Search this journal
ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
View original page
పుస్తక సమీక్ష మరియు వ్యాఖ్యానం
అలాన్ హిర్ష్ ప్రకారం చర్చికి ఉన్న నిర్వచనాన్ని మరియు అది నమ్మదగినదో కాదో తెలుసుకోండి.
మరచిపోయిన మార్గాలు — మిషనల్ చర్చిని పునరుజ్జీవింపజేయడం, రచన: అలన్ హిర్ష్. గ్రాండ్ రాపిడ్స్, మిచిగన్: బ్రాజోస్ ప్రెస్, 2006. శాశ్వత విప్లవం: 21వ శతాబ్దపు చర్చి కోసం అపోస్తలిక ఊహ మరియు ఆచరణ, రచన: అలన్ హిర్ష్ మరియు టిమ్ క్యాచిమ్. శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో, కాలిఫోర్నియా: జోస్సీ-బాస్, 2012.
మిషనల్ చర్చి ఉద్యమాన్ని అనుసరిస్తున్న వారిలో దాదాపు ఎవరూ అలాన్ హిర్ష్ గురించి విని ఉండరు, ఆయనను మన కాలపు ప్రముఖ మిషనల్ ఆలోచనాపరులలో ఒకరిగా పిలుస్తారు. హిర్ష్ విశ్వవిద్యాలయంలో వ్యాపారం మరియు మార్కెటింగ్ అభ్యసించారు, ఆ తర్వాత ఆస్ట్రేలియాకు వెళ్లి, అక్కడ ఆస్ట్రేలియన్ కాలేజ్ ఆఫ్ థియాలజీలో సెమినరీ చదివారు. పట్టభద్రుడయ్యాక, 1989లో హిర్ష్ సౌత్ మెల్బోర్న్ చర్చ్ ఆఫ్ క్రైస్ట్లో పాస్టర్ అయ్యారు. తరువాతి 15 సంవత్సరాలు, హిర్ష్ పాస్టర్గా సేవ చేశారు. ఆయన మెల్బోర్న్లోని అణగారిన మరియు పేద ప్రజలతో కలిసి పనిచేశారు. ఈ అనుభవం నుండి, హిర్ష్ తన మిషనల్ సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశారు. ఆయన "మిషనల్ పుస్తకాల గ్రంథాలయం" రాశారు. 1 అయితే, ఆయన రాసిన రెండు పుస్తకాలు ప్రత్యేకంగా ఆయన మిషన్ నమూనాని నిర్వచిస్తాయి: 2006లో మొదటిసారి ప్రచురించబడిన 'ది ఫర్గాటెన్ వేస్' మరియు 2012లో ప్రచురించబడిన 'ది పర్మనెంట్ రెవల్యూషన్'. హిర్ష్ 'ది ఫర్గాటెన్ వేస్'ను తన "మహా గ్రంథం"గా మరియు "అపోస్తలిక ఉద్యమం యొక్క దృగ్విషయ శాస్త్రం"గా పరిగణిస్తారు. 2 హిర్ష్ యొక్క ‘ది పర్మనెంట్ రెవల్యూషన్’ అనే పుస్తకం అపోస్తలిక ఉద్యమాలలో (మరియు వాటి కొరకు) పరిచర్య మరియు నాయకత్వ స్వభావంపై దృష్టి పెడుతుంది... అయితే ఇది పౌలు తన సంఘశాస్త్ర ప్రాథమిక గ్రంథమైన ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో వివరించిన పంచవిధ వరాల సంక్లిష్టత యొక్క విస్తృత సందర్భంలో అలా చేస్తుంది.” 3 హిర్ష్, ‘ది పర్మనెంట్ రెవల్యూషన్’ను ‘ది ఫర్గాటెన్ వేస్’లోని అపోస్తలిక వాతావరణం యొక్క ‘mDNA’తో పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉన్నట్లుగా వర్ణిస్తాడు. 4 కొంచెం ఎక్కువ “సాంప్రదాయ” సంఘ పరిభాషలో చెప్పాలంటే, ‘ది ఫర్గాటెన్ వేస్’ “సంఘం” అయితే, ‘ది పర్మనెంట్ రెవల్యూషన్’ “పరిచర్య.” సమకాలీన సంఘం క్రీస్తు సంఘం మరియు అపోస్తలిక, పౌలు పరిచర్య లేదా నాయకత్వం గురించిన బైబిల్ దృక్పథాన్ని కోల్పోవడం లేదా అపార్థం చేసుకోవడం వలనే అపోస్తలిక మిషనరీ శక్తిని కోల్పోయినట్లు హిర్ష్ ఆపాదించాడు కాబట్టి, ఈ రెండు పుస్తకాలు ముఖ్యమైనవి మరియు అతని వాదనలను పరిగణనలోకి తీసుకోవడానికి సమయం కేటాయించడం విలువైనది.
హిర్ష్ తన ‘ది ఫర్గాటెన్ వేస్’ అనే పుస్తకంలో తన మిషనల్ సిద్ధాంతంలోని ముఖ్యమైన అంశాలను అభివృద్ధి చేసి, వివరిస్తాడు. తన పుస్తకం ఎక్లేసియా యొక్క మరింత ప్రామాణికమైన వ్యక్తీకరణను ప్రదర్శిస్తుందని, మరియు 21వ శతాబ్దపు సవాళ్ల దృష్ట్యా “వారసత్వంగా వచ్చిన సూత్రాలు” ఇకపై పనిచేయవని అతను నమ్ముతాడు (పేజీ 16). హిర్ష్ తన పుస్తకాన్ని “మిషనల్ ఎక్లేసియాలజీ” వర్గానికి చెందినదిగా గుర్తిస్తాడు. కాన్స్టాంటైన్ తర్వాత మరియు క్రైస్తవ మతం చట్టబద్ధం అయిన తర్వాత, చర్చి సంస్థాగతమైనప్పుడు, అది చర్చిగా మరియు మిషనల్గా ఉండటంలోని లేఖనాధారిత పునాదుల నుండి వైదొలగిందనేది హిర్ష్ యొక్క ప్రాథమిక సిద్ధాంతం. క్రీ.శ. 100లో సుమారు 25,000 మంది నుండి క్రీ.శ. 310 నాటికి 20,000,000 మందికి చర్చి ఎలా పెరిగిందో హిర్ష్ కనుగొనడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. అతను ఇలా అడుగుతాడు, “అయితే, తొలి చర్చి దీన్ని ఎలా చేసింది? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వడం ద్వారా, మన కాలంలో మరియు మన సందర్భంలో చర్చి మరియు మిషన్కు సంబంధించిన ప్రశ్నకు బహుశా మనం సమాధానం కనుగొనవచ్చు. ఎందుకంటే దీనిలోనే చర్చి యొక్క అత్యంత ప్రామాణికమైన రూపంలో శక్తివంతమైన మర్మం ఉంది” (పేజీలు 18–19).
View original page
హిర్ష్, తొలి చర్చి వృద్ధిలోని "అపోస్తలిక మేధస్సు"ను, కమ్యూనిస్ట్ విప్లవం తర్వాత చైనాలోని క్రైస్తవ చర్చి (త్రి-స్వభావం చర్చి) వృద్ధితో పోలుస్తాడు. హిర్ష్ ఇలా పేర్కొన్నాడు, "చర్చి చరిత్రలో అత్యంత ముఖ్యమైన పరివర్తనాత్మక క్రైస్తవ ఉద్యమాన్ని మనం చైనా దృగ్విషయంలో చూస్తున్నాము" (పేజీ 19). అతను చైనా చర్చి వృద్ధిని తొలి చర్చి వృద్ధితో పోలుస్తూ, "మరియు గుర్తుంచుకోండి, తొలి చర్చి మాదిరిగానే, ఈ ప్రజల వద్ద చాలా తక్కువ బైబిళ్లు ఉండేవి (కొన్నిసార్లు వారు ఒక గృహ చర్చికి కేవలం ఒక పేజీని పంచుకుని, ఆ తర్వాత ఆ పేజీని మరొక గృహ సమూహంతో మార్చుకునేవారు). వారికి వృత్తిపరమైన మతగురువులు లేరు, అధికారిక నాయకత్వ నిర్మాణం లేదు, కేంద్ర సంస్థ లేదు, సామూహిక సమావేశాలు లేవు, అయినప్పటికీ వారు విపరీతంగా పెరిగారు. ఇది ఎలా సాధ్యం? వారు దీన్ని ఎలా చేశారు?" (పేజీ 19). అతను ఇటీవలి చరిత్ర నుండి తొలి చర్చి వంటి వృద్ధికి మరో రెండు చారిత్రక ఉదాహరణలను అందిస్తాడు. 1776లో అమెరికా జనాభాలో 2 శాతం కంటే తక్కువగా ఉన్న మెథడిజం, 1850 నాటికి 34 శాతానికి పైగా పెరిగిందని ఆయన ఉదహరించారు. ఆయన చెప్పిన మరో ఉదాహరణ పెంటకోస్టలిజం పెరుగుదల. ఇది 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో నిరాడంబరంగా మొదలై, 20వ శతాబ్దం చివరి నాటికి 40 కోట్లకు పైగా జనాభాను చేరుకుంది, మరియు 21వ శతాబ్దం మధ్య నాటికి ఈ సంఖ్య 100 కోట్లను దాటుతుందని అంచనాలు ఉన్నాయి. హిర్ష్ ఇలా అడుగుతారు, "వారు అది ఎలా సాధించారు?" (పేజీ 19).
వేగవంతమైన చర్చి వృద్ధికి సంబంధించిన ఈ ఉదాహరణలను హిర్ష్ "ప్రమాదకరమైన కథలు" అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే అవి స్థిరపడిన చర్చిని సవాలు చేస్తాయి. తన పుస్తకం యొక్క లక్ష్యం "ఈ దృగ్విషయానికి ఒక పేరు పెట్టడానికి ప్రయత్నించడం మరియు దానిని ఏర్పరిచే అంశాలను గుర్తించడానికి ప్రయత్నించడం" అని ఆయన పేర్కొన్నారు (పేజీ 19). హిర్ష్ వేగవంతమైన చర్చి వృద్ధి అనే "దృగ్విషయాన్ని" "అపోస్తలిక మేధస్సు" అని, మరియు దానిని ఏర్పరిచే అంశాలను "mDNA" (మిషనల్ DNA) అని పిలుస్తారు. తొలి చర్చి మరియు చైనీస్ చర్చి రెండింటి వృద్ధిలోనూ, హింస ఒక కీలకమైన అంశమని హిర్ష్ గుర్తించారు. "హింస వారిని ఏ విధమైన కేంద్రీకృత మత సంస్థపై ఆధారపడకుండా దూరం చేసింది మరియు వారి ప్రాథమిక సువార్త సందేశానికి మరింత దగ్గరగా, స్థిరంగా జీవించేలా చేసింది... అది వారిని మలినాల నుండి మరియు అనవసరమైన చర్చి సంబంధిత ఆడంబరాల నుండి శుద్ధి చేసింది. సువార్తకు నిజాయితీగా ఉండటం ద్వారానే వారు అపోస్తలిక మేధస్సు యొక్క శక్తిని వెలికితీశారు" (పేజీ 20). దేవుని ప్రజలందరూ “తొలి క్రైస్తవ ఉద్యమానికి శక్తినిచ్చే మరియు ప్రస్తుతం చైనాలోని రహస్య సంఘంలో వ్యక్తమవుతున్న అవే శక్తులను తమలో కలిగి ఉన్నారు” అని హిర్ష్ వాదిస్తున్నారు. అపోస్తలిక మేధస్సు (సువార్త యొక్క మరియు దేవుని ప్రజల యొక్క ప్రాథమిక మిషనరీ శక్తులు) మీలో, నాలో, మరియు ఏ కాలంలోనైనా యేసును విశ్వాసంగా అనుసరించాలని కోరుకునే ప్రతి స్థానిక సంఘంలో నిద్రాణంగా ఉంది. దానిని ఎలా పొందవచ్చో మరియు ప్రేరేపించవచ్చో మనం కేవలం మరచిపోయాము” (పేజీ 21). ఈ అపోస్తలిక మేధస్సును పొందడంలో పాఠకులకు సహాయపడి, తద్వారా సంఘాన్ని మరోసారి పునరుజ్జీవింపజేయవచ్చని హిర్ష్ పుస్తకం పేర్కొంటోంది.
తన పుస్తకం “మత సంస్థాగతవాదం”పై స్థిరమైన విమర్శను అందిస్తుందని హిర్ష్ పేర్కొన్నారు. “సంస్థాగతవాదం” స్వతహాగా చెడ్డదని తాను భావించడం లేదని, కానీ తొలి క్రైస్తవ సమాజం, చైనీస్ క్రైస్తవ సమాజం (మరియు ఇతర అభివృద్ధి చెందుతున్న చర్చిలు)పై తాను చేసిన విశ్లేషణలో, “దేవుని ప్రజలు తమ సహజీవనంలో మనం చర్చి సంస్థగా గుర్తించేవి చాలా తక్కువగా ఉన్నప్పుడు మరింత శక్తివంతంగా ఉంటారు” (పేజీ 23) అని ఆయన స్పష్టం చేయాలనుకుంటున్నారు. ఈ విమర్శ చాలా మంది పాశ్చాత్య మత నాయకులకు సవాలుగా ఉంటుందని హిర్ష్ గుర్తించారు, ఎందుకంటే వారు మత సంస్థాగతవాదం యొక్క ఫలితమే. అయినప్పటికీ, తన వివరణను పూర్తిగా వినమని ఆయన పాఠకులను ప్రోత్సహిస్తున్నారు. ఆయన తన పుస్తకాన్ని సెక్షన్ 1 మరియు సెక్షన్ 2గా విభజించారు. సెక్షన్ 1 కథనాత్మక శైలిలో హిర్ష్ యొక్క కొన్ని అనుభవాలను వివరిస్తుంది. సెక్షన్ 2 అపోస్టోలిక్ జీనియస్ మరియు mDNA యొక్క అంశాలను వివరిస్తుంది.
View original page
సెక్షన్ 1, హిర్ష్ తన సెమినరీ శిక్షణను పూర్తి చేసిన వెంటనే సౌత్ మెల్బోర్న్ చర్చ్ ఆఫ్ క్రైస్ట్లో పొందిన అనుభవాన్ని వివరిస్తుంది. సంస్థాగతవాదంపై తన విమర్శకు అనుగుణంగా, హిర్ష్ సెమినరీ విద్యపై విమర్శతో ప్రారంభిస్తాడు, “నా సెమినరీ శిక్షణలో ఏదీ ఆ సంవత్సరాల అనుభవానికి నన్ను సిద్ధం చేయలేదని నేను చెప్పాలి. నా విద్యలోని ప్రతిదీ చర్చి యొక్క స్థిరపడిన, మరింత సంస్థాగత రూపాలను కొనసాగించడానికే ఉద్దేశించబడింది. అందించబడిన సబ్జెక్టులలో అత్యధిక భాగం సైద్ధాంతికమైనవి మరియు వాటిని సిద్ధాంతకర్తలు బోధించారు, ఆచరణకర్తలు కాదు. కాబట్టి మేము ప్రయాణంలోనే నేర్చుకోవలసి వచ్చింది” (పేజీ 30). పుస్తకంలో తరువాత, హిర్ష్ ఇలా పేర్కొన్నాడు, “నాయకత్వం, లేదా దాని లేకపోవడం, చర్చి యొక్క పునరుద్ధరణకు లేదా పతనానికి ఒక ముఖ్యమైన కీలకం” (పేజీ 120). ఈ నాయకత్వ బలహీనతకు “నాయకత్వానికి శిక్షణ ఇవ్వడానికి మరియు ఆమోదించడానికి బాధ్యత వహించిన ఏజెన్సీలు మరియు వ్యక్తులే” కారణమని హిర్ష్ నమ్ముతాడు (అదే పుస్తకంలో). గత కొన్ని శతాబ్దాలుగా చర్చి నాయకులకు ఎలా శిక్షణ ఇవ్వబడిందో ప్రశ్నించాలని హిర్ష్ పాఠకులను కోరతాడు. సెమినరీ విద్యలో ఒక ముఖ్యమైన సమస్య ఏమిటంటే, అది కాబోయే నాయకుడిని "సాధారణ జీవితం మరియు పరిచర్య సందర్భం నుండి వేరు చేసి, కొంతవరకు ఏకాంత వాతావరణంలో చదువుకునేలా చేస్తుంది" అని అతను నమ్ముతాడు (పేజీ 120). యేసు నాయకులకు మరియు శిష్యులకు ఈ విధంగా శిక్షణ ఇవ్వలేదని హిర్ష్ వాదిస్తాడు. గ్రీకు "అకాడమీ" నమూనా గురించి యేసుకు బాగా తెలుసునని, కానీ యేసు బోధించడానికి ఆ నమూనాను ఉపయోగించలేదని కూడా అతను 113లో పేర్కొన్నాడు.
2012లో రాసిన హిర్ష్ యొక్క 'ది పర్మనెంట్ రెవల్యూషన్'లో, అతను సెమినరీ విద్యపై తన విమర్శను మరింత విస్తరించాడు. అతను ఇలా రాశాడు:
మతపరమైన సెమినరీ దీనికి ఒక చక్కటి ఉదాహరణ. అన్ని ఆలోచనలు మరియు నాయకత్వ శిక్షణను నిర్వహించడానికి ఒక సంస్థను ప్రత్యేకంగా ఏర్పాటు చేస్తే, స్థానిక చర్చి ఇకపై ఈ కష్టమైన పనిని స్వయంగా చేయనవసరం లేదని నమ్ముతుంది. ఫలితంగా, అది సోమరిగా మారి బాహ్య సంస్థపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మనం జాగ్రత్తగా ఉండకపోతే, బాహ్య శిక్షణ మరియు లైసెన్సింగ్ సంస్థలను సృష్టించడం ఒక ఉద్యమానికి మరణశాసనం కావచ్చు మరియు సంస్థాగతవాదం వైపు మొగ్గును పెంచవచ్చు” (కిండిల్ లొకేషన్: 6505).
సెమినరీ విద్యపై ఫిర్యాదులు కొత్తవేమీ కావు మరియు అవి వివిధ మత శాఖలలో తరచుగా వినిపిస్తూ ఉంటాయి. చర్చి నాయకులను అభివృద్ధి చేయడానికి సెమినరీ విద్య ఒక ఆటంకంగా ఉందని, మరియు అది చర్చిని సంస్థాగతం చేయడానికి దారితీసే ఒక సాధనంగా ఉందని హిర్ష్ గుర్తించారు. అధికారిక, విద్యాపరమైన సెమినరీ శిక్షణ కంటే, స్థానిక సంఘంలోనే పరిచర్య మరియు నాయకత్వ శిక్షణ ఇవ్వడానికే హిర్ష్ మొగ్గు చూపినట్లు కనిపిస్తుంది. హిర్ష్ స్వయంగా ఆ విద్యాసంస్థలో భాగం కాకముందే సెమినరీ విద్య గురించి ఈ విధంగా వ్రాశారనేది గమనించదగ్గ విచిత్రం. 2015 నాటికి, హిర్ష్ వీటన్ కాలేజీలోని మిషనల్ చర్చ్ మూవ్మెంట్ కార్యక్రమంలో ప్రొఫెసర్గా పనిచేస్తున్నారు.
హిర్ష్ రాసిన ‘ది ఫర్గాటెన్ వేస్’ పుస్తకం యొక్క సారాంశం చర్చి శాస్త్రం మరియు చర్చి నాయకత్వం (లూథరన్ పరిభాషలో చర్చి మరియు పరిచర్య) చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉంది. హిర్ష్ ప్రకారం, చర్చికి తగ్గించలేని కనీస నిర్వచనం “ఒక ఒడంబడిక సంఘం” మరియు అది “యేసుపై కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది.” యేసుతో అర్థవంతమైన కలయిక ఫలితంగా “ఆరాధన, అనగా యేసు ద్వారా మన జీవితాలను దేవునికి తిరిగి అర్పించడం; శిష్యరికం, అనగా యేసును అనుసరించడం మరియు క్రమంగా ఆయనలా మారడం; పరిచర్య, అనగా ఆయన ప్రజల కార్యకలాపాల ద్వారా దేవుని పరిచర్యను విస్తరించడం” కలుగుతుందని హిర్ష్ ఇంకా పేర్కొన్నారు (పేజీ 40). హిర్ష్ ఇలా పేర్కొన్నారు, “‘చర్చి’ అని పిలువబడే ఒక సంక్లిష్టమైన దృగ్విషయాన్ని సృష్టించడానికి ప్రతిదీ ఒకదానికొకటి తెలియజేస్తుంది” (అదే పుస్తకం). చర్చి గురించిన హిర్ష్ నిర్వచనాన్ని, ఆగ్స్బర్గ్ ఒప్పుకోలు, ఆర్టికల్ VII లోని నిర్వచనంతో పోల్చి చూడండి: “ఒకే పవిత్రమైన చర్చి శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండాలని మా చర్చిలు బోధిస్తాయి. చర్చి అనేది పరిశుద్ధుల సమాజం, దీనిలో సువార్త స్వచ్ఛంగా బోధించబడుతుంది మరియు సంస్కారాలు సరిగ్గా నిర్వహించబడతాయి.” హిర్ష్ నిర్వచనంలో "వాక్యం" (మరియు బహుశా "సంస్కారాలు") ఉండగలిగినప్పటికీ, ఆగ్స్బర్గ్ ఒప్పుకోలులో వలె అవి ప్రాథమికమైనవి కావు. ఆగ్స్బర్గ్ ఒప్పుకోలు యొక్క అపాలజీ, ఆర్టికల్ IV, 33/154కి విరుద్ధంగా, హిర్ష్ "ఆరాధన"ను "మన జీవితాలను తిరిగి దేవునికి అర్పించడం"గా నిర్వచించాడు: "పాప క్షమాపణను క్రీస్తులో వెతకాలి అనే అభిప్రాయంతో ఆ స్త్రీ వచ్చింది. ఈ ఆరాధనే క్రీస్తుకు చేసే అత్యున్నత ఆరాధన. ఆమె క్రీస్తు గురించి ఇంతకంటే గొప్పది ఏదీ ఆలోచించదు. ఆయన నుండి పాపక్షమాపణ కోరడమే నిజంగా మెస్సీయను అంగీకరించడమయింది." హిర్ష్ యొక్క సంఘశాస్త్రం మరియు ఆరాధన నిర్వచనం, లూథరన్ ఒప్పుకోలులలో అంగీకరించిన దానికంటే ప్రాథమికంగా కాకపోయినా, గణనీయంగా భిన్నమైనవి. వాస్తవానికి, సంఘశాస్త్రంపై హిర్ష్ యొక్క దృక్పథం లూథరన్ ఒప్పుకోలులతో పొసగదు. హిర్ష్ ఇలా కూడా పేర్కొన్నాడు, "'పోషించబడటానికి' అలవాటుపడిన ప్రజలు సాధారణంగా నిష్క్రియాత్మకత నుండి క్రియాశీలతకు మారడానికి ఇష్టపడరు" (పేజీ 47). అయినప్పటికీ, లూథరన్ వేదాంతం క్రీస్తు ప్రజలు క్రీస్తు వాక్యం మరియు సంస్కారముల ద్వారా పోషించబడటంపై దృష్టి పెడుతుంది. నేటి సంఘంతో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక సమస్య ఏమిటంటే, అది సంఘం గురించిన క్రొత్త నిబంధన భావన నుండి వైదొలగడమేనని హిర్ష్ యొక్క సిద్ధాంతం అని, మరియు సంఘం గురించిన అతని దృక్పథం లూథరన్ విశ్వాస ప్రకటనలతో ఏకీభవించదని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, లూథరన్లు హిర్ష్ సిద్ధాంతాన్ని మాత్రమే కాకుండా అతను ప్రతిపాదించిన పరిష్కారాన్ని కూడా ప్రశ్నించేలా ఇది తప్పక చేస్తుంది.
View original page
View original page
View original page
View original page
