గొప్ప మతపరమైన పునరుజ్జీవనాలు

TR XLV: సామాజిక శాస్త్రం, చరిత్ర మరియు మత అధ్యయనాల విద్యార్థులకు మతపరమైన పునరుజ్జీవనాలు ఎల్లప్పుడూ ఆసక్తిని కలిగించే అంశంగా ఉన్నాయి. ఈ దేశంలో గతంలో వివిధ వర్గాలు మతపరమైన విషయాలపై ఆసక్తి చూపిన సందర్భాలు ఉన్నాయి, కానీ దేశంలోని అన్ని ప్రాంతాలు ఒకే సమయంలో మేల్కొన్న సందర్భాలు చాలా తక్కువ. ఈ సంఘటనలను గొప్ప మతపరమైన జాగృతి కాలాలుగా పేర్కొన్నారు, మరియు 1893లో చికాగోలో జరిగిన ప్రపంచ మతాల సదస్సులో ఒహియోలోని ఓబెర్లిన్‌కు చెందిన రెవరెండ్ జేమ్స్ బ్రాండ్ చదివిన ఒక పత్రంలో వీటిని అద్భుతంగా వర్ణించారు. డాక్టర్ బ్రాండ్ ఇలా అంటారు: “ఈ దేశంలో మత చరిత్ర యొక్క మొదటి శతాబ్దం ఎక్కువగా చర్చి పరిపాలన మరియు మతానికి, రాజ్యానికి మధ్య ఉన్న సంబంధానికి అంకితం చేయబడింది. ఆధ్యాత్మికంగా అది చాలా నిస్సారమైన కాలం. కొన్ని ఉన్నాయి

పరిధిలో పరిమితం చేయబడింది. మొదటి గొప్ప ఉద్యమం

న్యూజెర్సీకి చెందిన జోనాథన్ ఎడ్వర్డ్స్ వైట్‌ఫీల్డ్, వెస్లీ మరియు టెన్నాంట్‌ల నాయకత్వం. ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణ తర్వాత క్రైస్తవ మతం అభివృద్ధిపై పనిచేసిన అత్యంత ప్రభావవంతమైన శక్తి బహుశా ఈ ఉద్యమమే. 1740లో న్యూ ఇంగ్లాండ్ జనాభా 150,000 కంటే ఎక్కువ లేదు.

ఆ పునరుజ్జీవనంలో మన చరిత్రలోని మరే ఇతర కాలం కంటే చాలా ఎక్కువ మంది క్రీస్తును స్వీకరించారు. ఈ ఉద్యమం, సంఘాలను మరియు ప్రసంగ వేదికలను మార్పు చెందని వారితో నింపిన, హానికరమైన వ్యవస్థ అయిన ‘‘సగం నిబంధన’’ అని పిలవబడే దానిని పడగొట్టింది.

భక్తిగలవారు వేదాంతశాస్త్రం అభ్యసించారు, మరియు ‘‘మతవిరోధులు గానీ, బహిరంగంగా అనైతిక ప్రవర్తన కలవారు గానీ మతబోధకులుగా నియమించబడకపోతే,”’

క్రైస్తవ జీవితానికి ఎలాంటి అర్హత లేని మతగురువుల సంఘం. ఆ గొప్ప ఆధ్యాత్మిక జాగృతి ఆ పరిస్థితిని తలక్రిందులు చేసింది. వేదాంత విద్యార్థులు పెద్ద సంఖ్యలో మతమార్పిడి చెందారు, మరియు బోస్టన్ మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాలలో చాలాకాలంగా ప్రసంగ పీఠాలపై ఉన్న సుమారు ఇరవై మంది ప్రముఖులు, దైవానుగ్రహంతో, తమను క్రీస్తులోకి మార్చడానికి జార్జ్ వైట్‌ఫీల్డ్‌ను ఒక సాధనంగా భావించారు. ఈ పునరుజ్జీవనం న్యూ ఇంగ్లాండ్‌కు గానీ లేదా ఏదో ఒక క్రైస్తవ వర్గానికి గానీ పరిమితం కాలేదు. న్యూయార్క్, పెన్సిల్వేనియా, న్యూజెర్సీ మరియు దక్షిణాదిలోని అన్ని మత విభాగాలు సమానంగా ఆశీర్వదించబడ్డాయి. ఈ ఉద్యమం స్వదేశీ మిషన్ల ఆవశ్యకత గురించి, ముఖ్యంగా ఇండియన్ల మధ్య, ప్రజల మనస్సులను మరింత పూర్తిగా మేల్కొల్పింది. ఇది క్రైస్తవ విద్యకు కూడా గొప్ప ప్రోత్సాహాన్ని ఇచ్చింది. ప్రిన్స్‌టన్ కళాశాల స్థాపన దీని ప్రత్యక్ష ఫలాలలో ఒకటి.

అదే ప్రేరణ నుండి. సువార్త ప్రకటనలో పునరుజ్జీవనం పొందినవారికి మరియు పొందనివారికి మధ్య భేదాన్ని పాటించాలని, మరియు సంఘం కేవలం మార్పు చెందిన ఆత్మలతో మాత్రమే కూడి ఉండాలని ప్రతిపాదనను అప్పటి నుండి వాస్తవంగా అన్ని సువార్త సంబంధిత తెగలు అంగీకరించాయి. ఇందులో ప్రత్యేకంగా ప్రముఖంగా చెప్పబడిన గొప్ప సిద్ధాంతాలు

ఆ కాలంలోని ప్రత్యేక పరిస్థితులను, అనగా పాపం యొక్క పాప స్వభావం, మార్పు యొక్క ఆవశ్యకత మరియు కేవలం క్రీస్తుపై విశ్వాసం ద్వారానే నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలసిన అవసరాన్ని ఎదుర్కోవడానికి మత ఉద్యమాలు అవసరమయ్యాయి. ఈ సిద్ధాంతాలు ఆ కాలపు నాయకులు ప్రయోగించిన శక్తివంతమైన సాధనాలు, మరియు ఇవి పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు మత అభిప్రాయాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు దారితీశాయి.

సాధారణంగా 1800 పునరుజ్జీవనం అని పిలువబడే 1810, మన క్రైస్తవ జీవితంలో దాని పూర్వపు కాలం కంటే ఏమాత్రం తక్కువ ప్రాముఖ్యత లేని ఒక అంశం. అది కూడా, కట్టుకథల కాలం మరియు మతపరమైన నిస్సారత తరువాత వచ్చింది. అది ఫ్రెంచ్ నాస్తికత్వం మరియు పైన్ యొక్క "వివేక యుగం" యొక్క కాలం, దీని నుండి ఈ పునరుజ్జీవనం అమెరికాకు విముక్తిని కలిగించగా, ఫ్రాన్స్ ఆధ్యాత్మికంగా శిథిలమైపోయింది. ఈ సమయం వరకు విదేశీ మిషన్ల విషయంలో దాదాపు ఏమీ జరగలేదు, మరియు చర్చిలు, మూడు లేదా నాలుగు కళాశాలలు మినహా సువార్త వ్యాప్తి కోసం జాతీయ స్థాయిలో శాశ్వత సంస్థలు దాదాపుగా లేవు. ఈ ఉద్యమం నుండే, అద్భుతం జరిగినట్లుగా, నేటి దాదాపు అన్ని గొప్ప జాతీయ మత సంస్థలు ఉద్భవించాయి. న్యూ కనెక్టికట్‌లో సువార్తను ప్రకటించడానికి 1801లో "ఏకీకరణ ప్రణాళిక"—శిక్షణ పొందిన పాస్టర్లను అందించడానికి 1808లో ఆండోవర్ సెమినరీ; రెండు లేదా మూడు తెగలకు ప్రాతినిధ్యం వహించిన 1801లోని అమెరికన్ బోర్డ్; 1814లో అమెరికన్ బాప్టిస్ట్ మిషనరీ యూనియన్; 1815లో అమెరికన్ ఎడ్యుకేషన్ సొసైటీ; 1819లో మెథడిస్ట్ ఎపిస్కోపల్ మిషనరీ సొసైటీ; 1822లో యేల్ థియోలాజికల్ డిపార్ట్‌మెంట్; 1826లో అమెరికన్ టెంపరెన్స్ సొసైటీ; అమెరికన్ హోమ్ మిషనరీ సొసైటీ, 1830; 1833లో ఈస్ట్ విండ్సర్ థియోలాజికల్ సెమినరీ. ఇక్కడ కూడా, మతసంబంధమైన వాటికి ఇవ్వబడిన అద్భుతమైన ప్రోత్సాహం ద్వారా అన్ని మత సంస్థలు సమానంగా సుసంపన్నం చేయబడ్డాయి మరియు విస్తరించబడ్డాయి.

ఈ పునరుజ్జీవనం ద్వారా ఆలోచనలు మరియు కార్యకలాపాలు ప్రభావితమయ్యాయి. సిద్ధాంతాల వరకు చూస్తే, ఈ ఉద్యమం యొక్క ప్రధాన లక్షణం దైవ సార్వభౌమత్వం. విప్లవ యుద్ధంలో కాలనీల విజయం, జాతీయ స్వాతంత్ర్య స్థాపన, భౌతిక మరియు పారిశ్రామిక అభివృద్ధి యొక్క చైతన్యవంతమైన శక్తులు, వీటికి తోడు ఫ్రాన్స్‌లో ప్రబలంగా ఉన్న హేతువాద మరియు నాస్తిక ప్రభావం, దేవుని అధికారానికి విరోధమైన మరియు సహజంగానే సువార్తకు వ్యతిరేకమైన అహంకారం మరియు ఆత్మసంతృప్తి స్ఫూర్తిని సృష్టించాయి. ప్రజల ఈ మానసిక స్థితిని ఎదుర్కోవడానికి, సువార్త ప్రచార నాయకులు సహజంగానే, అనంతమైన జ్ఞానం మరియు దయాగుణం గల విశ్వ పాలకుడైన దేవుని సంపూర్ణ మరియు శాశ్వతమైన ఆధిపత్యంపై, మరియు ఆయన పతితుడైన, ఆధారపడిన, అపరాధి అయిన మానవునిపై ప్రత్యేకంగా నొక్కిచెప్పారు; మానవునికి క్షమాపణ అందించబడుతుంది. నిస్సారమైన మరియు ఆత్మనాశనకరమైన భౌతికవాదంలో దేశాన్ని ముంచెత్తడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ప్రమాదాలకు దైవికమైన దిద్దుబాటు ఇక్కడే కనుగొనబడింది. మూడవ గొప్ప ఉద్యమం 1830-1840 మధ్య జరిగింది. ఒక రకమైన పరిస్థితులలో ప్రత్యేకంగా ప్రభావవంతంగా నిరూపించబడిన కొన్ని సత్యాలను గ్రహించి, ఇతర సత్యాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, వాటిని వేరొక పరిస్థితిలో ఉపయోగించుకోవడం మానవ మనస్సు యొక్క సహజ స్వభావం. ఈ విధంగా, 1800లో ప్రత్యేకంగా నొక్కి చెప్పాల్సిన దేవుని కఠినత్వానికే ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది, కానీ ఆ తర్వాత మనిషి స్వేచ్ఛ మరియు బాధ్యతకు సంబంధించిన సత్యాలను విస్మరించి దానికే ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. అందువల్ల, ఈ మూడవ పునరుజ్జీవన కాలం ప్రారంభమైనప్పుడు, అత్యంత అవసరమైన సత్యాలు ఏవంటే - సంకల్ప స్వేచ్ఛ, నైతిక నియమాల స్వభావం, దేవునికి విధేయత చూపి, తన హృదయాన్ని నూతనపరచుకోవడానికి మనిషికి ఉన్న సామర్థ్యం మరియు తద్వారా సంపూర్ణ బాధ్యత. తదనుగుణంగా, ఈ గొప్ప ఉద్యమకారులు ప్రయోగించిన శక్తివంతమైన ఆయుధాలు ఇవే.

ఆ కాలపు పునరుజ్జీవనంలో ఫిన్నీ, నెట్లెటన్, ఆల్బర్ట్ బార్న్స్ మరియు ఇతరుల వంటి నాయకులు ఉన్నారు. అందువల్ల, అసంఖ్యాకమైన ఆత్మలను సరిదిద్ది, మార్చడమే కాకుండా, సత్యం యొక్క లేఖనాధారిత సమతుల్యతను స్థాపించడానికి కూడా ఉద్దేశించిన ఒక ప్రతి-దిద్దుబాటు చర్య నిర్వహించబడింది. ‘జాతీయ స్థాయిదిగా చెప్పబడే నాల్గవ పెంతెకోస్తు కాలం 1857-59లో జరిగింది. ఆ సమయంలో మితిమీరిన లౌకికత్వం, లాభం మరియు విలాసాల పట్ల వ్యామోహం ప్రజలను ఆవహించి ఉన్నాయి. విచక్షణారహితమైన ఊహాగానాలు మరియు భౌతిక ఆశయాలను తీర్చుకోవడానికి ఉపయోగించే ఇతర అనైతిక పద్ధతులు మితిమీరిపోయి, దేశాన్ని ఆర్థిక సంక్షోభంలోకి నెట్టాయి. ఈ పరిస్థితిని దైవాత్మ స్వాధీనం చేసుకుని, మనుష్యులను వారి పాపాల గురించి ఒప్పించింది. దాని ఫలితంగా దేశమంతటా ప్రజలు గొప్పగా దేవుని వైపు తిరిగారు. ఈ జాగృతిలో ఏ గొప్ప నాయకులూ ప్రముఖంగా నిలిచినట్లు కనిపించడం లేదు. కానీ ఈ పునరుజ్జీవనం నుండి నేర్చుకోవలసిన స్పష్టమైన పాఠాలు ఏవంటే: లౌకికత్వాన్ని దేవుడు గద్దించడం, ధనవంతుడిగా ఉండటం కంటే నీతిమంతుడిగా ఉండటమే మేలు అనే వాస్తవం, మరియు వ్యక్తుల వలె దేశాలు కూడా ఆయన చేతుల్లోనే ఉన్నాయి. “ఈ నూతన శకంలో కొనసాగుతున్న మరియు అమెరికన్ క్రైస్తవత్వానికి గతంలో జరిగిన వాటిలాగే సహాయపడగలవని భావిస్తున్న తాజా సువార్త ఉద్యమాలు, ప్రస్తుతం మూడీ, మిల్స్ మరియు వారి సహచరుల వంటి వారి నాయకత్వంలో ఉన్నవే. దేవుని స్వభావం మరియు లక్షణాలపై దృష్టి సారించిన కాల్వినిస్ట్ బోధకుల నుండి వచ్చిన అపారమైన గంభీరత మరియు ప్రగాఢమైన విశ్వాసం ఈ పునరుజ్జీవనాలలో బహుశా లేకపోయినప్పటికీ, అవి అంతకు ముందున్న వాటికంటే మరింత నిజమైన సమతుల్య సువార్తను ప్రదర్శిస్తాయి. అవి ప్రధానంగా నిరీక్షణ సువార్తను ప్రకటిస్తాయి. అవి దేవుని ప్రేమను, క్రీస్తు యొక్క సంపూర్ణతను, పాపం యొక్క అపరాధాన్ని మరియు అవివేకాన్ని, క్రీస్తుకు సేవ చేసే ఆధిక్యతను మరియు తక్షణ పరిత్యాగం చేయవలసిన కర్తవ్యాన్ని నొక్కి చెబుతాయి.

ఒకవేళ మనుష్యులు, ‘సువార్త పాతబడిపోవడం లేదా?’ అని అడిగితే, వారు, ‘లేదు, అలా జరగదు’ అని అన్నారు. ఒకవేళ వారు, ‘మానవజాతి అభివృద్ధి యొక్క అన్ని దశలలో దాని పురోగతికి మార్గనిర్దేశం చేయడానికి మరియు యుగాంతం వరకు మత బోధనకు పాఠ్యపుస్తకంగా ఉండటానికి ఈ సిద్ధాంతం తగినంత విశాలంగా మరియు లోతుగా ఉందా?’ అని అడిగితే.”