ఇక్కడ మనం గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, పౌలు తాను ప్రకటించిన సువార్త యొక్క మౌఖిక సమర్పణ గురించి మాట్లాడుతున్నాడు మరియు దానికి అటువంటి ప్రాముఖ్యతను, అటువంటి స్తుతిని ఆపాదిస్తున్నాడు, దాని ద్వారా మాత్రమే వారు "దానిలో నిలబడి రక్షింపబడతారు". బాహ్య వాక్యాన్ని మరియు సంస్కారాన్ని తృణీకరించి, వాటి స్థానంలో తమ సొంత కల్పిత ఆత్మవాదాన్ని ఆపాదించే మన గ్రుడ్డి ఆత్మలకు విరుద్ధంగా ఇది చేయబడింది.
అయితే, పౌలు ముందుజాగ్రత్తగా ఒక హెచ్చరికను జతచేస్తూ ఇలా అంటున్నాడు:
"మీరు దానిని గట్టిగా పట్టుకుంటే — మీ నమ్మకం వ్యర్థమైతే తప్ప." అవి కఠినమైన మరియు పదునైన మాటలు, అయినప్పటికీ ఆయన ఎంత విశ్వాసపాత్రుడు మరియు తండ్రిలాంటివాడో వారు గ్రహించేలా, ఆ మాటలు స్నేహపూర్వకమైన మరియు ఆకట్టుకునే స్వరంతో పలకబడ్డాయి.
[W, XXXVI, 491, 492| వారి పట్ల మరియు వారి గురించి అతనికి ఎంత శ్రద్ధ ఉందో. అతను చెప్పాలనుకుంటున్నాడు:
మీరు దానిని గుర్తుంచుకొని, దానికి కట్టుబడి ఉండి, ఇతరులచే మోసపోనట్లయితే, నేను మీకు ఏమి ప్రకటిస్తున్నానో మీకు ఖచ్చితంగా తెలుస్తుంది. మీరు ఆ రెండింటినీ పోల్చి చూసుకున్నప్పుడు, ఇతరులు ఏమి ప్రకటిస్తున్నారో కూడా మీరు గ్రహిస్తారు; ఒకవేళ మీరు దానికి కట్టుబడి ఉండక, అప్పటికే దానిని విడిచిపెట్టి, వ్యర్థంగా విశ్వసించి ఉంటే తప్ప; కానీ అలా జరగదని నేను ఆశిస్తున్నాను.
ఎందుకంటే పౌలు ఒక నమ్మకమైన కాపరిగా మాట్లాడుతున్నాడు; ఆయన వారి విషయంలో మేలు జరగాలని నిరీక్షిస్తూ, అదే సమయంలో వారి గురించి శ్రద్ధ వహించాలి. అందువల్ల, వారు నిరాశ చెందకుండా వారిని ఓదార్చాలని, మరియు వారు విశ్వాసం నుండి తొలగిపోవడానికి శోధించబడినప్పుడు తిరిగి వచ్చి దీనిని గట్టిగా పట్టుకోవాలని వారిని హెచ్చరించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. మరియు ఆయన మరలా వారిని నిర్లక్ష్యంగా ఉండవద్దని, ఆయన నుండి వారు విన్నదానికి దృఢంగా కట్టుబడి ఉండటంలో విఫలమైతే కలిగే ప్రమాదాన్ని మరియు హానిని గుర్తుంచుకోవాలని హెచ్చరించాలనుకుంటున్నాడు, ఇలా చెబుతున్నట్లుగా: "నేను మీకు నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను, మీరు సువార్తకు కట్టుబడి ఉండక, దానికి బదులుగా ఇతరుల మాటలు వింటే, నా బోధ వ్యర్థమవుతుంది మరియు మీ విశ్వాసం కూడా వ్యర్థమవుతుంది. అప్పుడు ఇప్పటివరకు మీకున్నదంతా, బాప్తిస్మం మరియు క్రీస్తు రెండూ, నిష్ఫలమై నశించిపోతాయి. అప్పుడు మీరు ఇకపై రక్షణ కోసం నిరీక్షించలేరు, మరియు మీరు ఇప్పటివరకు చేసినదంతా నాశనమై నిష్ఫలమవుతుంది. తమ వద్ద భిన్నమైనది మరియు మరింత విలువైనది ఏదో ఉందని గొప్పలు చెప్పుకునే వారి మాటలు మీరు వినాలనుకుంటే, దాని ఫలితం ఇదే అవుతుంది. అందువల్ల, మీ స్వంత హాని మరియు నాశనానికి గురికాకుండా మిమ్మల్ని విశ్వాసంగా హెచ్చరించిన నేను, నా కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చి, నిర్మలమైన మనస్సాక్షితో ఉండాలనుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు సువార్త వ్యర్థంగా బోధించబడి, అది ఇవ్వవలసిన ఫలితాన్ని ఇవ్వడంలో విఫలమైతే, ఆ తప్పు నాది కాదు, మీదే. ఎందుకంటే, మీకు తెలిసినట్లుగా, నేను మీకు బోధించడంలో వెనుకాడలేదు, కానీ నేను పొందినదానిలో నుండి సమృద్ధిగా ఇచ్చాను [ఆయన చెప్పినట్లుగా]." తరువాత తెలియజేస్తాను]. లేదు, తప్పు మీదే, ఎందుకంటే మీరు దానికి నమ్మకంగా ఉండలేదు. కానీ మీరు దానిని నిలుపుకొనివుంటే, నేను దానిని మీకు ఎలా మరియు ఏ రూపంలో ప్రకటించానో మీకు తెలుసు. ఎందుకంటే, వారు చెప్పుకుంటున్నట్లు మరియు వాదిస్తున్నట్లు, నేను దానిని మానవ రూపంలో, తర్కానికి మరియు అవగాహనకు అనుగుణంగా ప్రకటించలేదు. ఎందుకంటే దానిని అటువంటి లౌకిక రూపంలో ప్రకటించడం, లేదా దానికి అనుగుణంగా తీర్పు తీర్చడం, నిశ్చయంగా సువార్తను పూర్తిగా నాశనం చేసి, దానిని వదులుకోవడమే. మరియు నేను మీకు ప్రకటించిన అటువంటి రూపాన్ని మీరు వదులుకుంటే, మీరు విశ్వాసాన్ని కూడా వదులుకున్నట్లే మరియు దానితో పాటు మీ రక్షణకు సంబంధించిన ప్రతిదాన్నీ కోల్పోయారు." అలా చెప్పడం మరియు వినడం రెండూ భయంకరమైనవి; మరియు అపొస్తలుడైన పౌలు ప్రకటించిన సువార్తను పట్టుదలతో మరియు శ్రద్ధగా పట్టుకోవడానికి ఇది తగిన హెచ్చరికగా ఉండాలి.
ఇదిగో, ఈ విధంగా అపొస్తలుడు ప్రారంభంలోనే మనలను సమస్త వాదోపవాదాల నుండి మరియు తర్కం యొక్క శిక్షణ నుండి దూరంగా నడిపించి, తాను క్రీస్తు నుండి పొంది వారికి ప్రకటించిన వాక్యం వైపు మాత్రమే మనలను నిర్దేశించాలని కోరుకుంటున్నాడు.
తద్వారా విశ్వాస సిద్ధాంతాలన్నిటికీ వ్యతిరేకంగా మనం ఎలా నడుచుకోవాలో, ఎలా ప్రవర్తించాలో ఆయన మనకు చూపించాలనుకుంటున్నారు. ఈ విషయంలో నేను ఎల్లప్పుడూ చెప్పేదేమిటంటే, విశ్వాసానికి వాక్యము తప్ప మరేదీ అండగా ఉండకూడదు మరియు దానికి అదనంగా ఎలాంటి సూక్ష్మమైన వాదనలను గానీ, మానవ ఆలోచనలను గానీ అనుమతించకూడదు. లేకపోతే విశ్వాసాన్ని నిలుపుకోవడం, కాపాడుకోవడం అసాధ్యం. ఎందుకంటే మానవ జ్ఞానం మరియు వివేకం, తాను చూసిన, అనుభూతి చెందిన లేదా ఇంద్రియాలతో గ్రహించిన వాటికి అనుగుణంగా తీర్పు తీర్చడం మరియు ముగించడం దాటి పురోగమించలేవు. కానీ విశ్వాసం అటువంటి అనుభూతిని, అవగాహనను అధిగమించాలి లేదా వీటికి విరుద్ధంగా తన నిర్ణయం తీసుకుని, వాక్యము అందించే దానికి అంటిపెట్టుకుని ఉండాలి. అలా చేయడానికి వివేకం మరియు మానవ సామర్థ్యం విశ్వాసానికి సహాయపడవు, కానీ ఇది మనిషి హృదయంపై పరిశుద్ధాత్మ చేసే కార్యం.
లేకపోతే, ఒకవేళ మనిషి దీనిని తన వివేకంతో గ్రహించగలిగినా, లేదా తన వివేకానికి ఏది అనుగుణంగా ఉందో ఏది లేదో దాని ప్రకారం దీనిని పరిష్కరించుకోగలిగినా, అతనికి విశ్వాసం గానీ, పరిశుద్ధాత్మ గానీ అవసరం ఉండదు.
ఉదాహరణకు, ఈ వ్యాసంలో మృతుల పునరుత్థానాన్ని విశ్వసించమని, ఒకానొక రోజున మానవులందరూ తిరిగి బ్రతుకుతారని, ఈనాడు ఏకమైనట్లే మన శరీరం, ఆత్మ ఏకమవుతాయని విశ్వసించమని మనల్ని కోరడం జరిగింది.
అలా నమ్మడం నిశ్చయంగా మానవుని సామర్థ్యం మరియు శక్తి కాదు. ఎందుకంటే, హేతువు కంటికి కనిపించే వాస్తవాలను గమనించడం మాత్రమే చేస్తుంది. అవేమిటంటే, ఈ ప్రపంచం ఎంతో కాలంగా నిలిచి ఉంది, ఒకరి తర్వాత ఒకరు చనిపోతూ, చనిపోయి అలాగే ఉండిపోతూ, కుళ్ళిపోతూ, సమాధిలో ధూళిగా మారిపోతారు, అక్కడి నుండి ఎవరూ తిరిగి రాలేదు; అంతేకాకుండా, మనిషి ఏ జంతువు లేదా కళేబరం కంటే దారుణంగా, మరింత దయనీయంగా చనిపోయి నశిస్తాడు; అలాగే, అతను బూడిదగా కాలిపోతాడు లేదా ధూళిగా మారిపోతాడు, అతని ఒక కాలు ఇంగ్లాండ్లో, ఒక చేయి జర్మనీలో, పుర్రె ఫ్రాన్స్లో ఉంటాయి, మరియు ఈ విధంగా అతను వెయ్యి ముక్కలుగా విడగొట్టబడతాడు, సాధారణంగా సాధువుల ఎముకలను చూపించినట్లుగా. హేతువు ఈ విశ్వాస విషయాన్ని సమీపించి దానిపై ఆలోచించినప్పుడు, అది పూర్తిగా అయోమయానికి గురవుతుంది. ఇక్కడ ఎన్నో వింతైన, విచిత్రమైన మరియు అసంబద్ధమైన ఆలోచనలు ముందుకు వస్తాయి, కాబట్టి హేతువు తప్పనిసరిగా ఇందులో ఏమీ లేదని నిర్ధారించాల్సి వస్తుంది. అది మిగతా అన్ని విషయాల్లోనూ నిర్ధారించినట్లే ఇక్కడ కూడా నిర్ధారిస్తుంది; ఉదాహరణకు, దురదృష్టం సంభవించినప్పుడు, దేవుని వాక్యంలో తనకు కనిపించిన దానిని తన సొంత అవగాహనతో అంచనా వేయడానికి మనం మన తర్కాన్ని అనుమతించినప్పుడు. లేదా, ఒక మనిషి తన పాపాన్ని, మనస్సాక్షిని అనుభవించి, క్రీస్తు ద్వారా లభించే కృప మరియు క్షమాపణ మాటలను మాత్రమే పట్టుకొని ఉండకుండా, కేవలం తన పాపాన్ని పరిశీలించి, ధర్మశాస్త్రం మరియు కర్మల గురించి ధ్యానిస్తూ, వాటితో తనను తాను దండించుకోవడానికి, హింసించుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, అతడు నిశ్చయంగా క్షమాపణ నుండి తనను తాను దూరం చేసుకుని, విశ్వాసం ద్వారా తాను పొందవలసిన కృపను కోల్పోతాడు.
క్రీస్తును ఉన్నతమైనదిగా ప్రకటించే విషయంలో మతభ్రష్టులందరి అనుభవం ఇదే. మరియు బాప్తిస్మం మరియు సంస్కారం విషయంలో ఈనాటి మన వర్గాలకు కూడా ఇది ఇంకా జరుగుతూనే ఉంది, ఎందుకంటే వారు కేవలం వాక్యాన్ని విశ్వసించడమే కాకుండా, దానికి తోడు తమ తర్కంతో ఊహాగానాలు చేస్తూ, మథనపడతారు. మరియు తర్కం, రొట్టె రొట్టే అని, నీరు నీరే అని చెప్పక తప్పదు. రొట్టె క్రీస్తు శరీరం ఎలా అవుతుంది, లేదా నీరు ఆత్మను కడిగేది ఎలా అవుతుంది?
హేతువు వాక్యానికే పరిమితమై ఉండజాలదు, ఉండబోదు కూడా. అది తన చాతుర్యాన్ని కూడా వినిపించాలి. ఈ చాతుర్యం ప్రతిదానినీ అర్థం చేసుకోవాలని, వాటిపై పట్టు సాధించాలని పట్టుబడుతుంది. ఇది తన అవగాహనకు, ఇంద్రియాలకు, భావాలకు, అలాగే అనుభవాలకు పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉందని హేతువు గ్రహించి, వాటి నుండి వైదొలగుతుంది, చివరికి వాటిని తిరస్కరిస్తుంది కూడా. లేదా, వాక్యాన్ని తప్పించుకోలేనప్పుడు, అది దానిని వక్రీకరించి, వ్యాఖ్యానాలతో సవరించి, వాక్యాన్ని హేతువుతో ఏకీభవింపజేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.
అప్పుడు విశ్వాసానికి ఇక స్థానం ఉండదు, అది హేతువుకు లొంగిపోయి నశించిపోవాలి.
అయితే, హేతువు సూచించే లేదా గ్రహించడానికి మరియు అన్వేషించడానికి ప్రయత్నించే వాటన్నిటికీ, అవును, ఇంద్రియాలన్నీ అనుభూతి చెంది గ్రహించే ప్రతిదానికీ వ్యతిరేకంగా, మనిషి ఎలా పాతిపెట్టబడ్డాడో, అంతేకాక, అతను ఎలా కుళ్ళిపోయి పురుగులచే తినబడి చివరకు ధూళిగా మారిపోతాడో మన కళ్ళు చూస్తున్నప్పటికీ, మనం వాక్యానికి కట్టుబడి ఉండటం మరియు దాని ప్రకారమే తీర్పు తీర్చడం నేర్చుకోవాలి. అదేవిధంగా, పాపం నన్ను తీవ్రంగా పీడిస్తున్నట్లు మరియు నా మనస్సాక్షి నన్ను వేధిస్తున్నట్లు నేను భావిస్తున్నప్పటికీ, నేను వాటిని విస్మరించలేకపోయినప్పటికీ, ఈ రెండు సందర్భాలలోనూ విశ్వాసం దానికి వ్యతిరేకమైన నిర్ధారణకు వచ్చి వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకోవాలి. ఎందుకంటే, మీరు చూసే మరియు అనుభూతి చెందే దాని ప్రకారం తీర్పు తీర్చాలనుకుంటే, మరియు దేవుని వాక్యం మీ ముందు ఉంచబడినప్పుడు, మీరు మీ భావనను దానికి వ్యతిరేకంగా పట్టుకొని, ఇలా అనుకుంటే: "మీరు నాకు చాలా చెబుతున్నారు, అయితే, నా హృదయం నాకు చాలా భిన్నంగా చెబుతోంది, మరియు నేను అనుభూతి చెందేది మీరు కూడా అనుభూతి చెందితే, మీరు కూడా భిన్నంగా మాట్లాడతారు, మొదలైనవి," అప్పుడు మీ హృదయంలో దేవుని వాక్యం లేదు; ఇది మీ స్వంత ఆలోచనలు, హేతువు మరియు ప్రతిబింబాలచే అణచివేయబడి, ఆర్పబడింది. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, మీ ప్రతి భావన, మీ కళ్ళు, మీ ఇంద్రియాలు మరియు మీ హృదయం కంటే వాక్యానికే మీరు ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం మానేసినప్పుడు, మీరు నాశనమైపోతారు, మరియు మీకు ఇక సహాయం అందదు. ఎందుకంటే ఇది విశ్వాసానికి సంబంధించిన విషయం, మీ తర్కం లేదా జ్ఞానానికి సంబంధించినది కాదు, మానవ శక్తి లేదా సామర్థ్యానికి సంబంధించినది కూడా కాదు. కాబట్టి ఇక్కడ కూడా, మీరు ఏమి భావిస్తున్నా లేదా చూస్తున్నా సరే, కేవలం వాక్యం ద్వారానే తీర్పు తీర్చాలి. నేను కూడా నా పాపాన్ని, ధర్మశాస్త్రాన్ని మరియు సైతానును నా మెడ మీద అనుభవిస్తున్నాను. నేను బరువైన భారాల క్రింద నలిగిపోతున్నట్లు భావిస్తున్నాను. కానీ నేను ఏమి చేయాలి? నేను నా భావన మరియు నా సామర్థ్యం ప్రకారం తీర్పు తీర్చినట్లయితే, నేను, మిగతా మనుషులందరితో పాటు, నశించి నిరాశ చెందవలసి ఉంటుంది. అయితే, నేను సహాయం పొందాలనుకుంటే,
నేను తప్పక వెనుదిరిగి వాక్యం వైపు చూసి దానికి అనుగుణంగా చెప్పాలి:
నిజమే, నేను దేవుని ఉగ్రతను, అపవాదిని, మరణాన్ని మరియు పాతాళాన్ని అనుభవిస్తున్నాను; కానీ వాక్యము [W, XXXVI, 495, 496] వేరొక సందేశాన్ని తెలియజేస్తుంది, అదేమిటంటే, అపవాదిపైనా మరియు సకల సృష్టిపైనా నా ప్రభువైన క్రీస్తు ద్వారా నాకు కృపగల దేవుడు ఉన్నాడు. నిశ్చయంగా, నేను మరియు ఇతర మనుష్యులందరూ భూమిలో కుళ్ళిపోవాలని నేను అనుభవిస్తున్నాను మరియు చూస్తున్నాను; కానీ వాక్యము నాకు భిన్నంగా తెలియజేస్తుంది, అదేమిటంటే, నేను గొప్ప మహిమతో లేచి నిత్యజీవితం పొందుతాను.
అదే విశ్వాసం యొక్క జ్ఞానం మరియు వివేకం. ఈ సందేశాన్ని మూర్ఖపు సందేశంగా భావించే లోక జ్ఞానాన్ని అది అవివేకంగా మారుస్తుంది.
లోకసంబంధమైన జ్ఞానం గొప్ప ఆర్భాటాలు ప్రదర్శిస్తూ ఇలా అంటుంది: "మనం మరణం, పాపం మరియు సమస్తముపై అధిపతులుగా ఉండాలని మాత్రమే సువార్త చెబుతుంది; అయినప్పటికీ మనలో మరియు ప్రపంచమంతటిలో మనం దానికి విరుద్ధమైన దానినే గమనిస్తాము, అదేమిటంటే, జీవం కాదు, మరణం, పాపం మరియు సైతాను మాత్రమే విజయం సాధిస్తాయి." లౌకిక జ్ఞానం అటువంటి పరిశీలనలపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. అది ఇలా చెబుతుంది: "మీరు ఎలా బోధించినా, మీకు నచ్చింది చెప్పినా, నేను విషయాలను భిన్నంగా చూస్తాను." అందువల్ల, మనం సైతాను మరియు మరణంపై అధిపతులుగా ఉన్నామనే మరియు అదే సమయంలో మనం వాటి పాదాల వద్ద సాగిలపడి ఉన్నామనే ఈ రెండు వాస్తవాలు పక్కపక్కనే నిలవాలి. ఒకటి నమ్మాలి, రెండవది అనుభూతి చెందాలి. సైతాను ప్రపంచంపైనా మరియు దానిలో భాగమైన ప్రతిదానిపైనా అధిపతిగా ఉండాలి. వాడు తన సర్వశక్తితో మనల్ని పట్టి ఉంచుతాడు. వాడు మనకంటే ఎంతో బలవంతుడు. ఎందుకంటే మనం ఒక సత్రంలో పరదేశులుగా నివసిస్తున్న అతని అతిథులం. కాబట్టి, మనలో, మన శరీరంలో మరియు రక్తంలో నివసించే ఈ లోకసంబంధమైన మరియు ఈ జీవితపు ప్రతిదీ అపవాదికి లోబడి ఉండాలి, తద్వారా అతను మనతో తన ఇష్టానుసారంగా వ్యవహరించడానికి వీలు కలుగుతుంది.
ఇప్పుడు మీరు ఇలా అంటారు: "నువ్వేం బోధిస్తున్నావు, అసలు నువ్వెందుకు నమ్ముతున్నావు? మనము దీనిని అనుభూతి చెందలేమని, గ్రహించలేమని నీవే ఒప్పుకుంటున్నావు కాబట్టి, నీ సందేశం తప్పనిసరిగా వ్యర్థమైనది మరియు కేవలం ఒక కల మాత్రమే. ఎందుకంటే, నీ సందేశానికి ఏదైనా ఆధారం ఉంటే, అది అనుభవం ద్వారా కూడా నిరూపించబడాలి." నేను ఇలా జవాబిస్తాను: "నేను చెబుతున్నది సరిగ్గా అదే, అదేమిటంటే, మనం మొదట మన అనుభవానికి విరుద్ధంగా, మానవమాత్రులుగా నమ్మలేని దానిని నమ్మాలి, మరియు మనం అనుభూతి చెందని దానిని అనుభూతి చెందాలి." అందువల్ల, అనుభూతి విషయంలో సైతాను ఏ విషయంలో నా ప్రభువుగా ఉన్నాడో, అదే విషయంలో వాడు నా సేవకుడిగా ఉండాలి. మరియు నేను సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి పడి ఉన్నప్పుడు, ప్రపంచమంతా నా మీద పడి ఉన్నా, నేను ఇంకా పైనే పడి ఉన్నాను.
అదెలా? అది నిజం కావాలంటే, అనుభవం కలగాలి, దానిని గ్రహించాలి అని మీరు అంటారు. మీరు చెప్పింది నిజమే; అయితే, గ్రహించడం అనేది తరువాత జరగాలి, మరియు విశ్వాసం దానికి ముందుగా, గ్రహణకు అతీతంగా పనిచేయాలి. ఈ విధంగా నా మనస్సాక్షి, పాపాన్ని అనుభూతి చెందుతూ, భయపడుతూ, వణికిపోతున్నప్పుడు, పాపంపై ప్రభువుగా మరియు విజేతగా మారాలి; అది అనుభూతి మరియు ఆలోచనల ద్వారా కాదు, వాక్యమందలి విశ్వాసం ద్వారా. తద్వారా పాపం పూర్తిగా తొలగిపోయి, ఇకపై అనుభూతి చెందనంత వరకు, పాపానికి వ్యతిరేకంగా మరియు దానిపై అది ఓదార్చబడి, నిలబెట్టబడుతుంది. ఈ విధంగా మరణం కూడా మన క్రింద సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తుంది, తద్వారా అది
[W, XXXVI, 496, 4971] అది మనలను మ్రింగివేయజాలదు, బంధించి ఉంచజాలదు. అయినప్పటికీ, అది తెగులు, ఖడ్గం, ఇంకా అన్ని రకాల కష్టాలతో మన మెడకు అంటుకొని, తన క్రిందకు సమాధిలోకి విసిరివేస్తుంది, అక్కడ మనం కుళ్ళిపోవాలి. అయినా మనం అక్కడ శాశ్వతంగా ఉండిపోము, కానీ విడివడి, సూర్యనక్షత్రాలతో కూడిన ఆకాశం కంటే మరింత మహిమాన్వితంగా బయటకు వస్తాము. క్రీస్తు కూడా అనుభవించింది అదే.
ఆయన మరణించి సమాధి చేయబడినప్పుడు, జీవం ఉంటుందనే భావన గానీ, నిరీక్షణ గానీ లేదు. మరియు, ముద్రించబడిన బండ వెనుక సమాధిలో పడుకొని ఉన్న క్రీస్తు, మరణం మరియు సమాధిపై అధికారం గల ప్రభువు అని నమ్మడం శిష్యులకు చాలా కష్టంగా అనిపించింది. వారే ఇలా అన్నారు: "ఇశ్రాయేలును విమోచించేవాడు ఆయనే అని మేము నిరీక్షించాము."
అందువల్ల, ఇక్కడ సెయింట్ పాల్ ఇచ్చిన హెచ్చరికను పాటించడం చాలా ముఖ్యం: మనం పొందిన వాక్యానికి గట్టిగా కట్టుబడి ఉండాలి, దానిని నిరంతరం మనసులో ఉంచుకోవాలి, దానితో పాటు అన్ని రకాల ప్రశ్నలను, సూక్ష్మమైన వాదనలను, మరియు వివాదాలను తిప్పికొట్టాలి; మరియు సైతాను సూచనలకు లొంగిపోకూడదు, అవి బయట అతని వర్గాల నుండి వచ్చినా లేదా లోపల మన స్వంత హృదయం నుండి వచ్చినా సరే.
మరియు ఆ విధంగా మనము ఈ వాక్యములోనే దేవుని శక్తిని, పరాక్రమాన్ని తెలుసుకోవడం నేర్చుకోవాలి. అనగా, దాని ద్వారానే మరియు కేవలం దాని ద్వారానే మనము రక్షింపబడి, అపవాది శక్తిని మరియు సకల దోషములను ఎదిరించగలము. ఎందుకనగా, పాపమును మరియు మనస్సాక్షిని అనుభవిస్తున్నప్పుడు కూడా, నేను ఒక క్రైస్తవుడనని, దేవుని బిడ్డనయ్యానని, మరియు నేను రక్షింపబడ్డానని గట్టిగా నమ్మడము; నేను మట్టిలో పాతిపెట్టబడినప్పటికీ, అందమైన, మహిమగల శరీరముతో నిత్యజీవం పొందుతానని నమ్మడము — దీనికి దైవిక మరియు పరలోక శక్తి, మరియు ఏ భావన లేదా గ్రహణశక్తిచేత నడిపించబడని జ్ఞానం అవసరం. అది వాటికి అతీతంగా చూడగలగాలి, ఇది మానవ వదరుబోతుతనం లేదా భ్రమ కాదని, ఇది దేవుని వాక్యమని నిశ్చయించుకోవాలి, "ఆయన మనము అడుగువాటికంటెను, తలంచువాటికంటెను అత్యధికముగా చేయగల శక్తిగలవాడు" (ఎఫెసీ. 3:20). ఎందుకంటే ఆయన ఇప్పటికే మనలను పునరుత్థానుడయ్యాడు.
ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు. ఆయనలా మరెవరూ అంత అవమానకరంగా, సిగ్గుచేటుగా మరణశిక్షకు గురికాకపోయినా, అంత నీచమైన మరియు (ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం) శపించబడిన మరణం పొందకపోయినా, మొదలైన వాటి వలన భూమి మీద ఉన్న ఏ ఇతర వ్యక్తి కన్నా ఆయన నామానికి చాలా చెడ్డపేరు వచ్చినప్పటికీ, లేఖనం అనేది మనుషులందరి భావన, ఆలోచన మరియు అనుభవం కన్నా గొప్పదని ఆయన నిరూపించారు.
క్రీస్తు మూడవ రోజున సజీవంగా ఉంటాడని ఎవరూ ఊహించలేకపోయారు. లోకంలోని సకల జ్ఞానములో దీనికి సంబంధించి రవ్వంత జ్ఞానము కూడా లేదు. అయినప్పటికీ, ఆయన సమాధిలో పడియుండగానే ఆయన సజీవుడని ప్రకటించిన వాక్యము మనకు కలదు.
మరియు ఈ వాక్యం ప్రకటించినట్లే, అది జరగవలసిందే, ప్రపంచంలోని ఇంద్రియాలు, తర్కం మరియు మిగతావన్నీ దానికి విరుద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ. అలాగే మనకు కూడా జరుగుతుంది. మృతదేహాలు భూమిలోపల, చాలా కాలం క్రితమే కుళ్ళిపోయి లేదా పురుగులు మరియు అన్ని రకాల ఇతర కీటకాలచే తినబడి ఉంటాయి.
[W, XXXVI, 497] ధూళిగా మారిపోతాయి, లేదా అవి నలుదిక్కులా చెల్లాచెదురుగా పడి ఉంటాయి; కానీ మనం విశ్వసించి, ఒప్పుకునే వాక్యములో అవి నిశ్చయంగా సజీవంగా ఉండి, పునరుత్థానం పొందాయి. లోకానికి ఈ శక్తి లేదు మరియు దీనిని చేయగల సామర్థ్యం దానికి లేదు; కానీ వాక్యానికి ఆ శక్తి ఉంది మరియు దానిని చేయగలదు. మరియు ఈ విధంగానే అది జరగాలి, ఎందుకంటే అది దేవుని స్వంత శక్తి మరియు బలం.
మన విశ్వాసం ఉండవలసినంత దృఢంగా లేకపోయినప్పటికీ, మరియు మనం కోరుకున్నంత స్పష్టంగా దీనిని అనుభూతి చెందకపోయినప్పటికీ, ఇది మనలను బలపరచి ఓదార్చాలి. అయినప్పటికీ మనం దానిని పట్టుకొని ఉండాలి, నిరంతరం దానిని వెంబడించాలి, మరియు దానిని మన హృదయం నుండి ఎన్నడూ విడిచిపెట్టకూడదు. ఈ విధంగా, క్రీస్తు ద్వారా మనము లోకమునకును సైతానుకును అధిపతులమని కూడా బలహీనంగా విశ్వసిస్తాము; దానికి పూర్తి విరుద్ధమైన దానిని మనం చాలా ఎక్కువగా అనుభూతి చెందుతాము. కానీ, సమస్త శక్తిని మరియు జ్ఞానాన్ని మించిన వాక్యము మన దగ్గర ఉందన్న వాస్తవంతో మనకు సాధ్యమైనంత వరకు మనల్ని మనం ఓదార్చుకుంటాము.
అదేవిధంగా, నేను నా పాపాన్ని అనుభవిస్తున్నప్పటికీ, నేను కోరుకున్నంత ధైర్యవంతమైన మరియు సంతోషకరమైన హృదయాన్ని కలిగి ఉండలేకపోయినప్పటికీ, నేను వాక్యానికి అధికారం ఇవ్వాలి మరియు తదనుగుణంగా ఇలా చెప్పాలి: "పాపంపై నేనే ప్రభువును, మరియు నేను ఏ పాపాన్ని తెలుసుకోవాలనుకోవడం లేదు." "నిజమే," మీరు అంటారు, "మీ అంతరాత్మ అలా చెప్పనివ్వండి; అది పూర్తిగా భిన్నమైనదాన్ని అనుభవిస్తుంది." అది నిశ్చయంగా నిజమే; విషయాలు అనుభూతి నియమాన్ని అనుసరిస్తే, నేను నిశ్చయంగా నశించిపోతాను. కానీ వాక్యం ప్రపంచంలోని అన్ని అనుభూతులకు మరియు నా అనుభూతులకు అతీతంగా చెల్లుబాటు కావాలి. అది ఎంత అల్పమైనదిగా కనిపించినా మరియు నేను దానిని ఎంత బలహీనంగా విశ్వసించినా అది సత్యంగానే ఉండాలి; ఎందుకంటే పాపం మనల్ని వెంటనే ఖండించి నరకానికి అప్పగిస్తుందని, మరణం మనల్ని మరియు ప్రపంచమంతటినీ నాశనం చేస్తుందని, మరియు దాని నుండి ఎవరూ తప్పించుకోలేరని మనమందరం చూస్తున్నాము మరియు అనుభవిస్తున్నాము. మరియు మీరు నాతో జీవం మరియు నీతి గురించి మాట్లాడటానికి సాహసిస్తున్నారు, వాటిలో ఒక చిన్న నిప్పురవ్వను కూడా నేను చూడలేను! నిశ్చయంగా, అది ఒక బలహీనమైన జీవమే అయి ఉండాలి. అవును, నిజమే, కానీ మన విశ్వాసం కారణంగా మన జీవితం బలహీనంగా ఉంటుంది. అయితే అది ఎంత బలహీనమైనప్పటికీ, హృదయంలో వాక్యము మరియు విశ్వాసమనే ఒక చిన్న నిప్పురవ్వ మిగిలి ఉన్నంత కాలం, అది ఆకాశాన్ని, భూమిని నింపే జీవాగ్నిగా అభివృద్ధి చెంది, మరణాన్ని మరియు ప్రతి ఇతర దురదృష్టాన్ని ఒక చిన్న నీటి బిందువులా ఆర్పివేస్తుంది. మరియు ఆ బలహీనమైన విశ్వాసం వీటిని చీల్చివేస్తుంది, తద్వారా మరణం గానీ, పాపం గానీ ఇకపై కనబడవు లేదా అనుభూతి చెందబడవు. అయినప్పటికీ, చూస్తూ మరియు అనుభూతి చెందుతూ కూడా విశ్వాసానికి కట్టుబడి ఉండటం ఒక కఠినమైన పోరాటాన్ని కోరుతుంది.
అందువల్ల విశ్వాసం అనేది మనం అనుకున్నంత అల్పమైన వస్తువు కాదు, అది వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండే ఒక పరాక్రమవంతుడైన వీరుడు; ఇది ఎంత అల్పమైనదిగా, శూన్యమైనదిగా కనిపిస్తుందంటే, దానికోసం ప్రపంచం మొత్తం ఒక్క పైసా కూడా ఇవ్వదు.
అయినప్పటికీ అది ఎంత చురుకైనదంటే, ఎంత శక్తివంతమైనదంటే, అది కనురెప్పపాటులో ఆకాశాన్ని, భూమిని చీల్చివేసి, సమాధులన్నింటినీ తెరుస్తుంది. మరియు మీరు దానితో నిలిచివుంటే, మీ విశ్వాసం బలహీనంగా ఉన్నా, మీ భావన బలంగా ఉన్నా, మీరు దాని ద్వారా శాశ్వతంగా జీవిస్తారు మరియు అన్నిటిపై ప్రభువు అవుతారు. మీరు మీ ఆలోచనలు మరియు తర్కం ప్రకారం కాకుండా, లేఖనం ప్రకారం జీవించినంత కాలం, మీరు ఎంత బలహీనంగా జీవించినా, ఇకపై జీవిస్తారు. ఎందుకంటే అపవాది ఇప్పటివరకు లేఖనానికి మరియు వాక్యానికి వ్యతిరేకంగా వాదించాడు, కానీ దానిని తగ్గించడానికీ లేదా దానిని చెల్లనిదిగా చేయడానికీ అతనికి ఎప్పుడూ సాధ్యపడలేదు. నిజానికి, దాని నుండి మనలను దూరం చేయడానికి అతను అన్ని వైపుల నుండి మన చుట్టూ తిరుగుతాడు; కానీ అతను వాక్యంపై దాడి చేయడు. మరియు అది మీ హృదయంలో ఉన్నంత కాలం, అతను మిమ్మల్ని నేరుగా ఎదుర్కోడు. అతను మిమ్మల్ని విలవిలలాడేలా చేయగలడు, కానీ మిమ్మల్ని జయించలేడు.
ఈ విధంగా లేఖనం పితృపురుషుడైన యాకోబు గురించి ఇలా నివేదిస్తుంది (జ్ఞానోపదేశకాండము 10:12):
Certamen forte dedit ei. "అతడు బలమైన, శౌర్యవంతమైన యుద్ధం చేయుగాక, తద్వారా యుద్ధం మరియు విజయం ద్వారా వాక్యపు శక్తిని తెలుసుకోవడం నేర్చుకుంటాడు." ఎందుకంటే మనం యుద్ధంలో నిమగ్నమయ్యే వరకు అక్షరంలో అంతర్లీనంగా ఉన్న శక్తిని మనం ఎప్పటికీ గ్రహించలేము. అప్పుడు అది అన్ని దోషాలకు, పాపానికి, మరణానికి మరియు సాతానుకు వ్యతిరేకంగా నిలబడగలదని మనం కనుగొంటాము. లోకం దానిని నమ్మదు, అలాగే తమ సొంత భావాల ప్రకారం తీర్పు తీర్చాలని పట్టుబట్టి, పాపం మరియు మరణం గురించిన బాధాకరమైన ఆలోచనలతో తమను తాము హింసించుకునే వారందరూ కూడా నమ్మరు, వారు వాటి నుండి విముక్తి పొంది ఇతర ఆలోచనలను అలవరచుకునే వరకు. కానీ దీనివల్ల ఏమీ రాదు, వాక్యాన్ని పట్టుకోవడంలో దొరికే ఓదార్పు తప్ప వేరేది లేదు, అది ఇలా చెబుతుంది:
క్రీస్తు మీ కొరకు లేచి, మీ పాపాన్ని, మీ మరణాన్ని ఆర్పివేశాడని మీరు స్పష్టంగా వింటారు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, సువార్త ద్వారా తప్ప మనం పాపం, మరణం మరియు పాతాళంపై విజయం సాధించలేము; ఈ సువార్తలోనే మనం నిలబడతామని మరియు దాని ద్వారానే రక్షింపబడతామని పౌలు ప్రకటిస్తున్నాడు. వారిని ఓదార్చడానికి మరియు కాపాడటానికి ఆయనకు మరేదైనా తెలిసి ఉన్నట్లయితే, ఆయన నిస్సందేహంగా దానిని కూడా వారికి తెలియజేసి ఉండేవాడు. ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి అత్యంత సులభమైన పద్ధతిని ఆయన ఇక్కడ మనకు చూపిస్తున్నాడు; దీనికి ఎలాంటి ఖర్చు గానీ, శ్రమ గానీ అవసరం లేదు. మరణాన్ని మరియు మన ఇతర శత్రువులందరినీ ఎదిరించడానికి మనకు అవసరమైన ఒక మాట కంటే ఎక్కువ ఖర్చవదు. మనం భిన్నంగా భావించవచ్చు మరియు బలహీనంగా ఉండవచ్చు; కానీ మనం వాక్యానికి అంటిపెట్టుకుని ఉన్నంత వరకు అది పట్టింపు లేదు.
ఒక తల్లి తన బిడ్డ బలహీనంగా, గజ్జితో ఉందని దాన్ని బయటకు పంపదు.
నిస్సందేహంగా అది బలహీనమైనది, తనను తాను కాపాడుకోలేదు, కానీ అది తన తల్లి ఒడిలో, ఆమె చేతుల్లో ఉన్నంత వరకు చింతించనవసరం లేదు. కానీ అది తన తల్లి సంరక్షణ నుండి దూరమైతే, అది నాశనమవుతుంది. మీరు ఆ ఉదాహరణను అనుకరించండి.
3 అపోక్రిఫాలోని ఈ వాక్యంలో కర్త "జ్ఞానం". లూథర్ దానికి బదులుగా పుంలింగ సర్వనామం 'ఎర్'ను వాడారు, బహుశా దేవునిలో జ్ఞానానికి ఉన్న మానవరూపాన్ని పాఠకులకు గుర్తు చేయడానికి కావచ్చు.
[W, XXXVI, 498, 499] మీరు రక్షింపబడాలని కోరుకుంటున్నారు. మీరు వాక్యమునందు నిలిచియుండునట్లు చూచుకొనుడి. దాని ద్వారా దేవుడు మిమ్మును బలపరచి, ఆదుకొనవలెనని కోరుకుంటున్నాడు, తద్వారా మీరు నశించిపోకుండా ఉంటారు.
3-7. నేను పొందిన దానినే ప్రథమ ప్రాముఖ్యమైనదిగా మీకు అప్పగించితిని; అదేమనగా, లేఖనముల ప్రకారము క్రీస్తు మన పాపముల కొరకు మరణించెను, ఆయన సమాధి చేయబడెను, లేఖనముల ప్రకారము మూడవ దినమున ఆయన తిరిగి లేచెను, మరియు ఆయన కేఫాకు, తరువాత పన్నెండుమందికి కనబడెను. ఆ తరువాత ఆయన ఒకేసారి ఐదువందల మందికి పైగా సహోదరులకు కనబడెను; వారిలో కొందరు నిద్రించినను, అనేకులు ఇప్పటికీ బ్రతికే ఉన్నారు. ఆ తరువాత ఆయన యాకోబుకు, తరువాత అపొస్తలులందరికీ కనబడెను.
ఈ మాటలతో పరిశుద్ధ పౌలు, తాను వారికి బోధించిన సువార్త యొక్క సారాంశాన్ని వివరిస్తూ, పునరుద్ఘాటిస్తున్నాడు; ఆ సువార్తలోనే వారు నిలబడి ఉన్నారు మరియు దాని ద్వారానే వారు రక్షింపబడాలి. ఈ విధంగా ఆయన ఈస్టర్ దినాన చర్చించబడిన ఒక సంపూర్ణ విషయాన్ని కూర్పు చేస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, ఆయన వివరిస్తున్న మృతుల పునరుత్థానం గురించిన ఈ వ్యాసానికి ఆధారం మరియు కారణం దీని నుండే ప్రవహిస్తున్నాయి. మరియు ఆయన ఉపన్యాసం, లేఖనాల నుండి లభించే రుజువుల ద్వారా మరియు జీవించి ఉన్న అనేకమంది ప్రజల సాక్ష్యం మొదలైన వాటి ద్వారా ఈ సిద్ధాంతాన్ని అత్యంత శక్తివంతంగా నిరూపిస్తుంది. ఆయన ఇలా చెప్పాలనుకుంటున్నాడు: "నేను స్వయంగా పొందిన దానిని తప్ప మరేదీ మీకు ఇవ్వలేదు; మన రక్షణకు ఆధారంగా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును తప్ప ప్రకటించడానికి నాకు మరేదీ తెలియదు; ఎందుకంటే ఆయన నిశ్చయంగా నిజంగా మరణించి, మృతులలో నుండి తిరిగి లేచాడు. అదే నా సువార్త యొక్క సారాంశం, దాని ఆధారంగానే మీరు, నేను బాప్తిస్మం పొందాము మరియు దానిలోనే మనం నిలబడి ఉన్నాము. కాబట్టి నేను ఏదీ దొంగిలించలేదు, కట్టుకథ అల్లలేదు, దీనిని కలగనలేదు; లేదు, నేను దీనిని క్రీస్తు నుండి స్వయంగా పొందాను."
దీనితో ఆయన ఆ అబద్ధ బోధకులను గుచ్చుతాడు. ఆయన ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంది: "వారు దీనికి భిన్నమైన దాన్ని ప్రకటిస్తే, వారు దానిని క్రీస్తు నుండి పొంది ఉండరు. అది వారి సొంత కలలు మరియు భ్రమలను మాత్రమే సూచించి ఉండాలి."
ఎందుకంటే వారు దానిని స్పష్టంగా మా నుండి గానీ, ఇతర అపోస్తలుల నుండి గానీ పొందలేదు (ఎందుకంటే మేమందరం మా సందేశంతో ఏకీభవిస్తున్నాము), ఇక క్రీస్తు నుండి పొందే ప్రసక్తే లేదు. కాబట్టి ఇది కేవలం ప్రలోభం మరియు మోసం అయి ఉండాలి.
అందువలన పౌలు కూడా గలతీయులకు 1:11,12,17 4 లో అబద్ధ అపొస్తలులకు వ్యతిరేకంగా, తాను ఈ బోధను మనిషి నుండి గానీ, అపొస్తలుల నుండి గానీ పొందలేదని, మరియు తన ప్రకటన మానవ తర్కం లేదా జ్ఞానం నుండి ఉద్భవించలేదని, ఏ మనిషి దానిని స్వయంగా కల్పించలేదని లేదా రూపొందించలేదని, కానీ అది తాను దైవిక ప్రత్యక్షత ద్వారా పొందవలసిన సందేశమని గొప్పలు చెప్పుకున్నాడు. అది ఆ ప్రజలు గొప్పలు చెప్పుకోలేని విషయం. 4 వీమర్ పాఠంలో "గలతీయులకు 2." అని ఉంది.
[W, XXXVI, 499, 500] సమర్థించును. నిజానికి, దీనికి అతని స్వంత తర్కం ఏమాత్రం దోహదపడలేదు, దానిని పొందడానికి అతను ప్రయత్నించనూ లేదు. వాస్తవానికి, అతను ఒకప్పుడు పిచ్చిపట్టిన, మూర్ఖపు కుక్కలా దానిని హింసించి, దానిపై విరుచుకుపడ్డాడు. దేవుని వాక్యం సమస్త తర్కానికి, అలాగే అపొస్తలుల స్వంత జ్ఞానానికి లేదా వివేకానికి ఎంతగానో అతీతమైనది, కొరింథీయులలోని ఆ ప్రజలు తాము చేయగలమని చెప్పుకున్నట్లుగా, అంతకంటే శ్రేష్ఠమైన దేనినైనా కల్పించడం లేదా కనిపెట్టడం అటుంచి, ఎవరూ తమ స్వంత శక్తితో గానీ, అవగాహనతో గానీ దానిని పొందలేరు.
క్రీస్తు పునరుత్థానం గురించి తాను ప్రకటించిన తన సందేశానికి, లేదా సువార్తకు మద్దతుగా, పౌలు వారి తప్పుడు బోధను ఖండించడానికి రెండు రకాల రుజువులను చూపిస్తాడు. మొదటిది, తాను దీనిని లేఖనాల నుండి తీసుకున్నానని మరియు లేఖనాలతోనే దీనిని రుజువు చేస్తున్నానని ఆయన సూచిస్తాడు. రెండవదిగా, పునరుత్థానం చెందిన క్రీస్తును చూసిన తన స్వంత అనుభవాన్ని మరియు అనేకమంది ఇతరుల అనుభవాలను ఆయన ఉదహరిస్తాడు. ఎందుకంటే, తాను ప్రకటించే మరియు చెప్పే విషయాలను కేవలం మాటలతోనే కాకుండా, తన మరియు ఇతరుల క్రియల ద్వారా మరియు ఉదాహరణల ద్వారా కూడా రుజువు చేసి, ధృవీకరించడమే ఒక నీతిమంతుని లక్షణం. ఈ విధంగా పౌలు క్రీస్తు పునరుత్థానానికి ప్రత్యక్ష సాక్షులను వివరిస్తాడు; మొదట, కేఫా, లేదా పేతురు, ఆ తర్వాత పన్నెండుమంది అపొస్తలులు, వారికి క్రీస్తు సజీవంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు, తద్వారా వారు ఆయనను విని, చూసి, ఆయన బాహ్య, భౌతిక స్వరూపంలో ఆయనతో సహవాసం చేశారు. ఆ తర్వాత, ఒకచోట సమావేశమైన ఐదు వందల మందికి పైగా సహోదరులకు ఆయన కనిపించాడు, ఆ తర్వాత యాకోబుకు విడిగా, చివరకు అపొస్తలులందరికీ కనిపించాడు. ఇక్కడ పౌలు, క్రీస్తుచేత ప్రకటించుటకు పంపబడిన ఆ పన్నెండుమంది అపొస్తలులు కాకుండా, మిగతా అపొస్తలులందరినీ పిలుస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, ఆయన ఆ పన్నెండుమందిని ప్రత్యేకంగా (కేవలం అపొస్తలులు లేదా సందేశవాహకుల కంటే ఉన్నతమైన వారిగా) ఎన్నుకున్నాడు. వారు పునరుత్థానానికి మాత్రమే కాక, ఆయన పూర్తి జీవితానికి, వారు విని, చూసిన ఆయన మాటలకు, కార్యాలకు కూడా సాక్షులుగా ఉండాలి. తద్వారా వారు క్రీస్తు తర్వాత సువార్తను వ్యాపింపజేయగలరు. "లేఖనములలో ముందుగా చెప్పబడినట్లుగా, మేము చూసి, అనుభవించిన వాటికి వీరందరూ, నాకు అదనంగా, నమ్మదగిన సాక్షులుగా ఉన్నారు."
మరియు పౌలు ఆ పదబంధాన్ని నొక్కిచెబుతూ మరియు పునరావృతం చేస్తూ, లేఖనము యొక్క మరియు బాహ్య వాక్యము యొక్క సాక్ష్యమును మరలా ఎలా ప్రశంసించి, ఘనపరుస్తున్నాడో గమనించండి.
"లేఖనమునకు అనుగుణంగా." నిశ్చయంగా, అతను దీనిని కారణం లేకుండా చేయడు. లేఖనమును మరియు బాహ్య సందేశమును తృణీకరించి, వాటి స్థానంలో ఇతర రహస్య ప్రత్యక్షతను వెదకుచున్న ఉన్మాద ఆత్మలను ఎదిరించడానికే అతను మొట్టమొదటగా దీనిని చేస్తాడు. మరియు నేడు ప్రతిచోట కూడా అపవాదిచేత గందరగోళానికి గురైన అటువంటి ఆత్మలతో నిండి ఉంది; వారు లేఖనమును ఒక నిర్జీవమైన పత్రంగా భావిస్తూ, ఆత్మను తప్ప మరేదానినీ గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకోరు, అయినప్పటికీ ఈ ప్రజలు వాక్యమును గానీ ఆత్మను గానీ నిలుపుకోరు. కానీ ఇక్కడ పౌలు లేఖనమును తన బలమైన రుజువుగా ఎలా ఉదహరిస్తున్నాడో మీరు గమనించవచ్చు, ఎందుకంటే మన సిద్ధాంతాన్ని మరియు మన విశ్వాసాన్ని కాపాడటానికి భౌతికమైన లేదా వ్రాయబడిన వాక్యము తప్ప మరే ఇతర శాశ్వతమైన మార్గం లేదు.
[W, XXXVI, 500, 501] అతని ద్వారా గానీ లేదా ఇతరుల ద్వారా గానీ లేఖలలో కుమ్మరించబడి, మౌఖికంగా బోధించబడింది; ఎందుకంటే ఇక్కడ స్పష్టంగా చెప్పబడినట్లు మనం చూస్తాము: "లేఖనము! లేఖనము!" కానీ లేఖనము అంతా ఆత్మ కాదు, దాని గురించి వారు అసంబద్ధంగా మాట్లాడుతూ, ఆత్మ మాత్రమే దానిని చేయాలని మరియు లేఖనము జీవాన్ని ఇవ్వలేని ఒక నిర్జీవమైన అక్షరమని అంటారు. కానీ వాస్తవం ఏమిటంటే, ఆ అక్షరం దానంతట అదే జీవాన్ని ఇవ్వకపోయినా, అది తప్పనిసరిగా ఉండాలి, మరియు దానిని వినాలి లేదా స్వీకరించాలి. మరియు పరిశుద్ధాత్మ దీని ద్వారా హృదయంలో పనిచేయాలి, మరియు ఆ హృదయం అపవాదికి మరియు ప్రతి శోధనకు వ్యతిరేకంగా వాక్యం ద్వారా మరియు వాక్యంలో విశ్వాసంలో కాపాడబడాలి. లేకపోతే, ఎక్కడైతే ఇది సమర్పించబడుతుందో, అక్కడ క్రీస్తు మరియు ఆత్మ త్వరలోనే నశించిపోతారు. కాబట్టి, మీకు బయలుపరచబడిన బాహ్య వాక్యం లేకపోతే ఆత్మను గూర్చి అంతగా గొప్పలు చెప్పుకోవద్దు; ఎందుకంటే ఇది నిశ్చయంగా మంచి ఆత్మ కాదు, నరకం నుండి వచ్చిన నీచమైన అపవాది. మీకు తెలిసినట్లుగా, పరిశుద్ధాత్మ తన జ్ఞానాన్ని, ఉపదేశాన్ని మరియు అన్ని మర్మాలను వాక్యంలో నిక్షిప్తం చేసి, వీటిని లేఖనంలో బయలుపరిచాడు, తద్వారా ఎవరూ తమను తాము సమర్థించుకోలేరు.
లేఖనాలు యేసును గూర్చి బోధించే దానికంటే శ్రేష్ఠమైన లేదా ఉన్నతమైన వేరొక దానిని ఎవరూ వెదకకూడదు, వెతకకూడదు, నేర్చుకోకూడదు లేదా సంపాదించుకోకూడదు.
క్రీస్తు, దేవుని కుమారుడు, మన రక్షకుడు, మన కొరకు మరణించి తిరిగి లేచాడు.
రెండవదిగా, పౌలు ఇలా చేయడానికి కారణం (నేను ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా)5 విశ్వాసానికి సంబంధించిన ఈ మరియు ఇతర విషయాలలో తర్కంతో ఆలోచించాలనే శోధనను ఎదిరించడం, లేదా లోకం తన జ్ఞానంతో ఈ విషయంపై చాకచక్యంగా వాదించడానికి, ఊహాగానాలు చేయడానికి ఎలా సాహసిస్తుందో వినడాన్ని ఎదిరించడం. ఎందుకంటే, మనం వీటిని సంప్రదించి, ఈ విషయంలో అవి మనకు బోధించడానికి అనుమతిస్తే, విశ్వాసం అణచివేయబడుతుంది, మరియు ఇది ఒక అవివేక సందేశంగా పరిగణించబడి, కేవలం అపహాస్యంగా చేయబడుతుంది.
కొరింథీయుల మధ్య అదే జరిగింది, దాని గురించి మనం తరువాత వింటాము.
అయితే, క్రైస్తవులుగాను, విశ్వాస పురుషులుగాను ఉండగోరే మనము, మానవ తర్కం ఇక్కడ ఏమి చెబుతుందో, లేదా ఇది తర్కంతో ఎలా ఏకీభవిస్తుందో అని చూడమని అడగకూడదు; కానీ, ముందుగా ప్రకటించబడి, ఇప్పుడు బహిరంగ సాక్ష్యం మరియు అనుభవం ద్వారా ధృవీకరించబడిన లేఖనము మనకు ఏమి బోధిస్తుందో దానినే చూడాలి. దానిని నమ్మడానికి ఇష్టపడని వాడిని మనము వెళ్ళనిస్తాము, ఎందుకంటే వాడు నిశ్చయంగా క్రీస్తును గానీ, సువార్తను గానీ ఏమాత్రం నమ్మడు.
ఎంత తెలివైనవాడైనా, ఎంత పాండిత్యం కలవాడైనా సరే, ఏ వర్గపు ఆత్మ కూడా అటువంటి సువార్తను ఎన్నటికీ అందించలేదు. అతడు తన కథను లేఖనాలతో, లేదా దేవుని వాక్యంతో, ఆపై దానిని చూసి అనుభవించిన ప్రజల ద్వారా కూడా తిరుగులేని విధంగా ఎన్నటికీ నిరూపించలేడు. మీరు వారిని నిస్సంకోచంగా ధిక్కరించి, ముందుకు వచ్చి వీటిలో ఒకదానిని అందించమని సవాలు చేయవచ్చు. అన్ని వర్గాలు ఖచ్చితంగా చేసే మొదటి పని ఏమిటంటే...
5 పైన 68—69 పేజీలను చూడండి.
[W, XXXVI, 501, 502] వారు తర్కం ద్వారా కల్పించుకున్న తమ సొంత ఆలోచనలతో ముందుకు సాగుతున్నారు, మరియు వారు లేఖనాలను ఉపయోగించినప్పటికీ, వారు మొదట తమ సొంత ఆలోచనలను రూపొందించి, వాటిని తీసుకువచ్చి కలిపారు, తద్వారా లేఖనం ఇప్పుడు వారితో ఏకీభవించి, దానికి అనుగుణంగా వ్యాఖ్యానించబడటానికి మరియు విస్తరించబడటానికి అనుమతించుకోవాలి. బాప్తిస్మం మరియు సంస్కారం విషయంలో ఈ రోజు మన ప్రజలలో మనం గమనించేది సరిగ్గా ఇదే. వారు తమ తలతో, అన్నింటికంటే ముందుగా, బాప్తిస్మం అనేది ఇతర నీటిలాంటి నీరు తప్ప మరేమీ కాదని గమనించారు. మరియు వారు దానిని గ్రహించిన తర్వాత, అంతకు మించి ఏమీ చూడలేక, లేఖనాల వైపు పరుగెత్తుతారు, అక్కడ మనం ఏ సృష్టిపైనా నమ్మకం ఉంచకూడదని, బాహ్య విషయాలు ఆత్మకు సహాయం చేయలేవని మొదలైన ప్రకటనను వారు కనుగొన్నారు. మరియు ఈ విధంగా వారు తమ సిద్ధాంతాన్ని కల్పించుకుంటారు: "నీరు నీరే; మరియు దానిపై ఎటువంటి నమ్మకం ఉంచకూడదు, ఎందుకంటే అది సృష్టి సంబంధమైనది. అందువల్ల బాప్తిస్మం ఆత్మను కడగడం మరియు పాపాన్ని కడిగివేయడం కాదు." ఏ సృష్టిని నమ్మకూడదు మొదలైన లేఖన భాగములు, వారి వట్టి మాటలకు ఉపయోగపడి, వారి కల్పనలకు మరియు భావనలకు సాక్ష్యమిస్తాయి. ఇప్పుడు, ఆ లేఖనము సత్యమైనది మరియు నిశ్చయమైనది; కానీ, ఇదిగో, వారు ఆ భాగాన్ని ఎంత సిగ్గుచేటుగా వక్రీకరించి, దానిని బాప్తిస్మమునకు అన్వయించి, దానిని ఒక సృష్టిగా మాత్రమే చిత్రీకరిస్తున్నారో చూడండి. అది సరికాదు; ఎందుకంటే దేవుడే స్వయంగా క్రీస్తు, ఆయన ప్రియ కుమారుడు, మరియు పరిశుద్ధాత్మతో కలిసి బాప్తిస్మములో ఉన్నారు.
వారు పవిత్ర సంస్కారం విషయంలోనూ అదే విధంగా చేస్తారు. వారి దృష్టిలో మనం స్వీకరించేది రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసం తప్ప మరేమీ కాదు. వారు పలికిన వాక్యము విషయంలోనూ, మరియు ఇతర దైవిక శాసనాల విషయంలోనూ, ఉదాహరణకు, లౌకిక ప్రభుత్వం విషయంలోనూ, అలాగే వివాహ బంధం విషయంలోనూ అదే విధంగా చేస్తారు.