుగా. క్రీస్తును అంగీకరించడమంటే దానికి ఏదైనా అర్థం ఉండాలంటే, దానికి అనుగుణంగా ఉండే నైతిక చర్య తప్పక ఉండాలనేది స్పష్టం కాదా?

మరో విధంగా అంత చక్కగా చెప్పలేని విషయాన్ని క్లుప్తంగా చెప్పే ఒక నిజాయితీ ప్రయత్నంగా "క్రీస్తును అంగీకరించండి" అనే మాటను నిలువరించి, మనం దానిని ఉపయోగించినప్పుడు మన ఉద్దేశ్యం ఏమిటో లేదా ఏమి ఉద్దేశించాలో చూద్దాం.

క్రీస్తును అంగీకరించడం అంటే, మానవ అనుభవంలో పూర్తిగా విశిష్టమైన మన ప్రభువైన యేసు వ్యక్తిత్వంతో ఒక అనుబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడం.

ఈ అనుబంధం మేధోపరమైనది, సంకల్పపరమైనది మరియు భావోద్వేగపరమైనది. యేసు ప్రభువు మరియు క్రీస్తు అని విశ్వాసి మేధోపరంగా ఒప్పించబడతాడు; ఏ మూల్యం చెల్లించైనా ఆయనను అనుసరించాలని అతను తన సంకల్పాన్ని నిశ్చయించుకుంటాడు మరియు త్వరలోనే అతని హృదయం ఆయన సహవాసంలోని అత్యంత మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదిస్తుంది.

ఈ అనుబంధం సర్వసమగ్రమైనది, ఎందుకంటే అది క్రీస్తును ఆయన ఉన్నదంతా ఉన్నట్లుగా సంతోషంగా అంగీకరిస్తుంది. ఆయన రక్షకత్వాన్ని ఈ రోజు అంగీకరించి, ఆయన ప్రభుత్వాన్ని గురించిన నిర్ణయాన్ని రేపటికి వాయిదా వేసేలాంటి పిరికి విభజన ఇందులో లేదు. నిజమైన విశ్వాసి ఎటువంటి సంకోచం లేకుండా క్రీస్తును తన సర్వస్వంగా స్వీకరిస్తాడు. ఆ విప్లవాత్మకమైన మార్పు వలన తన అస్తిత్వంలోని ఏ భాగమూ ప్రభావితం కాకుండా ఉండకుండా, అతను తన సర్వస్వాన్ని తనలో ఇముడ్చుకుంటాడు.

అంతేకాకుండా, క్రీస్తు పట్ల అతనికున్న అనుబంధం సర్వవిధాలా ప్రత్యేకమైనది. ప్రభువు అతనికి అనేక పోటీ ఆసక్తులలో ఒకటిగా కాకుండా, శాశ్వతంగా ఒకే ఒక్క ప్రత్యేక ఆకర్షణగా మారతాడు. సూర్యుని చుట్టూ భూమి తిరిగినట్లుగా, అతను క్రీస్తు చుట్టూ పరిభ్రమిస్తాడు; ఆయన ప్రేమ అనే అయస్కాంత శక్తికి వశమై, తన జీవాన్ని, వెలుగును, వెచ్చదనాన్ని సమస్తాన్ని ఆయన నుండే పొందుతాడు. ఈ ఆనందకరమైన స్థితిలో అతనికి ఇతర ఆసక్తులు కూడా ఉంటాయి, అది నిజమే, కానీ అవన్నీ తన ప్రభువుతో ఉన్న సంబంధం ద్వారానే నిర్ణయించబడతాయి.

క్రీస్తును ఈ సర్వసమగ్రమైన, సర్వప్రత్యేకమైన రీతిలో మనం అంగీకరించడం ఒక దైవిక ఆజ్ఞ. ఇక్కడ విశ్వాసం క్రీస్తు వ్యక్తిత్వం మరియు కార్యం ద్వారా దేవునిలోనికి ప్రవేశిస్తుంది, కానీ అది కార్యాన్ని వ్యక్తిత్వం నుండి ఎన్నడూ వేరు చేయదు. అది ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును, అనగా ఏ మార్పు లేదా నిబంధన లేకుండా సంపూర్ణ క్రీస్తును విశ్వసిస్తుంది, తద్వారా ఆయన తన విమోచన కార్యంలో చేసినదంతటినీ, ఇప్పుడు పరలోకంలో తన వారి కొరకు చేస్తున్నదంతటినీ, మరియు వారిలోను వారి ద్వారాను ఆయన చేసేదంతటినీ పొంది ఆనందిస్తుంది.

క్రీస్తును అంగీకరించడం అంటే "ఆయన ఎలా ఉన్నాడో, ఈ లోకంలో మనం కూడా అలాగే ఉన్నాము" (1 John 4:17) అనే మాటల అర్థాన్ని తెలుసుకోవడమే. మనం ఆయన స్నేహితులను మన స్నేహితులుగా, ఆయన శత్రువులను మన శత్రువులుగా, ఆయన మార్గాలను మన మార్గాలుగా, ఆయన తిరస్కారాన్ని మన తిరస్కారంగా, ఆయన సిలువను మన సిలువగా, ఆయన జీవితాన్ని మన జీవితంగా మరియు ఆయన భవిష్యత్తును మన భవిష్యత్తుగా అంగీకరిస్తాము.

అన్వేషకునికి క్రీస్తును అంగీకరించమని మనం ఇచ్చే సలహా యొక్క అర్థం ఇదే అయితే, మనం దానిని అతనికి వివరించడం మంచిది. మనం అలా చేయకపోతే అతను తీవ్రమైన ఆధ్యాత్మిక ఇబ్బందుల్లో పడవచ్చు.

అధ్యాయం 22. “తక్షణ క్రైస్తవ్యం” యొక్క అసంపూర్ణత

ప్రపంచానికి ఇన్‌స్టంట్ టీ, ఇన్‌స్టంట్ కాఫీలను అందించిన దేశమే, దానికి ఇన్‌స్టంట్ క్రైస్తవ్యాన్ని కూడా అందించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ఈ రెండు పానీయాలు నిజానికి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో కనుగొనబడకపోయినా, నాగరిక ప్రపంచంలో చాలా వరకు వాటికి పరిచయమయ్యేలా చేసిన ప్రచార ప్రోత్సాహాన్ని అవి ఖచ్చితంగా ఇక్కడే పొందాయి. మరియు సువార్త సంఘాలకు ఇన్‌స్టంట్ క్రైస్తవ్యాన్ని తీసుకువచ్చింది అమెరికన్ ఫండమెంటలిజమేనని కాదనలేము.

ప్రస్తుతానికి రోమన్ కాథలిక్ మతాన్ని, దాని వివిధ రూపాల్లోని ఉదారవాదాన్ని పక్కన పెట్టి, సువార్త విశ్వాసుల మహా సమూహంపై మన దృష్టిని కేంద్రీకరిస్తే, క్రీస్తు మతం దాని స్నేహితుల గృహంలో ఎంత లోతుగా దెబ్బతిన్నదో మనకు వెంటనే అర్థమవుతుంది. నాణ్యత లేదా శాశ్వతత్వం పట్ల పెద్దగా శ్రద్ధ చూపకుండా, పనులను త్వరగా, సులభంగా పూర్తి చేయడంలో అమెరికన్లకున్న చాకచక్యం ఒక వైరస్‌ను సృష్టించింది. అది అమెరికాలోని మొత్తం సువార్త సంఘానికి సోకి, మన సాహిత్యం, మన సువార్తికులు మరియు మన మిషనరీల ద్వారా ప్రపంచమంతటా వ్యాపించింది.

యంత్రయుగంతో పాటు తక్షణ క్రైస్తవ్యం కూడా వచ్చింది. మానవులు రెండు ప్రయోజనాల కోసం యంత్రాలను కనుగొన్నారు. ఒకటి, చేతితో చేసే దానికంటే ముఖ్యమైన పనులను మరింత త్వరగా, సులభంగా పూర్తి చేయాలని వారు కోరుకున్నారు. రెండవది, ఆ పనిని త్వరగా ముగించుకుని, సోమరిగా తిరగడం లేదా ప్రాపంచిక సుఖాలను అనుభవించడం వంటి తమకు మరింత నచ్చిన పనులకు తమ సమయాన్ని కేటాయించాలని వారు ఆశించారు. తక్షణ క్రైస్తవ్యం ఇప్పుడు మతంలో అవే ప్రయోజనాలను నెరవేరుస్తుంది. అది గతాన్ని తొలగించి, భవిష్యత్తుకు హామీ ఇస్తుంది మరియు క్రైస్తవుడిని సంపూర్ణ మనస్సాక్షితో, కనీస నియంత్రణతో శరీరానికి సంబంధించిన శుద్ధమైన కోరికలను అనుసరించడానికి స్వేచ్ఛనిస్తుంది.

"తక్షణ క్రైస్తవ్యం" అనగా, సువార్త ప్రచార వర్గాలలో దాదాపు ప్రతిచోటా కనిపించే ఒక రకమైన క్రైస్తవ్యం. ఇది ఈ భావన నుండి పుడుతుంది: మనం ఒకే ఒక్క విశ్వాస కార్యంతో, లేదా గరిష్టంగా రెండు కార్యాలతో మన ఆత్మల పట్ల మన సంపూర్ణ బాధ్యతను నెరవేర్చవచ్చు, ఆ తర్వాత మన ఆధ్యాత్మిక స్థితి గురించిన అన్ని ఆందోళనల నుండి మనకు విముక్తి లభిస్తుంది. దీని నుండి మనం గ్రహించగలిగేది ఏమిటంటే, మన శీలం ద్వారా పరిశుద్ధులుగా మారడానికి ప్రయత్నించాల్సిన అవసరం లేదు. ఇక్కడ ఒక యాంత్రికమైన, ఒక్కసారి జరిగే లక్షణం ఉంది, ఇది క్రొత్త నిబంధన విశ్వాసానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనది.

చాలా ఇతర పొరపాట్లలో ఉన్నట్లే, ఈ పొరపాటులో కూడా కొంత సత్యం సరిగ్గా అర్థం చేసుకోబడలేదు. క్రీస్తు వైపుకు మార్పు చెందడం ఆకస్మికంగా జరగవచ్చు మరియు తరచుగా జరుగుతుంది అనేది నిజం. పాపభారం ఎక్కువగా ఉన్నచోట, క్షమాపణ పొందిన అనుభూతి సాధారణంగా స్పష్టంగా మరియు ఆనందకరంగా ఉంటుంది. క్షమాపణలో అనుభవించే ఆనందం, పశ్చాత్తాపంలో విడిచిపెట్టబడిన నైతిక విరక్తి స్థాయికి సమానంగా ఉంటుంది. నిజమైన క్రైస్తవుడు దేవుణ్ణి కలుసుకున్నాడు. తనకు నిత్యజీవం ఉందని అతనికి తెలుసు, మరియు దానిని ఎక్కడ, ఎప్పుడు పొందాడో కూడా అతనికి తెలిసే అవకాశం ఉంది. అలాగే, పునరుజ్జీవనం తరువాత పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడిన వారికి కూడా, నింపబడిన అనుభూతి స్పష్టంగా ఉంటుంది. ఆత్మ తన ఉనికిని తానే ప్రకటించుకుంటుంది, మరియు ఆయన ఆత్మపైకి వెల్లువెత్తినప్పుడు, నూతనపరచబడిన హృదయం ఆయన సన్నిధిని గుర్తించడంలో ఎటువంటి ఇబ్బంది పడదు.

కానీ సమస్య ఏమిటంటే, మనం మన అనుభవాలపై నమ్మకం ఉంచే ధోరణిని కలిగి ఉంటాము, దాని పర్యవసానంగా క్రొత్త నిబంధన మొత్తాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటాము. నిర్ణయం తీసుకోవాలని, విషయాన్ని ఇప్పుడే పరిష్కరించుకోవాలని, మొత్తం విషయాన్ని ఒక్కసారే చక్కబెట్టుకోవాలని మనకు నిరంతరం ఉద్బోధించబడుతోంది—మరియు అలా ఉద్బోధించే వారు సరైనవారే. ఒక్కసారిగా, శాశ్వతంగా తీసుకోగలిగే మరియు తీసుకోవలసిన నిర్ణయాలు కొన్ని ఉంటాయి. బైబిలు ఆధారిత విశ్వాసానికి ప్రతిస్పందనగా, మన సంకల్పంతో చేసే ఒక దృఢమైన చర్య ద్వారా తక్షణమే పరిష్కరించగల వ్యక్తిగత విషయాలు కొన్ని ఉంటాయి. దీనిని ఎవరూ కాదనడానికి ఇష్టపడరు; నిశ్చయంగా నేను కాను.

మన ముందున్న ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఆ ఒక్క విశ్వాస కార్యంతో ఎంత సాధించవచ్చు? ఇంకా చేయవలసింది ఎంత మిగిలి ఉంది మరియు ఒకే ఒక్క నిర్ణయం మనల్ని ఎంత దూరం తీసుకువెళ్లగలదు?

తక్షణ క్రైస్తవ్యం విశ్వాస కార్యాన్ని అంతిమమైనదిగా చేసి, తద్వారా ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి కోరికను అణచివేస్తుంది. అది క్రైస్తవ జీవితపు నిజ స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోలేకపోతుంది; ఆ జీవితం స్థిరమైనది కాదు, కానీ చైతన్యవంతమైనది మరియు విస్తరించేది. ఒక పసికందు ఎలాగైతే జీవముతో ఉంటుందో, అలాగే క్రొత్త క్రైస్తవుడు కూడా ఒక జీవి అనే వాస్తవాన్ని అది విస్మరిస్తుంది; మరియు సాధారణ ఎదుగుదల కోసం అతనికి పోషణ, వ్యాయామం తప్పనిసరిగా అవసరమనే విషయాన్ని కూడా పట్టించుకోదు. క్రీస్తునందు విశ్వాస కార్యం, దేవుడు మరియు సమాధానపడిన మానవుడు అనే ఇద్దరు తెలివైన, నైతిక ప్రాణుల మధ్య ఒక వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుందనే విషయాన్ని, మరియు దేవునికి, ఆయన స్వరూపంలో సృష్టించబడిన జీవికి మధ్య జరిగే ఏ ఒక్క కలయిక కూడా వారి మధ్య ఒక సన్నిహిత స్నేహాన్ని నెలకొల్పడానికి ఎప్పటికీ సరిపోదనే విషయాన్ని అది పరిగణించదు.

మోక్షం మొత్తాన్ని ఒకే అనుభవంలోనో, లేదా రెండు అనుభవాలలోనో ఇరికించాలని ప్రయత్నించడం ద్వారా, తక్షణ క్రైస్తవ్యాన్ని సమర్థించేవారు ప్రకృతి అంతటా వ్యాపించి ఉన్న వికాస సూత్రాన్ని ధిక్కరిస్తారు. వారు శ్రమ, సిలువను మోయడం మరియు ఆచరణాత్మక విధేయత వలన కలిగే పవిత్రపరిచే ప్రభావాలను విస్మరిస్తారు. వారు ఆత్మీయ శిక్షణ యొక్క ఆవశ్యకతను, సరైన మతపరమైన అలవాట్లను ఏర్పరచుకోవలసిన అవసరాన్ని మరియు లోకం, సైతాను, శరీరంపై పోరాడవలసిన అవసరాన్ని దాటిపోతారు.

విశ్వసించడం అనే తొలి చర్యపై మితిమీరిన వ్యామోహం కొందరిలో తృప్తి అనే మనస్తత్వాన్ని, లేదా కనీసం ఏమీ ఆశించని స్థితిని సృష్టించింది. చాలామందికి ఇది క్రైస్తవ విశ్వాసం పట్ల నిరాశాపూరిత భావనను కలిగించింది. దేవుడు చాలా దూరంగా ఉన్నట్లు, లోకం చాలా దగ్గరగా ఉన్నట్లు, మరియు శరీరం ఎదిరించలేనంత శక్తివంతంగా ఉన్నట్లు వారికి అనిపిస్తుంది. మరికొందరు, దానంతట అదే లభించే ధన్యత అనే హామీని సంతోషంగా అంగీకరిస్తారు. అది వారిని మెలకువగా ఉండటం, పోరాడటం, ప్రార్థించడం వంటి అవసరాల నుండి విముక్తి చేసి, రాబోయే లోకం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఈ లోకాన్ని స్వేచ్ఛగా ఆస్వాదించేలా చేస్తుంది.