ఇప్పుడు అతనికి దీనిపై కోపం వస్తోంది. తామేదో గొప్ప తెలివైనవాళ్లమన్నట్టు ఎగతాళి చేస్తున్న ఈ పనికిమాలిన వాగుడుకాయల మీద అతనికి విసుగొచ్చు.
అతడు అకస్మాత్తుగా ఇలా అనేస్తాడు: "ఓరి మూర్ఖుడా!" అతను ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది:
నీ సొంత మాటలే నువ్వు ఒక అవివేకివని, అసలు దేనినీ నమ్మవని బయటపెడుతున్నాయి; అయినప్పటికీ, నీ మూర్ఖపు బుర్రకు అనుగుణంగా దీని గురించి నీ జ్ఞానాన్ని వెదజల్లడానికి సాహసిస్తున్నావు. ఎందుకంటే, దేవుని వాక్యాన్ని బట్టి కాకుండా, కంటికి, చేతికి కనిపించే విషయాలను బట్టి, హేతువును మరియు ఇంద్రియాలను అనుసరించి దేవుని కార్యాలను విచారించేవాడిని లేఖనం అవివేకి అని పిలుస్తుంది. నిజానికి, ఒక ఆవు లేదా పంది కూడా అలా చేయగలదు. ఈ వ్యాసం విషయంలో నువ్వు కూడా అదే చేస్తున్నావు. స్త్రీపురుషులు ఏకం కావాలి, ఇల్లు చక్కబెట్టుకోవాలి, పొలాలు మరియు జంతువులను కలిగి ఉండాలి, ఆహార పానీయాలను సంపాదించడానికి కష్టపడాలి మొదలైనవి నువ్వు గమనించి, అర్థం చేసుకున్నావు కాబట్టి, పరలోకంలో కూడా అదే జరగాలని నువ్వు నిర్ధారణకు వస్తున్నావు. మరియు పొలంలో ఏటా ధాన్యం పెరిగే నిత్య ఉదాహరణను నువ్వు చూడలేకపోతున్నావు. ఎందుకంటే, ధాన్యాగారంలో లేదా సంచిలో పడి ఉన్న ధాన్యాన్ని చూసినట్లుగా, అక్కడ కూడా నీ దృష్టి చేతనే నువ్వు పరిపాలించబడితే, అక్కడ పెరిగే ప్రతి గింజ కోసం నోరు తెరిచి చూస్తే, దానివల్ల ఏమవుతుంది? నిస్సందేహంగా, ఏమీ రాదు. అది శాశ్వతంగా అలాగే ఉంటుందని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. అయితే ఆ ధాన్యం మొలకెత్తవలసి ఉంటే, వెళ్లి దానిని పొలంలో విత్తండి, భూమిలో పాతిపెట్టండి, అప్పుడు అది పూర్తిగా భిన్నమైన సారంతో లేదా రూపంతో మళ్ళీ మొలకెత్తడం మీరు త్వరలోనే చూస్తారు. అప్పుడు మీరు, 'నా ధాన్యం సంచిలో ఉన్నప్పుడు ఎలా ఉందో, ఇదిగో సరిగ్గా అలాగే ఉంది' అని అనకూడదు. ఎందుకంటే అది భూమిలో పూర్తిగా కుళ్ళిపోయి ఏమీ లేకుండా పోయింది. అయినప్పటికీ, కుళ్ళిపోయి క్షీణించే ప్రక్రియలో, దానికి ఇక ఏ ఉపయోగం లేనప్పుడు మరియు అది అదృశ్యమైనప్పుడు, అది అన్నిటికంటే ముందుగా క్రింద ఒక వేరును, పైన ఒక కాండం లేదా ఆకును, మరియు కొత్త గింజలతో నిండిన ఒక అందమైన కంకిని పొందింది.
పూర్వపు గింజ పూర్తిగా అదృశ్యమైపోయింది, దాని ఆనవాళ్లు ఇప్పుడు ఏవీ కనబడటం లేదు; అయినప్పటికీ దాని నుండి ఒక కొత్త గింజ ఉద్భవించింది.
దీనిని మీరు ప్రతిరోజూ మీ కళ్ళతోనే చూస్తున్నారు. ఇది ఎంత సాధారణమైనదంటే, అటువంటి దృష్టాంతాన్ని ప్రదర్శించడం నిజంగా సిగ్గుచేటు. అయినప్పటికీ, పునరుత్థానంలో విషయాలు ఎలా ఉంటాయనే ప్రశ్నను అడగడానికి మరియు చర్చించడానికి మీరు సాహసిస్తున్నారు. మీ ముక్కు ముందు ఒక అద్దం మరియు ప్రతిబింబం ఉంచబడి, మీరు దానిని పట్టుకోగలరని మీరు గమనించడంలో విఫలమవుతున్నారు. ఎందుకంటే, దేవుడు ఒక చిన్న నిర్జీవమైన గింజతో అలా చేయగలిగినప్పుడు, ఎవరి కోసం ఆయన సృష్టించాడో మరియు ఎవరికి ఆకాశమును, భూమిని ఇచ్చాడో ఆ మనకు, ఆయన ఎంతో భిన్నమైన, శ్రేష్ఠమైన మరియు మరింత మహిమాన్వితమైన సారాన్ని అందించకూడదా? ఇది మీ కళ్ళ ముందు చిత్రించబడి, మీ పంచేంద్రియాలన్నింటినీ తాకుతున్నందున, మీరు నిజంగా ఒక మూర్ఖుడై ఉండాలి. ప్రతి గింజ తన రూపాన్ని, శరీరాన్ని కోల్పోయినా, దానిని కోల్పోదని ఇది మీకు చూపిస్తుంది; కానీ అది ఆకులు మరియు కాండంతో మరింత అందమైన రూపంలో మళ్ళీ మొలకెత్తుతుంది. ప్రతి గింజ ఒక అందమైన,
[W, XXXVI, 638—640] నూతన శరీరం. మీరు దీనిని ఇంతకుముందు గమనించి ఉండకపోతే, మీరు దిగ్భ్రాంతి చెంది నివ్వెరపోయేవారు. మరియు దీనిని చూస్తుండగానే, దేవుడు మనకు చేసిన వాగ్దానాన్ని నెరవేరుస్తాడని, మనలను మేల్కొల్పుతాడని, మనలను మహిమపరుస్తాడని, మరియు భూమిపై ఉన్న ఏ ఇతర ప్రాణి కన్నా మనలను మరింత ప్రకాశవంతంగా, మరింత అందంగా చేస్తాడని మీరు నమ్మడానికి నిరాకరిస్తున్నారు." పౌలు దాని గురించి తరువాత మరింతగా చెబుతాడు/'2
భూమిపై పెరిగే ప్రతిదానిలో పునరుత్థానాన్ని చిత్రించి, చెక్కుతూ, ఇక్కడ సెయింట్ పాల్ ఎంతటి అమూల్యమైన కళాకారుడిగా మారాడో చూడండి! ఆయన "మీరు విత్తేదే" అనే మాటలతో ప్రతిదానినీ, అంటే అన్ని రకాల ధాన్యాలు మరియు మొక్కలను, తనలో ఇముడ్చుకున్నాడు. ఈ విషయాన్ని బోధించడానికి మరియు ప్రతిచోటా దానిని దృశ్యమానంగా వివరించడానికి ఆయన వీటన్నిటినీ ఒక దృష్టాంతంగా లేదా చిత్రంగా ఉపయోగించాడు.
లేఖనాలతో మరియు దేవుని వాక్యంతో అతను దానిని ఇప్పటికే బలంగా నిరూపించినప్పటికీ, అతను ఇలా చేస్తాడు; అది సరిపోయి ఉండేది. ఎందుకంటే, దేవుని వాక్యం ద్వారా మరియు క్రీస్తులో ప్రారంభమైన పునరుత్థానం యొక్క ఉదాహరణ లేదా అనుభవం ద్వారా ఎవరైతే నమ్మరో లేదా ఒప్పించబడలేరో, వారికి ఉపమానాలు మరియు ఉదాహరణల ద్వారా బోధించినదంతా చాలావరకు వ్యర్థమే అవుతుంది. తాను శరీరం, ఆత్మ మరియు అన్ని ఇంద్రియాలతో సజీవంగా భూమి నుండి బయటకు వస్తానని దేవుని వాక్యం ప్రకటించడాన్ని ఒక క్రైస్తవుడు వింటే చాలు. దేవుడు అలా చెప్పాడు కాబట్టి అతను దానిని సత్యంగా మరియు నిశ్చయమైనదిగా పరిగణించాలి. ఇది ఎలా జరుగుతుందో అతను మరింతగా విచారించకూడదు, కానీ దానిని దేవునికే వదిలివేయాలి.
ఒక్క మాటతో భూమిపై నుండి మృతులందరినీ లేపగలవాడు, పరలోక సంబంధమైన, నిత్యజీవానికి సేవ చేసే మరియు తగిన రూపాన్ని, సారాన్ని ఎలా ప్రసాదించాలో కూడా నిశ్చయంగా తెలుసుకుంటాడు.
అది ఎంత అనవసరమైనప్పటికీ, పునరుత్థానం ఎలా జరుగుతుందనే విషయాన్ని ధృవీకరించడానికి సెయింట్ పాల్ కూడా ఈ చర్చలోకి ప్రవేశిస్తాడు. అతను దానిని ఈ తాత్కాలిక సృష్టితో, అంటే పొలాల్లో పెరిగే వాటన్నిటితో, మరియు మనం తరువాత వినబోయే విధంగా, స్వర్గసంబంధమైన సృష్టితో కూడా నిరూపించి, వివరిస్తాడు. నమ్మినవాడు
క్రీస్తు పునరుత్థానం చెందాడని, మనము కూడా ఆయనతో పాటు లేస్తామని చెప్పే దేవుని వాక్యానికి ఇటువంటి ఉపమానాలు చక్కగా ఉపయోగపడతాయి. అవి, ఆయన ఈ విషయాన్ని తనతో పాటు తీసుకువెళ్ళడానికి ఉంచుకోగల పట్టు రుమాళ్ళు లేదా కాగితపు సంచుల వంటివి. ఎందుకంటే, సిద్ధాంతాన్ని మరింత బాగా గ్రహించడానికి మరియు దానిని ఎల్లప్పుడూ మనసులో ఉంచుకోవడానికి మనం రూపకాలంకారాలను, ఉపమానాలను ఉపయోగిస్తాము. ఆ విధంగా అది ప్రతిరోజూ మన కళ్ళ ముందు ఉంటుంది మరియు మనకు నిరంతరం గుర్తు చేయబడుతుంది. ఈ విధంగానే లేఖనం క్రీస్తును మరియు ఆయన క్రైస్తవ ప్రపంచాన్ని ఒక పెండ్లికుమారునిగా చిత్రీకరిస్తుంది.
52 డిసెంబర్ 8, 1532న, ఆగమన కాలంలోని రెండవ ఆదివారం నాడు ప్రసంగించిన పన్నెండవ ఉపన్యాసం ఇక్కడితో ముగుస్తుంది.
53 జర్మన్ పదం షార్నీట్జ్లీన్. లూథర్ ఈ పదాన్ని తనకిష్టమైన కీర్తన, కన్ఫిటెమిని, కీర్తన 118పై తన వ్యాఖ్యానంలో ఉపయోగిస్తాడు. అక్కడ అది "ప్రభువు నామం"లో అంతర్లీనంగా ఉన్న శక్తిని గర్విష్ఠి ఎగతాళి చేయడాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. అతను ఇలా అపహాస్యం చేస్తాడు:
"ఓహ్, ఇది కాగితపు ఫిరంగి, కాగితపు సంచి!" లూథర్ రచనలు, 14, పే. 74 చూడండి.
[W, XXXVI, 640, 6411 తన వధువుతో. ఇది అటువంటి సాధారణ దృష్టాంతాన్ని మరియు రూపకాన్ని తీసుకుని, దానిలో మన ప్రధాన విశ్వాస సిద్ధాంతాన్ని అందిస్తుంది. అందువల్ల దీనిని విశ్వసించేవారు చక్కగా మరియు సులభంగా గుర్తుంచుకుంటారు. ఎందుకంటే, క్రీస్తు మన రక్షకుడని, ఆయన ద్వారా మనం నీతిమంతులుగా, పవిత్రులుగా, పరిశుద్ధులుగా మరియు ఆయనతో పూర్తిగా ఒకే శరీరంగా మారతామని ముందుగా విశ్వసించనివాడు, ఈ సిద్ధాంతం యొక్క అటువంటి అలంకారిక వర్ణన ద్వారా కూడా ప్రయోజనం పొందడు.
కాబట్టి, పౌలు ఇక్కడ, పునరుత్థానం గురించి తాను ఇంతకు ముందు ఇచ్చిన కేవలం మాటలకు మరియు ప్రసంగానికి ఒక చక్కని చిత్రాన్ని, రూపకాన్ని సమకూర్చాడు. ఈ విధంగా ఒక సామాన్యుడు కూడా ఈ విషయాన్ని సులభంగా అర్థం చేసుకోగలడు మరియు గుర్తుంచుకోగలడు, ఎందుకంటే ఈ చిత్రం చాలా సాధారణమైనది మరియు ప్రతి ఒక్కరూ రోజూ చూసేది. అందువల్ల, ఒక రైతు లేదా కమతదారుడు తన పొలంలో నడుస్తూ, తన సంచిలో చేయి పెట్టి, అందులోని కొంత భాగాన్ని తన చుట్టూ చల్లుతూ, వెదజల్లుతూ ఉండటం మీరు చూసినప్పుడు, మృతులను పునరుత్థానం చేసే దేవుని పద్ధతికి సంబంధించిన ఒక అందమైన చిత్రం మరియు వర్ణన మీకు కనిపిస్తుంది. కానీ దీనికి ముందు, మీరు ఈ ప్రసంగాన్ని విశ్వసించడం అవసరం. ఆ తర్వాత మీరు దేవుడిని అటువంటి రైతుగాను, మిమ్మల్ని ఆయన భూమిలో వేసే ఒక చిన్న గింజలాగాను ఊహించుకోవచ్చు, తద్వారా అది మరింత అందంగా మరియు మహిమాన్వితంగా మొలకెత్తుతుంది. కానీ దేవుడు తన పొలంలోని రైతు కంటే ఎంతో శ్రేష్ఠమైన మరియు గొప్ప కమతదారుడు. ఆయన మెడలో విత్తనాలతో నిండిన ఒక సంచి ఉంది. ఆదాముతో మొదలై అంతిమ దినం వరకు ఈ ప్రపంచంలోకి వచ్చిన మనమందరం ఆ బీజమే. దేవుడు స్త్రీ, పురుషుడు, పెద్ద, చిన్న, యువకులు, వృద్ధులు మొదలైన వారిని తన చేతిలోకి తీసుకున్నప్పుడు, ఈ బీజాలను తన చుట్టూ ఉన్న నేలలో చల్లుతాడు. ఎందుకంటే ఆయన దృష్టిలో ఒకరు మరొకరితో సమానం, మరియు ఈ ప్రపంచమంతా ఒక రైతు మెడలో వేలాడుతున్న గుడ్డ సంచి కంటే ఎక్కువ ఏమీ కాదు.
కాబట్టి, దేవుడు ప్రజలను మరణింపజేసినప్పుడు, ముఖ్యంగా తెగులు, యుద్ధం లేదా ఇతర కారణాల వల్ల అధిక సంఖ్యలో ప్రజలు మరణించినప్పుడు, ఆయన ఆ సంచిలో చేయి పెట్టి, అందులో నుండి ఒక గుప్పెడు తన చుట్టూ చల్లుకుంటున్నాడు.
అయితే, ఒక భక్తిపరుడైన రైతు లేదా కమతదారుడు తన విత్తనాలను ఆ విధంగా చల్లినప్పుడు ఏమి చేస్తాడు, ఏమి ఆలోచిస్తాడు? అది వ్యర్థమైన శ్రమగా, నష్టంగా కనిపిస్తుంది మరియు అతను తన ధాన్యాన్ని ఇష్టానుసారంగా వృధా చేసే మూర్ఖుడిగా కనపడతాడు.
కానీ అతన్ని అడగండి, అతను వెంటనే మీకు ఇలా చెబుతాడు: "ఓ ప్రియ మిత్రమా, నేను దీన్ని వృధాగా పోవడానికి, పాడైపోవడానికి పారవేయడం లేదు, కానీ ఇది మళ్ళీ అత్యంత అందంగా పెరిగి, ఈ గుప్పెడుకు బదులుగా ఎంతో ఎక్కువ ఫలించి, దిగుబడిని ఇవ్వాలని నేను ఇలా చేస్తున్నాను. నిజానికి, ఇప్పుడు ఇది పక్షులకు, పురుగులకు ఆహారంగా గాలిలో కలిసిపోయి, నాశనమైనట్లు కనిపిస్తోంది; కానీ వేసవి రానివ్వండి, అది పెరగడం మీరే చూస్తారు. ఒక గుప్పెడు పదిగా పెరుగుతుంది, ఒక బుట్టెడు మరో ఆరు పంటలను ఇస్తుంది." రైతు ఆలోచనలు ఇలా ఉంటాయి. నేలలో పడి కుళ్ళిపోయే గింజల గురించి వారు ఆలోచించరు. అవి అలాగే ఉండిపోతాయని అతను అనుకోడు; లేదు, అతను రాబోయే వేసవి కోసం ఎదురుచూస్తాడు, అది అతనికి పూర్తి మరియు గొప్ప ప్రతిఫలాన్ని ఇస్తుంది. ధాన్యం పెరుగుదల గురించి అతను ఎంత ఖచ్చితంగా ఉంటాడంటే, దాన్ని తన కళ్లెదుటే చూస్తున్నట్లుగా భావిస్తాడు. నిజానికి, తన చేతిలో ఉన్నదానికంటే దీని గురించే అతను చాలా నిశ్చయంగా ఉంటాడు. లేకపోతే అతను ఏ కారణం లేకుండా దాన్ని పారవేసేంత మూర్ఖుడు కాడు.
ఇదిగో, ఈ విధంగానే మనం కూడా ఆలోచించడం నేర్చుకోవాలి మరియు అలవాటు చేసుకోవాలి. దేవుడు స్మశానంలో ఒక గుప్పెడు ఇక్కడ, మరొక గుప్పెడు అక్కడ వేసినప్పుడు, లేదా ఆయన ఈ రోజు నన్ను, రేపు ఇంకొకరిని, ఎల్లప్పుడూ ఒకరి తర్వాత ఒకరిని పట్టుకుని, వారిని తన గింజలుగా లేదా విత్తనాలుగా భూమిలో పాతిపెట్టినప్పుడు, అది కూడా సరిగ్గా ఇలాగే ఉంటుందని మనం భావించాలి. ఇది మనకు అంతం మరియు శాశ్వత క్షయంలా కనిపిస్తుంది. కానీ దేవుడు దీనిని చాలా భిన్నమైన దృష్టితో చూస్తాడు మరియు చాలా భిన్నమైన ఆలోచనలను కలిగి ఉంటాడు. ఈ దుర్భరమైన జీవితం తరువాత రాబోయే ఆహ్లాదకరమైన వేసవిలో తన చిన్న గింజలు అత్యంత అందంగా మళ్ళీ మొలకెత్తాలనే ఏకైక ఉద్దేశ్యంతో ఆయన ఇలా చేస్తాడు. ఇది అప్పటికే జరిగిపోయిందన్నంత నిశ్చయత ఆయనకు ఉంది. కానీ అది మనకోసం ఎంత చక్కగా వ్రాయబడి, చిత్రీకరించబడిందంటే, మనం కూడా మరణశయ్యపై ఉన్నప్పుడు అవే ఆలోచనలను కలిగి ఉండవచ్చు. మనం భూమిలో పాతిపెట్టబడతామనేది మాత్రమే చూసినా, గ్రహించినా, మరియు అదే నిజమైన అంతం అన్నట్లుగా రోదనలు, ఏడుపులు తప్ప మరేమీ వినపడకపోయినా మనం చింతించకూడదు. లేదు, అలాగైతే మనం అటువంటి మానవ ఆలోచనలను మన హృదయం నుండి పెకిలించి, ఈ దివ్యమైన, దైవిక ఆలోచనలను దానిలో అంటుకట్టాలి. ఇది పాతిపెట్టి, నశించిపోయే విషయం కాదని, దేవుడే స్వయంగా ఒక చిన్న గింజను లేదా విత్తనాన్ని నాటడం లాంటిదని మనకు మనం చెప్పుకోవాలి. ఎందుకంటే ఇక్కడ మనం మన చూపు మరియు అనుభూతి ప్రకారం కాకుండా, దేవుని వాక్యం ప్రకారం తీర్పు తీర్చాలి. మనం ఒక భౌతిక గింజను నాటినప్పుడు, అది భూమిలో పడి నశించిపోతుందని మనం అనుకోము. దాని భవిష్యత్తు స్థితి గురించి మనకున్న జ్ఞానం ప్రకారం దాని గురించి ఆలోచిస్తాము, అయినప్పటికీ ఆ స్థితి ఇంకా ఏమాత్రం స్పష్టంగా కనిపించదు. అటువంటి ఆలోచనలు మన ఊహల నుండి పుట్టవు.
మనము మన తాత్కాలిక ఉనికిలో, ప్రతి సంవత్సరం మనం చూసే దేవుని కార్యాల నుండి మన ఆలోచనలను ఎలాగైతే గ్రహించి, రూపొందించుకుంటామో, అదే విధంగా మనం ఇక్కడ భవిష్యత్ జీవిత దృక్కోణంతో మరియు దేవుని వాక్యానికి అనుగుణంగా మాట్లాడుతున్నాము. మరియు ఇది సత్యం మరియు నిశ్చయం; సమయం వచ్చినప్పుడు, భూమిపై ఆయన ప్రస్తుత సృష్టి మరియు కార్యం ఎంత తక్కువగా విఫలమవుతాయో, ఇది కూడా అంతే తక్కువగా విఫలమవుతుంది.
అందువల్ల, ఈ విషయాన్ని ఇంత చక్కగా, మనోహరంగా అందించగలిగిన సెయింట్ పాల్ ఒక అద్భుతమైన బోధకుడు. ప్రపంచమంతా మృత్యువుగా భావించే దాని నుండి జీవిత చిత్రాన్ని ఆవిష్కరిస్తూ, దానిని పొలంలోని అన్ని రకాల విత్తనాలు లేదా గింజల వంటి సామాన్యమైన, అల్పమైన విషయాలతో వివరిస్తూ, అటువంటి వర్ణనను మరెవరూ అంత సునిర్వచించలేకపోయేవారు. అందువల్ల, ఒక వ్యక్తి మరణించినప్పుడు, అతడిని భూమిలో పడిపోయిన ఒక గింజలాగే చూడాలి. ఈ గింజ తనకు ఏమి జరుగుతుందో చూడగలిగి, అనుభూతి చెందగలిగితే, అది కూడా తాను శాశ్వతంగా నశించిపోయానని భావించవలసి వస్తుంది. కానీ రైతు దానికి పూర్తిగా భిన్నమైన కథను చెబుతాడు. అది అప్పటికే అక్కడ అందమైన కాండం, కంకులతో చక్కగా నిలబడి పెరుగుతున్నట్లు అతను చిత్రిస్తాడు. మనం కూడా భూమిలో పడిపోయినప్పుడు, మనల్ని మనం అలాగే చిత్రించుకోవడానికి అనుమతించుకోవాలి.
ఇది మరణించడం, క్షీణించడం వంటి విషయం కాదని, విత్తనాలు నాటడం వంటి విషయమని, ఈ చర్యలోనే తిరిగి ఉద్భవించి, ఒక నూతనమైన, శాశ్వతమైన, పరిపూర్ణమైన జీవితంలోకి, అస్తిత్వంలోకి ఎదగడం జరుగుతుందని మనకు బలంగా నాటుకోవాలి. భవిష్యత్తులో మరణం మరియు సమాధి గురించి ప్రస్తావించేటప్పుడు మనం ఒక కొత్త భాషను, పదాన్ని నేర్చుకోవలసి ఉంటుంది.
మనం మరణించినప్పుడు, దాని నిజమైన అర్థం మరణం కాదు, రాబోయే వేసవి కోసం నాటిన విత్తనం. మరియు స్మశానం లేదా సమాధి స్థలం అంటే శవాల కుప్ప కాదు, అది దైవ బీజాలుగా పిలువబడే గింజలతో నిండిన పొలం. అవి పచ్చగా మళ్ళీ వికసించి, ఊహకు అందని రీతిలో మరింత అందంగా పెరుగుతాయి. ఇది మానవ, ప్రాపంచిక భాష కాదు, దైవిక, దివ్య భాష. ఎందుకంటే ఇది భూమిపై ఉన్న పండితులు మరియు ఋషులందరి పుస్తకాలలో కనిపించదు. చరిత్రలన్నింటినీ, తత్వవేత్తలు మరియు న్యాయశాస్త్రవేత్తల పుస్తకాలు మరియు రచనలను చదవండి, అయినా మరణం నుండి ఒక భిన్నమైన, ఒక కొత్త, శాశ్వతమైన జీవితం ఉద్భవిస్తుందని, మరియు ప్రజలు మరణించినప్పుడు వారు నాటిన విత్తనం మాత్రమేనని తెలియజేసే ఒక్క పదం లేదా అక్షరం కూడా మీకు కనిపించదు, లేదా అలాంటి ప్రసంగం వినపడదు. లేదు, వారు దీనిని శాశ్వత వినాశనం మరియు సంపూర్ణ నిర్మూలన అని, ఇకపై ఎలాంటి ఆశ లేదా నిరీక్షణ లేకుండా ఉంటుందని పిలుస్తారు. మతాధికారులు, ప్రభువులు, పట్టణవాసులు మరియు రైతుల మధ్య కనిపించే, 'మాస్టర్ ఎపిక్యూరస్' అని పిలవబడే ఆ మరో అనాగరిక సమూహం కూడా అదే ధోరణిలో మాట్లాడుతుంది. వారు ఇలా అంటారు: "ఒక వ్యక్తి ఇంకొక వ్యక్తిలో ఇరుక్కుపోయాడని మీరు అనుకుంటున్నారా?" మొదలైనవి. ఎందుకంటే, పునరుత్థానం మరియు శాశ్వత జీవితం గురించి మాట్లాడటం అంటే వారికి ఒక వింతైన మరియు అస్పష్టమైన భాషలో మాట్లాడటమే.
కానీ క్రైస్తవులలో ఇది సుపరిచితమైన, సాధారణమైన మరియు వాడుకలో ఉన్న భాషగా ఉండాలి. ఎందుకంటే క్రైస్తవులు భిన్నమైన ప్రజలు. దేవుని పిల్లలుగా మరియు దేవదూతల సహచరులుగా, వారు ఇకపై భూసంబంధమైన రీతిలో కాకుండా పరలోకసంబంధమైన రీతిలో జీవిస్తారు లేదా మాట్లాడతారు; మరియు అటువంటి వారిగా వారు కూడా ఒక భిన్నమైన భాషను ఉపయోగించాలి. అందువల్ల వారికి పరిశుద్ధాత్మ అనే ఒక భిన్నమైన బోధకుడు కూడా ఉన్నాడు, ఆయన దేవుని వాక్యం ద్వారా పరలోకంలో మాట్లాడే ఈ భాషను అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు మాట్లాడటానికి వారికి బోధిస్తాడు. మరియు ఇప్పుడు, ఎప్పుడు
నా తండ్రి, తల్లి, సోదరుడు, సోదరి, బిడ్డ లేదా స్నేహితుని ఖననాన్ని నేను చూస్తుండగా, వారు భూమిలో పాతిపెట్టబడి ఉండటాన్ని గమనిస్తుండగా, ఒక క్రైస్తవునిగా నేను సాహసిస్తాను.
[W, XXXVI, 644, 645] ఇలా అనకూడదు: "అక్కడ కంపుకొట్టే, కుళ్ళిపోతున్న కళేబరం లేదా చనిపోయిన మనుషుల ఎముకలు పడి ఉన్నాయి", కానీ "అక్కడ నా ప్రియమైన తండ్రి, తల్లి, బిడ్డ, స్నేహితుడు, రాకుమారుడు, ప్రభువు మొదలైనవారు పడి ఉన్నారు, మరియు ఈ రోజు లేదా రేపు నేను వారితో పాటు అక్కడ పడి ఉంటాను. వారెవరు? వారు కేవలం గింజలు మాత్రమే, అవి త్వరలోనే పెరిగి, అమరమైనవిగా, అక్షయమైనవిగా మరియు వేసవిలో పొలాల్లోని పచ్చని పంటల కంటే ఎంతో అందమైనవిగా ఉద్భవిస్తాయి. ఇది దేవుడు మరియు ఆయన దేవదూతలు ఉపయోగించే నిజమైన పరలోక భాషలో ఈ విషయం గురించి మాట్లాడటం. అందువల్ల, ఈ లోకానికి అటువంటి భాష పరిచయం లేకపోయినా మరియు అది అర్థం కాకపోయినా, మనం దేవుని వాక్యపు వెలుగులో దీనిని చూడటానికి మరియు దాని గురించి మాట్లాడటానికి వీలుగా మన నాలుకను శుభ్రం చేసుకుని, మన కళ్ళను స్పష్టంగా చేసుకోవడం నేర్చుకోవాలి.
ఇదిగో, ఈ విషయం గురించి దేవుని వాక్యాన్ని ఇప్పటికే విశ్వసిస్తున్న క్రైస్తవులమైన మన కళ్ళ ముందు సెయింట్ పాల్ ఉంచిన చిత్రం లేదా దృష్టాంతం ఇదే. ఆయన దాదాపు సృష్టి మొత్తాన్ని దీనిలోకి లాగుతాడు. ఆయన మనపై దృష్టాంతాల వర్షం కురిపించి ముంచెత్తుతాడు, తద్వారా మనం చూసే ప్రతిచోటా సమృద్ధిగా ఉదాహరణలు మరియు దృష్టాంతాలను కనుగొంటాము. మరియు ప్రతి రైతు, చదవలేకపోయినప్పటికీ, ఈ విషయాన్ని తన కళ్ళ ముందు ప్రతిచోటా చూస్తాడు మరియు దానిని తన చేతుల్లో అనుభూతి చెందగలడు. సంక్షిప్తంగా, పొలంలో లేదా తోటలో విత్తిన లేదా మొలకెత్తుతున్న గింజలను మరియు విత్తనాలను మనం చూసినన్ని సార్లు పునరుత్థానానికి సజీవ సాక్ష్యాలు మనకు ఉన్నాయి. అందువల్ల మనం ఇలా అంటాము: "ప్రతిచోటా మరణం నుండి జీవం ఉద్భవిస్తోంది."
ఈ క్షణమే ఒక తోటలోకి వెళ్లి, అక్కడ పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నాయో, రకరకాల మొక్కలు, చెట్లు ఇప్పుడు ఎలా పెరుగుతున్నాయో చూడండి. ప్రతిదీ పూర్తిగా నిర్జీవంగా ఉన్నట్లు మీరు కనుగొంటారు. కానీ మీరు వేసవిలో తిరిగి వస్తే, మీకు పూర్తిగా భిన్నమైన దృశ్యం కనిపిస్తుంది. అప్పుడు అంతా పచ్చగా, పూలతో నిండి ఉంటుంది. ఈ కఠినమైన, నిర్జీవమైన శీతాకాలంతో పోలిస్తే అప్పుడు స్వచ్ఛమైన ఆనందం, జీవం ఉంటాయి. కానీ మనం దీన్ని ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడకపోయి ఉంటే, ఒకే ఒక విత్తనాన్ని అందమైన ఆపిల్ లేదా చెర్రీ చెట్టుగా మార్చి, ఆ ఒక్క గింజకు బదులుగా వెయ్యి ఆపిల్స్ లేదా చెర్రీలను కాసేలా చేయడాన్ని మనం ఒక గొప్ప కార్యంగా, అద్భుతంగా భావిస్తామని మీరు అనుకోరా? వాస్తవానికి, ప్రజలు దానిని చూడరు లేదా పట్టించుకోరు, దానిని దాటి వెళ్లిపోతారు, పెరిగినదంతా కడుపునిండా తినేసి, మింగేయడం తప్ప మరేమీ చేయరు. వారు పొలంలో పరుగెత్తే లేదా తోటలో దొర్లే, దొరికినదల్లా తినే పందుల వంటివారు. కానీ ఎవరైనా పందిలా ఉండాలనుకుంటే, ఉండనివ్వండి. ఈ దృష్టాంతం పందుల కోసం కాదు, క్రైస్తవుల కోసమే చూపబడింది. వారు ఇంతటి అందమైన పువ్వులను, పండ్లను చూసి ఆనందించి ఇలా అనాలి: "ఆహా, మొక్కలు చిగురించి, పూలు పూసి, ఇంత అందంగా ఎదుగుతున్నప్పుడు ఎంత మనోహరమైన దృశ్యం! దీనితో పోలిస్తే మిగతావి ఎంత నిస్సారమైనవి, దీనమైనవి!"
54 తేదీ డిసెంబర్ 22.
[W, XXXVI, 645—647] ఆరు నెలల క్రితం, భూమిలో అంతా గడ్డకట్టి నిర్జీవంగా పడి ఉన్నప్పుడు చూశాను! నిర్జీవమైన శీతాకాలం నుండి ఇంత అందమైన, సజీవమైన వస్తువును సృష్టించగల ఆ దేవుడు ఎంత గొప్పవాడై ఉండాలి? ప్రియ మిత్రమా, దేవుడు దానితో ఏమి చూపించాలనుకుంటున్నాడు, లేదా అది నిజంగా దేనిని సూచిస్తుంది?
నిశ్చయంగా ఇది మన కోసమే చేయబడింది, తద్వారా మనం ఆయనను తెలుసుకోవడం నేర్చుకుంటాము. ఆయన మనతో ఏమి చేయాలనుకుంటున్నాడో వివరించడానికి, ఆయన తన కార్యాన్ని మన కళ్ళ ముందు ఉంచుతాడు; ఆయన వీటన్నిటినీ ఎవరి కోసమైతే సృష్టించాడో ఆ కార్యాన్ని మన కోసమే సృష్టించాడు. ఎందుకంటే
ఆయన ప్రతి ఏటా ఒక నిర్జీవమైన గింజ మరియు విత్తనం నుండి ఎంతో అందమైన కొత్త వృక్షసంపదను పుట్టిస్తాడు. అదేవిధంగా మనం కూడా భూమిలోపల పాతిపెట్టబడి, శాశ్వతమైన వేసవి ఉదయించే సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆయన మన విషయంలో కూడా అలాగే చేయడానికి మరింత సుముఖంగా ఉంటాడు. అప్పుడు మనం మరింత అందంగా, మహిమాన్వితంగా బయటకు వస్తాము." ఈ విధంగా క్రైస్తవులు చెట్లతో, భూమిపై పెరిగే ప్రతిదానితో సంభాషిస్తారు; అలాగే అవి కూడా వారితో సంభాషిస్తాయి.
క్రైస్తవులు వీటిని చూసినప్పుడు, పందుల వలె తిండిపోతుతనం గురించి ఆలోచించరు; లేదు, దేవుడు మన విషయమై నెరవేర్చబోయే కార్యం యొక్క పూర్వసూచనను వాటిలో వారు చూస్తారు. ఒక రుమాలులో చుట్టబడిన అమూల్యమైన రత్నం వలె, ఈ విషయం ఈ దృశ్యంలో ఇమిడి ఉండటాన్ని వారు గమనిస్తారు. ఇది, లేఖనాలపై ముందుగా స్థాపించబడిన మన విశ్వాసాన్ని బలపరచడానికి మరియు ధృవీకరించడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
దైవ వాక్యాన్ని పొందని ప్రజలు, ఇక్కడ ముందుగా సూచించబడిన అటువంటి సిద్ధాంతాన్ని చూడలేరు లేదా దానిని ఆ విధంగా వ్యాఖ్యానించలేరు. అయినప్పటికీ, అన్యమత తత్వవేత్తలు నిజంగా చూసి, వర్ణించినట్లుగానే, వారు కూడా సృష్టిలో దేవుని అటువంటి కార్యాన్ని చూస్తారు మరియు ప్రతిదీ మరణం నుండి ఉద్భవించడాన్ని గమనిస్తారు. అందువల్ల, మనం పరిశుద్ధ పౌలు యొక్క ఈ ఉపమానాలను హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించి, పునరుత్థానం మనపై గాఢమైన ముద్ర వేసేలా చేసుకోవాలి, తద్వారా మనం ఈ నూతన, దివ్యమైన భాషను క్షుణ్ణంగా నేర్చుకోగలుగుతాము.
మరణించిన వారు తిరిగి లేచినప్పుడు ఏమి జరుగుతుంది, వారికి ఎలాంటి శరీరాలు ఉంటాయి అనే మూర్ఖపు ప్రశ్నకు, అర్థరహితమైన మాటలకు సెయింట్ పాల్ సమాధానం చెప్పడం ఈ మొదటి పోలికతోనే ప్రారంభిస్తాడు. వారి మొరటు, శారీరక, మరియు అన్యమత భావనల ఆధారంగా ఏర్పడిన వారి అవివేకాన్ని ఆయన గద్దిస్తాడు, ఎందుకంటే వారు దీనిని ఈ జీవితంలోని పరిశీలనల నుండి మాత్రమే చూస్తారు మరియు భావిస్తారు. దానికి అనుగుణంగా, శరీరం తిరిగి రావడం ఎలా సాధ్యమని వారు ఊహించడానికి మరియు విచారించడానికి సాహసిస్తారు, ఎందుకంటే ఒక రైతు పొలంలో విత్తే గింజ తిరిగి వస్తుందని ఎవరూ చెప్పలేరు. అయినప్పటికీ, ఈ గింజలలో ఏదీ మొదట భూమిలో వేయబడి, కుళ్ళిపోతే తప్ప పెరగదు లేదా కొత్త శరీరాన్ని పొందదు అని వారు అంగీకరించాలి.
"అందువల్ల," అతను చెప్పదలచుకున్నది ఏమిటంటే, "దేవుడు దీన్ని ఎలా చేస్తాడో లేదా శరీరం ఏ రూపాన్ని పొందుతుందో అని పదేపదే అడగకండి, కానీ దేవుడు ఏమి చేస్తాడో విని సంతృప్తి చెందండి. ఆ తర్వాత దాని గతి ఏమవుతుందో ఆయనకే వదిలేయండి." ఎందుకంటే నేను ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, దేవుడు సారాన్ని సృష్టించగలిగితే, ఆయనకు నిశ్చయంగా అన్నీ తెలుస్తాయి.
[W, XXXVI, 647—649] దానికి ఒక రూపాన్ని ఎలా ఇవ్వాలి. కానీ దీనిని గ్రహించగలిగేలా చేయడానికి, పౌలు ఒక ఉపమానాన్ని సమర్పిస్తాడు. ఒక రైతు పొలంలో నడుస్తూ నేలలో విత్తనాలు చల్లుతుండగా మీరు చూసినప్పుడు, అది నేలలోనే పడి ఉండాలని ఆయన ఉద్దేశించడు — లేదు, అలా అయితే ఆ రైతు దానిని ఇంట్లో అటక మీద ఉంచుకోవడానికి ఇష్టపడతాడు — కానీ వచ్చే వేసవిలో దానిని తిరిగి పొందవచ్చనే నిశ్చయమైన ఆశతోనే అతను ప్రధానంగా అలా చేయడానికి ప్రేరేపించబడ్డాడు. అది అక్కడే కుళ్ళిపోయి క్షీణించిపోతుందని తెలిసినప్పటికీ, అతను దానిని నేలలో చల్లుతాడు. అది మరే విధంగానూ అభివృద్ధి చెందదని అతనికి తెలుసు. అలాగే క్రీస్తు కూడా John 12:24లో ఇలా అంటాడు: "గోధుమ గింజ భూమిలో పడి చావకపోతే, అది ఒంటరిగా ఉంటుంది; కానీ అది చనిపోతే, అది బహు ఫలాలను ఇస్తుంది." ఎందుకంటే అది చనిపోయి, తన రూపాన్ని పూర్తిగా కోల్పోయిన తర్వాత మాత్రమే, అది మళ్ళీ జీవ చిహ్నాలను చూపించడం ప్రారంభిస్తుంది మరియు దాని నుండి కొత్త గింజ అభివృద్ధి చెందే వరకు క్రింద మరియు పైన మొలకెత్తుతుంది.
దేవుడు కూడా మన విషయంలో అలాగే చేస్తాడు. ఎందుకంటే, మనం అక్కడ శాశ్వతంగా ఉండి, కుళ్ళిపోవాలనే ఉద్దేశంతో ఆయన మనల్ని భూమిలో పడవేయడు. అయినప్పటికీ, అంతా నశించిపోయినట్లుగాను, దాని నుండి ఏదీ ఎన్నటికీ అభివృద్ధి చెందనట్లుగాను ఆయన ఆ పనిని చేయాల్సిందే. ఎందుకంటే, శరీరం భూమిలో కుళ్ళిపోకపోతే, దాని నుండి కొత్త శరీరం ఎన్నటికీ మొలవదు. కానీ మన శరీరం ఒక కొత్త రూపాన్ని పొందాలంటే, మనం భూమిలోని గింజల వలె కుళ్ళిపోయి, క్షీణించిపోవాలి. "అందువల్ల," పౌలు అంటాడు, "మనుష్యుడు భూమిలోనే ఉండిపోయి, అక్కడ కుళ్ళిపోయి, క్షీణించిపోవడం వలన తిరిగి బయటకు రాలేడని; లేదా, ఒకవేళ లేచినా, తన ప్రస్తుత అపవిత్రమైన రూపాన్ని నిలుపుకొని, ఇప్పుడు తాను ఏమై ఉన్నాడో తిరిగి అదే అయిపోవాలని మీరు అనుకుంటే, మీరు మహా మూర్ఖులై ఉండాలి. మీరు మీ ధాన్యాన్ని భూమిలో విత్తినప్పుడు మీరేమీ ఇలా చేయరు; అది అక్కడే ఉంటుందని మీరు ఆశించరు, అది అదే రూపాన్ని నిలుపుకుంటుందని కూడా మీరు ఆశించరు. లేదు, అది తన ప్రస్తుత రూపాన్ని విడిచిపెట్టాలనే ఉద్దేశంతోనే మీరు దానిని భూమిలో విత్తుతారు. అలా జరగకపోతే, అంతా వ్యర్థమైపోతుంది, మీ విత్తనాలు, మీ ధాన్యమంతా నశించిపోతుంది." అలాంటప్పుడు, దేవుడు మనలను ఇప్పుడు భూమిలో పడవేసినప్పటికీ, మనకు ఒక భిన్నమైన సారాన్ని ప్రసాదించడానికి, మరియు తన ధాన్యాన్ని ప్రస్తుత రూపం కంటే మరింత అందమైన, శ్రేష్ఠమైన రూపంతో తిరిగి పుట్టించడానికి ఆయన మరింతగా మొగ్గు చూపకూడదా? తద్వారా అది ఈ నశ్వర సారాన్ని కోల్పోయి, దానికి బదులుగా ఒక అమర సారాన్ని పొందుతుందని సెయింట్ పాల్ తరువాత నిర్ధారించారు కదా? ఎందుకంటే, ఈ మృతమైన, నశించిపోయే ధాన్యం (అంటే ఇప్పుడు జీవిస్తున్న శరీరం) మొదట తన రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, ఇకపై తినని, త్రాగని, జీర్ణం చేసుకోని, కుళ్ళిపోని, దుర్గంధం వెదజల్లని, భార్యాబిడ్డలతో సహవాసం చేయని, ఇల్లు-గృహం వ్యవహారాలతో నిమగ్నమవ్వని, లేదా ఇతర అవసరాలు లేని ఒక కొత్త రూపాన్ని ధరించేవరకు స్వర్గానికి యోగ్యమైనది కాదు. ఈ శరీరం సమాధిలో వాటన్నిటినీ శుద్ధి చేసుకుని, వాటిని నశించిపోనిస్తుంది లేదా కుళ్ళిపోనిస్తుంది, తద్వారా అది పూర్తిగా పవిత్రపరచబడి, మహిమపరచబడుతుంది. మరియు మీరు మీ శారీరక ఆలోచనలతో [W, XXXVI, 649—651] దేవుని కోసం ఒక స్వర్గాన్ని నిర్మించడానికి సాహసిస్తున్నారు, అందులో శరీరం ప్రతిరోజూ నిండిపోయి, ఇప్పుడు చేస్తున్నట్లే మళ్ళీ విసర్జించబడుతుంది. నీ హృదయాన్ని పరిశీలించుకొని, నీ కర్మను గూర్చి ఆలోచించు. నీవు విత్తే ధాన్యంతో ఏమి చేస్తున్నావో గమనించు. అది నీకు నిశ్చయంగా ఒక విషయాన్ని బోధిస్తుంది, అదేమిటంటే, ఇది అలా జరగదు, జరగజాలదు. ఎందుకంటే, ధాన్యం యొక్క క్షయం దానికి ఒక కొత్త మరియు మరింత అందమైన రూపాన్ని ఇవ్వడానికి ఉపయోగపడుతుందని నీవు ఆ ధాన్యం నుండే నేర్చుకోవాలి. అది ఇప్పుడు ఉన్నచోటనే ఉండిపోతే, దానికి ఎన్నడూ వేళ్ళు రావు, ఇక తరువాత కాండం గానీ, ఆకు గానీ, కంకి గానీ ఏర్పడటం అనేది అసంభవం. దేవుడు తన ధాన్యంతో ఇంతకంటే ఎక్కువ సృష్టించకూడదా? ఎందుకంటే, సమస్తాన్ని మరియు మన మానవులను కూడా సృష్టించిన ఆయన, మీకంటే భిన్నమైన రైతు. మరియు ఆయన పూర్వం మనలను శూన్యం నుండి సృష్టించాడు కాబట్టి, ఆయన మళ్ళీ సమాధి నుండి మనకు జీవాన్ని ఇవ్వగలడు మరియు శరీరానికి ఒక కొత్త రూపాన్ని ఇవ్వగలడు. ఎందుకంటే, ఇంతకుముందు ఉన్నదానిని పునరుద్ధరించి, అందంగా తీర్చిదిద్దడం కంటే, శూన్యం నుండి ఏదైనా సృష్టించడమే గొప్ప నైపుణ్యాన్ని సూచిస్తుంది.
చూడండి, ఈ విషయాన్ని బలహీనపరిచే ఉద్దేశ్యంతో వారు చొప్పించే మొరటు, శారీరక అర్థాన్ని పౌలు ఈ విధంగా ఖండించాలనుకుంటున్నాడు. అతని అర్థం మరియు ముగింపు ఏమిటంటే, మనిషి శరీరం రూపాంతరం చెందుతుంది. అది ఇప్పుడున్న రూపాన్ని నిలుపుకోదు. మనిషి తన సారాంశానికి సంబంధించిన వాటిని మాత్రమే నిలుపుకుంటాడు, కానీ ఈ అశాశ్వత జీవితానికి సంబంధించినది ఏదీ మిగలదు. అయినప్పటికీ, మనిషికి ఇక్కడ ఉన్న అవయవాలన్నిటితో కూడిన అదే శరీరం, ఆత్మ ఉంటుంది. కానీ అతను ఈ లోకంలో తనకు అవసరమైన వాటన్నిటినీ విడిచిపెట్టవలసి ఉంటుంది: భర్త, భార్య, బిడ్డ, ఇల్లు, గృహం, యజమానులు, దాసుడు, దాసి, ఆహారం మరియు పానీయం, వస్త్రాలు మొదలైనవి. మనమందరం ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఈ జీవితాన్ని విడిచిపెట్టే వరకు, ఈ జీవితం పూర్తిగా అంతమై అదృశ్యమై, శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండే మరొక, మరింత సుందరమైన జీవితం ఉదయించే వరకు ఇవి మనిషికి అవసరమవుతాయి. అందువల్ల, ప్రతి ఒక్కరూ ఇప్పుడు జీవిస్తున్నట్లుగానే పునరుత్థానంలో జీవిస్తారా లేదా పదవులను చేపడతారా, లేదా ప్రతి ఒక్కరూ ఆహారం, పానీయం, వస్త్రాలు మొదలైనవి ఎలా సంపాదించుకుంటారు అనేది అస్సలు ప్రశ్న కాదు; ఎందుకంటే నశించిపోయేవన్నీ పూర్తిగా నిర్మూలించాలనే ఉద్దేశ్యంతోనే దేవుడు ఒక నూతన జీవాన్ని సృష్టించాలనుకుంటున్నాడు.
మృత్యువు ఆ ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చాలి. అది మన దగ్గరకు వచ్చి ఇలా చెప్పాలి: "తినడం, త్రాగడం, జీర్ణం చేసుకోవడం మొదలైనవి ఆపి, పడుకుని కుళ్ళిపోండి, తద్వారా నేల నుండి కొత్తగా మొలకెత్తే ధాన్యం వలె మీరు కూడా ఒక కొత్త, మరింత అందమైన రూపాన్ని పొందగలరు."155
39-42. ఎందుకంటే సమస్త ప్రాణులు ఒకేలా ఉండవు, కానీ మనుష్యులకు ఒక రకం, జంతువులకు మరొక రకం, పక్షులకు మరొక రకం, మరియు చేపలకు ఇంకొక రకం ఉంది. ఖగోళ వస్తువులు ఉన్నాయి, మరియు భూసంబంధమైన వస్తువులు కూడా ఉన్నాయి; కానీ ఖగోళ వస్తువుల మహిమ ఒకటి, మరియు భూసంబంధమైన వస్తువుల మహిమ మరొకటి.
సూర్యునికి ఒక మహిమ, చంద్రునికి వేరొక మహిమ, నక్షత్రాలకు ఇంకొక మహిమ ఉంది; ఎందుకంటే నక్షత్రాలు వాటి మహిమలో ఒకదానికొకటి భిన్నంగా ఉంటాయి.
మృతుల పునరుత్థానం విషయంలోనూ అలాగే ఉంటుంది.
పౌలు ఈ విషయానికి మూడు ఉపమానాలను వర్తింపజేస్తాడు. మొదటిది, మనం విన్నట్లుగా, ఆయన గింజల గురించి మాట్లాడతాడు. రెండవది, అన్ని జీవ జంతువులు, పక్షులు మరియు చేపల యొక్క వివిధ శరీరాల గురించి వివరిస్తుంది. మూడవది, సూర్యుడు, చంద్రుడు మరియు నక్షత్రాలు వంటి అన్ని ఖగోళ వస్తువుల గురించి మాట్లాడుతుంది. ఇవన్నీ ఈ విషయాన్ని మనకు వివరించడానికి మరియు మనలో బోధించడానికి ఉపయోగపడతాయి. మొదటి ఉపమానం ద్వారా, పునరుత్థానంలో నూతన శరీరం ఒక నూతన రూపాన్ని పొందుతుందని ఆయన మనకు తగినంతగా చూపించాడు; ఇది ప్రస్తుత శరీరం కంటే మరింత అందంగా మరియు మహిమగా ఉంటుంది. ఇది భూమి నుండి తిరిగి మొలకెత్తి, కుళ్ళిపోయిన తర్వాత మరింత అందంగా కనిపించే గింజలాంటిది. అది అన్ని తాత్కాలిక అవసరాల నుండి విముక్తి పొందిన ఒక నూతన జీవన విధానం అవుతుంది, కేవలం దేవునిలోనే దాని సంపూర్ణ సంతృప్తిని పొందుతుంది. కానీ రెండవ మరియు మూడవ ఉపమానాలలో పౌలు, నేను ఇంతకు ముందు కూడా మాట్లాడిన మరొక అంశాన్ని, అంటే పరలోక జీవితంలోని వివిధ భేదాలను వివరించాలని కోరుకుంటున్నాడు. ప్రతి శరీరానికి దాని స్వంత ప్రత్యేక స్పష్టత ఉంటుంది; ప్రతి అవయవానికి దాని స్వంత ప్రత్యేక మహిమ ఉంటుంది.
సంక్షిప్తంగా, సెయింట్ పాల్ యొక్క ఉద్దేశ్యం ఇది: "దేవుడు మనిషి, జంతువులు, పక్షులు, చేపలు మొదలైన వివిధ రకాల మాంసమును సృష్టించి జీవులకు ఇచ్చాడని మీరు స్పష్టంగా చూడవచ్చు," అని ఆయన అంటారు. "కానీ అవన్నీ మాంసము కాబట్టి మరియు మాంసము అని పిలువబడుతున్నందున, అవన్నీ ఒకే రకమైనవి మరియు ఒకే సారం కలిగినవి." నిశ్చయంగా, మేము జర్మన్లు మరియు పోప్ తన భాషలో చేపలకు 'మాంసము' అనే పదాన్ని వర్తింపజేయము. కానీ రోమన్లు, గ్రీకులు మరియు దీని గురించి మాట్లాడిన లేదా వ్రాసిన నిజమైన మరియు సహజమైన గురువులందరిలో, జీవమున్న శరీరం కలిగిన ప్రతిదీ 'మాంసము' అని పిలువబడుతుంది. ఇప్పుడు, వివిధ రకాల మాంసములు ఉన్నట్లే మరియు అన్నీ ఒకే రూపాన్ని కలిగి ఉండనట్లే — భూమిపై ఉన్న పశువులు మరియు ఇతర జంతువులు గాలిలోని పక్షుల నుండి భిన్నంగా ఉంటాయి; పక్షులు నీటిలోని చేపల నుండి భిన్నంగా ఉంటాయి; అంతేకాకుండా, ఈ వర్గాలలో ప్రతిదానిలోనూ అనేక వైవిధ్యాలు ఉన్నాయి, ఇవి ఒకదాని మాంసాన్ని మరొకదాని నుండి వేరు చేస్తాయి — అలాగే రాబోయే జీవితంలో కూడా ఒకే రకమైన మనిషి ఉంటాడు, అయినప్పటికీ అనేక భేదాలు ఉంటాయి, ప్రతి ఒక్కరూ ఇక్కడ జీవించిన జీవితం మరియు వారు చేసిన పనులకు అనుగుణంగా ఉంటారు. అది రెండవ దృష్టాంతం.