ఈ ఉపన్యాసంలో, లూథర్ తరువాత "దేవతా శాస్త్రం" అని పిలిచిన దాని యొక్క మొట్టమొదటి సవివరమైన వివరణలలో ఒకటి ఉంది.

వారు దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ, తమకు ఉన్నదంతా దేవుని నుండి వచ్చిందని, తమంతట తాము ఏమీ కాదని, అన్ని విధాలుగా లోపభూయిష్టంగా ఉన్నామని కూడా చెబుతారు. మొత్తమ్మీద, వారు నిజమైన వినయవంతులను, వారి హావభావాలను కూడా సాధ్యమైనంత దగ్గరగా అనుకరిస్తారు; అంటే, వారు వినయ స్వరూపాన్ని కలిగి ఉండి, దాని శక్తిని నిరాకరిస్తారు [పోల్చండి. 2 తిమోతి 3:5], వారు తమను తాము ఇతరులతో పోల్చుకున్నప్పుడు ఇది రుజువవుతుంది.

రెండవదిగా, ఈ అంధత్వం మరియు ఆత్మజ్ఞానం ఇంకా ముందుకు వెళుతుంది, సెయింట్ అగస్టిన్ చెప్పినట్లుగా: వారు దేవుణ్ణి వేడుకోకపోతే సరిపోదు; వారు తమను తామే పొగుడుకోవాలి. వారు మాటల్లో తమను తామే ఎంత అద్భుతంగా నిందించుకున్నప్పటికీ, తమ హృదయాల్లో మాత్రం తమను తామే మెచ్చుకుంటారు.

వారు తమ గురించి తాము బాధపడరు, తమను తాము నిందించుకోరు, కానీ ఎల్లప్పుడూ ఇలా చెబుతూ ఉంటారు: నేను ఏ తప్పూ చేసినట్లు నాకు తెలియదు. నేను ఫలానా వ్యక్తి, ఆ వ్యక్తి కంటే కూడా బాగా చేయలేదా?

దీనికి విరుద్ధంగా, వినయవంతుడు, తనపై కరుణ చూపమని దేవునికి ప్రార్థించిన తరువాత, "నేను పాపిని" అని చెప్పుకొంటూ తనను తానే నిందించుకున్నాడు. ఇదిగో, అతడు తనను తానే పాపి అని పిలుచుకొని, ఒప్పుకుంటున్నాడు. గర్విష్ఠి కప్పుకునే నీతి మరియు పవిత్రత నుండి అతడు తొలగిపోతున్నాడు.

మూడవదిగా, అతడు తనను తాను పొగుడుకోవడమే కాకుండా, ప్రార్థన చేస్తూ తనను తాను నిందించుకుంటున్న వ్యక్తిని కూడా ఎగతాళి చేస్తూ, నిందిస్తూ తన దుష్టత్వాన్ని పూర్తి చేస్తాడు. ఇది ఒక భయంకరమైన వికృతత్వం, ఇది గర్విష్ఠులందరినీ అణకువగా ఉంచాలి, ఎందుకంటే, ప్రతి గర్విష్ఠి తీర్పు తీర్చేటప్పుడు తన పొరుగువారిని కించపరుస్తాడు మరియు నిందిస్తాడు. అప్పుడు అతడు తనను తాను ఇరికించుకున్న చెడును చూడండి. మొదట, అతడు కరుణ కార్యాన్ని చేయడంలో విఫలమవుతాడు, ఎందుకంటే అతడు తన పొరుగువారిపై కరుణ కలిగి ఉండాలి, వారి కోసం ప్రార్థించాలి మరియు సాధ్యమైన ప్రతి విధంగా వారికి సహాయం చేయాలి. అందువల్ల అతడు నిత్య మరణానికి అర్హుడు (మత్తయి 25 [:41]). ఆ తర్వాత, గమనించండి, అతడు తన నాలుకతో వారిని వెంబడిస్తాడు, అది ఇనుప కత్తి కంటే ఘోరమైన కత్తి [పోల్చండి Ps. 57:4], మరియు అతడు దీనిని దేవుని, మనుషుల మరియు తన ఎదుట చేస్తాడు. చివరగా, ప్రార్థన చేస్తూ, ఒప్పుకుంటూ, తద్వారా ఇప్పటికే నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన వ్యక్తికి ఇలా చేయడం ద్వారా అతడు అబద్ధాన్ని మరియు అన్యాయాన్ని చేస్తాడు. మరియు అతను తన పొరుగువానిపై మోపిన ఆరోపణల నిజస్వరూపి అయినప్పటికీ, అతనికి అబద్ధం చెప్పి అన్యాయం చేసినవాడవుతాడు. ఆ తర్వాత, పాపులందరినీ స్వీకరించిన క్రీస్తుపై కూడా అతను దాడి చేస్తాడు; ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి ఎవరిపై అయితే నింద మోపుతాడో, వారు పాపులే కాబట్టి, ఆ విధంగానే క్రీస్తు కూడా పాపిగా తీర్పు పొంది, నిందించబడి, అవమానించబడతాడు. అయితే క్రీస్తుకు తీర్పు తీర్చేవాడు, తన న్యాయాధిపతికే తీర్పు తీరుస్తున్నాడు; మరియు తన న్యాయాధిపతికే తీర్పు తీర్చేవాడు, దేవుణ్ణి తీవ్రంగా తిరస్కరిస్తున్నాడు.

ఈ తీవ్రమైన, అవివేకమైన గర్వం ఎక్కడ నుండి వస్తుందో మీరు చూస్తున్నారు కదా! మరోవైపు, వినయవంతుడు తన పొరుగువానిని నీతిమంతుడని ప్రకటిస్తాడు; అతడు నిజానికి తనను మాత్రమే నిందించుకుంటాడు, ఎందుకంటే అతడు, "పాపులమైన మనకు" అని కాకుండా, "పాపి అయిన నాకు" అని అంటాడు. దేవుడు ఇతర పాపుల పట్ల కూడా కరుణ చూపకూడదని కోరుకునేంత అసూయతో అతడు ఉన్నాడని మీరు అనుకుంటున్నారా? అలాగైతే అతడు నిశ్చయంగా నీతిమంతుడిగా తీర్చబడకపోగా, శిక్షకు గురయ్యేవాడు. కానీ అతడు తనను తప్ప మరెవరినీ పాపిగా చూడడు.

అతను తనను తాను ఎవరితో పోల్చుకుంటాడో వారందరూ నీతిమంతులే. కాబట్టి "పవిత్రులకు అన్నీ పవిత్రంగానే ఉంటాయి," కానీ అపవిత్రులకు ఏదీ పవిత్రంగా ఉండదు [Titus 1:15].

కాబట్టి, ఈ పరిసయ్యుడు మొదటి ఆజ్ఞను పాటించలేదని స్పష్టమవుతోంది. దానికి విరుద్ధంగా, అతనికి వేరొక దేవుడు ఉన్నాడు—ఒకవేళ అతనికి వేరొక దేవుడు లేకపోయి ఉంటే, అతను నిశ్చయంగా నీతిమంతుడిగా తీర్చబడి ఉండేవాడు—నా ఉద్దేశ్యం, తన హృదయంలో నిలబెట్టుకున్న తన సొంత నీతి అనే విగ్రహం. అయితే ఇప్పుడు, ఈ పరిసయ్యుడిని ద్వేషించి, తృణీకరించే ప్రతి ఒక్కరూ, పరిసయ్యుడు తనను తాను సుంకరిని కంటే గొప్పగా భావించుకున్నట్లే, తాము కూడా పరిసయ్యుడిని గొప్పగా భావించుకోకుండా జాగ్రత్తపడాలి. తాము ద్వేషించే పరిసయ్యుడిలా ఉండటానికి కొద్దిమంది మాత్రమే భయపడతారని నేను నమ్ముతున్నాను, కానీ మెజారిటీ ప్రజలు అతనిలాగే ఉన్నారని నాకు తెలుసు; ఎందుకంటే, తాను గర్వం లేనివాడినని గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, సుంకరికి ఉన్నటువంటి సంపూర్ణ వినయాన్ని తనకు ఆపాదించుకునేంత గర్విష్ఠి ఎవడు? కాబట్టి, మనం పరిసయ్యుడిలా ఉన్నామని ఒప్పుకొని, అతని కంటే ఎక్కువగా మనల్ని మనం నిందించుకుంటూ మూలుగుదాం; అంతేగానీ, మనం సుంకరినిలా ఉన్నామని అంత ధైర్యంగా భావించవద్దు; ఎందుకంటే అతను కొలవలేనంతగా ఆశీర్వదించబడినవాడు మరియు కృపకు పాత్రుడు. అయితే, మనం స్వభావ సంబంధులం, అందువల్ల దైవకోపానికి పాత్రులం.

ఈ ఉపన్యాసంలో, లూథర్ తరువాత "శిలువ వేదాంతం" అని పిలిచిన దాని యొక్క మొట్టమొదటి సవివరమైన వివరణలలో ఒకటి ఉంది, దీనిని ఆయన హెబ్రీయుల మీద ఉపన్యాసాలు (1518) మరియు హైడెల్‌బర్గ్ చర్చ (1518) లలో మరింతగా అభివృద్ధి చేశారు.

లూథర్ యొక్క 'థియోలాజియా క్రూసిస్' గురించిన చర్చ కోసం, ఫిలిప్ ఎస్. వాట్సన్ రచించిన 'లెట్ గాడ్ బి గాడ్' (ఫిలడెల్ఫియా, 1949), పేజీలు 156–160 చూడండి మరియు ఈ ఉపన్యాసం యొక్క విశ్లేషణ కోసం, కీస్లింగ్, op. cit., పేజీలు 96–97 చూడండి.

లాటిన్ భాషలోని పాఠ్యం; WA 1, 111–115, CL 5, 419–424తో పోల్చగా.

"ఆకాశములు దేవుని మహిమను ప్రచురించుచున్నవి; అంతరిక్షము ఆయన చేతిపనిని తెలియజేయుచున్నది" [Ps. 19:1].

సువార్త అంటే దేవుని కార్యాలను ప్రకటించడం తప్ప మరేమీ కాదు, ఎందుకంటే అది దేవుడు చేసేవాటిని బోధిస్తుంది, మరియు ఇది స్వయంగా ఆయన మహిమను ప్రకటిస్తుంది, ఎందుకంటే దేవుని కార్యాలను చెప్పడం ద్వారానే దేవుడు మహిమపరచబడతాడు.

మహిమ మరియు స్తుతి అంటే ఆయన శక్తిని ప్రకటించడం మరియు ఆయన కార్యాలను వివరించడం తప్ప మరేమీ కాదు. అందువల్ల, కీర్తనలు 17 [:3–]లో చెప్పినట్లుగా, ఆకాశములు మానవుల మహిమను గద్దించి, ఖండించి, మనుష్యుల చేతుల కార్యములను అణచివేస్తాయి.

4] ఇలా చెబుతోంది, "నా నోరు మనుషుల క్రియలను గూర్చి మాట్లాడదు." ఎందుకంటే, దేవుని మహిమ మనకు అర్థమయ్యేలా చేస్తుంది, మానవ గర్వం వ్యర్థమైనది, అంతేకాదు, అది అవమానకరం; మరియు దేవుని క్రియలు ప్రకటిస్తాయి మరియు చూపిస్తాయి, మనుషులు తాము మంచివని, నీతివంతమైనవని, జ్ఞానవంతమైనవని మరియు ఉపయోగకరమైనవని గర్వించే వారి క్రియలు శూన్యమైనవి, లేదా ఇంకా చెప్పాలంటే, వాస్తవానికి పాపాలు. ఎందుకంటే క్రియలే స్తుతికి మరియు మహిమకు ఆధారం మరియు పునాది. కాబట్టి, ఆధారం నాశనమైన చోట, దానిపై నిలబడిన ఇల్లు కూడా నాశనమవుతుంది. అందువల్ల, సువార్త దేవుని మహిమను ప్రకటిస్తుంది కాబట్టి, అది మానవ అవమానాన్ని బయటపెడుతుంది, మరియు అది దేవుని క్రియలను వెల్లడిస్తుంది కాబట్టి, అది మనుషుల సోమరితనాన్ని మరియు పాపాన్ని బహిర్గతం చేస్తుంది. కానీ గర్విష్ఠి ఈ రెండు అవమానాలను సహించలేడు; ఎందుకంటే ఇక్కడ, తాను ఎంతో సంతోషించి, అవి నీతివంతమైనవని మరియు నిష్కళంకమైనవని భావించి గర్వించిన తన క్రియలు, కలుషితమైనవిగా, అవమానకరమైనవిగా కూడా చూపబడతాయి. సొలొమోను 2 [:16] గూర్చిన జ్ఞానోక్తి ప్రకారం, "ఆయన మన మార్గాల నుండి అపవిత్రత నుండి దూరంగా ఉంటాడు." దుష్టుడు దానిని విని కోపపడతాడు; అతను పళ్ళు కొరుకుతూ కరిగిపోతాడు [Ps. 112:10].

ఈ విధంగా కీర్తి మనుషులలో కోపాన్ని, అసూయను రేకెత్తిస్తుంది; కృప ఆగ్రహాన్ని, కరుణ క్రూరత్వాన్ని, జాలి నిరంకుశత్వాన్ని, మరియు మోక్షం వినాశనాన్ని ప్రేరేపిస్తాయి; సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, మంచే చెడుకు కారణమవుతుంది. దీనిని చూసి ఎవరు ఆశ్చర్యపోరు? సూర్యుడు ఉదయించినప్పుడు గుడ్లగూబ కళ్ళకు ఇబ్బంది కలిగిస్తాడు, మరియు ద్రాక్షారసం జ్వరంతో ఉన్నవారిని చంపుతుంది.

దీనిని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలంటే, దేవుని కార్యం అంటే ఏమిటో మనం తెలుసుకోవాలి. అది నీతి, శాంతి, కరుణ, సత్యం, సహనం, దయ, ఆనందం మరియు ఆరోగ్యాన్ని సృష్టించడం తప్ప మరేమీ కాదు, ఎందుకంటే నీతిమంతులు, సత్యవంతులు, శాంత స్వభావం గలవారు, దయగలవారు, ఆనందవంతులు, ఆరోగ్యవంతులు, సహనవంతులు, కనికర స్వభావం గలవారు ఆయన స్వభావానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించకుండా ఉండలేరు. అందువల్ల దేవుడు నీతిమంతులు, శాంత స్వభావం గలవారు, సహనవంతులు, కనికర స్వభావం గలవారు, సత్యవంతులు, దయగలవారు, ఆనందవంతులు, జ్ఞానవంతులు, ఆరోగ్యవంతులైన మనుషులను సృష్టిస్తాడు. కీర్తనలు 111 [:3] చెప్పినట్లుగా, "ఆయన కార్యము ఘనతతోను, మహిమతోను నిండియున్నది" అని చెప్పబడినట్లుగా, ఇవి ఆయన చేతిపని, లేదా ఆయన సృష్టి. అనగా, స్తుతి మరియు సౌందర్యం, లేదా మహిమ మరియు తేజస్సు దేవుని కార్యం. కీర్తనలు 96 [:6] చెప్పినట్లుగా, "ఆయన సన్నిధిలో ఘనతయు సౌందర్యమును కలవు; ఆయన పరిశుద్ధ స్థలములో బలమును మహిమయు కలవు," అనగా ఆయన సంఘములో, అది ఏ లోపమూ లేకుండా స్తుతింపదగినది మరియు అత్యంత సుందరమైనది. అందువల్ల దేవుని కార్యములు నీతిమంతులు మరియు క్రైస్తవులే; వారు ఆయన నూతన సృష్టి. అయితే, ఆ నూతన కార్యములు అనగా ఆయన తన క్రియల ద్వారా నెరవేర్చే నీతి, సత్యాలు మొదలైనవి. కీర్తనలో చెప్పినట్లుగా: వారు దేవుని కార్యములను ప్రకటించి ఆయన క్రియలను గ్రహించిరి, అనగా వారు వాటిని గ్రహింపజేసిరి. మరియు మరలా: "వారు యెహోవా కార్యములను గాని ఆయన చేతిపనిని గాని గ్రహించలేదు" [Ps. 28:5].

అయితే, యెషయా 28:21లో చెప్పినట్లుగా, తనకు అన్యమైన మరియు విరుద్ధమైన పనిని చేపడితే తప్ప ఆయన తన సరైన పనిని చేయలేడు: ఆయన తన సొంత పనిని చేసుకోవడానికి ఒక అన్యమైన పని ఆయనకు అప్పగించబడింది. అయితే, ఆయన అన్యమైన పని ఏమిటంటే, మనుషులను పాపులుగా, అనీతిమంతులుగా, అబద్ధీకులుగా, దుఃఖితులుగా, అవివేకులుగా, నశించిపోయినవారిగా మార్చడమే. ఆయన స్వయంగా వారిని అలా చేస్తాడని కాదు, కానీ మనుషులు అప్పటికే అలాంటివారైనప్పటికీ, వారి అహంకారం వారిని అలా మారనీయదు. అందువల్ల, వారు దేవుని దృష్టిలో ఎలా ఉన్నారో, తమ దృష్టిలో కూడా అలాగే మారాలనే ఉద్దేశ్యంతో, వారు అలాంటివారని వారికి చూపించడానికి దేవుడు ఒక పెద్ద కల్లోలాన్ని కలుగజేస్తాడు; నిజానికి, ఆయన ఈ పనిని కేవలం వారి విషయంలోనే ఉపయోగిస్తాడు.

కాబట్టి, ఆయన నీతిమంతులు కానివారిని మాత్రమే నీతిమంతులుగా చేయగలడు గనుక, తన సరైన నీతి కార్యమైన వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చే ముందు, వారిని పాపులుగా చేయడానికి ఒక అన్యమైన కార్యాన్ని చేయవలసి వస్తుంది. అందువలన ఆయన ఇలా అంటాడు, "నేనే చంపుదును బ్రతికించుదును; నేనే గాయపరచుదును స్వస్థపరచుదును" [ద్వితీయోపదేశకాండము 32:39]. కానీ తమను తాము నీతిమంతులుగా, జ్ఞానులుగా భావించుకుంటూ, తాము ఎవరో గొప్పవారమని అనుకునేవారు, క్రీస్తు సిలువ మరియు మన నీతి అయిన ఈ అన్యమైన కార్యానికి అత్యంత తీవ్రంగా విరోధంగా ఉంటారు.

ఆదాము. ఎందుకంటే తమది అయిన దానిని తృణీకరించి, అది అవివేకమైనదిగాను, చెడ్డదిగాను పరిగణించడం వారికి ఇష్టం లేదు; అనగా, తమ ఆదాము చంపబడటం వారికి ఇష్టం లేదు. కాబట్టి వారు దేవుని యొక్క యథార్థమైన కార్యమైన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు గాని, క్రీస్తు పునరుత్థానమునకు గాని రారు.

కాబట్టి, దేవుని అన్యకార్యం క్రీస్తు యొక్క శ్రమలు మరియు క్రీస్తునందు కలిగే శ్రమలు, అనగా పాత మనిషిని సిలువ వేయడం మరియు ఆదామును చంపడం. అయితే, దేవుని స్వంత కార్యం క్రీస్తు పునరుత్థానం, ఆత్మలో నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం, మరియు నూతన మనిషికి జీవం పోయడం, రోమా 4:25లో చెప్పినట్లుగా: క్రీస్తు మన పాపముల కొరకు మరణించి, మన నీతికొరకు తిరిగి లేపబడ్డాడు. ఈ విధంగా, దేవుని కుమారుని స్వరూపముతో అనుగుణ్యత [రోమా 1:25 చూడండి].

8:29] ఈ రెండు కార్యాలను కలిగి ఉంది. యోహాను [బాప్తిస్మమిచ్చువాడు] మరియు అతడు ఒక సూచనగా ఉన్న సువార్త గురించి నేను కొద్దికాలం క్రితం2 చెప్పింది ఇదే. ఎందుకంటే దేవుని కార్యం స్వంతమైనది మరియు అన్యమైనది అని రెండు విధాలుగా ఉన్నట్లే, సువార్త యొక్క కార్యకార్యం కూడా రెండు విధాలుగా ఉంటుంది. సువార్త యొక్క స్వంత కార్యకార్యం దేవుని స్వంత కార్యాన్ని, అంటే కృపను ప్రకటించడమే. ఆ కృప ద్వారా కరుణామయుడైన తండ్రి తన కోపాన్నంతటినీ తగ్గించి, సమస్త మనుష్యులకు శాంతి, నీతి మరియు సత్యాన్ని ఉచితంగా అనుగ్రహిస్తాడు. అందువల్ల దీనిని మంచి, ఆనందకరమైన, మధురమైన, స్నేహపూర్వకమైన సువార్త అని పిలుస్తారు, మరియు దానిని విన్నవాడు సంతోషించకుండా ఉండటం అసాధ్యం. అయితే, దుఃఖిస్తున్న మనస్సాక్షికి పాపక్షమాపణ ప్రకటించబడినప్పుడల్లా ఇది జరుగుతుంది, రోమా 10 [:15] చెప్పినట్లుగా: "ఎంత సుందరమైనది," అంటే ఎంత ప్రియమైనది, ఆనందకరమైనది, మరియు హెబ్రీ భాషలో చదివినట్లుగా, కోరదగినది [యెషయా 2:15 చూడండి]. 52:7], "సువార్తను ప్రకటించువారి పాదములు," అనగా, మంచి మరియు ఆహ్లాదకరమైన వార్తను తెచ్చేవారు, సమాధానాన్ని ప్రకటించేవారు, అందువల్ల, ధర్మశాస్త్రం మరియు ధర్మశాస్త్రపు బెదిరింపులు కాదు, ఇంకా నెరవేర్చబడవలసిన మరియు నిర్వర్తించబడవలసినది కాదు, కానీ పాప క్షమాపణ, మనస్సాక్షి యొక్క సమాధానం, ధర్మశాస్త్రం నెరవేర్చబడిందనే సందేశం మొదలైనవి. "శుభవార్తను ప్రకటించువారు," అనగా, తండ్రియైన దేవుని యొక్క అత్యంత మధురమైన మరియు ఆనందకరమైన కరుణ, మనకు ఇవ్వబడిన క్రీస్తు.

అయితే సువార్త యొక్క విచిత్రమైన పని ఏమిటంటే, ప్రభువు కొరకు పరిపూర్ణమైన ప్రజలను సిద్ధపరచడం, అనగా, మనుష్యులందరూ పాపులని మరియు దేవుని కృప లేనివారని ప్రకటించడం ద్వారా పాపాలను బయలుపరచి, తమ దృష్టిలో తాము నీతిమంతులమని అనుకున్నవారిని దోషులుగా ప్రకటించడం. కానీ అటువంటి సందేశం అత్యంత చెడ్డ సందేశంగా కనిపించవచ్చు, అందువల్ల దానిని కాకాంగెలియం, అంటే చెడు వార్త, విచారకరమైన వార్త అని పిలవడం మేలు. ఎలాగైతే దుఃఖంతో, నిరాశతో మరణం కోసం ఎదురుచూస్తున్న వ్యక్తికి ఈ మాట వినడం కంటే మధురమైనది ఏదీ ఉండదో:

చూడండి, మీరు స్వేచ్ఛ పొందుతారు, ఇప్పుడు జీవించండి! కాబట్టి సురక్షితంగా జీవించేవారు, "చూడండి, మీరు చనిపోతారు!" అని చెప్పడం కంటే బాధాకరమైనది మరొకటి వినరు.

కాబట్టి సువార్త దాని అన్య స్వరాలలో అత్యంత కఠినంగా ధ్వనిస్తుంది, అయినప్పటికీ అది దాని స్వంత స్వరాలతో ధ్వనించాలంటే ఇది తప్పక చేయాలి. నేను ఇంతకుముందు చేసినట్లుగా, ఇది ఉదాహరణల ద్వారా స్పష్టం చేయబడాలి.3 ఇదిగో, ధర్మశాస్త్రము ఇలా చెబుతోంది: "నీవు నరహత్య చేయకూడదు, నీవు దొంగతనం చేయకూడదు, నీవు వ్యభిచారం చేయకూడదు" [నిర్గమకాండము 20:13–15]. ఇక్కడ, కర్మల ద్వారా నీతిమంతులుగా ఉండి, ఈ కర్మలను చేయని గర్విష్ఠులు,4 తాము ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చినట్లుగా అప్పటికే భద్రతతో జీవిస్తున్నారు; తమలో ఏ పాపమూ వారికి తెలియదు, కానీ గొప్ప నీతి మాత్రమే వారికి తెలుసు. అటువంటి అహంకారం గలవారి వద్దకు ధర్మశాస్త్ర వ్యాఖ్యాత అయిన సువార్త వచ్చి ఇలా చెబుతోంది: "పశ్చాత్తాపపడండి, ఎందుకంటే పరలోకరాజ్యం సమీపించింది" [మత్తయి 4:17].

"మనుషులందరూ పశ్చాత్తాపపడండి!" అని చెప్పడం ద్వారా, అది నిస్సందేహంగా అందరినీ పాపులుగా ప్రకటిస్తుంది, అందువల్ల అది విచారకరమైన మరియు అవాంఛనీయమైన వార్తలను తెస్తుంది, అదే కాకాంగెలియం, అనగా చెడు వార్త మరియు పరాయి పదవి. అయితే, అది ఇలా చెప్పినప్పుడు:

"పరలోక రాజ్యం సమీపించియున్నది," ఇది శుభవార్త, మరియు ఆహ్లాదకరమైన, ఆనందకరమైన బోధ; ఇది సువార్త యొక్క సరైన విధి. కాబట్టి యోహాను "కేకవేయు వాని స్వరముగా" [మత్తయి 3:3], అనగా సువార్తను ప్రకటించువానిగా వచ్చి, సమస్త మనుష్యులకు పశ్చాత్తాప బాప్తిస్మమును ప్రకటించును, మరియు ఈ బోధ ద్వారా సమస్త మనుష్యులు పాపులేనని ఆయన నిరంతరము నొక్కిచెప్పును.

అయితే ఇక్కడ ప్రభువు, యెషయా 28 [:21] చెప్పినట్లుగా, "విభజన కొండ మీద లేచినట్లుగా" లేస్తాడు. ఎందుకంటే కొందరు యోహానును సువార్త స్వరంగా నమ్ముతారు. వారు ఈ దుఃఖకరమైన సందేశాన్ని సత్యమని భావించి, తాము పాపులమని గుర్తిస్తూ, వినయంగా, వణుకుతూ విధేయత చూపుతారు. వారికి ఆ విషయం తెలిసి ఉన్నా లేకపోయినా, వారు తమకంటే ఎక్కువగా యోహానును నమ్ముతారు. మరియు ఇక్కడే వారు యోహాను ద్వారా పరిపూర్ణ ప్రజలుగా, అంటే ప్రభువుచేత ఎన్నుకోబడిన వారిగా సిద్ధపరచబడ్డారు, ఎందుకంటే వారు కృపను పొందుటకు సమర్థులు; వారు నీతి కొరకు ఆకలితో ఉంటారు; వారు ఓదార్పు కొరకు దుఃఖిస్తారు; వారు ఆత్మయందు దీనులు; వారు సాత్వికులు, ఆజ్ఞలను పాటించువారు.

కాబట్టి, పరలోక రాజ్యమైన క్రీస్తు, పాపులను రక్షించడానికి వచ్చువాడు, వారిలోనికి వచ్చును.

అయితే, తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించుకునే మరికొందరు, యోహాను సందేశం సత్యమని గానీ, "పశ్చాత్తాపపడండి" అనే ఆ మాటలు తమకు వర్తిస్తాయని గానీ నమ్మరు. దానికి విరుద్ధంగా, వారు ఇలా అంటారు: మేము నీతిమంతులము; మాలో ఏ పాపమూ లేదని మాకు తెలుసు; పరలోకరాజ్యం సమీపంగా ఉంది గనుక మేము ఇప్పటికే పరిపాలిస్తున్నాము, నిజానికి అది ఎప్పుడో వచ్చింది. కాబట్టి, యోహాను వారి కఠినహృదయాన్ని ప్రదర్శిస్తూ ఇలా అన్నప్పుడు: "సర్ప సంతానమా! రాబోయే ఉగ్రత నుండి పారిపోమని మిమ్మల్ని ఎవరు హెచ్చరించారు? పశ్చాత్తాపానికి తగిన ఫలమును ఫలించండి" [మత్తయి 3:7-8], వారు వెంటనే ఇలా అంటారు,

"అతనికి దయ్యము పట్టింది" [మత్తయి 11:18]. వారు ఇలా అనడానికి కారణం, అతను పూర్తిగా నీతిమంతులు మరియు యోగ్యులైన ఈ ప్రజలకు పాపాలు ఉన్నాయని వాదించడమే కాదు, ఇతరుల సమక్షంలో వారిని సర్ప సంతతి అని పిలిచి కోపాన్ని రేకెత్తించడం కూడా.

తమ సొంత నీతి మీద నమ్మకం ఉంచి, తాము నీతిమంతులమని, తాము చేస్తున్నది సరైనదేనని చెప్పే సువార్తను, అనగా శుభవార్తను, క్రీస్తు నుండి కాకుండా తమ నుండి మాత్రమే వినాలని పట్టుదలతో ఉండేవారందరూ, ఇప్పుడు మరియు ఎల్లప్పుడూ అలాంటివారే. అంతేకాక, వారు పాపులని, అవివేకులని ప్రకటించే సువార్త యొక్క అపరిచితమైన స్వరాన్ని వినడానికి ఇష్టపడరు. దానికి విరుద్ధంగా, సువార్త అసత్యమని, అబద్ధమని వారు నమ్ముతారు. అందుకే వారు మనుష్యులందరిలోకెల్లా అత్యంత చికాకుపడతారు; తమను తాము సమర్థించుకోవడానికి, ఇతరులపై పగ తీర్చుకోవడానికి, తమను తాము న్యాయవంతులుగా చేసుకోవడానికి, ఇతరులను తీర్పు తీర్చి ఖండించడానికి ముందుంటారు; వాస్తవానికి తాము సరైనదే చేస్తున్నప్పటికీ, తమకు అన్యాయం జరుగుతోందని ఫిర్యాదు చేస్తూ, ఆరోపిస్తూ ఉంటారు.

అయితే, వీరు కూడా పాపులేనని ఎలా చూపించాలో క్రీస్తు మరియు పౌలు మనకు బోధించారు. అదేమిటంటే, వారు ఆత్మలో ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చరని, ఏదేమైనా పాపం చేస్తారని మరియు వారి హృదయాలలో దురాశలు కలిగి ఉంటారని చూపించడం. మరియు వారు ఎవరినీ చంపకపోయినా, వారు కోపిష్టిగా ఉంటారు. వారు దొంగతనం చేయకపోవచ్చు, కానీ వారు లోభులు. వారు వ్యభిచారం చేయకపోవచ్చు, కానీ వారు దురాశలు కలిగి ఉంటారు. ఇది ఇలా ఎందుకంటే, కృప లేకుండా దురాశ తొలగిపోదు, రోమా 7 [:24] చెప్పినట్లుగా, "అయ్యో, నేను ఎంత దురదృష్టవంతుడను! ఈ మరణ శరీరము నుండి నన్ను ఎవరు విడిపిస్తారు?" ఆయన "స్వభావం"6 లేదా "నిరంతరం పునరావృతమయ్యే చర్యలు" అని చెప్పలేదు, కానీ,

"యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవునికి స్తోత్రం!" [Rom. 7:25]. కాబట్టి సువార్త పాపాన్ని ఘనపరుస్తుంది, ఎందుకంటే అది ధర్మశాస్త్రాన్ని ఎంతగానో విస్తరింపజేస్తుంది, దానివల్ల ఏ మనిషి కూడా నీతిమంతుడిగా కనబడడు, ధర్మశాస్త్రాన్ని అతిక్రమించనివాడు ఎవ్వడూ ఉండడు. మరియు అందరూ పాపం చేసియున్నారు గనుక, బాప్తిస్మమునకు ముందు అందరూ పశ్చాత్తాప బాప్తిస్మమును పొందవలెనని స్పష్టమవుతోంది.