Search this journal
ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
View original page
ప్రపంచ చర్చిలో సంస్కరణ సత్యం: లాటిన్ అమెరికా
నీతిమంతులుగా తీర్చే దేవుడు మానవునికి తీసుకురావాలని కోరుకుంటున్న రక్షణను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?
మార్టిన్ లూథర్ కాలం తర్వాత మూడు శతాబ్దాలకు లాటిన్ అమెరికాలో లూథరన్ సంస్కరణ శాశ్వతంగా స్థాపించబడింది. మతపరమైన, విద్యాసంబంధమైన, సాంస్కృతిక, సామాజిక మరియు సహాయక సంస్థలు స్థాపించబడ్డాయి మరియు జనాభాలోని వలస వచ్చిన మైనారిటీ సమూహాలపై, ముఖ్యంగా జర్మన్ సంతతికి చెందిన వారిపై దృష్టి సారించాయి. ముఖ్యంగా ఇరవయ్యవ శతాబ్దం రెండవ భాగం తర్వాత, లూథరన్ చర్చిలు తమను తాము జనాభా సమూహాల కోసం పనిచేసే మిషనరీ సంస్థలుగా ప్రదర్శించుకోవడానికి ప్రయత్నించాయి. ఆ తర్వాత జాతి మైనారిటీ చర్చిల లక్షణాలకు సంబంధించి కొన్ని మార్పులు జరిగాయి. అయినప్పటికీ, ఉదాహరణకు బాప్టిస్టులు లేదా ముఖ్యంగా గత 50 సంవత్సరాలలో పెంటకోస్టల్స్ వంటి ఇతర కాథలికేతర క్రైస్తవ సమూహాల వలె, లూథరన్లు లాటిన్ అమెరికన్ జనాభా సందర్భంలో ఎన్నడూ అంతగా ప్రవేశించలేదు.
లాటిన్ అమెరికాలో లూథరన్ల సొంత ఆకర్షణ గురించి మనం అడిగితే, కనీసం నేటి లూథరన్ల సంఖ్యను మరియు వారి సంఘాలను పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, అది ఖచ్చితంగా అసంఖ్యాక ప్రజలను సువార్తలోకి మార్చడానికి సంబంధించినది కాదు. అనేక దశాబ్దాల తర్వాత కూడా లూథరన్ల సంఖ్య స్థిరంగా ఉంది లేదా తగ్గుతోంది. లాటిన్ అమెరికాలో లూథరన్ల చారిత్రక సహకారం గురించి ఇతర సంస్కరణ-సంబంధిత చర్చి సంస్థల ప్రతినిధులను వారి అభిప్రాయం అడిగితే, వారు సాధారణంగా తాము అందించిన అత్యంత నాణ్యమైన వేదాంత శిక్షణను ప్రముఖంగా ప్రస్తావిస్తారు. ఇది కేవలం లూథరన్లకు మాత్రమే ప్రత్యేక ప్రయోజనంగా భావించబడదు, కానీ ఇతర క్రైస్తవ సమూహాల నుండి వచ్చిన వేదాంత మరియు చర్చి నాయకులకు కూడా వేదాంత విద్యను అందించినట్లుగా పరిగణించబడుతుంది.
పరిగణించవలసిన మరో విషయం ఏమిటంటే, నేటి వరకు, లాటిన్ అమెరికాలోని సంస్కరణ వారసుల (అంటే ప్రొటెస్టెంట్ల) బోధన, కృప మరియు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సందేశంతో పాక్షికంగా మాత్రమే ముడిపడి ఉంది. బయటి నుండి చూస్తే, సువార్తికుల విశ్వాసం తరచుగా "ఏది అనుమతించబడింది మరియు ఏది అనుమతించబడలేదు" అనే దానిపై ప్రత్యేకంగా దృష్టి సారించే ఒక రకమైన మతంగా గ్రహించబడుతుంది. అంటే, లూథరన్ సువార్త విశ్వాస కేంద్రం, విశ్వాసుల ప్రవర్తనను నిర్దేశించడానికి నియమాలను మరియు నిబంధనలను సూచించడంపై దాదాపు ప్రత్యేకంగా దృష్టి సారించే ఒక రకమైన నైతికవాదంగా బయటి పరిశీలకులచే గ్రహించబడుతుంది. వాస్తవానికి, దేవుని కృప యొక్క సువార్తను మరియు నీతి కార్యముల ద్వారా ఇతరులపై జరిగే అణచివేత నుండి విమోచనను ప్రకటించాలనే ఉద్దేశం చాలా తరచుగా మాటలు మరియు చేతల ద్వారా సాక్ష్యమివ్వబడదు. అందువల్ల, లేఖనాల నుండి మరియు లూథరన్ విశ్వాస ప్రకటనల నుండి మనకు తెలిసినట్లుగా, కృప మరియు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే దృక్పథంలో ఈ సాక్ష్యం చాలాసార్లు బయటి పరిశీలకులచే గ్రహించబడదు.
View original page
లాటిన్ అమెరికాలో, ముఖ్యంగా లూథరన్ల రూపంలో, సంస్కరణ ఉద్యమ వారసుల చారిత్రక ఉనికి గురించిన ఈ అవగాహన కేవలం ఒక విమర్శనాత్మక సమీక్షకు అతీతమైనది. దానిని ఒక సవాలుగా, ఒక అవకాశంగా, తన పరిచర్యను కొనసాగించడానికి దేవుడు తన లాటిన్ అమెరికన్ లూథరన్ ప్రజలకు అప్పగించిన ఒక నిబద్ధతగా చూడాలి. దేవుని పరిచర్యలో పాలుపంచుకునే వారందరికీ అవసరమైన, అర్హత కలిగిన వేదాంత విద్యను అందించడంలో లూథరన్లు దోహదపడతారనే బాహ్య గుర్తింపు చాలా ముఖ్యం. ఈ వేదాంత విద్యకు కేంద్రంగా లాటిన్ అమెరికా మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ప్రజల కోసం సంస్కరణ సత్యం ఉండాలి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా, వివిధ కాలాలలో మరియు సందర్భాలలో, ఈ సవాలు లూథరన్ నాయకులను కదిలించి, సంస్కరణ సత్యానికి అనుగుణంగా ఒప్పుకోవడానికి, వ్యాఖ్యానించడానికి, బోధించడానికి, నేర్పడానికి మరియు జీవించడానికి మార్గాలను గుర్తించేలా చేసింది. లీప్జిగ్లో నాకు చిరస్మరణీయమైన ప్రొఫెసర్ అయిన హెల్మార్ జున్ఘాన్స్, నా నీతిబాహ్యమైన, పెట్టుబడిదారీ దేశమైన బ్రెజిల్తో పోలిస్తే, క్రైస్తవులకు శిలువ ఇతర మార్గాలలో ప్రత్యక్షమైన ఒక యూరోపియన్, నీతిలేని, సామ్యవాద దేశం యొక్క సందర్భంలో సంస్కరణ సత్యం గురించిన ప్రశ్న ఎంత ముఖ్యమైనదో నాకు చూపించారు. సంస్కరణ సత్యం గురించి ఆయన రాసిన విధానం, లూథర్ యొక్క వేదాంతం యొక్క ఇతివృత్తాన్ని వివరించడం, ఇరవై ఒకటవ శతాబ్దంలో లాటిన్ అమెరికాలో సంస్కరణ సత్యం పట్ల మన నిబద్ధత గురించి మాట్లాడటానికి నాకు సహాయపడుతుంది.
(1532) ను వివరిస్తూ, దేవుని మరియు మానవుని గురించిన జ్ఞానమే నిజమైన మరియు దైవిక వేదాంత జ్ఞానం అని లూథర్ అంటాడు. అంటే, నీతిమంతునిగా తీర్చే దేవునికి మరియు పాపియైన మానవునికి సంబంధించి, దేవుని మరియు మానవుని గురించిన జ్ఞానం. అందువల్ల, వేదాంతశాస్త్రం యొక్క లక్ష్యం దోషి మరియు శిక్షకు గురైన వ్యక్తి, మరియు నీతిమంతునిగా తీర్చే విమోచకుడైన దేవుడు (WA 40 II, 328, 1s). ఈ విధంగా, లూథర్ దోషిని నీతిమంతునిగా తీర్చే దేవుని ముందు ఉంచుతాడు. అంటే, అతని దృష్టిలో వేదాంతశాస్త్రం యొక్క అసలైన విషయం, కీలకమైన ఆందోళన, ప్రధాన ఆసక్తి, తన కార్యాలను చేసే దేవుడే. ప్రజల వైపు తన దృష్టిని మళ్ళించి, వారి భయంకరమైన స్థితిలో వారిని వెతికేది దేవుడే. ఇదంతా దేవుని వాక్యానికి సంబంధించినది. దేవుడు తన వాక్యాన్ని పలుకుతూ పనిచేస్తాడు. దేవుని వాక్యం శూన్యం నుండి ప్రతిదాన్నీ సృష్టిస్తుంది మరియు జీవం లేనిచోట జీవాన్ని పుట్టిస్తుంది. పాపి రక్షణ కొరకు, దేవుడు తన శక్తి ద్వారా, తన వాక్యం ఆధారంగా సంభాషణాత్మక ప్రక్రియలో సమస్తమును చేస్తాడు.
Luke 1:49 గురించి: "సర్వశక్తిమంతుడైన ఆయన నాకు గొప్ప కార్యములు చేసెను," అనే వాక్యానికి అర్థం ఏమిటంటే, ఎవరూ ఏమీ చేయరు, కేవలం దేవుడు మాత్రమే ప్రతిదీ నడిపిస్తాడు అని లూథర్ తన మాగ్నిఫికాట్ వ్యాఖ్యానంలో (1521) చెప్పాడు. ఆయనే అన్నింటినీ జరిగించును. సృష్టి యొక్క కార్యాలన్నీ దేవుని కార్యాలే. అపోస్తలిక విశ్వాస ప్రమాణంలోని "సర్వశక్తిమంతుడు" అనే పదాన్ని ఈ సందర్భంలోనే అర్థం చేసుకోవాలి. దేవుడు "సర్వశక్తిమంతుడు" ఎందుకంటే అన్నింటిలో, అన్నిటి ద్వారా మరియు అన్నింటికీ పైన, ప్రతిదీ కేవలం ఆయన శక్తితోనే జరిగించును. ఈ కారణంగానే దేవుడు ఆరాధించబడతాడు.
తన వృత్తి జీవితంలో అతి త్వరలోనే లూథర్ ఆ అవగాహనకు వచ్చాడు. ఇది "సంస్కరణ ఆవిష్కరణ" అని పిలవబడే దానిలో కూడా ఉంది. లేఖనంలోని "దేవుని నీతి" అనే పదబంధం యొక్క అర్థాన్ని కనుగొనడానికి లూథర్ తనను తాను హింసించుకున్నాడు. అతని పూర్వ జ్ఞానం ప్రకారం, దేవుని నీతి అనేది ఒక వ్యక్తి తన సొంత సంకల్పం మరియు బలం ద్వారా నెరవేర్చుకోవలసిన నీతి. దేవుని నీతిని నెరవేర్చడానికి తన శక్తియుక్తులన్నిటినీ వెచ్చించినప్పటికీ, లూథర్ నిరాశలో కూరుకుపోయాడు. ఇది అతడు దేవుణ్ణి ద్వేషించేలా చేసింది. అతడు దేవుణ్ణి ద్వేషించాడు, ఎందుకంటే తన సంకల్పం మరియు బలం ద్వారా తాను ఎప్పటికీ నెరవేర్చలేని దానిని దేవుడు తన నుండి ఆశించాడు. అయితే, లూథర్ నిరాశలోనే ఉండిపోలేదు. పరిశుద్ధ పౌలు "దేవుని నీతి" అని పిలిచే దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి అతడు పోరాడాడు. రోమా 1:16 మొదలైన వచనాలను వ్యాఖ్యానిస్తూ, పౌలు దృష్టిలో "దేవుని నీతి" అంటే దేవుడు ఇచ్చే నీతి అని, దేవుడు తన కరుణ ద్వారా విశ్వాసిని పిలిచి, విశ్వాసం ద్వారా అతడిని నీతిమంతునిగా చేసి, అతనిలో నెరవేరుస్తాడని లూథర్ నిర్ధారించాడు. అదే సమయంలో ఆయన లేఖనంలోని ఇతర వ్యక్తీకరణలను కూడా అర్థం చేసుకున్నాడు: “దేవుని శక్తి,” అంటే దేవుడు తన ప్రజలను శక్తిమంతులుగా చేసే శక్తి; “దేవుని జ్ఞానం,” అంటే ఆయన తన ప్రజలను జ్ఞానులుగా చేసే శక్తి; మరియు ఇతర వ్యక్తీకరణల విషయంలో కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది. ఈ సందర్భాలన్నింటిలోనూ, దేవుడే ప్రజలకు ఈ లక్షణాలను ప్రసాదిస్తాడు. మరి మానవులు ఏమి చేయగలరు? వారు దేవుని కార్యాన్ని తమకు జరగనివ్వడం, దానిని సహించడం, దాని బాధను అనుభవించడం మాత్రమే చేయగలరు. అందుకే లూథర్ తరువాత ఈ నీతిని “నిష్క్రియ నీతి” అని పిలిచాడు, ఎందుకంటే మనం దానిని పిలుచుకోము, కానీ మనపై దానిని అనుభవిస్తాము.
అందువల్ల, మనం “కృప మరియు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం” అని పిలిచేది, ప్రధానంగా దేవుడు సమస్తాన్ని సృష్టిస్తాడనే లూథర్ యొక్క అవగాహనకు సంబంధించినది. ఆ సంస్కర్త ఎల్లప్పుడూ యేసు క్రీస్తు కార్యానికి గొప్ప ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చారు. అయినప్పటికీ, ఆయన దృష్టిలో దేవుని కార్యం కేవలం యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే జరుగుతుందని మనం నిర్ధారించలేము. ఎందుకంటే లూథర్ దేవుని కార్యాన్ని విస్తృతంగా వివరిస్తాడు. దేవుడు నిరంతరం సృష్టిస్తాడు (creation continua). ఆయన యేసు క్రీస్తు యొక్క రక్షణా కార్యంలో పనిచేస్తాడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా శాశ్వతంగా పవిత్రపరుస్తాడు. దేవుని కార్యం యొక్క ఈ సమగ్రతను మనం ఎప్పటికీ మరచిపోలేము.
View original page
ఇక్కడ మరో ప్రశ్న తలెత్తుతుంది: దేవుడే సమస్తమును చేస్తుంటే, జరిగే సమస్త కీడుకు అంతిమంగా ఆయనే బాధ్యుడా? లూథర్ ప్రకారం, ఆ ప్రశ్న ఎప్పటికీ సహాయపడదు, ఎందుకంటే అది ఊహాజనితమైనది, ఒక తాత్విక ప్రశ్న. ఈ ప్రశ్న దేవుని కార్యం గురించి దైవశాస్త్రపరంగా ఆలోచించే అనుచితమైన పద్ధతికి చెందినది. ముఖ్యమైనది ఏమిటంటే, దేవునికి మరియు మానవులకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకోవడం మరియు నొక్కి చెప్పడం. ఈ సంబంధంలో దేవుడు కేవలం మానవాళి రక్షణ కోసమే పనిచేస్తాడు మరియు మానవులకు తమ రక్షణను తాముగా సంపాదించుకునే సామర్థ్యం ఉండదు. విమోచనా సువార్త బోధనకు మద్దతు ఇవ్వడానికి ఈ దైవశాస్త్రపరమైన ఆలోచన సరిపోతుంది. ఒక దైవశాస్త్రం దేవుడిని మరియు ఆయన కార్యాన్ని మధ్యలో ఉంచాలని చెప్పడం చాలా సరళంగా మరియు కొత్తదేమీ కాదని అనిపించవచ్చు. అయితే, ఆ సమయంలో ఈ సందేశం అంత సాధారణం కాదు. లాటిన్ అమెరికాలో 500 సంవత్సరాల క్రైస్తవ ఉనికిని ఎదుర్కొంటూ, లూథరన్లతో సహా వివిధ క్రైస్తవ చర్చిలు ప్రోత్సహించిన సువార్త బోధనకు సంబంధించి నేను అదే ప్రశ్న అడుగుతున్నాను. లాటిన్ అమెరికాలోని చర్చిలు మరియు క్రైస్తవ దైవశాస్త్రం, మొదటగా పనిచేసేది దేవుడే అనే స్పష్టమైన అవగాహనను ఎంతవరకు కలిగి ఉన్నాయి?
తన కాలంలో, లూథర్ ఇలా ప్రశ్నించాడు: నేను దయగల దేవుడిని ఎలా పొందగలను? అతని కాలంలోని ఆచరణాత్మక ఆధ్యాత్మికతలో, అత్యంత విభిన్నమైన కార్యాల ద్వారా దేవుడిని వెతకడానికే ప్రధాన ప్రాధాన్యత ఉండేది. ఆ ఆధ్యాత్మికతకు ప్రధాన ఆధారం మానవ చర్య (మానవకేంద్రితం) కానీ, దేవుడు స్వయంగా చేసే కార్యం (దైవకేంద్రితం) కాదు. "సంస్కరణ ఆవిష్కరణ"లో, దేవుడే అన్నింటినీ సృష్టిస్తాడనే గ్రహింపు ప్రాథమికమైనది. స్మాల్ కేటకిజంలో లూథర్ మొదటి ఆజ్ఞను వివరిస్తూ దీనిని స్పష్టంగా చెప్పాడు: "మనం అన్నిటికంటే ఎక్కువగా దేవుడికి భయపడాలి, ప్రేమించాలి మరియు ఆయనను విశ్వసించాలి."
ప్రసంగంలో దేవుణ్ణి, ఆయన కార్యాన్ని కేంద్రంగా నిలపడమే కాకుండా, దేవుడు ఎలా పనిచేస్తాడో కూడా చెప్పడం ముఖ్యం. లూథర్ దృష్టిలో, దేవుడు ఒక్కడే మూలం మరియు ఆయనే తన వాక్యాన్ని పలికేవాడు. దేవుడు ఇప్పటికీ మాట్లాడుతున్నాడు. ఆయన ప్రజలందరితో మాట్లాడతాడు. అంటే దేవుని వాక్యానికి ఎవరూ అర్హులు కారు. ప్రజలతో మాట్లాడేది దేవుడే. లూథర్, లాటిన్ క్రియలైన 'లోకీ' (మాట్లాడటం) మరియు 'డిసెరే' (చెప్పడం) మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చూపుతూ, దేవుడు మాట్లాడటానికి సంబంధించిన రెండు నమూనాలను లేఖనంలో గుర్తించాడు. దేవుడు తన వాక్యాన్ని పలికే ఒక పద్ధతి (లోకీ) ఉంది, అది ఎలాంటి ఒత్తిడిని ఉపయోగించదు, అంటే వ్యక్తిని దేనికీ బలవంతం చేయదు. అంతేకాకుండా, దేవుని సృజనాత్మక వాక్య నమూనా (డిసెరే) కూడా ఉంది, దీనిలో దేవుడు చెప్పినది ఆయన చెప్పినట్లే జరుగుతుంది. లూథర్ వాక్యాన్ని విస్తృతంగా అర్థం చేసుకున్నాడు. వాక్యానికి సృష్టితో, యేసు క్రీస్తు ద్వారా విమోచనతో, మరియు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా వాటిని నిరంతరం నవీకరించడం మరియు సందర్భోచితం చేయడంతో సంబంధం ఉంది. ఇంకా, అది తన సృష్టి ద్వారా దేవుడు చేసే కార్యంతో కూడా సంబంధం కలిగి ఉంది. దేవుని బాహ్య వాక్యము (లోకీ) అనేది ఒక దైవిక సంబోధన, ఇది ఎల్లప్పుడూ ప్రభావాన్ని కలిగించదు. ఈ బాహ్య వాక్యానికి, యేసు క్రీస్తులో దేవుని అవతారం మరియు దేవుని చిత్తానికి సాక్షులైన మోషే, ప్రవక్తలు మరియు అపొస్తలుల బోధన కూడా చెందుతాయి. లేఖనము బాహ్య వాక్యానికి సాక్షిగా ఉండి, దేవుని వాక్కును అనుభవించడానికి నిర్ణయాత్మకమైన ఆధారంగా నిలుస్తుంది. దేవుడు ప్రధానంగా బోధన ద్వారానే కార్యాలు చేస్తాడు. లూథర్ దృష్టిలో, పలకబడిన, బోధించబడిన మరియు ఆచరించబడిన దేవుని వాక్యానికి ఒక ప్రముఖ స్థానం ఉంది. వాక్యం బోధించబడి, భౌతికంగా ఆచరించబడినప్పుడు, అది నవీకరించబడి, సందర్భోచితపరచబడి, ప్రజల వాస్తవికతలో మూర్తీభవించబడుతుంది. ప్రజల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే బాహ్య వాక్యాన్ని దేవుడు తన సాధనంగా ఉపయోగించుకొని, పరిశుద్ధాత్మను హృదయాలకు తీసుకువచ్చి, వాటిని చైతన్యవంతం చేస్తాడు. మాట్లాడే దేవుడు, వినే మానవునికి అనుగుణంగా ఉంటాడు. మానవునికి, వినబడవలసినది దేవుడే. దేవుడు-మానవుని సంబంధం యొక్క క్రమం నిర్ధారించబడింది. మొదట, దేవుడు తన వాక్యాన్ని మానవునికి పలుకుతాడు, మానవుడు దేవుని సంబోధనను విని, దానికి ప్రతిస్పందించగలడు. దేవుడు తన వాక్యముతో తన కార్యాన్ని అనుసంధానిస్తాడు. వాక్యము వెలుపల దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడానికి అవకాశం లేదు. దేవుని గురించి ఊహించడానికి తావు లేదు. దేవుని గురించి మరియు ఆయన కార్యముల గురించి జ్ఞానానికి మూలం, ఆయన వాక్యమైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవుడు చేసే కార్యం మాత్రమే (యోహాను 1). అన్ని వేదాంతపరమైన ప్రకటనలు, సంఘం యొక్క జీవితం మరియు పరిచర్య కొరకు ప్రతిపాదించబడిన ప్రతిదీ లేఖనాలతో సరిపోల్చి పరీక్షించబడాలి. సంఘం దేవుని వాక్యము ద్వారా సృష్టించబడినది (creature verbi).
లూథర్ దృష్టిలో, దేవుడు తన వాక్యం ద్వారా ఒక ప్రక్రియలో పనిచేస్తాడని గుర్తించడం కూడా ముఖ్యం. అతని వేదాంతం ఆత్మ/అక్షరం, ధర్మశాస్త్రం/సువార్త, గుప్త దేవుడు/బహిర్గత దేవుడు, స్వేచ్ఛ/అణచివేత వంటి విరుద్ధ భావనల జంటలతో కూడి ఉంటుంది. ఇవి దేవుని కార్యాన్ని వర్ణించే భావనల జంటలు. లూథర్ వేదాంతం యొక్క ప్రధాన ఇతివృత్తం మానవునితో దేవునికి ఉన్న సంబంధం. ఆ సంబంధం ఒక ప్రక్రియ, అంటే అది చారిత్రాత్మకమైనది, గతిశీలమైనది మరియు ఒక అంతిమ లక్ష్యం వైపు నిర్దేశించబడినది.
దేవుని కార్యం ద్వంద్వాత్మకమైనది. ధర్మశాస్త్రం ద్వారా, దేవుడు మానవుడు పాపి అని అతనికి లేదా ఆమెకు చూపిస్తాడు. సువార్త ద్వారా, ఆయన అతనికి లేదా ఆమెకు క్షమాపణ, విశ్వాసం మరియు న్యాయాన్ని వాగ్దానం చేస్తాడు. కానీ అది ఒకే కార్యం కాదు. లూథర్ వంటి మానవుడు స్వస్థత పొందాలి మరియు దేవుడు స్వస్థపరచాలని కోరుకుంటాడు. విశ్వాసులు దేవుని నుండి ఆశించే దానికి సంబంధించి దేవుని కార్యం తరచుగా అగమ్యగోచరంగా, రహస్యంగా మరియు విరుద్ధంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, విశ్వాసులు ఆయన నుండి ఎదురుచూసే ప్రతిదానికి విరుద్ధంగా, దేవుడు తరచుగా ఊహించని విధంగా కార్యాలు చేస్తాడని సంస్కర్త రాశాడు. దేవుడు చెడును, శోధనను అనుమతిస్తాడు మరియు అహంకారుల గర్వాన్ని అణచివేస్తాడు. దానిని అనుభవించే వారు దేవుని కార్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో విఫలమవుతారు. దేవుడు సాధారణంగా ప్రవర్తించే విధానానికి విరుద్ధంగా, కొన్నిసార్లు ఆయన కార్యాలను బయట జరిపిస్తాడు. నిజంగా మరియు సక్రమంగా తన పనిని నెరవేర్చడానికి ఆయన అలా చేస్తాడు. ద్వంద్వాత్మకం కంటే ఎక్కువగా, దేవుని కార్యవిధానం సంభాషణాత్మకమైనది. దాని వైఖరి ద్వారా, మానవులు దేవుని వాక్యమైన దేవుని సంబోధనకు ప్రతిస్పందిస్తారు. మానవుని జీవితంలో ప్రతిస్పందన తర్వాత, దేవుడు మళ్ళీ మాట్లాడతాడు. దేవుని కార్యం ఒక ప్రక్రియ, అదొక సంభాషణాత్మక ప్రక్రియ.
View original page
దేవుని వాక్యం ద్వారా మానవుడు సవాలు చేయబడే ఈ ప్రక్రియ ద్వారా దేవుడు ఉద్దేశించిన అంతిమ లక్ష్యం రక్షణ. ఇంతకుముందు చెప్పబడిన వేదాంతశాస్త్ర నిర్వచనం ప్రకారం, దాని లక్ష్యం అపరాధి మరియు శిక్షకు గురైన మానవుడు, మరియు నీతిమంతునిగా తీర్చి విమోచకుడైన దేవుడు. వేదాంతశాస్త్రమంతా కృప మరియు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సిద్ధాంతంతో ముగుస్తుందని లూథర్ ఉద్దేశించలేదు. వివిధ బైబిల్ వచనాల నుండి ప్రేరణ పొందిన అదే సంస్కర్త, సృష్టి, విద్య, రాజకీయాలు మరియు ఆర్థిక శాస్త్రం వంటి విషయాలను చర్చించారు. అయినప్పటికీ, తన వేదాంతశాస్త్రానికి కేంద్రంగా ఆయన నొక్కి చెప్పాలనుకుంటున్నది ఇదే: పాపం ద్వారా దేవునికి దూరమైన మానవుని రక్షణ కొరకు కార్యాలు చేసే సజీవుడైన దేవుడు.
నీతిమంతునిగా తీర్చే దేవుడు మానవునికి తీసుకురావాలనుకుంటున్న రక్షణను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి? 1536లో, లూథర్ మానవుడిని "భవిష్యత్ రూపంలో జీవించడానికి దేవుని పదార్థం" అని నిర్వచించాడు. "భవిష్యత్ రూపం" అంటే నిత్య మహిమ. లూథర్ దృష్టిలో, భవిష్యత్ రూపంలో జీవించడం అనేది కేవలం అంతిమ తీర్పు యొక్క పర్యవసానం మాత్రమే కాదు. ఇప్పటి నుండి ప్రతిరోజూ, పరిశుద్ధాత్మ, అనగా పవిత్రపరిచేవాని కార్యము ద్వారా విశ్వాసులు పవిత్రులుగా చేయబడుతున్నారు. దేవుని రక్షణ ఇప్పుడే జరుగుతుంది. పరిశుద్ధాత్మ విశ్వాసాన్ని సృష్టిస్తుంది, దానిని ఫలించేలా చేస్తుంది మరియు శ్రమ, మరణం వంటి పరిస్థితులలో జీవించడానికి దానిని బలపరుస్తుంది. విశ్వాసికి, సంఘానికి మరియు మానవ సమాజానికి పవిత్రీకరణ ప్రాథమిక ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. పరిశుద్ధాత్మ విశ్వాసిలోని స్వార్థాన్ని, దురాశను, ప్రతీకార వాంఛను మరియు అధికార దాహాన్ని చంపుతుంది. అందువల్ల, లూథర్ ప్రకారం, విశ్వాసులు పరిశుద్ధాత్మ దేవునిచే ప్రేరేపించబడి, లౌకిక ప్రభుత్వంలో స్వప్రయోజనాలతో లేదా వ్యక్తిగతంగా ప్రయోజనాలు పొందే ఉద్దేశ్యంతో కదలకుండా పనిచేయగలరు మరియు పనిచేయాలి. పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుడు జరిగించే మానవుని రక్షణ, నిజానికి, నిత్యజీవంలో దాని పరిపూర్ణత వైపు నిర్దేశించబడింది. అదే సమయంలో, అది దైవిక కార్యానికి సంబంధించిన ఆధ్యాత్మిక మరియు లౌకిక అనే రెండు కోణాలలో, విశ్వాసులకు మరియు అవిశ్వాసులకు కూడా ఇప్పుడు రక్షణే.
రెవ. రికార్డో రీత్ యూనివర్సిడేడ్ లుటెరానా డో బ్రసిల్లో హిస్టారికల్ థియాలజీ ప్రొఫెసర్.
సూచన: విభాగాల మధ్య మారడానికి ← మరియు → కీలను ఉపయోగించండి. ఏదైనా పేజీని దీనితో పంచుకోండి.
↑ పైకి వెళ్లండి ⬇ PDFని డౌన్లోడ్ చేసుకోండి