ది బర్మింగ్‌హామ్ మీటింగ్

1874వ సంవత్సరం జనవరి నెల ప్రారంభంలో మూడీ మరియు సాంకీ బర్మింగ్‌హామ్‌లో ఉన్నారు. వారి మొదటి సమావేశం 17వ తేదీ, ఆదివారం ఉదయం 8 గంటలకు, టౌన్ హాల్‌లో జరిగింది. ఆ సమావేశం ‘‘క్రైస్తవ కార్యకర్తల’’ కోసం ఏర్పాటు చేయబడింది, మరియు ప్రవేశం టిక్కెట్టు ద్వారా జరిగింది. ఆ ఉదయం వాతావరణం నిరుత్సాహంగా, తేమగా మరియు చల్లగా ఉన్నప్పటికీ, ప్రజలు అన్ని వైపులా కిక్కిరిసిపోయారు. మధ్యాహ్నం వారు హాల్‌లో బహిరంగ ప్రార్థన సేవను నిర్వహించారు, మరియు వేలాది మంది లోపలికి ప్రవేశించలేక వెనుదిరిగారు. అయితే, వారు రేకెత్తించిన గొప్ప పరీక్ష సాయంత్రం ఎదురైంది. 1873వ సంవత్సరం అక్టోబర్‌లో, మిస్టర్ బ్రైట్ క్యాబినెట్‌లోకి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత తన నియోజకవర్గ ప్రజలను ఉద్దేశించి ప్రసంగించినప్పుడు, ఆయన బింగ్లీ హాల్‌లో మాట్లాడారు. ఆ భవనాన్ని వార్షిక పశువుల ప్రదర్శన కోసం మరియు వాలంటీర్ల కోసం ఒక డ్రిల్ హాల్‌గా ఉపయోగించేవారు. ఆ సందర్భంలో ఎంతమంది ప్రజలు విన్నారనే దానిపై వివిధ అంచనాలు వేయబడ్డాయి. వాటిలో చాలా వరకు వాస్తవానికి చాలా దూరంగా ఉన్నాయని అనిపిస్తుంది. హాల్ నేలపై కూర్చోవడానికి సీట్లు లేవు, మరియు సీట్లు లేకుండా ఇప్పుడు నమ్మడానికి కారణం ఉంది.

జనం. ప్రతిచోట జనంతో కిక్కిరిసిపోయింది.

వారి మొదటి ఆదివారం సాయంత్రం, ప్రార్థనలు ప్రారంభమయ్యే 8 గంటలకు చాలా ముందుగానే, అందరూ మాత్రమే కాదు

కుర్చీలు నిండిపోయాయి, కానీ వేలాది మంది నిలబడి ఉన్నారు, మరియు వేలాది మందికి లోపలికి ప్రవేశం లభించలేదు. అధికారంలో ఉన్నవారు నమ్ముతున్నదేమిటంటే

ప్రతి రాత్రి. మొదటి వారం అంతా హాలు అదే విధంగా జనంతో కిక్కిరిసిపోయింది, మరియు బయట కూడా భారీ జనసమూహాలు ఉండేవి. జనవరి 24వ తేదీ ఆదివారం ఉదయం, టిక్కెట్ల ద్వారా ప్రవేశం పొందిన ప్రజలతో అది నిండిపోయింది; వారు తమ టిక్కెట్లను స్వీకరించే ముందు, తమకు ఏ ప్రార్థనా స్థలానికి వెళ్లే అలవాటు లేదని ప్రకటించారు. అదే రోజు మధ్యాహ్నం, అది స్త్రీలతో నిండిపోయింది, మరియు మిగిలిన వారి కోసం టౌన్ హాల్‌లో రెండవ ప్రార్థన జరిగింది, మరియు సాయంత్రం అది పురుషులతో నిండిపోయింది. - రెండవ వారం సోమవారం మధ్యాహ్నం, మిస్టర్ మూడీకి మాంచెస్టర్‌లో ఒక కార్యక్రమం ఉండటంతో విరామం ఏర్పడింది. ఆ నగర పర్యటనలో తాను క్రీస్తును కలుసుకున్నానని ఆయన చెప్పుకున్నారు. ఆ రాత్రి మిస్టర్ బ్రైట్ హాలులో ప్రసంగించారు, మరియు అది చాలా అసౌకర్యంగా ఉండేంత రద్దీగా ఉంది, కానీ ఆ తర్వాత అనేక సాయంత్రాలలో, రాజకీయ ప్రదర్శన కోసం హాలును నింపిన జనసమూహం కంటే, మతపరమైన ప్రార్థనల కోసం నింపిన జనసమూహం మరింత దట్టంగా ఉందని కొందరు అభిప్రాయపడ్డారు. ప్రతి రాత్రి, ప్రార్థన సమయానికి చాలా ముందుగానే, ద్వారాల వద్ద జనం తగ్గిన తర్వాత లోపల నిలబడటానికి చోటు దొరుకుతుందేమోనని ఆశించిన జనంతో నిండిన బండ్ల పొడవైన వరుసలు వీధుల్లో నిలిచి ఉండేవి. కానీ, తాము చాలా ఆలస్యంగా వచ్చామని, లోపలికి తోసుకుంటూ వెళ్ళే అవకాశం లేదని గ్రహించిన వేలాది మంది వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోయేవారు. సాయంకాలపు ప్రార్థనతో పాటు, ప్రతి మధ్యాహ్నం ఒక ప్రార్థన కూడిక జరిగేది, అందులో మిస్టర్ మూడీ ఇరవై లేదా ఇరవై ఐదు నిమిషాల పాటు ప్రసంగం చేసేవారు.

మరియు మిస్టర్ సాంకీ పాడారు. ఈ సమావేశం మొదట టౌన్ హాల్‌లో జరిగింది, అది సాధారణంగా చాలా నిండి ఉండేది. చివరి నాలుగు రోజులు ఇది బింగ్లీ హాల్‌లో జరిగింది, మరియు హాజరు నాలుగు నుండి ఆరు వేల మధ్య ఉండేది. మొదటి ఒకటి రెండు రోజుల తర్వాత, మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు, మిస్టర్ మూడీ బైబిల్ ఉపన్యాసం ఇచ్చారు. ఆయన కార్స్ లేన్ చాపెల్‌లో ప్రారంభించారు, కానీ అది త్వరలోనే చాలా చిన్నదిగా అనిపించింది. అప్పుడు దానిని బింగ్లీ హాల్‌కు మార్చారు, మరియు హాజరు ఐదు నుండి పది వేల మధ్య ఉండేది. ఈ సమావేశాల గురించి బాగా ప్రచారం జరిగింది. మిస్టర్ మూడీ మరియు మిస్టర్ సాంకీ రాకముందే, స్థానిక వార్తాపత్రికలు స్కాట్లాండ్ మరియు ఐర్లాండ్‌లలో వారు కలిగించిన ప్రభావాన్ని వివరిస్తూ వారిపై వరుస కథనాలను ప్రచురించాయి. మార్నింగ్ న్యూస్ సాధారణంగా ప్రతిరోజూ ఈ ఆరాధన కార్యక్రమాల నివేదికలకు అనేక కాలమ్‌లను కేటాయించేది. డైలీ పోస్ట్ ఈ వార్తకు గొప్ప ప్రాధాన్యత ఇచ్చింది, మరియు స్థానిక కన్జర్వేటివ్ పత్రిక అయిన డైలీ గెజెట్ కూడా, ఈ సువార్తికుని గురించి దృష్టిని ఆకర్షించడానికి ఎల్లప్పుడూ తగినంత సమాచారాన్ని ప్రచురించేది. స్థానిక కమిటీ, వార్తాపత్రికల ప్రచారంతో పాటు, పట్టణంలోని గోడల నిండా కార్యక్రమాలను ప్రకటించే ఫలకాలను అంటించింది, మరియు వీటిని నిరంతరం మారుస్తూనే ఉన్నారు. నగరంలోనే అతిపెద్దదైన బింగ్లీ హాల్, అపరిచితుల ప్రసంగాలు వినడానికి నిండిపోయిందన్న విషయం తెలిసినప్పుడు, అది ప్రజలలో కొంత ఉత్సాహాన్ని, కుతూహలాన్ని సృష్టించింది. దీనివల్ల ఆ హాల్ మళ్ళీ నిండిపోవడం దాదాపు ఖాయమైంది. ఈ కార్యక్రమాలను "అతిగా భావోద్వేగపూరితమైనవి"గా పరిగణించలేదు. అతిగా భావోద్వేగపూరితమైన ఉత్సాహానికి తొలి సూచనను మిస్టర్ మూడీ తక్షణమే అణచివేశారు, మరియు జనం భారీగా ఉన్నప్పటికీ, చాలా తక్కువ మంది మహిళలు స్పృహ కోల్పోవడం ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం. ఆ సమావేశ సమయంలో కేవలం మూడు లేదా నాలుగు కేసులు మాత్రమే నమోదయ్యాయని చెబుతారు. ఈ కార్యక్రమాన్ని కొనసాగించడంలో మిస్టర్ సాంకీకి గొప్ప పాత్ర ఉంది.

సమావేశాల పట్ల ఆసక్తి ఉంది, మరియు ఈ సమయంలో గమనించదగ్గ ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఆ గొప్ప గాయకుడు తన యూరోపియన్ సమావేశాలలో ఉపయోగించిన పాటలనే, నేటికీ సంఘంలో మరియు సువార్త ప్రచార పనిలో ప్రాచుర్యం పొంది నిలిచి ఉన్నాయి. ప్రజలు “‘నేను వస్తున్నాను, కోటను కాపాడు,”’ ‘యేసు బాహువులలో సురక్షితం,’’ మరియు ‘‘యేసు నన్ను ప్రేమిస్తున్నందుకు నేను చాలా సంతోషిస్తున్నాను” వంటి పాటలను ఎంతగానో ఇష్టపడేవారు, కానీ ఆరాధనలను ఆసక్తికరంగా మార్చింది కేవలం గానం మాత్రమే కాదు. వాటిలో గొప్ప ఉత్సాహం మరియు వైవిధ్యం ఉండేవి. సాయంత్రం వారు ఒక కీర్తనతో ప్రారంభించేవారు, దానిని ప్రజలందరూ కలిసి పాడేవారు, కానీ ఆరాధన క్రమం ఎలా ఉంటుందో ముందుగా ఎవరికీ తెలిసేది కాదు, మరియు మిస్టర్ మూడీకి కూడా తెలియదని తరచుగా చెబుతుంటారు. ప్రజలకు ఆసక్తి ఉందో లేదో సులభంగా చెప్పగల అసాధారణమైన సహజ గ్రహణశక్తి ఆయనకు ఉండేది. మొదటి కీర్తన తర్వాత సాధారణంగా ఎవరో ఒకరు చిన్న ప్రార్థన చేసేవారు. హాజరైన వారి మనసు ప్రార్థనతో ఏకీభవిస్తోందని స్పష్టమైతే, ఆయన ఒక అధ్యాయాన్ని చదివి, చదువుతున్నప్పుడు దానిపై కొన్ని వ్యాఖ్యలు చేసేవారు. అలా కాకపోతే, ఆయన మిస్టర్ సాంకీని సోలోగా పాడమని, లేదా ప్రజలు కలిసే బృందగానంతో కూడిన సోలోగా పాడమని, లేదా అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన కీర్తనలలో ఒకదాన్ని పాడమని అడిగేవారు; ఆ తర్వాత ఆయన ఒక అధ్యాయాన్ని చదివి, బహుశా మరొకదాన్ని పాడమని కోరేవారు. ఆయన స్వయంగా ఒక కీర్తన లేదా ఒక చిన్న ప్రార్థన చేసేవారు. ఆ తర్వాత మరో కీర్తన, ఆపై ప్రసంగం ఉండేది. కొన్నిసార్లు ప్రసంగం తర్వాత మిస్టర్ సాంకీ సోలో ప్రదర్శన ఉండేది. కొన్నిసార్లు అందరూ ఏకమై పాడే ఒక కీర్తన ఉండేది. కొన్నిసార్లు ప్రార్థన ఉండేది. ప్రతిదీ ఆ క్షణంలోని వాస్తవ మానసిక స్థితిని బట్టి నిర్ణయించబడేది. సాధారణంగా మొత్తం కార్యక్రమం గంటా పావు కంటే కొంచెం ఎక్కువ సమయంలో ముగిసిపోయేది. ‘మిస్టర్ మూడీ శక్తిలోని అంశాలలో ఒకటి,’

ఆ కాలపు విమర్శకుడొకరు ఇలా అన్నారు, ‘అతని పరిపూర్ణ సహజత్వంలోనే అతని ప్రత్యేకత ఉంది. అతనికి చెప్పాల్సింది ఉండేది మరియు అతను చెప్పేవాడు’

పదమూడు విషయానికొస్తే, కొందరు వక్తలు తేలికగా, అసాధారణంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించినప్పుడు ప్రదర్శించే అమర్యాద ఆయనలో ఏమాత్రం లేదు. కానీ, తన ఇంట్లో పొయ్యి దగ్గర ఆరుగురు పాత స్నేహితులతో మాట్లాడినట్లే, ఆయన పూర్తి నిరాటంకంగా, సూటిగా మాట్లాడారు. దీని ప్రభావం చాలా స్పష్టంగా కనిపించింది. వీధిలో కలిసిన ఒక వ్యక్తి డిపోకు అతి తక్కువ దారి చూపిస్తే అతడిని విమర్శించడం ఎలాగైతే ఆలోచించరో, అలాగే ఈయనను విమర్శించడం గురించి కూడా ఎవరూ ఆలోచించరు. కొందరు మనుషులు మనల్ని విమర్శించేలా చేస్తారు. వారు పలికే ప్రతి వాక్యాన్ని పరీక్షించాలనే ధోరణి ఉంటుంది. వారి మాటలు ఒకరకమైన అనుమానంతో స్వీకరించబడతాయి, కానీ మిస్టర్ మూడీ మాటలు విన్నప్పుడు ప్రజలకు ఈ విషయం ఎప్పుడూ తట్టలేదు. అప్పుడప్పుడు మిస్టర్ మూడీ ఒక వాక్యాన్ని చాలా అనుచితమైన అర్థంలో ఉటంకించారు. అప్పుడప్పుడు ఆయన నిలబడలేని వాదనను ముందుకు తెచ్చారు. అప్పుడప్పుడు ఆయన నిలబడలేనివిగా అనిపించే సూత్రాలను ప్రతిపాదించారు, దానికి నిరసన కూడా జరిగి ఉండవచ్చు, కానీ ఒకవేళ జరిగినా అది కేవలం క్షణికమే. 1898లో పియర్సన్స్ మ్యాగజైన్‌లో మూడీ మరియు సాంకీల గురించి ప్రచురించిన ఒక వ్యాసంలో మిస్టర్ జె. ఆర్. క్రీడ్ ఇప్పుడు ఇలా అంటున్నారు: బ్రిటిష్ నైతికతపై తమ అద్భుతమైన తీవ్ర విమర్శల తర్వాత అమెరికన్లైన మూడీ మరియు సాంకీ ఈ దేశాన్ని విడిచిపెట్టి ఇరవై సంవత్సరాలకు పైగా అయినప్పటికీ; ఈ పేర్లు మర్చిపోబడలేదు.

లండన్‌లోనే వారి సమావేశాలకు పదివేల మంది ప్రజలు హాజరయ్యారు, ఇక ప్రావిన్సులలో, ఐర్లాండ్ మరియు స్కాట్లాండ్‌లలో ప్రతిరాత్రి వారి ప్రసంగాలు వినడానికి వేలాది మంది తరలివచ్చారని మనం పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, అన్నింటినీ కలిపి చూస్తే,

ఇతర ఏ బోధకులు చేరుకోగలిగిన దానికంటే అత్యధిక సంఖ్యలో విభిన్న ప్రజలను వారు ఉద్దేశించి ప్రసంగించారు. అందువల్ల, వారి పేర్లు ఒక నానుడిగా మారిపోయాయి, మరియు వారి కీర్తనల పుస్తకాల అమ్మకం ద్వారా వారి జ్ఞాపకం సజీవంగా ఉంచబడింది; ఆ పుస్తకాలు కొన్ని మిలియన్ల ప్రతులు అమ్ముడయ్యాయి, ఈ రహస్యాన్ని ప్రచురణకర్తలు బయటపెట్టరు. వారి పద్ధతులపై మన అభిప్రాయం ఎలా ఉన్నప్పటికీ, వక్తలు మరియు న్యాయవాదులైన ఈ ఇద్దరూ ఎంత అద్భుతమైన వ్యక్తులు! వారిని ఈ దేశానికి ఆహ్వానించి, వారి ఖర్చులన్నీ భరిస్తామని హామీ ఇచ్చిన స్నేహితులు, వారు చివరకు లివర్‌పూల్ చేరుకునే సమయానికి జీవించి లేరు. వారిని పూర్తిగా నిస్సహాయులుగా వదిలేసిన ఈ క్లిష్ట పరిస్థితులను ఎదుర్కోవడానికి, వారి కీర్తనల పుస్తకం యొక్క ఒక ముద్రణ వెంటనే విడుదల చేయబడింది; దాని రాయల్టీ నుండి వచ్చిన ఆదాయంలో కొంత భాగం మొదటి నుండే వారి వ్యక్తిగత ఖర్చులను భరించడానికి సరిపోయింది. నిజానికి, అమ్మకాలు ఎంత వేగంగా జరిగాయంటే, 1875లో ఐర్లాండ్ నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, మిస్టర్ మూడీ ఆ విధంగా వచ్చిన ఆదాయాన్ని వ్యక్తిగత అవసరాలకు ఉపయోగించడం మానేస్తానని బహిరంగంగా ప్రకటించారు, మరియు లండన్ మిషన్ ముగింపులో మిగిలిన మొత్తాన్ని...

మూడీకి ఆసక్తి ఉన్న చికాగో చర్చి సభ్యులు చేసిన అప్పును తీర్చడం. మూడీ మరియు సాంకీ ఇక్కడికి ‘‘ప్రభువు నుండి వీలైనంత ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించడానికి’’ వచ్చారని ప్రకటించిన వారు ఉన్నారు. కానీ వారి తరపున భారీ మొత్తాలు వసూలు చేయబడినప్పటికీ, అంతే భారీ మొత్తాలు ఖర్చు కూడా చేయబడ్డాయి. మార్చి, 1875లో, మూడీకి లండన్‌ను సందర్శించమని ఆహ్వానం అందింది. ‘‘‘నేను వస్తే,’’ అని ఆ బోధకుడు బదులిచ్చాడు, ‘‘మీరు తప్పక...’’

సమాధానం వెంటనే వచ్చింది—

మూడీ మరియు సాంకీల ఖ్యాతి వారికి ముందే వ్యాపించి ఉంది, మరియు లండన్ ప్రజలు వారి రాక కోసం ఎంతో ఆసక్తితో ఎదురుచూశారు. తాము సందర్శించాలనుకున్న ప్రతి పట్టణంలోనూ, తమ రాకను ప్రకటిస్తూ భారీ పోస్టర్లను అంటించిన ఈ గొప్ప వ్యక్తులు ఎవరు? ‘‘మూడీ మరియు సాంకీ వస్తున్నారు!’’ అది ఒక సంచార ప్రదర్శనా లేక సర్కస్సా, లేక కొంతమంది ప్రజాదరణ పొందిన వినోదకారులా? వారు వెళ్ళిన ప్రతిచోటా అతిపెద్ద భవనాలను ఆక్రమించుకున్నారు, మరియు ప్రతి రాత్రి ప్రాదేశిక థియేటర్లు, పబ్లిక్ హాల్‌లు నేల నుండి పైకప్పు వరకు కిక్కిరిసిపోయాయి; గంటల తరబడి వేచి ఉన్న వేలాది మంది ప్రవేశం కోసం వ్యర్థంగా పోరాడారు. ‘‘మూడీ మరియు సాంకీల సంగీతం వినాలంటే,’’ అని ఆనాటి ఒక రచయిత లండన్ పత్రికలో రాశారు, ‘‘థియేటర్లు నిర్మానుష్యంగా ఉంటాయి, మద్యం దుకాణాలు ఖాళీ అవుతాయి, వీధులు జనావాసాలు లేకుండా కనిపిస్తాయి, మరియు ఒక సాధారణ కార్మిక ప్రపంచపు స్వభావం, అలవాట్లు కూడా వారిచే ఆక్రమించబడి, ఒక సరికొత్త రూపంలోకి మార్చబడతాయి.’’ వారు తిరస్కారంతో వచ్చారు, కానీ గౌరవాన్ని, ఆశ్చర్యాన్ని, నూతన ఆలోచనలను, మరియు యావత్ సమాజాలను చైతన్యవంతం చేస్తూ వెళ్ళిపోయారు.”’ 1875, మార్చి 16న, వారి ప్రసంగాలు వినడానికి ఇరవై రెండు వేల మందికి పైగా ప్రజలు అగ్రికల్చరల్ హాల్‌కు పోటెత్తారు, మరియు నిలబడటానికి కూడా చోటు దొరకక పది వేల మందికి పైగా ప్రజలు వెనుదిరగవలసి వచ్చింది. అతిపెద్ద భవనాలలో కూడా ఇంత పెద్ద సంఖ్యలో గుమిగూడగలిగిన అన్ని వర్గాల, అన్ని పరిస్థితుల పురుషులు, స్త్రీలు మరియు పిల్లల యొక్క విభిన్న స్వభావాలను లండన్ మహానగరంలో మునుపెన్నడూ చూడలేదు లేదా ఎరుగదు. ప్రసంగాల సమయంలో ప్రేక్షకులు అక్షరాలా వందల సంఖ్యలో లేచి నిలబడ్డారు మరియు,

అమా ఎల్ వద్ద సీలీ టి జి ఎన్ టీ సాకర్ ఓయ్? et aete ae ee అంటే Te

o1aM Spuesnoy} puv ‘ess, ul AoyUES pue Apooy Ie9y

సర్ప్లింగ్ siy} 0jUl popMoIO USTIYO}JOOS puvsnoY} ‘HONNUNIGE “IIVH ATINESSVY HOWNHO

“OOBL “GUStIAdog

తాము రక్షించబడాలనే తమ కోరికను వ్యక్తం చేశారు! ‘ఆ సమయపు అత్యంత ముఖ్యమైన వారు విచారణ గదిలో ఉన్నారు,’ అని మిస్టర్ మూడీ నొక్కి చెప్పారు. వేల్స్ యువరాజు, డీన్ స్టాన్లీ, మరియు లార్డ్ కెయిర్న్స్ పునరుజ్జీవన ప్రబోధకుల ప్రసంగాలను వినడానికి వెళ్లి వారిని గౌరవించారు. అప్పటికే వారు ప్రజాదరణ పొందిన వీరులుగా మారారు. మిస్టర్ మూడీ ఫోటోకు పోజు ఇస్తే వెయ్యి పౌండ్లు ఇస్తామని ప్రతిపాదించగా, ఆయన ఏమాత్రం సంకోచించకుండా ఆ ప్రతిపాదనను తిరస్కరించారు. తన చిత్రపటాలు అమ్ముడుపోకుండా నిరోధించడానికి ఐదు వందల పౌండ్లు చెల్లిస్తానని ప్రకటించారు. తమ బగ్గీలలో వచ్చిన ఉన్నత వర్గాలకు చెందిన వేలాది మంది స్త్రీపురుషులు, అలసిన పాదాలతో ఈడ్చుకుంటూ సమావేశాలకు వచ్చిన నిరుపేదలు, తాము ‘క్రీస్తును కనుగొన్నామని’ ప్రకటించారు. మతం మారిన వారిని తరగతులుగా విభజించి, వారు ఏ సంఘానికి చెందినవారో ఆయా పాస్టర్ల ఆధీనంలో ఉంచారు. మూడీ మరియు సాంకీల గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, ప్రసంగీకుడి పేరే ఎప్పుడూ మొదటగా వచ్చేది. కానీ దీని నుండి, ఈ కార్యంలో గాయకుడి పాత్ర తక్కువ స్థాయిదని భావించడం అన్యాయమైన మరియు తప్పు అభిప్రాయం అవుతుంది. సాంకీకి అప్పటివరకు విన్న అత్యుత్తమ టెనార్ స్వరాలలో ఒకటి ఉండేది. ఆయన పాడినప్పుడు ప్రజలు పరవశించిపోయేవారు. మూడీ వాక్చాతుర్యాన్ని వర్ణించడం కష్టం. విమర్శించు.

రాత్రికి రాత్రి, నెలకు నెల, అది ఒక గొప్ప ప్రసంగీకుడు మాత్రమే సాధించగల ప్రదర్శన. అయినా ఆయన వాక్చాతుర్యానికి ప్రయత్నించలేదు. వాదన స్థానంలో ఉదాహరణలను ఉపయోగించారు. సరళమైన కథల రాశి ముందు వాక్చాతుర్యం వెనక్కి తగ్గింది. విశాలమైన ప్రేక్షకుల దృష్టిని తనవైపు తిప్పుకుని, వారిని మంత్రముగ్ధులను చేసింది మూడీనే, మరియు వారిని ఒక్కసారిగా తన గానంతో ముంచెత్తింది సాంకీ అద్భుతమైన స్వరం.

ప్రసంగికుని ఒప్పించే వాదనల తరువాత వచ్చే గొప్ప నిశ్శబ్దంలో, వారిలో ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహం మళ్ళీ తిరిగి వచ్చింది. మూడీ మరియు సాంకీల ఈ దేశ పర్యటనకు సంబంధించి అత్యంత అసాధారణమైన సంఘటన, వారు ఈటన్ కాలేజీని సందర్శించాలనే ప్రతిపాదనకు సంబంధించింది. కొంతమంది విద్యార్థుల నుండి, లేదా కొంతమంది విద్యార్థుల తల్లిదండ్రుల నుండి, పాఠశాలను సందర్శించమని వారికి ఒక బలమైన ఆహ్వానం అందింది. ఈ విషయం తెలిసిన క్షణంలోనే లండన్‌లో ఇంతకు ముందెన్నడూ ఇలాంటి సంఘటన సృష్టించనంతటి తుఫాను చెలరేగింది. ఈ ప్రశ్న హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ ముందుకు వచ్చింది. ముప్పై నాలుగు మంది సభ్యులు లేచి నిలబడ్డారు.

హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్‌లో తీవ్రమైన మరియు ఉత్సాహభరితమైన చర్చ జరిగింది; కొత్తగా సంతకం చేసిన ఒక వినతి పత్రాన్ని ప్రధానోపాధ్యాయుడికి పంపారు. అయినప్పటికీ, కాలేజీ ఆట మైదానం యొక్క దక్షిణ పచ్చికలో వెయ్యి మంది పట్టగల ఒక పెద్ద గుడారాన్ని ఏర్పాటు చేశారు, మరియు ప్రత్యేకంగా విద్యార్థులను ఉద్దేశించి ఒక ప్రార్థన సేవ జరుగుతుందని బహిరంగ ప్రకటన ఇచ్చారు. అయితే, చివరి నిమిషంలో, దీనిని ఖచ్చితంగా నిషేధిస్తూ ఒక శాసనం జారీ చేయబడింది. మిస్టర్ మూడీ వెంటనే రౌండ్ హాల్‌ను ఉపయోగించుకోవడానికి మేయర్‌కు విజ్ఞప్తి చేశారు, ఆ అభ్యర్థనకు మొదట అంగీకరించారు. అయితే, ప్రార్థన సేవ ప్రారంభం కావాల్సిన సమయమైన మూడు గంటలకు కొద్దిసేపటి ముందు, సమావేశం జరగదని ప్రకటిస్తూ తలుపుపై ​​ఒక నోటీసు అతికించారు. ఏమాత్రం నిరుత్సాహపడకుండా, హై స్ట్రీట్‌లోని ఒక ఇంటి తోటలో తన ప్రసంగం చేయడానికి మూడీ అనుమతి పొందారు. కనీసం డెబ్బై లేదా ఎనభై మంది ఈటన్ బాలురు హాజరయ్యారు. సమావేశం చాలా ప్రశాంతంగా మరియు క్రమబద్ధంగా జరిగింది. బహుశా హాజరైన ఈ యువకులపై ఒక చెరగని ముద్ర పడి ఉండవచ్చు; ఏదేమైనా,

మిస్టర్ మూడీ ప్రసంగం, సాంకీ సంగీతం వారికి ఏమాత్రం హాని చేయలేకపోయాయి. ఆ ఇద్దరూ చివరకు దేశం విడిచి వెళ్ళినప్పుడు, వారికి వీడ్కోలు పలకడానికి లివర్‌పూల్‌లో అశేష జనసమూహాలు గుమిగూడాయి. వారి వీడ్కోలు సభలలో, మూడీ వేదికను, సాంకీ ఆర్గాన్‌ను పువ్వులతో, ఖరీదైన పూలగుత్తులతో అలంకరించారు; వారి రాకకు అద్భుతమైన కరతాళధ్వనులతో స్వాగతం లభించింది; ఆ సందర్భంలో వక్త, సంగీతకారుడు ఇద్దరూ భావోద్వేగానికి గురవ్వడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.