- 75 మరియు కొందరు కొరింథీయులు అలానే చేశారు (I కొరింథీ. 11[:29]). ఈ వచనం యొక్క వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, వారు క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపొందుతారు, ఎందుకంటే రొట్టె విరవడం క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడమే. ఈ వచనాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్లుగా మనం అంగీకరించాలి, తద్వారా, ఒకరు ఈ రొట్టెను విరిచినప్పుడు, క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడం జరుగుతుంది.
డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ కలగన్న, కేవలం పరిశుద్ధులకు మాత్రమే ఉండే ఆత్మీయ భాగస్వామ్యం గురించి పౌలు ఇక్కడ మాట్లాడలేదని మనం ఒక నిర్ధారణకు వస్తాము. కానీ ఆయన, పరిశుద్ధులు మరియు అపరిశుద్ధులు ఇద్దరూ రొట్టెను విరిచినట్లే, వారి శారీరక భాగస్వామ్యం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. కాబట్టి డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ కల ఒక అబద్ధమని మనం చూస్తున్నాము. బహుశా ఆయన ఇలా అనుకొని ఉంటాడు, "నేను కేవలం 'భాగస్వామ్యం' అనే పదాన్ని పట్టుకొని దానిని వక్రీకరిస్తాను మరియు దాని తర్వాత వచ్చే 'మనం విరిచే రొట్టె' మొదలైన పదాలను గమనించను. లేకపోతే వారు నా భాగస్వామ్యాన్ని సహించరు. కానీ నేను దీనిని గమనించకపోతే, ఎవరూ దానిని గమనించరు లేదా 'భాగస్వామ్యం' అనే పదానికి వ్యతిరేకంగా ఏమీ చెప్పరు, మరియు నేను గెలిచినట్లే. నేను అనుకున్నదానికంటే ఎక్కువ చేయనవసరం లేదు: ప్రజలు పూర్తిగా గుడ్డివారు."
అయితే, "ప్రభువు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడం" అని జోడించే బదులుగా, పరిశుద్ధ పౌలు "మనం విరిచే రొట్టే క్రీస్తు శరీరం" అని ఎందుకు సూటిగా చెప్పలేదు? దీనికి నేను జవాబిస్తాను, సువార్తికులు చేసినట్లుగా మరియు ఆయన స్వయంగా 1 కొరింథీయులకు 11:24; 10:16లో చెప్పినట్లుగా, "మనం విరిచేది" అని జోడించే బదులుగా, ఆయన కూడా "రొట్టే ప్రభువు శరీరం" అని ఎందుకు సూటిగా చెప్పలేదు? ఆయన ఈ పదబంధాన్ని నిస్సందేహంగా చేర్చారు, ఎందుకంటే ఆయన తనకు సాధ్యమైనంత స్పష్టంగా మరియు విడిగా మాట్లాడాలని, మరియు డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ చేసిన పొరపాటును గట్టిగా నివృత్తి చేయాలని కోరుకున్నారు. ఆయన సంస్కారపు రొట్టె గురించి మాట్లాడాలనుకున్నారు మరియు విరిచిన రొట్టె గురించి మాట్లాడటం కంటే ఉత్తమంగా ఆయన అలా చేయలేకపోయారు. అలాగే, ప్రతి ఒక్కరూ తమ వంతులో క్రీస్తు శరీరాన్ని పొందుతారని ఆయన బోధించాలనుకున్నారు. అందువల్ల, ఆయన మొత్తం రొట్టెను మాత్రమే క్రీస్తు శరీరం అని పిలవాలని అనుకోలేదు, కానీ సమాజంలో పంచిపెట్టబడిన మరియు రొట్టె విరవడం ద్వారా అందరికీ ఉమ్మడిగా ఇవ్వబడిన దానిని కూడా అలా పిలవాలని కోరుకున్నారు. కాబట్టి ఈ రొట్టె విరవడం అనేది కేవలం క్రీస్తు శరీరం మాత్రమే కాదు, క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడం కూడా. అంటే, సంఘంలోని అందరికీ పంచిపెట్టబడి, వారందరూ స్వీకరించే శరీరం అది. ఆయన ఇంతకంటే స్పష్టంగా, బలంగా మాట్లాడి ఉండలేరు. ఎందుకంటే, రొట్టెను విరిచి, పంచిపెట్టి, స్వీకరించే ఈ మాటల ద్వారా, మనం రొట్టెను విరిచి, అర్పించి, స్వీకరించినప్పుడు ఏమి జరుగుతుందో ఆయన చూడగలుగుతున్నారు. అలా విరిచిన రొట్టే క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడమని, తద్వారా వారందరూ ఏకమై, ఒకే శరీరంగా క్రీస్తు యొక్క ఆ ఒక్క శరీరాన్ని స్వీకరించి, శరీరరీత్యా దానిలో పాలుపొందేవారవుతారని ఆయన అంటున్నారు.
కాబట్టి, ఈ మాయమాటల దెయ్యం, దేవుడు శరీరరూపంలో చేసిన దానిని తన అలవాటు ప్రకారం ఆత్మీయం చేయడం తప్ప మరో మార్గం లేదని, అయినప్పటికీ అలా చేయడానికి ఎటువంటి వాదనను గానీ, కారణాన్ని గానీ చెప్పదని మరోసారి జాగ్రత్తగా గమనించి గుర్తుంచుకోండి. పైగా, విశ్వాస సిద్ధాంతాలను తన ఇష్టానుసారం స్థాపించగల శక్తి ఉన్నవానిలా వాడు అలా చేస్తాడు. కాబట్టి ఇక్కడ, క్రీస్తు శరీరంలో శరీరయుత భాగస్వామ్యం ఆత్మీయంగా ఉండాలని వాడు అంటాడు; ఆ తర్వాత అనర్హుల తినడం, త్రాగడం విషయంలో కూడా వాడు అలాగే చేస్తాడు. మనం చూడబోతున్నట్లుగా, క్రీస్తు శరీరాన్ని గ్రహించే విషయంలో కూడా వాడు ఇదే పద్ధతిలో కొనసాగుతాడు [1 కొరింథీ. 11:29]. మీరు దెయ్యాన్ని తెలుసుకొని, గుర్తించడం నేర్చుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతోనే నేను మీకు వాడి గురించి మంచి వివరణ ఇస్తాను.
ఇది చాలా చక్కని చిన్న ఆవిష్కరణ, ఒకవేళ శారీరక క్రియ గురించి మాట్లాడే ఒక వాక్యం నాకు భరించలేనంతగా తగిలి, నా మెదడు మొద్దుబారేలా నా తలపై బలంగా కొట్టినట్లు అనిపిస్తే, నేను కూడా దీనిని చక్కగా ఉపయోగించుకోగలను. నేను దాని వద్దకు వెళ్లి, "నన్ను కొట్టలేదు. ఈ వాక్యం ఆధ్యాత్మిక విషయాల గురించి మాట్లాడుతోంది," అని చెబుతాను. తద్వారా అటువంటి వ్యాఖ్యానానికి ఎలాంటి రుజువును అందించాల్సిన అవసరం నాకు ఉండదు. అటువంటి పరిస్థితులలో ఒక స్వర్గ ప్రవక్తగా ఉండటం సులభం. ఒకవేళ రుజువు చూపమని నన్ను బలవంతం చేస్తే, వెన్న సూర్యుడిని ఎలా తట్టుకుంటుందో, నేను అన్ని వాదనలను అలాగే తట్టుకుంటాను. నా చెమట తుడుచుకోవడానికి నాకు ఒక తువ్వాలు అవసరమవుతుంది, మరియు "నా రుజువు నాకు చాలా పరిపూర్ణంగా మరియు సరైనదిగా అనిపించింది," అని చెబుతాను.
కాబట్టి పౌలు యొక్క ఈ వచనం ఒక బండరాయిలా దృఢంగా నిలుస్తుంది మరియు ఈ రొట్టెను విరిచి, స్వీకరించి, తినేవారందరూ క్రీస్తు శరీరాన్ని పొంది, దానిలో పాలుపంచుకుంటారని గట్టిగా వ్యాఖ్యానించవలసి వస్తుంది. మనం చెప్పినట్లుగా, అది ఆత్మీయంగా ఉండదు, కాబట్టి అది తప్పనిసరిగా శారీరక భాగస్వామ్యమై ఉండాలి. ఎందుకంటే, ఆత్మీయంగా లేదా శారీరకంగా అనే రెండు విధాలుగా తప్ప క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోలేరు. మళ్ళీ, ఈ శారీరక భాగస్వామ్యం కంటికి కనిపించేదిగా లేదా ఇంద్రియాల ద్వారా గ్రహించగలిగేదిగా ఉండకూడదు, అలా అయితే ఆ రొట్టె మిగలదు. అది కేవలం సహజమైన రొట్టెగా కూడా ఉండకూడదు, అలా అయితే అది క్రీస్తు శరీరంలో కాకుండా, కేవలం రొట్టెలో శారీరకంగా పాలుపంచుకోవడం అవుతుంది. పర్యవసానంగా, విరిచిన రొట్టె ఎక్కడ ఉందో, అక్కడ క్రీస్తు శరీరం నిజంగా మరియు శారీరకంగా ఉంటుంది, అయితే అది కంటికి కనిపించదు. ఈ వచనాన్ని వక్రీకరించగలనని గొప్పలు చెప్పుకునేవాడు, నేను వాగ్దానం చేస్తున్నాను, చాలా కష్టపడవలసి వస్తుంది.
మూడవదిగా, 1 కొరింథీయులకు 11:27 లోని వచనం ఉంది, "ఎవరైనా ప్రభువు యొక్క రొట్టెను తిని, ఆయన పాత్రలోని పానీయాన్ని త్రాగితే, వారు అపాత్రులుగా భావించినా, ప్రభువు యొక్క శరీరాన్ని, రక్తాన్ని అపవిత్రపరిచిన దోషులుగా ఉంటారు." ఇక్కడ కూడా, వర్గవాద స్ఫూర్తి ప్రజ్వరిల్లింది. పరిశుద్ధ పౌలు శరీరం అని ధృవీకరించిన దానిని ఆధ్యాత్మికంగా మార్చి, క్రీస్తును గూర్చి సరైన అవగాహన మరియు ఆయన శరీర స్మరణ లేనివారికి అపాత్రమైన భోజనాన్ని ఆపాదిస్తుంది. మళ్ళీ మీరు, ఇది ఎక్కడ వ్రాయబడింది? దీనికి ఆధారం ఏమిటి? మూలపాఠం ఎక్కడ ఉంది? అని అడిగితే, అతను తన కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు మరియు అటువంటి వచనాల వలన తాను దహించబడ్డాననే తప్ప మరే ఇతర సాక్ష్యాన్ని ఇవ్వడు. అంతేకాక, నాపై నగ్న ఖడ్గాన్ని ఊపుతున్న వ్యక్తిని నమ్మమని నేను ఒప్పించడానికి ప్రయత్నించినట్లే, అతను వాటిని అసందర్భమైనవిగా ముందుగానే ఖండించడానికి ఇష్టపడతాడు.
76 అది గడ్డిపోచ అని, అందువల్ల అతడు నన్ను కొట్టడని. కానీ మరణానికి ముందు వణకడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు. ఓ నిస్సహాయ ఆత్మా, లేఖనాన్ని లేదా వాక్యాన్ని చూపించకుండా ఇంకెంతకాలం తప్పించుకోగలనని అనుకుంటున్నావు? ఇంతకాలం నీ కోపాన్ని, నీ అబద్ధాలను, నీ కలలను లేఖనంలోకి చొప్పించడంలో చురుకుగా ఉన్నందుకు నీకు సిగ్గు లేదా?
సరే, ఇక్కడ పౌలు, "ఎవరైతే అపాత్రంగా తిని త్రాగుతారో," మొదలైనవి చెప్పినప్పుడు, అతను పొరపాటు చేశాడు. అతను ఇలా చెప్పి ఉండాల్సింది, "ఎవరైతే ప్రభువును అపాత్రంగా జ్ఞాపకం చేసుకుంటారో లేదా ఆయనను ఎరుగరో," మొదలైనవి. "అపాత్రంగా తినడం మరియు త్రాగడం అంటే ప్రభువును అపాత్రంగా గ్రహించడం మరియు జ్ఞాపకం చేసుకోవడమే," ఒకవేళ బహుశా ఇక్కడ డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ స్ఫూర్తి ఆయనకు సహకరించలేదేమో. కానీ దాన్ని ఎవరు నమ్ముతారు? మీరు సెయింట్...
ఆ సాయంత్రం పౌలు తాగి ఉన్నాడు, మరియు అతను అనర్హమైన తినడం మరియు త్రాగడం గురించి మాట్లాడినప్పుడు, అతను మరచిపోయి ఎక్కువగా మాట్లాడాడు, ఎందుకంటే అతను అనర్హమైన జ్ఞాపకం గురించి మాట్లాడవలసి ఉంది. కానీ డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ ఒక స్పృహలో ఉన్న ఉదయం సరైన అర్థాన్ని గ్రహించి, ఇప్పుడు సెయింట్ పౌలు మాటను దాని సరైన క్రమంలో సరిదిద్దారు. కాబట్టి పీటర్ రూల్ట్జ్ మరియు ఓర్లాముండే వధువు అతనికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నారు.140
ఇప్పుడు మనం మన అభిప్రాయాన్ని చెబుదాం. పైన, "మనం విరిచే రొట్టే క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడం" అని చెప్పినట్లే, ఇక్కడ కూడా పౌలు రొట్టెను మరియు క్రీస్తు శరీరాన్ని ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానిస్తున్నాడు. ఆయన, "మనం విరిచే రొట్టే ప్రభువు రొట్టెలో పాలుపంచుకోవడం" అని చెప్పలేదు, అయినప్పటికీ డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్కు అలా చెప్పి ఉంటే అది బాగానే అనిపించి ఉండేది. కాబట్టి ఇక్కడ ఆయన, డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ కోరుకున్నట్లుగా, "ఈ రొట్టెకు అనర్హుడైనవాడు పాపం చేస్తాడు లేదా ప్రభువు రొట్టెను అపవిత్రపరిచినందుకు దోషి అవుతాడు" అని చెప్పలేదు, కానీ, "ప్రభువు శరీరాన్ని అపవిత్రపరిచినందుకు దోషి అవుతాడు" అని చెప్పాడు. అందువల్ల రెండు చోట్లా ఆయన, ప్రభువు రొట్టే ప్రభువు శరీరమని నొక్కి చెబుతున్నాడు. ఎందుకంటే ఆయన ఉద్దేశం అది కాకపోతే, పైన చెప్పినట్లుగా, "ఈ రొట్టెకు అనర్హుడైనవాడు ప్రభువు రొట్టెను అపవిత్రపరిచినందుకు దోషి అవుతాడు" అని చెప్పి ఉండవలసి వచ్చేది. ఆ రొట్టెను తినడంలో ప్రభువు లేనప్పుడు, ఆయన శరీరాన్ని తినడంలో మీరు ఎలా పాపం చేయగలరు? లేదా మీరు ఈ విధంగా చెప్పవలసి ఉంటుంది, "ఈ రొట్టెకు అనర్హుడు ఎవడైనా, వాడు ప్రభువు విందును, లేదా దేవుణ్ణి, లేదా ఆజ్ఞను, లేదా ప్రభువు యొక్క శాసనాన్ని అపవిత్రపరిచిన దోషి అవుతాడు."
ఇప్పుడు, ఈ వాక్యం యొక్క స్వభావం మరియు లక్షణాన్ని బట్టి, అపాత్రతతో తినేవాడు తాను తినే దాని విషయంలో దోషి అని మనం వ్యాఖ్యానించాలి. అందువల్ల, డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ "కాదు" అని చెప్పి, ఒక ప్రక్షిప్తాన్ని చేర్చడం సరిపోదు. ఇక్కడ పాఠం స్పష్టంగా ఉంది, మరియు ఉపయోగించిన భాష యొక్క స్వభావం మరియు అర్థం, ఈ రొట్టెను అపాత్రతతో తినేవాడు ప్రభువు శరీరాన్ని అపవిత్రపరిచినందుకు దోషి అని ధృవీకరిస్తున్నాయి, ఎందుకంటే ప్రభువు శరీరం ఆ రొట్టెలో తినబడింది, మరియు తినడంలోనూ, త్రాగడంలోనూ పాపం జరుగుతుంది. కాబట్టి, మనం ఆయనను నమ్మాలంటే, ఆయన ఒప్పించే వచనాలను మరియు పాఠాన్ని ముందుకు తీసుకురావాల్సి ఉంటుంది. ఎందుకంటే, తినడంలోనూ, త్రాగడంలోనూ పాపం జరుగుతుందనే వ్యాఖ్యానాన్ని ఈ పాఠం బలంగా ప్రేరేపిస్తుంది. ఎందుకంటే, అది "అపాత్రతతో తిని త్రాగేవాడెవడైనా" అని చెబుతూనే, అదే పాపం ప్రభువు యొక్క శరీరం మరియు రక్తానికి సంబంధించినదని వాదిస్తుంది. అపాత్రుడు క్రీస్తు శరీరాన్ని తినడంలోనూ, రక్తాన్ని త్రాగడంలోనూ అపరాధం చేసి, తద్వారా కీడు చేశాడని ఇది బలంగా సూచిస్తుంది.
ప్రభువును అపాత్రంగా స్మరించుట అపాత్రమైన భోజనమునకు వేరైన పాపము, మరియు సెయింట్.
పౌలు ఈ భాగంలో దాని గురించి ఏమీ చెప్పలేదు. అపాత్రమైన భోజనాన్ని ఆయన ఖండించిన ఈ అధ్యాయంలోని మాటలన్నీ, ఆ పాపం పూర్తిగా తినడం మరియు త్రాగడంలోనే ఉందని సూచిస్తున్నాయి. తాము తినేది, త్రాగేది కేవలం రొట్టె లేదా ద్రాక్షారసం మాత్రమేనని, తద్వారా అపాత్రులమవుతామని వారు భావిస్తారేమోనని పరిశుద్ధ పౌలు వారిని భయపెడుతున్నాడు; ఎందుకంటే, క్రీస్తు యొక్క శరీరం మరియు రక్తమే వారిని అటువంటి అపాత్రమైన భోజనానికి దోషులుగా చేస్తుంది. నేను చెప్పినట్లుగా, ఇదే సహజమైన అర్థం, మరియు డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ యొక్క ఎగతాళి అభ్యంతరాలు పూర్తిగా కృత్రిమమైనవి, బలవంతపువి మరియు మొండివి అని మనం చూడవచ్చు; వాటిపై ఏ మనస్సాక్షి గానీ, విశ్వాసం గానీ ఆధారపడలేదు.
పౌలు భోజనానికి ఆపాదించిన పాపాన్ని, క్రీస్తు స్మరణతో ఏకపక్షంగా ముడిపెట్టడం సరైన తర్కం కాదు, ఎందుకంటే పౌలు దాని గురించి మాట్లాడలేదు. ఆయన, "ప్రభువును అపాత్రంగా స్మరించుకొనువాడు" అని అనలేదు, కానీ, "అపాత్రంగా తిని త్రాగువాడు" అని అన్నాడు. ఇప్పుడు, తిన్నదానిలో శరీరం, త్రాగినదానిలో రక్తం లేనప్పుడు, అపాత్రమైన భోజనం ద్వారా క్రీస్తు శరీరాన్ని లేదా అపాత్రమైన పానీయం ద్వారా క్రీస్తు రక్తాన్ని అపవిత్రపరిచిన దోషి అవుతాడని చెప్పడంలో ఏమాత్రం హేతుబద్ధత ఉండదు. అంతేకాక, ప్రభువు శరీరానికి సంబంధించి అపాత్రమైన భోజనానికి, ప్రభువు రక్తానికి సంబంధించి అపాత్రమైన పానీయానికి మధ్య ఆయన భేదాన్ని చూపవలసిన అవసరం ఎందుకు ఉండాలి?
ఆయన దానిని ఈ విధంగా ఎందుకు చెప్పలేదు: ఎవరైతే ఈ రొట్టెను అపాత్రతతో తింటారో, వారు ప్రభువు రక్తాన్ని అపవిత్రపరచిన దోషులు. ఎవరైతే ఈ పాత్రలోనిది అపాత్రతతో త్రాగుతారో, వారు ప్రభువు శరీరాన్ని అపవిత్రపరచిన దోషులు? డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ట్ యొక్క అర్థం సరైనదైతే, ఈ రెండింటిలో ఒకటి సరిపోతుంది. నిజానికి, ఆయన, "అపాత్రతతో తిని త్రాగే వారు క్రీస్తును లేదా క్రీస్తు మరణాన్ని అపవిత్రపరచిన దోషులు" అని చెప్పి ఉన్నా సరిపోయేది, ఎందుకంటే క్రీస్తు యొక్క శ్రమను, మరణాన్ని సరిగా గౌరవించి, పాటించకపోవడమే అపాత్రతతో తినే పాపం అని డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ట్ వ్యాఖ్యానిస్తున్నారు. కానీ పౌలు, అపాత్రతతో పాత్రలోనిది త్రాగడాన్ని రక్తాన్ని అపవిత్రపరచడంతో సమానంగాను, అపాత్రతతో రొట్టెను తినడాన్ని శరీరాన్ని అపవిత్రపరచడంతో సమానంగాను అర్థం ఇస్తున్నాడు కాబట్టి, ఆ మాటల యొక్క స్పష్టమైన, సహజమైన అర్థం ఏమిటంటే, తినడంలో శరీరం ఉంది, త్రాగడంలో రక్తం ఉంది. మరియు దీనికి విరుద్ధంగా చెల్లుబాటు అయ్యే వాదనను ఎవరూ చూపలేరు.
సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, దేవుడు బాహ్యంగా ఏమి చేస్తాడో, దానిని ఈయన అంతర్గతంగా చేస్తాడని నేను ఇదివరకే చెప్పిన ఆత్మ ఇదే. కాబట్టి ఆయన ఇక్కడ కూడా అదే చేయాలి. పౌలు శరీర సంబంధమైన తినడం, త్రాగడం విషయంలో ఉంచే అపరాధాన్ని, ఆయన ఆత్మ సంబంధమైన తినడం, త్రాగడం విషయంలో అంతర్గతమైనదిగా చేస్తాడు. క్రీస్తు శరీరాన్ని అంతర్గతంగా గుర్తించనివారు, ఆయనను సరిగ్గా జ్ఞాపకం చేసుకోనివారు అపాత్రులుగా తిని త్రాగుతున్నారని ఆయన ఆగ్రహిస్తున్నాడన్న వాస్తవాన్ని బట్టి, పౌలు దానిని ఒక బాహ్య చర్యగా భావించినప్పటికీ, ఆయన ఆ తినడం, త్రాగడాన్ని ఆత్మలోకి బదిలీ చేస్తున్నాడని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
ఆత్మీయ భోజనం అంటే క్రీస్తు శరీరాన్ని సరిగ్గా గుర్తించి, జ్ఞాపకం చేసుకోవడమే. అతనికి లేఖనాలు, వాదనలు, లేదా తన సొంత మెదడు నుండి అల్లిన మాటలు తప్ప మరే ఆధారం లేనప్పటికీ, తన ఆత్మీయతతో ఉన్న ఈ అపవాదిని మీరు మరలా గమనించడం లేదా?
నాలుగవదిగా, అదే అధ్యాయంలో సెయింట్ పాల్ ఇలా వ్రాశారు, "ఒక మనిషి తనను తాను పరీక్షించుకోవాలి, ఆ తర్వాతే రొట్టెను తిని, పాత్రలోనిది త్రాగాలి. ఎందుకంటే శరీరాన్ని గ్రహించకుండా తిని త్రాగేవాడు తనపై తీర్పును తిని త్రాగుతాడు" [I కొరింథీ. 11:28–29]. కానీ ఇక్కడ పీటర్ రూల్ట్జ్ మళ్ళీ, ఒక గ్రీకు వ్యక్తిగా నటిస్తూ, తన గొప్పలు తానే చెప్పుకుంటూ, 'డియాక్రినోన్' అనే పదానికి 'గ్రహించడం' అని అర్థం అని అంటాడు. ఇది జ్ఞాపకానికి కూడా సూచిస్తుంది, అంటే మనం ఆత్మలో క్రీస్తు శరీరాన్ని స్పష్టంగా గ్రహించి, 'శాంతమైన కోరిక'141 మరియు ఉత్సాహం మొదలైన వాటితో క్రీస్తు యొక్క బాధలను అనుకరించాలి. ఈ ఆత్మ బోధించే ప్రతిదీ క్రీస్తు యొక్క ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాపకానికి సంబంధించినదై ఉండాలి. రూల్ట్జ్కు వేరే మార్గం తెలియదు. అతనికి అది బాగా తెలిసి ఉండి, తన విషాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి దానిని ఒక ముసుగుగా ఉపయోగించకుండా ఉంటే బాగుండేది.
ప్రియమైన పేతురు, నీ తల తేలికపడి, మెదడు స్పష్టమవడానికి నీ కళ్ళద్దాలను ముక్కు మీద పెట్టుకోమని గానీ, లేదా కొద్దిగా ముక్కు చీదుకోమని గానీ నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. మాతో పాటు ఈ వాక్యాన్ని కొంచెం నిశితంగా పరిశీలించు. వివేచన అనేది జ్ఞాపకానికి సంబంధించినదని నీవు అంటున్నావు. కానీ పౌలు అది తినడానికి, త్రాగడానికి వర్తిస్తుందని అంటున్నాడు. ఎందుకంటే, "అయోగ్యంగా ప్రభువును జ్ఞాపకం చేసుకునేవాడు తీర్పుకు పాత్రుడవుతాడు, ఎందుకంటే అతడు ప్రభువు శరీరమును వివేచించడు" అని ఆయన అనలేదు. కానీ ఆయన ఇలా మాట్లాడుతున్నాడు, "అయోగ్యంగా తిని త్రాగేవాడు, తనకు తానే తీర్పును తిని త్రాగుతాడు, ఎందుకంటే అతడు ప్రభువు శరీరమును వివేచించడు." అది నీకు వినపడుతోందా, పేతురు? అయోగ్యంగా తినడం, త్రాగడంలో ఈ వివేచన లోపిస్తుంది, కాబట్టి తీర్పు అనేది శిక్ష. ఇది స్పష్టంగా లేదా? ఈ వాక్యం ఇదే కోరడం లేదా?
ఈ చర్చ అంతటిలో ఒక్కసారైనా డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ నాకు కాకుండా, తన వాదనకు ఈ రెండింటిలో ఒకటి చేసి సహాయం చేస్తే, నేను ఆయనకు మళ్ళీ రెండు గిల్డెన్లు ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను: ఒకటి, లేఖన భాగాలను ఉదహరించడం ద్వారా, లేదా ఎంచుకున్న ఒక వాక్యభాగం తన వాదన సరైనదని నిరూపించే వ్యాఖ్యానాన్ని కోరుతుందని చూపించడం ద్వారా. అయితే ఇప్పుడు, ఆయన ఒక చిన్న పదాన్ని పట్టుకుని, తన ఇష్టానుసారం దానిపై ఉమ్మివేయడం తప్ప మరేమీ చేయడం లేదు, కానీ అదే సమయంలో, అలా ఉమ్మివేసి, నానా రకాలుగా కొట్టే ఆయనను పడగొట్టే ఇతర వాక్యభాగాలను ఆయన పరిగణనలోకి తీసుకోవడం లేదు, దానివల్ల ఆయన నాలుగు అవయవాలూ గాలిలో పైకి లేచి తలక్రిందులవుతాడు. కాబట్టి ఇక్కడ, వివేచన అనేది ప్రభువును జ్ఞాపకం చేసుకోవడం వల్ల వస్తుందని ఆయన చాలాసేపు పిచ్చిగా వాగి, ఉమ్మివేసిన తర్వాత, అది అనర్హులైన వారు తినడానికి, త్రాగడానికి సంబంధించినదని వాక్యభాగం స్పష్టంగా చెబుతోందని ఆయన గమనించడం లేదు. అలాగే, పైన చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు శరీరంలో పాలుపంచుకోవడాన్ని ఆత్మీయం చేయాలనుకున్నప్పుడు, శరీరంతో రొట్టె విరవడం ఆయన మెడను విరిచిందని ఆయన గమనించలేదు.
అతడు, ఒక కొమ్మ కింద తన మెడను పెట్టుకుని, తాను పూర్తిగా కనపడకుండా పోయానని అనుకునే తెలివితక్కువ పక్షి అయిన ఉష్ట్రపక్షి వంటివాడు. లేదా, తమ చేతులను కళ్ళ ముందు పెట్టుకుని, ఎవరూ కనిపించనప్పుడు తమను కూడా ఎవరూ చూడటం లేదని ఊహించుకునే చిన్నపిల్లల వంటివాడు. ఈ ఆత్మ కూడా అదే విధంగా ప్రవర్తిస్తుంది. అది ఒక చిన్న పదాన్ని పట్టుకుని, దానితో తనను తాను కప్పుకుంటుంది, కానీ పూర్తి వాక్యాన్ని వదిలేస్తుంది, అది దానిని కప్పిపుచ్చకుండా చేసి, అవమానపరుస్తుంది. ఈ ప్రపంచంలో బైబిళ్ళు గానీ, మనుషులు గానీ ఎవరూ మిగిలిలేరని అది ఊహించుకుంటుందో ఏమో నాకు తెలియదు. యేనాలో నేను దానిని గట్టిగా హెచ్చరించినప్పటికీ, అది నాపై ఏమీ సాధించలేదు; ఎందుకంటే నేను నా గురిని తప్పను.
కానీ అతను నా మాటలను బైబిల్ను వ్యాఖ్యానించినట్లే వ్యాఖ్యానించి, నన్ను "పిచ్చి సోఫిస్ట్" అని పిలిచి దాన్ని ఒక హిట్ అని అంటాడు.
"రక్త పిశాచి," "రెండుసార్లు పోప్ అనుచరుడు," మరియు అలాంటి తిట్లు. కానీ అతను ఈ విషయాన్ని తీవ్రంగా తీసుకుని, అసలు విషయాన్ని సూటిగా చెప్పాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. నేను చెప్పబోయేది ఏంటంటే, ఆత్మ కోసం చేసే ప్రార్థన చెల్లదు, ఎందుకంటే ఆ నాణెం ఒక "రాగి".
[వెండికి బదులుగా]. కానీ ఫరో హృదయాన్ని కఠినపరిచి, అంధకారం చేసినది దేవుని కార్యమే [నిర్గమకాండము].
4:21ff.] ఆయన సత్యానికి, వాక్యానికి ఘనత కలుగజేస్తూ, విశ్వాసులందరికీ ఓదార్పును, అహంకారులకు భయాన్ని కలిగిస్తుంది.
కాబట్టి, పైన చెప్పినట్లుగా, తినడం మరియు త్రాగడంలో ఈ వివేచన జరగాలని మేము నిర్ధారిస్తాము; ప్రభువు శరీరానికి సంబంధించి అపరాధం మరియు పాపం సంభవిస్తాయి. అందువలన, అయోగ్యంగా తిని త్రాగేవాడు తన తీర్పు కొరకే తింటాడు.
ఎందుకు? ఎందుకంటే, పౌలు చెప్పినట్లుగా, అతడు క్రీస్తు శరీరాన్ని వివేచించడు. ఇప్పుడు చెప్పండి, తినడం మరియు త్రాగడంలో ప్రభువు శరీరాన్ని ఒకరు ఎలా వివేచించగలరు? గ్రీకు పదం 'డయాక్రినిన్', లాటిన్లో 'డిసెర్నియరే' అంటే భేదాన్ని గుర్తించడం, ఒకదానిని మరొకదానిలా భావించకుండా, ఒకదానిని మరొకదానికంటే శ్రేష్ఠమైనదిగా, ఉత్తమమైనదిగా, మరింత విలువైనదిగా పరిగణించడం. పరిశుద్ధ పౌలు ఉద్దేశం ఏమిటంటే, ఎవరైతే అపాత్రంగా తిని త్రాగుతారో, వారు తగిన విధంగా తీర్పుకు లేదా కఠినమైన శిక్షకు అర్హులు, ఎందుకంటే తన అపాత్రమైన తినడం మరియు త్రాగడంలో అతడు భేదాన్ని గుర్తించడు.
78 అతడు క్రీస్తు దేహమును గుర్తించక, ప్రభువు యొక్క రొట్టెను, ద్రాక్షారసమును కేవలం రొట్టె, ద్రాక్షారసముగా భావిస్తూ, వాటితోనే వ్యవహరిస్తాడు. వాస్తవానికి అవి ప్రభువు యొక్క దేహము మరియు రక్తము. అతడు దానిని ప్రభువు యొక్క దేహముగా గంభీరంగా భావించివుంటే, అది ఒక సాధారణ రొట్టె అయినట్లుగా అంత అజాగ్రత్తగా ప్రవర్తించక, భయభక్తులతో, వినయంతో, మరియు భక్తితో భుజించేవాడు. ప్రభువు యొక్క దేహము ఎదుట అతడు భయభక్తులు కలిగియుండవలెను.
ఇది సరైన అభిప్రాయం కాకపోతే, మీరు మరొక అభిప్రాయాన్ని ఇచ్చి, క్రీస్తు శరీరాన్ని గుర్తించడం అంటే ఏమిటో చెప్పండి.
ఎందుకంటే ఆ పదానికి ఉన్న ఏకైక అర్థం ఇదే, క్రీస్తు దేహాన్ని దానికదే ఒక ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత కలిగిన మరేదానికన్నా శ్రేష్ఠమైనదిగా, మరింత విలువైనదిగా మనం చూడాలి. ఈ మాటల ద్వారా ఇది తగినంతగా కోరబడుతోంది. ప్రభువు యొక్క రొట్టెను, పానపాత్రను తినడంలో మరియు త్రాగడంలో అటువంటి వివేచన ఉండాలని పరిశుద్ధ పౌలు సాక్ష్యమిచ్చి కోరుకుంటున్నాడు కాబట్టి, మనం క్రీస్తు దేహాన్ని రొట్టె మరియు పానపాత్ర కన్నా శ్రేష్ఠమైనదిగా, మరింత ప్రాముఖ్యమైనదిగా పరిగణించాలని ఈ వాక్యభాగం ద్వారా తగినంతగా బలపరచబడుతోంది. కాబట్టి, క్రీస్తు యొక్క దేహం మరియు రక్తం ఆ రొట్టె మరియు పానపాత్రలో ఉన్నాయని తప్పక అనుసరించాలి. క్రీస్తు దేహాన్ని వివేచించకుండా అపాత్రంగా తినేవారు తీర్పునకు గురవుతారు, మరియు యోగ్యంగా తినేవారు దానిని సరిగ్గా వివేచిస్తారు.
అయితే డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ను నిందించకూడదు. నేను చెప్పినట్లుగా, దేవుడు శారీరకమైనదిగా ఉండాలని కోరుకునే దానిని ఆత్మీయమైనదిగా మార్చాలనే తపన ఆయన ఆత్మకు ఉంది కాబట్టి, ఆయన వివేచనను ఈ విధంగానే పరిగణించవలసి వస్తుంది. దేవుడు రొట్టెకు మరియు క్రీస్తు శరీరానికి మధ్య శారీరక వివేచనను ఉద్దేశించినప్పుడు, ఆయన గుర్తించడాన్ని మరియు గుర్తుంచుకోవడాన్ని ఆత్మలో అంతర్గతమైన ఆత్మీయ వివేచనగా మారుస్తున్నాడు. ఆయన తన వాదనకు ఆధారాన్ని మరియు కారణాన్ని చూపించమని, లేదా లేఖన భాగం ఆధారంగా బలమైన వాదనను ప్రదర్శించమని మనం కోరాలా? సహోదరా, అటువంటి అభ్యర్థనతో ఆయనను గందరగోళానికి గురిచేయవద్దు. ఆయనకు వేరే పనులు ఉన్నాయని మీకు కనిపించడం లేదా? అటువంటి వ్యక్తి అలా చెప్పడమే చాలు. మీరు ఆయనను నమ్మకపోతే, ఆయన బూడిద రంగు రైతు కోటును మరియు ఉన్ని టోపీని నమ్మండి,144 వాటిలో, మీరు తెలుసుకోవలసినట్లుగా, పరిశుద్ధాత్మ తప్పక ఉండి తీరుతుంది.
డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ యొక్క ఈ ఉన్నత కళ, రూపకాలంకారాలను ఇష్టపడేవారు చేసే కళను నాకు గుర్తు చేస్తుంది; అలాంటి వారిని సెయింట్ జెరోమ్145 తన ప్రస్తావనలో గారడీవాళ్లతో పోల్చాడు. నేను బెర్న్కు చెందిన డీట్రిచ్146 నుండి క్రీస్తును; అతను పోరాడిన రాక్షసుడి నుండి సైతానును; పొట్టివాడి నుండి వినయాన్ని; అతని చెరసాల నుండి క్రీస్తు మరణాన్ని సృష్టించగలను.
లేదా, ఓవిడ్ యొక్క 'మెటామార్ఫోసెస్' గ్రంథాన్ని పూర్తిగా క్రీస్తుకు అన్వయించిన అతను చేసినట్లుగా, నేను కూడా నా ఊహాశక్తికి పదును పెట్టడానికి లేదా దానితో ఆడుకోవడానికి వీరులకు సంబంధించిన మరేదైనా కథను లేదా పురాణ గాథను తీసుకోవచ్చు.
లేదా, నేను వారి మార్గాలను లౌకిక కట్టుకథలతో పోలుస్తున్నానని నా ఆత్మలు చేసే అభ్యంతరాన్ని ముందుగానే ఊహించి, నేను సెయింట్ జార్జ్ పురాణాన్ని తీసుకుని ఇలా చెబుతాను: సెయింట్ జార్జ్ క్రీస్తు, అతను రక్షించిన కన్య క్రైస్తవ ప్రపంచం, సముద్రపు డ్రాగన్ సైతాను, గుర్రం క్రీస్తు యొక్క మానవ స్వభావం, ఈటె సువార్త, మొదలైనవి.
అదేవిధంగా, సెయింట్ పీటర్ సముద్రంలో మునిగిపోయినప్పుడు [మత్తయి 14:27ff.] మరియు క్రీస్తు అతనికి సహాయం చేసినప్పుడు, సముద్రం అంటే ప్రపంచంలోని హింస మరియు శ్రమ, పీటర్ అంటే సందేహంలో ఉన్న ఏ క్రైస్తవుడైనా, మరియు క్రీస్తు అంటే దేవుని కృప, మొదలైనవి అని నేను చెప్పవచ్చు.
ఈ ప్రవక్తలు నిమగ్నమయ్యే కళ ఎంత అల్పమైనదో కదా. వారు పాత నిబంధనలో ఇలాంటి అనేక వ్యాఖ్యానాలను కనుగొన్నారు మరియు ప్రతిరోజూ మరిన్నింటిని కనుగొంటున్నారు. వారు ఏడు రెట్లు ప్రోక్షణ గురించి చాలా బోధిస్తారు,147 మరియు తమ పుస్తకాలను ఈ రకమైన నైపుణ్యంతో నింపుతారు, అది తమకు తప్ప మరెవరికీ తెలియని అమూల్యమైన విషయం అన్నట్లుగా. సాధారణంగా, వారి వ్యాఖ్యానం చాలా తెలివితక్కువగా ఉంటుంది, అది వాంతి వచ్చేలా చేస్తుంది, ముఖ్యంగా వారి ఏడు రెట్లు ప్రోక్షణ. అలాంటిది లేఖనాల నుండి నిరూపించబడాలని మరియు అది మరెక్కడైనా స్పష్టంగా వ్యక్తీకరించబడకపోతే దానికి అర్థం లేదని వారు పరిగణించరు, నేను వివరించినట్లుగా డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ ఇక్కడ అదే చేస్తారు. అతను ఈ విషయాలను తన ప్రవక్తల నుండి నేర్చుకున్నందున, మరియు స్వభావరీత్యా అసాధారణమైన మరియు ఇంతవరకు ఎవరికీ తెలియని దాని కోసం ఎల్లప్పుడూ వెతికే విచిత్రమైన తల ఉన్నందున, అతను పాత నిబంధనను విశ్లేషించడంలో తన అలవాటు ప్రకారం, సెయింట్ పాల్ మాటలతో పాచికలు ఆడటానికి ప్రయత్నిస్తాడు, వాటిని అలంకారికంగా వ్యాఖ్యానిస్తాడు. అందువల్ల అతను పరిశుద్ధ పౌలు చేత, శారీరక భాగస్వామ్యం గురించి కాదు, ఆత్మీయ భాగస్వామ్యం గురించి; శారీరక వివేచన గురించి కాదు, ఆత్మీయ వివేచన గురించి; భోజనం చేయడంలో శారీరక అనర్హత గురించి కాదు, ఆత్మీయ అనర్హత గురించి; ప్రభువు శరీరం విషయంలో శారీరక అపరాధం గురించి కాదు, ఆత్మీయ అపరాధం గురించి మాట్లాడించాలి. మరియు ఆ తెలివితక్కువ, బలహీనమైన సైతాను తనను ఎవరూ చూడటం లేదని అనుకుంటాడు. లేదు, నా మిత్రమా, మేము నిన్ను బాగానే చూస్తున్నాము. నువ్వు తగినంత అలంకరణ చేసుకోలేదు; నీకు ఇంకా ఎక్కువ, ఇతర రంగులు కావాలి.
అయినప్పటికీ, సముద్రం హింసను, క్రీస్తు దేవుని కృపను, మరియు మునిగిపోవడం బలహీనతను లేదా నిరాశను సూచిస్తాయనేది నిజమేనని మీరు అనవచ్చు. మరియు నిరాశలో దేవుని కృప సహాయపడుతుందనేది కూడా నిజమే. అలాగే, క్రీస్తు శరీరంలో ఆత్మీయ భాగస్వామ్యం, ఆత్మీయంగా దానిని గ్రహించడం, ఆత్మీయంగా అనర్హంగా దానిని తినడం, క్రీస్తు శరీరం పట్ల ఆత్మీయ అపరాధభావం ఉండటం వంటివి ఉన్నాయనడంలో తప్పు లేదా అబద్ధం ఏమీ లేదు. సాధారణంగా, అటువంటి రూపకాలు లేదా వ్యాఖ్యానాలన్నీ వాస్తవానికి నిజమైనవి, చాలా ఆకర్షణీయమైనవి మరియు చక్కనివి. దీనికి నా సమాధానం ఏమిటంటే, నేను వాటి అసత్యం లేదా సత్యం గురించి వాదించడం లేదు. కానీ అవి తరచుగా తప్పుగా మరియు కేవలం కల్పనలుగా ఉంటాయని నాకు బాగా తెలుసు, ఎందుకంటే వాటిని ఎటువంటి లేఖనాధారం లేకుండా ముందుకు తీసుకువస్తారు; వారు ఆడుకునే ఈ ప్రవచన సంబంధమైన జల్లులు ఎలాగైతే శుద్ధ అర్థరహితమో, అలాగే వీటిని కూడా ముందుకు తీసుకువస్తారు.
79 నేను వ్యతిరేకించేది కేవలం డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ లేఖనాలలో ఆధారం లేకుండా తన అభిప్రాయాలను స్థాపించడానికి చేసే ప్రయత్నాన్నే కాదు, అంతటి ఉన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక ముసుగు ద్వారా, సహజంగా మూలపాఠం నుండి ఉద్భవించే నిజమైన, లేఖనాత్మక అర్థాన్ని బలవంతంగా అణచివేయడానికి, తిరస్కరించడానికి మరియు వక్రీకరించడానికి అతను చేసే ప్రయత్నాన్ని కూడా. అతని ఈ అపహాస్యం దానిని సహించదు. అతను ఆ సహజమైన అర్థాన్ని చెక్కుచెదరకుండా వదిలేస్తే, అతను అలసిపోయేంత వరకు రూపకాలంకారంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా వ్యాఖ్యానించడానికి, గారడీ చేయడానికి, ఆడుకోవడానికి నేను అనుమతిస్తాను. లేఖనాత్మక అర్థం ప్రకారం పేతురు సముద్రం మీద నడిచి మునిగిపోయాడనే అర్థాన్ని నేను నిలుపుకోవడానికి ఎవరైనా నన్ను అనుమతిస్తే, విశ్వాసానికి ఎటువంటి హాని జరగనంత వరకు, ఆ తర్వాత వారు దానిని ఎలా వ్యాఖ్యానించినా నాకు ఇక పట్టింపు లేదు.
కాబట్టి, డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ క్రీస్తు శరీరంలో శారీరక భాగస్వామ్యం, శారీరక వివేచన, తినడంలో శారీరక అనర్హత, అనర్హమైన భోజనంలో శారీరక అపరాధభావం మొదలైన విషయాలను ప్రస్తావించకుండా వదిలేస్తే, నా వంతుగా నేను ఆయనను ఆయనకు నచ్చినట్లు చేయనిస్తాను. ఎందుకంటే, సెయింట్ పాల్ కూడా రోమా 12[:6]లో, "ప్రవచనం మన విశ్వాసానికి అనుగుణంగా ఉండనివ్వండి" అని అంటారు, తద్వారా ప్రతి ఒక్కరూ తమకు నచ్చిన విధంగా మరియు తమకు ఇష్టమైన దానిని వ్యాఖ్యానించి, తద్వారా మనస్సాక్షిని తప్పుదారి పట్టించకుండా ఉంటారు.
వాస్తవానికి ఏమీ లేని దానికి, ఒక విషయం జరిగినట్లుగా, ఉనికిలో ఉన్నట్లుగా కనిపించేలా చేయడం నిజమైన గారడీ. డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ యొక్క ఆధ్యాత్మిక వ్యాఖ్యానం ఆయనకు మరియు ఆయన అనుచరులకు అత్యంత విలువైనదిగా అనిపించినట్లే.
కానీ దానిని వెలుగులో మరియు మూలపాఠం ప్రకారం పరిశీలించినప్పుడు, అది శుద్ధ గారడీ అని వెల్లడవుతుంది. దానికి ఆధారం గానీ, సత్యం గానీ లేదు; అది అతని సొంత కల్పన, మరియు దానిని మూలపాఠంపై బలవంతంగా రుద్దారు.
ఒకవేళ ఇటువంటి ఆధ్యాత్మిక గారడీ ప్రబలితే, నేను డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్కు మరియు అతని ప్రవక్తలందరికీ మరో మూడు సంవత్సరాల పాటు పాఠాలు చెప్పించాలనుకుంటున్నాను. పది సంవత్సరాల క్రితం, నేను అసలైన పద్ధతిని కనుగొనక ముందు, బైబిలును అధ్యయనం చేయడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, ఈ పద్ధతిలోనే నాకు పూర్తిస్థాయిలో శిక్షణ ఇవ్వబడింది. నేను కూడా అజాగ్రత్తగా ఇలా అనేవాడిని: "ఆదిలో
"దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను," ఆదికాండము 1[:1]: ఆకాశం దేవదూతలను మరియు ఆత్మ సంబంధమైన ప్రాణులను సూచిస్తుంది; భూమి శరీర సంబంధమైన ప్రాణులను సూచిస్తుంది. ఇది అద్భుతంగా మరియు సత్యంగా చెప్పబడిందని మీరు అనుకోవడం లేదా? అవును, కానీ ఇంతలో ఆ వాక్యభాగం ఏమైంది? ఈ వచనంలో ఆకాశం మరియు భూమి అనేవి, ఆ మాటలు చెప్పినట్లుగా సహజమైన ఆకాశం మరియు భూమి కాదని నేను ఎలా నిరూపించగలను? సహోదరా, ఆ మాటల సహజమైన అర్థం రాణి, అది అన్ని సూక్ష్మమైన, తీవ్రమైన తర్కదోషాలకు అతీతమైనది. విశ్వాసానికి సంబంధించిన ఒక స్పష్టమైన సూత్రం మనల్ని బలవంతం చేస్తే తప్ప, మనం దాని నుండి పక్కకు తప్పుకోకూడదు. లేకపోతే ఆత్మ సంబంధమైన గారడీవాళ్ళు లేఖనంలో ఒక్క అక్షరాన్ని కూడా వదిలిపెట్టరు.
ఈ విధంగా గొప్ప గురువు అయిన ఒరిజెన్¹⁴⁹ కూడా అవివేకిలా ప్రవర్తించి, సెయింట్ జెరోమ్ను మరియు అనేకమంది ఇతరులను తనతో పాటు తప్పుదారి పట్టించాడు. పూర్వ కాలంలో, అటువంటి ఆధ్యాత్మిక అవివేకం కారణంగా అతని పుస్తకాలు న్యాయబద్ధంగా నిషేధించబడ్డాయి మరియు ఖండించబడ్డాయి. ఎందుకంటే, మనస్సాక్షికి మరియు విశ్వాసానికి మార్గనిర్దేశం చేయవలసిన దేవుని వాక్యంతో అలా ఆడుకోవడం ప్రమాదకరం. అందువల్ల, దేవుని వాక్య వ్యాఖ్యానాలు స్పష్టంగా, ఖచ్చితంగా ఉండాలి మరియు వాటిపై నమ్మకంగా ఆధారపడగల దృఢమైన, నిశ్చయమైన మరియు సత్యమైన పునాదిని కలిగి ఉండాలి.
ఈ విషయంలో ఇవే ప్రధానమైన అంశాలు, వీటి ద్వారా, దైవ కృపతో, వారి విశ్వాసాన్ని స్థిరపరచడానికి ప్రతి మంచి మనస్సాక్షిని మేము సంతృప్తిపరుస్తాము. దీని ద్వారా మేము కఠినమైన కార్ల్స్టాడియన్లను మార్చలేకపోయినా, ఈ రెండు విషయాలలో మేము వారితో విజయవంతంగా వాదించాము. మొదటిది, వారు తమ వాదనలను లేఖనాలతో నిరూపించలేరు, లేదా వాటిని మూలపాఠం నుండి వక్రీకరించలేరు, కానీ కేవలం తమ సొంత భావనలను, ఆలోచనలను మాత్రమే ముందుకు తెస్తారు, తద్వారా స్పష్టమైన వాక్యభాగాలను అస్పష్టం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు, కానీ అది వ్యర్థం. మా వ్యాఖ్యానానికి అతను, "కాదు" అని చెప్పాడు, దానికి మేము మా స్వంత రుజువు ఇవ్వకుండా మరే రుజువునూ కోరలేదు, ఆ తర్వాత ఇచ్చాము. కానీ అతను ఎటువంటి ఆధారమూ చూపకుండా మరో వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రతిపాదించాడు—అంతటి ఉన్నతమైన స్ఫూర్తి గల వ్యక్తి నుండి ఇది ఒక అవమానకరమైన విషయం! రెండవది, వారు మాకు వ్యతిరేకంగా తెచ్చినవన్నీ నమ్మశక్యంగా లేవు మరియు పరీక్షకు నిలబడలేదు. చివరగా, వారి శక్తి మేరకు ప్రయత్నించమని మేము వారికి సవాలు విసిరాము. గడిచిపోయిన, వర్తమాన, లేదా భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన వారి చాకచక్యాన్ని, మేము ఉదహరించిన లేఖన వాక్యభాగాలను తప్ప మరే ఇతర వాక్యభాగాలను ఉపయోగించకుండా మేము ఎదుర్కోవాలని నిశ్చయించుకున్నాము. ఈ విధంగా వారు వాటిని మా నుండి దూరం చేయలేరు.
ఎందుకంటే, సువార్తికులు మరియు అపోస్తలులు స్పష్టమైన మాటలలో ప్రభువు జ్ఞాపకార్థం తినడం మరియు త్రాగడం అని చెప్పిన ప్రతిదాన్నీ, ఎటువంటి రుజువు లేకుండా, ఏకపక్షంగా అన్వయించడంలోనే డాక్టర్ కార్ల్స్టాడ్ బలానికి ఏకైక ఆధారం ఉంది. ఇంతకంటే బాగా చేయగల మరొకరు రావాలి.