22. ఆదామునందు అందరూ మరణించినట్లు, క్రీస్తునందు అందరూ బ్రతికించబడతారు.
ఇక్కడ సెయింట్ పాల్ ఇప్పటికీ క్రైస్తవుల గురించి మాత్రమే మాట్లాడుతున్నారు.
ఈ వ్యాసం ద్వారా ఆయన వీరికి బోధించి, ఓదార్చాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఎందుకంటే, క్రైస్తవేతరులు కూడా అందరూ లేవవలసి వచ్చినప్పటికీ, అది వారికి ఓదార్పునీ, ఆనందనీయం కాదు; ఎందుకంటే వారు జీవం కోసం కాక, తీర్పు కోసమే లేస్తారు. అందువల్ల, ఈ వ్యాసం వినడం నేటి ప్రపంచానికి, భక్తిహీనులకు కూడా ఓదార్పునీ, ఆనందాన్ని కలిగించదు. నేను ఒక పవిత్ర సన్యాసి కావడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, అత్యంత భక్తిపరుడిగా ఉన్నప్పుడు, నా విషయంలో నేను ఈ అనుభవాన్ని పొందాను.
అంతిమ దినం గురించి వినడం కన్నా నరకంలోని దయ్యాల గురించి వినడమే మేలు అనిపించింది. దాని గురించి తలచుకున్నప్పుడు నా ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. ఎందుకంటే, ఈ లోకమంతా ఈ జీవితాన్ని వదులుకోవడానికి, చనిపోవడానికి ఇష్టపడకపోవడం, మరణం గురించి, పరలోకం గురించి మాట్లాడినప్పుడు భయపడటమే కాకుండా, మనమందరం మన స్వంత పవిత్రత అనే బురదలో కూరుకుపోయాము, మరియు మనం
[W, XXXVI, 554—556] మన జీవితం మరియు క్రియల ద్వారా దేవుని తీర్పును నిశ్శబ్దం చేసి పరలోకాన్ని సంపాదించుకోవచ్చనే అభిప్రాయంతో. అయినప్పటికీ, దాని ద్వారా మనం సాధించేదల్లా, ఈ దినం పట్ల మనం మరింత విముఖంగా మరియు శత్రువులుగా మారడమే. కేవలం ఇక్కడే తమ సుఖాన్ని, సాంత్వనను వెతుక్కుంటూ, దేవుని వాక్యాన్ని తృణీకరిస్తూ, దేవుణ్ణి మరియు ఆయన రాజ్యాన్ని ఏమాత్రం లెక్కచేయని ఆ గొప్ప అనాగరిక సమూహం గురించి నేను ఏమీ చెప్పను. అటువంటి వారు ధన్యమైన పునరుత్థానం గురించి విని చికాకుపడటంలో ఆశ్చర్యం లేదు; అయితే, మనకు అది స్వచ్ఛమైన ఆనందం, ఎందుకంటే మనం ఆనందించే మన గొప్ప నిధి ఇప్పటికే పైనున్న పరలోకంలో ఉందని, కేవలం అత్యంత అల్పమైన భాగం మాత్రమే వెనుక మిగిలి ఉందని మనం వింటున్నాము; మరియు ఆయన దీనిని కూడా మేల్కొలిపి, ఒక వ్యక్తి నిద్ర నుండి మేల్కొన్నంత సులభంగా దానిని తన వెంట తీసుకువెళ్తాడు. ఇకపై ఎలాంటి దుఃఖం లేదా బాధ ఉండదు, మరియు లోకం గానీ, సైతాను గానీ మనల్ని ఇకపై పీడించి దుఃఖపెట్టవు. ఇప్పుడు వారు మనల్ని హింసిస్తున్నారు మరియు బాధిస్తున్నారు, కానీ అప్పుడు పరిస్థితి వారి మీదే తిరగబడుతుంది. వారి వంతు నిరంతర విలాపంగా ఉంటుంది, కానీ మనం నిరంతరం ఆనందిస్తాము. ఎందుకంటే క్రీస్తు మంచివారికి, చెడ్డవారికి ఇద్దరికీ న్యాయాధిపతి కాబోతున్నాడు కాబట్టి, వారు కూడా ఆ దినాన బయటకు వచ్చి, క్రీస్తుకు మరియు మనకు వ్యతిరేకంగా పశ్చాత్తాపం లేని, దైవదూషణతో చేసిన తమ పాపాలకు గాను తమ తీర్పును, శిక్షను పొందవలసి ఉంటుంది.29
మరణం మరియు నిత్యజీవం రెండూ ఎక్కడ నుండి ఉద్భవిస్తాయో చెబుతూ, సెయింట్ పాల్ ఇక్కడ తెలియజేస్తున్న సందేశం చాలా హాస్యాస్పదంగా ఉంది. తెలివైన తర్కానికి మరియు లౌకిక జ్ఞానానికి, మరొకరి, లేదా ఒక్క మనిషి యొక్క అపరాధం కోసం యావత్ మానవజాతి చనిపోవాలనేది ఒక గొప్ప మరియు బలమైన అబద్ధంగా కనిపిస్తుంది. దేవుడు ఈ విషయాన్ని ఇంత వింతగా పరిగణించి, తన తీర్పులో ఈ వెర్రి వైఖరిని తీసుకోవడం చాలా అన్యాయంగా మరియు అసంబద్ధంగా అనిపిస్తుంది. ఆదాము ఒక పండును కొరికినందువల్ల, యుగాంతం వరకు మానవులందరూ మరణానికి గురికావాలని నిర్ణయించబడినట్లుగా భావించబడుతుంది. అయితే ఈ విషయంలో మన స్థానం ఏమిటి? మరణం మనకు సంభవిస్తుందని మనమందరం స్పష్టంగా చూడగలం. కానీ ఇది ఒక చిన్న పాపం వల్ల జరుగుతుందనేది చాలా వింతగా అనిపిస్తుంది. మనం దీనిని మాటలతో వివరించి, రెండింటినీ పోల్చి చూసినప్పుడు, ఇది అసమానంగానే కనిపిస్తుంది.
ఎందుకంటే ఆ సమయంలో ఆదాము హత్య గానీ, వ్యభిచారం గానీ చేయలేదు, ఎవరినీ దొంగిలించలేదు, దోచుకోలేదు, దేవదూషించలేదు.
దేవుణ్ణి గానీ, లేదా నేటి ప్రపంచంలో విరివిగా ఉన్నటువంటి దుష్టమైన, భయంకరమైన పాపాలను గానీ ఆయన చేయలేదు. అతను చేసింది కేవలం ఒక ఆపిల్ను కొరకడమే; తన భార్య ద్వారా సైతానుచే ప్రేరేపించబడి, మోసగించబడి అలా చేశాడు. యావత్ ప్రపంచం దాని కోసం మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చేంతగా, మరియు ఎన్నో మంచి, శ్రేష్ఠమైన,
29 ట్రినిటీ తరువాత ఇరవయ్యవ ఆదివారం, అక్టోబర్ 13, 1532 మధ్యాహ్నం ప్రసంగించిన ఐదవ ఉపన్యాసం ఇక్కడితో ముగుస్తుంది.
మరియు జ్ఞానులు, నిజానికి, దేవుని కుమారుడు స్వయంగా, ప్రవక్తలు, పితరులు మరియు సాధువులందరితో పాటు మరణించవలసి వచ్చింది. అవును, లోకం మరియు జ్ఞానులు చెప్పినట్లుగా, మరణం అన్ని దురదృష్టాలను అంతం చేస్తుందనే భావనతో తమను తాము ఓదార్చుకునే వారు చెప్పినట్లుగా, ఇక్కడ మరణం తప్ప మరేమీ లేకపోతే! వారు ఆశించినట్లుగా, మరణానంతరం వారికి ఏదైనా మంచి గతి లభిస్తే, దానిని కూడా అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు. అయినప్పటికీ వారు దానిని ఏమాత్రం నిశ్చయంగా నిర్ధారించలేరు; మరియు పునరుత్థానం గురించి వారికి ఏమీ తెలియదు. కానీ, వేరొకరి పాపం కారణంగా, అదీ కేవలం ఒకే పాపం వల్ల, మనమందరం శాశ్వత శిక్షకు, నరకయాతనకు మరియు నరకంలో బాధకు అర్హులమనే ఆలోచనను మానవ హృదయం అంగీకరించడం మరింత కష్టం. ఎందుకంటే, అత్యున్నత జ్ఞానం మరియు మంచితనమైన అటువంటి మహోన్నత మహిమ నుండి వచ్చిన ఈ తీర్పు చాలా అన్యాయంగాను, మరియు ఆ చర్య చాలా నిర్దయగాను అనిపిస్తుంది.
మేము చెప్పినట్లుగా, మనమందరం చనిపోవాలనే ఆలోచన చాలా హాస్యాస్పదంగా ఉందని మనమందరం అంగీకరించాలి; అయినప్పటికీ, ఇది ఆదాము నుండి వచ్చిందని మనం ఇక్కడ విశ్వసించడం నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే, మరణం పాపానికి శిక్ష అని ఏ మానవ హృదయం గానీ, జ్ఞానం గానీ ఎన్నడూ కల్పించలేదు లేదా ఆలోచించలేదు. లేదు, ప్రతి ఒక్కరూ మరణాన్ని మనిషి యొక్క సహజమైన విధిగా భావించారు; దానిని ఒక కుక్క, పంది లేదా మరేదైనా జంతువు యొక్క మరణంతో, లేదా సూర్యోదయం మరియు సూర్యాస్తమయంతో, లేదా గడ్డి పెరగడం లేదా వాడిపోవడంతో పోల్చారు.
అన్ని వస్తువులు స్వభావరీత్యా నశించిపోయేవిగా, వచ్చినట్లే తిరిగి అంతరించిపోయేవిగా పరిగణించబడతాయి. అయితే, మన మరణం మరియు మరణించడం సహజంగా సంభవించదని, అది మన తండ్రి అయిన ఆదాము పాపానికి ఫలం మరియు శిక్ష అని లేఖనం మనకు బోధిస్తుంది. అతను సర్వోన్నత మహిమ గల దేవుడిని ఎంత ఘోరంగా అవమానించాడంటే, అతను మరియు అతని నుండి పుట్టి భూమిపై జన్మించిన వారందరూ శాశ్వతంగా మరణించాలి. భూమిపై ఉన్న ఎవరూ ఈ విపత్తు నుండి తప్పించుకోలేరు లేదా దానిని నివారించలేరు.
మరియు మళ్ళీ, పౌలు ఇక్కడ ప్రకటించినప్పుడు అది ప్రపంచానికి చాలా అసంబద్ధంగా మరియు అబద్ధంగా, అవును, మరింత నమ్మశక్యం కానిదిగా అనిపిస్తుంది: ఒకే వ్యక్తిలో మానవులందరూ తిరిగి లేస్తారు; మరణం మరియు జీవితం రెండూ ఒకే వ్యక్తిపై ఆధారపడి ఉంటాయి; ఈ విషయంలో ప్రపంచం మొత్తం ఏమీ చేయలేదని; ఏ మనిషి యొక్క శక్తి లేదా బలం, ఏ సాధువు యొక్క జీవితం, సద్గుణం మరియు పని కూడా మృతుల నుండి లేవడానికి తగిన కారణం కాదని; ఇది ప్రతి ఇతర మానవుని సామర్థ్యానికి మరియు యోగ్యతకు పూర్తిగా అతీతమైనదని మరియు ప్రపంచానికి తెలియని, దానిచేత తిరస్కరించబడిన, అంతేకాకుండా అత్యంత అవమానకరమైన మరియు దయనీయమైన మరణం పొందిన ఒకే ఒక్క వ్యక్తిలో మాత్రమే కేంద్రీకృతమై ఉందని. ఆయనకే ప్రపంచమంతా గౌరవం ఇవ్వాలి, మరియు మనమందరం తిరిగి లేచే వ్యక్తిగా ఆయనను పరిగణించాలి. ఏ పవిత్ర సన్యాసి, కార్తూసియన్, అవును, ఏ ప్రవక్త, అపోస్తలుడు లేదా అమరవీరుడు కూడా దీనికి ఏమీ తోడ్పడలేరు లేదా [W, XXXVI, 557—559] తమ పనులన్నిటితో దీనికి అర్హత పొందలేరు. మనం దీని గురించి ఆలోచించినప్పుడు ఇది అసంబద్ధంగా కనిపిస్తుంది.
అది తరచుగా నాకే వింతగా, అసాధారణంగా అనిపించేది. ఈ వ్యాసం యొక్క సారాంశాన్ని ఒప్పించడం నిశ్చయంగా కష్టం. ఒక శవాన్ని మోసుకువెళ్లి పాతిపెట్టడం చూసినప్పుడు, మనం ఏదో ఒక రోజు కలిసి లేస్తామని నమ్మి, ఆలోచించడం నాకు కష్టంగా ఉంటుంది. అదెలా, లేదా ఏ శక్తితో? నా వల్ల కాదు, లేదా భూమి మీద ఉన్న ఏ యోగ్యత వల్ల కాదు, కానీ ఈ ఒక్క క్రీస్తు వల్ల. మరియు అది నిజంగా నిశ్చయమైనది; నేను పాతిపెట్టబడతానని, మరొకరు పాతిపెట్టబడటం చూస్తానని నాకు నిశ్చయంగా తెలిసిన మరియు నా కళ్ళతో చూస్తున్న వాస్తవం కంటే ఇది ఎంతో నిశ్చయమైనది. అందువల్ల ఇది క్రైస్తవుల కొరకు ఒక ప్రబోధం మరియు ఒక విశ్వాస సిద్ధాంతం. లోకసంబంధులైన వారందరూ దీనిని పచ్చి మోసంగా భావిస్తారు.
ఒక వ్యక్తి కోసం దేవుడు అంత మూర్ఖంగా ప్రవర్తించి, భేదం లేకుండా ప్రపంచం మొత్తాన్ని ఖండించడం అసాధ్యమని, లేదా మరోవైపు, ఒక వ్యక్తి కోసం మనుషుల యోగ్యత ఏమీ లేకుండా వారందరినీ రక్షించడం అసాధ్యమని వారు వాదిస్తారు.
ఎందుకంటే వారి అభిప్రాయంలో, న్యాయమైన తీర్పు ఇవ్వాలంటే, ఒక నేరస్థుడిని అతని దుష్కార్యాల కారణంగా ఉరితీసినట్లు లేదా శిరచ్ఛేదం చేసినట్లు, ప్రతి ఒక్కరూ ఒక వ్యక్తిగా మరియు వారి వారి యోగ్యతలను బట్టి చావాలి లేదా జీవించాలి. సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత నేరానికి శిక్షించబడతారు మరియు వారి సొంత పుణ్యానికి ప్రతిఫలం పొందుతారు; అలాంటప్పుడు మరొకరి కోసం ఒకరు చావడం లేదా నిర్దోషిగా విడుదల కావడం పూర్తిగా పొంతన లేని విషయం. నేటి టర్కుల నమ్మకం, మరియు నిస్సందేహంగా, అత్యుత్తమ స్థితిలో ఉన్న యావత్ ప్రపంచం యొక్క నమ్మకం కూడా, ప్రపంచం దృష్టిలో న్యాయమైనదిగా మరియు సరైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. అదేమిటంటే, పుణ్యాత్ములు అంతిమ దినాన లేచి జీవిస్తారు, మరియు దీనికి విరుద్ధంగా కూడా జరుగుతుంది. కానీ, ఒకే వ్యక్తి ఇతరులందరికీ బాధ్యత వహించడం, మరియు అందరి చావు లేదా జీవనం అనేది వేరొకరి యోగ్యతలపై ఆధారపడి ఉండటం, అంతా ఒకే తండ్రి నుండి ఉద్భవించిందని మరియు దానికి వేరే కారణం ఏమీ లేదని చెప్పడం — ఇది అభ్యంతరకరంగా మరియు హాస్యాస్పదంగా బోధించడం మరియు ప్రబోధించడంగా పరిగణించబడుతుంది. ఏదేమైనప్పటికీ, ఆ ప్రణాళికను స్వీకరించడానికి దేవుడు అంగీకరించాడు. ఆయన తన కార్యాన్ని నెరవేరుస్తూ, దానిని ఎవరూ గ్రహించలేనంతగా లోకాన్ని, జ్ఞానులను వెర్రివాళ్లను చేయాలని కోరుకుంటున్నాడు.
ఎందుకంటే, మనము అర్థం చేసుకొని, ఆయనకు వివరించగలిగే దానిని ఆయన చేసినట్లయితే, దానివల్ల ఆయనకు కలిగే ఘనత ఏమిటి? లేదా, మనము ఆయనకు ఉపదేశించడాన్ని అనుమతించే, లేదా మనచే నడిపించబడి మన జ్ఞానం ప్రకారం పనిచేసే ఆయన ఎలాంటి దేవుడు అవుతాడు? కానీ వాస్తవానికి, ఆయన తన జ్ఞానం మనకంటే గాఢంగా ఉండే రీతిలో పనిచేస్తాడు; మనం దానికి లొంగి, విమర్శించడం మానుకోవాలి. మనం ఇలా చెప్పాలి:
నా జ్ఞానం ప్రకారం ఇది మంచిదిగా అనిపించదు; అయినప్పటికీ, మీరు చెబుతున్నారు కాబట్టి, ఇది న్యాయమైనది మరియు మంచిది. ఎవరైతే అలా చేయకుండా, దేవుని జ్ఞానం కంటే తన సొంత జ్ఞానానికే ఎక్కువ స్థానం ఇచ్చి తీర్పు తీరుస్తారో...
అందువల్ల అతడు తాను చేసే దాని విషయంలో జాగ్రత్తపడాలి. అయితే మనం మన వివేకాన్ని ఇక్కడి విషయాలకే పరిమితం చేసుకుని, దానిని ఆవులు, గుర్రాలు, చెట్లు, ఇళ్ళు, పొలాలు మొదలైన వాటికి వర్తింపజేద్దాం. ఈ విషయంలో మీరు తెలివిగా వ్యవహరించి, మీకు నచ్చినట్లుగా తీర్పు తీర్చి, పాలించవచ్చు మరియు మీ అభిప్రాయానికే కట్టుబడి ఉండవచ్చు.
కానీ మనం ఆయన జ్ఞానంలోను, పరిపాలనలోను జోక్యం చేసుకోకూడదు. అది మనకు చాలా ఉన్నతమైనది మరియు దూరమైనది, ఎందుకంటే మనం ఆయన క్రింద ఉన్నాము మరియు ఆయన మన సృష్టికర్తగాను, ప్రభువుగాను మనపై ఉన్నాడు. అందువల్ల మనం ఆయన మాట వినాలి మరియు ఆయన చెప్పేది నమ్మాలి, తద్వారా ఆయన ఘనత కళంకం లేకుండా నిలిచి, మన మహిమ గానీ, యోగ్యత గానీ లేకుండా కేవలం ఆయన కృప మరియు కరుణ మాత్రమే విజయం సాధిస్తాయి.
పౌలు బోధించడానికి మరియు ప్రకటించడానికి ఎంతో ఇష్టపడే సందేశం అదే. కానీ, నేను ఎల్లప్పుడూ చెప్పినట్లుగా, ఈ విషయాన్ని అంగీకరించి, విశ్వసించగల స్థితిలో ఉన్న క్రైస్తవులకు మాత్రమే ఇది ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది. వారు తమ పాపాన్ని, మరణాన్ని అనుభవిస్తారు. తాము ఆదాము ద్వారా పాపంలో పడి, దేవుని ఉగ్రతకు మరియు శిక్షకు గురై, మరణానికి బాధ్యులయ్యామని వారు ఒప్పుకుంటారు. ఆ ఆలోచన వారిని నిరంతరం పీడిస్తుంది, మరియు వారు దాని నుండి విముక్తి పొందాలని కోరుకుంటారు. శరీర రీత్యా వారు కూడా చనిపోవడానికి ఇష్టపడనప్పటికీ, దాని నుండి విముక్తి పొందాలనే వారి కోరిక, పునరుత్థానం కోసం వారి ఆకాంక్ష, మరియు క్రీస్తు తమను వీటి నుండి విడిపిస్తాడనే నిరీక్షణతో పాపమరణాల భయాన్ని సహించడానికి వారికున్న సంసిద్ధత ద్వారా వారు ఓదార్చబడతారు. వారి హృదయాలలో మాటలకు అందని లోతైన ఆర్తనాదాలు, సర్వశక్తితో చేసే ఆర్తనాదం తప్ప మరేమీ లేదు, దానిని సెయింట్ పాల్ ఇలా వ్యక్తపరిచారు: "ఈ మరణ శరీరము నుండి నన్ను ఎవరు విడిపిస్తారు. యేసు ద్వారా దేవునికి స్తోత్రములు."
"మన ప్రభువైన క్రీస్తు, మొదలైనవి." అతను ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది: "నిజమే, ఆదాము నుండి నాకు కలిగిన మరణాన్ని, దుఃఖాన్ని నేను అనుభవిస్తున్నాను. ఇది నాకు ఎంత తీవ్రమైన బాధను కలిగిస్తుందంటే, నా శరీరంలోనే నా హృదయం కరిగిపోతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. అయినప్పటికీ, దీనికి పరిష్కారంగా నేను మానవుడైన యేసుక్రీస్తును పట్టుకొని, ఆయన ద్వారా నాకు జీవం ఉందనే జ్ఞానంలో ఓదార్పు పొందుతున్నాను." ఇది, ఒప్పుకోవలసిందే, దాదాపుగా గ్రహించలేని ఓదార్పు. అటువంటి లోతైన నిట్టూర్పులు, ఆకాంక్షలతో తనను తాను ఓదార్చుకోవడం ఒక బలహీనమైన ప్రయత్నమే, ఎందుకంటే హృదయం తీవ్రంగా కొట్టుకుంటూ, పాపం యొక్క తీవ్రమైన భారం మరియు మరణ భయం తప్ప మరేమీ అనుభూతి చెందదు, కాబట్టి అది కేకలు వేయక తప్పదు. అయినప్పటికీ, దీని నుండి విముక్తి పొంది రక్షింపబడాలనే కోరిక తప్ప అది మరేమీ అనుభూతి చెందదు, మరేమీ వ్యక్తపరచజాలదు. అందువల్ల హృదయం కేవలం తన నిట్టూర్పుల ద్వారానే నిలబడాలి, పోషించబడాలి. కానీ అటువంటి భయంలోనే నిజమైన ఓదార్పును వెతకమని ఒక క్రైస్తవునికి బోధించే ఉద్దేశ్యాన్ని ఇది నెరవేరుస్తుంది; తనలో గానీ, మనుష్యులలో గానీ, లేదా మరే ఇతర సృష్టిలో గానీ కాదు, కేవలం క్రీస్తులోనే. ఆయన ద్వారా మాత్రమే ఎంతగానో సంపాదించబడింది మరియు పొందబడినది ఏమనగా, ఆదాము ద్వారా సంక్రమించిన పాపం మరియు మరణం మనకు హాని చేయవు, కానీ మనం దాని ద్వారా మరియు దాని నుండి జీవం పొందుతాము.
క్రైస్తవేతరులు మరియు అవిశ్వాసులైన పరిశుద్ధులు దీనిని చేయలేరు, అయినప్పటికీ వారి గడియ వచ్చినప్పుడు వారు కూడా కేకలు వేస్తూ భయభ్రాంతులకు గురవుతారు. కానీ, వారి సొంత యోగ్యత ఏమీ లేకుండా, క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు వారిని దీని నుండి విడిపిస్తాడని నమ్మేంతగా వారి ఆలోచనలు వారిని ఉన్నత స్థితికి తీసుకువెళ్ళలేవు, వారి హృదయాలు అంతగా నిట్టూర్పులు విడవలేవు; లేదు, వారు భయంతో, వణుకుతో నిరాశ చెందాలి. ఎందుకంటే మరణం నుండి ఎలా తప్పించుకోవాలో చెప్పే ఈ సిద్ధాంతం వారికి తెలియదు, అదేమిటంటే, ఇది కేవలం ఈ ఒక్క క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. ఈలోగా వారు తమ భయంతో, మొదట ఈ పరిశుద్ధుని వద్దకు, ఆ తర్వాత మరొకరి వద్దకు పరుగెత్తుతారు. వారు ఇక్కడ ఒక కార్యం కోసం, అక్కడ మరొక కార్యం కోసం వెతుకుతారు. కానీ ఒక క్రైస్తవుడు వాటన్నిటినీ పరిగణనలోకి తీసుకోడు, ఎందుకంటే మనలో అంతర్లీనంగా ఉన్న మరణానికి వ్యతిరేకంగా భూమిపై ఏ సహాయమూ లేదని అతను నేర్చుకున్నాడు మరియు అనుభవించాడు. వాస్తవానికి, ఒక క్రైస్తవుడు కూడా ఇతరుల వలెనే మరణాన్ని భరించాలి మరియు బాధపడాలి. మరియు నిస్సందేహంగా అది అతనికి భయాన్ని, బాధను కలిగిస్తుంది. కానీ అతను క్రీస్తు ద్వారా మరణం నుండి తనను విడిపిస్తాడని నమ్ముతూ, కేవలం దేవునికి మాత్రమే మొరపెడతాడు. ఆ విధంగా అతను ఈ జీవితం నుండి నిష్క్రమించే వరకు ప్రతిదినం తనను తాను బలపరుచుకుంటాడు.
అంతేకాకుండా, నేను ఇంతకుముందు చెప్పిన ప్రయోజనాన్ని మనం అనుభవిస్తున్నాము, అదేమిటంటే, క్రీస్తులో మరణం ఈనాటికీ దాని అర్థాన్ని కోల్పోయింది మరియు పునరుత్థానంలో ఒక భాగం — నిజానికి ఉత్తమమైన మరియు ప్రధానమైన భాగం — ఇప్పటికే జరిగిపోయింది, మరియు క్రీస్తు ద్వారా మన హృదయాలలో దీని రుచిని మనం పొందాము, మరియు దేవునికి స్తోత్రం, శత్రువుకు ఆచరణాత్మకంగా పళ్ళు లేకుండా పోయిన మరియు అతను తన కత్తిని కోల్పోయిన స్థితికి మనం చేరుకున్నాము. ఎందుకంటే మనం లెక్కగట్టుకుంటే, అతను ఇప్పటికే ప్రపంచాన్ని దాదాపుగా మింగివేసి, పీపాను చివరి చుక్క వరకు ఖాళీ చేశాడని, మానవ జాతిలో అధిక భాగాన్ని — తల, ఛాతీ, ఉదరం, మరియు కాళ్ళను, దాదాపు పాదాలను కూడా — చంపేశాడని మనం కనుగొంటాము. ఎందుకంటే ఈనాడు మనం, దానియేలు 7వ అధ్యాయంలో ప్రస్తావించిన గొప్ప ప్రతిమ యొక్క చివరి కాలివేళ్ళ కన్నా ఎక్కువ ఏమీ కాదు. ఎందుకంటే నాలుగు రాచరికాలు, లేదా సామ్రాజ్యాలు, ఇప్పటికే గత చరిత్రగా మిగిలిపోయాయి, మరియు ప్రవక్తలు, పితరులు, మరియు క్రీస్తు స్వయంగా తన అపొస్తలులు మరియు పరిశుద్ధులతో సహా అందరూ గతించిపోయారు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, క్రైస్తవ ప్రపంచంలో అత్యధిక భాగం, దానికి తోడు గొప్ప మరియు అత్యంత జ్ఞానవంతులైన రాకుమారులు, ప్రభువులు మరియు రాజులు కూడా కన్నుమూశారు. ఇక తాగడానికి మిగిలింది చివరి చిన్న పానీయం మాత్రమే, మరియు అంతానికి చేరువలో ఉన్నది కేవలం ఒక చిన్న గెంతు మాత్రమే. ఇది ద్రాక్షపండ్ల కోత సమయంతో పోల్చదగినది. దాదాపు ద్రాక్షపండ్లన్నీ కోసేశారు, తీగలపై ఒకటి లేదా రెండు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి.
లేదా అది ఒక చెట్టును ఊపడం లాంటిది; రెండు లేదా మూడు పండ్లు మాత్రమే వేలాడుతూ మిగిలి ఉంటాయి. మొత్తం పంట లేదా ద్రాక్షపండ్ల ముందు ఇవి ఏమాత్రం ప్రాముఖ్యత లేనివిగా కనిపిస్తాయి. అలాగే మృత్యువు కూడా తన వధను దాదాపు పూర్తి చేసి, తన పాలనను దాదాపుగా ముగించింది. కానీ, మిగిలి ఉన్న ఆ కొద్దిపాటి భక్తుల సమూహాన్ని కూడా పూర్తిగా భక్షించేంత వరకు దానికి తృప్తి కలగదు.
మరోవైపు, క్రీస్తు తనలోను, తన పరిశుద్ధులలోను జీవాన్ని ఇప్పటికే కలుగజేశాడు, అది కూడా దాదాపు చివరి వరకు. ఎందుకంటే ఆయన మనకు శిరస్సుగా పైన సింహాసనంపై ఆసీనుడై, మానవజాతి మొత్తాన్ని ఎంతటి శక్తితో, మహిమతో పరిపాలిస్తున్నాడంటే, ఆయనతో పోలిస్తే ఈ ప్రపంచమంతా ఏమీ కాదు. ఆయన పునరుత్థానంపై విశ్వాసం ఉంచడం ద్వారా, ఆయన తన శరీరంలో అతి పెద్ద భాగాన్ని, అంటే క్రైస్తవ ప్రపంచాన్ని, ఇప్పటికే తన సొంతం చేసుకున్నాడు. కాబట్టి, దేహాలు ఇంకా సమాధిలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న ఆయన సొంతవారు పూర్తిగా లేవడానికి ఒక్క క్షణం, అవును, ఒక్క క్షణం కూడా మిగిలి లేదు. ఎందుకంటే, కొద్దిమంది తప్ప వీరందరూ తమ బాధల నుండి తీసివేయబడ్డారు, మరియు వారిలో సగానికి పైగా క్రీస్తులో జీవిస్తున్నారు, ఎందుకంటే వారు విశ్వాసంలో జీవించి, సహించారు. ఎందుకంటే క్రీస్తు ఇలా అంటున్నాడు (మత్తయి 22:32), అబ్రాహాము మరియు ఇతర పరిశుద్ధులందరూ ఈ జీవితాన్ని విడిచిపెట్టినప్పటికీ, దేవుని దృష్టిలో జీవిస్తున్నారు, ఎందుకంటే మనకు చనిపోయినవారి దేవుడు కాదు, జీవించేవారి దేవుడు ఉన్నాడు. కాబట్టి మరణం తన శక్తిని ఇప్పటికే కోల్పోయింది, మరియు వధించడానికి దానికి ఇంకా కొద్దిమంది ప్రజలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నారు; దాదాపు అందరూ ఇప్పటికే మరణాన్ని దాటిపోయారు, మరియు ఆ సమయం సమీపించింది
దేవుడు మనందరినీ తిరిగి సజీవులుగా నిలబెట్టి, మరణాన్ని, పాతాళాన్ని మన పాదాల క్రింద పడవేస్తాడు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, మన తల, అవును, మన వీపు, మన పొట్ట, మన భుజాలు మరియు కాళ్ళు ఇప్పటికే మృత్యువు నుండి దాటిపోయాయి, మరియు మృత్యువుకు మనపై ఇంకా ఉన్న పట్టు కేవలం ఒక చిన్న కాలి బొటనవేలుకు మాత్రమే పరిమితం. ఇది కూడా త్వరలోనే విడిపోతుంది. అందువల్ల, ఇప్పుడు ఈ లోకాంతానికి చేరుకున్న మనకు, ఇది కేవలం కొద్ది కాలమేనని, మనం మన చివరి అంకంలో ఉన్నామని, మరియు మనకు తెలియకముందే మనమందరం క్రీస్తు ప్రక్కన నిలబడి ఆయనతో శాశ్వతంగా జీవిస్తామనే ధైర్యమైన ఓదార్పు ఉంది.
కాబట్టి, మనం దేవుని వాక్యాన్ని విశ్వసిస్తే, ఇక్కడ పౌలు చేసిన ప్రకటన హాస్యాస్పదంగా అనిపించినా అది మనకు బాధ కలిగించకూడదు, అదేమిటంటే, మనమందరం ఒకే మనిషిలో మరణించినట్లే, ఒకే మనిషిలో తిరిగి లేస్తాము. మన తప్పు లేకుండానే ఆదాము ద్వారా మనం పాపంలోకి వచ్చాము కాబట్టి, మరియు మనంతట మనం ఆ పాపం నుండి విడిపించుకోలేము కాబట్టి, అది సంతోషాన్నిచ్చింది.
పాపమే లేని ఒకే ఒక్క మనిషి ద్వారా దేవుడు తన దైవిక జ్ఞానంతో, మంచితనంతో మనకు నీతిని, నిత్యజీవాన్ని తిరిగి అనుగ్రహించాడు. ఎందుకంటే, మనం పాపంలోనూ, మరణంలోనూ ఉండిపోవాలని ఆయన కోరుకోలేదు; ఒకవేళ క్రీస్తు రాకపోయి ఉంటే అదే జరిగి ఉండేది. కాబట్టి ఇదంతా కేవలం ఆయన కృపే. ఇప్పుడు మనం ఆదాముతో పాటు మరణించడం వలన మనకు ఇకపై ఎలాంటి హాని జరగదు.
దీనికి విరుద్ధంగా, మనం దాని నుండి ఒక ప్రయోజనాన్ని పొందుతాము, అదేమిటంటే, మనం చనిపోలేకపోయి ఉంటే మనకు లభించే జీవితం కంటే చాలా మెరుగైన జీవితం.
ఒక్కటే విషయం, మన బాహ్య మానవునికి, అంటే మన రక్తమాంసాలకు, మరణం ఇప్పటికీ అసహ్యంగానే అనిపిస్తుంది; అతడు దానిని అయిష్టంగానే సమీపిస్తాడు. ఎందుకంటే బాహ్య మానవుడు మరోలా ప్రవర్తించలేడు; అది అతనిలో అంతర్భాగం మరియు అంతర్లీనంగా ఉంటుంది.
|W, XXXVI, 564, 565] ఆదాము నుండి సంక్రమించిన అతని స్వభావంలో, అతను మరణానికి భయపడి అతని నుండి పారిపోతాడు.
అయితే, తనకు ముందు మరణించిన పరిశుద్ధులందరితో పాటు, క్రీస్తునందు తనకు నిశ్చయముగా జీవం ఉందన్న జ్ఞానంలో అతడు ఓదార్పు పొందగలడు. క్రీస్తు అప్పటికే ఉన్నత సింహాసనంపై ఆసీనుడై, తన కొరకు మరియు వీరందరి కొరకు జీవిస్తున్నాడు. కాబట్టి, మనకు ముందు మరణించిన వారిలోనూ, మనలోనూ దీనిలో సగానికంటే ఎక్కువ భాగాన్ని మనం అప్పటికే సంపాదించుకున్నాము. అయినప్పటికీ, ఇదంతా మనం ఉచితంగా, అనర్హంగా పొందుకున్నాము. మనం బాప్తిస్మం పొందడం, సువార్త వినడం, మరియు క్రీస్తును హత్తుకొనడం తప్ప మరేమీ మనం అందించము — ఇవన్నీ మన క్రియలు కావు, కేవలం దేవుని కృప మాత్రమే. కాబట్టి, మనం ఒక తండ్రి మరియు తల్లి ద్వారా అతనికి జన్మించి, అతని రక్తమాంసాలుగా అతనికి అంటిపెట్టుకొని ఉండటం తప్ప, ఆదామునందు పాపంలో పడటానికి మనం ఏమీ అందించము. ఎందుకంటే ఆయన మనందరినీ తన వెంట నడిపించాడు. ఆయన ఒక ఎత్తైన పర్వతం ఎక్కి, పైకి వెళ్తూ కిందపడి, తనను అనుసరించిన వారందరినీ తనతోపాటు అడుగు భాగానికి లాక్కెళ్లే వ్యక్తిలా ఉన్నాడు. ఇప్పుడు, నేను ఆదాము ద్వారా మరణాన్ని సంపాదించుకున్నట్లే, క్రీస్తు ద్వారా జీవాన్ని సంపాదించుకుంటున్నాను.
నా వంతుగా నేను తరువాతి దానికి ఏమీ తోడ్పడను; నేను కేవలం దీనిని విశ్వాసంతో అంగీకరిస్తాను లేదా స్వీకరిస్తాను.
అందువల్ల, అక్కడ ఉన్న దుఃఖం, శోకం ఎంత గొప్పగా ఉన్నాయో, ఇక్కడ ఉన్న కృప, ఓదార్పు, ఆనందం కూడా అంతే గొప్పవి; నిజానికి, అంతకంటే గొప్పవి కూడా. జరిగిన హానిని మించి ప్రయోజనం ఎంతో అధికంగా ఉంటుంది. ఎవరైనా నాకు చిన్న హాని చేస్తే, దానికి బదులుగా మరొకరు నాకు గొప్పగా పరిహారం చెల్లిస్తే, నేను ఫిర్యాదు చేయడానికి కారణమేమిటి? అది ఒక దొంగ నా దగ్గర నుండి పది ఫ్లోరిన్లు దొంగిలిస్తే, ఒక ధనవంతుడు నాకు వంద ఫ్లోరిన్లు తిరిగి ఇచ్చినట్లు ఉంటుంది. అందువల్ల, సైతాను నా శరీరాన్ని అన్ని రకాల కీడులతో చంపినప్పుడు, క్రీస్తు దానిని ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని కంటే ఎంతో మహిమాన్వితమైన, అందమైన, మరియు తేజోవంతమైన స్థితిలో నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు. అందువల్ల మనం చనిపోవడానికి ఇష్టపడకపోవడం గురించి చింతించకూడదు, కానీ దానికి బదులుగా ఆ పరలోక జీవితంలో మనకు లభించబోయే సంతోషాన్ని, ఆనందాన్ని స్పష్టంగా ఊహించుకోవాలి. ఇది, ఆదాము వల్ల మనం ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్న నష్టం మరియు దుఃఖం కంటే వర్ణనాతీతంగా గొప్పదిగా మరియు మరింత మహిమాన్వితమైనదిగా ఉంటుంది.
23. అయితే ప్రతిఒక్కరూ తమ తమ వరుసక్రమంలో: క్రీస్తు ప్రథమ ఫలము, ఆ తరువాత ఆయన రాకడలో క్రీస్తుకు చెందినవారు.
ఇక్కడ సెయింట్ పాల్, మరికొందరు మృతులలో నుండి లేచి క్రీస్తుతో పరలోకంలో ఉన్నారా లేదా అనే ప్రశ్నను చర్చించలేదు. ఆయన క్రీస్తును ఒకే మనిషిగా మాత్రమే ప్రస్తావిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఆయన ఈ విషయాన్ని దాని సారాంశం ప్రకారం ప్రత్యేకంగా మరియు స్వచ్ఛంగా ప్రదర్శించాలనుకుంటున్నాడు, ఆ ఒకే మనిషిని,
క్రీస్తు, జీవానికి లేదా పునరుత్థానానికి మూలం మరియు ఆరంభకుడు.
కాబట్టి, ఉదాహరణకు, హనోకు మరియు ఏలీయా వంటి అనేకమంది పరిశుద్ధులు క్రీస్తు కంటే ముందే పరలోకానికి ఆరోహణమయ్యారా, లేదా అనేకమంది ప్రజలు ఆయన ద్వారా పునరుత్థానం చేయబడ్డారా లేదా ఆయనతో పాటు లేచారా అనేది ఇక్కడ చర్చించాల్సిన ప్రశ్న కాదు. ఇక్కడ మనం, ఒకరిద్దరు మృతులలో నుండి ఎలా లేచారనే వ్యక్తిగత పునరుత్థానం గురించి వ్యవహరించడం లేదు, కానీ సార్వత్రిక పునరుత్థానం గురించి మరియు దానికి శిరస్సు లేదా కారణభూతుడైన క్రీస్తు గురించి చర్చిస్తున్నాము. ఎందుకంటే, అనేకమంది ప్రజలు ప్రత్యేక పరిస్థితులలో లేచారా లేదా అనేది నాకు ఏమాత్రం ముఖ్యం కాదు. కానీ క్రీస్తు లేచాడని మరియు మనం కూడా అక్కడికి ఎలా లేదా ఎప్పుడు చేరుకోబోతున్నామో తెలుసుకోవడం చాలా ముఖ్యం; అనగా, మనం ఆయన ద్వారా ఈ కన్నీటి లోయ నుండి నడిపించబడి, ఆయన ఉన్నచోట నివసిస్తాము.
ఆయన ఈ మాటలను చేర్చినప్పుడు ఆయన ఉద్దేశ్యం అదే. ఆయన క్రీస్తును, లేవబోయే మనందరితో కలిపి, ఆయనను శిరస్సుగా మరియు ఆదిగా చేస్తాడు. ఆయన దానిని ఈ విధంగా వ్యక్తపరుస్తాడు: "ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ క్రమంలో," అంటే ఒకరి తర్వాత ఒకరు; మొదట క్రీస్తు, ఆ తర్వాత మనం. మరియు దానితో ఆయన, అన్ని రకాల వట్టి మాటలతో ఈ విషయంలో గందరగోళం సృష్టించిన తన వర్గాలపై కూడా దెబ్బ కొడతాడు. కొందరు పునరుత్థానం ఎప్పుడో జరిగిపోయిందని లేదా భవిష్యత్తులో దానిని ఆశించకూడదని అన్నారు. వారు ఇలా అన్నారు: "నిస్సందేహంగా క్రీస్తు లేచాడని మీరు చెప్పడం మేము వింటున్నాము. ఈ వాస్తవం నుండి మేము కూడా లేస్తామని మీరు నిర్ధారణకు వస్తున్నారు. అయితే, ఇది ఎప్పుడు జరుగుతుంది? లేదా మొదట ఎవరు, ఆ తర్వాత ఎవరు లేస్తారు? ఎందుకంటే లేచిన వారెవరూ మాకు కనిపించడం లేదు, క్రీస్తు కూడా కాదు." ఈ విధంగా వారు ఈ విషయాన్ని ఎగతాళి చేసి, అపహాస్యం చేశారు, అందులో ఏమీ లేనట్లుగా లేదా వారి పునరుత్థానం కేవలం ఆధ్యాత్మికంగా మాత్రమే జరిగినట్లుగా ప్రవర్తించారు. అటువంటి వారికి పౌలు ఇలా జవాబు చెప్పాలనుకుంటున్నాడు: "నిజమే, నా ప్రియ మిత్రమా, ఒక ఆవు కొత్త గుమ్మం వైపు చూసినట్లుగా నువ్వు దానిని చూస్తూ ఉండటానికి, దీనిని నీ ముక్కు ముందే ఉంచాలని ఆశిస్తున్నావు. అపొస్తలులు కూడా క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని చూడలేదు."
ఆయన సిలువపై వేలాడుతూ సమాధిలో ఉంచబడ్డాడు. వారు కూడా ఆ సమయం కోసం వేచి ఉండవలసి వచ్చింది." కాబట్టి, క్రీస్తు శిరస్సుగాను, ప్రథమ ఫలముగాను ఇప్పటికే లేచాడని మనకు తెలుసు కాబట్టి, మనం కూడా దానిని చూడకుండానే ఈ రోజు విశ్వసించాలి. ఈలోగా, మనం కూడా ఆయనను అనుసరించే సమయం కోసం వేచి ఉండాలి.
పునరుత్థానం ఈ విధంగా జరగదని సెయింట్ పాల్ చెప్పారు: క్రీస్తు తనకు ముందు మరణించిన వారందరినీ వెంటనే తనతో పాటు తీసుకువెళ్ళడు; అలాగే, ఆయన తర్వాత మరణించే క్రైస్తవులను ఒక్కొక్కరిగా, ఒకరి తర్వాత ఒకరిని మేల్కొలపడు. లేదు, ఆయనే ముందుగా వచ్చినవాడు మరియు శిరస్సుగా ఉండవలసి ఉంది; ఆయనకు ముందు ఉన్నవారు మరియు ఆయన తర్వాత వచ్చేవారు అనే తేడా లేకుండా, ఈ భూమిపై వారికి నియమించబడిన సమయంలో, క్రైస్తవులందరికీ ఆయనలో ఆత్మీయంగా జీవించే సామర్థ్యాన్ని ఆయన సంపాదించి పెట్టవలసి ఉంది. మరియు సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆయన ఒక రోజున తనకు చెందిన వారందరినీ ముందుకు రమ్మని పిలుస్తాడు, అప్పుడు ఆయన...
15:24 1 కొరింథీయులకు 15:15 [W, XXXVI, 566—568] ఆయన వారిని తనతో నడిపిస్తాడు. ఆయన గడియ ఆసన్నమైనప్పుడు లేచాడు. ఆ విధంగానే, మన గడియ వచ్చినప్పుడు మనం కూడా లేచి ఆయనను అనుసరిస్తాము. ఎందుకంటే, ఆయన సొంతవారందరూ సమకూర్చబడక ముందే ఆయన మనలను మేల్కొలపడు. ఇంకా అనేకులు పుట్టవలసి ఉన్నందున, వారు కూడా చేర్చబడే వరకు మరియు ప్రతిదినం మనలను సంహరించే మరణం పూర్తిగా ఆగిపోయి, నిర్మూలించబడే వరకు మనము మరియు మరణంలో మనకంటే ముందు వెళ్ళినవారు వేచి ఉండాలి, ఈ విషయాన్ని సెయింట్ పాల్ మనకు కొద్దిసేపటి తర్వాత తెలియజేస్తాడు.
"ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ క్రమంలో" అని మనం చదివినప్పుడు ఇక్కడ దాని అర్థం అదే.
ఈ మాటలు ఆయన పునరుత్థానానికి, మన పునరుత్థానానికి మధ్య భేదాన్ని చూపుతాయి. ఎందుకంటే, ఆ క్రమం ప్రకారం ఆయనే ప్రథముడుగా ఉండాలి; ఆయనే మార్గాన్ని ఏర్పరచి జీవాన్ని పుట్టించాలి. ఆ తరువాత, ఆయన తన సభ్యులైన వారందరినీ, అనగా పునరుత్థానమునకు చెందిన వారందరినీ ఒకరి తరువాత ఒకరిని సమకూర్చి, ఆయన నియమించిన ఒకే దినమున వారందరూ ఏకమై ఆయనతో నిత్యము జీవించేలా చేస్తాడు. ఈలోగా, ఆయన ఒక్కడే ప్రథమ ఫలములుగా, అనగా 'ప్రిమిటియా'గా మిగిలి ఉంటాడు; మరియు ఆయనయందు విశ్వాసముంచు మనము సగానికంటే ఎక్కువగా ఆయనయందు జీవిస్తాము.
ఆయన మన శరీర రక్తములైన ఆ చిన్న శేషాన్ని కూడా పూర్తిగా బయటకు తీస్తాడు. ఈ విధంగా ఆయన తన క్రమంలోను, మనం మన క్రమంలోను ఉంటాము. మన శిరస్సు అయిన ఆయన మనకంటే ముందుగా వెళ్ళినందున, మన సంపూర్ణ శరీరం ఒక్క ముక్కగా సరైన సమయంలో ఆయనను అనుసరించి, ఆయన ఉన్నచోటనే నిలిచి ఉంటుందనే నిశ్చయమైన నిరీక్షణ మనకు ఉంది. ఇది రహస్యంగానో, ఏదో ఒక మూలననో, ఒకరు ఇక్కడ, మరొకరు అక్కడ లేవడంలానో జరగదు; కాదు, మరణం, పాపం, మరియు ప్రతి కీడు అంతమై, అంతా స్వచ్ఛమైన జీవము మరియు ఆనందంగా ఉన్నప్పుడు, ఇది యావత్ ప్రపంచం చూసే ఒక బహిరంగ దృశ్యంగా ఉంటుంది. అంతేకాకుండా, ఆయన వాగ్దానానికి అనుగుణంగా మన శరీరాలు, సకల ప్రాణుల శరీరాలతో పాటు, ఒక నూతన స్పష్టతను పొందుతాయి. అందువల్ల, నేను చెప్పినట్లుగా, అనేకులు వేర్వేరుగా లేచారా అనే ప్రశ్నను ఇక్కడకు లాగకూడదు; ఎందుకంటే వారిలో అది ఇంకా వ్యక్తమవ్వలేదు, ఆ సమయంలో ప్రబలే అంతిమ అస్తిత్వం కూడా వ్యక్తమవ్వలేదు.30
24. అప్పుడు అంతం వస్తుంది, ఆయన ప్రతి పరిపాలనను, ప్రతి అధికారాన్ని మరియు శక్తిని నాశనం చేసిన తర్వాత రాజ్యాన్ని తండ్రియైన దేవునికి అప్పగిస్తాడు.
క్రీస్తుకు చెందిన మనము లేచి ఆయనను వెంబడించవలసిన గడియ వచ్చినప్పుడు, అప్పుడు అంతా నెరవేరుతుందని, మరియు లేఖనం సూచించే అంతం సమీపించి ఉంటుందని ఆయన చెప్పాలనుకుంటున్నారు. ఈ భూలోక జీవితం దానిలోని సమస్త దుఃఖాలు మరియు దురదృష్టాలతో అంతమవుతుంది, నీచమైన సైతాను తన పరిపాలనతో అంతమవుతుంది, అవును, లౌకిక మరియు ఆధ్యాత్మిక పదవులు కూడా ముగుస్తాయి. సంక్షిప్తంగా, భూమిపై ఉన్నవన్నీ అంతమవుతాయి, మరియు పరిశుద్ధులందరితో కలిసి మనము కోరుకున్నది మరియు ఎదురుచూసినది... 30 అక్టోబర్ 20, 1532 మధ్యాహ్నం, త్రిత్వానంతర ఇరవై ఒకటవ ఆదివారం నాడు ప్రసంగించిన ఆరవ ప్రసంగం ఇక్కడ ముగుస్తుంది.
[W, XXXVI, 568, 569] ప్రపంచ ఆరంభం ప్రవేశపెట్టబడుతుంది, అనగా, దేవుడు తానే ఏకైక ప్రభువుగా ఉండి, తన పిల్లలమైన మనలో ఏకైక పరిపాలిస్తాడు. ఈ పరిపాలనకు అంతం ఉండదు. ఆయన ప్రతి పరిపాలనను, అధికారాన్ని రద్దు చేసి, తానే సర్వస్వంగా ఉంటానని చెప్పినప్పుడు, అంతం అనడంలో తన ఉద్దేశ్యం ఏమిటో ఆయనే వివరిస్తారు.
రాబోయే జీవితం, ఈ తాత్కాలిక జీవితంలా నియంత్రించబడదు. దానికి స్త్రీపురుషులు, పిల్లలు, ఇల్లు, పొలాలు, దాసులు, దాసీలు, ఇంకా వివాహ బంధానికి సంబంధించిన లేదా దాని నుండి ఉద్భవించే ప్రభుత్వం, ప్రజలు, భూమిపై ఉండే ఇతర పదవులు, అధికారాలు వంటివన్నీ అవసరం ఉండవు. నిశ్చయంగా, స్త్రీపురుషులు వారి వారి స్వభావం మరియు వ్యక్తిత్వం రీత్యా ఉంటారు, కానీ పిల్లలను కనడం, ఇల్లు కట్టుకోవడం, లేదా దైనందిన ఆహారం, పానీయాలు, బట్టలు, పాదరక్షలు మొదలైనవి సమకూర్చడం వంటి ఉద్దేశ్యాలతో కాదు. దేవుడు వివాహాన్ని ఏర్పాటు చేసిన ప్రతి ఉద్దేశ్యం, అంటే భార్యాభర్తలు కలిసి జీవించి, పిల్లలను కని, ఆ తర్వాత నగరాన్ని, దేశాన్ని, ప్రజలను పరిపాలించడం అనేది ఈ జీవితంలో వదిలివేయబడుతుంది. ఎందుకంటే, వివాహ బంధం ఎక్కడ స్థాపించబడితే, ప్రపంచ పరిపాలనకు సంబంధించిన ప్రతిదీ సహా మిగిలినవన్నీ దానిని అనుసరించాల్సిందే. కానీ వివాహ బంధం ఇకపై ఉండదు కాబట్టి, మిగిలినవన్నీ కూడా తప్పనిసరిగా అంతమైపోతాయి.
ఆ తర్వాత, క్రీస్తు "రాజ్యాన్ని తండ్రియైన దేవునికి అప్పగిస్తాడు, మొదలైనవి" అని సెయింట్ పాల్ చెప్పారు. అది ఎలా సాధ్యం? క్రీస్తు నిరంతరం రాజుగా ఉంటాడని, ఆయన రాజ్యానికి అంతం ఉండదని లేఖనాల్లో ప్రతిచోటా ప్రకటించడం లేదా? ఆయన రాజ్యాన్ని తండ్రికి అప్పగించి, తన కిరీటాన్ని, రాజదండాన్ని, మరియు సమస్తాన్ని ఆయన ఒడిలో ఉంచుకుని, ఆయనకు లోబడతాడని ఇక్కడ చేసిన ప్రకటనతో అది ఎలా ఏకీభవిస్తుంది? జవాబు: సెయింట్ పాల్ ఇక్కడ భూమిపై క్రీస్తు యొక్క ప్రస్తుత రాజ్యం గురించి మాట్లాడుతున్నారు. ఇది విశ్వాస రాజ్యం, దీనిలో ఆయన వాక్యం ద్వారా పరిపాలిస్తాడు, కానీ కంటికి కనిపించే మరియు బహిరంగ రీతిలో కాదు. ఇది మేఘం గుండా సూర్యుడిని చూడటం లాంటిది. నిశ్చయంగా, ఒకరు కాంతిని చూస్తారు కానీ సూర్యుడిని కాదు. కానీ మేఘాలు తొలగిపోయిన తర్వాత, కాంతి మరియు సూర్యుడు రెండూ ఒకే వస్తువులో ఏకకాలంలో కనిపిస్తాయి. ఆ విధంగా క్రీస్తు ఇప్పుడు తండ్రితో అవిభక్తంగా పరిపాలిస్తున్నాడు. ఇది ఒకే రాజ్యం. ఉన్న ఏకైక తేడా ఏమిటంటే, అది ప్రస్తుతం చీకటిగా మరియు మరుగున పడి ఉంది, లేదా కప్పి ఉంచబడి, పూర్తిగా విశ్వాసంలో మరియు వాక్యంలో గ్రహించబడింది. దీనిలో కనిపించేదంతా బాప్తిస్మం మరియు సంస్కారం, మరియు వినబడేదంతా బాహ్యమైనది.
వాక్యం. ఆయన ప్రతిదానినీ పరిపాలించి, నెరవేర్చే ఏకైక శక్తి మరియు బలం ఇవే.
ఆయన చక్రవర్తులు, రాజుల వలె బాహ్య వైభవం, అధికారంతో చుట్టుముట్టబడి పరిపాలించడం, మరియు ఆయన పడుకుని ఉండటం మనం చూడాలనుకుంటాము అనుకుంటాను.
[W, XXXVI, 569—571] దుష్టులకు వ్యతిరేకంగా పిడికిళ్లతో ఆయనను చుట్టుముట్టడం. ఆయన ఇప్పుడు అలా చేయాలనుకోవడం లేదు. ఆయన కేవలం వాక్యం ద్వారానే, మన హృదయాలలో నిశ్శబ్దంగా మరియు అదృశ్యంగా పరిపాలించాలని కోరుకుంటున్నారు. ఈ వాక్యం ద్వారా, లోకపు బలం మరియు శక్తికి వ్యతిరేకంగా మన బలహీనతల మధ్య ఆయన మనలను కాపాడి, సంరక్షించాలని కోరుకుంటున్నారు.
మరియు భూమిపై ఉన్న ఈ రాజ్యం, తరువాత పరలోకంలో ఉండే రాజ్యంతో సమానమైనదే; కాకపోతే అది ఇప్పుడు మరుగున పడి ఉంది, చూడటానికి బహిరంగంగా లేదు. సంచిలో లేదా జేబులో ఉన్న ఫ్లోరిన్ అసలైన ఫ్లోరిన్, మరియు అది ఎప్పుడైతే అసలైనదిగానే మిగిలిపోతుందో అప్పుడు కూడా అసలైనదిగానే ఉంటుంది.
నేను దానిని బయటకు తీసి నా చేతిలో పట్టుకుంటాను. ఉన్న ఒకే ఒక్క తేడా ఏమిటంటే, అది ఇకపై దాచబడి ఉండదు. అదేవిధంగా, మనం విని, నమ్మిన దాని తప్ప మరేమీ తెలియని మనకు ఇప్పుడు మరుగు చేయబడిన ఆ నిధిని క్రీస్తు తీసుకొని, దానిని బహిరంగంగా, యావత్ ప్రపంచం కళ్లెదుట బయలుపరుస్తాడు.
అయినప్పటికీ ఈ నిధి నిశ్చయంగా మన వద్ద ఉంది. ముద్ర వేసిన హామీ పత్రాన్ని పట్టుకున్న వర్తకుడు, తన జేబులో నగదు ఉన్నంత నిశ్చింతగా ఉంటాడు. ఇక్కడ అంతా కేవలం విశ్వాసంలో, వాక్యం మరియు సంస్కారం ద్వారా జరుగుతుంది; ఇక్కడ నేను విశ్వసిస్తున్నాను మరియు మనం ఉన్నామని సందేహించను.
దేవుని పిల్లలమైన మనం, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు యొక్క రాజ్యంలో, ఆయనే మన రాజు అని, ఆయన మనపై పరిపాలన చేస్తూ, సమస్త శత్రువుల నుండి మనలను కాపాడుతూ, ప్రతి అవసరం నుండి మనలను విడిపిస్తాడని మనం నమ్ముతాము. అయినప్పటికీ, మనం దీనిని చూడకపోగా, దీనికి విరుద్ధంగా, పాపం మనలను కృంగదీస్తుందని, అపవాది మనలను భయపెట్టి వేధిస్తాడని, మరణం మనలను చంపుతుందని, లోకం మనలను హింసిస్తుందని, మరియు ప్రతిదీ మనలను అణచివేసి పీడిస్తుందని అనుభవిస్తాము. కానీ నేడు ఆజ్ఞ ఏమిటంటే, చూడటం కాదు, నమ్మడం; మన పంచేంద్రియాలతో దానిని గ్రహించడం కాదు, వాటిని తృణీకరించి, దేవుని వాక్యం మీకు చెప్పేదానికి మాత్రమే చెవి ఇవ్వాలి. క్రీస్తు దీనికి ముగింపు పలికి, తన మహిమతోను, సార్వభౌమత్వంతోను బహిరంగంగా ప్రత్యక్షమయ్యే సమయం వచ్చేవరకు ఇలా చేయాలి. అప్పుడు మీరు ఇప్పుడు నమ్ముతున్న దానిని చూసి, అనుభూతి చెందుతారు. పాపం తుడిచివేయబడి, మునిగిపోతుంది, మరణం నిర్మూలించబడి, కంటికి కనబడకుండా పోతుంది, అపవాది మరియు లోకం మీ పాదాల వద్ద పడి ఉంటాయి. దేవునితో కూడిన జీవితం వ్యక్తమవుతుంది, మరియు మనం ఇప్పుడు ఆకాంక్షిస్తూ, ఎదురుచూస్తున్నటువంటి బయటపడిన నిధిలా అంతా మన కళ్ళముందు స్పష్టంగా ఉంటుంది.
క్రీస్తు రాజ్యాన్ని తండ్రికి అప్పగిస్తాడని సెయింట్ పాల్ చెప్పినప్పుడు, ఆయన ఉద్దేశం ఏమిటంటే, ఆయన విశ్వాసాన్ని మరియు నిగూఢమైన సారాన్ని నిలిపివేసి, తన వారిని తండ్రియైన దేవునికి సమర్పిస్తాడు. ఆ విధంగా, ఆయన స్థాపించి, ఇప్పుడు ప్రతిదినం పరిపాలిస్తున్న రాజ్యంలోకి మనలను బహిరంగంగా బదిలీ చేస్తాడు, తద్వారా మనం ఆయనను ఎలాంటి ముసుగు మరియు అస్పష్టమైన మాటలు లేకుండా అత్యంత స్పష్టంగా చూడగలుగుతాము. అప్పుడు దీనిని ఇకపై విశ్వాస రాజ్యం అని కాకుండా, స్పష్టత మరియు ప్రత్యక్ష ఉనికి యొక్క రాజ్యం అని పిలుస్తారు. మరియు ఇది రెండూ ఒకటే రాజ్యం — ఒకటి క్రీస్తు రాజ్యం, ఆయన తనయందు విశ్వాసాన్ని కలుగజేయడానికి మానవుడిగా మారాడు; మరియు రెండవది దేవుని రాజ్యం, క్రీస్తు మాట విన్న ప్రతి ఒక్కరూ...
[W, XXXVI, 571, 572] దేవుని స్వరాన్ని స్వయంగా వింటుంది — దానిని ప్రస్తుతం సరిగ్గా ప్రభువైన క్రీస్తు రాజ్యం అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే దేవుడు తన మహిమలో ఇప్పుడు దాగి ఉండి, తన వాక్యము మరియు బాప్తిస్మము ద్వారా మనలను తన యొద్దకు తీసుకురావడానికి సమస్తమును క్రీస్తుకు అప్పగించాడు. అంతేకాకుండా, దేవుడు క్రీస్తులో తనను తాను దాచుకున్నాడు, కాబట్టి మనం ఇప్పుడు ఆయనలో మాత్రమే దేవుణ్ణి వెదకి, గుర్తించాలి. కానీ పైన, క్రీస్తు తాను నెరవేర్చవలసినదంతా నెరవేర్చినప్పుడు; ఆయన మన బలహీనత మరియు శ్రమల మధ్య ఇకపై పరిపాలించనప్పుడు, కానీ మరణం, పాపం మరియు దేవునికి వ్యతిరేకమైనవన్నీ నిర్మూలించబడినప్పుడు; తండ్రితో పాటు దైవిక మహిమలో ఆయనను మనం చూసే స్థానానికి ఆయన మనలను తీసుకువచ్చినప్పుడు; మనం ఇకపై ఆయన సువార్తను, బాప్తిస్మమును, మరియు పాపక్షమాపణను నిర్వహించాల్సిన అవసరం లేనప్పుడు, లేదా ఆయనను గుర్తించడం నేర్చుకోనవసరం లేనప్పుడు లేదా ఇకపై ఏ దురదృష్టానికి భయపడనవసరం లేనప్పుడు; మనకు దేవుడు, నిత్య నీతి, ధన్యత, మరియు జీవం తప్ప మరేదీ మనతో సన్నిహితంగా మరియు కంటికి కనిపించే విధంగా లేనప్పుడు; మరియు అప్పుడు
క్రీస్తు ఇవన్నీ మనకు అనుగ్రహిస్తాడు, తద్వారా మనం ఆయనలా అవుతాము — అప్పుడు అది నిజంగా దేవుని రాజ్యం అని పిలువబడుతుంది.
ఈ విధంగా పౌలు స్వయంగా దానిని, "ప్రతి పరిపాలనను, ప్రతి అధికారాన్ని, శక్తిని మొదలైనవాటిని నాశనం చేసిన తరువాత" అనే తదుపరి మాటలతో వివరిస్తున్నాడు. దీని అర్థం ఏమిటంటే, క్రీస్తు వాటన్నిటికీ ముగింపు పలుకుతాడు; అవి, ఆయన ఇప్పుడు లోకంలో పరిపాలిస్తున్న బాప్తిస్మం, బోధన, సంస్కారం, తాళాల పదవి లేదా పాపవిమోచన మొదలైన ఆధ్యాత్మిక పరిపాలనకు, మరియు తండ్రి, తల్లి, బిడ్డ, దాసుడు, దాసి, ప్రభువులు, రాకుమారులు, రైతు, పౌరుడు మొదలైన పదవులు మరియు హోదాలతో కూడిన లౌకిక ప్రభుత్వానికి కూడా ముగింపు పలుకుతాడు. వీటిలో ఏవీ ఇకపై అవసరం ఉండవు. ఎందుకంటే వాక్యము యొక్క మరియు విశ్వాసము యొక్క ఆధ్యాత్మిక పరిపాలన అంతమైపోతుంది కాబట్టి, చక్రవర్తి పదవి మరియు ఖడ్గధారి పదవి కూడా ముగిసిపోవాలి.
ఒక్కరే మిగిలి ఉంటారు; ఆయనను దేవుడు అని పిలుస్తారు. ఆయనే ప్రబోధకుడు, ఆదరణకర్త, తండ్రి, తల్లి, ప్రభువు మరియు చక్రవర్తిగా ఉంటారు. మరియు ఇప్పుడు మనం విడివిడిగా అడుక్కోవలసిన ప్రతిదీ — మన తండ్రి నుండి ఈ వస్తువు, చక్రవర్తి లేదా రాజుల నుండి ఆ వస్తువు, లేదా పాస్టర్ లేదా ప్రబోధకుడి నుండి ఆధ్యాత్మిక విషయాలు — అవన్నీ అక్కడ ఒకేసారి, ఒకేచోట మనకు లభిస్తాయి. ఎందుకంటే ఈ జీవితాన్ని కాపాడుకోవడానికి అనేక వర్గాల ప్రజలు అవసరం. తండ్రి జీవాన్ని, పోషణను అందిస్తాడు; చక్రవర్తి లేదా రాజు శాంతిని, రక్షణను సమకూరుస్తాడు; పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడు జ్ఞానాన్ని, బోధనను అందిస్తాడు, మొదలైనవి. అయితే, అక్కడ ఆయనను కలిగి ఉండటం తప్ప మరేదీ అవసరం ఉండదు. ఇప్పుడు మనం అనేకమంది ప్రజల నుండి పొందవలసినవి, ఎంతో కష్టంతో, శ్రమతో సంపాదించుకొని కాపాడుకోవలసినవి అన్నీ అక్కడ సమకూర్చబడతాయి.
31. "మరణశిక్షకుడు" అనే పదానికి లూథర్ ఉపయోగించిన పదం మీస్టర్ హన్స్. ఆంగ్ల చరిత్రలో, జాక్ కెచ్ అనే ఒక అపఖ్యాతి పాలైన అభ్యాసకుడు ఈ వృత్తికి తన పేరును ఇచ్చాడు.
అయినప్పటికీ, సెయింట్ పాల్ ఆధ్యాత్మిక మరియు లౌకిక అనే రెండు రాజ్యాల మధ్య భేదాన్ని చూపిస్తాడు. ఆధ్యాత్మిక రాజ్యం గురించి ఆయన, క్రీస్తు దానిని రద్దు చేస్తాడని చెప్పలేదు, కానీ ఆయన దానిని దేవునికి అప్పగిస్తాడని, అది అలాగే నిలిచి ఉంటుందని చెప్పాడు.
అయితే, పౌలు ప్రకటించినట్లుగా, లౌకిక ప్రభుత్వం క్రీస్తుచే రద్దు చేయబడి, పూర్తిగా నాశనం చేయబడుతుంది. ఎందుకంటే ఇది భక్తిపరుల కొరకు కాక, భక్తిహీనుల కొరకు స్థాపించబడింది; వారి దుష్టత్వాన్ని, నీచత్వాన్ని ఎదిరించి, అరికట్టడానికి, తద్వారా భక్తిపరులు వారికి ఎదురుగా నిలబడి శాంతిని అనుభవించగలరు. మరియు భక్తిహీనులందరూ సంహరించబడినప్పుడు, ఆయన ఆ పదవిని మరియు దానికి సంబంధించిన ఖడ్గం, ఉరి, మరణం వంటి వాటిని కూడా తొలగించవలసి ఉంటుంది. కానీ ఇది నిలిచి ఉంటుంది, తద్వారా మనం గర్వించి ఇలా చెప్పుకోగలం: "నేను దేవుణ్ణి మరియు ఆయన వాక్యాన్ని ప్రేమించాను. నేను బాప్తిస్మం పొంది క్రైస్తవుడనయ్యాను, మరియు ప్రేమ ద్వారా నా పొరుగువారికి సేవ చేశాను." కానీ ఆ ప్రజలు, మరోవైపు, ఇలా చెప్పవలసి వస్తుంది: "ఇప్పుడు మా రాజ్యం పూర్తిగా నాశనమైంది, దానిలో ఏదీ మిగలలేదు." ఎందుకంటే అది కూడా కేవలం తాత్కాలిక జీవితం కొరకు మాత్రమే స్థాపించబడింది మరియు దానికి పరలోకంతో ఎలాంటి సంబంధం లేదు, పరలోకం వైపు ప్రోత్సహించదు. అయితే, ఆత్మీయ జీవితం యొక్క ఏకైక ఉద్దేశ్యం మనలను ఆ పరలోక జీవితానికి తీసుకువెళ్లడమే. అందువల్ల ప్రాపంచిక జీవితం పూర్తిగా నాశనమవుతుంది, దానిలో ఏదీ మిగలదు; కానీ ఆధ్యాత్మిక జీవితం ఒక శ్రేష్ఠమైన మరియు పరిపూర్ణమైన ఉనికిగా రూపాంతరం చెందుతుంది, అందులో మనం ఇప్పుడు విశ్వాసంతో ఎదురుచూస్తున్న ప్రతిదీ శాశ్వతంగా మరియు వర్తమానంగా ఉంటుంది.
సెయింట్ పాల్ మూడు పదాలను ఉపయోగిస్తాడు: పాలన, అధికారం, శక్తి. ఇక్కడ ప్రతి ఒక్కరూ తమకు నచ్చిన విధంగా తేడాను గుర్తించుకునే హక్కును కలిగి ఉంటారు. నేను ఈ క్రింది విధంగా తేడాను చూపిస్తాను. దీని ద్వారా పాల్ ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన మూడు విభాగాలను వ్యక్తపరుస్తున్నాడని నేను భావిస్తున్నాను; ఎందుకంటే ప్రతి లౌకిక ప్రభుత్వానికి ఈ మూడు అవసరం. అతను మొదటి మరియు ప్రధానమైన దానిని 'ప్రిన్సిపేటమ్', అంటే "పాలన" అని పిలుస్తాడు; ఇది సర్వోన్నత ప్రభువును సూచిస్తుంది, ఉదాహరణకు, తన సామ్రాజ్యంలో చక్రవర్తి, తన రాజ్యంలో రాకుమారుడు, తన కౌంటీలో ఒక కౌంట్, అలాగే ఒక నగరంలో బర్గోమాస్టర్, వీరి నుండే అన్ని ఆజ్ఞలు వెలువడతాయి. రెండవ దానిని అతను 'పొటెస్టేట్స్', అంటే "అధికారం" అని పిలుస్తాడు.
ఇది సర్వోన్నత ప్రభుత్వం నుండి ఆదేశాలు అందుకుని, తదుపరి ఆదేశాలు జారీ చేయడానికి అధికారం పొందిన వారిని, అంటే అధికారులు మరియు న్యాయమూర్తులను సూచిస్తుంది. మూడవ దానిని అతను 'విర్ట్యూట్స్', అంటే "శక్తి" అని పిలుస్తాడు. ఈ పదం, ప్రభువులు మరియు రాకుమారుల సేవకులు, జాక్ కెచ్,32 మరియు పురపాలక అధికారులు వంటి ఆదేశాలను అమలు చేసేవారిని సూచిస్తుంది. ఎందుకంటే న్యాయం మరియు శిక్ష రెండూ అమలు కావాలంటే, ఈ పనిని చేపట్టి, దానిని నెరవేర్చే వ్యక్తులు అవసరం. మరియు అది జరగాలంటే, తమ శక్తి సామర్థ్యాల ద్వారా ఈ పనిని చేసే వ్యక్తుల ద్వారానే అది జరగాలి.
[W, XXXVI, 573—575] బిరుదు మరియు పదవి. కానీ దానిని అమలు చేసేవారు ఒక ఉన్నత అధికారం ద్వారా అధికారం పొంది ఉండాలి మరియు దీనిని స్వయంగా చేయకూడదు. ఈ క్రమం ప్రబలంగా ఉన్నచోట, సార్వభౌమ ప్రభువు పరిపాలించడం మరియు పాలించడం, బాధ్యతగల అధికారి ఆజ్ఞాపించడం మరియు అమలు చేయడం, మరియు సేవకుడు దానిని నెరవేర్చడం మరియు చేయడం సముచితం. ఇంట్లో కూడా ఇదే విధానాన్ని పాటించాలి. భర్త యజమానిగా ఉండి, కుమారుడు మరియు కుమార్తెకు ఆజ్ఞ జారీ చేయాలి, దానిని సేవకులు నెరవేర్చాలి. ఈ విధంగా, సార్వభౌమ ప్రభువుగా ఉన్న కుటుంబ తండ్రి నుండి ఆజ్ఞ భార్య లేదా బిడ్డకు మరియు సేవకులకు వెళుతుంది. సెయింట్ పాల్ పరిపాలన, అధికారం మరియు శక్తి అని పిలిచే మూడు విభజనలు ఇవే. ప్రపంచంలోని సుదూర ప్రాంతాల వరకు, అత్యున్నత, నిమ్న మరియు మధ్యస్థాయి ప్రభుత్వాలలోని అన్ని వర్గాలు మరియు తరగతులలో వీటిని రద్దు చేయాలి, తద్వారా మనందరినీ సమానం చేసి, చక్రవర్తి, రాజులు, ప్రభువులు, పౌరులు మరియు రైతుల మధ్య ఉన్న ప్రతి భేదాన్ని చెరిపివేయాలి. దేవుడు ఒక్కడే సర్వస్వం అవుతాడు.
అదంతా దేవుడే చేస్తాడు, మనం గానీ, ప్రతీదీ సమానంగా ఉండాలని, ఎవరినీ మరొకరి కంటే పైస్థానంలో ఉంచకూడదని వాదించే విద్వేషపూరిత శక్తులు గానీ కాదు అని సెయింట్ పాల్ చెప్పారు. వారే సమస్త ప్రభుత్వాన్ని రద్దు చేసి, ఈ పనిని ఒక్కరే చేయవలసిన క్రీస్తును ఆయన పదవి నుండి తొలగించాలని కోరుకుంటున్నారు.