ఈ సమయంలో లూకా కవలల గురించి వర్ణించాడా? నిస్సందేహంగా, హృదయం బాహ్య విషయాలను అంటిపెట్టుకోకపోయినా లేదా వాటిపై నమ్మకం ఉంచకపోయినా, అవి విశ్వాసానికి ఎలాంటి హాని చేయలేవని అతను చూపించాలనుకున్నాడు. నేను ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా, మనం ప్రకటించి, బోధించాల్సింది ఇదే, మరియు ఆ పనిని వాక్యం మాత్రమే చేయనివ్వాలి. వాక్యం మొదట మనుష్యుల హృదయాలను ఆకర్షించి, వారికి జ్ఞానోదయం కలిగించాలి; ఆ పని చేసేది మనం కాదు. అందువల్ల అపొస్తలులు తమ పరిచర్యను ఘనపరిచారు, దాని ప్రభావాన్ని కాదు.
ఈ రోజుకు ఇది చాలు.
నాలుగవ ప్రసంగం, మార్చి 12, 1522, బుధవారం బలిపీఠం ప్రియమైన స్నేహితులారా, దివ్యబలిపూజను ఒక బలిగా ఆచరించరాదనే విషయం వంటి "తప్పనిసరి" అయిన విషయాల గురించి మనం ఇప్పుడు విన్నాము. ఆ తర్వాత, వివాహం, సన్యాస జీవితం, మరియు విగ్రహాలను తొలగించడం వంటి తప్పనిసరి కాని, కానీ స్వేచ్ఛాయుతమైన విషయాలను మనం పరిశీలించాము. ఈ నాలుగు విషయాలను మనం చర్చించాము, మరియు ఈ అన్ని విషయాలలో ప్రేమే నాయకుడని చెప్పాము. ప్రత్యేకించి విగ్రహాల విషయానికి వస్తే, వాటిని పూజిస్తున్నప్పుడు మాత్రమే తొలగించాలని, లేకపోతే తొలగించనవసరం లేదని మనం చూశాము. అయినప్పటికీ, అవి సృష్టించే దురాచారాల కారణంగా, వాటిని ప్రతిచోటా తొలగించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. దీనిని కాదనలేము. ఎందుకంటే, చర్చిలో ఒక విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించేవాడు తాను దేవునికి సేవ చేశానని, ఒక మంచి పని చేశానని ఊహించుకుంటాడు, ఇది నిస్సందేహంగా విగ్రహారాధనే. కానీ, విగ్రహాలను తొలగించడానికి గల ఈ గొప్ప, ప్రధానమైన, మరియు అత్యున్నతమైన కారణాన్ని మీరు విస్మరించి, అన్నింటికన్నా అల్పమైన కారణాన్ని పట్టుకున్నారు. ఎందుకంటే, ఆ శిలువ నా దేవుడు కాదని, నా దేవుడు పరలోకంలో ఉన్నాడని, అది కేవలం ఒక చిహ్నం మాత్రమేనని అర్థం చేసుకోని వారు ఎవరూ లేరని, లేదా కనీసం చాలా కొద్దిమందే ఉన్నారని నేను అనుకుంటున్నాను. కానీ ప్రపంచం అలాంటి మరో రకమైన దుర్వినియోగంతో నిండి ఉంది; ఎందుకంటే, అలా చేయడం ద్వారా తాను దేవునికి సేవ చేస్తున్నానని భావించకపోతే, చర్చిలో వెండి లేదా చెక్క విగ్రహాన్ని ఎవరు ఉంచుతారు? డ్యూక్ ఫ్రెడరిక్, హాలే బిషప్,19 మరియు ఇతరులు, దేవుని ముందు దానికి విలువ లేదని భావించి ఉంటే, ఇన్ని వెండి విగ్రహాలను చర్చిలలోకి లాక్కొని ఉండేవారని మీరు అనుకుంటున్నారా? లేదు, వారు ఆ పని చేయడానికి శ్రమపడరు. కానీ అన్ని విగ్రహాలను రద్దు చేయడానికి, నాశనం చేయడానికి మరియు కాల్చివేయడానికి ఇది సరిపోని కారణం. ఎందుకు? ఎందుకంటే వాటి గురించి అలాంటి తప్పుడు అభిప్రాయం లేని కొంతమంది ఇప్పటికీ ఉన్నారని మనం అంగీకరించాలి, వారు కొద్దిమందే అయినప్పటికీ, వారికి అవి బాగా ఉపయోగపడవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఒక వ్యక్తికి ఏ విధంగానైనా ఉపయోగపడే వస్తువును మనం ఖండించలేము మరియు ఖండించకూడదు. విగ్రహాలు ఏమీ కాదని, దేవుడు వాటిని ఏమాత్రం పట్టించుకోడని, మనం ఆయనకు విగ్రహాలు చేసినప్పుడు ఆయనకు సేవ జరగదని, ఆయన సంతోషించడని, కానీ దేవునికి బంగారు విగ్రహం ఇవ్వడం కన్నా ఒక పేదవాడికి బంగారు నాణెం ఇవ్వడమే మేలని మీరు బోధించి ఉండాల్సింది; ఎందుకంటే దేవుడు రెండవదాన్ని నిషేధించాడు కానీ మొదటిదాన్ని కాదు. విగ్రహాలకు ఏమాత్రం విలువ లేదనే ఈ బోధను వారు విని ఉంటే, అవి వాటంతట అవే ఆగిపోయి ఉండేవి, మరియు ఇప్పటికే మొదలవుతున్నట్లుగా, ఎలాంటి గొడవ లేదా అలజడి లేకుండా ఆ విగ్రహాలు పడిపోయి ఉండేవి.
కాబట్టి మనము జాగ్రత్తగా ఉండవలెను, ఎందుకంటే అపవాది తన అపొస్తలుల ద్వారా తన సమస్త కుయుక్తులతోను, జిత్తులతోను మనలను తరుముతున్నాడు. ఇప్పుడు, ఆ విగ్రహాలు దుర్వినియోగం చేయబడుతున్నందున అవి చెడ్డవని ఎవరూ కాదనలేకపోయినప్పటికీ, ఆ కారణంగా మనము వాటిని తిరస్కరించకూడదు, లేదా ఏదైనా దుర్వినియోగం చేయబడిందని దేనినీ ఖండించకూడదు. ఇది తీవ్రమైన గందరగోళానికి దారితీస్తుంది. ద్వితీయోపదేశకాండము 4వ అధ్యాయము [:19]లో సూర్యుని వైపు మన కన్నులు ఎత్తవద్దని దేవుడు మనకు ఆజ్ఞాపించాడు.
[మరియు చంద్రుడు మరియు నక్షత్రాలు], మొదలైనవాటిని మనం ఆరాధించకూడదు, ఎందుకంటే అవి అన్ని దేశాలకు సేవ చేయడానికి సృష్టించబడ్డాయి.
కానీ సూర్యుడిని, నక్షత్రాలను పూజించేవారు అనేకులు ఉన్నారు. అందువల్ల మనం తొందరపడి ఆకాశం నుండి సూర్యుడిని, నక్షత్రాలను పీకివేయాలని ప్రతిపాదిస్తున్నాము. వద్దు, దానిని అలా వదిలేయడమే మంచిది. అంతేకాక, ద్రాక్షారసం మరియు స్త్రీలు అనేకులను దుఃఖానికి గురిచేసి వారిని అవివేకులుగా చేస్తారు [ప్రసంగి 19:2; 31:30]; కాబట్టి మనం స్త్రీలందరినీ చంపి, ద్రాక్షారసం అంతటినీ పారబోస్తాము.
38 మళ్ళీ, బంగారం మరియు వెండి చాలా కీడును కలుగజేస్తాయి, కాబట్టి మేము వాటిని ఖండిస్తాము. నిజానికి, మన అతిపెద్ద శత్రువును, మనకు అత్యంత హాని చేసేవాడిని తరిమికొట్టాలనుకుంటే, మనం ఆత్మహత్య చేసుకోవలసి ఉంటుంది, ఎందుకంటే మన హృదయం కంటే గొప్ప శత్రువు మనకు మరొకటి లేదు. యిర్మీయా 17:9 వ వచనంలోని ప్రవక్త చెప్పినట్లుగా, "మనుష్యుని హృదయం వంకరైనది," లేదా నేను అర్థం చేసుకున్నట్లుగా, "ఎల్లప్పుడూ ఒక వైపుకు వంగి ఉంటుంది." ఇంకా ఇలాంటివి ఎన్నో ఉన్నాయి—మనం ఏమి చేయకుండా ఉంటాము?
అపవాదిని నల్లబరచాలనుకునేవాడికి మంచి బొగ్గు ఉండాలి, ఎందుకంటే వాడు కూడా మంచి బట్టలు ధరించి, కెర్మిస్కు ఆహ్వానించబడతాడు.20 అయితే నేను అతడిని ఇలా అడిగి పట్టుకోగలను: మీరు దానిని దేవునికి ఒక ప్రత్యేక సేవ అని భావించి చర్చిలలో విగ్రహాలను ప్రతిష్ఠించడం లేదా? అందుకు వాడు, అవునని చెప్పక తప్పదు కాబట్టి, దేవుని సేవగా ఉద్దేశించబడిన దానిని, విగ్రహాలను దుర్వినియోగం చేస్తూ మరియు దేవుడు ఆజ్ఞాపించని దానిని ఆచరిస్తూ విగ్రహారాధనగా మార్చేశాడని మీరు నిర్ధారించుకోవచ్చు. కానీ వాడు తన పొరుగువారికి సహాయం చేయాలనే దేవుని ఆజ్ఞను నిర్లక్ష్యం చేశాడు.
కానీ నేను అతడిని ఇంకా పట్టుకోలేదు, నిజానికి అతడు పట్టుబడ్డాడు కానీ ఆ విషయాన్ని ఒప్పుకోడు; ఇలా చెబుతూ నా నుండి తప్పించుకుంటున్నాడు:
అవును, నేను కూడా పేదలకు సహాయం చేస్తాను; నా పొరుగువారికి ఇస్తూనే, అదే సమయంలో విగ్రహాలను దానం చేయలేనా? అయితే అది అలా కాదు, ఎందుకంటే దేవునికి బంగారు విగ్రహం ఇవ్వడం కంటే తన పొరుగువారికి ఒక బంగారు నాణెం ఇవ్వడానికే ఎవరు ఇష్టపడరు? లేదు, తాను దేవునికి సేవ చేస్తున్నానని అతను నిజంగా నమ్మకపోతే, చర్చిలలో విగ్రహాలను పెట్టడం గురించి అతను శ్రమపడడు. అందువల్ల నేను ఒప్పుకోవాలి, విగ్రహాలు అనేవి మంచివి కావు, చెడ్డవి కావు; మన ఇష్టం వచ్చినట్లు వాటిని ఉంచుకోవచ్చు లేదా ఉంచుకోకపోవచ్చు. ఈ శ్రమకు కారణం మీరే; సైతాను నాతో ఇది చేయించి ఉండేవాడు కాదు, ఎందుకంటే విగ్రహాలు ఉపయోగపడే వారిని కనుగొనడం సాధ్యమేనని నేను కాదనలేను.
ఒకవేళ నన్ను దాని గురించి అడిగితే, ఈ విషయాలలో ఏదీ ఎవరికీ అభ్యంతరకరం కాదని నేను ఒప్పుకుంటాను. భూమి మీద ఆ ప్రతిమలను సరిగా ఉపయోగించే ఒక్క మనిషి దొరికినా, అపవాది వెంటనే నా మీద ఈ నిర్ధారణకు వస్తాడు: "అయితే, సరిగా ఉపయోగించగల దానిని నీవెందుకు ఖండిస్తున్నావు?" అప్పుడు వాడు పైచేయి సాధిస్తాడు, నేను దానిని ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. నేను ఇక్కడ ఉండి ఉంటే వాడు ఇంత దూరం వచ్చి ఉండేవాడు కాదు. దేవుని వాక్యానికి దానివల్ల ఏ హానీ జరగనప్పటికీ, వాడు గర్వంతో మనల్ని చెదరగొట్టాడు. మీరు అపవాదిని అపఖ్యాతి పాలు చేయాలనుకున్నారు, కానీ బొగ్గును మరిచిపోయి సుద్దను ఉపయోగించారు. మీరు అపవాదితో పోరాడాలనుకుంటే, మీరు లేఖనాలను బాగా తెలుసుకోవాలి, అంతేకాకుండా, వాటిని సరైన సమయంలో ఉపయోగించాలి.
మనం మాంసం తినే విషయం గురించి, ఈ విషయంలో మన వైఖరి ఎలా ఉండాలో మాట్లాడుకుందాం. మనం ఏ రకమైన ఆహారాన్నైనా, మాంసం, చేపలు, గుడ్లు లేదా వెన్ననైనా తినడానికి స్వేచ్ఛ కలిగి ఉన్నామన్నది నిజం. దీనిని ఎవరూ కాదనలేరు. దేవుడు మనకు ఈ స్వేచ్ఛను ఇచ్చాడు; ఇది వాస్తవం. అయినప్పటికీ, మన స్వేచ్ఛను ఎలా ఉపయోగించాలో మనం తెలుసుకోవాలి, మరియు ఈ విషయంలో మొండివాని కంటే బలహీన సహోదరునితో పూర్తిగా భిన్నంగా వ్యవహరించాలి. కాబట్టి, మీరు ఈ స్వేచ్ఛను ఎలా ఉపయోగించాలో గమనించండి.
మొదటగా, మీకు హాని కలగకుండా మాంసం తినకుండా ఉండలేకపోతే, లేదా మీరు అనారోగ్యంతో ఉంటే, మీకు ఇష్టమైనది ఏదైనా తినవచ్చు,21 మరియు ఎవరైనా అభ్యంతరం చెందితే, వారు అభ్యంతరం చెందనీయండి. ప్రపంచమంతా అభ్యంతరం చెందినా, మీరు పాపం చేయడం లేదు, ఎందుకంటే దేవుడు మీకు ఎంతో దయతో అనుగ్రహించిన స్వేచ్ఛను మరియు మీరు మాంసం తినకుండా ఉండటం వలన ప్రమాదంలో పడే మీ ఆరోగ్య అవసరాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని దానిని ఆమోదించగలడు.
రెండవదిగా, పోప్ తన మూర్ఖపు చట్టాలతో చేసినట్లుగా, శుక్రవారం మాంసానికి బదులుగా చేపలు తినమని, మరియు లెంట్ కాలంలో చేపలు తిని గుడ్లు, వెన్న వంటివి తినకుండా ఉండమని మిమ్మల్ని ఎవరైనా బలవంతం చేస్తే, అప్పుడు దేవుడు మీకు ప్రసాదించిన స్వేచ్ఛ నుండి మీరు ఏ విధంగానూ దూరం కాకూడదు. కానీ, ఆయనను ధిక్కరిస్తూ దానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తించి, ఇలా చెప్పాలి: "మీరు నన్ను మాంసం తినకుండా నిషేధించి, నా స్వేచ్ఛను చట్టంగా మార్చడానికి సాహసిస్తున్నారు కాబట్టి, మిమ్మల్ని ధిక్కరిస్తూ నేను మాంసం తింటాను." స్వేచ్ఛకు సంబంధించిన అన్ని ఇతర విషయాలలోనూ మీరు ఇలాగే ప్రవర్తించాలి. మీకు ఒక ఉదాహరణ చెప్పాలంటే: పోప్ గానీ, మరెవరైనా గానీ, ఆయన నిర్దేశించినట్లుగా నన్ను ఒక టోపీ ధరించమని బలవంతం చేస్తే, నేను కేవలం ఆయనను ధిక్కరిస్తూ ఆ టోపీని తీసివేస్తాను. కానీ అది నా స్వేచ్ఛా ఎంపికకు వదిలివేయబడింది కాబట్టి, నా ఇష్టానుసారం దాన్ని ధరిస్తాను లేదా తీసివేస్తాను.
మూడవదిగా, విశ్వాసంలో ఇంకా బలహీనంగా ఉన్న కొందరు ఉన్నారు; వారికి బోధించవలసి ఉంది, మరియు వారు మనలాగే సంతోషంగా విశ్వసిస్తారు. కానీ వారి అజ్ఞానం వారిని నిరోధిస్తుంది, మరియు మనకు బోధించినట్లుగా వారికి కూడా ఈ విషయం బోధించబడితే, వారు మనతో ఏకమవుతారు. అటువంటి మంచి ఉద్దేశాలు గల ప్రజల పట్ల, మనం మొండివారి పట్ల అవలంబించే వైఖరికి పూర్తిగా భిన్నమైన వైఖరిని అవలంబించాలి. మనం ఈ ప్రజలతో సహనంతో ఉండాలి మరియు మన స్వేచ్ఛను దుర్వినియోగం చేయకూడదు; ఎందుకంటే అది శరీరానికి గానీ, ఆత్మకు గానీ ఎటువంటి ప్రమాదాన్ని లేదా హానిని కలిగించదు; నిజానికి, అది మరింత మేలు చేస్తుంది, మరియు దానితో పాటు మనం మన సహోదర సహోదరీలకు గొప్ప సేవ చేస్తున్నాము. కానీ మనం మన స్వేచ్ఛను అనవసరంగా ఉపయోగించి, ఉద్దేశపూర్వకంగా మన పొరుగువారికి అపరాధం కలిగిస్తే, కాలక్రమేణా మన విశ్వాసంలోకి వచ్చే వారినే మనం దూరం చేసుకుంటాము. ఈ విధంగానే, అమాయక యూదులు అపరాధం భావించినందున సెయింట్ పాల్ తిమోతికి సున్నతి చేయించాడు; అతను ఇలా అనుకున్నాడు: వారు తమ అజ్ఞానం వల్ల అపరాధం చెందుతున్నారు కాబట్టి, దీనివల్ల ఏ హాని కలుగుతుంది? అయితే అంతియొకలో, తీతుకు సున్నతి చేయించాలని వారు పట్టుబట్టినప్పుడు [గలతీ. 2:3], పౌలు వారందరినీ ఎదిరించి, వారిని ధిక్కరిస్తూ తీతుకు సున్నతి చేయించడానికి నిరాకరించాడు [గలతీ. 2:11]. మరియు అతను తన నిర్ణయానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు. పరిశుద్ధ పేతురు తన స్వేచ్ఛను ఉపయోగించి అజ్ఞానుల మనస్సులలో తప్పుడు అభిప్రాయాన్ని కలిగించినప్పుడు కూడా అతను అలాగే చేశాడు. అది ఈ విధంగా జరిగింది: పేతురు అన్యజనులతో ఉన్నప్పుడు, వారితో కలిసి పంది మాంసం మరియు సాసేజ్లు తిన్నాడు, కానీ యూదులు లోపలికి వచ్చినప్పుడు,
39 అతడు ఆ ఆహారాన్ని తినకుండా, మునుపటిలా భోజనం చేయలేదు. అప్పుడు క్రైస్తవులైన అన్యజనులు ఇలా అనుకున్నారు: అయ్యో! మనం కూడా యూదులలాగే పంది మాంసం తినకుండా, మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం జీవించాలి. కానీ వారు సువార్త స్వేచ్ఛకు హాని కలిగించే విధంగా ప్రవర్తిస్తున్నారని పౌలు తెలుసుకున్నప్పుడు, అతడు పేతురును బహిరంగంగా గద్దించి, అతనికి ఒక అపొస్తలుని ఉపదేశాన్ని చదివి వినిపించాడు, ఇలా చెబుతూ: "నీవు యూదుడవై ఉండి కూడా అన్యజనునిలా జీవిస్తుంటే, అన్యజనులను యూదులలా జీవించమని ఎలా బలవంతం చేయగలవు?" [గలతీ. 2:14]. ఈ విధంగా మనం కూడా మన జీవితాలను క్రమబద్ధం చేసుకోవాలి మరియు మన స్వేచ్ఛను సరైన సమయంలో ఉపయోగించుకోవాలి, తద్వారా క్రైస్తవ స్వేచ్ఛకు ఎలాంటి హాని జరగకుండా, మరియు ఈ స్వేచ్ఛ గురించి ఇంకా తెలియని మన బలహీన సహోదర సహోదరీలకు ఎలాంటి అపరాధం జరగకుండా ఉంటుంది.
ఐదవ ప్రసంగం, మార్చి 13, 1522, ఇన్వోకావిట్ తరువాత గురువారం. దివ్యబలిపూజను ఒక బలిగా అర్పించకూడదనే వంటి ఆవశ్యకమైన విషయాల గురించి, మరియు సన్యాసులు మఠాలను విడిచి వెళ్ళడం, యాజకుల వివాహాలు, మరియు విగ్రహాలు వంటి అనవసరమైన విషయాల గురించి మనం విన్నాము. ఈ విషయాలను మనం ఎలా పరిగణించాలో, వాటిపై ఎటువంటి బలవంతం గానీ, శాసనం గానీ చేయకూడదని, మరియు ఎవరినీ జుట్టు పట్టుకొని వాటి నుండి గానీ, వాటి వైపుకు గానీ ఈడ్చకూడదని, కానీ దేవుని వాక్యం మాత్రమే దాని పనిని చేయనివ్వాలని మనం చూశాము. ఇప్పుడు మనం దివ్యబలిపూజను ఎలా పాటించాలో పరిశీలిద్దాం.
పోప్ యొక్క అవివేకమైన చట్టానికి వ్యతిరేకంగా నేను ఎలా బోధించానో మరియు అతని ఆజ్ఞను ఎలా వ్యతిరేకించానో మీరు విన్నారు,22 క్రీస్తు శరీరం ఉంచబడిన బలిపీఠపు వస్త్రాన్ని, ఒక శుద్ధ యాజకుడు మొదట ఉతికితే తప్ప, శుద్ధ సన్యాసిని అయినప్పటికీ ఏ స్త్రీ కూడా ఉతకకూడదు.23 అదేవిధంగా, ఎవరైనా క్రీస్తు శరీరాన్ని తాకినప్పుడు, యాజకులు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అతని వేళ్లను గోకుతారు, ఇంకా ఇలాంటివి మరెన్నో జరుగుతాయి. కానీ ఒక దాసి నగ్న యాజకునితో శయనించినప్పుడు, పోప్ దానిని చూసిచూడనట్లు వదిలేస్తాడు. ఆమె గర్భవతి అయి బిడ్డను కన్నప్పటికీ, దానిని కూడా ఆయన వదిలేస్తాడు. కానీ బలిపీఠపు వస్త్రాన్ని మరియు పవిత్ర ప్రసాదాన్ని [అనగా, హోస్ట్ను] తాకడానికి, దీనిని ఆయన అనుమతించడు. కానీ ఒక యాజకుడు దానిని పైనుండి క్రిందికి పట్టుకుంటే, అది ఫర్వాలేదు.
పోప్ గారి ఈ అవివేకమైన చట్టాలు మరియు ఆజ్ఞలలో ఏ పాపమూ లేదని, మరియు ఒక సామాన్యుడు తన చేతులతో పవిత్ర పాత్రను గానీ క్రీస్తు శరీరాన్ని గానీ తాకితే పాపం చేయడని తెలియజేయాలనే ఉద్దేశ్యంతో, మేము అటువంటి అవివేకమైన చట్టాలకు వ్యతిరేకంగా బోధించి, వాటిని బట్టబయలు చేశాము. ఎందరో మహనీయులకు కొరవడిన ఇంతటి స్పష్టమైన జ్ఞానాన్ని మీరు పొందినందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించాలి. కానీ ఇప్పుడు మీరు ముందుకు సాగి, ఒక వ్యక్తి పవిత్ర ప్రసాదాన్ని తన చేతులతో తాకాలని భావించడం ద్వారా పోప్ గారి వలె అవివేకులు అవుతున్నారు.
మీరు మీ చేతులతో పవిత్ర ప్రసాదాన్ని తాకడం ద్వారా మీరు మంచి క్రైస్తవులని నిరూపించుకోవాలనుకుంటున్నారు, అందువల్ల మన అత్యున్నత నిధి అయిన ఆ పవిత్ర ప్రసాదాన్ని మీరు వ్యవహరించిన తీరు చూస్తే, ఉరుములు మెరుపుల తాకిడికి మీరు నేలకూలకపోవడం ఒక అద్భుతం. మిగతా అన్నిటినీ దేవుడు సహించగలిగేవాడే, కానీ దీనిని ఆయన అనుమతించలేడు, ఎందుకంటే మీరు దీనిని తప్పనిసరి చేశారు. మీరు దీనిని ఆపకపోతే, చక్రవర్తి గానీ మరెవరైనా గానీ నన్ను మీ నుండి వెళ్లగొట్టాల్సిన అవసరం లేదు, నేను బలవంతం లేకుండానే వెళ్ళిపోతాను; మరియు నా శత్రువులు నాకు ఎంతో దుఃఖాన్ని కలిగించినప్పటికీ, వారిలో ఎవరూ కూడా నన్ను మీలా గాయపరచలేదని నేను ధైర్యంగా చెప్పగలను.
మీరు పవిత్ర సంస్కారాన్ని స్వీకరించి, దాని గురించి లోకం ముందు గొప్పలు చెప్పుకోవడం ద్వారా మీరు మంచి క్రైస్తవులని చూపించుకోవాలనుకుంటే, అప్పుడు హేరోదు మరియు పిలాతులే ప్రధానమైన మరియు ఉత్తమమైన క్రైస్తవులు. ఎందుకంటే, వారు క్రీస్తును సిలువకు మేకులతో కొట్టి చంపించినప్పుడు, వారు నిజంగా ఆయన దేహాన్ని తాకారని నాకు అనిపిస్తుంది. లేదు, నా ప్రియ స్నేహితులారా, దేవుని రాజ్యం స్పృశించగల లేదా గ్రహించగల బాహ్య విషయాలలో లేదు, కానీ విశ్వాసంలో ఉంది.
[Luke 17:20; Rom. 14:17; I Cor. 4:20].
అయితే మీరు ఇలా అనవచ్చు: మనం లేఖనాల ప్రకారం జీవిస్తున్నాము మరియు జీవించాలి, మరియు దేవుడు ఈ సంస్కారాన్ని మన చేతులతో స్వీకరించాలని స్థాపించాడు, ఎందుకంటే ఆయన, "తీసుకోండి, తినండి, ఇది నా శరీరం" అని చెప్పాడు [మత్తయి 26:26].
సమాధానం ఇది: ప్రభువు శిష్యులు దానిని తమ చేతులతో తీసుకున్నారని నాకు నిస్సందేహంగా నమ్మకం ఉన్నప్పటికీ, మరియు మీరు కూడా పాపం చేయకుండా అలాగే చేయవచ్చని నేను అంగీకరిస్తున్నప్పటికీ, నేను దానిని తప్పనిసరి చేయలేను లేదా సమర్థించలేను. నా కారణం ఏమిటంటే, సైతాను మనల్ని నిజంగా ఇరుకున పెట్టినప్పుడు, ఇలా వాదిస్తాడు: "'తీసుకోవడం' అంటే 'చేతులతో పట్టుకోవడం' అని లేఖనాలలో మీరు ఎక్కడ చదివారు? అలాంటప్పుడు, నేను దానిని ఎలా నిరూపించగలను లేదా సమర్థించగలను?" నిజానికి, అతను లేఖనాల నుండి దానికి పూర్తి వ్యతిరేకాన్ని ఉదహరించి, "తీసుకోవడం' అంటే కేవలం చేతులతో స్వీకరించడం మాత్రమే కాదని, ఇతర మార్గాలలో మనకు మనం అందించుకోవడం కూడా అని నిరూపించినప్పుడు నేను అతనికి ఎలా సమాధానం చెప్పగలను? "ఇది విను, నా ప్రియ మిత్రమా," అతను అంటాడు, "ముగ్గురు సువార్తికులు ప్రభువు ఉప్పునీటిని, చిరకను తీసుకున్నట్లు వర్ణించినప్పుడు 'తీసుకోవడం' అనే పదాన్ని ఉపయోగించలేదా? [మత్తయి 27:34; Mark 15:23;
Luke 23:36]. ప్రభువు దానిని తన చేతులతో తాకలేదని లేదా పట్టుకోలేదని మీరు ఒప్పుకోవాలి, ఎందుకంటే ఆయన చేతులు సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి ఉన్నాయి." ఈ వచనం నాకు వ్యతిరేకంగా ఒక బలమైన వాదన. మళ్ళీ, అతను ఈ వాక్యాన్ని ఉదహరిస్తాడు: Et accepit omnes timor, "భయం వారందరినీ పట్టుకుంది" [Luke 7:16], ఇక్కడ కూడా భయానికి చేతులు లేవని మనం ఒప్పుకోవాలి. అందువల్ల
నేను ఒక మూలకు నెట్టబడి, నా ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగానైనా, 'తీసుకోవడం' అంటే కేవలం చేతులతో స్వీకరించడం మాత్రమే కాదని, సాధ్యమైన ఏ ఇతర మార్గంలోనైనా నాకు నేను అందించుకోవడం అని అంగీకరించక తప్పదు. కాబట్టి, ప్రియ స్నేహితులారా, మనం అపవాది దాడిని తట్టుకోవాలంటే దృఢమైన పునాదిపై నిలబడాలి [ఎఫెసీ. 6:11]. అయినప్పటికీ నేను తప్పక
40 మీరు మీ చేతులతో దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని తాకినప్పుడు ఏ పాపమూ చేయలేదని ఒప్పుకోండి, అయినప్పటికీ అది మంచి పని కాదని నేను మీకు చెప్పాలి, ఎందుకంటే అది ప్రతిచోటా అభ్యంతరానికి కారణమైంది. ఎందుకంటే యాజకుని చేతుల నుండి దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడమే సార్వత్రిక ఆచారం. ఈ విషయంలో కూడా విశ్వాసంలో బలహీనంగా ఉన్నవారికి మీ స్వేచ్ఛను త్యజించి ఎందుకు సేవించరు? ప్రత్యేకించి, మీరు అలా చేస్తే అది మీకు సహాయపడదు, అలా చేయకపోతే హాని కూడా కలిగించదు.
కాబట్టి, మీ మధ్య జరిగినట్లుగా, మొదట సువార్త పూర్తిగా ప్రకటించబడి, అర్థం చేసుకోబడకుండా ఏ కొత్త ఆచారాలనూ ప్రవేశపెట్టకూడదు. ఈ కారణంగా, ప్రియ స్నేహితులారా, దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో మనం నిగ్రహంతో, జ్ఞానంతో వ్యవహరిద్దాం, ఎందుకంటే దేవుడు అపహాస్యం చేయడు [గలతీ. 6:7]. పరిశుద్ధులు అపహాస్యాన్ని సహించగలరు, కానీ దేవుని విషయంలో అది చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను, ఈ పద్ధతిని విడిచిపెట్టండి.
సంస్కారంలోని రెండు విధాల గురించి ఇప్పుడు మనం ఆ రెండు విధాల గురించి మాట్లాడుకుందాం. ప్రభువు ఏర్పాటు ప్రకారం, సంస్కారాన్ని రెండు విధాలా స్వీకరించడం అవసరమని నేను భావించినప్పటికీ, దానిని నిర్బంధం గానీ లేదా ఒక సాధారణ చట్టం గానీ చేయకూడదు. దానికి బదులుగా, మనం వాక్యాన్ని ప్రోత్సహించి, ఆచరించి, ప్రకటించాలి. ఆ తర్వాత, దాని ఫలితాన్ని మరియు ఆచరణను పూర్తిగా వాక్యానికే వదిలివేసి, ఈ విషయంలో ప్రతి ఒక్కరికీ వారి స్వేచ్ఛను ఇవ్వాలి. ఇలా చేయనప్పుడు, సంస్కారం నా దృష్టిలో ఒక బాహ్య కార్యం మరియు వేషధారణగా మారుతుంది, సైతాను కోరుకునేది కూడా అదే. కానీ వాక్యానికి స్వేచ్ఛనిచ్చి, దానిని ఏ బాహ్య కట్టుబాట్లకు బంధించనప్పుడు, అది ఈ రోజు ఒకరిని పట్టుకొని వారి హృదయంలోకి ఇంకిపోతుంది, రేపు మరొకరిని తాకుతుంది, ఆ విధంగా కొనసాగుతుంది.
ఈ విధంగా అది నిశ్శబ్దంగా, నిబ్బరంగా తన పనిని చేసుకుంటుంది, ఇదంతా ఎలా జరిగిందో ఎవరికీ తెలియదు.
ఇక్కడ కొంతమంది రెండు విధాలుగానూ దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం మొదలుపెట్టారని ఎవరో నాకు రాసినప్పుడు తెలిసి సంతోషించాను. మీరు దానిని అలాగే ఉండనిచ్చి ఉండాల్సింది, దానిని ఒక చట్టంగా బలవంతం చేసి ఉండకూడదు. కానీ ఇప్పుడు మీరు అస్తవ్యస్తంగా వ్యవహరిస్తూ, ప్రతి ఒక్కరినీ దాని వైపు తలమునకలుగా బలవంతం చేస్తున్నారు. ప్రియ మిత్రులారా, ఆ విధంగా మీరు విజయం సాధించలేరు.
ఎందుకంటే, మీరు పవిత్ర సంస్కారాన్ని మీ చేతుల్లోకి తీసుకుని, రెండు విధాలుగానూ స్వీకరించినందువల్ల, ఇతరుల కంటే శ్రేష్ఠమైన క్రైస్తవులుగా పరిగణించబడాలని కోరుకుంటే, నా దృష్టిలో మీరు చెడ్డ క్రైస్తవులు. ఈ విధంగా ఒక పంది కూడా క్రైస్తవురాలు కావచ్చు, ఎందుకంటే పవిత్ర సంస్కారాన్ని బాహ్యంగా స్వీకరించడానికి దానికి తగినంత పెద్ద ముక్కు ఉంటుంది. మనం ఇంతటి ఉన్నతమైన విషయాలతో గంభీరంగా వ్యవహరించాలి. ప్రియ స్నేహితులారా, ఇది పరిహాసం కాజాలదు, మరియు మీరు నన్ను అనుసరించబోతున్నట్లయితే, దానిని ఆపండి. అయితే, మీరు నన్ను అనుసరించబోకపోతే, ఎవరూ నన్ను మీ నుండి దూరం చేయనవసరం లేదు.
నేను మిమ్మల్ని అడగకుండానే వెళ్ళిపోతాను, మరియు ఈ స్థలంలో ఒక్క ప్రసంగం కూడా చేసినందుకు నేను పశ్చాత్తాపపడతాను.
మిగతా విషయాలను వదిలేయవచ్చు, కానీ దీనిని విస్మరించలేము; ఎందుకంటే మీరు ఎంత దూరం వెళ్ళారంటే, ప్రజలు ఇలా అంటున్నారు: "విట్టెన్బర్గ్లో చాలా మంచి క్రైస్తవులు ఉన్నారు, ఎందుకంటే వారు పవిత్ర ప్రసాదాన్ని తమ చేతుల్లోకి తీసుకుని, గిన్నెను పట్టుకుంటారు, ఆ తర్వాత తమ బ్రాందీ దగ్గరకు వెళ్లి కడుపు నిండా తాగుతారు." కాబట్టి, మాకు లభించినంత ఉపదేశం గనక వారికి కూడా లభించి ఉంటే మా దగ్గరకు వచ్చే బలహీనమైన, మంచి మనసున్న ప్రజలు తరిమివేయబడుతున్నారు.
అయితే, ఎవరైనా తమ చేతులతో ఆ పవిత్ర ప్రసాదాన్ని తాకాలనుకునేంత తెలివైనవారు ఉంటే, వారు దానిని తమ ఇంటికి తెప్పించుకొని, అక్కడ తమ మనసారా దానిని తాకవచ్చు. కానీ బహిరంగ ప్రదేశాల్లో మాత్రం వారు దానిని తాకకూడదు, ఎందుకంటే దానివల్ల వారికి ఎలాంటి హాని జరగదు. అంతేకాక, ఇప్పుడు మనపై తీవ్రమైన కోపంతో మనల్ని చంపడానికి సిద్ధంగా ఉన్న మన సహోదరులకు, సహోదరీలకు, మరియు పొరుగువారికి కలిగే అపరాధం కూడా నివారించబడుతుంది. ఇప్పటివరకు నన్ను ఎదిరించిన నా శత్రువులందరిలో, మీ అంతటి దుఃఖాన్ని నాకు మరెవరూ కలిగించలేదని నేను చెప్పగలను.
ఈ రోజుకు ఇది చాలు; రేపు మరిన్ని విషయాలు చెబుదాం.
ఆరవ ప్రసంగం, మార్చి 14, 1522, ఇన్వోకావిట్ తర్వాత శుక్రవారం24 ప్రధాన విషయం గురించిన మన చర్చలో, మనం ఇంకా పూర్తి చేయని సంస్కారాన్ని స్వీకరించే విషయానికి వచ్చాము. ఈ రోజు మనం ఇక్కడ ఎలా ప్రవర్తించాలో, అలాగే సంస్కారాన్ని స్వీకరించడానికి ఎవరు అర్హులు మరియు దానికి ఎవరు అర్హులు అనే విషయాలను చూద్దాం.