నేను దానిని మతవిరోధం అంటాను

... శాశ్వతంగా జీవించి నిలిచియుండు దేవుని వాక్యము.... మరియు ఇదే ఆ వాక్యము

సువార్త మీకు ప్రకటించబడినది. 1 Peter 1:23, 25

ఈనాడు మన మధ్య ఉన్న క్రైస్తవులలో కొందరు, మన ప్రభువు నుండి గానీ, అపొస్తలుడైన పేతురు లేదా పౌలు నుండి గానీ ముఖాముఖిగా ఉపదేశం పొందివుంటే తమ ఆధ్యాత్మిక జీవితాలకు ఎంతో మేలు జరిగి ఉండేదని భావిస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తోంది.

ఒకవేళ అపొస్తలులలో ఒకరు గానీ, లేదా సంఘం యొక్క తొలి గొప్ప పితరులలో ఎవరైనా గానీ తమ గతాన్ని విడిచి ఈ లోకానికి తిరిగి రాగలిగితే, పోటెత్తే జనసమూహాలను నిలువరించడానికి చోటు సరిపోదని చెప్పడం సబబేనని నాకు తెలుసు.

సెయింట్ అగస్టిన్, క్రిసోస్టోమ్, ఫ్రాన్సిస్ ఆఫ్ అస్సిసి, నాక్స్, లూథర్ లేదా జీవించిన మహనీయులలో ఎవరైనా ప్రసంగించడానికి హాజరవుతున్నారని తెలిస్తే, మనమందరం నిజంగా దేవుని నుండి వచ్చిన మాటను వింటున్నట్లుగా అత్యంత శ్రద్ధగా వింటాము.

ఈ పరిస్థితులలో, శతాబ్దాల క్రితం తమ పరిచర్యలను పూర్తిచేసి ప్రభువు సన్నిధికి చేరిన దైవజనుల నుండి మనం వినగలమని ఆశించలేము. నిన్నటి గొప్ప పరిశుద్ధుల, పరాక్రమవంతులైన యోధుల స్వరాలు ఈ ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో ఇకపై వినబడవు.

అయితే, ప్రభువు నుండి ఒక మాట వినాలని ఆత్రుతగా ఉన్నవారికి ఒక శుభవార్త ఉంది! వినడానికి మనకు మనసుంటే, మనం ఇప్పటికీ ఒక అపొస్తలుని స్వరాన్ని "వినవచ్చు", ఎందుకంటే మనం పేతురు అనే వ్యక్తి వ్రాసిన మాటలతో వ్యవహరిస్తున్నాము. మనం అతన్ని అపొస్తలులలోకెల్లా గొప్పవాడిగా పరిగణించకపోయినప్పటికీ, అతను నిజంగా ఒక గొప్ప పరిశుద్ధుడు. అతను అపొస్తలులలో రెండవవాడని చెప్పడం సబబేనని నేను అనుకుంటున్నాను. బహుశా, పేతురు కంటే పౌలుకు మాత్రమే ఉన్నత స్థానం ఉంది.

కాబట్టి, మనం అతని సందేశాన్ని పరిశీలిస్తున్నప్పుడు, పేతురు ఒక 'అనువాదకుని' ద్వారా అయినప్పటికీ మనతోనే మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

మా మిషనరీలు తరచుగా, అనువాదకులతో తాము ఎదుర్కొన్న కష్టాల గురించి మాతో చెబుతుంటారు. మిషనరీ చెప్పే మాట ఒక విధంగా లోపలికి వెళ్లి, వినేవారికి వేరే అర్థంలో బయటకు రావచ్చు. మరియు మనం లేఖనాలను వివరిస్తున్నప్పుడు, మనం తరచుగా అసంపూర్ణ అనువాదకులుగా ఉండే దోషానికి పాల్పడతామని నేను అనుకుంటున్నాను. పేతురు అనే వ్యక్తి యొక్క ఆత్మను గ్రహించడానికి, దేవుడు మనకు ఏమి చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడో నిర్ధారించుకోవడానికి, మరియు ఆటంకాన్ని కనిష్ట స్థాయికి తగ్గించడానికి నేను నా వంతు ఉత్తమంగా ప్రయత్నిస్తాను.

ఇప్పుడు, నేను బైబిలును మాత్రమే బోధిస్తానని ప్రకటిస్తే, ఎక్కువ మంది నన్ను ఇష్టపడతారని నేను అనుకుంటున్నాను. నేను అలా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను, కానీ నాకు అర్థమైనట్లుగా బైబిలును బోధించడమే నేను చేయగలిగినంత ఉత్తమమైనదని నిజాయితీ నన్ను చెప్పేలా చేస్తుంది. మీ ప్రార్థనల ద్వారా మరియు క్రీస్తు ఆత్మ ద్వారా నా అవగాహన సరైనదేనని నేను నమ్ముతున్నాను. మీరు ప్రార్థించి, నేను లోబడి నమ్మితే, బహుశా పేతురు స్వయంగా ఇక్కడ ఉండి ఉంటే చెప్పేదానికి, మొదటి పేతురు నుండి మనం పొందేది సుమారుగా అదే విధంగా ఉండవచ్చు. మనం జీవముగల దేవుని వాక్యానికి సాధ్యమైనంత దగ్గరగా ఉంటాము.

పేతురు చాలా తొందరపాటు స్వభావం కలవాడు కాబట్టి, అతనే మొదటివాడు అనే పేరు పొందాడు. అతను బ్రతికి ఉన్నప్పుడు జరిగిన, తనను ప్రభావితం చేసిన దాదాపు ప్రతి విషయంలోనూ అతనే మొదటివాడు లేదా మొట్టమొదటివారిలో ఒకడుగా ఉండేవాడు.

ఈ కారణంగా, పీటర్ ఒక అద్భుతమైన అమెరికన్ అయ్యేవాడని నేను అనుకుంటున్నాను! అతను సాధారణంగా ఆలోచించకుండానే నోరు తెరిచి మాట్లాడేవాడు, అది మనలో చాలా మంది లక్షణం. అతను చేయవలసిన పనిని చేయడానికి తొందరపడేవాడు—అది కూడా మన లక్షణమే.

సువార్తల వృత్తాంతాన్ని బట్టి, పేతురు యోహాను బాప్టిస్టుకు శిష్యుడైన వారిలో మొదటివాడు, లేదా కనీసం మొట్టమొదటి వారిలో ఒకడు అయి ఉండవచ్చని తెలుస్తోంది. అతడు తొలి శిష్యులలో ఒకడు.

యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువాడు వేలు చూపిస్తూ, "ఇదిగో లోక పాపములను తీసివేయు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల" అని చెప్పినప్పుడు, యేసు వైపు తిరిగిన వారు.

మన ప్రభువు తనను అనుసరించమని పిలిచిన మొదటి అపొస్తలుడు పేతురు. పేతురు మొట్టమొదటిగా మారుమనస్సు పొందినవాడని నేను నమ్ముతున్నాను, ఎందుకంటే "నీవు జీవముగల దేవుని కుమారుడవు" అని పలికిన మొదటి వ్యక్తి అతడే.

మన ప్రభువు మృతులలో నుండి లేచిన తరువాత, ఆయనను చూసిన వారిలో పేతురు మొట్టమొదటి వారిలో ఒకడు. అయితే, తన ప్రియ స్నేహితుడైన పేతురును కలుసుకునేంత వరకు ప్రభువైన యేసు మరెవరికీ ప్రత్యక్షమవ్వలేదని నమ్ముతూ, పేతురే మొదటివాడని పట్టుబట్టే వారు కూడా ఉన్నారు.

అంతేకాక, క్రొత్త నిబంధన బోధకులలో పేతురు మొదటివాడని గుర్తుంచుకోండి. పెంతెకోస్తు దినాన పరిశుద్ధాత్మ దిగివచ్చినప్పుడు, ఎవరైనా నిలబడి సత్యాన్ని మాట్లాడటానికి అవకాశం వచ్చినప్పుడు, ఆ పనిని పేతురు చేయడం అతని స్వభావానికి ఎంతగానో తగిన విషయం.

దీని వెనుక లోతైన వేదాంతపరమైన కారణం ఏమీ ఉందని నేను అనుకోను. ఇది స్వభావం మరియు ప్రవృత్తికి సంబంధించిన విషయమని నేను భావిస్తున్నాను. 120 మంది అకస్మాత్తుగా పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడినప్పుడు, వారిలో ఒకరికి లేచి నిలబడి, అప్పుడే జరిగిన దాని గురించిన అద్భుతాన్ని వ్యక్తపరిచే వంతు వచ్చినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి పేతురు కావడం సహజం. కాబట్టి, అతను లేచి నిలబడి, అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథం రెండవ అధ్యాయంలో నమోదు చేయబడిన ఆ గొప్ప ప్రసంగాన్ని కుమ్మరించాడు—3,000 మందిని మార్చిన గొప్ప ప్రసంగం! కానీ పేతురు ఒక మనిషి, మరియు అతని ప్రారంభ శిష్యరికం మరియు పరిచర్యలో అతని జీవితంలో స్పష్టమైన వైరుధ్యాలు మరియు అస్థిరతలు ఉన్నాయి. అపొస్తలులలో రెండవ గొప్పవాడైన ఈ వ్యక్తి, తన మార్పు చెందిన క్షణం నుండి తన మరణ సమయం వరకు సరళ రేఖ నుండి ఒక్క అంగుళం కూడా పక్కకు తప్పుకోలేదని మనం గొప్పలు చెప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించడం సాధ్యం కాదు. నేను మతంలో వాస్తవికతను నమ్ముతాను మరియు చెడును దాచిపెట్టడం వల్ల మరియు మనిషి యొక్క పూర్తి స్వభావానికి నిజం కాని అసహజమైన నీతిని ప్రతిబింబించడానికి ప్రయత్నించడం వల్ల ఎటువంటి మంచి జరగదని నేను అనుకోను.

నిజానికి, యెహెజ్కేలు మొదటి అధ్యాయంలోని దేవదూతల వలె లేదా ఆ వింత జీవుల వలె మనలో ప్రతి ఒక్కరూ ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను, వారి గురించి "వారు వెళ్ళినప్పుడు, ప్రతి ఒక్కరూ నేరుగా ముందుకు వెళ్ళారు" అని చెప్పబడింది.

దాని ఖచ్చితమైన అర్థం ఏమిటో నాకు తెలియదు, కానీ అది ఒక ఆసక్తికరమైన పరీక్ష అని నాకు తెలుసు—వారు వెళ్ళినప్పుడు, వారు సూటిగా ముందుకు వెళ్ళారు. 17 ఏళ్ళ వయసులో నేను మతం మారినప్పటి నుండి సూటిగా ముందుకు వెళ్ళి ఉంటే బాగుండేది; కానీ నేను అలా చేయలేదు, మనలో చాలామంది అలా చేయలేదు. మనం స్వర్గానికి వెళ్ళే దారిలో సూటిగా ప్రయాణించడానికి బదులుగా వంకరటింకరగా ప్రయాణిస్తాము. దీనికి నేను విచారిస్తున్నాను. నేను దానిని సమర్థించను, కానీ దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాను!

అయితే, పేతురు విరుద్ధ లక్షణాల పుట్ట. బలహీనుడు, చంచలుడు, స్థిరత్వం లేనివాడైన పేతురును తీసుకొని, అతనిని పరిశుద్ధ పేతురుగా మార్చగలిగాడన్న విషయం దేవుని కృపను మరింతగా మహిమపరుస్తుందని నేను భావిస్తున్నాను!

క్రొత్త నిబంధన పేతురు గురించి చెప్పినదంతా మళ్ళీ చదివితే, మీకు స్పష్టమైన వైరుధ్యాలు కనిపిస్తాయి. పేతురును మొదటిసారి కలిసినప్పుడే యేసు, “నీవు యోనా కుమారుడైన సీమోనువు; నీవు కేఫా అనబడుదువు; ఆ కేమను రాయి అను అర్థము” అని అన్నారు. యేసు స్వయంగా పేతురును పిలుస్తూ, అతనికి బండ అని అర్థం వచ్చే ఈ కొత్త పేరును ఇచ్చారు. బండ అంటే నిస్సందేహంగా దృఢమైన, కదలని వస్తువు.

కానీ ఈ మనిషి—ఈ "బండ"—ఎంత చంచల స్వభావం కలవాడంటే, అతను తన ప్రభువును నిరాకరించాడు! తన గురువును కాపాడాలనే ఆవేశంలో ఒక మనిషి చెవి కోసేశాడు, అయినా కొన్ని గంటల్లోనే తాను యేసును ఎప్పుడూ కలవలేదని నిరాకరించాడు. అతను ఒక పరిస్థితిలోకి దూసుకెళ్లడం, ఆలోచించకుండా ప్రవర్తించడం, మరియు తరచుగా క్షమాపణలు చెప్పడం చేసేవాడు. అదే ఆ బండ—కానీ చంచల స్వభావం గల బండ—మరియు అదే ఒక వైరుధ్యం!

పేతురు తన ప్రభువును, గురువును గద్దించడానికి వెనుకాడలేదని కూడా నేను గమనిస్తున్నాను. అతడు యేసు దగ్గరకు నడిచి వెళ్లి, తామిద్దరూ సమానులైనట్లుగా ఆయనను గద్దించగలడు. కానీ మరుక్షణమే, వణుకుతున్న భయభక్తులతో మోకాళ్లపై పడి, "ప్రభూ, నా యొద్ద నుండి వెళ్లిపోండి, ఎందుకంటే నేను అపవిత్రుడను!" అని మొరపెట్టగలడు.

ఆయనే పేతురు—అపొస్తలులందరికంటే ఎక్కువ ధైర్యవంతుడు, తరచుగా ఎక్కువ విశ్వాసం కలవాడు—కానీ ఆయనకు విశ్వాసం కన్నా ధైర్యమే ఎక్కువగా ఉండేది! అలాంటి దేవుని బిడ్డలను మీరు ఎప్పుడైనా కలిశారా?

పేతురు ఎంత సాహసవంతుడంటే, అతను పడవలో నుండి బయటకు దూకి, నిజానికి నీటిపై నడిచాడు. అయినప్పటికీ, అతని విశ్వాసం ఎంత బలహీనంగా ఉందంటే, అది అతని సాహసానికి మద్దతు ఇవ్వలేకపోయింది. అందువల్ల అతను మునిగిపోయాడు, ఆ తర్వాత అతను మునిగిపోకుండా కాపాడటానికి ప్రభువు సహాయం చేయవలసి వచ్చింది!

అవును, ఈ పేతురే మొదట తన ప్రభువును ఒప్పుకొని, ఆ తర్వాత ఆయనను తిరస్కరించిన మొదటి వ్యక్తి.

యేసు "ధన్యుడు" అని పిలిచి, కొద్దిసేపటి తర్వాత సాతాను అని పిలిచిన వ్యక్తి అతడే. "ఓ సీమోను బరయోనా, నీవు ధన్యుడవు"; ఆ తర్వాత, "ఓ సాతానా, నా వెనుకకు వెళ్ళు!"

పేతురు అనే వ్యక్తికి సంబంధించిన మరికొన్ని వైరుధ్యాలను నేను ప్రస్తావిస్తాను. క్రైస్తవ సంఘంలోని ఒక వర్గం అతన్ని భూమిపై క్రీస్తు ప్రతినిధి అని అంటుంది, కానీ పేతురుకు మాత్రం ఆ విషయం ఎన్నడూ తెలిసినట్లు అనిపించదు! అతను తనను తాను క్రీస్తు ప్రతినిధిగా గానీ, ఉప-రాజప్రతినిధిగా గానీ ఎన్నడూ పేర్కొనలేదు; అతను తనను తాను ఒక అపొస్తలుడని, సంఘ పెద్దలలో ఒకడని పిలుచుకున్నాడు. అంతే. ఏ ప్రెస్బిటేరియన్ సంఘంలోనైనా అత్యంత సామాన్యమైన సంఘ పెద్దకు కూడా, పేతురు తన కోసం చెప్పుకున్నంత గొప్ప బిరుదు ఉంటుంది, కాకపోతే అతను తనను తాను అపొస్తలులలో ఒకడని చెప్పుకున్నాడు.

చాలామంది పేతురును పోపులలో మొదటివాడిగా భావిస్తారని నేను చెప్పగలను, అయినప్పటికీ అతను తన తోటి అపోస్తలులలో ఒకరిచే మరుగున పడిపోయాడు, ఎందుకంటే నిస్సందేహంగా పౌలు పేతురును మరుగున పడేశాడు.

పేతురు గొప్పవాడే, కానీ పౌలు అంతకంటే గొప్పవాడు. ఒకవేళ దేవుడు మొదటి పోప్‌ను ఎన్నుకోవాల్సి వస్తే, చంచల స్వభావం, నిలకడ లేని పేతురును కాకుండా, అందరికంటే శక్తిమంతుడు, మేధావి అయిన పౌలునే ఎన్నుకునేవాడని నాకు అనిపిస్తుంది.

అపోస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలో పేతురు కనుమరుగైపోతాడని, అలా జరగగానే పౌలు ప్రవేశిస్తాడని కూడా నేను సూచిస్తున్నాను. అపోస్తలుల కార్యముల గ్రంథం ముగిసే సమయానికి, పేతురు ఎక్కడా కనిపించడు. పౌలు ఆ ప్రాంతమంతా నిండిపోతాడు, మరియు దేవుడు తన సంఘానికి పునాదులు వేసి, దాని సిద్ధాంతాలను లోతుగా, బలంగా రూపొందించాలనుకున్నప్పుడు, ఆయన పేతురును కాక పౌలును ఎంచుకున్నాడు.

కాబట్టి, ఇది పేతురు అనే వ్యక్తి గురించిన ఒక సరళమైన మరియు చాలా సంక్షిప్తమైన పరిచయం. అతని గురించి ఇంకా ఎన్నో విషయాలు చెప్పవచ్చు, కానీ అతను తన క్రొత్త నిబంధన పత్రికల ద్వారా మనతో మళ్ళీ మాట్లాడగలుగుతున్నాడు, ఎందుకంటే పౌలు అన్యజనులకు అపొస్తలుడుగా ప్రకటించబడినట్లే, ఇతను యూదులకు అపొస్తలుడుగా ప్రకటించబడ్డాడు.

యూదులు దేశదేశాలకు చెదిరిపోయారు, పేతురు ఈ లేఖ రాయడానికి అదే కారణం. వారు అనేక దేశాలకు చెదిరిపోయి, పెంతెకోస్తు దినాన లక్షల సంఖ్యలో యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చారు. అప్పుడు పేతురు బోధించినప్పుడు, వారు పెద్ద సంఖ్యలో మార్పు చెందారు, మరియు తమ సొంత దేశాలకు తిరిగి వెళ్లి, పునరుత్థానం చెందిన రక్షకుని మరియు పరిశుద్ధాత్మ రాకడ గురించిన సందేశాన్ని తీసుకువెళ్లారు. ఈ విధంగా రోమా యొక్క అన్ని ప్రాంతాలలో క్రైస్తవుల సమూహాలు ఏర్పడ్డాయి, మరియు దేశదేశాలకు చెదిరిపోయిన ఆ గొప్ప సంఖ్యలోని యూదు క్రైస్తవులకు తాను కాపరిగా ఉండాలని పేతురు భావించాడు. అతను యూదుల పట్ల తన అపొస్తలుని బాధ్యతను చాలా గంభీరంగా స్వీకరించాడు మరియు రోమన్ ఆసియా అంతటా చెదిరిపోయిన క్రీస్తును స్వీకరించిన యూదులకు తన మొదటి కాపరి లేఖను రాశాడు.

నిజానికి, పేతురు ఈ లేఖను వ్రాయడానికి కారణమైన రోమన్ ప్రావిన్సులలోని పరిస్థితులు చాలా తీవ్రమైనవి. రోమన్ చక్రవర్తులు క్రైస్తవులను కఠినంగా హింసించడం ప్రారంభించారు. వారు హింసను ఎదుర్కోవలసి వస్తుందని యేసు వారికి చెప్పాడు, ఇప్పుడు ఆ హింస మునిగిపోతున్న ఓడపై విరుచుకుపడే అలల వలె వారి తలలపై విరుచుకుపడటం ప్రారంభమైంది.

గొప్ప రాజకీయ అధికారాన్ని పొందిన వారిలో ఒకడు చక్రవర్తి నీరో. రోమ్ పుత్రులందరిలోకీ అత్యంత దుర్మార్గుడిగా అతను చరిత్రలో నిలిచిపోయాడు. అతని జీవితం, అతని చర్యలు మరియు అతని అలవాట్లు చరిత్ర మొత్తంలోనే అత్యంత నీచమైనవి మరియు హేయమైనవి. అందుకే అతను చేసిన నేరాలన్నింటినీ ఎవరూ బహిరంగంగా ప్రస్తావించలేరు. కానీ అతను చక్రవర్తి—మరియు పేతురుతో పాటు మిగిలిన క్రైస్తవులందరూ అతని అదుపులో ఉన్నారు.

నీరో రోమ్ నగరానికి నిప్పు పెట్టి, ఆ తర్వాత రోమ్ కాలిపోతుండగా తన సొంత గోపురంలో వీణ వాయిస్తూ గ్రీకు పాటలు పాడాడని నమోదు చేయబడింది. కానీ ఆ తర్వాత, ఒక విషయం గ్రహించి అతను భయపడ్డాడు.

తానే నిప్పు పెట్టాడని తెలిస్తే రోమన్లు ​​తనపై తిరగబడతారని, అందుకే అతను ఒక బలిపశువు కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టాడు—మరి ఆ గొడవ చేసే క్రైస్తవుల కంటే నిందించడానికి సులభమైన వారు ఇంకెవరుంటారు?

ఈ విశ్వాసులు తమ వాణిని గట్టిగా వినిపించేవారు మరియు వారు ప్రతిచోటా కనిపించేవారు. కాబట్టి, హిట్లర్ యూదులపై ఎలా దాడి చేశాడో, అలాగే నీరో క్రైస్తవులపై దాడి చేసి, వారిని పదివేల సంఖ్యలో హతమార్చాడు. వారి ఆస్తులను లాక్కున్నారు, వారిని జైళ్లలో వేశారు, అనేక విధాలుగా హింసించారు మరియు చంపేశారు—ఇదంతా బిథినియా, పోంటస్, కప్పడోసియా మరియు రోమన్ ఆసియా ప్రాంతాలంతటా జరిగింది.

ప్రియమైన దైవజనుడైన పేతురుకు ఏమి జరుగుతోందో తెలుసు. ఆయన యెరూషలేము నగరంలో దానిలో కొంత భాగాన్ని స్వయంగా చూశాడు మరియు ఆ హింస యొక్క తీవ్రత ఆయనకు తెలుసు. బాధపడుతున్న తన క్రైస్తవ సహోదర సహోదరీల కోసం ఆయన అద్భుతమైన, సుదీర్ఘమైన ప్రార్థన గంటలపాటు ప్రభువు కొరకు కనిపెట్టుచున్నప్పుడు, దేవుని ఆత్మచే ప్రేరేపించబడి, ఈ జ్ఞానం నుండే ఆయన ప్రోత్సాహపు లేఖను రాశాడు.

పేతురు తాను లేఖలు రాసిన 'అపరిచితుల' ఒంటరితనాన్ని తన అంతరంగంలో చాలా తీవ్రంగా అనుభవించాడని చెప్పాలి. వారు చెల్లాచెదురయ్యారు, హింసించబడ్డారు, దుఃఖంలో ఉన్నారు, తమ క్రైస్తవ విశ్వాసం కారణంగా ఈ లోకంలో ఏకాకిగా మిగిలిపోయారు.

నిజమైన క్రైస్తవుడు, తనకు సహవాసం ఇవ్వని ఈ లోకం మధ్యలో తాను నిజంగా ఒంటరివాడినని గ్రహిస్తాడు. ఒకవేళ క్రైస్తవుడు అప్పుడప్పుడు కుంగిపోయి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటే, తాను బలహీనుడినని భావించకూడదని నేను వాదిస్తాను. తనను తిరస్కరించిన ఈ లోకం మధ్యలో అది ఒక సాధారణ ఒంటరితనం. అతను ఒంటరివాడిగానే ఉండాలి!

పేతురు ఎవరికి వ్రాశాడో వారు అనేక విధాలుగా అపరిచితులు, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా వారు యూదులు కావడం వలన. వారు రోమా ప్రజల మధ్య చెదరిపోయిన యూదులు, మరియు వారు రోమన్ల పద్ధతులను ఎన్నడూ అంగీకరించి, వాటికి తలవంచలేకపోయారు. వారు తమ కాలపు ప్రపంచంలో గ్రీకు భాషను నేర్చుకున్నారు, కానీ రోమన్ల పద్ధతులను ఎన్నడూ నేర్చుకోలేకపోయారు. వారు ఈనాటిలాగే, యూదులు ఒక ప్రత్యేక ప్రజలుగా ఉన్నారు.

అంతేకాకుండా, వారు క్రైస్తవ విశ్వాసులుగా మారారు, కాబట్టి వారు ఇకపై కేవలం యూదులు మాత్రమే కాదు. తమ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం నుండి తాము వేరుపడ్డామనే భావన పెరిగి రెట్టింపు అయ్యింది. వారు తమ చుట్టూ ఉన్న అన్యజనుల వలె కాకుండా కేవలం యూదులు మాత్రమే కాదు, యూదుల వలె కాకుండా, అలాగే అన్యజనుల వలె కాకుండా క్రైస్తవులు కూడా!

ఈ కారణంగానే, కొన్ని నిర్దిష్ట పరిస్థితులలో ఒక క్రైస్తవ విశ్వాసి ప్రపంచంలోనే అత్యంత ఒంటరి వ్యక్తిగా ఉండటం చాలా సులభం. ఈ సమూహానికి తాను చెందినవాడిని కాననే భావన మన క్రైస్తవ వారసత్వంలో ఒక భాగం. తాను వేరొక లోకానికి చెందినవాడినని, ఈ లోకానికి చెందనివాడినని భావించే ఆ భావన క్రైస్తవుని హృదయంలోకి చొరబడి, తన చుట్టూ ఉన్న ప్రజల నుండి అతడిని భిన్నమైన వ్యక్తిగా గుర్తిస్తుంది. మన కీర్తనలలో చాలా వరకు ఆ ఒంటరితనం నుండే, ఆ వేరొక మరియు ఉన్నతమైన పౌరసత్వం అనే భావన నుండే పుట్టాయి!

ఒక క్రైస్తవుని వేరుగా ఉంచేది సరిగ్గా అదే—అతని పౌరసత్వం భూమి మీద అస్సలు కాదని, పైనున్న పరలోకంలో ఉందని తెలుసుకోవడం, మరియు అతను రాబోయే రక్షకుని కోసం ఎదురుచూడటం. ఒంటరి ప్రపంచం మధ్యలో తాను ఒంటరివాడినని భావించే వ్యక్తి కంటే ప్రభువైన యేసు రాకడ కోసం మరెవరు మరింత ఆసక్తిగా ఎదురుచూడగలరు?

పేతురు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ప్రేమించాడు మరియు బాధపడుతున్న విశ్వాసులకు అతను రాసిన లేఖలు అతని జీవితంలో గొప్ప మరియు సమూలమైన మార్పులు వచ్చాయని స్పష్టంగా వెల్లడిస్తున్నాయి. అతను స్థిరపడ్డాడు, అతను దృఢంగా మారాడు, అతను క్రీస్తుకు నమ్మకమైన మరియు ఆధారపడదగిన సేవకుడిగా మారాడు. క్రీస్తు కొరకు శ్రమపడటం క్రైస్తవ జీవితంలోని ఆధిక్యతలలో ఒకటి అని ఇప్పుడు అతను గ్రహించగలిగాడు మరియు అతను తన సహోదర సహోదరీలను తన ఉపదేశంతో భవిష్యత్తు కొరకు సిద్ధపరిచాడు: "ప్రియులారా, మిమ్మల్ని శోధించుటకు వచ్చు అగ్నివంటి శ్రమను గూర్చి వింతగా తలంచకండి... కానీ మీరు క్రీస్తు శ్రమలలో పాలుపొందుచున్నారు గనుక సంతోషించండి."

తోటి విశ్వాసులారా, ఈ ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో మనం జీవిస్తున్నది కూడా ఇలాంటి ప్రపంచంలోనే. అపొస్తలుడైన పేతురు మనతో మాట్లాడనివ్వడం మనకు మంచిది!

మీరు ఎవరైనప్పటికీ, మీ విద్యార్హత ఏదైనప్పటికీ, మీరు పేతురు మొదటి పత్రికను చదివి దాన్ని చాలావరకు అర్థం చేసుకోగలరు మరియు "పరిశుద్ధాత్మ నాతో ఇది చెబుతున్నాడు!" అని మీలో మీరు అనుకోగలరు.

దేవుని గ్రంథంలో తేదీలతో కూడినది ఏదీ లేదు. నేను నా బైబిల్‌ను చూసినప్పుడు, నాకు తేదీలు కనిపిస్తాయి కానీ తేదీలు వేయడం కనిపించదు. అంటే, ఇక్కడ ఉన్నదంతా నాదే అనే భావన, అనుభూతి నాకు కలుగుతుంది. ఇక్కడ స్పష్టంగా వేరొక యుగానికి, వేరొక కాలానికి, లేదా వేరొక ప్రజలకు చెందినది ఏదీ లేదు.

చరిత్రకు సంబంధించిన అనేక ఇతర సంపుటాలు, పుస్తకాలు స్థానిక పరిస్థితులపై ప్రజల ఆవేశపూరిత భావాలను కలిగి ఉంటాయి, కానీ వాటితో మనం త్వరలోనే విసుగు చెందుతాము. మనం నిజంగా పరిశోధన చేస్తుంటే తప్ప, కాలం చెల్లిన, కేవలం మరో యుగానికి చెందిన విషయాల గురించి మనం అంతగా పట్టించుకోము.

అయితే పరిశుద్ధాత్మ పేతురు, పౌలు మరియు ఇతరుల ద్వారా పత్రికలను వ్రాసినప్పుడు, ఆయన వాటిని కొందరు వ్యక్తులను ఉద్దేశించి వ్రాసి, ఆ తర్వాత వాటిని సార్వత్రికంగా వర్తించేలా చేసాడు. దానివల్ల ఈనాడు ప్రపంచంలోని ఏ ప్రాంతంలోనైనా, ఏ భాషలో లేదా మాండలికంలో వాటిని చదివే ప్రతి క్రైస్తవుడు, అవి వేరొకరి కోసం వ్రాయబడ్డాయన్న విషయాన్ని మరచిపోయి, ఇలా అంటాడు, "ఇది నాకే ఉద్దేశించబడింది. పరిశుద్ధాత్మ నన్ను దృష్టిలో ఉంచుకున్నాడు. ఇది పాతది లేదా కాలం చెల్లినది కాదు. ఇది నా కొరకు జీవించే సత్యం—ఇప్పుడే! దేవుడు నా శ్రమను గూర్చి ఇప్పుడే విని, నా కష్టకాలంలో నాకు సహాయము చేయుటకు, నన్ను ప్రోత్సహించుటకు నాతో మాట్లాడుతున్నట్లుగా ఉంది!"

సహోదరులారా, అందుకే బైబిలు ఎల్లప్పుడూ యౌవనంగా ఉంటుంది. అందుకే ప్రభువైన దేవుని వాక్యం ప్రతి కొత్త సూర్యోదయం వలె తాజాగా, నిర్మలమైన రాత్రి తర్వాత ఉదయం గడ్డిపై ఉండే మంచు వలె మధురంగా ​​మరియు దయతో కూడిన తాజాదనాన్ని కలిగి ఉంటుంది—ఎందుకంటే అది మనిషికి దేవుని వాక్యం!

ఇదే దైవిక ప్రేరణ యొక్క అద్భుతం మరియు దైవ గ్రంథం యొక్క అద్భుతం!

అధ్యాయం 86. పవిత్రత అనేది ఒక ఐచ్ఛికం కాదు

... మిమ్మల్ని పిలిచినవాడు పరిశుద్ధుడు గనుక, మీరును మీ ప్రవర్తన అంతటిలో పరిశుద్ధులుగా ఉండండి;

ఎందుకంటే, "మీరు పరిశుద్ధులై యుండవలెను; నేను పరిశుద్ధుడనై యున్నాను" అని వ్రాయబడియున్నది. 1 Peter 1:15, 16

మీరు బైబిలును శ్రద్ధగా, శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేసినప్పుడు ఒక స్పష్టమైన వాస్తవం మీకు తట్టకుండా ఉండదు—వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత అనే విషయమంతా దేవునికి అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది!

నిజమైన క్రైస్తవ పవిత్రతను వ్యక్తపరచడం అనేది చాలావరకు వ్యక్తిగత ఇష్టాయిష్టాలకు సంబంధించిన విషయమని మనం భావిస్తామని గ్రహించడానికి, ఆధునిక క్రైస్తవ విశ్వాసుల వైఖరులను దీర్ఘంగా అధ్యయనం చేయనవసరం లేదు: "నేను దానిని పరిశీలించి, పరిశీలించాను, కానీ నేను దానిని అంగీకరించను!"

నాకు ఆజ్ఞాపించు అనే పదం కన్నా ప్రోత్సహించు అనే పదం ఎప్పుడూ ఎక్కువ ఇష్టం, కాబట్టి పేతురు ప్రతి క్రైస్తవునికి జీవితంలోనూ, ప్రవర్తనలోనూ పరిశుద్ధతను గూర్చి బలమైన ప్రోత్సాహాన్ని ఇచ్చాడని నేను మీకు గుర్తు చేస్తున్నాను. ఆయన ఈ ప్రోత్సాహాన్ని స్పష్టంగా రెండు గొప్ప వాస్తవాలపై ఆధారపరుస్తున్నాడు—మొదటిది, దేవుని స్వభావం, మరియు రెండవది, దేవుని ఆజ్ఞ.

అతని వాదన ఎంత సరళంగా ఉంటుందంటే, మేధావులైన మనం దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి తడబడతాము—దేవుడే పరిశుద్ధుడు కాబట్టి, దేవుని పిల్లలు కూడా పరిశుద్ధంగా ఉండాలి! పేతురు ఒక అపొస్తలుడు అనే వాస్తవాన్ని మనం చాలా తేలికగా విస్మరిస్తాము. దేవుని వ్యక్తిత్వం మరియు స్వభావం గురించిన పాత నిబంధన సత్యానికి, అలాగే ప్రభువైన యేసు తన శిష్యులకు మరియు అనుచరులకు బోధించి, బయలుపరిచిన దానికి పూర్తిగా అనుగుణంగా, ఒక అపొస్తలుని ఆజ్ఞ యొక్క శక్తితో అతను ఇక్కడ మన ముందు నిలబడుతున్నాడు.

వ్యక్తిగతంగా, అపోస్తలిక క్రైస్తవులమని చెప్పుకునే మనకు అటువంటి అపోస్తలిక ఆజ్ఞలను నిర్లక్ష్యం చేసే అధికారం లేదనే అభిప్రాయం నాకుంది. ఒక పాస్టర్ నిషేధించవచ్చని గానీ, ఒక సంఘం బలవంతం చేయవచ్చని గానీ నా ఉద్దేశం కాదు. నైతికంగా మనం "పరిశుద్ధులుగా ఉండండి" అనే ఈ ఆజ్ఞను నిర్లక్ష్యం చేయడానికి సాహసించకూడదని మాత్రమే నా ఉద్దేశం.

ఇది అపొస్తలుల వాక్కు కాబట్టి, మనం దానిని ఏదో ఒక విధంగా ఎదుర్కోవలసి వస్తుందనే వాస్తవాన్ని అంగీకరించాలి; కొందరు క్రైస్తవులు చేస్తున్నట్లుగా దానిని విస్మరించకూడదు.

నిశ్చయంగా ఈ విషయంలో మనకు ఎవరూ ఒక ప్రత్యామ్నాయాన్ని కల్పించలేదు. బైబిల్‌ను పరిశీలించి, "నేను ఈ విషయాన్ని పరిశీలించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను, ఇది నాకు నచ్చితే కొంటాను" అని చెప్పే హక్కును గానీ, విశేషాధికారాన్ని గానీ మనకు ఎవరైనా ఎప్పుడైనా ఇచ్చారా—ఈనాటి భాషలో చెప్పాలంటే.

ఒక బైబిల్ సిద్ధాంతం మనకు నచ్చకపోయినా, దానిని అంగీకరించకపోయినా, దానివల్ల ఎలాంటి హాని జరగదని మనం నిర్లక్ష్యంగా భావించగలిగితే, మన క్రైస్తవత్వంలోనూ, మన ఆధ్యాత్మికతలోనూ ప్రాథమికంగా ఏదో లోపం ఉన్నట్లే.

మన ప్రభువు నుండి గానీ, అపొస్తలుల నుండి గానీ మనం పొందిన ఆజ్ఞలను, తీవ్రమైన మరియు అంకితభావం గల క్రైస్తవులు నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. మన పట్ల ఆయనకున్న కోరికలను, మనకు ఆయన ఇచ్చిన ఆజ్ఞలను మన స్వంత వివేచన అనే త్రాసులో తూచి, ఆ తర్వాత వాటి గురించి ఏమి చేయాలో నిర్ణయించుకోవాలని దేవుడు మనకు ఎన్నడూ బోధించలేదు.

క్రైస్తవుడని చెప్పుకునే వ్యక్తి ఇలా అనవచ్చు, "నేను నిజమైన క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ ఉన్న స్థానాన్ని కనుగొన్నాను; ఈ విషయాలు నాకు అస్సలు వర్తించవు."

తప్పకుండా మీరు దాని నుండి బయటకు వెళ్ళిపోవచ్చు! మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ మన సొంత నిర్ణయాలు తీసుకునే శక్తిని దేవుడు ఇచ్చాడు. ఈ కాడికి మనం తలవంచాలని నేను చెప్పడం లేదు, అలాగే మనం దానిని మనకు అన్వయించుకోవాల్సిన అవసరం లేదని కూడా చెప్పడం లేదు. అది మనకు నచ్చకపోతే, మనం దాని నుండి ముఖం తిప్పుకోవచ్చు అనేది నిజమే.

ఈ విషయంలో క్రొత్త నిబంధనలోని వృత్తాంతం స్పష్టంగా ఉంది—అనేకులు కొంతకాలం యేసును అనుసరించి, ఆ తర్వాత ఆయనను విడిచి వెళ్ళిపోయారు.

ఒకసారి యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: "మీరు నా శరీరాన్ని, నా మాంసాన్ని తిని, నా రక్తాన్ని త్రాగితే తప్ప, మీలో జీవం ఉండదు." చాలామంది ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకొని, ఆయన దగ్గర నుండి వెళ్ళిపోయారు.

యేసు మిగిలిన వారి వైపు తిరిగి, "మీరు కూడా వెళ్ళిపోతారా?" అని అడిగాడు. పేతురు ఇచ్చిన జవాబునే నేటికీ నేను ఇస్తున్నాను: "ప్రభూ, మేము వెళ్ళిపోవాలని అనుకుంటే, ఎక్కడికి వెళ్తాము? నిత్యజీవపు మాటలు నీ వద్ద మాత్రమే ఉన్నాయి."

నిజానికి అవి ప్రేమ, భక్తి నుండి పుట్టిన జ్ఞానవంతమైన మాటలు. కాబట్టి, క్రైస్తవ జీవితంలో విధేయత చూపమని మనల్ని బలవంతం చేయరు, కానీ మన ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతలో అనేక సందర్భాలలో ఒక ఎంపిక చేసుకోవలసి వస్తుంది.

దేవుని ఆజ్ఞలను తిరస్కరించే శక్తి మనలో ఉంది—కానీ మనం ఇంకెక్కడికి వెళ్ళగలం? మనం ఆయన మాటలను నిరాకరిస్తే, ఏ వైపు తిరుగుతాం? మనం దేవుని వాక్య అధికారం నుండి వైదొలిగితే, ఎవరి అధికారానికి లోబడతాం? మన పొరపాటు ఏమిటంటే, మనం సాధారణంగా వేరొక మనిషి వైపు—అంటే ముక్కుపుటలలో ప్రాణం ఉన్న ఒక మనిషి వైపు—తిరుగుతాం.

దేవుని వాక్యం మరియు దాని అధికారం విషయంలో నేను పాతకాలపు భావాలు కలవాడిని. మనం దానిని నిర్లక్ష్యం చేసినా లేదా ఈ ఆజ్ఞను ఐచ్ఛికంగా భావించినా, మన ఆత్మలను ప్రమాదంలో పడేసుకుంటామని మరియు రాబోయే తీవ్రమైన తీర్పును మనమే తెచ్చుకుంటామని నేను దృఢంగా నమ్ముతున్నాను.

సహోదరులారా, పరిశుద్ధత అనే విషయం దేవునికి అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదని నేను చెప్పాను. నేను వ్యక్తిగతంగా ఒక సమగ్ర పదసూచికలో లెక్కించగా, బైబిలులో 'పరిశుద్ధత' అనే పదం 650 సార్లు కనిపిస్తుందని కనుగొన్నాను. 'పవిత్రపరచు' మరియు 'పవిత్రపరచబడిన' వంటి ఆంగ్లంలోని సారూప్య అర్థం గల పదాలను నేను లెక్కించలేదు, కాబట్టి అదే అర్థం గల ఈ ఇతర పదాలను కూడా మనం లెక్కిస్తే ఆ సంఖ్య వెయ్యికి దగ్గరగా పెరుగుతుంది.

ఈ 'పవిత్ర' అనే పదం దేవదూతల స్వభావాన్ని, స్వర్గ స్వభావాన్ని మరియు దేవుని స్వభావాన్ని వర్ణించడానికి ఉపయోగించబడుతుంది. దేవదూతలు పవిత్రులని, మానవాళి దృశ్యాలను క్రిందికి చూసే దేవదూతలను కాపలాదారులు మరియు పవిత్రులు అని పిలుస్తారని వ్రాయబడింది.

పరలోకం ఒక పరిశుద్ధ స్థలమని, అందులోకి ఏ అపవిత్రమైన వస్తువు ప్రవేశించలేదని చెప్పబడింది. దేవుడే పరిశుద్ధుడు అనే విశేషణంతో వర్ణించబడ్డాడు—పరిశుద్ధాత్మ, పరిశుద్ధ ప్రభువు మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన పరిశుద్ధ ప్రభువైన దేవుడు. ఈ పదాలు బైబిలు అంతటా దేవునికి ఉపయోగించబడ్డాయి. దీనిని బట్టి, దేవునికి ఆపాదించగల అత్యున్నత విశేషణం, అనగా అత్యున్నత గుణం పరిశుద్ధతే అని తెలుస్తుంది. మరియు, సాపేక్షంగా చూస్తే, పరలోకంలోని దేవదూతలు కూడా దేవుని పరిశుద్ధతలో పాలుపంచుకుంటారు.

పరిశుద్ధత లేకపోవడం దేవుణ్ణి చూడలేకపోవడానికి ఒక కారణంగా ఇవ్వబడిందని బైబిల్లో కూడా మనం గమనిస్తాము. "పరిశుద్ధత లేకుండా ఏ మనిషి ప్రభువును చూడలేడు" అనే ఆ వాక్యానికి ఇవ్వబడిన కొన్ని వికృతమైన వ్యాఖ్యానాల గురించి నాకు తెలుసు. నా వైఖరి ఇది: పరిశుద్ధత గురించిన తమ సొంత పేటెంట్ సిద్ధాంతానికి మద్దతు ఇవ్వడానికి కొంతమంది దీనిని దుర్వినియోగం చేశారన్న కారణంతో నేను ఈ బైబిల్ వాక్యాన్ని కొట్టిపారేయను. ఈ వాక్యానికి ఒక అర్థం ఉంది మరియు దాని అర్థం ఏమిటో, దాని షరతులను మనం ఎలా నెరవేర్చగలమో కనుగొనే వరకు అది మనల్ని కలవరపెట్టాలి.

ఈ 'పవిత్రత' అనే పదానికి నిజమైన అర్థం ఏమిటి? ఇది చాలా మంది దూరంగా ఉండే ఒక ప్రతికూలమైన భక్తియా?

లేదు, అస్సలు కాదు! బైబిల్లో పరిశుద్ధత అంటే నైతిక పరిపూర్ణత—అది ఒక సానుకూల గుణం, దానిలో వాస్తవానికి దయ, కరుణ, స్వచ్ఛత, నైతిక నిష్కళంకత్వం మరియు దైవభక్తి ఉంటాయి. దానిని ఎల్లప్పుడూ ఒక సానుకూలమైన, స్వచ్ఛమైన తీవ్రతతో కూడిన స్థాయిలోనే భావించాలి.

దేవుడు పరిశుద్ధుడు అని ఎక్కడ వ్రాయబడినా, దాని అర్థం ఏమిటంటే, దేవుడు ఒక స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన తీవ్రతతో కూడిన స్థాయిలో దయగలవాడు, కరుణామయుడు, నిర్మలుడు మరియు నిష్కళంకుడు. దీనిని మనుషుల విషయంలో ఉపయోగించినప్పుడు, దేవుని విషయంలో వలె సంపూర్ణ పరిశుద్ధతను సూచించదు, కానీ అది పరిశుద్ధత యొక్క తీవ్రతలో సానుకూలమైనదే కానీ ప్రతికూలమైనది కాదు.

అందుకే నిజమైన బైబిల్ పరిశుద్ధత సానుకూలమైనది—పరిశుద్ధుడైన వ్యక్తిని నమ్మవచ్చు. పరిశుద్ధుడైన వ్యక్తి పరీక్షించబడవచ్చు. ఇతరులచే కాపీరైట్ చేయబడిన ఒక సూత్రమైన, ప్రతికూలమైన భక్తి ప్రమాణం ప్రకారం జీవించడానికి ప్రయత్నించే వ్యక్తులు, కఠినమైన పరీక్షా సమయాలలో తమ భక్తి నిలబడదని తెలుసుకుంటారు.

నిజమైన పవిత్రతను నిర్భయంగా పరీక్షకు గురిచేయవచ్చు. ఎప్పుడైతే పవిత్రత దెబ్బతింటుందో, అసలు మొదటి నుంచీ నిజమైన పవిత్రత ఏమాత్రం లేదనడానికి అదే రుజువు.

వ్యక్తిగతంగా, క్రైస్తవ సంఘ చరిత్రలోని గొప్ప ఆత్మలుగా నేను భావించే వినయశీలురైన దైవజనుల సాక్ష్యాలను, వ్యాఖ్యానాలను చదవడం ద్వారా నా హృదయం నిజంగా ప్రభావితమైంది.

హెబ్రీ భాషలో మొదట ఉపయోగించిన 'పవిత్రత' అనే పదానికి, భావనకు అన్నింటికంటే ముందుగా నైతిక అర్థం లేదని నేను వారి నుండి తెలుసుకున్నాను. దాని అర్థం దేవుడు అన్నింటికంటే ముందుగా పవిత్రుడు అని కాదు, ఎందుకంటే అది సహజంగానే భావించబడింది!

'పవిత్ర' అనే పదానికి అసలు మూలం అతీతమైన, వింతైన, రహస్యమైన మరియు భయభక్తులను కలిగించే దానికి సంబంధించినది. మనం దేవుని పవిత్రతను పరిగణించినప్పుడు, అది స్వర్గసంబంధమైన, భయభక్తులతో నిండిన, రహస్యమైన మరియు భయాన్ని కలిగించే దాని గురించి మాట్లాడుతుంది. ఇప్పుడు, ఇది దేవునికి సంబంధించినప్పుడు అత్యున్నతమైనది, కానీ ఇది దైవజనులలో కూడా గుర్తించబడుతుంది మరియు మనుషులు దేవునిలా మారేకొద్దీ ఇది మరింత గాఢమవుతుంది.

పరలోకం గురించిన ఒక అవగాహన, కొంతమంది మనుషులలో నెలకొన్న ఒక రహస్యమైన గుణం మరియు భిన్నత్వం—అదే పవిత్రత. ఇప్పుడు, ఒక వ్యక్తికి ఆ భావన ఉండి, అతను నైతికంగా సరిగ్గా లేకపోతే, అప్పుడు అతను సైతాను యొక్క నకిలీ రూపాన్ని అనుభవిస్తున్నాడని నేను చెబుతాను.

సాతానుకు ఒక సత్యం పట్ల తీవ్రంగా భయపడటానికి కారణం కలిగినప్పుడల్లా, వాడు దాని నకిలీని సృష్టిస్తాడు. ఆ సత్యాన్ని ఎంతగా నిగూఢంగా చూపడానికి ప్రయత్నిస్తాడంటే, దానికి విధేయత చూపడానికి అత్యంత ఆసక్తిగా ఉన్నవారే దాని నుండి భయపడి పారిపోతారు. సాతాను చాలా జిత్తులమారి మరియు తాను అత్యంత భయపడే సత్యానికి వికృత రూపాలను సృష్టించడంలో చాలా అనుభవజ్ఞుడు. ఆ తర్వాత తన వికృత రూపాన్నే అసలైనదిగా అంటగట్టి, గంభీర మనస్కులైన పరిశుద్ధులను త్వరలోనే భయపెట్టి పారిపోయేలా చేస్తాడు.

పరిశుద్ధత అనే ఒక రకమైన కాపీరైట్ నామంతో తమను తాము పిలుచుకునే కొందరు, ఆ సిద్ధాంతాన్ని ఒక సూత్రంగా కఠినతరం చేసి, అది పశ్చాత్తాపానికి ఆటంకంగా మారేలా చేశారని చెప్పడానికి నేను చింతిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, అల్పత్వం, దురాశ, అహంకారం మరియు లౌకికత్వాన్ని కప్పిపుచ్చడానికి ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఉపయోగించుకున్నారు.

నేను ఫలితాలను చూశాను. పవిత్రతను తమదిగా చెప్పుకుని, ఆ తర్వాత స్వార్థపూరిత, అహంకారపూరిత జీవితాలను గడిపిన వారి కారణంగా, గంభీరమైన, నిజాయితీగల వ్యక్తులు పవిత్రత అనే భావనకే దూరమయ్యారు.

అయినప్పటికీ, సహోదరులారా, మనం ఇప్పటికీ అపొస్తలుల ఆజ్ఞ యొక్క పవిత్రమైన అధికారం క్రింద ఉన్నాము. దేవుడు పరిశుద్ధుడైన తన పిల్లలము గనుక, మనం పరిశుద్ధులైన దైవజనులుగా మరియు స్త్రీలుగా ఉండాలని మనలను కోరుతున్నాడని, మరియు ఆశిస్తున్నాడని దైవజనులు వాక్యంలో మనకు గుర్తు చేశారు. పరిశుద్ధత సిద్ధాంతం తీవ్రంగా మరియు తరచుగా గాయపడి ఉండవచ్చు—కానీ, దేవునికి ప్రీతికరమైన జీవం మరియు ఆత్మ కొరకు ఆకలి దప్పికలు గలవారికి, ఆయన యొక్క నిర్మలమైన, సౌమ్యమైన మరియు ప్రేమగల ఆత్మ ద్వారా దేవుడు అనుగ్రహించేదే ఇప్పటికీ సానుకూలమైన సమాధానం.

ఈ విశిష్ట గుణం మరియు మర్మమైన సాన్నిధ్యం కలిగిన ఒక మంచి వ్యక్తి, నైతికంగా సరిగ్గా ఉంటూ, దేవుని పవిత్ర మార్గాలన్నింటిలో నడుస్తూ, తనకు తెలియకుండానే ఈ లోక రాజ్యాల కన్నా సర్వోన్నతమైన ఒక రాజ్యపు పరిమళాన్ని తనపై మోసుకెళ్తున్నప్పుడు, అది దేవుని నుండి వచ్చినదని మరియు దేవుని వలన కలిగినదని నేను అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను!

ఉదాహరణకు, మోషే పర్వతం నుండి దిగి వచ్చినప్పుడు ఈ గుర్తులు మరియు లక్షణాలను కలిగి ఉన్నాడని గుర్తుంచుకోండి. అతను అక్కడ 40 పగళ్ళు, 40 రాత్రులు దేవునితో ఉన్నాడు—మరియు అతను తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతను ఎక్కడ ఉన్నాడో అందరూ చెప్పగలిగారు. అతని ముఖంపై మెరుపు ఇంకా మెరుస్తూనే ఉంది, ఆ సన్నిధి మహిమ నిలిచి ఉంది. మనుషులు నిర్ధారించలేని లేదా గుర్తించలేని ఈ విచిత్రమైనది ఏదో అక్కడ ఉంది.

దివ్య సాన్నిధ్యపు ఈ మర్మమైన గుణం మన కాలంలో భూమిని దాదాపుగా విడిచిపెట్టిపోయిందని నేను విచారిస్తున్నాను. చాలా కాలం క్రితమే వేదాంతులు దీనిని 'న్యూమినస్' అని పిలిచేవారు. అంటే, నీతికి మించిన ఏదో ఒకటి మితిమీరి ఉండటం; అది భయానకమైన, భక్తిని కలిగించే, అద్భుతమైన, దివ్యమైన అర్థంలో నీతివంతమైనది. అది ఒక ప్రకాశంతో గుర్తించబడినట్లుగా, ఒక మర్మమైన అగ్నితో వెలుగుతున్నట్లుగా ఉంటుంది.

ఈ రెండవ లక్షణం భూమిని దాదాపుగా విడిచిపెట్టిందని నేను వ్యాఖ్యానించాను, దానికి కారణం చాలా స్పష్టంగా ఉందని నేను భావిస్తున్నాను. మనం దేవుణ్ణి మన సొంత నిర్వచనాలకు కుదించిన మనుషులం. క్రైస్తవ సంఘం సందర్భంలో, ఇప్పుడు సువార్తను "పుకార్లు" చేయమని, ప్రజలకు యేసును "అమ్మమని" మనకు చెప్పబడుతోంది!

మనం ఇప్పటికీ ధర్మం గురించి మాట్లాడుకుంటాం, కానీ వర్ణనాతీతమైన ఆ ప్రకాశవంతమైన, ఆ దివ్యమైన గుణం మనలో కొరవడింది.

పాత నిబంధన గ్రంథం నుండి మీకు గుర్తుండే ఉంటుంది, ఈ మర్మమైన అగ్ని పొదలో ఉంది. ఒక చిన్న నిప్పు వ్యాపించి, అదుపు తప్పితే తప్ప ప్రజలను భయపెట్టదు. ఆ రకంగా మనం అగ్నికి భయపడము, అయినప్పటికీ, ఒక పొదలో చిన్న నిప్పు మండుతుండగా దాని పక్కన మోకరించిన మోషే, భయంతో తన ముఖాన్ని దాచుకున్నాడని మనం చదువుతాము! అతడు ఆ మర్మమైన స్వభావాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. ప్రత్యక్షమైన ఆ దివ్య సాన్నిధ్యంలో అతడు భయభక్తులతో నిండిపోయాడు.

తరువాత, కొండమీద ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు బూర శబ్దం వినగానే మోషే వణికి, "నేను మిక్కిలి భయపడుతున్నాను, వణికిపోతున్నాను" అని అన్నాడు.

ఇశ్రాయేలుపై ఉన్న ఆ షెకినా మనలను పదేపదే ఆకర్షిస్తుంది, ఎందుకంటే అది దేవుని సన్నిధి యొక్క పవిత్రతను అద్భుతంగా సంగ్రహిస్తుంది. పగటిపూట స్పష్టంగా కనిపించే ఒక మేఘం అక్కడ వేలాడుతూ ఉండేది. అది నీటి ఆవిరితో చేయబడని, ఎక్కడా నీడను వేయని ఒక రహస్యమైన మేఘం.

పగటి వెలుగు మసకబారడం ప్రారంభం కాగానే, ఆ మేఘం ప్రకాశవంతంగా వెలిగి, చీకటి అలుముకున్నప్పుడు, ఇశ్రాయేలుపై వేలాడుతున్న ఒక విశాలమైన జ్యోతిలా ప్రకాశించింది.

వజ్రాకారంలో ఉన్న ఆ శిబిరంలోని ప్రతి గుడారం, దానిపై వేలాడుతున్న విచిత్రమైన షెకినా కాంతితో పూర్తిగా వెలిగిపోతోంది. ఆ అగ్నిని ఏ మనిషి నిర్మించలేదు. ఎవరూ దానికి ఇంధనం వేయలేదు—ఎవరూ దాన్ని రాజేయలేదు, నియంత్రించలేదు. అది దేవుడే మానవ నేత్రదర్శన పరిధిలోకి వచ్చి, తన సన్నిధిలో ఇశ్రాయేలుపై ప్రకాశించడమే.

ఒక తల్లి తన చిన్న బిడ్డ చేయి పట్టుకుని ఆ శిబిరం గుండా నడిపిస్తున్నట్లు నేను ఊహించగలను. ఆమె తప్పకుండా మోకాళ్లపై కూర్చుని ఆ చిన్నారి చెవిలో ఇలా చెప్తుంది: "నీకు ఒక అద్భుతమైన విషయం చూపించాలి, చూడు! అటు చూడు!"