Chapter XXVII · భాగం 1 / 2

పశ్చాత్తాపం

Rev. J. W. Hanson, A.M., D.D. · Biography of Dwight L. Moody

ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

అధ్యాయం RSX వచనం 1. అయితే ఇప్పుడు ప్రతిచోట ఉన్న సకల జనులు మారుమనస్సు పొందవలెనని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.— అపొస్తలుల కార్యములు 17:30. ఈ రాత్రి నా పాఠ్యాంశం అపొస్తలుల కార్యముల 17వ అధ్యాయంలోని 30వ వచనంలో ఒక భాగంలో మీకు కనిపిస్తుంది: ‘‘ప్రతిచోట ఉన్న సకల జనులు మారుమనస్సు పొందవలెనని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.’’ అది అందరినీ కలుపుకొని పోవాలి. అది మరొక ఆజ్ఞ. ఆ తర్వాత తర్వాతి వచనంలో ఆయన ఎందుకో మనకు చెబుతున్నాడు: ‘‘ఎందుకంటే, తాను నియమించిన ఆ మనుష్యుని ద్వారా నీతితో లోకానికి తీర్పు తీర్చే ఒక దినాన్ని ఆయన నియమించాడు; ఆయనను మృతులలో నుండి లేపడం ద్వారా ఈ విషయాన్ని ఆయన సకల జనులకు నిశ్చయపరిచాడు.’’ ఆ దినం నియమించబడింది. పరలోకపు క్యాలెండర్ గురించి మనకు ఏమీ తెలియదు. దేవుడు ఆ నియమనాన్ని తన మనస్సులోనే ఉంచుకున్నాడు. ఆ రోజు ఏంటో మనకు తెలియదు కానీ, ఆ దినం నియమించబడింది, సమయం నిర్ణయించబడింది, మరియు దేవుడు ఈ లోకానికి తీర్పు తీర్చబోతున్నాడు. కాబట్టి ఆయన ఒక ప్రకటనను పంపి, ఇప్పుడు ప్రతిచోట ఉన్న సకల జనులు మారుమనస్సు పొందాలని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. మరియు మీరు తీర్పులోనికి తేబడక, తీర్పు పొందకపోవుట మీకు ఇష్టం లేకపోతే, మీరు పశ్చాత్తాపపడటం మంచిది; దేవుని వైపు తిరగండి, మరియు యేసు క్రీస్తు మీ కొరకు తీర్పు తీర్చబడనివ్వండి, అప్పుడు మీరు తీర్పు నుండి తప్పించుకుంటారు. తీర్పును వదిలించుకోవడం గొప్ప విషయం. ‘‘క్రీస్తు యేసునందు ఉన్నవానికి ఏ శిక్షావిధియు లేదు.’’ అనగా, తీర్పు లేదు. పశ్చాత్తాపపడిన విశ్వాసికి—అంటే మనిషికి—తీర్పు ఇప్పటికే గడిచిపోయింది.

అతడు తన పాపములను గూర్చి ఒప్పుకొని, వాటి నుండి తొలగిపోయెను, మరియు దేవుడు వాటిని తీసివేసెను. అవి ఇక ఎన్నటికీ ప్రస్తావించబడవు. మన పాపములలో ఒక్కటి కూడా ప్రస్తావించబడలేదని; అవి క్షమించబడ్డాయని యెహెజ్కేలు గ్రంథములో మనము చదువుతాము; అందువలన దేవుడు ఇప్పుడు, ప్రతిచోటా ఉన్న సకల జనులను—భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో కాదు—ఇప్పుడే, ఇక్కడే ఈ రాత్రే, పశ్చాత్తాపపడమని పిలుస్తున్నాడు. ఈ యుగపు సువార్త ప్రారంభాన్ని మనం చూసినప్పుడు, క్రీస్తుకు ముందుగా వచ్చిన యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువాని స్వరము యూదయ అరణ్యమందు మారుమోగెనని, మరియు అతనికి ఒకే ఒక వాక్యభాగం ఉందని మీరు కనుగొంటారు; అతని వాక్యభాగం ఒకే ఒక్క పదమని మీరు చెప్పవచ్చు, ‘‘పశ్చాత్తాపపడండి, పశ్చాత్తాపపడండి, పశ్చాత్తాపపడండి.”’ అదే అతని ఆక్రందన. యోర్దాను నది వద్ద క్రీస్తును కలుసుకునే వరకు అతడు దానిని కొనసాగించాడు, ఆ తర్వాత అతడు ఆ వాక్య భాగాన్ని మార్చి, అప్పటి నుండి ఒకే వాక్యాన్ని ఉంచాడు: ‘‘ఇదిగో, లోక పాపమును తీసివేయు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల.’’ అతడు మొదట పశ్చాత్తాపమును గూర్చి పిలిచాడు, కానీ యేసు క్రీస్తు తన పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడు, అతడు ఆ అరణ్య పిలుపును అందుకొని, పాలస్తీనా మైదానాలలో దానిని మళ్ళీ ప్రతిధ్వనింపజేశాడు—‘‘పశ్చాత్తాపపడండి, ఎందుకంటే పరలోకరాజ్యం సమీపించింది.’’ ఆయన పన్నెండు మందిని పంపినప్పుడు, ప్రతి పట్టణంలోకి వెళ్లి ఈ ప్రకటన చేయమని వారికి చెప్పాడు: ‘‘దేవుని రాజ్యం సమీపిస్తోంది, మరియు మనుష్యులు పశ్చాత్తాపపడాలి. వారు ఆయన రాజ్యంలోకి ప్రవేశించాలనుకుంటే, వారు పశ్చాత్తాపమనే ఆ ద్వారం గుండా ప్రవేశించాలి.’’ ఆయన డెబ్బై మందిని ఇద్దరిద్దరిగా పంపినప్పుడు, వారు కేవలం, ‘‘పశ్చాత్తాపపడండి, ఎందుకంటే పరలోకరాజ్యం సమీపించింది’’ అని చెప్పాలని వారికి సూచనలు ఇచ్చాడు. ఆ తర్వాత, క్రీస్తు తిరిగి మహిమలోనికి ఆరోహణమైన తర్వాత, పెంతెకోస్తు దినాన పేతురు ఆ పిలుపును అందుకొని, యెరూషలేము అంతటా పాపానికి వ్యతిరేకంగా బోధించినప్పుడు—

వారు పశ్చాత్తాపపడాలని పేతురు చెప్పినప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ దిగివచ్చి, పేతురు చెబుతున్న దానికి సాక్ష్యమిచ్చింది. ఇప్పుడు, ఈ లేఖనభాగంలో పౌలు ఏథెన్సులో ఉండి, అరణ్యంలో చేసిన ఆ కేకను మళ్ళీ వినిపిస్తూ, ఇప్పుడు మరియు ప్రతిచోటా ఉన్న మనుష్యులు పశ్చాత్తాపపడాలని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. ఒక వ్యక్తి పశ్చాత్తాపపడే వరకు పరలోకానికి వెళ్ళే ప్రసక్తే లేదు. మీరు క్రీస్తును ప్రకటించి, ఆయనను అర్పించవచ్చు, కానీ మనిషి మొదట పాపం నుండి వైదొలగాలి, దానిని మేము నిన్న రాత్రి మీకు చూపించడానికి ప్రయత్నించాము. ‘‘దుష్టుడు తన మార్గమును, అన్యాయస్థుడు తన తలంపులను విడిచిపెట్టి, ప్రభువు వైపు తిరగాలి.’’ పశ్చాత్తాపం అంటే తిరగడమే. పశ్చాత్తాపం గురించి బోధించడం ప్రారంభించే ముందు, అది ఏమి కాదో నేను మీకు చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నిజం ఏమిటంటే, సంఘంలో ఎంతగానో మాట్లాడబడిన ఈ గొప్ప సత్యం గురించి ప్రతి పాఠశాల విద్యార్థికి తెలిసి ఉండాలని నేను నమ్ముతున్నాను, కానీ సరిగ్గా ఈ సత్యం గురించే మనం అజ్ఞానంలో ఉన్నాము. సాతాను ప్రజల కళ్ళలో దుమ్ము కొట్టినట్లు నాకు అనిపిస్తుంది; ఈ లోక దేవుడు ఈ విషయాల పట్ల మనకు అంధత్వాన్ని కలిగించాడు. పశ్చాత్తాపం అంటే ఏమిటో చాలా మందికి తప్పుడు అభిప్రాయం ఉందని నేను గమనించాను. ఇప్పుడు, పశ్చాత్తాపం అంటే భయం కాదు. అది గమనించండి. నేను ఈ రాత్రి ఇక్కడ నిలబడి, బహుశా మీకు తీర్పును చిత్రించి చూపవచ్చు, ఇక్కడ ఉన్న కొంతమందిని నేను భయపెట్టవచ్చు, మీరు భయపడవచ్చు, అది నిజమైన పనిలా కనిపించవచ్చు, కానీ అది ఉదయపు మేఘంలా గడిచిపోతుంది. నేను మీ తలకు రివాల్వర్ గురిపెట్టి, ‘‘పశ్చాత్తాపపడండి, లేకపోతే మీ మెదడును పేల్చేస్తాను,’’ అని చెప్పవచ్చు, అప్పుడు మీరు భయపడతారు. “‘నేను పశ్చాత్తాపపడతాను, నేను పశ్చాత్తాపపడతాను’ అని అంటారు, కానీ రివాల్వర్‌ను తీసివేసినప్పుడు, మీరు దాని గురించి పూర్తిగా మరచిపోతారు. అదే నిరంతరం జరుగుతూ ఉంటుంది. కొంతమంది తమను రెచ్చగొట్టాలని అనుకుంటారు. వారిని భయపెట్టడానికి ఏదో ఒకటి చెప్పాలి. మీరు సముద్రంలోకి వెళ్లండి, లేదా ఇక్కడ ఏరీ సరస్సు మీదకు వెళ్లండి,

ఒక తుఫాను రానివ్వండి; తుఫాను రావడానికి పదిహేను నిమిషాల ముందు నావికులు, బహుశా కెప్టెన్ కూడా, శపిస్తూ, దూషిస్తూ ఉంటారు. తుఫాను వస్తుంది, వారు ప్రార్థించడం ప్రారంభిస్తారు. వారు పరిశుద్ధుల్లా ప్రవర్తిస్తారు. తుఫాను గడిచిపోతుంది, వారు ప్రమాదం నుండి బయటపడతారు, మళ్ళీ శపిస్తూ ఉంటారు. అది భయం. అది పశ్చాత్తాపం కాదు. ఐగుప్తు రాజు ఉరుములు, తనపై దేవుని తీర్పులు విన్నప్పుడు, ఆయన మాట వినడానికి నిజంగా ప్రభువు వద్దకు వస్తున్నట్లు అనిపించింది. రాజు భయపడ్డాడు. అతను ప్రభువు వద్దకు వస్తున్నట్లు కనిపించినా, అతను కేవలం భయపడ్డాడు. ఆ తీర్పులు గడిచిపోయిన మరుక్షణమే అతను వాటన్నింటినీ మరచిపోయాడు. అది అస్సలు పశ్చాత్తాపం కాదు. ఒక వ్యక్తి భయపడవచ్చు కానీ పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు.

మనిషి భయపడవచ్చు కానీ పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. చాలా మంది మనుషులు, మృత్యువు వచ్చి వారిని చూసినప్పుడు, భయపడటం ప్రారంభిస్తారు. వారు కోలుకుని, దాని గురించి అంతా మర్చిపోతారు. పశ్చాత్తాపం అంటే భావోద్వేగం కాదు. అది గమనించండి! క్లీవ్‌ల్యాండ్‌లో వందలాది, వేలాది మంది ప్రజలు కేవలం చేతులు కట్టుకుని, ఏదో ఒక విచిత్రమైన భావోద్వేగం కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. పశ్చాత్తాపం అనేది ఒక నిర్దిష్టమైన భావోద్వేగం అని వారు అనుకుంటారు; వారు చాలా బాధపడాలి, చాలా దుఃఖపడాలి—చాలా ఏడవాలి, అప్పుడు వారు దేవుని వద్దకు రాగల స్థితిలో ఉంటారని అనుకుంటారు. పశ్చాత్తాపం అంటే భావోద్వేగం కాదు. ఒక మనిషి చాలా బాధపడవచ్చు కానీ నిజంగా పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. నేను ధైర్యంగా చెప్పగలను, మీరు కొలంబస్‌లోని రాష్ట్ర జైలుకు వెళితే, అక్కడ పట్టుబడినందుకు బాధపడని ఒక్క మనిషి కూడా మీకు కనిపించడు, చాలా బాధపడతాడు—తన విచారణ సమయంలో కోర్టులో ఎన్నో కన్నీళ్లు కార్చాడు. సమస్య ఏమిటంటే, వారు పట్టుబడినందుకు బాధపడుతున్నారు. అంతే. వారు పట్టుబడినందుకు చాలా బాధపడుతున్నారు. కానీ అక్కడ నిజమైన పశ్చాత్తాపం లేదు; దేవుని వైపు తిరగడం లేదు. భావోద్వేగం అనేది

గత శీతాకాలంలో నేను మేరీల్యాండ్ జైలులోని ఖైదీలకు ఏడు నెలల పాటు బోధించాను. బయట ఎలా ఉన్నారో, లోపల కూడా ఆ మనుషులు అలాగే ఉన్నారని నేను గమనించాను. ఆ జైలులో విచారణ పూర్తి చేసుకుని, పదేళ్లు లేదా ఐదేళ్ల జైలు శిక్ష పడిన వారు చాలా మంది ఉన్నారు, కానీ వారిలో పశ్చాత్తాపపు ఛాయలు ఏమాత్రం కనిపించలేదు. తాము పట్టుబడినందుకు వారు చాలా బాధపడ్డారు. వారు బయటకు రావాలని ఎంతగానో కోరుకున్నారు, బహుశా బయటకు వచ్చాక మళ్లీ అదే పని చేస్తారేమో. అది అస్సలు పశ్చాత్తాపం కాదు. ఒక వ్యక్తి ఏదైనా వ్యాపార లావాదేవీలో నిజాయితీ లేకుండా ప్రవర్తించి, తనను, తన కుటుంబాన్ని నాశనం చేసుకోవచ్చు; అతను వారాల తరబడి, నెలల తరబడి కన్నీరు కార్చవచ్చు, అయినా పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. కానీ తాను పట్టుబడినందుకు అతను చాలా బాధపడతాడు. ఈ తప్పు చేసిన వారందరూ తాము పట్టుబడినందుకు బాధపడుతున్నారు. వారిలో ఎంతమంది నిజంగా పశ్చాత్తాపపడ్డారో నాకు తెలియదు.

పశ్చాత్తాపపడండి. వారు నిజంగా పశ్చాత్తాపపడితే, మనిషి క్షమించినా క్షమించకపోయినా దేవుడు వారిని క్షమిస్తాడు. వారు ఎన్నో కన్నీళ్లు కార్చినా పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. పశ్చాత్తాపం అనేది ఒక భావోద్వేగం కాదనే వాస్తవాన్ని మనం గ్రహించాలని నేను మీకు చెబుతున్నాను. అది కేవలం భావోద్వేగం లేదా అనుభూతి కంటే ఉన్నతమైనది, లోతైనది, విస్తృతమైనది. ఒక వ్యక్తి ఏడ్చి, కన్నీళ్లను తుడుచుకుని, దాని గురించి అంతా మరచిపోవచ్చు. అప్పుడు పశ్చాత్తాపం అంటే విచారం కాదు. యూదాకు విచారం కలిగింది. అతను దేవుని యెదుట పశ్చాత్తాపపడలేదు. అతను విచారం మరియు నిరాశతో నిండిపోయి, బయటకు వెళ్లి ఉరి వేసుకున్నాడు. అది పశ్చాత్తాపం కాదు. విచారానికి, పశ్చాత్తాపానికి మధ్య తేడా ఉంది. అలాగైతే పశ్చాత్తాపం అంటే ప్రాయశ్చిత్తం కాదు. కొంతమంది పశ్చాత్తాపం స్థానంలో దానిని ఉంచాలని అనుకుంటారు. వారు కేవలం ప్రాయశ్చిత్తం చేస్తే సరిపోతుందని అనుకుంటారు. నేను లేక్ ఏరీకి వెళ్లాననుకోండి.

తెల్లవారే వరకు రాత్రంతా మెడ వరకు నీటిలో నిలబడితే, నేను ఆ సరస్సులో రాత్రంతా ఉండి, మెడ వరకు నీటిలో నిలబడినందువల్ల రేపు రాత్రి దేవునికి మరింత అంగీకారయోగ్యుడిగా ఉంటానా? అది పశ్చాత్తాపం కాదు. దోషారోపణ పశ్చాత్తాపం కాదు. ఒక వ్యక్తి తాను తప్పు చేశానని దోషారోపణ పొంది కూడా పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. నేను సంవత్సరాల తరబడి దోషారోపణతోనే ఉండిపోవచ్చు, కానీ పశ్చాత్తాపపడకపోవచ్చు. పశ్చాత్తాపం అంటే ప్రార్థించడం కాదు. చాలామంది ప్రజలు, ప్రార్థన చేయడానికి వెళ్లి, తమను క్షమించమని దేవుణ్ణి అడిగితే ఈ సమస్య పరిష్కారమవుతుందని అనుకుంటారు, కానీ వారు తాము జీవిస్తున్న విధంగానే జీవిస్తూనే ఉంటారు. పశ్చాత్తాపం అంటే కొన్ని మంచి తీర్మానాలు చేసుకోవడం కాదు. భవిష్యత్తులో మనం మరింత మెరుగ్గా ఉంటామని, మరింత బాగా చేస్తామని తీర్మానించుకుని, అలాగే ముందుకు సాగిపోవడం కాదు. పశ్చాత్తాపం అంటే ఏదైనా పాపాన్ని వదిలివేయడం కాదు. అది పశ్చాత్తాపం కాదు. ఒక పడవకు లీక్ అయిందనుకుందాం. దానికి మూడు రంధ్రాలు ఉన్నాయి. మీరు వాటిలో రెండింటిని మూసివేసి, ఒకదాన్ని తెరిచి ఉంచారు. ఆ పడవ మునిగిపోతుంది. అది మునిగిపోవడానికి అంతే చాలు. అందుకే కొంతమంది, ‘‘సరే, నేను నా పాపాలలో కొంత భాగాన్ని విడిచిపెడతాను’’ అని అంటారు. ఉదాహరణకు, మీరు నూట పాపాలు చేసి, వాటిలో తొంభై తొమ్మిదింటిని విడిచిపెట్టి, ఒక్క పాపాన్ని మిగిల్చుకుని, ఆ ఒక్క పాపాన్నే చేస్తూ ఉన్నారనుకోండి. మిత్రులారా, ఆ ఒక్కటి చాలు. ఒకే ఒక్క పాపం కారణంగా దేవుడు ఆదామును ఏదేను తోట నుండి వెళ్లగొట్టినప్పుడు, మీపై ఒక్క పాపం ఉండగా ఆయన మిమ్మల్ని పరలోకంలోకి అనుమతిస్తాడని మీరు అనుకుంటున్నారా? ఒకే ఒక్క పాపం ఉండగా దేవుడు ఆదామును ఏదేను తోటలో—ఆ భూలోక పరలోకంలో—ఉండనివ్వనప్పుడు, పాపులను వారిపై ఒక్క పాపం ఉండగా ఆ పరలోక స్వర్గంలోకి ఆయన అనుమతిస్తాడని మీరు అనుకుంటున్నారా? కాబట్టి, ఇది కేవలం కొంత భాగాన్ని విడిచిపెట్టడం మాత్రమే కాదు.

మన పాపాలను ఒప్పుకొని, వాటిలో కొంత భాగాన్ని విడిచిపెట్టడమే కాదు, వాటిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టడమే పశ్చాత్తాపం. బహుశా మీరు ఇలా అంటారేమో: ‘‘అయితే పశ్చాత్తాపం అంటే ఏమిటి? అది భయం కాకపోతే, అది భావోద్వేగం కాకపోతే, అది ప్రార్థన కాకపోతే, మరియు అది కొన్ని మంచి తీర్మానాలు చేసుకొని ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడం కాకపోతే, మరి అది ఏమిటి?”’’ వినండి, నా స్నేహితులారా. పశ్చాత్తాపం అంటే వెంటనే వెనక్కి తిరగడం—మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఒక సైనికుడు చెప్పినట్లుగా, ‘‘సరిగ్గా ముఖం తిప్పుకోవడం.’’ ఎవరో అన్నట్లుగా, మనిషి దేవునికి వీపు చూపిస్తూ పుడతాడు. అతడు నిజంగా పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు, అతడు వెంటనే వెనక్కి తిరిగి దేవుని ముఖం చూస్తాడు. పశ్చాత్తాపం అంటే మనసు మార్చుకోవడం. అది జరిగిపోయిన దాని గురించి ఆలోచించడం కాదు. ఇప్పుడు, నేను ఒక పని చేసినందుకు బాధపడి, వెంటనే వెళ్లి మళ్లీ అదే పని చేయవచ్చు. చూశారా, పశ్చాత్తాపం అనేది భావోద్వేగం కంటే లోతైనది. అది కార్యాచరణ. అది వెంటనే వెనక్కి తిరగడం. మరియు దేవుడు ప్రతిచోటా ఉన్న మనుషులందరినీ వెనక్కి తిరగమని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. ఇక్కడ నేను మీకు ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయం నుండి ఒకటి రెండు వచనాలు చదివి వినిపిస్తాను.

మత్తయి సువార్త నుండి: ‘‘మీరేమనుకుంటున్నారు?’’ ఇవి ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు పలికిన మాటలు. ‘‘మీరేమనుకుంటున్నారు?

ఒకానొక మనిషికి ఇద్దరు కుమారులు ఉండెను; అతడు వారితో, ‘నా ద్రాక్షతోటలో పని చేయుటకు వెళ్ళండి’ అని చెప్పెను. వారిలో ఒకడు, ‘నేను వెళ్ళను’ అనెను. రెండవవాడు, ‘అయ్యా, నేను వెళ్తాను’ అనెను, కానీ వెళ్ళలేదు. అయితే, వెళ్ళనని చెప్పినవాడు పశ్చాత్తాపపడి తన మనసు మార్చుకొని, వెనక్కి తిరిగి ఆ పని చేసెను. ‘‘ఇప్పుడు,’’ అని క్రీస్తు అడుగుచుండెను, ‘‘ఆ ఇద్దరు కుమారులలో తన తండ్రి చిత్తమును నెరవేర్చినవాడు ఎవడు?’’ ‘‘పశ్చాత్తాపపడినవాడే.’’ మరియు క్రీస్తు ఆ విషయాన్నే ప్రజల ముందు ఉంచెను. ప్రభువు కోరుకునేది అదే—ఒక మనిషి వెంటనే తన పాపాన్ని సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నించకుండా, తన పాపాన్ని ఒప్పుకొని, దాని నుండి వైదొలగాలి.

ఒక వ్యక్తి అలా చేయడానికి సిద్ధపడిన క్షణంలో, దేవుడు అతన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉంటాడు. ఇప్పుడు, మీకు సులభంగా అర్థమయ్యే ఒక ఉదాహరణను నేను చెప్పగలను. ఈ రాత్రి నేను చికాగో వెళ్లాలనుకుంటున్నానని అనుకుందాం. నేను డిపోకు వెళ్తాను. క్లీవ్‌ల్యాండ్‌లోని రైళ్ల గురించి నాకు పెద్దగా తెలియదు. అక్కడ డిపోతో సంబంధం ఉన్న వ్యక్తి అనుకుని ఒకతను నాకు కనిపిస్తాడు, నేను అతన్ని, “ఈ రైలు నేరుగా చికాగోకే వెళ్తుందా?” అని అడుగుతాను. “అవును.” నేను నా బ్యాగ్ తీసుకుని వెంటనే ఆ రైలు ఎక్కుతాను. నేను సౌకర్యంగా కూర్చుంటాను, ఇంతలో నా స్నేహితుడు, మిస్టర్ డోన్, కిందకు వచ్చి, “మిస్టర్ మూడీ, మీరు ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?” అని అడుగుతాడు. నేను, “చికాగోకు వెళ్తున్నాను,” అని చెప్తాను. “అయితే, మీరు తప్పు రైలు ఎక్కారు. ఆ రైలు న్యూయార్క్‌కు వెళ్తోంది.”

‘‘మిస్టర్ డోన్, మీరు పొరబడుతున్నారు. నేను ఇప్పుడే ఒక రైల్వే ఉద్యోగిని అడిగాను, ఈ రైలు చికాగో వెళ్తోందని అతను చెప్పాడు.’’ ‘అయితే అయ్యా, నేను మీకు చెప్తున్నాను, మీరు పొరబడుతున్నారు. ఆ రైలు అస్సలు చికాగో వెళ్ళడం లేదు; అది మిమ్మల్ని దానికి వ్యతిరేక దిశలో తీసుకువెళుతుంది. ఆ రైలు న్యూయార్క్ వెళ్తోంది, మీరు చికాగో వెళ్లాలనుకుంటే, మీరు ఆ రైలు దిగి మరో రైలు ఎక్కాలి.’’ మొదట నేను అతని మాట నమ్మలేదు. ‘‘అయితే,’’ అతను అన్నాడు, “కానీ నేను ఇక్కడ క్లీవ్‌ల్యాండ్‌లో ఇరవై ఐదు సంవత్సరాలుగా ఉంటున్నాను. ఈ రైళ్ల గురించి నాకు అంతా తెలుసు. నేను సంవత్సరానికి డజను సార్లు చికాగో, న్యూయార్క్ వెళ్తుంటాను. నేను నిరంతరం ఈ రైళ్లలోనే ప్రయాణిస్తుంటాను. దాదాపు ప్రతి వారం నా స్నేహితులు ఈ రైళ్లలో ప్రయాణిస్తుంటారు, నేను ఇక్కడికి వచ్చి మీకు చెప్తున్నాను, నేను చెప్పేది నిజం, మీరు పొరబడుతున్నారు అయ్యా. మీరు తప్పుడు రైలులో ఉన్నారు.’’ చివరికి, నేను తప్పుడు రైలులో ఉన్నానని మిస్టర్ డోన్ నన్ను ఒప్పించాడు. అదే దృఢ విశ్వాసం. కానీ, నేను రైలు మారకపోతే, నా మనస్సాక్షికి విరుద్ధంగా న్యూయార్క్‌కు వెళ్తాను. అది పశ్చాత్తాపం కాదు. పశ్చాత్తాపం అంటే ఏమిటో నేను మీకు చెప్తాను; పట్టుకోవడమే.

నా సంచిని తీసుకుని పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి మరో రైలు ఎక్కాలి. ఇప్పుడు, నా స్నేహితులారా, మీరు తప్పుడు రైలులో ఉన్నారు, మరియు మీరు ఈ రాత్రే రైలు మారాలని కోరుకుంటున్నారు. మీరు ఈ విషయంలో తప్పుడు వైపు ఉన్నారు. మీరు ఈ లోకపు దేవుని పక్షాన ఉన్నారు, మరియు లోకం మీ ప్రభావాన్ని కోరుతోంది. దేవుడు ఇప్పుడు ప్రతిచోటా ఉన్న మనుష్యులందరినీ పశ్చాత్తాపపడమని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. రైలు మారండి! త్వరపడండి! ఆలస్యానికి సమయం లేదు! ఇది ఇక్కడ సమావేశమైన ప్రతి పురుషునికి, స్త్రీకి మరియు బిడ్డకు దేవుని సింహాసనం నుండి వచ్చిన పిలుపు. పశ్చాత్తాపపడండి! మీరు పశ్చాత్తాపపడకుండా చనిపోతే, అది ఎవరి తప్పో? దేవుడు మిమ్మల్ని పిలిచాడు; దేవుడు మీకు ఆజ్ఞాపించాడు, మరియు మీరు ఆ ఆజ్ఞకు లోబడకపోతే, మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మరియు మీ పాపాలలో చనిపోతే, నిందించడానికి మీరు తప్ప మరెవరూ లేరు, ఇది గమనించండి! నిందించడానికి మీరు తప్ప మరెవరూ లేరు, ఎందుకంటే దేవుడు మీకు ఆజ్ఞాపించాడు. ఇప్పుడు, ప్రశ్న ఏమిటంటే, మీరు ఈ ఆజ్ఞతో ఏమి చేస్తారు? మీరు పశ్చాత్తాపపడతారా? మీరు ఈ రాత్రే, ఈ గడియలోనే రైలు మారుతారా? నేను మీకు మరొక ఉదాహరణ ఇస్తాను. రేపు ఈ రాష్ట్రంలో ఎన్నికలు జరగబోతున్నాయి. ఈ రాత్రి వరకు మీరు ఒక పార్టీలో ఉండి, మీరే సరైన వారని అనుకున్నారనుకుందాం; కానీ ఈ రాత్రికి మీరున్న పార్టీ తప్పు అని మీకు గట్టి నమ్మకం కలుగుతుంది. ఆ పార్టీ గెలిస్తే మీ రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి వినాశనం తప్పదని మీకు సంపూర్ణంగా నమ్మకం కలుగుతుంది. మీరు దేశభక్తి గలవారు మరియు మీరు ప్రభుత్వాన్ని ప్రేమిస్తారు. ఇప్పుడు, కొందరు, ‘‘ఒక మనిషి ఒక్కసారిగా పశ్చాత్తాపపడగలడా?’’ అని అంటారు. నేను అంటాను, పశ్చాత్తాపపడగలడు. ఒక వ్యక్తి ఈ రాత్రికి ఇక్కడికి బలమైన డెమోక్రాట్‌గా రావచ్చు, లేదా బలమైన రిపబ్లికన్‌గా రావచ్చు, మరియు అతను ఇరవై నాలుగు గంటలలోపే మారవచ్చు. ఆ విషయం మీకు తెలుసు కదా? మీరు ఒక పార్టీలో ఉండి, పూర్తిగా