అతని కెరీర్ ప్రారంభం

అధ్యాయం IV. మిస్టర్ మూడీ చికాగోకు వచ్చినప్పుడు, అతను బూట్లు మరియు చెప్పుల వ్యాపారం చేసే అనేక మంది వ్యాపారులకు పరిచయ లేఖలను తీసుకువెళ్ళాడు. అతనికి పరిచయం ఉన్న ఏకైక వ్యాపార రంగం ఇదే కావడంతో, మిస్టర్ విస్వాల్ వద్ద ఉద్యోగం సంపాదించడానికి అతనికి పెద్దగా ఇబ్బంది కలగలేదు. అతను లేక్ స్ట్రీట్‌లో ఒక అభివృద్ధి చెందుతున్న దుకాణాన్ని నడిపాడు. ఆ యువ యాంకీ త్వరలోనే తన ప్రభావాన్ని చూపాడు; అతనిలోని ఆ హడావిడి అతని యజమానికి సంతోషాన్ని కలిగించగా, తోటి గుమాస్తాలు ఆశ్చర్యంతో చూసేవారు. అతనికి చెల్లించిన ప్రతి పైసా జీతాన్ని అతను సంపాదించాడు మరియు అతను వ్యాపారంలో ఉన్న కొద్ది సంవత్సరాలలో జీతం ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు పెరిగింది. అతను నిరంతరం కొత్త ఆలోచనలను ప్రవేశపెట్టేవాడు. ఆ రోజుల్లో, దుకాణంలో వినియోగదారులు లేనప్పుడు గుమాస్తాలు ఖాళీగా కూర్చుని వార్తాపత్రికలు చదవడం అలవాటుగా ఉండేది, కానీ ఈ యువ మూడీ ఎప్పుడూ అలా చేయలేదు. దుకాణానికి కొనుగోలుదారులు రాకపోతే, అతను వారి కోసం బయటకు వెళ్ళేవాడు; అతను హోటళ్లు, డిపోలు మరియు గ్రామీణ వ్యాపారులను కలిసే అవకాశం ఉన్న ఇతర ప్రదేశాలలో తిరిగేవాడు. అతను వారిని కనుగొన్నప్పుడు, తాను అమ్మే వస్తువులు అదే వ్యాపార రంగంలోని ఇతరులు అమ్మే వస్తువుల కంటే అన్ని విధాలుగా చాలా శ్రేష్ఠమైనవని, మరియు తన సంస్థ యొక్క పద్ధతులు, వ్యాపార సమగ్రత అన్నింటికన్నా ఉత్తమమైనవని వారిని ఒప్పించగల సామర్థ్యం అతనికి ఉండేది. అతని ప్రారంభ భవిష్యత్తు గురించి తెలిసిన వారందరి సాధారణ అభిప్రాయం ఏమిటంటే, అతను తన సమయాన్ని, వ్యాపార దృక్పథాన్ని మార్చుకోవడానికి అంకితం చేసి ఉంటే...

ve SEM [eUTIUe OTL 'ANOd AUVNOISSIN S:AGOOW "AN

ఆయన తన జీవితాన్ని వ్యాపారానికే అంకితం చేసి ఉంటే, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో గుర్తింపు పొందిన వ్యాపారవేత్తలలో ఒకరిగా, బహుశా అత్యంత సంపన్న వర్తకులలో ఒకరిగా ఎదిగేవారు. ఆయన చొరవ, వ్యవస్థాపక శక్తులు మరియు ఆర్థిక సామర్థ్యం ఎల్లప్పుడూ గుర్తించబడ్డాయి మరియు ప్రశంసించబడ్డాయి. ఆయన స్నేహితులు వ్యాపార వృత్తికే కట్టుబడి ఉండేలా ఒప్పించడానికి అన్ని విధాలా ప్రయత్నించారు, కానీ ఆత్మల రక్షణకు తన జీవితాన్ని అంకితం చేయాలనే తన నిర్ణయం నుండి ఆయన వెనక్కి తగ్గలేదు. నార్త్‌ఫీల్డ్‌లోని అద్భుతమైన పాఠశాలల సముదాయాన్ని, మరియు ఇక్కడ చికాగోలోని బైబిల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు దాని అనుబంధ కార్యక్రమాలను విజయవంతంగా నిర్వహించడమే మిస్టర్ మూడీ వ్యాపార సామర్థ్యానికి అత్యుత్తమ నిదర్శనం. మిస్టర్ మూడీ పశ్చిమ ప్రాంతానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఆయన చేసిన మొదటి పనులలో ఒకటి, చికాగోలోని ఫస్ట్ కాంగ్రెగేషనల్ చర్చిలో చేరి, అందులో ఒకటి కాదు, ఏకంగా నాలుగు బెంచీలను అద్దెకు తీసుకోవడం. తన సేవలకుగాను తనకు లభించే డబ్బులో, నార్త్‌ఫీల్డ్‌లో ఉన్న తన తల్లి మరియు ఆమె కుటుంబ పోషణకు గానీ, తన సొంత పోషణకు అవసరమైన చిన్న చిన్న ఖర్చులకు గానీ సరిపోని మొత్తాన్ని సువార్త వ్యాప్తికి వినియోగించాలని ఆయన నిశ్చయించుకున్నారు. తాను ఇచ్చే కొద్దీ తాను అభివృద్ధి చెందుతానని, తన ఆదాయంలో పదో వంతుకు బదులుగా పావు వంతును క్రీస్తుకు ఇవ్వడం ద్వారా తనకు, ఇతరులకు మరింత మేలు చేయగలనని ఆయన విశ్వసించారు. అందువల్ల, తన మిగులు ఆదాయంతో ఆయన చేసిన పనులలో ఒకటి, ఒక చర్చిలో నాలుగు బెంచీలను అద్దెకు తీసుకునే ఈ విశిష్టమైన పద్ధతిలో దానిని ఖర్చు చేయడం. బెంచీలను సంపాదించిన తరువాత, వాటిని నింపడమే తదుపరి పని. అయితే, ఇది అంత కష్టమైన పనేమీ కాదు. ఆయన ప్రధాన రహదారులలోకి, సందులలోకి వెళ్లి, భూమి మీద ఉన్న చెత్తనంతా పోగుచేశారు. చర్చిలోని ఉన్నత వర్గాలకు చెందిన కొందరు మంచి సభ్యులు ఈ రకమైన సువార్త ప్రచారాన్ని ఇష్టపడలేదు, కానీ ఆ బోధకుడు దైవభక్తి గలవాడు మరియు

ఈ యువ పారిష్ వాసి సరైన మార్గంలో ఉన్నాడని నమ్మారు. అయితే, ఈ యాంకీ ఉత్సాహవంతుడికి ఈ పని చాలా నెమ్మదిగా అనిపించింది; అతను చర్చిని నింపాలనుకున్నాడు, కానీ అది సాధ్యం కానందున, తన ఉద్యోగాభిలాషను తీర్చుకోవడానికి అతను వేరే మార్గాన్ని కనుగొనవలసి వచ్చింది. అతను మిషన్ సండే-స్కూల్స్‌లో ఒకదానిలో ఉపాధ్యాయ పదవికి దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు, మరియు ఆ పాఠశాలలో తగినంత మంది విద్యార్థులు ఉన్నారని అతనికి తెలియజేయబడింది. అయితే, అతను తన సొంత తరగతిని తీసుకురాగలిగితే, వారికి బోధించడానికి వారు ఖచ్చితంగా అభ్యంతరం చెప్పరని మరియు అతనికి ఉత్తమమైన మద్దతు ఇవ్వబడుతుందని వారు చెప్పారు. తమకు కావలసింది ఉపాధ్యాయులు కాదని, విద్యార్థులేనని, ఉపాధ్యాయులను కనుగొనడం పెద్ద కష్టమేమీ కాదని, బోధించడానికి ఒకరిని కనుగొనడమే అసలు కష్టమని వారు అతనికి సూచించారు. మరుసటి ఆదివారం, ఉపాధ్యాయ పదవికి కొత్త అభ్యర్థి, ఒక ప్రార్థనా స్థలం గడపను దాటినంతటి చిరిగిన బట్టలు ధరించి, అల్లరిగా, చెప్పులు లేకుండా ఉన్న పద్దెనిమిది మంది యువ ‘‘గూండాల’’ ఊరేగింపుతో కనిపించాడు. అతను తన వృత్తిని కనుగొన్నాడు, అతను తన పనిలో పూర్తిగా లీనమయ్యాడు మరియు అది అతనికి వెంటనే తెలిసిపోయింది. ఇదే అతని జీవితకాలపు పని అయి ఉండాలి. అతను పట్టణంలోని అన్ని మిషన్లు మరియు సండే-స్కూళ్లలో చర్చి రిక్రూటింగ్ అధికారి అయ్యాడు. అతను తన వ్యాపారాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయలేదు, అది మునుపటిలాగే కొనసాగింది, అతని శక్తి దాదాపు అలుపెరుగనిదిగా కనిపించేది, అతను రోజంతా తన వ్యాపార వ్యవహారాలలో కష్టపడి పనిచేసి, సాయంత్రాలు మరియు ఆదివారాలు ఆత్మల కోసం పనిచేస్తూ గడిపేవాడు. ఆ రోజుల్లో చికాగో వాణిజ్యం ఎక్కువగా ఓడల ద్వారా రవాణా చేయబడేది, తత్ఫలితంగా రద్దీగా ఉండే ఓడరేవులు అత్యంత కఠినమైన వ్యక్తులకు సమావేశ స్థలంగా ఉండేవి, మరియు అతను ఆ మహానగరంలోని అత్యంత నిమ్న ప్రాంతాలలో వారి మధ్య కరపత్రాలు పంచుతూ, ఓదార్పునిస్తూ కనిపించేవాడు, చాలాసార్లు తిరస్కరణకు గురైనా, ప్రజలను వారి దుర్మార్గపు పద్ధతులను విడిచిపెట్టమని వేడుకునేవాడు.

మరియు భవిష్యత్తులో లేఖనాలలో బోధించబడిన గొప్ప సత్యాల వైపు వారి దృష్టిని మళ్ళించాలి. కొద్ది కాలంలోనే మిస్టర్ మూడీ తన సొంత మిషన్ సండే-స్కూల్‌ను స్థాపించారు. నదికి ఉత్తర దిశలో ఉన్న ఒక పెద్ద ప్రాంతాన్ని క్రైస్తవులు పట్టించుకోవడం లేదని ఆయన గమనించారు, కాబట్టి ఆయన నార్త్ సైడ్ మార్కెట్ సమీపంలో ఉన్న, ఆ సమయంలో అందుబాటులో ఉన్న ఏకైక గది అయిన ఒక పాడుబడిన సారా దుకాణాన్ని అద్దెకు తీసుకున్నారు. ఆయన ఉద్దేశ్యానికి ఆ ప్రదేశం చాలా అనుకూలంగా ఉంది. అది

వీధులు, సందులు మరియు నివాస గృహాలు పురుషులు, స్త్రీలు మరియు పిల్లలతో కిక్కిరిసిపోయాయి. అతను గతంలో చేసిన స్కౌట్ పని వల్ల ఈ ప్రజల అలవాట్లతో అతనికి పరిచయం ఏర్పడింది, మరియు అతను తన పాఠశాలను త్వరలోనే విజయవంతం చేయగలనని నమ్మకంగా ఉన్నాడు. ఈ పాఠశాలను దాని ప్రారంభ రోజులలో సందర్శించిన ఒక పెద్దమనిషి, అక్కడ కుర్చీలు, బల్లలు లేవని, చాలా మంది విద్యార్థులు గోడ వెంబడి నిలబడవలసి వస్తోందని వర్ణించారు. మిస్టర్ మూడీకి కూర్చోవడానికి ఒక పాత పెట్టె ఉండేది, మరియు అతని ప్రణాళిక ఏమిటంటే, పిల్లలను తన చుట్టూ గుంపుగా చేర్చి, బహుశా ఒకరిని తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని, వారికి బైబిల్ నుండి అధ్యాయాలు చదివి వినిపించడం మరియు తనకున్న అవగాహన ప్రకారం దానిని వివరించడం. సుమారుగా ఇదే సమయంలో అతను తన విద్యా లోపాలను గమనించడం ప్రారంభించాడు, మరియు దీనివల్ల అతను ఆదివారం పాఠశాల పనికి బాగా సన్నద్ధులైన వ్యక్తులను తనకు సహాయం చేయమని కోరాడు. ఈ పనికి మిస్టర్ మూడీకి ఉన్న ఉత్తమ అర్హతలలో ఒకటి పిల్లల పట్ల అతనికున్న తీవ్రమైన ప్రేమ; అతను తన మనసారా ఆడుకోవడానికి మరియు కేరింతలు కొట్టడానికి వీలున్న ఉల్లాసభరితమైన పిల్లల గుంపు మధ్య ఉన్నప్పుడు కంటే ఎక్కువ సంతోషంగా ఎప్పుడూ కనిపించలేదు. ఇండియానాలోని హామండ్‌కు చెందిన, నార్త్ సైడ్ మూడీ పాఠశాలలో సహాయకుడిగా పనిచేసిన మిస్టర్ ఫ్రాంక్ కీఫర్, ఒకానొక సమయంలో మిస్టర్ మూడీ తన వారికి ఒక విందు ఇచ్చారని వివరిస్తారు.

డెస్ ప్లెయిన్స్ నది ఒడ్డున విద్యార్థులు ఉన్నారు; ఆ రోజు పల్లెటూరిలో వాతావరణం చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది, సూర్యుడు ప్రకాశవంతంగా, వెచ్చగా వెలుగుతుండగా ప్రతిదీ జీవకళతో కళకళలాడుతోంది. మిస్టర్ మూడీ పొడవాటి నార దుప్పటి కప్పుకుని, ఏమాత్రం హుందాగా కనిపించకుండా ఉన్నారని అతనికి గుర్తుంది. ఆ రోజు మిస్టర్ మూడీ తన పిల్లలకు తాను 'విందు' అని పిలిచేదాన్ని ఇచ్చారు. ఆయన కొన్ని పెద్ద సంచుల నిండా ఆపిల్ పండ్లను సంపాదించి, గుంపులోకి వెళ్లి వాటిని కింద పోశారు, పిల్లలు వాటి కోసం ఎగబడటాన్ని చూశారు. ఆయన ఆ ప్రదర్శనను ఎంతో ఆస్వాదించారు, కానీ అది పూర్తయ్యాక, చెప్పుకోదగ్గ బట్టలు ఆయన దగ్గర పెద్దగా మిగలలేదు. తాను చేర్పించాలనుకున్న విద్యార్థులను మిఠాయిలు, ఆపిల్ పండ్లు, బొమ్మలతో సమీపించి, వారి నమ్మకాన్ని సంపాదించి, చివరికి వారిని పాఠశాలలో చేర్పించడం మిస్టర్ మూడీ ప్రణాళికలలో ఒకటి. ఒకసారి వారిని అక్కడ చేర్పించాక, వారు తిరిగి వస్తారనే భయం ఆయనకు ఉండేది కాదు. ఆ పాఠశాలలో సభ్యులుగా ఉన్న చాలా మంది పురుషులు ఇప్పుడు జీవించి ఉన్నారు, మరియు వారు చెప్పేదేమిటంటే, ఆ సమయంలో తమకు లోతైన మత విశ్వాసాలు లేనప్పటికీ, మిస్టర్ మూడీ మరియు ఆయన బోధనా పద్ధతులలో ఏదో ఒకటి తమను ఆయన వైపు ఆకర్షించిందని, మరియు ఆ రోజుల్లో బయటి ఆకర్షణలు ఖచ్చితంగా చాలా ప్రోత్సాహకరంగా ఉన్నప్పటికీ, సండే-స్కూల్‌ను వెళ్ళడానికి ఒక కోరదగిన ప్రదేశంగా మార్చిందని. ఈ విధంగా మిస్టర్ మూడీ ప్రారంభంలోనే సంగీతం యొక్క విలువను గ్రహించారు, మరియు అది తన మిషన్ పాఠశాలను కలిపి ఉంచే బలమైన అంశాలలో ఒకటిగా ఉంటుందని నమ్మారు. ఆయన తన సంగీత స్నేహితుడైన మిస్టర్ ట్రూడో సేవలను పొంది, అతన్ని గాయకుడిగా నియమించారు. కొద్ది కాలంలోనే పాఠశాల బాగా పెరగడం ప్రారంభమైంది, దాంతో ఆ గుంపుకు వసతి కల్పించడానికి తాను ఇతర ఏర్పాట్లు చేయాలని మిస్టర్ మూడీ గ్రహించారు. అందువల్ల, ఆయన మేయర్ హేన్స్ నుండి అనుమతి పొందారు.

పాత నార్త్ మార్కెట్ పైన ఉన్న హాలును ఉపయోగించుకున్నారు. ఈ హాలును సాధారణంగా శనివారం రాత్రులలో నాట్యం కోసం వాడేవారు, మరియు రంపపు పొడి, పొగాకు, బీరు మరకలు వంటి చెత్తను ఊడ్చివేయడానికి ఆదివారం ఉదయం చాలా సమయం పట్టేది. ఈ గదిలో ఎలాంటి సామాగ్రి లేదు, కానీ మిస్టర్ మూడీ ఆర్థిక వ్యవహారాలు చూసుకునే బాధ్యతను స్వయంగా తీసుకుని, త్వరలోనే విజయం సాధించారు. ఆయన సంప్రదించిన వారిలో చికాగోకు చెందిన కోటీశ్వరుడైన వ్యాపార దిగ్గజం మిస్టర్ జె. వి. ఫార్వెల్ కూడా ఉన్నారు. మిస్టర్ ఫార్వెల్, మిస్టర్ మూడీ యొక్క మాయమాటలకు లొంగి, హాలును సామాగ్రితో నింపడానికి సరిపడా డబ్బును చందాగా ఇచ్చారు. మిస్టర్ మూడీ ఆయన చందాను స్వీకరించిన తర్వాత, క్రీస్తు కొరకు వ్యక్తిగత సేవగా మిస్టర్ ఫార్వెల్ ఏమి చేస్తున్నారని అడిగారు. మిస్టర్ ఫార్వెల్ ఆయనకు చెప్పారు, మరియు మిస్టర్ మూడీకి తన సమయమంతా ఖాళీగా ఉండటంతో, వచ్చే ఆదివారం తన సండే-స్కూల్‌ను సందర్శించమని సూచించారు. మిస్టర్ ఫార్వెల్ అలాగే చేశారు మరియు అక్కడికి చేరుకున్నాక, మిస్టర్ మూడీ తనను సూపరింటెండెంట్‌గా నామినేట్ చేశారని తెలుసుకుని ఆశ్చర్యపోయారు. ఆ పదవిని స్వీకరించడానికి అతను కొంత సంకోచించాడు, కానీ మిస్టర్ మూడీ మాత్రం అతను ప్రయత్నించాలని పట్టుబట్టారు, దాంతో అతను అలాగే చేశాడు. ఆ విధంగా మిస్టర్ మూడీ జీవితాంతం కొనసాగిన స్నేహం ప్రారంభమైంది.

అంచనా వేయబడింది

మిస్టర్ మూడీ తన సండేస్కూల్ కోసం గస్తీ పని చేయడమే కాకుండా, చికాగోలోని నిరుపేద ప్రాంతాలలో పర్యటించినప్పుడు అనేక పేదరికపు కేసులను కనుగొన్నారు మరియు తన దృష్టికి వచ్చిన అటువంటి ప్రజల కష్టాలను తీర్చడం వైపు తన శక్తులను ఎక్కువగా మళ్లించారు. ఇది చేయడానికి ఆయన తన స్నేహితులను పిలవవలసి వచ్చింది; ఈ పరిధిని ఆయన మరింత విస్తృతం చేశారు మరియు

అతను చికాగోలోని ప్రతి ప్రముఖ వ్యాపారవేత్తను తెలుసుకునేంత వరకు ప్రతి సంవత్సరం తన పరిచయాలను విస్తరించుకున్నాడు, మరియు వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ మిస్టర్ మూడీ ప్రణాళికలకు ఎంతో కొంత సహకరించారని చెప్పబడింది. నార్త్ మార్కెట్ స్ట్రీట్ మిషన్‌లో ఈ పనులు చేస్తున్నప్పుడు, అతను ఒక సంచార విక్రయదారుడిగా తన విధులను కూడా నిర్వర్తించాడు. దీనివల్ల అతని పని చాలా కష్టమైంది, ఎందుకంటే వారం చివరిలో అతను తరచుగా చికాగోకు మైళ్ల దూరంలో ఉండేవాడు, కానీ అతను తన ఆదివారాలను ఇంట్లోనే గడపాలని తన యజమానులతో ఒక ఒప్పందం చేసుకున్నాడు మరియు దానికి ఏదీ అడ్డురావడానికి అతను ఎప్పుడూ అనుమతించలేదు. అతని ఆదివారం పాఠశాల పనిలో అంతా సజావుగా సాగిందని అనుకోలేము. ఆ సమయంలో నార్త్ సైడ్‌లో బలమైన కాథలిక్ వర్గం నివసిస్తూ ఉండేది మరియు అక్కడి అబ్బాయిలలో కొందరు ఏమాత్రం సాధువులు కారు. ఈ అబ్బాయిలు పాత మార్కెట్ హాల్‌లో నిరంతరం కిటికీలను పగలగొట్టేవారు మరియు మిస్టర్ మూడీకి చాలా చికాకు కలిగించే ఇతర పనులు చేసేవారు. ఆ అబ్బాయిలతో వాదించడం వల్ల పెద్దగా ప్రయోజనం ఉండదని, వారి తల్లిదండ్రులతో వాదించడం అంతకన్నా తక్కువ ప్రయోజనకరమని అతనికి తెలుసు, అందువల్ల అతను నేరుగా మూలానికే వెళ్లి ఏమి చేయగలమో చూడాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. అందువల్ల, అతను చికాగో కాథలిక్ బిషప్‌ను కలిసి, ఆ విషయాన్ని ఆయన ముందు ఉంచాడు. సహజంగానే బిషప్ ఆశ్చర్యపోయారు, కానీ మిస్టర్ మూడీ ఆయనను ఒప్పించడంతో, బిషప్ తదుపరి ఎలాంటి అవాంతరాలను నివారించే ఒక ఉత్తర్వును జారీ చేశారు. తన పాఠశాల పూర్తిగా స్థాపించబడిన తర్వాత, అతను తన సేవనంతటినీ క్రైస్తవ కార్యానికే అంకితం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు, మరియు అది ఎలా నెరవేరిందో ఈ గ్రంథంలోని మరోచోట వివరించబడింది. అతను ప్రతిరోజూ మతం మారని ఒక వ్యక్తితో మాట్లాడటాన్ని అలవాటుగా చేసుకున్నాడు, మరియు ఈ పద్ధతిలో తాను చేసిన పనికి సంబంధించిన అనేక ఉదాహరణలను వివరించాడు.

1862వ సంవత్సరం ఆగస్టు 28వ తేదీన, ఆయన మిస్ ఎమ్మా సి. రెవెల్‌ను వివాహం చేసుకున్నారు, ఆమె ఇప్పటికీ ఆయన మరణానంతరం జీవించి ఉన్నారు. ఆమె, చికాగోకు చెందిన సుప్రసిద్ధ ప్రచురణకర్త అయిన ఫ్లెమింగ్ హెచ్. రెవెల్ సోదరి. వారు చికాగోలో నివసిస్తున్నప్పుడు ఈ దాంపత్యానికి ఇద్దరు పిల్లలు జన్మించారు మరియు వారు నార్త్‌ఫీల్డ్‌కు మారిన తర్వాత ఒక బిడ్డ జన్మించారు, వారందరూ జీవించి ఉన్నారు. యుద్ధ సమయంలో క్రిస్టియన్ కమిషన్‌పై తన పనితో పాటు, 1863లో ఆయన ఒక పెద్ద భవనాన్ని నిర్మించడానికి సమయం కేటాయించుకున్నారు.

ఆ స్థలం పూర్తయినప్పుడు, అతను తన మిషన్ మరియు చర్చిని నార్త్ మార్కెట్ హాల్ నుండి అక్కడికి తరలించాడు. అతను వై.ఎం.సి.ఎ.తో తన పనిని ఏ విధంగానూ వదులుకోలేదు. అసోసియేషన్‌కు ఒక శాశ్వత భవనం ఉండాలని అతను నిశ్చయించుకుని, దానిని వారికి సంపాదించి పెట్టాడు. అది ‘‘ఫార్వెల్ హాల్’’గా ప్రసిద్ధి చెందింది మరియు సెప్టెంబర్ 29, 1867న అంకితం చేయబడింది.