ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
తిమోతికి వ్రాసిన మొదటి పత్రికపై డాక్టర్ మార్టిన్ గారి ఉపన్యాసాలు. మనం దేవుని వాక్యమునందు ఐశ్వర్యవంతులమై యుండవలెనని పౌలు ఉద్దేశిస్తున్నాడు (1 కొరింథీ. 1:5), ఎందుకంటే మన విరోధియగు అపవాది మన చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటాడు.
(1 Peter 5:8). కాబట్టి మనము దేవుని వాక్యమునందు నిలిచియుండుట దేవునికి ప్రీతికరమే కాక మనకు ఆవశ్యకము కూడా. మనకు వేరే ఆయుధములు లేవు (ఎఫెసీ. 6:10-17). మనము సోమరులమై మన ఆహారమునకు మనలను కేటాయించుకొనకుండా, మరియు మనకు వెలుగు ఉన్నంతవరకు ఆ వెలుగు మీద దృష్టి పెట్టకుండా ఉండేందుకు; ఎందుకంటే, వీలైతే చదువుకోవడానికి మనం సంతోషించే సమయం వస్తుంది. నేను తిమోతికి వ్రాసిన పత్రికను తీసుకున్నాను, దానిలో పౌలు బిషప్ను మాత్రమే కాకుండా అన్ని సంఘసంబంధమైన క్రమాలను స్థాపిస్తాడు. ఈ పత్రిక బోధనాత్మకమైనది కాదు, మరియు అది ప్రాథమిక బోధనను స్థాపించడానికి ప్రయత్నించదు. బదులుగా, అది సంఘాన్ని స్థాపించి దానిని క్రమబద్ధీకరిస్తుంది.
అయినప్పటికీ, ఈ ప్రక్రియ మధ్యలో పౌలు చాలా ముఖ్యమైన సిద్ధాంతపరమైన విషయాలను చేర్చడాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. ఈ విషయాలతో ప్రతిరోజూ నిమగ్నమవ్వడం క్రైస్తవుల లక్షణం.
1. అపొస్తలుడైన పౌలు. అలాగే మనం కూడా సాధారణంగా అపరిచితులకు వ్రాసే విధానానికి భిన్నంగా మన స్నేహితులకు వ్రాస్తాము. ఎందుకంటే, మన స్నేహితులు మన మాటతీరును గమనించి ఉంటారు, మరియు ఆ అలవాట్ల ద్వారా వారు మన హృదయాన్ని చూసి ఉంటారు. క్రీస్తు పట్ల ఉన్న భక్తి కారణంగా, పౌలు మిగిలిన సంఘాలను చాలా బిడియంగా మరియు గౌరవంగా సంబోధిస్తాడు, కానీ తన శిష్యులను మాత్రం వారితో కంటే మరింత చనువుగా సంబోధించడానికి ఈ పద్ధతిని పాటిస్తాడు. తన శిష్యులతో పౌలు కొంచెం మరింత ధైర్యంగా కూడా మాట్లాడతాడు.
అతను తన పిలుపును గూర్చి ఈ విధంగా ఎందుకు గొప్పలు చెప్పుకుంటాడో మీకు తెలుసు, ఎందుకంటే తనకు ఆజ్ఞాపించబడిన మరియు తన నుండి ఆశించబడిన సిద్ధాంతాన్ని తాను అనుసరిస్తున్నానని ప్రతి బోధకుడికి ఉండే ఒక నిశ్చయమైన గొప్ప. కాబట్టి, బోధించడంలో విఫలమయ్యేవారు రెండు వైపులా పాపం చేస్తారు. ఒకవైపు, పాపిస్టుల విషయంలో వలె, వారికి అధికారం మరియు పరిచర్య ఉన్నప్పటికీ, వారు బోధించరు; మరోవైపు, వర్గీయులు మరియు మతవిరోధులు దానిలోకి ప్రవేశిస్తారు, కానీ వారికి పిలుపు ఉండదు. పిలుపు ఉన్నప్పుడు, నిజమైన సిద్ధాంతం కూడా ఉండాలి, అప్పుడే ఒకరు బోధించగలరు, మొదలైనవి. సిద్ధాంతంతో పాటు పిలుపు కూడా అంతే ముఖ్యమైనది. ఎందుకంటే ఎక్కడైతే న్యాయమైన పిలుపు ఉంటుందో, అక్కడ మన ప్రభువైన దేవుడు వాక్యం విఫలం కాకుండా చూస్తాడు. ఉదాహరణకు, పాపిస్టులు ఎంత దుర్మార్గులైనప్పటికీ, వారు ఇప్పటికీ క్రీస్తు యొక్క శ్రమలను బోధిస్తారు మరియు 1 లూథర్ ఈ ఉపన్యాసాలను జనవరి 13, 1528న ప్రారంభించాడు.
[W, XXVI, 4, 5] మేము కూడా బోధించే అన్ని వ్యాసాలలోనూ ఇదే విషయం ఉంది. కాబట్టి వారికి పిలుపు ఉంది. నిజానికి, సువార్త ఈ పరిచర్యకు ఎంతటి గౌరవాన్ని ఇస్తుందంటే, అది వాక్యములో మిగిలియున్న దానికి సేవ చేయగలదు. కాబట్టి, ఆ పిలుపులో ఒక గొప్ప శక్తి నిక్షిప్తమై ఉంది. అది న్యాయమైన పిలుపు అయినచోట, దేవుడు పూర్తిగా లేనివాడు కాదు. దుష్టులు పాపం చేస్తూనే ఉన్నప్పటికీ, ఆయన తనవారిని అద్భుత రీతిలో పిలిచి తనవైపుకు ఆకర్షిస్తాడు. కానీ సిద్ధాంతం లేకుండా పిలుపు ఎప్పుడూ ఉండదు. దానికి విరుద్ధంగా! పిలుపు లేనిచోట, దాదాపు ఎల్లప్పుడూ నష్టమే ఉంటుంది. యిర్మీయా 23:21లో, "నేను మిమ్మును పంపలేదు" అని మనం చదువుతాము. వారి పరుగును, తొందరపాటును ఆయన ఖండించినప్పుడల్లా, వారి సిద్ధాంతాన్ని కూడా ఖండిస్తాడు. నిజానికి, ఉత్సాహవంతులు కూడా సువార్తను కొద్దిగానే బోధిస్తారు. కాబట్టి తాను బోధించడానికి పిలువబడ్డానని పౌలు వ్యర్థంగా గొప్పలు చెప్పుకోవడం లేదు. ఇప్పుడు, మనకు దైవిక పిలుపు లేదా మానవ పిలుపు ఉంటుంది. అపొస్తలుల పిలుపులా కాకుండా, ఈనాడు మన పిలుపు నేరుగా పరలోకం నుండి రాదు. అంతేకాదు, ప్రభుత్వం పిలుస్తుంది, లేదా నేనే స్వయంగా చేస్తాను.
అంతేకాక, మనుష్యుల ద్వారా సహోదర పిలుపులు కూడా ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, అవి క్రీస్తు నుండి కూడా వస్తాయి, ఎందుకంటే క్రీస్తు పిలుస్తున్నట్లే నేను కూడా ఈ విధంగా పిలువబడ్డాను. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, మనం ప్రేమలో ఒకరికొకరు లోబడి ఉండాలి. కాబట్టి పౌలు, తాను "మన రక్షకుని ఆజ్ఞ వలన" అపొస్తలుడనని చెప్పుకొని, ఇతరులకంటే ఎక్కువగా గర్విస్తాడు, మరియు సారాంశంలో ఇలా అంటాడు: "నాకు పరలోకం నుండి పిలుపు ఉంది. నేను అద్భుతముగా పిలువబడ్డాను." ఇది ఆదిమ సంఘంలో జరగవలసిందే.
మన ఆశ్రయమైన ప్రభువును గూర్చి. ఇది ఒక చేర్పు మరియు పరిచయ సూచన.
ఆయన సంఘాలతో ఈ విధంగా మాట్లాడడు. ఆయన ఆ పిలుపు అనేక విషయాలను సూచిస్తుంది, ఆయన ఇలా అంటున్నట్లుగా: "నా ప్రియ తిమోతి, నేను నీకు తెలుసు."
తరువాత, 2 తిమోతి 3:10 మొదలైన వచనాలలో, ఆయన ఇలా అంటాడు: "నా బోధ మీకు తెలుసు. నేను అనుభవించిన అనేక బాధలను మరియు ఆ కపట సహోదరులను మీరు గమనించారు."
నాకు ఆ అనుభవం ఉంది. గూఢచారులు ఎన్ని దిశల నుండి నాపై దాడులు పన్నారో మీరు చూశారు. మరియు, నాకు వేరే ఆశ ఏమీ లేదని కూడా మీకు తెలుసు.
క్రీస్తు. హింసలో నీవు నాతో కలిసి పనిచేశావు, నేను ఏ మనిషినీ నమ్మనని నీకు తెలుసు. కాబట్టి నేను నీకు మరింత ఆత్మీయంగా వ్రాస్తున్నాను, ఎందుకంటే క్రీస్తే మన నిరీక్షణ."
2. తిమోతికి. ఆయన తీతుకు కూడా ఈ విధంగానే రాశాడు. నా నిజమైన కుమారుడు.- ఆయన ఈ కుమారుడైన తిమోతిని తన ఇతర కుమారుల నుండి వేరుగా గుర్తించాడు. మరో పత్రికలో
(ఫిలిప్పీయులకు 2:20) ఆయన తిమోతిని మెచ్చుకొనెను, ఎందుకంటే ఆయన చెప్పినట్లుగా, "అతని వంటివాడు నాకు ఎవరూ లేరు, . . . వారందరూ తమ స్వప్రయోజనాలనే చూసుకుంటారు." మొత్తంగా ఆయన ఇలా అంటాడు: "ఇతడు నాకు అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడు. నేను చేసే పనులనే ఇతడు కూడా చేస్తాడు,
2 ఇక్కడ లూథర్, వల్గేట్ పాఠంలో కనిపించని 'జెర్మానో' ("నా స్వంత నిజమైన") అనే లాటిన్ పదం గురించి వ్యాఖ్యానిస్తున్నాడు; దానికి బదులుగా 'డైలెక్టో' ఉపయోగించబడింది. కానీ ఫిలిప్పీయులకు 4:3లో ఇలాంటి భావోద్వేగ పరిస్థితిలో 'జెర్మానే కంపార్' ("నా స్వంత నిజమైన కాడి సహచరుడు") ఉపయోగించబడింది.
[W, XXVI, 5, 6] అవే విషయాల పట్ల ఆసక్తి కలిగి ఉంటాడు, అవే విషయాలను సహిస్తాడు, మొదలైనవి. అతను తన తండ్రి యొక్క అన్ని పద్ధతులు మరియు ప్రవర్తనలలో అతనిని పోలి ఉంటాడు." అతను ఇలా కూడా వ్రాస్తాడు (2 కొరింథీ.
12:18): "నేను తీతును మీ దగ్గరకు పంపాను. . . . మనం ఒకే అడుగులు వేయలేదా?"
అంతేకాకుండా, అతని ఇతర కుమారులతో అంత సన్నిహిత సంబంధం లేదు. తిమోతి శరీరసంబంధంగా కాక ఆత్మసంబంధంగా అతని కుమారుడు, ఎందుకంటే పౌలు వాక్యము ద్వారా పరిశుద్ధాత్మలో అతనికి తండ్రి అయ్యాడు.
కృప, కరుణ మరియు శాంతి. ఇదే పాపక్షమాపణ, శాంతి, ఆనందం మరియు ఆత్మకు చింతల నుండి విముక్తి. ఆయన వీటికి మరియు లోకసంబంధమైన వరాలకు మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసాన్ని చూపిస్తాడు. ఆయన సంఘాలకు రాసిన తన లేఖలలో సాధారణంగా ఉపయోగించని మూడవ పదాన్ని కూడా జతచేస్తాడు — అదే "కరుణ".
అతను దానిని ఇక్కడ ఎందుకు చేర్చాడు? సంఘంలోని ప్రతి ఒక్కరి కష్టాలను భరించడానికి ప్రతి వేదాంతి సంఘ బిషప్గా నియమించబడ్డాడు.
ఆయన యుద్ధభూమిలో ముందు వరుసలో నిలబడతాడు. అన్ని దాడులకు, కష్టాలకు, ఆందోళనలకు, మనస్సాక్షి కలతలకు, శోధనలకు, సందేహాలకు ఆయనే ప్రధాన లక్ష్యం. ఇవన్నీ బిషప్ను తీవ్రంగా దెబ్బతీస్తాయి. ఆ తర్వాత ఇంకా పెద్ద పరీక్షలు ఎదురవుతాయి. లోకంలోని ప్రముఖులు, మహా పండితులు ఆయనను వెతుక్కుంటూ వస్తారు.
అతడు దయ్యాలకు, దేవదూతలకు ఇద్దరికీ ఒక ప్రదర్శన వస్తువుగా చేయబడ్డాడు. కాబట్టి, మిగిలిన వారి కోసం రెండు విషయాల కోసం ప్రార్థిస్తే సరిపోతుంది: వారు కృపలో మరియు శాంతిలో ఉండాలని; అయినప్పటికీ, ఒక బిషప్ కోసం "కరుణ"ను కూడా జోడించాలి. దేవుడు తన కృపను దయచూపి అతనికి పాపక్షమాపణ మరియు శాంతిని ఇవ్వాలని మాత్రమే కాకుండా, ఆయన అతనిపై నిరంతరం కరుణ చూపాలని, తన సహోదరులకు సేవ చేయడానికి అతనిపై అనేక వరాలను కుమ్మరించాలని; అలాగే, అతను నిరంతరం గొప్ప శ్రమను సహిస్తున్నందున దేవుడు అతనికి కరుణను ప్రసాదించాలని కూడా ప్రార్థించాలి. అతనికి వేరే శోధన ఏదీ లేకపోయినా, వినేవారిని మరియు సహోదరులను దూరం చేయడానికి తమ ప్రయత్నాలను నిర్దేశించే దయ్యపు మతవిరోధులతో అతను పోరాడవలసి రావడం సరిపోతుంది — ఇది అత్యంత సమస్యాత్మకమైన పరిస్థితి.
సాతాను అతన్ని యుద్ధభూమిలో కలుసుకుని, ఆత్మీయ యుద్ధంలో దాడి చేస్తాడు. అరణ్యంలో క్రీస్తు విషయంలో చేసినట్లే (మత్తయి 4:6,10), సాతాను అతని నుండి లేఖనంలోని అందమైన వాక్యాలను తీసుకుని వాటిని వక్రీకరిస్తాడు: "ఆయన తన దూతలకు ఆజ్ఞ ఇస్తాడు," మరియు "మీరు నన్ను ఆరాధిస్తే." బిషప్ పదవి ఒక గొప్ప బాధ్యత, సంఘంలో క్రీస్తు మొట్టమొదటగా ఆ పదవిని చేపట్టారు. అందువల్ల ప్రార్థనలో నిలిచి ఉండవలసిన అవసరం ఉంది; అందుకే కృప మరియు శాంతి కోసం ప్రార్థించాలి. ప్రతి మనిషికి తనదైన శోధన ఉంటుంది. కానీ బిషప్ ప్రభువైన యేసు గర్భం వంటివాడు, దానిలో ఆయన వాక్యం ద్వారా ఇతరులను మోస్తూ, దుఃఖితులను ఓదార్చడానికి, అవివేకులను ఒప్పించడానికి, మరియు అజ్ఞానులకు బోధించడానికి తోడ్పడతాడు.
తండ్రియైన దేవుని నుండి. మన మనస్సాక్షిలో ఉండే ఆ శాంతి కష్టాలతో గాఢంగా ముడిపడి ఉన్నందున, క్రైస్తవులలో శాంతి కంటే తక్కువగా కనిపించేది మరొకటి లేదు. అయినప్పటికీ, అది తండ్రియైన దేవుని నుండి మరియు [W. XXVI, 6, 7] సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు నుండి, అలాగే సిలువ వేయబడిన వాని తండ్రి నుండి వచ్చిన శాంతి. "లోకంలో మీకు శ్రమ కలుగుతుంది" (John 16:33). అందువల్ల, ఆ శాంతి ఎక్కడ కాపాడబడుతుందో, అది సిలువ వేయబడిన వాని శాంతిని సూచిస్తుంది. దేవుని కృపను కోరుకునేవాడు, లోకం, సాతాను మరియు తన సొంత శరీరం యొక్క క్రోధపూరిత ఉన్మాదంతో కూడిన దానిని పొందవలసి ఉంటుంది.
కరుణ అనేది లోకం, శరీరం మరియు సైతాను యొక్క నీచమైన క్రూరత్వంతో చుట్టుముట్టబడి ఉండాలి.
3. నేను మిమ్మల్ని ప్రోత్సహించినట్లుగా. ఇక్కడ మీరు రెండు విషయాలను గమనిస్తారు. మొదటిది పౌలు యొక్క ఉదాహరణ — ఆయన తన గొప్ప శ్రద్ధలో మనకు వెల్లడించిన ఉదాహరణ. పౌలు ఎక్కడికి వెళ్ళినా, ప్రోత్సాహకరమైన లేఖ రాసే వరకు ఆయనకు విశ్రాంతి ఉండదు. ఆయన తన 24 సంవత్సరాల కాలంలో దాదాపుగా వేరే ఏ పనీ చేయలేదు. ఆ కాలంలో ఆయన బిషప్లందరికీ ఒక ఉదాహరణగా నిలిచారు. వారు కేవలం వాక్యముతో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కాకుండా ప్రార్థన మొదలైన వాటిలో కూడా శ్రద్ధ కలిగి ఉండాలని, నిరంకుశులు లేదా మార్గదర్శకుల కారణంగా తమ శ్రోతలైన సంఘాలను సత్య విశ్వాసంలో ఎలా కాపాడగలమో ఆలోచించాలని ఆయన వారికి ఉదాహరణగా నిలిచారు. ఇది అపొస్తలుల శ్రద్ధకు ఒక ఉదాహరణ. మనం చూసే రెండవ విషయం, మనం ఆత్మసంతృప్తితో ఉండవద్దని ఆయన మనకు ఇచ్చిన హెచ్చరిక. ఆయన థెస్సలొనీకయులకు (1 థెస్స. 3:8,5) ఊరికే వ్రాయలేదు: "మీరు స్థిరముగా నిలుచుచున్నారు గనుక మేము జీవించుచున్నాము," మరియు "శోధకుడు మిమ్మును శోధించెనేమోనన్న భయముతో మేము ... మీ యొద్దకు పంపితిమి, మొదలైనవి." పౌలు ఈ విధంగా వ్రాయడానికి కారణం, అతనికి సాతాను యొక్క ఉగ్రత మరియు జిత్తులమారితనం గురించి తెలుసు. అతడు అక్కడ ఇలా అంటాడు: "నేను ఉన్నచోట వాడు నా మీదకు లేస్తాడు. నేను లేకపోతే వాడు ఏమి చేయడు? వాడు ఎప్పుడూ నిద్రపోడు; వాడు ఎప్పుడూ ఆగడు." పౌలు అభ్యర్థన సంపూర్ణమైనది కాదు. "నేను మిమ్మల్ని ప్రోత్సహించినట్లుగా" అని ఉంటే బాగుండేది.3 నిలిచి ఉండండి.
ఆయన తిమోతిని స్నేహపూర్వకంగా సమీపిస్తాడు. ఆయన ఆజ్ఞాపించే మాటను వాడడు. ఆయన, "నేను నీకు ఆజ్ఞాపించితిని," అని అనకుండా, "నేను నిన్ను ప్రోత్సహించితిని," అని అంటాడు.
నేను ఉద్బోధించాను." అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, సంఘంలో ప్రతి ఒక్కరూ దేవుని సంతోషకరమైన సేవకుడిగా ఉండాలనేది ఏర్పాటు. సంఘంలో ఎవరినీ బలవంతం చేయకూడదు; అటువంటి బలవంతం దేవునికి ఇష్టం ఉండదు. పవిత్రాత్మ మార్గదర్శకత్వంలో, ఇష్టపూర్వక ప్రజలు స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తించాలి — పోప్ నేర్చుకున్నట్లుగా, ప్రతీదానిపై గంభీరమైన బెదిరింపులతో వ్యవహరించకూడదు.
అది మోషే మార్గం. సంఘంలో ఆయన తన శిష్యులకు వారి సేవ ఆనందకరంగా, స్వచ్ఛందంగా మరియు స్వేచ్ఛగా ఉండాలని సలహా ఇస్తాడు. నిలిచి ఉండండి. ఎందుకు?
ఏమీ చేయకుండా ఉండటానికా? డబ్బు సంపాదించడానికా? కాదు! దానికి బదులుగా "మీరు రుసుము వసూలు చేయడానికా."
ఇది ఒక చక్కని వ్యక్తీకరణ. స్పష్టంగా, ఆ అబద్ధ బోధకులను మరియు వారి శ్రోతలను ఇతర విషయాలపై దృష్టి పెట్టవద్దని హెచ్చరించడమే దీని ఉద్దేశం. "మీరు ఇద్దరు వ్యక్తుల పని చేయాలి: ఒక సువార్తికునిగా మరియు ఒక బోధకునిగా. వారికి బోధించవద్దని ఆజ్ఞాపించవద్దు; విద్యార్థులకు వినవద్దని ఆజ్ఞాపించండి," ఎందుకంటే మనం వారిని ఎదిరించలేము.
3 లూథర్ చెప్పదలచుకున్నదేమిటంటే, గ్రీకు పదమైన jiapExoAtcra కు వల్గేట్ యొక్క rogavi కంటే hortatus sum అనేది మెరుగైన అనువాదం అయి ఉండేది.
మనం ఒకరి నోరు మూస్తే, పది మంది ఇతరులు ప్రత్యక్షమవుతారు. మనం అబద్ధ అపోస్తలులను, అబద్ధ బోధకులను తప్పించుకోలేము. పాపిస్టుల వలె వారిని చంపడానికి మనకు అనుమతి లేదు, కానీ మనం కత్తితో వారితో యుద్ధం చేయకపోయినా, నోటితో మరియు వాక్యముతో వారికి వ్యతిరేకంగా బోధించవచ్చు. వారు బుద్ధి తెచ్చుకోకపోతే, మనం వారిని తప్పించుదాం; వారిని వారి ఇష్టాలకు వదిలేద్దాం. కాబట్టి, "మీరు అభియోగం మోపవచ్చు" అని ఆయన చెప్పినప్పుడు అది సహించదగినది. "ఏదైనా భిన్నమైన సిద్ధాంతాన్ని బోధించడం" అనేది ఒక సుందరమైన వ్యక్తీకరణ.
అపొస్తలుల కార్యములలో దీనిని వేరే విధంగా అనువదించారు — "అన్యభాషలలో మాట్లాడటం."
మేము జర్మన్లు కూడా ఈ విధంగా మాట్లాడతాము: Johannes Hus ist ein ander und neu Paulus. కాబట్టి ఇక్కడ కూడా: "భిన్నమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన దానిని బోధించే కొత్త రచయితలుగా మారవద్దని మీరు వారిని ఆజ్ఞాపించాలి." ఈ మాటతో ఆయన అబద్ధ అపోస్తలుల అహంకారాన్ని ఉద్దేశిస్తున్నాడు, ఎందుకంటే వారు సంతృప్తి చెందలేరు. వారు పాత పద్ధతిలో ఉండలేరు. యూదా చెప్పినట్లుగా (వ. 3) వారు "ఒకప్పుడు అనుగ్రహించబడిన విశ్వాసం కొరకు పోరాడలేరు." ఎందుకంటే దుష్టులు వస్తారు, వారు నిలబడరు. భిన్నమైన మరియు కొత్తదానిని బోధించే ఈ లోపం వారికి ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది.
దృఢమైన సిద్ధాంతంలో పాతుకుపోని ఒక దుష్ట స్వభావం దీనికి కారణమవుతుంది. అది ఎల్లప్పుడూ కొత్తదానికోసం, మెరుగైన సిద్ధాంతంకోసం వెతుకుతుంది. "తిమోతీ, వారు వర్గాలుగా విడిపోకుండా ఉండేందుకు, వారి పాత పద్ధతిలోనే ఉండమని వారికి చెప్పు." ఈ లోపం కొత్త రచయిత, అన్యజాతీయుడైన కాటోలో ఉంది. తన సొంత నియమంతో అసంతృప్తి చెంది, ఒక గోనెపట్టను కోరుకున్న సన్యాసి విషయంలో వలె, మతసంస్థల వారు దీనిని 'ఏకత్వం అనే దుర్గుణం' అని పిలుస్తారు. నా క్రమంలోని పెద్ద సన్యాసులు ఏకత్వానికి వ్యతిరేకంగా గట్టిగా పోరాడేవారు, అది మంచిదే. సెనేట్లలో, శాసనసభలలో కూడా ఇదే జరుగుతుంది. అధిపతి సాధారణ పద్ధతిలో ఉండటానికి ఇష్టపడక, మిగిలిన వారందరికంటే తానే తెలివైనవాడిగా ఉండాలని కోరుకున్నప్పుడు, అతను అన్నింటినీ తలకిందులు చేస్తాడు. బిషప్లు కూడా ఇదే పని చేస్తారు. అయినప్పటికీ, అటువంటి విఘాతకర ప్రభావాల నుండి మనం విముక్తి పొందగలమని ఆశించకూడదు.
అందువల్ల, బిషప్ గారు మరియు వాక్య సంబంధమైన పదవులలో ఉన్న మనమందరం, అపొస్తలుల నుండి మనకు అందించబడిన వారి పూర్వ నమూనాలోనే క్రైస్తవులు నిలిచి ఉండేలా వారిని ప్రోత్సహించాలి.
4. కల్పిత కథలతో నిమగ్నమవ్వడం. పౌలు ఒక అత్యంత ఆత్మీయ స్ఫూర్తి గురించి మాట్లాడినప్పుడు, కల్పిత కథలను నిరసిస్తూ మళ్ళీ ప్రస్తావిస్తాడు. అది ప్రభువు వాక్యమై ఉండాలి; శరీరం వల్ల ప్రయోజనం లేదు.4 ఆయన వాటిని కల్పిత కథలు అని గట్టిగా పిలుస్తాడు, ఎందుకంటే ఒకసారి బోధించబడిన సిద్ధాంతం నుండి వైదొలగే ప్రతి ఒక్కరూ ప్రభువు వాక్యాన్ని బోధించరు, కానీ తమ సొంత కలలు మరియు కేవలం విషం అయిన కల్పిత కథలను బోధిస్తారు. ఈనాడు ఉత్సాహవంతులు కల్పిత కథలు తప్ప మరేమీ బోధించరు, ఎందుకంటే వారు ఒకసారి బోధించబడిన సిద్ధాంతం నుండి వైదొలగుతారు. అందువల్ల వారు అన్యమత బోధకులు, వారు గొప్పగా గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, కేవలం బోధిస్తారు.
[W, XXVI, 8] కల్పిత కథలు. వారు ప్రత్యక్షతలు, ఆత్మలు మరియు సంపూర్ణ సత్యం గురించి గొప్పలు చెప్పుకునేటప్పుడు, ఆయన ఈ పదాన్ని వారి అతిశయానికి అవమానకరంగా జోడించాడు. పౌలు దృష్టిలో హితకరమైన సిద్ధాంతం కేవలం కల్పిత కథలేనా? కాదు. వారి శ్రోతలు "మహిమ" మరియు "దేవుడు" వంటి పదాలకు ప్రభావితం కాకూడదని హెచ్చరించాలి. వారు గొప్పగా ప్రదర్శిస్తారు, కానీ వాస్తవానికి అదంతా కల్పిత కథలే.
వంశావళితో. వారు వీటిలో కూడా పాలుపంచుకున్నారు. వీటికి క్రైస్తవ మతంతో గానీ, యూదు మతంతో గానీ ఎలాంటి సంబంధం లేదు. యూదులు తాము ఒక ప్రత్యేకమైన మరియు విశిష్టమైన ప్రజలమని, అన్యజనులలో ఎవరైనా రక్షింపబడితే, వారు యూదుల ఆచారాలలో పాలుపంచుకోవాలని అభిప్రాయపడ్డారు.
దీన్నే వారు యూదులతో విలీనం అవ్వడం అని పిలిచేవారు. తమ ప్రజలను, వంశాన్ని, మరియు రాజకీయ వ్యవస్థను కాపాడుకోవడానికి; తమ మతంలోకి ఎంతమంది మారారో తెలుసుకోవడానికి కావలసిన శక్తి అక్కడే ఉండేది. మీరు ఏ గోత్రంలో పుట్టారో తెలుసుకోవడం అనేది ఒక విశ్వాస సూత్రం మరియు అత్యంత ఆవశ్యకమైనది. చూశారా,
మోషే గోత్రాల మధ్య భేదాలను చూపిస్తాడు, ఆ అవసరానికే అదే కారణం. ఉత్సాహవంతులు రొట్టె, ద్రాక్షారసానికి ఎంత ప్రాముఖ్యత ఇస్తారో, వీరు కూడా ఆ విషయానికి అంతే ప్రాముఖ్యత ఇస్తారు. వీటిలో కొన్ని ఇప్పటికీ ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పుడు వాటికి ప్రాముఖ్యత లేదు. ఇకపై గోత్రాల మధ్య భేదం గానీ, బిరుదులలో తేడాలు గానీ లేవు. దాని ఫలితంగా, ఇప్పుడు మనకు అనంతమైన, అంతులేని వంశావళులు ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, క్రీస్తు యూదా గోత్రానికి చెందినవాడై ఉండటం అవసరం, ఎందుకంటే అలా వ్రాయబడింది. కానీ వారు తరువాత ఇతర గోత్రాలలో గమనించిన దానికి ఏమాత్రం ప్రాముఖ్యత లేదు. ఈ విధంగా, వారు ఒకే ఉదాహరణ నుండి వేలాది మూఢనమ్మకాలను అభివృద్ధి చేస్తారు.
అసలు, యూదా గోత్రంతో పాటు ఇతర గోత్రాలను కూడా ప్రత్యేకంగా పేర్కొనవలసిన అవసరం ఏముంది? క్రీస్తు వచ్చిన క్షణంలో అది రద్దు చేయబడాలి. ఈ విధంగానే వారు తమ ప్రజలను అన్యజనుల నుండి వేరు చేసి చూపారు. మత్తయి మరియు లూకా సువార్తలలో ఒక గొప్ప ప్రశ్న తలెత్తుతుంది: మనం క్రీస్తుపై విశ్వాసాన్ని విస్మరిస్తే, యూదులు ఇంకా ఆ మహిమలో నిలబడతారా? మీరు తక్కువ స్థాయి ప్రజలు, ఎందుకంటే యూదులు ఒక నిర్దిష్ట సంఖ్యతో ముద్రించబడ్డారు, మీరు కాదు. ఈ విధంగా, అటువంటి పనికిమాలిన ఆలోచనల వల్ల అన్యజనులలోని 5 మంది దీనమైన ఆత్మలు నశించిపోయాయి, మరియు వాటికి ఒక నిర్దిష్ట ముగింపు తీసుకురాలేము.
ఇవి 0 అద్భుతమైన సూత్రాలు మరియు దుష్ట సిద్ధాంతాల వివరణలు — ఆ దుష్ట సిద్ధాంతాలు వాటి పేర్లకు అధిక విలువనిస్తాయి మరియు వాటిని ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలు, మోషే మరియు పితరుల సంప్రదాయాలు అని పిలుస్తారు.
కానీ అవి వాస్తవానికి శుద్ధ కల్పనలు. అది చాలులే, కానీ అన్నింటికన్నా దారుణమైన విషయం ఏమిటంటే, వారు ఆ లక్ష్యాన్ని ఎన్నడూ సాధించలేరనే షరతును కలిగి ఉన్నారు. ఆ తర్వాత (2 తిమోతి 3:7) ఆయన ఇలా రాశారు: "వారు ఎవరి మాటైనా వింటారు5 మనం 'si'కి బదులుగా 'sic' అని చదివాము.
6 జనవరి 14వ తేదీ ఉపన్యాసం ఈ సమయంలో మొదలవుతుంది.
[W, XXVI, 8, 9] శరీరం మరియు సత్య జ్ఞానాన్ని ఎన్నటికీ పొందలేరు." పౌలు తీతుకు వ్రాసినట్లుగా (1:14), నరకాగ్ని మానవ సంప్రదాయంలో ఉంది, "సత్యాన్ని తిరస్కరించే మనుషులది." మానవ సంప్రదాయాన్ని పాటించడం సహించదగినదే, కానీ అది ప్రశ్నలకు దారితీస్తుంది కాబట్టి కాదు. సందేహాస్పదమైనది సందేహాస్పదంగానే ఉండనివ్వండి.
అందుకే ఆయన వంశావళికి "అంతులేని" అనే అసలైన వర్ణనను ఇచ్చాడు.
ఈ విధంగానే మన ఉత్సాహవంతులు పవిత్ర సంస్కారం గురించి మొదట సందేహాలు పొందడం ప్రారంభించారు. ఇప్పుడు వారు ఒక పొరపాటు నుండి మరొక పొరపాటులోకి జారిపోతారు, చివరికి వారు దేవుణ్ణి నిరాకరించేంత దూరం జారిపోతారు. అందువల్ల ఒక ప్రశ్న ఎల్లప్పుడూ మరొక ప్రశ్నకు దారితీస్తుంది. పోప్ యొక్క శాసనాల విషయంలో ఇదే జరిగింది. ఒక శాసనం మరో 10 శాసనాలకు దారితీసింది, మరియు ఒక సభ...
మరో 10. మన వేదాంతులు కూడా వాక్యాల విషయంలో అదే అనుభవాన్ని పొందారు.7 ఇంతలో, క్రీస్తు గురించిన నిజమైన జ్ఞానాన్ని కోల్పోవడం వల్ల ఏ ఫలితం వచ్చింది? ఆయన తరువాత చెప్పినట్లుగా (వ. 5), "మన ఉపదేశం యొక్క లక్ష్యం" ఏమిటంటే, ఒకరు క్రీస్తును విశ్వసించి, తమ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి. ఇందులో ఏమి ఇమిడి ఉందో మీకు ఇక్కడ తెలుసు. దీనికి మించి లక్ష్యాన్ని కనుగొనడానికి మార్గం లేదు.
సన్యాసులు ఎన్ని నియమాలను, ప్రార్థనలను, విచిత్రమైన నిబంధనలను ఉపయోగించారు? ప్రధాన సిద్ధాంతాన్ని విడిచిపెట్టి, వారు సాధారణంగా పొంతనలేని మరియు అంతులేని సిద్ధాంతాలకు తమను తాము అంకితం చేసుకుంటారు. అవి అంతులేకుండా సాగడమే కాకుండా; వాటికి ఫలవంతమైన సృజనాత్మకత కూడా అవసరం, చాలా పనిని కల్పిస్తాయి. అవి ఒకదాని నుండి మరొకటి పుట్టుకొచ్చే అంతులేని ప్రశ్నలను సృష్టిస్తాయి. అతను ఇలా చెప్పాలనుకుంటున్నాడు: "మీ ప్రశ్నలతో మీరు మమ్మల్ని చాలా బిజీగా ఉంచుతున్నారు. అవి తమ సంతానంగా మరో ప్రశ్నను కంటాయి. అంటే, అవి ఒకదాని తర్వాత మరొక సందేహాన్ని పుట్టిస్తాయి." అది నిజంగా అద్భుతమైన ఫలం! స్కాలస్టిక్ వేదాంతం కూడా అలాంటిదే, ప్రతిదీ అనిశ్చితంగా ఉంటూనే గొప్ప ప్రయత్నాన్ని కోరుతుంది. ఒకరు స్కాటస్ యొక్క మౌలికాలను బోధిస్తారు, లేదా నేర్చుకుంటారు, ఆ తర్వాత అతనికి అనిశ్చితి మరియు సందేహం తప్ప మరేమీ ఉండదు. కానీ నేను క్రీస్తును నమ్మితే, నేను నా సోదరుడిని ప్రేమిస్తాను,
నేను నా సిలువను మోస్తున్నాను; నేను అస్థిరమైన సముద్రంలో కొట్టుమిట్టాడటం లేదు, కానీ నా పిలుపు దేవునికి ప్రీతికరమైనదని నాకు ఈ నమ్మకం ఉంది, ఎందుకంటే అది ఆయన వాక్యమే.
మొదట, ఈ వంశావళులు అంతులేనివి. రెండవది, అవి అస్థిరంగా, అనిశ్చితంగా ఉన్నాయి. ఇది గాలికి కదిలించబడిన రెల్లు యొక్క అస్థిరత వంటిది — ఒక గొప్ప విజయం. ఉత్సాహవంతులు ఈ ఆలోచనలతో ఎంతగా నిమగ్నమై ఉన్నారంటే, వారు వినరు. సైతాను వారి కళ్ళు కప్పేసి, ఇప్పుడు వారిని తన వశం చేసుకున్నాడు.
అంతేకాదు. "దైవసంబంధమైన ఉపదేశాన్ని" నిర్లక్ష్యం చేయడం అన్ని అబద్ధ బోధల యొక్క సాధారణ ఎత్తుగడ. వారి తల వారి సొంత ఆలోచనలతో ఉబ్బిపోయి ఉంటుంది మరియు వారి హృదయం వారి సొంత ఊహాగానాలతో నిండిపోయి ఉంటుంది. మనకు చాలు.
7 లూథర్ తరచుగా వాక్యాల విస్తరణను విమర్శించాడు. పోల్చండి పేజీ 85, గమనిక 12, పైన.
[W, XXVI, 9, 10] ఈ రోజు దీనికి ఉదాహరణలు. ఉత్సాహవంతులు ఒకదాని తర్వాత ఒకటి పుస్తకాలు రాస్తూ ఉంటారు.
వీటిలో వారు విశ్వాసాన్ని, ప్రేమను బోధిస్తారు, కానీ తమ హృదయంలో ఉన్నదానినే ప్రోత్సహిస్తారు. అప్పుడు సాతాను వారిపై దాడి చేస్తాడు. వారు దీనినే ప్రజల వద్దకు తీసుకువెళ్లాలని కోరుకుంటారు కాబట్టి, వేరే దేని గురించి ఆలోచించడానికి అతడు వారికి సమయాన్నీ, స్థలాన్నీ ఇవ్వడు. ఇలా జరిగినప్పుడు, వారు ఉపదేశించాలని కోరుకుంటారు, కానీ ఏమీ జరగదు, కాబట్టి వారు ఎన్నడూ ఉపదేశించరు. పౌలు రచనలలో "దైవభక్తితో కూడిన ఉపదేశం" అనేది 1 కొరింథీయులకు 3: "నేను రాతిమీద కట్టితిని," 8 మరియు ఎఫెసీయులకు 2:20 వచనాలలో కనిపిస్తుంది.
క్రీస్తు యేసు తానే మూలరాయిగా ఉన్నాడు. కట్టడం అనగా మరేమీ కాదు, విశ్వాసం మరియు ప్రేమ అనే వాక్యం ద్వారా నేను దేవునికి నివాసంగా నాటబడి, సిద్ధపరచబడటమే, తద్వారా ఈ విశ్వాసం ద్వారా నేను నమ్మడం ప్రారంభిస్తాను.
క్రీస్తు నాలో జీవిస్తున్నాడు మరియు నేను క్రీస్తుపై కట్టబడి ఉన్నాను. కాబట్టి, తిమోతి మంచి బిషప్లను ఈ విశ్వాసం మొదలైన వాటి గురించి ప్రోత్సహించాలి. అయితే వారు ఇలా అంటారు: "విశ్వాస విషయం సులభం. మనం లేఖనాలను లోతుగా త్రవ్వి, జాగ్రత్తగా పరిశోధించాలి." అతను ఆత్మల స్వభావాన్ని మరియు మేధస్సును చాలా జాగ్రత్తగా వివరిస్తాడు. వారు తమ సొంత ఆలోచనల గురించి చాలా ఆలోచించిన తర్వాత, వారిని విశ్వాసం గురించి అడిగినప్పుడు, దేవునికి లేదా దేవుని విషయాలకు సంబంధించిన సమాధానం, లేదా "దైవసంబంధమైన ఉపదేశం" ఉండదు. దేవుడే కట్టేవాడు. కానీ పౌలు ఇక్కడ దీనిని ఉద్దేశించలేదు. బదులుగా అతను దేవునికి సంబంధించిన దానిని, అంటే క్రీస్తులో ఆత్మీయ ఉపదేశాన్ని ఉద్దేశిస్తున్నాడు. కట్టడం అంటే ఆ విశ్వాసాన్ని జాగ్రత్తగా ప్రోత్సహించడం, దానిని పాతుకుపోయేలా చేయడం, దానిని కాపాడటం, తద్వారా ప్రజలు విశ్వాసంలో మరియు ప్రేమలో ఎదగగలరని అతను నొక్కి చెబుతాడు. ప్రజలందరూ తమ విశ్వాసంలో పాలుతాగే పసిపిల్లలు, ఎందుకంటే విశ్వాసం మరణాన్ని జయించి ఈ జీవితాన్ని తృణీకరిస్తుంది. క్రీస్తుపై అలా కట్టబడటం అంటే 9 స్థిరంగా నిలబడటం, తద్వారా మనం బంగారాన్నే కాక జీవితాన్ని, మరణాన్ని కూడా తృణీకరిస్తాము. ఈ సిద్ధాంతం మన దగ్గర ఇంకా ఒక పలక మీద వ్రాయబడి ఉంది కానీ జీవితంలో ఇంకా వ్యక్తపరచబడలేదు. మీరు సిద్ధాంతంలో అత్యున్నత స్థాయికి ఇంకా చేరుకోలేదు, కదూ? అయినప్పటికీ మనమందరం క్రైస్తవులమే.
5. మా ఆరోపణ యొక్క లక్ష్యం ఇదే, మీరు సందేహించకూడదు, మొదలైనవి.
ప్రపంచంలోని దేవుని మరియు మానవుల యొక్క అన్ని ఆజ్ఞలు మరియు చట్టాల యొక్క ఉద్దేశ్యం ఇదే. ఇది మంచి మనస్సాక్షి యొక్క చట్టం. ఇది ఒక అద్భుతమైన వాక్య భాగం. "ఉద్దేశ్యం" అంటే ప్రశ్నలను పెంచి, అన్ని కష్టాల తర్వాత మనస్సాక్షులను అనిశ్చితిలో వదిలివేయడం కాదు, కానీ మనస్సాక్షులు దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకునే స్థాయికి తీసుకురావడమే. ఇదే "మన ఆజ్ఞ యొక్క ఉద్దేశ్యం": ఈ లోకంలో దేవునితో తమ సంబంధం ఎలా ఉందో వారు తెలుసుకోవాలి.