విశ్వాసం

అధ్యాయం XV: ప్రసంగం. వచనం,—అతడిని నా యొద్దకు తీసుకురండి. మార్కు 9:19. ఈ అధ్యాయంలో, క్రీస్తు పేతురు, యాకోబు, యోహానులను వెంటబెట్టుకొని రూపాంతర పర్వతము మీదికి వెళ్ళెనని మనం చూస్తాము. ఆ పరిశుద్ధ పర్వతము నుండి ఆయన క్రిందికి దిగి వస్తుండగా, ఆయన కన్నులకు మొదట కనబడినది, తన శిష్యుల చుట్టూ గుమిగూడి ఆనందిస్తున్న ఒక గొప్ప జనసమూహము. శిష్యుల ఓటమినిబట్టి క్రీస్తు శత్రువులు ఆనందిస్తున్నారు; ఆ చర్చకు కారణమేమిటో తెలుసుకోవడానికి ఆయన విచారించినప్పుడు, ఆ జనసమూహములో ఒకడు ముందుకు వచ్చి, ‘‘నీ శిష్యులు ఒక అపవిత్రాత్మను వెళ్లగొట్టాలని నేను నా కుమారుని వారి యొద్దకు తీసుకువచ్చాను, కానీ వారు దానిని చేయలేకపోయారు’’ అని చెప్పెను. వారికి విశ్వాసం లేదు. ఇప్పుడు నా మదిలో ఏమని అనిపిస్తుందంటే, ప్రస్తుత కాలంలో ఈ దేశంలోని సంఘము యొక్క పరిస్థితి కూడా అదే. ఈ దయ్యాలను వెళ్లగొట్టే శక్తి మనకు లేదు. క్రీస్తు కాలంలో ఉన్నట్లే, ఇప్పుడు కూడా మనుష్యులు దయ్యాలను పట్టుకొని ఉన్నారని నేను నమ్ముతున్నాను. క్రీస్తు కాలంలో ఉన్నంతటి గొప్ప దెయ్యం ఈ అవిశ్వాస దెయ్యం అని నేను అనుకుంటున్నాను. మరియు ఈ అవిశ్వాస దెయ్యం పట్టిన వారు చాలామంది ఉంటారు. ఇక, ఈ అవిశ్వాస దెయ్యం క్రీస్తు కాలంలో ఉన్నంత చెడ్డది. ఈ అవిశ్వాస దెయ్యాలు మనుషులను ఆవహిస్తున్నాయి, మరియు వాటిని వెళ్లగొట్టడానికి మనకు కావలసింది శక్తి; మరి

నాకు అనిపించేదేమిటంటే, మనం నేర్చుకోవాలనుకుంటున్న పాఠం ఇది: మనం విఫలమైతే అది దేవుని తప్పు కాదు, మన స్వంత తప్పు; మరియు మనం ఈ అడ్డంకులను అధిగమించి, నేరుగా ఆ గురువు వద్దకే వెళ్లాలనుకుంటున్నాము. రాజుల గ్రంథమును తిరగేయండి, ఎలీషా దినములలో షూనమ్మీయురాలైన ఒక స్త్రీ రావడం అతడు చూచి, తన సేవకునితో, ‘‘వెళ్లి, బిడ్డ క్షేమంగా ఉన్నాడా, భర్త క్షేమంగా ఉన్నాడా అని ఆమెను అడుగు’’ అని చెప్పెను. అందుకు ఆమె అంతా క్షేమంగానే ఉందని చెప్పెను. ఎలీషాకు అది బోధపడలేదు. కానీ ఆమె వచ్చి అతని పాదముల యొద్ద సాగిలపడెను, అప్పుడు ఆ సమస్య ఏమిటో ఎలీషాకు బయలుపరచబడెను. ఆ బిడ్డ చనిపోయి యుండెను; అయినను ఆ స్త్రీ విశ్వాసముంచి, అతడు తిరిగి లేస్తాడని నమ్మెను. మీకూ విశ్వాసమంటే ఇదే! కాబట్టి అతడు తన సేవకునితో, ‘“నీ కర్రను తీసుకొని వెళ్లి, దానిని బిడ్డ మీద ఉంచు’’ అని చెప్పెను. వారు ఆ స్త్రీని పంపించివేయుటకు ప్రయత్నించిరి; కానీ ఆమె, ‘‘యెహోవా జీవించుచున్నాడు, నీ ప్రాణము జీవించుచున్నది, నేను నిన్ను విడిచి వెళ్ళను!’’ అని చెప్పెను. ఆమె ఆ కర్రను, ఆ సేవకుని దాటి, నేరుగా యజమాని యొద్దకే వెళ్లిపోయెను; ఆమె అలా చేయుట మేలు జరిగించెను, ఎందుకంటే ఆ పాత కర్ర చనిపోయిన బిడ్డను బ్రతికించలేదు. దానికి ఎలీషాయే అవసరమయ్యెను, మరియు ఆ స్త్రీ మిక్కిలి జ్ఞాని. మనం షూనమ్మీయురాలైన ఆ స్త్రీ నుండి ఒక గుణపాఠం నేర్చుకోవాలి; కానీ శిష్యులు ఆ దయ్యాలను వెళ్లగొట్టలేకపోతే, మనం చేయవలసింది మన దృష్టిని మరింత పైకి ఎత్తడమే; సింహాసనం మీద ఆసీనుడైన, మార్పులేని, నిన్న, నేడు, నిరంతరం ఒకేలా ఉన్న వాని వైపు మన దృష్టిని ఎత్తడమే. క్రీస్తుకు శక్తి ఉంది; సంఘము విశ్వాసముంచిన యెడల, ఈ పట్టణములో మనము సూచక క్రియలను, అద్భుతములను చూచెదము. నా స్నేహితులారా, ప్రభువు రక్షించుటకు ఆశ్చర్యకరుడుగా ఉన్నాడు; ఆయన రక్షించుటకు ఆనందిస్తాడు. అయితే ఆయన తన ప్రజల మధ్య నుండి కోరుకునేది ఒక్కటే, మరియు యేసు క్రీస్తు విషయంలో విశ్వాసం దాదాపు ఏదైనా చేయగలదు. ఆయన ఇక్కడ క్రింద ఉన్నప్పుడు విశ్వాసం చేయగలిగింది

ఆయనను ఎక్కడికైనా తీసుకువెళ్ళవచ్చు మరియు ఆయన చేత దాదాపు ఏదైనా చేయించవచ్చు. మరియు ఈ రోజు సంఘంలో మనకు కావలసింది, దేవుని కుమారునికి ఆశీర్వదించే శక్తి ఉందని నమ్మడానికి కావలసిన విశ్వాసం. ఈ శిష్యులు విఫలమైనప్పుడు, వారు ఇలా తర్కించుకుని ఉంటారని నేను ఊహించగలను, ‘‘ఇది చాలా కష్టమైన విషయం కదా.’’ శిష్యులలో ఒకడు ఇలా అంటాడు, ‘‘ఈ చెవిటి మరియు మూగ ఆత్మతో అతను ఎంతకాలంగా బాధపడుతున్నాడని నేను అతనిని అడిగాను, దానికి తండ్రి అతను పుట్టుకతోనే అలా ఉన్నాడని చెప్పాడు, మరియు అది చాలా నిరుత్సాహకరంగా ఉంది. అతను మన మాటలు వినగలిగితే, అప్పుడు కొంత ఆశ ఉండేది. అతను మాట్లాడి, తన భావాలను మనకు చెప్పగలిగితే, అప్పుడు కొంత ఆశ ఉండేది. అతను వినలేడు మరియు మాట్లాడలేడు.’’ ఇది చాలా నిరాశాజనకమైన పరిస్థితి.’’ కానీ ప్రభువు ఆ కొండ నుండి దిగివచ్చినప్పుడు ఏమి చెప్పారో చూడండి: ‘“‘అతన్ని నా యొద్దకు తీసుకురండి.’’ మరియు నేను మీకు చెబుతున్నాను, మన స్నేహితులను మరియు రక్షింపబడాలని మనం ఆశించే వారిని ఆయన యొద్దకు తీసుకురమ్మని ప్రభువు మనకు చెబితే, మనం ఆయన ఆజ్ఞను పాటిద్దాం. మన విశ్వాసమనే బాహువులతో వారిని తీసుకువచ్చి, సరిగ్గా ఆయన పాదాల వద్ద ఉంచుదాం. కానీ నేను మీ దృష్టికి తీసుకురావాలనుకుంటున్న ఒక విషయం ఉంది. ఆ తండ్రి ‘‘ఒకవేళ’’ అనే పదాన్ని తప్పు చోట ఉంచాడు. ఆయన, ‘‘ప్రభూ, ఒకవేళ నీవు ఏదైనా చేయగలిగితే,’’ అని అంటాడు, మరియు ప్రభువు అతన్ని సరిదిద్ది, ఆ ‘ఒకవేళ’’ అనే పదాన్ని సరైన చోట ఉంచాడు. ‘‘‘నీవు విశ్వసించగలిగితే, సమస్తము సాధ్యమే;’’ మీరు ఆత్మలను క్రీస్తు వద్దకు తీసుకురావాలనుకుంటే, అందులో ఎలాంటి ‘‘ఒకవేళ’’ అనే పదాలను పెట్టకూడదు. ‘‘నీవు ఏదైనా చేయగలిగితే’’ అని పెట్టవద్దు. లూకా సువార్త ఐదవ అధ్యాయంలో మనం చదివిన కుష్ఠరోగి ‘‘ఒకవేళ’’ అనే పదాన్ని సరైన చోట పెట్టాడు. అతడు, ‘‘ప్రభూ, నీకు చిత్తమైతే, నన్ను శుభ్రపరచగలవు’’ అని అంటాడు. అది గురువుకు సంతోషాన్ని కలిగించింది. ఆయన, ‘‘నాకు చిత్తమే; నీవు శుభ్రపరచబడుము’’ అని అన్నాడు. ఒక్క మాటతో ఆయన అతడిని శుభ్రపరిచాడు. కానీ ఈ తండ్రి ‘‘ఒకవేళ’’ అనే పదాన్ని తప్పుడు చోట పెట్టాడు—‘‘నీవు మాకు సహాయం చేయగలిగితే, మేము కోరుకుంటున్నాము

సహాయం.’’ అతడు అతన్ని ప్రభువు దగ్గరకు తీసుకువచ్చినప్పుడు, ఆయన ఎంత త్వరగా సహాయం చేయగలిగాడో చూడండి. అతడు వస్తుండగా, దారిలో అపవాది అతన్ని అడ్డగించాడు, అప్పటి నుండి అనేకసార్లు అలాగే చేశాడు. ఒక మనిషి క్రీస్తు దగ్గరకు రావాలని నిశ్చయించుకున్నప్పుడు, అపవాది అతన్ని అడ్డగించి, కింద పడవేస్తాడు. కానీ గుర్తుంచుకోండి, అపవాదులు, వ్యాధి మరియు మరణం దేవుని కుమారుని మాటకు లోబడాలి. ఆయన మాట్లాడగానే ఆ అపవిత్రాత్మ అతనిలో నుండి బయటకు వచ్చింది; అంతేకాదు, ఇకపై తిరిగి రావద్దని ఆయన దానికి చెప్పాడు. నేను మీకు చెబుతున్నాను, ప్రభువు దానిని పంపించివేస్తే అది ఎన్నటికీ తిరిగి రాదు. మనుషులు మార్పు చెందితే వారు నిలబడరని కొందరు భయపడతారు. కానీ ప్రభువు ఆ అపవాదులను వెళ్లగొట్టి, తిరిగి రాకూడదని వాటికి ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, అవి నిలబడతాయి. ప్రభువు చేసేది నిత్యం నిలుస్తుంది. మనిషి చేసేది చాలా స్వల్పమైనది మరియు అశాశ్వతమైనది, కానీ దేవుడు పనిచేసినప్పుడు ఆయన సంపూర్ణంగా పనిచేస్తాడు. ఆయన ఆ అపవాదికి మళ్ళీ తిరిగి రాకూడదని ఆజ్ఞాపించాడు, మరియు అది లోబడవలసి వచ్చింది. క్రీస్తు ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు—ఆయన ఇప్పుడు కూడా ఆత్మ రూపంలో ఇక్కడ ఉన్నారు—దెయ్యాలు చేయవలసిన ఒకే ఒక్క పని ఉండేది, అదేమిటంటే, అవి ఆయనకు లోబడాలి. మీరు మార్కు సువార్త 5వ అధ్యాయం తెరిస్తే, అక్కడ దేవుని కుమారునికి దెయ్యాల మీద, వ్యాధుల మీద మరియు మరణం మీద అధికారం ఉన్నట్లు మీరు కనుగొంటారు. మార్కు సువార్త ఐదవ అధ్యాయంలో మీరు నయంకాని మూడు వ్యాధులను కనుగొంటారు. ఈ రోజుల్లో అవి గనుక ఉంటే, వారు వాటిని ఏదైనా నయంకాని వ్యాధుల ఆసుపత్రిలో చేర్పించేవారు. ఈ దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో ఇప్పుడు నయంకాని వ్యాధుల కోసం ఆసుపత్రులు నిర్మించబడుతున్నాయి, మరియు ఐరోపాలో కూడా చాలా ఉన్నాయి. కానీ క్రీస్తు ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు నయంకాని వ్యాధులు ఏవీ లేవు. వారు ఆయన వద్దకు తీసుకువచ్చిన ప్రతి కేసుకూ ఆయన సరిసమానంగా ఉండేవారు. ఇక్కడ, మార్కు సువార్త ఐదవ అధ్యాయంలో, దయ్యాలు పట్టిన ఒక మనిషి గురించి మనం చదువుతాము; అతనికి లెక్కలేనన్ని దయ్యాలు ఉండేవి. ఏ మనిషి కూడా అతన్ని బంధించలేకపోయాడు.

వానిని లొంగదీయలేకపోయారు; ఎందుకంటే వారు తరచుగా వానిని సంకెళ్లతో, గొలుసులతో బంధించేవారు, కానీ వాడు ఆ గొలుసులను తెంచివేసి, సంకెళ్లను ముక్కలు ముక్కలుగా విరిచేసేవాడు. వారు వానిని బట్టలు తొడిగేవారు, కానీ వాడు ఆ బట్టలను చింపేసేవాడు, వాని వీపు మీద ఒక చింపిరి గుడ్డను కూడా ఉంచలేకపోయేవారు; వాడు ఒక పిచ్చివాడైపోయాడు. కానీ క్రీస్తు వాడిని కలుసుకున్నప్పుడు, ఒక్క మాటతో ఆ అపవిత్రాత్మలను వెళ్లగొట్టారు; ఒక్క మాటతో వాడిని తిరిగి వాడి కుటుంబంతో కలిపారు. ఆయన వాడితో ఇలా అన్నారు: ‘‘నీవు ఇంటికి వెళ్లి, ప్రభువు నీకు చేసిన గొప్ప కార్యాలను నీ స్నేహితులకు చెప్పు.’’ వాడు తిరిగి వెళ్లి, ప్రభువు తనకు చేసిన గొప్ప కార్యాలను ప్రకటించడం ప్రారంభించాడు, మరియు ప్రజలందరూ ఆశ్చర్యపడ్డారు. నేను మీకు చెబుతున్నాను, దేవుడు కార్యాలు చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు ఈ నగరంలో కొందరు ఆశ్చర్యపోతారు. అదే ప్రజలను ఆశ్చర్యపరుస్తుంది. మనం కోరుకుంటున్నది ఏమిటంటే, సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు ఈ నగరానికి వచ్చి కార్యాలు చేసి, ఈ అపవిత్రాత్మలను వెళ్లగొట్టాలని ప్రార్థించడం. మరియు మార్కు సువార్త ఐదవ అధ్యాయంలో, పన్నెండు సంవత్సరాలుగా రక్తస్రావ వ్యాధితో బాధపడుతున్న ఒక స్త్రీ గురించి మనం కొంచెం ముందుకు చదువుతాము. ఆమె అనేకమంది వైద్యుల వల్ల అనేక బాధలు అనుభవించింది; అంతకంతకూ వారి పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. మనుష్యులు లౌకిక వైద్యుల వద్దకు పరుగెత్తుతున్నప్పుడు, వారి పరిస్థితి నిరంతరం దిగజారుతూ ఉంటుంది. మనుష్యులు తమ పాత ఆదాము స్వభావాన్ని సరిదిద్దుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు—తమను తాము బాగు చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, వారి పరిస్థితి నిరంతరం దిగజారుతూ ఉంటుంది. మనుష్యులు దేవుని సహాయం లేకుండా తమను తాము రక్షించుకోవడానికి మరియు తమ సొంత రక్షణను సాధించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు—ఈ గొప్ప ప్రశ్నను పరిష్కరించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, వారు నిరంతరం తమ పరిస్థితిని మరింత దిగజార్చుకుంటున్నారు. ఎందుకంటే, ఈ స్త్రీ అనేకమంది వైద్యులను ప్రయత్నించింది. బహుశా ఆమె దమస్కుకు వెళ్లి అక్కడి ప్రముఖ వైద్యులను ప్రయత్నించి ఉండవచ్చు, లేదా యెరూషలేముకు వెళ్లి అక్కడి ప్రముఖ వైద్యులను ప్రయత్నించి ఉండవచ్చు, మరియు అక్కడ పాత మరియు కొత్త సంప్రదాయాలకు చెందిన వైద్యులు ఉంటే, ఆమె రెండు సంప్రదాయాలను ప్రయత్నించి ఉండవచ్చు, కానీ

పరిస్థితి మరింత దిగజారుతూ పోయింది. ఒకవేళ వారి దగ్గర పేటెంట్ మందులు ఉండి ఉంటే, ఆమె అన్ని రకాల మందులను ప్రయత్నించి ఉండేది; కానీ అవి ఆమెకు ఏమాత్రం సహాయపడలేదు—అంతేకాకుండా ఆమె పరిస్థితి మరింత క్షీణించింది. కానీ ఒక రోజు యాదృచ్ఛికంగా యేసు ఆ ప్రాంతమంతటికీ వస్తున్నారు. ఆమె తన వస్త్రాలను కిందకు దించుకుంటుండగా, పిల్లలు ఆమెను వెళ్ళవద్దని నచ్చచెప్పడానికి ప్రయత్నించడం నేను చూడగలను: ‘‘అమ్మా, నువ్వు ఆ వైద్యుడి వెంట పరుగెత్తవని మేము ఆశిస్తున్నాము. నువ్వు ఇప్పటికే ఎంతోమంది వైద్యులను ప్రయత్నించావు, ఆ వైద్యుడి వెంట పరుగెత్తి నీ శక్తిని వృధా చేసుకోవని మేము ఆశిస్తున్నాము.”

ఆమె తన వస్త్రాలు ధరించడం నేను చూడగలను. ఆ రోజుల్లో వారు ఏమి ధరించేవారో నాకు తెలియదు, కానీ ఆమె దగ్గర శాలువా ఉంటే, అది పాత శాలువా అయి ఉంటుంది. పన్నెండు సంవత్సరాలలో వైద్యులు ఆమె డబ్బంతా తీసుకున్నారు. ఆమె తన పాత, రంగు వెలిసిన టోపీని తీసివేసి వెళ్ళిపోయింది. ఆమె జనసమూహంలో, ఆ గొప్ప ప్రవక్త వైపు మోచేతులతో దారి చేసుకుంటూ, తోసుకుంటూ వెళుతోంది. ఆమె ఆయనను తాకగలిగేంత దగ్గరకు వెళ్ళినప్పుడు, బలవంతులైన పురుషులు ఆమెను వెనక్కి తోస్తూ, ‘‘నీతో పాటు ఆయన దగ్గరకు వెళ్లాలనుకునే ఇతర ప్రజలు కూడా ఇక్కడ ఉన్నారని నీకు తెలియదా?’’ అని అన్నారు. వారు ఏమి అన్నారో ఆమె పట్టించుకోలేదు. తాను ఆయనను తాకగలిగేంత దగ్గరకు వెళ్ళాలని ఆమె కోరుకుంది. అదొక విశ్వాసం. తాను ఆయన వస్త్రపు అంచును తాకగలిగితే చాలు, తాను స్వస్థత పొందుతానని నమ్మడానికి ఆమెకు విశ్వాసం ఉంది.

విశ్వాసం దేవుని కుమారునికి సమీపించినప్పుడు, ఆయనకు దాని గురించి అంతా తెలుసని నేను మీకు చెప్తాను. మరియు మళ్ళీ ఆమె ఆ గుంపులోంచి మోచేతులతో తోసుకుంటూ ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళి, తగినంత దగ్గరికి వచ్చాక, చివరకు తన సన్నని, పాలిపోయిన చేతిని చాపుతుంది—అది కేవలం చర్మం మరియు ఎముకలు మాత్రమే. మీరు ఆ చేతిని, ఆ ఎముకల వేలిని చూడవచ్చు; మరియు చివరకు ఆమె ఆయన వస్త్రపు అంచును తాకుతుంది, అంతే! ఒక్క నిమిషంలో ఆమె స్వస్థత పొందుతుంది. పాలస్తీనాలోని అన్ని వైద్యశాలల కంటే ఆయన వస్త్రాలలోనే ఎక్కువ ఔషధం ఉందని ఎవరో అన్నారు.

ఆమె ఆయన వస్త్రాన్ని తాకిన వెంటనే స్వస్థత పొందింది. కొంతమంది ఇలా అంటారు, ‘‘ఓ, కొంతమంది మనుష్యులు ఎంతగానో భ్రష్టులై, దుర్నీతిపరులై, త్రాగుబోతులైపోయారు, ఆ వ్యాధి వారికి సోకింది.’’ ఒకవేళ అది వ్యాధిగా మారినప్పటికీ, దేవుడు స్వస్థపరచగలడు. ఆ స్త్రీ పన్నెండేళ్లుగా ఒక వ్యాధితో బాధపడింది. కానీ ఒక స్పర్శతో ఆ కార్యము జరిగింది; మరియు ఆయన తిరిగి, ‘‘నన్ను తాకినదెవరు?’’ అని అడిగాడు. అప్పుడు వారు, ‘‘అది ఒక విచిత్రమైన ప్రశ్న’’ అన్నారు. ఎందుకంటే, గంటల తరబడి గుమిగూడిన ఈ జనసమూహాన్ని చూడండి. ఆయనను తాకిన చేతులను చూడండి. జనసమూహం యొక్క స్పర్శకూ, ఒక వ్యక్తి యొక్క స్పర్శకూ మధ్య ఉన్న తేడాను వారు చెప్పలేకపోయారు. కొంతమంది ప్రజలు వచ్చి చుట్టూ చూశారు, ఇక్కడికి వచ్చిన కొంతమంది ప్రజల వలెనే; వారు చుట్టూ వెతుకుతారు, కానీ వచ్చినంత శూన్యంగానే బయటకు వెళ్ళిపోతారు. అయితే, ఆశీర్వాదం కోరుకునే ఒక వ్యక్తి ఉండవచ్చు, అతడు, ‘‘ఈ రాత్రి నేను ఆయనను తాకితే ఎంత బాగుంటుంది, అప్పుడు నేను శక్తిని పొంది స్వస్థత పొందుతాను’’ అని అంటాడు. నేను మీకు చెబుతున్నాను, విశ్వాసం ఇక్కడ ఉంటే, ఆయన ఇక్కడ ఉంటాడు. ఆ ప్రజల ముందు ఆయన బయటపెట్టాలనుకున్నది అదే. విశ్వాసం ఆయనను తాకిందని, దాని నుండి శక్తి వెలువడిందని ఆయనకు తెలుసు. ఆ స్త్రీ ఎవరో ఆయనకు తెలుసు, కానీ ఆయన ఆమె ఒప్పుకోలును పొందాలనుకున్నాడు. ఆమె ఆయన పాదాల మీద పడి అంతా ఆయనకు చెప్పింది; ఆమె ఇతర వైద్యులను ప్రయత్నించింది, కానీ నిజమైన వైద్యుడిని ప్రయత్నించిన క్షణంలోనే ఆమె స్వస్థత పొందింది. ఆ తర్వాత మార్కు సువార్త మూడవ అధ్యాయంలోని ఆ మరో ఉదంతం. మిగతా రెండింటి కంటే అది మరింత నిరాశాజనకంగా ఉంది, ఎందుకంటే ఆ బిడ్డ చనిపోయింది. ఏ వైద్యుడిని పిలిపించడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు; బిడ్డ పరిస్థితి మరీ విషమంగా ఉంది. కానీ క్రీస్తు ఆ గదిలోకి ప్రవేశించి, కలుసుకున్న క్షణంలో...