కాబట్టి, వారు శరీరము వలన పుట్టక, ధర్మశాస్త్రముచేత శిక్షణ పొందక, ఏ మానవ క్రమశిక్షణ వలన పొందబడకుండా, దేవుని వలన తిరిగి జన్మించినట్లయితే — ఇక్కడ స్వేచ్ఛా సంకల్పం పనికిరాదని స్పష్టమవుతుంది. ఎందుకంటే, నా ఉద్దేశ్యంలో, ఇక్కడ 'మనిషి' అనే పదాన్ని హీబ్రూ అర్థంలో, అంటే ఎవరైనా అని తీసుకున్నారు; దానికి విరుద్ధంగా, 'శరీరము' అనే పదాన్ని ఆత్మ లేని ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు తీసుకున్నట్లే: మరియు 'సంకల్పము' అనే పదాన్ని మనిషిలోని అత్యున్నత శక్తికి, అంటే సంకల్పంలోని ప్రధాన అంశానికి తీసుకున్నారు. కానీ మనం ప్రతి పదాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేకపోవచ్చు అని అంగీకరించినప్పటికీ, ఈ వాదన యొక్క సారాంశం చాలా స్పష్టంగా ఉంది. అంటే, ఈ విభజన ద్వారా — దేవుని వలన జన్మించడం ద్వారా తప్ప మనుషులు దేవుని కుమారులుగా చేయబడరని చెప్పడం ద్వారా — యోహాను దైవిక జన్మకాని దేనినైనా తిరస్కరిస్తున్నాడు. అతని స్వంత వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, ఆయన నామంపై విశ్వాసం ఉంచడం ద్వారా ఇది నెరవేరుతుంది. ఇప్పుడు, మనిషి సంకల్పం, లేదా స్వేచ్ఛా సంకల్పం, దేవుని నుండి పుట్టినది కాదు, విశ్వాసం నుండి కూడా పుట్టినది కాదు కాబట్టి, ఈ తిరస్కరణలో తప్పనిసరిగా చేర్చబడుతుంది. స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఏదైనా ప్రయోజనం చేకూర్చి ఉంటే, యోహాను మనిషి సంకల్పాన్ని తిరస్కరించి ఉండేవాడు కాదు. మరియు మనుష్యులు దాని నుండి వెనుదిరగబడరు, మరియు విశ్వాసమునకును, నూతన జన్మకును మాత్రమే పంపబడరు. లేదంటే, యెషయా 5:20లో చెప్పబడినట్లుగా, "మంచిని చెడు అని పిలిచే మీకు శ్రమ" అని అతనితో చెప్పబడవచ్చు. కానీ ఇప్పుడు, అతను 'రక్తములను,' 'శరీరాశను,' మరియు 'మనుష్య సంకల్పమును' సమానంగా తిరస్కరిస్తున్నాడు కాబట్టి, దేవుని కుమారులను చేయడంలో రక్తములకు లేదా శారీరక జననం కంటే మనుష్య సంకల్పానికి ఎక్కువ శక్తి లేదని నిశ్చయం. ఇప్పుడు, శారీరక జననం దేవుని కుమారులను చేస్తుందా లేదా అనే విషయంలో ఎవరూ సందేహపడరు. పౌలు రోమా 9:8లో మనకు అలా చెబుతున్నాడు: "శరీరానుసారులైన వారు దేవుని కుమారులు కారు." అతను ఈ ఉదాహరణల ద్వారా దీనిని నిరూపిస్తున్నాడు.
విభాగం 25. బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను సాక్ష్యం.
అదే యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువానిని ఈ విధంగా పరిచయం చేస్తున్నాడు; "ఆయన పరిపూర్ణతలోనుండి మనమందరము కృపకు ప్రతిగా కృపను పొందియున్నాము." యోహాను 1:16
క్రీస్తు పరిపూర్ణత నుండి మనం పొందిన కృప గురించి ఆయన మాట్లాడుతున్నాడు; అయితే ఏ యోగ్యత వలన, లేదా ఏ ప్రయత్నం వలన? ఆ కృప నిజంగా క్రీస్తు నుండి వచ్చిందని ఆయన అంటున్నాడు: రోమా 5:15లో పౌలు కూడా మాట్లాడినట్లే. "దేవుని కృపయు, ఒక్క మనుష్యుడైన యేసు క్రీస్తు కృపవలన కలిగిన బహుమానమును అనేకులకు అధికమై యున్నది." మరి, కృపను సంపాదించిపెట్టే స్వేచ్ఛా సంకల్పమనే ప్రయత్నం ఎక్కడ ఉంది?
ఇక్కడ యోహాను చెప్పేదేమిటంటే, కృప మన ఏ ప్రయత్నమూ లేకుండానే లభించడమే కాకుండా, మరొకరి కృప ద్వారా గానీ, లేదా మరొకరి యోగ్యత ద్వారా గానీ — అనగా, ఒకే ఒక్క వ్యక్తి అయిన యేసు క్రీస్తు యొక్క యోగ్యత ద్వారా గానీ లభిస్తుంది. కాబట్టి, మనం మరొకరి కృప కొరకు మన కృపను పొందుతామనేది అసత్యం; లేదా స్వేచ్ఛా సంకల్పం శూన్యమని స్పష్టమవుతుంది. ఎందుకంటే ఈ రెండు విషయాలు ఏకమై ఉండలేవు: ఒకవైపు దేవుని కృప ఎంత చవకైనదంటే, మీకు నచ్చిన ఏ వ్యక్తి యొక్క అల్పమైన ప్రయత్నంతోనైనా, సర్వత్రా, సాధారణంగా దానిని పొందవచ్చు; మరోవైపు, అంతటి గొప్ప వ్యక్తి యొక్క కృప కొరకు మరియు దాని ద్వారా మాత్రమే మనకు ఉచితంగా అనుగ్రహించబడేంత ప్రియమైనది.
అదే సమయంలో, ఈ సందర్భంలో స్వేచ్ఛా సంకల్ప వాద సమర్థకులను నేను హెచ్చరించదలచుకున్నాను, స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని నొక్కి చెప్పడం ద్వారా వారు క్రీస్తును తిరస్కరిస్తున్నారు. ఎందుకంటే, నా స్వంత ప్రయత్నం ద్వారా నేను దేవుని కృపను పొందితే, నేను కృపను పొందడానికి క్రీస్తు కృపతో ఏం పని? లేదా నేను దేవుని కృపను పొందిన తర్వాత నాకు లోటు ఏమిటి? కానీ డయాట్రైబ్ చెప్పాడు, మరియు సోఫిస్టులందరూ కూడా చెబుతారు, మనం మన స్వంత ప్రయత్నం ద్వారా దేవుని కృపను పొందుతామని; మరియు దానిని స్వీకరించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉన్నది నిజానికి గౌరవప్రదంగా కాదు, అనుగుణ్యతతో అని. ఇది క్రీస్తును పూర్తిగా తిరస్కరించడమే; ఎందుకంటే మనం క్రీస్తు కృప నిమిత్తం కృపను పొందుతామని బాప్టిస్ట్ ఇక్కడ సాక్ష్యమిస్తున్నాడు. ఇక గౌరవప్రదంగా మరియు అనుగుణ్యతగా ఉండటం గురించిన ఆ కల్పన విషయానికొస్తే, అవి వాస్తవానికి గౌరవప్రదమైన యోగ్యతను సూచించే డొల్ల మాటలని చూపిస్తూ, నేను దానిని ఇప్పటికే ఖండించాను. నేను ప్రకటించినట్లుగా, పెలాజియన్ వాదనల కంటే వాటిలో ఎక్కువ భక్తిహీనత ఉంది. కాబట్టి, భక్తిహీనమైన సోఫిస్టులు, వారి నాయకత్వంలోని నిందాపూరిత ప్రసంగంతో, మనలను విమోచించిన ప్రభువైన క్రీస్తును, పెలాజియన్లు లేదా ఏ ఇతర మతవిరోధుల కంటే ఎక్కువగా తిరస్కరిస్తారు — ఎందుకంటే కృప అనేది దైవశక్తి యొక్క ఏ అణువుతో గానీ లేదా శక్తితో గానీ అంతగా పొసగదు. అయితే, స్వేచ్ఛా సంకల్ప సమర్థకులు క్రీస్తును తిరస్కరిస్తారని ఈ లేఖనం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, వారి స్వంత జీవితం ద్వారా కూడా రుజువు అవుతుంది. అందువల్ల, వారు క్రీస్తును ఇకపై మధురమైన మధ్యవర్తిగా కాకుండా, ఆయన కన్య తల్లి మరియు పరిశుద్ధుల విజ్ఞాపనల ద్వారా తాము ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఒక భయంకరమైన న్యాయాధిపతిగా చిత్రీకరిస్తారు. అంతేకాకుండా, వారు తమ సొంతంగా కల్పించుకున్న అనేక క్రియలు, ఆచారాలు, మూఢనమ్మకాలు మరియు మొక్కుల ద్వారా దీనిని చేస్తారు. వీటన్నిటి ఉద్దేశ్యం క్రీస్తు తమకు అనుకూలంగా ఉండేలా చేయడం, తద్వారా ఆయన వారికి తన కృపను అనుగ్రహిస్తాడు. మరోవైపు, ఆయన దేవునితో విజ్ఞాపన చేస్తాడని, మరియు తన రక్తం ద్వారా వారి కొరకు కృపను పొందుతాడని — ఇక్కడ చెప్పినట్లుగా, కృపకు బదులుగా కృపను పొందుతాడని — వారు నమ్మరు. మరియు వారు ఎలా నమ్ముతారో, వారికి అలాగే జరుగుతుంది. వారు నిజంగా మరియు అర్హంగా కలిగియున్నారు.
వారు అత్యంత శక్తివంతమైన మధ్యవర్తి మరియు రక్షకుడైన ఆయన పదవిలో ఆయనను విడిచిపెట్టినంత కాలం; మరియు వారు ఆయన రక్తాన్ని మరియు కృపను SECT యొక్క శ్రమలు మరియు ప్రయత్నాల కంటే తక్కువ విలువైనవిగా భావించినంత కాలం, క్రీస్తు వారి కనికరం లేని న్యాయాధిపతిగా ఉంటాడు. 26. నికోదేము ఉదంతం.
స్వేచ్ఛా సంకల్పానికి సంబంధించిన ఒక ఉదాహరణను కూడా మనం విందాం. నికోదేము, స్వేచ్ఛా సంకల్పం సాధించగల ఏ విషయమూ అతనిలో లోపించని వ్యక్తి అని నేను మీకు హామీ ఇస్తున్నాను. ఈ వ్యక్తి దేనిని విడిచిపెట్టాడు — శ్రమనా లేక ప్రయత్నమా? అతడు క్రీస్తును సత్య సాక్షిగాను, దేవుని నుండి వచ్చినవాడిగాను ఒప్పుకున్నాడు; ఆయన చేసిన అద్భుతాలను ప్రస్తావించాడు; మిగిలిన వాటిని విని, పోల్చి చూడటానికి రాత్రిపూట వచ్చాడు. ఈ వ్యక్తి స్వేచ్ఛా సంకల్ప శక్తి ద్వారా భక్తికి, రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను వెదకినట్లు అనిపించడం లేదా? కానీ అతడు ఎలా విఫలమయ్యాడో చూడండి! నూతన జన్మ ద్వారా రక్షణకు గల నిజమైన మార్గాన్ని క్రీస్తు అతనికి చూపించినప్పుడు, అతడు ఆ మార్గాన్ని గుర్తించాడా, లేదా తాను ఎప్పుడైనా దానిని వెదకానని ఒప్పుకున్నాడా? అస్సలు లేదు; అతడు దాని నుండి ఎంతగా తిరుగుబాటు చేశాడంటే, ఎంతగా కలవరపడ్డాడంటే, అది తనకు అర్థం కాలేదని చెప్పడమే కాకుండా, అది అసాధ్యమని భావించి దాని నుండి ముఖం తిప్పుకున్నాడు. ఈ విషయాలు ఎలా సాధ్యం? అని అతడు అడిగాడు. ఇందులో ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి రక్షింపబడాలంటే నీటివలన, ఆత్మవలన తిరిగి జన్మించాలని ఎవరైనా ఎప్పుడైనా విన్నారా?
దేవుని కుమారుడు పైకెత్తబడాలని, తద్వారా ఆయనయందు విశ్వాసముంచువారందరూ నశించిపోకుండా నిత్యజీవం పొందాలని ఎవరైనా ఎప్పుడైనా అనుకున్నారా? అత్యంత నిశితమైన, శ్రేష్ఠమైన తత్వవేత్తలు ఎప్పుడైనా దీనిని ప్రస్తావించారా? ఈ లోకపు రాజులు ఎప్పుడైనా ఈ శాస్త్రాన్ని నేర్చుకున్నారా? ఏ మనిషి స్వేచ్ఛా సంకల్పం అయినా ఎప్పుడైనా దీనిని ప్రయత్నించిందా? ఇది ఒక మర్మంలో దాగి ఉన్న జ్ఞానమని పౌలు ఒప్పుకోలేదా? ఇది ప్రవక్తలచేత ముందుగా చెప్పబడినది నిజమే. కానీ అది సువార్త ద్వారా బయలుపరచబడింది, అది ప్రపంచానికి రహస్యంగా మరియు తెలియకుండా ఉంచబడింది. నేనేమి చెప్పాలి? మనం అనుభవాన్ని సంప్రదించాలా? సువార్త లోకంలోకి రాకముందు క్రీస్తు గురించి తనకు తెలియదని, వినలేదని యావత్ ప్రపంచం, మానవ వివేకం, చివరికి స్వేచ్ఛా సంకల్పం కూడా ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. ఇప్పుడు, దానికి తెలియకపోతే, ఆయనను వెతకడం, వెతకగలగడం లేదా ఆయన కోసం ప్రయత్నించడం అంతకన్నా అసంభవం. కానీ క్రీస్తే మార్గం, సత్యం, జీవం మరియు రక్షణ. కాబట్టి, ఆమె ఇష్టపడినా ఇష్టపడకపోయినా, మార్గానికి, సత్యానికి, మరియు రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను తన సొంత శక్తుల ద్వారా తాను తెలుసుకోలేదని, లేదా వాటిని వెదకలేకపోయానని ఒప్పుకుంటుంది. అయినప్పటికీ, ఈ ఒప్పుకోలుకు మరియు మన సొంత అనుభవానికి విరుద్ధంగా, మనం పిచ్చివాళ్లలా ప్రవర్తిస్తాము. రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను ఎరిగి, వాటికి తనను తాను అన్వయించుకోగల ఒక నిర్దిష్ట శక్తి మనలో మిగిలి ఉందని కేవలం మాటల యుద్ధం ద్వారా మనం వాదిస్తాము. ఇది, మన కోసం పైకి ఎత్తబడిన దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తును ఈ శక్తి ఎరిగి, ఆయనకు తనను తాను అన్వయించుకోగలదని చెప్పడంతో సమానం; అయితే అటువంటి వ్యక్తిని ఎవరూ ఎన్నడూ ఎరుగరు, లేదా ఆయన గురించి ఆలోచించి కూడా ఉండలేరు.
అయినప్పటికీ, ఈ అజ్ఞానం అజ్ఞానం కాదు, కానీ క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానం — అనగా, రక్షణకు సంబంధించిన విషయాల గురించిన జ్ఞానం! స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉందని వాదించేవారు, తామే అజ్ఞానమని ఒప్పుకునే దానిని జ్ఞానం అని పిలవడం ద్వారా పూర్తిగా పిచ్చివాళ్ళని మీరు ఇంకా చూడలేదా, మరియు దాదాపు మీ చేతులతో అనుభూతి చెందలేదా? ఇది చీకటిని వెలుగు అని పిలవడం కాదా? (యెషయా 5:20) — స్వేచ్ఛా సంకల్పం తనంతట తాను ఒప్పుకున్న మరియు అనుభవించిన దాని ప్రకారం, దేవుడు దాని నోటిని అంత బలంగా మూస్తాడు. అయినప్పటికీ, ఇదంతా ఉన్నా, అది తన నాలుకను అదుపులో ఉంచుకోదు మరియు దేవునికి మహిమను ఇవ్వదు.
విభాగం 27. యోహాను 14 నిరోధించబడింది. మార్గం, సత్యం మొదలైనవి ప్రత్యేకమైనవి.
మరలా, క్రీస్తును మార్గము, సత్యము మరియు జీవము అని పిలిచినప్పుడు; మరియు అది పోలిక ద్వారా చేయబడినప్పుడు — అనగా క్రీస్తు కానిది ఏదైనా మార్గము కాదు, మార్గమునకు వెలుపల ఉన్నది; సత్యము కానిది ఏదైనా అబద్ధము; జీవము కానిది ఏదైనా మరణము — క్రీస్తుగాను, క్రీస్తులోను లేని స్వేచ్ఛా సంకల్పం, తప్పనిసరిగా దోషము, అసత్యము మరియు మరణములలోనే నివసించవలెను. అలాంటప్పుడు, స్వేచ్ఛా సంకల్పం యొక్క ఈ చెప్పబడిన సారం — ఈ మధ్యస్థ మరియు తటస్థ సారం — ఎక్కడ కనబడుతుంది? మరియు అది ఎక్కడ నుండి నిరూపించబడుతుంది? క్రీస్తు (అనగా, మార్గము, సత్యము మరియు జీవము) కానప్పుడు, అది తప్పనిసరిగా దోషము, అసత్యము మరియు మరణముగా ఎలా మారకుండా ఉంటుంది? ఎందుకంటే, క్రీస్తు మరియు ఆయన కృప గురించి చెప్పబడినవన్నీ వాటి వ్యతిరేకతలకు వ్యతిరేకంగా, పోలిక ద్వారా చెప్పబడకపోతే, అపొస్తలుల ప్రసంగాలన్నిటికీ, మరియు గ్రంథమంతటికీ అర్థం ఏమిటి? ఉదాహరణకు, క్రీస్తు వెలుపల అపవాది తప్ప మరెవరూ లేరు; కృప వెలుపల ఉగ్రత తప్ప మరేమీ లేదు; వెలుగు వెలుపల చీకటి తప్ప మరేమీ లేదు; మార్గము వెలుపల దోషము తప్ప మరేమీ లేదు; సత్యానికి వెలుపల అసత్యం తప్ప మరేమీ లేదు; జీవితానికి వెలుపల మరణం తప్ప మరేమీ లేదు.
ఇదంతా చెప్పడం నిశ్చయంగా వ్యర్థమే అవుతుంది, ఎందుకంటే క్రీస్తు మనకు అవసరమనే నిర్ధారణకు ఇది దారితీయదు (అయినప్పటికీ, అదే వారి ప్రధాన ఉద్దేశ్యం). ఎందుకంటే, స్వతహాగా చెడు కాదు, మంచి కాదు, మధ్యస్థమైన ఒక పదార్థాన్ని కనుగొనవచ్చు. అది క్రీస్తుకు గానీ, సాతానుకు గానీ చెందదు; అది సత్యం కాదు, అసత్యం కాదు; సజీవం కాదు, మృతం కాదు — అవును, బహుశా అది ఏదీ కాదు, శూన్యం కూడా కాదు — అయినప్పటికీ, యావత్ మానవ జాతిలో కనిపించే వాటన్నిటిలోకెల్లా అత్యంత శ్రేష్ఠమైన, అత్యుత్తమమైన వరమని దానిని పిలవాలి.
కాబట్టి, మీకు నచ్చినదాన్ని ఎంచుకోండి. లేఖనాలు పోలిక ద్వారా మాట్లాడుతున్నాయని మీరు అంగీకరిస్తే, క్రీస్తులో ఉన్నదానికి విరుద్ధం కాని దేనినీ మీరు స్వేచ్ఛా సంకల్పానికి ఆపాదించలేరు; దాని గురించి మీరు ఇలా చెప్పాలి, దోషం, మరణం,
సాతాను మరియు సమస్త దుష్టత్వం దానిలో పరిపాలిస్తాయి. వారు పోలిక రూపంలో మాట్లాడుతున్నారని మీరు అంగీకరించకపోతే, అప్పుడు మీరు లేఖనాలను ఎంతగా బలహీనపరుస్తారంటే, అవి ఏమీ సాధించలేవు మరియు క్రీస్తు అవసరమని నిరూపించలేవు. ఈ విధంగా, స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని స్థాపించడంలో, మీరు క్రీస్తును వ్యర్థం చేసి, సమస్త లేఖనాలను కాలితో తొక్కేస్తారు. మళ్ళీ, మీరు మాటలతో క్రీస్తును ఒప్పుకుంటున్నట్లు నటిస్తున్నప్పటికీ, మీరు నిజంగా మరియు మీ హృదయంతో ఆయనను తిరస్కరిస్తున్నారు. ఎందుకంటే, స్వేచ్ఛా సంకల్పం అంతా దోషం మరియు శాపగ్రస్తం కాకుండా, యథార్థమైన మరియు మంచి విషయాలను, మరియు రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను కూడా చూసి, సంకల్పిస్తే, అప్పుడు అది సంపూర్ణమైనది, మరియు దానికి క్రీస్తు అనే బోధకుని అవసరం లేదు; మన స్వభావంలోని ఆ భాగాన్ని క్రీస్తు విమోచించలేదు కూడా.
వెలుగు, జీవం ఉన్నచోట, వెలుగు, జీవం అవసరమేమిటి?
ఇప్పుడు, ఇది క్రీస్తుచే విమోచించబడకపోతే, మనిషి స్వభావంలోని శ్రేష్ఠమైన అంశం కూడా విమోచించబడదు; పైగా, అది స్వతహాగా మంచిది మరియు ఆరోగ్యకరమైనది. ఈ సందర్భంలో, ఏ మనిషినైనా ఖండించడంలో దేవుడు కూడా అన్యాయస్థుడే, ఎందుకంటే ఆయన మనిషిలోని శ్రేష్ఠమైన, ఆరోగ్యకరమైన దానిని ఖండిస్తాడు; మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయన నిర్దోషిని ఖండిస్తాడు.
ఎందుకంటే స్వేచ్ఛా సంకల్పం లేని మనిషి ఎవరూ లేరు. ఒక దుర్మార్గుడు తన స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని దుర్వినియోగం చేసినప్పటికీ, అతనిలో ఉన్న శక్తి నశించిపోదని మనకు బోధించబడింది — తద్వారా అతను మంచి కోసం ప్రయత్నించలేడు, లేదా దాని కోసం ప్రయత్నించలేడు. ఇప్పుడు, అది అలా ఉన్నట్లయితే, నిస్సందేహంగా అది పవిత్రమైనది, న్యాయమైనది మరియు మంచిది. అందువల్ల, దానిని ఖండించకూడదు, కానీ ఖండించబడవలసిన మనిషి నుండి దానిని వేరు చేయాలి. కానీ ఇది సాధ్యం కాదు; ఒకవేళ అలా జరగగలిగితే, అప్పుడు స్వేచ్ఛా సంకల్పం లేని ఆ మనిషి ఇకపై మనిషిగా ఉండడు. అతను చెడుకు గానీ, మంచికి గానీ అర్హుడు కాడు, నరకానికి వెళ్ళడు, రక్షించబడడు, కానీ కేవలం ఒక పశువుగా మిగిలిపోతాడు, మరియు ఇకపై అమరజీవిగా ఉండడు. అందువల్ల, క్రీస్తు అవసరం లేని ఆ పవిత్రమైన, న్యాయమైన మరియు మంచి శక్తిని, ఒక దుర్మార్గునిలో మరియు అతనితో పాటు ఖండించే దేవుడు అన్యాయస్థుడు అనేదే మిగిలింది.
విభాగం 28. యోహాను 3:18, 36.
అయితే మనం యోహాను సువార్తను కొనసాగిద్దాం. "ఆయనయందు విశ్వాసముంచువాడు తీర్పు పొందడు. విశ్వాసముంచనివాడు దేవుని ఏకైక కుమారుని నామమునందు విశ్వాసముంచనందున, అతడు ఇదివరకే తీర్పు పొందియున్నాడు" అని ఆయన అంటున్నాడు. యోహాను 3:18
విశ్వాసులలో స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉందో లేదో నాకు చెప్పండి. ఒకవేళ అది ఉంటే, ఆమె స్వయంగా క్రీస్తును విశ్వసిస్తుంది కాబట్టి, ఆమెకు కృప అవసరం లేదు. అయితే, ఈ క్రీస్తు ఎవరో ఆమెకు తెలియదు, ఆయన గురించి ఆమెకు ఎలాంటి అవగాహన కూడా లేదు. ఆమె విశ్వాసి కాకపోతే, ఆమెకు ఇదివరకే తీర్పు తీర్చబడింది: మరి ఇది, ఆమె దేవుని ఎదుట దోషిగా తీర్పు తీర్చబడటం కాకపోతే మరేమిటి? ఇప్పుడు, దేవుడు దుష్టమైన వాటిని తప్ప మరేదానినీ ఖండించడు. కాబట్టి, ఆమె దుష్టురాలు: మరి భక్తిహీనమైనది ఏ భక్తిపూర్వకమైన కార్యాన్ని చేయడానికి ప్రయత్నించగలదు? ఇక్కడ స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని కూడా మినహాయించలేమని నేను అనుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే ఆయన సంపూర్ణ మానవుని గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, మరియు ఆ మానవుడే దోషిగా తీర్పు తీర్చబడ్డాడని ఆయన అంటున్నాడు. అంతేకాకుండా, అవిశ్వాసం అనేది ఒక స్థూలమైన భావోద్వేగం కాదు, కానీ అది సంకల్పం మరియు గ్రహణశక్తి అనే కోటలో కొలువుదీరి, పరిపాలించే అత్యున్నతమైన భావోద్వేగం — దానికి వ్యతిరేకమైన విశ్వాసం ఎలాగైతే పరిపాలిస్తుందో అలాగే. ఇప్పుడు, అవిశ్వాసిగా ఉండటం అంటే దేవుణ్ణి తిరస్కరించడం, మరియు ఆయనను అబద్ధికునిగా చేయడం. (1 యోహాను 1:10) మనం విశ్వసించకపోతే, మనం దేవుణ్ణి అబద్ధికునిగా చేస్తాము. ఇప్పుడు, దేవునికి విరోధమై, ఆయనను అబద్ధికుడని చెప్పే ఆ శక్తి, మేలును ఎలా కోరుకోగలదు? ఈ శక్తి అవిశ్వాసి మరియు భక్తిహీనమైనది కాకపోయి ఉంటే, అతడు ఆ మనిషి మొత్తమును గూర్చి అలా చెప్పి ఉండేవాడు కాదు.
"అతనికి ఇదివరకే తీర్పు తీర్చబడింది." ఆయన ఈ విధంగా పలికి ఉండేవాడు: 'ఒక వ్యక్తి తన స్థూలమైన అనురాగాల విషయంలో ఇదివరకే తీర్పు తీర్చబడ్డాడు; కానీ అతని ఉత్తమమైన మరియు అత్యంత శ్రేష్ఠమైన అనురాగం విషయంలో అతనికి తీర్పు తీర్చబడదు, ఎందుకంటే అది విశ్వాసం కొరకు ప్రయత్నిస్తుంది, లేదా, ఇంకా చెప్పాలంటే, అది ఇప్పుడిప్పుడే విశ్వసిస్తోంది.'
కాబట్టి, లేఖనం "ప్రతి మనిషి అబద్ధికుడు" అని చెప్పినప్పుడల్లా, మేము స్వేచ్ఛా సంకల్పం యొక్క అధికారంతో ఇలా చెబుతాము: 'దానికి విరుద్ధంగా, లేఖనం అబద్ధం చెబుతోంది, ఎందుకంటే మనిషి తన ఉత్తమ భాగంలో, అంటే తన గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పంలో అబద్ధికుడు కాదు, కేవలం తన శరీరం, రక్తం మరియు మజ్జలో మాత్రమే అబద్ధికుడు; అందువలన మనిషికి పేరు తెచ్చినదంతా — అంటే గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పం — దృఢమైనది మరియు పవిత్రమైనది.'
కాబట్టి, బాప్టిస్ట్ చెప్పిన ఆ మాటలో ఇది ఉంటుంది, "కుమారునియందు విశ్వాసముంచువాడు నిత్యజీవము పొందును; కుమారునియందు విశ్వాసముంచనివాడు జీవమును చూడడు, దేవుని ఉగ్రత అతనిమీద నిలిచియుండును." 'అతనిమీద' అనగా దేవుని ఉగ్రత 'అతని స్థూలమైన భావోద్వేగాలమీద' నిలిచియుంటుందని మనం అర్థం చేసుకోవాలి; కానీ కృప మరియు నిత్యజీవం అనేవి స్వేచ్ఛా సంకల్పం అనే ఆ శ్రేష్ఠమైన శక్తిపై — నిజానికి, అతని గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పంపై — నిలిచి ఉంటాయి. ఈ ఉదాహరణ నుండి స్పష్టమయ్యేదేమిటంటే, స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని సమర్థించడానికి, భక్తిహీనులకు వ్యతిరేకంగా లేఖనాలలో చెప్పబడిన దానిని మీరు ఒక అలంకారిక ప్రయోగం ద్వారా వక్రీకరించి, దానిని మనిషిలోని పశుప్రాయ భాగానికి మాత్రమే పరిమితం చేస్తారు; దీని ద్వారా మీరు అతనిలోని హేతుబద్ధమైన మరియు నిజమైన మానవ భాగాన్ని సురక్షితంగా మరియు క్షేమంగా ఉంచుతారు. ఈ విషయంలో, నేను నా పాపం గురించి కనీస చింత కూడా చేయను కాబట్టి, స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని సమర్థించేవారికి నా కృతజ్ఞతలు తెలియజేయాలి. నా అవగాహన మరియు సంకల్పం — అంటే, నా స్వేచ్ఛా సంకల్పం — ఖండించబడదని (ఎందుకంటే అది ఎన్నటికీ నశించదు), కానీ ఎల్లప్పుడూ దృఢంగా, న్యాయంగా మరియు పవిత్రంగా ఉంటుందని నేను దృఢంగా విశ్వసిస్తాను. కానీ నా అవగాహన మరియు సంకల్పం సంతోషంగా ఉండాలంటే, నా మలినమైన మరియు పశుప్రాయమైన శరీరం వేరు చేయబడి, ఖండించబడినందుకు నేను ఆనందిస్తాను — క్రీస్తు దాని విమోచకుడు కావాలని కోరుకోవడానికి నేను ఎంత దూరంలో ఉన్నానో ఇది చూపిస్తుంది. ఈ విధంగా స్వేచ్ఛా సంకల్ప సిద్ధాంతం మనల్ని ఎక్కడికి తీసుకువెళుతుందో మీరు చూడవచ్చు: అది సమస్త దైవిక మరియు మానవ, తాత్కాలిక మరియు శాశ్వత వాస్తవాలను తిరస్కరించడానికి, మరియు ఎన్నో భయంకరమైన కల్పనలతో తనను తాను మోసగించుకోవడానికి కూడా దారితీస్తుంది!
కాబట్టి, బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను మరలా ఇలా అంటున్నాడు, "పరలోకం నుండి ఇవ్వబడితే తప్ప మనిషి దేనినీ పొందలేడు." యోహాను 3:27
ఓ వాగ్వివాదమా, పరలోకం నుండి మనం పొందే వాటన్నిటినీ ఏకరువు పెడుతూ ఇక్కడ నీ గొప్ప అనర్గళతను ప్రదర్శించడం ఆపు! మనం స్వభావం గురించి కాదు, కృప గురించే వాదిస్తున్నాము. మనం భూమి మీద ఎలాంటి వాళ్ళమో అని కాదు, పరలోకంలో మరియు దేవుని ముందు ఎలాంటి వాళ్ళమో అని విచారిస్తున్నాము.
తన క్రింద ఉన్నవాటికి మనిషి ప్రభువుగా నియమించబడ్డాడని మనకు తెలుసు — వాటిపై అతనికి అధికారం మరియు స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉన్నాయి, తద్వారా అవి అతనికి విధేయత చూపగలవు మరియు అతను కోరుకున్నది, ఆలోచించినది చేయగలవు. కానీ మన ప్రశ్న ఇదే: అతనికి ఉందా లేదా
దేవుని పట్ల స్వేచ్ఛా సంకల్పం, తద్వారా దేవుడు మనిషికి విధేయత చూపి, మనిషి కోరుకున్నది చేస్తాడు; లేదా, దానికి బదులుగా, దేవునికి మనిషిపై స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉందా, తద్వారా మనిషి దేవుడు కోరుకున్నది కోరుకుని చేస్తాడు, మరియు దేవుడు కోరుకుని, చేసినది తప్ప మరేమీ చేయలేడు.
ఇక్కడ బాప్టిస్ట్, పరలోకం నుండి ఇవ్వబడితే తప్ప తాను ఏమీ పొందలేనని చెబుతున్నాడు: అందువల్ల స్వేచ్ఛా సంకల్పం శూన్యం.
కాబట్టి మరలా, "భూసంబంధియై యున్నాడు భూసంబంధియుడై యున్నాడు, భూసంబంధమైన వాటినే మాట్లాడును; పరలోకము నుండి వచ్చువాడు అందరికంటే అధికుడు." యోహాను 3:31
ఇక్కడ కూడా, క్రీస్తుకు చెందని వారందరినీ ఆయన భూసంబంధులుగా చేస్తాడు (మరియు వారు భూసంబంధమైన విషయాలనే ఆలోచిస్తారని, మాట్లాడతారని అంటాడు); ఈ రెండింటి మధ్య ఆయన ఎవరినీ వదిలిపెట్టడు. కానీ స్వేచ్ఛా సంకల్పం అంటే నిశ్చయంగా 'పరలోకం నుండి వచ్చినవాడు' కాదు. కాబట్టి స్వేచ్ఛా సంకల్పం భూసంబంధమైనదిగా ఉండాలి, మరియు భూసంబంధమైన విషయాలనే ఆలోచించాలి, మాట్లాడాలి.
ఇప్పుడు, ఏ మనిషిలోనైనా, ఏ సమయంలోనైనా, ఏ ప్రదేశంలోనైనా, ఏ పనిలోనైనా, ప్రాపంచిక విషయాలను పట్టించుకోని శక్తి ఉండి ఉంటే, అప్పుడు బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను ఆ వ్యక్తిని మినహాయించి ఉండాల్సింది; అంతేగానీ, క్రీస్తుకు వెలుపల ఉన్నవారందరినీ గూర్చి, వారు ప్రాపంచికమైనవారని, భూమి గురించే మాట్లాడతారని సాధారణంగా చెప్పి ఉండకూడదు.
కాబట్టి ఆ తర్వాత, 8వ అధ్యాయంలో క్రీస్తు కూడా ఇలా అంటాడు, "మీరు లోకసంబంధులు; నేను లోకసంబంధిని కాను: మీరు క్రిందినుండి వచ్చినవారు, నేను పైనుండి వచ్చినవాడను." యోహాను 8:23
అతను మాట్లాడిన వ్యక్తులకు స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉంది — అంటే, గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పం. అయినప్పటికీ అతను, "వారు లోకసంబంధులు" అని అంటున్నాడు. ఇప్పుడు, వారు తమ శరీరం మరియు స్థూలమైన అనురాగాల విషయంలో లోకసంబంధులు అని అతను చెప్పి ఉంటే అందులో కొత్తేముంది? ఈ విషయం ప్రపంచమంతటికీ ముందే తెలియదా? అంతేకాక, ఈ లెక్కన చూస్తే మృగాలు కూడా లోకసంబంధులే అయినప్పుడు, మనుషులు తమ పశుప్రాయమైన భాగంలో లోకసంబంధులు అని చెప్పవలసిన అవసరం ఏముంది?
మరలా, యోహాను 6:44లో క్రీస్తు చెప్పిన మాట స్వేచ్ఛా సంకల్పం గురించి ఏమి చెబుతుంది? "నా తండ్రి ఆకర్షించితేనే గాని ఎవడును నా యొద్దకు రాడు." ఆయన ఇలా అంటాడు, ఒక మనిషి స్వయంగా తండ్రి నుండి విని నేర్చుకోవడం అవసరం; ఆ తర్వాత, అంతా దేవుని నుండి నేర్చుకోవాలి (వచనాలు 44, 45). ఇక్కడ, నిజంగా, ఆయన బోధించేది ఏమిటంటే, తండ్రి స్వయంగా మాట్లాడి, బోధించి, లోపలికి ఆకర్షించకపోతే, స్వేచ్ఛా సంకల్పం యొక్క క్రియలు మరియు శ్రమలు వ్యర్థం కావడమే కాకుండా, (ఆయన ఇక్కడ చర్చిస్తున్న) సువార్త వాక్యం కూడా వ్యర్థంగా వినబడుతుంది. ఏ మనిషి రాలేడు అని ఆయన అంటాడు. నిజంగా, క్రీస్తును అనుసరించడానికి — అంటే, రక్షణకు సంబంధించిన విషయాలను అనుసరించడానికి — ఒక మనిషికి శక్తినిచ్చే ఆ శక్తి శూన్యమని చెప్పబడింది. అలాగే, ఈ అత్యంత స్పష్టమైన మరియు శక్తివంతమైన వాక్యాన్ని అస్పష్టం చేసే ఉద్దేశ్యంతో డయాట్రైబ్ ఉదహరించిన అగస్టీన్ మాట — మనం ఒక గొర్రెకు కొమ్మను చూపించి ఆకర్షించినట్లే దేవుడు ఆకర్షిస్తాడు — కూడా స్వేచ్ఛా సంకల్పానికి ఏమాత్రం ఉపయోగపడదు. దేవుని ఆకర్షణను అనుసరించే శక్తి మనలో ఉందని ఈ ఉపమానం నిరూపిస్తుందని ఆమె భావిస్తుంది. కానీ ఈ ఉపమానం ఇక్కడ పనికిరాదు. ఎందుకంటే దేవుడు మనకు ఒక్క మంచి విషయాన్ని మాత్రమే చూపించడు, కానీ తన మంచి విషయాలన్నింటినీ, తన కుమారుడైన క్రీస్తునే చూపిస్తాడు.
అయినప్పటికీ, తండ్రి అతనికి అంతర్గతంగా వేరొకటి చూపించి, ఇతర మార్గాలలో ఆకర్షిస్తే తప్ప, ఏ మనిషి ఆయనను అనుసరించడు. లేదు, ఆయన చూపించే ఆ కుమారుని లోకమంతయు హింసిస్తుంది. అగస్టీన్ యొక్క చతురస్రాల ఈ పోలిక, ఇప్పుడు గొర్రెలుగా ఉండి, తమ కాపరి అయిన దేవుణ్ణి ఎరిగిన భక్తిపరుల విషయంలో సరిగ్గా సరిపోతుంది. ఆత్మ ద్వారా జీవించి, ఆత్మచేత ప్రేరేపించబడే వీరు, దేవుడు ఎక్కడ ఇష్టపడితే అక్కడ, ఆయన వారికి ఏమి చూపించినా దానిని అనుసరిస్తారు. కానీ భక్తిహీనుడు, వాక్యం విన్నప్పటికీ, తండ్రి అంతర్గతంగా ఆకర్షించి, బోధిస్తే తప్ప రాడు — ఆయన ఆత్మను అనుగ్రహించడం ద్వారా దీనిని చేస్తాడు. వారి లోపల బయటి ఆకర్షణకు భిన్నమైన మరొక ఆకర్షణ ఉంది; వారి లోపల, ఆత్మ యొక్క ప్రకాశం ద్వారా క్రీస్తు చూపబడతాడు, దాని ద్వారా ఆ మనిషి అత్యంత ఆనందకరమైన పరవశంతో క్రీస్తుకు పెండ్లి చేయబడతాడు.
అతడు స్వయంగా వెతుకులాట మరియు పరుగు ద్వారా ఒక కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి బదులుగా, మాట్లాడే గురువుగా మరియు చిత్రించే దేవుడిగా ఉండే చర్యను సహిస్తాడు.
ఇదే యోహాను నుండి నేను ఇంకొక వాక్యాన్ని తీసుకువస్తాను, ఆయన తన పదహారవ అధ్యాయంలో ఇలా అంటాడు, "వారు నాయందు విశ్వాసముంచలేదు గనుక ఆత్మ లోకమును పాపమునుబట్టి గద్దించును." (యోహాను 16:9) ఇక్కడ క్రీస్తును విశ్వసించకపోవడం పాపమని మీరు చూస్తున్నారు. కానీ ఈ పాపం, నిశ్చయంగా, చర్మంలో గానీ వెంట్రుకలలో గానీ స్థిరపడలేదు, కానీ అది గ్రహణశక్తిలో మరియు సంకల్పంలోనే ఉంది. ఇప్పుడు, ఆయన ఈ పాపాన్ని ప్రపంచం మొత్తానికి ఆపాదించినప్పుడు, మరియు వారి ఈ పాపం క్రీస్తుకు తెలియని విధంగానే లోకానికి తెలియనిదని అనుభవం ద్వారా నిర్ధారించబడినప్పుడు — అది ఆత్మ యొక్క గద్దింపు ద్వారా బయలుపరచబడింది కాబట్టి — స్వేచ్ఛా సంకల్పం, దాని సంకల్పం మరియు గ్రహణశక్తితో పాటు, దేవుని ముందు ఈ పాపానికి బంధించబడి, ఖండించబడినట్లుగా పరిగణించబడుతుందని స్పష్టమవుతుంది. కాబట్టి, స్వేచ్ఛా సంకల్పం క్రీస్తును గూర్చి తెలియక, ఆయనను విశ్వసించనంత కాలం, అది ఏ మంచి కార్యాన్ని సంకల్పించజాలదు లేదా దాని కోసం ప్రయత్నించజాలదు, కానీ తప్పనిసరిగా ఈ తెలియని పాపానికి బానిసగా ఉంటుంది. సంక్షిప్తంగా, లేఖనాలు బోధిస్తున్నాయి
నేను చెప్పినట్లుగా, ప్రతిచోటా పోలిక మరియు వ్యతిరేకత ద్వారా క్రీస్తు.
సాతాను, భక్తిహీనత, తప్పు, చీకటి, పాపం మరియు దేవుని ఉగ్రత వంటి క్రీస్తు ఆత్మ లేని ప్రతిదానికీ అవి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి.
క్రీస్తును గూర్చి మాట్లాడే సాక్ష్యాలు ఎన్ని ఉన్నప్పటికీ, అవన్నీ స్వేచ్ఛా సంకల్పానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడతాయి. అయితే, అటువంటి సాక్ష్యాలు లెక్కలేనన్ని ఉన్నాయి; నిజానికి, అవే గ్రంథమంతటినీ ఆవరించి ఉన్నాయి.
కాబట్టి, మనం ఈ వాదనను లేఖనమనే తీర్పు సింహాసనం వద్ద విచారిస్తే, నేను అన్ని విధాలా జయిస్తాను. స్వేచ్ఛా సంకల్ప సిద్ధాంతాన్ని ఖండించని ఒక్క అక్షరం గానీ, చుక్క గానీ మిగలదు.
ఇప్పుడు, మన గొప్ప వేదాంతులు మరియు స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని సమర్థించేవారు, లేఖనం ఈ విధంగా పోలిక మరియు వ్యతిరేకత ద్వారా క్రీస్తును బోధిస్తుందనే విషయాన్ని తెలుసుకోకపోయినా లేదా తెలియదని నటిస్తున్నప్పటికీ, క్రైస్తవులందరికీ ఇది తెలుసు మరియు వారు దానిని బహిరంగంగా ఒప్పుకుంటారు. నేను చెప్పేదేమిటంటే, ఈ లోకంలో ఒకదానికొకటి అత్యంత విరోధమైన రెండు రాజ్యాలు ఉన్నాయని వారికి తెలుసు; వాటిలో ఒకదానిలో సాతాను పరిపాలిస్తాడు, మరియు ఈ కారణంగానే క్రీస్తు అతడిని ఈ లోకపు అధిపతి అని, పౌలు ఈ యుగపు దేవుడు అని పిలుస్తారు; క్రీస్తు ఆత్మచేత తన నుండి విడదీయబడని మనుష్యులందరినీ అతడు తన ఇష్టానుసారంగా బందీలుగా ఉంచుకుంటాడు, ఈ విషయాన్నే పౌలు సాక్ష్యమిస్తాడు — బలవంతుడు తన రాజభవనాన్ని శాంతితో కాపాడుతాడన్న తన ఉపమానంలో క్రీస్తు సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా, దేవుని ఆత్మ తప్ప మరే శక్తి చేతనూ వారిని తన నుండి విడదీయబడటానికి అతడు అనుమతించడు. రెండవ రాజ్యంలో క్రీస్తు పరిపాలిస్తాడు. ఆయన రాజ్యం నిరంతరం సాతాను రాజ్యంతో ప్రతిఘటిస్తూ మరియు పోరాడుతూ ఉంటుంది. మన స్వశక్తితో కాక, దేవుని కృప ద్వారానే మనం ఈ రాజ్యంలోకి మార్చబడతాము. ఆ కృప ద్వారానే మనం ఈ ప్రస్తుత దుష్ట యుగం నుండి విడిపించబడి, అంధకార శక్తుల చేతుల నుండి లాగబడతాము. ఈ రాజ్యాలు అటువంటి శక్తితో, దృఢ సంకల్పంతో నిరంతరం ఒకదానితో ఒకటి పోరాడుతున్నాయనే జ్ఞానం మరియు ఒప్పుకోలు, స్వేచ్ఛా సంకల్ప సిద్ధాంతాన్ని ఖండించడానికి స్వయంగా సరిపోతుంది — ఎందుకంటే, ఒక దైవిక శక్తి ద్వారా మనం దాని నుండి రక్షించబడకపోతే, మనం సాతాను రాజ్యంలో సేవ చేయడానికి బలవంతం చేయబడతాము.
ఈ విషయాలు సామాన్య విశ్వాసులకు తెలుసని, వారు తమ సామెతల ద్వారా, ప్రార్థనల ద్వారా, ప్రయత్నాల ద్వారా మరియు తమ జీవితమంతటి ద్వారా వాటిని సమృద్ధిగా ఒప్పుకుంటారని నేను చెబుతున్నాను.
విభాగం 31. శరీరం మరియు ఆత్మ మధ్య సంఘర్షణ గురించి వాదించడం మానుకుంది, ఎందుకంటే దాని గురించి అతను చెప్పిన దాన్ని తిరస్కరించడానికి ఇంకా ఎలాంటి ప్రయత్నం జరగలేదు.
డయాట్రైబ్ తన గొప్ప ధైర్యంతో ముట్టుకోకుండా వదిలేసిన, నా యొక్క ఆ నిజంగా బలహీనమైన వాదనను నేను విడిచిపెడుతున్నాను; అదేమిటంటే, రోమా 7 మరియు గలతీ 5 లలో,
పరిశుద్ధపరచబడిన మరియు దైవభక్తిగల వారిలో శరీరం మరియు ఆత్మ మధ్య సంఘర్షణ ఎంత తీవ్రంగా ఉంటుందంటే, వారు చేయాలనుకున్న కార్యాలను చేయలేరని పౌలు మనకు బోధిస్తున్నాడు.
దాని నుండి నేను ఈ విధంగా వాదిస్తాను: మానవ స్వభావం ఎంత దుష్టమైనదంటే, ఆత్మ వలన పునరుజ్జీవనం పొందిన వారిలో, అది మంచిని కోరకపోవడమే కాకుండా, మంచికి వ్యతిరేకంగా పోరాడి, దానిని ప్రతిఘటిస్తుంది. అలాంటప్పుడు, ఇంకా పునరుజ్జీవనం పొందకుండా, సాతాను క్రింద పాత స్వభావంతో సేవ చేస్తున్న వారిలో అది మంచిని ఎలా కోరుతుంది? ఎందుకంటే పౌలు ఆ విషయంలో కేవలం స్థూలమైన కోరికల గురించి మాత్రమే మాట్లాడలేదు — ప్రతి లేఖనం చేతుల నుండి నిందాపూరిత ప్రసంగం ఒక ఈల్ చేపలా జారిపోయే సాధారణ మార్గం అదే. కానీ ఆయన వీటిని శరీర క్రియలలో ఒకటిగా పరిగణిస్తాడు: మతవిశ్వాస వ్యతిరేకత, విగ్రహారాధన, భేదాలు, కలహాలు, కీడులు, ఇవి ఆత్మ యొక్క అత్యున్నత శక్తులలో — అంటే, గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పంలో — రాజ్యమేలుతాయి.
కాబట్టి, పరిశుద్ధులలో ఈ అనురాగాల ద్వారా శరీరం ఆత్మతో సంఘర్షణ పడితే, భక్తిహీనులలో అది దేవునికి మరియు వారి స్వేచ్ఛా సంకల్పానికి మరింత ఎక్కువగా విరోధంగా పోరాడుతుంది. ఈ కారణంగానే రోమా 8వ అధ్యాయం దీనిని 'వైరం' అని పిలుస్తుంది.
ఎవరైనా నా కోసం ఈ వాదనను తొలగించి, దాని నుండి స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని సమర్థిస్తే నేను సంతోషిస్తానని చెబుతున్నాను. నా వంతుగా, నేను ఒప్పుకుంటున్నాను, ఒకవేళ ఏ విధంగానైనా సాధ్యమైతే, నాకు స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని ఇవ్వడానికి గానీ, లేదా మోక్షం కోసం ప్రయత్నించడానికి నాకు శక్తినిచ్చే దేనినైనా నా చేతిలో ఉంచుకోవడానికి గానీ నేను ఇష్టపడను. ఎందుకంటే, ఒకవైపు ఎన్నో ప్రమాదాలు, ప్రతికూలతలు, మరోవైపు దాడి చేసే ఎన్నో దయ్యాల మధ్య, నా స్థానాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి, దానిని పట్టుకొని ఉండటానికి నేను తగినంత బలంగా ఉండలేను. ఎందుకంటే, మనుషులందరినీ కలిపితే వచ్చే శక్తి కన్నా ఒక్క దయ్యం శక్తివంతమైనది, మరియు మానవాళిలో ఒక్క వ్యక్తి కూడా రక్షింపబడడు. అంతేకాకుండా, ప్రమాదాలు, ప్రతికూలతలు, దయ్యాలు లేకపోయినా కూడా, నేను నిరంతరం అనిశ్చితంగా శ్రమించవలసి వస్తుంది, గాలిని కొట్టేవాడిలా పోరాడవలసి వస్తుంది. ఎందుకంటే, నేను శాశ్వతంగా జీవించి, పనిచేసినా కూడా, దేవుడు తనతో సంతృప్తి చెందడానికి తాను ఎంత చేయాలో నా అంతరాత్మకు ఎప్పటికీ నిశ్చయత, భద్రత ఉండవు. ఆమె ఏమి చేసినప్పటికీ, అది దేవునికి ఇష్టమా, లేదా ఆయన ఇంకా ఏమైనా కోరుకుంటున్నాడా అనే ఆందోళనకరమైన సందేహం మిగిలిపోతుంది. తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించుకునే వారందరి అనుభవం దీనిని రుజువు చేస్తుంది, మరియు నా సొంత దుఃఖానికి, ఇన్ని సంవత్సరాల సంఘర్షణ ద్వారా నేను దీనిని సమృద్ధిగా నేర్చుకున్నాను.
అయితే ఇప్పుడు, దేవుడు నా రక్షణను నా ఇష్టానుసారమైన చేతుల నుండి తీసికొని, తన చేతులలోకి తీసుకున్నాడు. నా సొంత క్రియల వలన గాని, నా పరుగు వలన గాని కాదు, కానీ తన సొంత కృప మరియు కరుణ వలన నన్ను రక్షిస్తానని ఆయన వాగ్దానం చేశాడు. కాబట్టి నేను నిశ్చింతగా మరియు నిశ్చయంగా ఉన్నాను, ఎందుకంటే ఆయన నమ్మదగినవాడు మరియు నాకు అబద్ధం చెప్పడు; అంతేకాక, ఆయన గొప్పవాడు మరియు శక్తిమంతుడు, కాబట్టి ఎన్ని దయ్యాలు వచ్చినా, ఎన్ని ప్రతికూలతలు వచ్చినా, ఆయనను అలసిపోయేలా చేయలేవు, లేదా ఆయన చేతి నుండి నన్ను లాగలేవు. ఎవరూ వాటిని నా చేతి నుండి లాగలేరు; ఎందుకంటే వాటిని నాకు ఇచ్చిన నా తండ్రి అందరికంటే గొప్పవాడు అని ఆయన అంటున్నాడు. యోహాను 10:28-29 ఈ విధంగా జరిగేదేమిటంటే, అందరూ రక్షింపబడకపోయినా, కొందరు మాత్రం రక్షింపబడతారు — నిజానికి, అనేకులు రక్షింపబడతారు. అయితే, స్వేచ్ఛా సంకల్ప శక్తి వలన ఎవరూ సంపూర్ణంగా రక్షింపబడరు; అలా చేస్తే మనమందరం, ప్రతి ఒక్కరం, నశించిపోతామా? అంతేకాక, మన సొంత క్రియల యోగ్యత వలన కాదు, కానీ ఆయన మనకు వాగ్దానం చేసిన తన కరుణా కృప వలన మనం దేవుణ్ణి ప్రీతిపరుస్తామని నిర్భయంగా నిశ్చయించుకున్నాము; మరియు మనం చేయవలసిన దానికంటే తక్కువ చేసినా, లేదా పొరపాటు చేసినా, ఆయన దానిని మనకు ఆపాదించడు, కానీ తండ్రిలాంటి మనసుతో దానిని క్షమించి, సరిదిద్దుతాడు. తన దేవుని యందు ప్రతి పరిశుద్ధుడు గర్వపడేది ఇలాగే.
విభాగం 32. కష్టం పేర్కొనబడింది మరియు బహిర్గతం చేయబడింది.
అయితే, దేవుడు అనర్హులను, అనగా భక్తిహీనులను, అనగా భక్తిహీనులలో పుట్టినందున ఏమాత్రమును భక్తిహీనులుగా ఉండక మానలేని వారిని, మరియు అలాగే కొనసాగినందున శిక్షించబడును, శిక్షించుట ద్వారా ఆయన కరుణను మరియు న్యాయాన్ని నిలబెట్టడం కష్టమనే విషయం మనకు కలవరపెడితే, నిజానికి, పాపం చేసి నశించవలసిన అవసరం వారి స్వభావానిదే. పౌలు చెప్పినట్లుగా, "ఇతరులవలె మనమందరమును దేవుని ఉగ్రతకు పాత్రులమై యున్నాము," ఎఫెసీ 2:3. ఆదాము చేసిన పాపము వలన చెడిపోయిన సంతానము నుండి, దేవుడే మనలను అలా సృష్టించాడు.
కష్టము బహిర్గతమయింది. ఈ స్థితిలో, దేవుడు తాను నీతిమంతులుగా తీర్చి రక్షించే వారి పట్ల, వారు అటువంటి ఉపకారములకు ఎంతమాత్రము అనర్హులైనప్పటికీ, చూపే అపారమైన గొప్ప కరుణను మనం గౌరవించి, పూజించాలి. మరియు ఆయన మనకు అన్యాయస్థుడిగా కనిపించినప్పుడు కూడా, ఆయన నీతిమంతుడని నమ్ముతూ, కనీసం ఆయన దైవిక జ్ఞానానికి మనం కొంతైనా మినహాయింపు ఇవ్వాలి. ఎందుకంటే, మానవ గ్రహణశక్తితో పరిశీలించినప్పుడు ఆయన న్యాయం నిజంగానే న్యాయమైనదిగా ప్రకటించబడితే, అది స్పష్టంగా దైవిక న్యాయం కాదు, కానీ మానవుని న్యాయానికి ఏమాత్రం భిన్నంగా ఉండదు. ఇప్పుడు, దేవుడు ఒక్కడే నిజమైన దేవుడని, అంతేకాకుండా మానవ హేతువుకు పూర్తిగా అంతుచిక్కనివాడని, అందుబాటులో లేనివాడని చూసినప్పుడు, అది సహజమే.
— నిశ్చయంగా, ఆయన న్యాయం కూడా అగమ్యగోచరంగా ఉండటం అవసరం. పౌలు ఇలా కేక వేస్తాడు: "దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమును గూర్చిన తెలివియు ఎంత గొప్ప ఐశ్వర్యము! ఆయన తీర్పులు ఎంత అగమ్యగోచరమైనవి, ఆయన మార్గములు ఎంత అగమ్యగోచరమైనవి." (రోమా 11:33)
వాటన్నిటిలోనూ అవి ఎందుకు న్యాయమైనవో మనం గ్రహించగలిగితే, ఇప్పుడు అవి అగమ్యంగా ఉండేవి కావు.
దేవునితో పోల్చినప్పుడు మానవుడు ఏపాటివాడు? ఆయన శక్తితో పోల్చినప్పుడు మన శక్తి ఎంతటిది? ఆయన పరాక్రమంతో పోల్చినప్పుడు మన బలం ఎంతటిది? ఆయన జ్ఞానంతో పోల్చినప్పుడు మన జ్ఞానం ఎంతటిది? ఆయన సంపదతో పోల్చినప్పుడు మన సంపద ఎంతటిది? ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయనకున్న సమస్తంతో పోల్చినప్పుడు మనకున్నదంతా ఏపాటిది?
విభాగం 33. ఉదాహరణ ద్వారా కష్టాన్ని ఖండించి, తగ్గించడం.
ఇప్పుడు, ప్రకృతి సూత్రాన్ని తప్ప మరే ఇతర సూత్రాన్ని ఉపయోగించకుండా, దేవుని శక్తి, బలం, జ్ఞానం, తెలివి, సంపద మరియు మనకున్న ప్రతిదీ ఆయన సంపదతో పోల్చినప్పుడు ఏమాత్రం సమానం కాదని మనం ఒప్పుకుందాం. మనలో ఉన్న ఈ వక్రత ఏమిటి?
760 761 762 దేవుని న్యాయాన్ని, తీర్పును మనం పట్టుకొని లాగుతూ, మన తీర్పుకే అంతటి ఘనతను ఆపాదించుకొని, దేవుని తీర్పును మనం గ్రహించగలమా, తీర్పు తీర్చగలమా, మరియు అంచనా వేయగలమా అని పరీక్షించుకుంటున్నాము కదా? అదే విధంగా, దైవిక తీర్పుతో పోల్చినప్పుడు మన తీర్పు శూన్యమని మనం ఎందుకు అనకూడదు?
దేవుని ఇతర లక్షణాలన్నీ అగమ్యమైనవని ఒప్పుకుంటున్నప్పుడు, దేవుని తీర్పును అగమ్యమైనదిగా అంగీకరించకపోవడం తన మూర్ఖత్వమని, తొందరపాటు చర్య అని మనస్సాక్షి ఒప్పుకోక తప్పడం లేదా అని వివేకాన్నే అడగండి. ఏమిటి! మిగతా అన్ని విషయాలలో మనం దేవునికి దైవిక మహిమ ఉందని అంగీకరిస్తాము; కేవలం ఆయన తీర్పు విషయంలోనే దానిని ఆయనకు నిరాకరించడానికి సిద్ధపడతాము, మరియు ఈ కొద్ది సమయం వరకైనా ఆయన నీతిమంతుడని నమ్మలేము. అయినప్పటికీ, ఆయన తన మహిమను బయలుపరిచిన తరువాత, ఆయన నీతిమంతుడని మరియు నీతిమంతుడిగానే ఉన్నాడని మనమందరం చూసి, అనుభూతి చెందుతామని ఆయన మనకు వాగ్దానం చేసాడు.
ఈ నమ్మకాన్ని ధృవీకరించడానికి, మరియు దేవుడు అన్యాయం చేస్తున్నాడని అనుమానించే దుష్ట దృష్టిని ఓదార్చడానికి నేను ఒక ఉదాహరణ ఇస్తాను.
ఇదిగో, దేవుడు ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని బాహ్య విషయాలలో ఏ విధంగా పరిపాలిస్తాడంటే, మీరు మానవ వివేకం యొక్క తీర్పును గమనించి, అనుసరిస్తే, ‘దేవుడు లేడు’ లేదా ‘అన్యాయమైన దేవుడు ఉన్నాడు’ అని చెప్పక తప్పదు. ఆ కవి చెప్పినట్లుగా, "దేవుళ్ళు లేరని నేను భావించాలని నన్ను తరచుగా ప్రేరేపిస్తారు." ఎందుకంటే, దుష్టులు అత్యంత సంపన్నులుగాను, మరోవైపు సజ్జనులు అత్యంత దురదృష్టవంతులుగాను ఉంటారనేది ఎంత నిజమో చూడండి. సామెతలు, మరియు సామెతలకు తల్లి అయిన అనుభవం కూడా, మనుషులు ఎంత దుష్టులైతే అంత అదృష్టవంతులని సాక్ష్యమిస్తున్నాయి. "దుష్టుల గుడారాలు అధికమగుచున్నవి," అని యోబు 12:6 చెబుతోంది. మరియు 73వ కీర్తన, ఈ లోకంలో పాపులు సంపదతో అధికమవుతున్నారని వాపోతుంది.
దుష్టులు వర్ధిల్లుతూ, సజ్జనులు శ్రమపడుట అనేది మానవులందరి తీర్పులో అత్యంత అన్యాయం కాదా అని నేను అడుగుతున్నాను.
అయినప్పటికీ, ప్రపంచ గమనం ఇంతే. ఇక్కడే అత్యంత మేధావులు సైతం దేవుడు లేడని నిరాకరించే స్థాయికి దిగజారారు, మరియు అదృష్టం తన ఇష్టానుసారం ప్రతిదాన్నీ వక్రీకరిస్తుందని నటించారు: ఎపిక్యూరియన్లు మరియు ప్లినీ అలాంటివారే. వీరిని అనుసరిస్తూ, అరిస్టాటిల్ తన ఆ ఆది స్వరూపాన్ని దుఃఖం నుండి విడిపించడానికి, తాను తప్ప ఉనికిలో ఉన్న మరే వస్తువునూ చూడలేనని అభిప్రాయపడ్డాడు; ఎందుకంటే అంత చెడును, అంతటిని చూడటం తనకు అత్యంత బాధాకరంగా ఉంటుందని అతను భావించాడు.
మరోవైపు, దేవుడు ఉన్నాడని నమ్మిన ప్రవక్తలు, దేవుని అన్యాయం అనే సూచనతో ఎక్కువగా ప్రలోభానికి గురవుతారు: ఉదాహరణకు యిర్మీయా.
యోబు, దావీదు, ఆసాఫు మరియు ఇతరులు. డెమోస్థనీస్ మరియు సిసిరో తాము చేయగలిగినదంతా చేసిన తర్వాత, ఒక దయనీయమైన మరణం రూపంలో తాము పొందిన ప్రతిఫలాన్ని పొందినప్పుడు, వారు ఏమి ఆలోచించి ఉంటారని మీరు ఊహిస్తున్నారు? అయినప్పటికీ, దేవుని ఈ అన్యాయం — ఇది అత్యంత సంభవనీయమైనది మరియు ఏ తర్కశక్తి గానీ, ప్రకృతి జ్ఞానం గానీ ఎదిరించలేని వాదనల ద్వారా ఊహించబడింది — సువార్త వెలుగు మరియు కృపాజ్ఞానం ద్వారా అత్యంత సులభంగా తొలగించబడుతుంది. దుష్టులు తమ శరీరంలో వర్ధిల్లుతారన్నది నిజమే, కానీ వారు తమ ఆత్మలలో నశించిపోతారని ఇవి మనకు బోధిస్తాయి.
ఈ విధంగా, పరిష్కరించలేని ఈ ప్రశ్నకు సంక్షిప్త పరిష్కారం ఒకే చిన్న వాక్యంలో మనకు లభిస్తుంది. 'ఈ జీవితం తరువాత ఒక జీవితం ఉంది, అందులో ఇక్కడ శిక్షించబడని మరియు బహుమానం పొందనిదంతా తరువాత శిక్షించబడుతుంది మరియు బహుమానం పొందుతుంది; ఎందుకంటే ఈ జీవితం రాబోయే జీవితానికి కేవలం ముందుమాట, లేదా ఆరంభం మాత్రమే.' కాబట్టి, వాక్యము మరియు విశ్వాసం నుండి తన శక్తిని పొందిన సువార్త వెలుగు ఎంత ప్రభావవంతమైనదంటే, అన్ని యుగాలలోనూ చర్చించబడి, ఎన్నడూ సమాధానం దొరకని ఈ ప్రశ్న, పూర్తిగా అంతమైపోయి, శాంతించింది. అయితే, వాక్యము మరియు విశ్వాసము యొక్క వెలుగు ఆగిపోయినప్పుడు, మరియు వాస్తవికత, అనగా సాక్షాత్తు దైవిక మహిమ, ఉన్నది ఉన్నట్లుగా వెల్లడి అయినప్పుడు ఏమి జరుగుతుందని మీరు అనుకుంటున్నారు? వాక్యము యొక్క వెలుగు, లేదా కృప యొక్క వెలుగులో పరిష్కరించలేని ఆ ప్రశ్నను, అప్పుడు మహిమ యొక్క వెలుగు అత్యంత సునాయాసంగా పరిష్కరించగలదని మీరు అనుకోవడం లేదా — ఎందుకంటే ప్రకృతి వెలుగుతో పరిష్కరించలేని ఒక ప్రశ్నను కృప యొక్క వెలుగు అంత తేలికగా పరిష్కరించింది కదా?
అందువల్ల, సాధారణ విభజన (ఇది ఒక మంచి విభజన) ప్రకారం, మూడు గొప్ప కాంతులు ఉన్నాయని అంగీకరించాలి — అవి స్వభావపు కాంతి, కృపా కాంతి, మరియు మహిమా కాంతి. స్వభావపు కాంతి ప్రకారం, మంచివాడు శ్రమపడటం, చెడ్డవాడు వర్ధిల్లడం న్యాయమని వివరించలేము. కానీ కృపా కాంతి ఈ ప్రశ్నను పరిష్కరిస్తుంది. కృపా కాంతి ప్రకారం, తన సొంత శక్తితో పాపం చేయడం తప్ప వేరే ఏమీ చేయలేని, మరియు అపరాధిగా ఉండే వ్యక్తిని దేవుడు ఎలా ఖండిస్తాడో వివరించలేము. ఈ సందర్భంలో, స్వభావపు కాంతి, అలాగే కృపా కాంతి కూడా, తప్పు దురదృష్టవంతుడైన మనిషిలో కాదని, అన్యాయస్థుడైన దేవునిలో ఉందని ప్రకటిస్తుంది. ఎందుకంటే వారు దేవుని గురించి వేరే విధంగా ఎలా తీర్పు తీర్చగలరు? ఆయన ఒక దుష్టునికి ఎలాంటి యోగ్యతలు లేకుండా, ఉచితంగా కిరీటం పెడతాడు; మరియు ఆయన మరొకరికి కిరీటం పెట్టడు, కానీ బహుశా తక్కువ దుష్టుడైన లేదా కనీసం ఎక్కువ దుష్టుడు కాని వాడిని ఖండిస్తాడు.
కానీ మహిమ వెలుగు వేరొక విషయాన్ని ప్రకటిస్తుంది. అది వచ్చినప్పుడు, ప్రస్తుతానికి ఊహకు అందని న్యాయమే తీర్పుగా ఉన్న దేవుడు అత్యంత న్యాయవంతుడని, మరియు ఇదే అత్యంత స్పష్టమైన న్యాయమని అది చూపిస్తుంది.