చొరబాటు మరియు రహస్య బోధకులు

చొరబడే మరియు రహస్య బోధకులు, అనువాదం: కాన్రాడ్ బెర్గెండోఫ్. ఈ లేఖ 1532 జనవరిలో వెలువడింది. ఐసెనాక్ మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాలలో అనాబాప్టిస్ట్ బోధన వ్యాప్తి చెందడం దీనికి కారణం. లూథర్ 1528లో అనాబాప్టిస్ట్ సిద్ధాంతానికి వ్యతిరేకంగా రాశారు,1 అయినప్పటికీ ఆ సమూహంలోని వారి మధ్యనే అనేక వైరుధ్యాలు ఉన్నందున, వారి బోధనలు ఏమిటో తెలుసుకోవడం తనకు కష్టంగా ఉండేదని ఆయన అంగీకరించారు. తన ప్రాంతంలో అనాబాప్టిస్ట్ బోధకుల గురించి తనకు తెలియదని ఆయన అప్పుడు చెప్పారు, కానీ కొద్ది కాలంలోనే వారు ప్రత్యక్షమయ్యారు, మరియు 1532 నాటికి వారు, ముఖ్యంగా రైతులు మరియు గ్రామస్థులలో, చాలా అలజడిని సృష్టించారు. ఈ లేఖలో లూథర్ వారి విలక్షణమైన సిద్ధాంతాలను వాదించడానికి మొగ్గు చూపలేదు, బదులుగా చర్చిలో క్రమబద్ధత యొక్క ఆవశ్యకతపై ఆధారపడ్డారు—అనాబాప్టిస్ట్ బోధకులను పిలవరు, మరియు వారి బోధన బహిరంగంగా మరియు సక్రమంగా కాకుండా రహస్యంగా మరియు దొంగచాటుగా జరుగుతుంది.

మాకు అది ఒక కఠినమైన గ్రంథంగా అనిపిస్తుంది మరియు క్రమం కోసం ఆయన చేసిన వాదన లూథర్ అనుచరుల కంటే మమ్మల్ని తక్కువగా ఆకట్టుకుంది. అయితే, మనం ఆ లేఖను మన దృక్కోణం నుండి కాకుండా లూథర్ శతాబ్దపు దృక్కోణం నుండి విశ్లేషించాలి. ఎందుకంటే అప్పట్లో, ఒక నిర్దిష్ట ప్రాంతంలో ఒకే ఒక్క మతపరమైన అధికారం ఉంటుందనేది దాదాపుగా సర్వసాధారణ విషయంగా భావించేవారు, మరియు లౌకిక వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడం ఎంత నేరపూరితమైనదో, ఆధ్యాత్మిక వ్యవస్థను సవాలు చేయడం కూడా అంతే నేరపూరితమైనదిగా పరిగణించబడేది. తన వాదన తనకే వ్యతిరేకంగా మారగలదని లూథర్ గ్రహించాడు. ఆయన తన పిలుపుతో తనను తాను సమర్థించుకుంటూ, తన చర్యలు తన విధి పరిధిలోనే ఉన్నాయని వాదించాడు. తాను అత్యవసరమని భావించినటువంటి చర్చి వ్యవస్థపై ఆసక్తి లేని వారికి ఆయన అదే సమర్థనను ఇవ్వలేకపోయాడు. తర్వాతి తరం, ఒక కొత్త ప్రపంచంలో, చర్చిని మరియు రాజ్యాన్ని వేరు చేసి, అన్ని చర్చిల నుండి వాటి ప్రాచీన హక్కులను తొలగించడం ద్వారా లూథర్ వాదనల పునాదులను తొలగించింది. మరియు అనాబాప్టిస్టుల స్వభావంపై స్పష్టమైన అవగాహన, వారిపై లూథర్ యొక్క తీర్పు ఆయన ముందుగా ఏర్పరచుకున్న అభిప్రాయాల ఫలితమేనని వెల్లడించింది. లూథర్ తీర్పు అర్థవంతమైనదే కానీ, అది చరిత్ర తీర్పు కాదు; ఎందుకంటే చరిత్ర వారిలో సాధువులను, అమరవీరులను కనుగొని, వారిని దేవుడు మహత్తర పరిణామాల కోసం ఉపయోగించుకున్నాడని నిర్ధారించింది.

ఈ అనువాదం WA 30III, 518–527 లోని 1532 నాటి పాఠాన్ని అనుసరిస్తుంది.

చొరబాటుదారులు మరియు రహస్య బోధకులు డాక్టర్ మార్టిన్ లూథర్ రాసిన లేఖ గౌరవనీయులు మరియు యోగ్యులైన ఎబెర్హార్డ్ వాన్ డెర్ టాన్‌హెన్,1 వార్ట్‌బర్గ్‌లోని న్యాయాధికారి, నా దయగల ప్రభువు మరియు స్నేహితునికి.

మన ప్రభువును రక్షకుడైన క్రీస్తునందు కృప మరియు శాంతి కలుగుగాక, ఆమేన్. నా ప్రియ ప్రభువా మరియు స్నేహితుడా, అనబాప్టిస్టులు మీ ప్రాంతంలోకి కూడా చొరబడి, మన ప్రజలకు తమ విషాన్ని అంటించాలని ఎలా ప్రయత్నిస్తున్నారో నేను తెలుసుకున్నాను. జస్టస్ మెనియస్ గ్రంథం ద్వారా మీకు చక్కగా సమాచారం మరియు సలహా అందిందని నాకు తెలుసు.2 మీరు ఈ సైతాను దూతలకు వ్యతిరేకంగా మీ విధిని సరైన మరియు ప్రశంసనీయమైన రీతిలో నిర్వర్తించారు. కానీ సైతాను తన కార్యకలాపాల నుండి అంత సులభంగా విరమించుకోడు, మరియు అధికశాతం మంది ఒక పుస్తకాన్ని తొందరగా చదివి, అందులో చెప్పిన విషయాలను మరచిపోయి, దానిని ఒక మూలలో పడేస్తారు, అందువల్ల వారికి ప్రతిరోజూ నిరంతర జ్ఞాపిక అవసరం. కాబట్టి, ఈ చొరబాటుదారుల పట్ల అప్రమత్తంగా ఉండమని ఇతర న్యాయాధికారులు, నగరాలు మరియు రాజులందరినీ కోరడానికి మరియు సలహా ఇవ్వడానికి నేను ఈ లేఖ ద్వారా మీకు తెలియజేయాలనుకున్నాను, తద్వారా మనం మన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించగలుగుతాము.

వారిని సులభంగా, సమర్థవంతంగా దోషులుగా నిరూపించడానికి ఒక మార్గం ఉంది. వారి పిలుపు గురించి, ఇక్కడికి దొంగచాటుగా వచ్చి రహస్యంగా బోధించమని ఎవరు ఆజ్ఞాపించారని మీరు వారిని అడిగితే, వారు జవాబు చెప్పలేరు లేదా తమ అధికార పత్రాన్ని చూపించలేరు. ఈ చొరబాటుదారులు మిగతా అన్ని విధాలా నిష్కళంకులుగా, పరిశుద్ధులుగా ఉన్నప్పటికీ, ఈ ఒక్క వాస్తవం (వారు ఎవరి పిలుపు లేకుండా, ఎవరి ఆజ్ఞ లేకుండా దొంగచాటుగా తిరుగుతారనేది) వారు సైతాను దూతలు మరియు బోధకులు అని తగినంతగా నిరూపిస్తుంది. ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ దొంగచాటుగా రాడు. ఆయన పరలోకం నుండి అందరి కళ్ళముందు దిగివస్తాడు. సర్పాలు ఎవరికీ తెలియకుండా జారుతాయి. పావురాలు ఎగురుతాయి. ఈ రహస్య స్వభావం సైతాను లక్షణమని మీరు నిశ్చయించుకోవచ్చు.

ఈ చొరబాటుదారులు పంట కోసేవారి వద్దకు ఎలా చొరబడి, వారు పొలంలో పని చేస్తున్నప్పుడు వారికి, అలాగే బొగ్గు బట్టీల వద్ద లేదా అడవులలో ఒంటరిగా పనిచేసేవారికి ఎలా బోధిస్తారో నాకు చెప్పారు. వారు ప్రతిచోటా తమ విత్తనాలను నాటి, తమ విషాన్ని వ్యాపింపజేస్తూ, ప్రజలను వారి చర్చిల నుండి దూరం చేస్తున్నారు. అక్కడ మీరు సైతాను యొక్క నిజమైన ముద్రను, స్పర్శను చూస్తారు; వాడు వెలుగును ఎలా విడిచిపెట్టి చీకటిలో పనిచేస్తాడో గమనిస్తారు. వీరు సైతాను దూతలని గ్రహించలేనంత మందబుద్ధి ఎవరుంటారు? ఒకవేళ వారు దేవుని నుండి వచ్చి నిజాయితీపరులైతే, వారు...

- 159 అన్నిటికంటే ముందుగా సంఘ కాపరిని ఆశ్రయించి, తమ పిలుపును స్పష్టం చేస్తూ, తాము ఏమి నమ్ముతున్నారో చెబుతూ, బహిరంగంగా బోధించడానికి ఆయన అనుమతిని కోరుతూ ఆయనతో మాట్లాడాలి. అప్పుడు సంఘ కాపరి అనుమతించకపోతే, వారు దేవుని దృష్టిలో నిష్కళంకులుగా ఉంటారు మరియు అప్పుడు తమ పాదాలకు ఉన్న దుమ్మును దులుపుకోవచ్చు, మొదలైనవి. [పోల్చండి. Luke 10:11]. ఎందుకంటే ప్రసంగ పీఠం, బాప్తిస్మం, [బలిపీఠం యొక్క] సంస్కారం కాపరికే అప్పగించబడ్డాయి, మరియు ఆత్మల సంరక్షణ బాధ్యత ఆయనకు అప్పగించబడింది. కానీ ఇప్పుడు వీరు తమ రహస్య నియామకాన్ని బయటపెట్టకుండా, కాపరిని మరియు అతని అధికారాన్నంతటినీ రహస్యంగా తొలగించాలని చూస్తున్నారు. వారు నిజంగా ఆత్మలను దొంగిలించేవారు, హత్య చేసేవారు, దూషకులు మరియు క్రీస్తుకు, ఆయన సంఘాలకు శత్రువులు.

ఆధ్యాత్మిక మరియు లౌకిక అనే రెండు కార్యాలయాలు ఈ విషయాలపై శ్రద్ధగా దృష్టి సారించడం తప్ప మరో పరిష్కారం లేదు. ఆధ్యాత్మిక కార్యాలయం ద్వారా, ఇంతకు ముందు చెప్పిన విషయాలను నొక్కి చెబుతూ ప్రజలకు నిరంతరం బోధించాలి, తద్వారా వారు చొరబాటుదారులను అంగీకరించకుండా, వారిని నిజంగా సైతాను పంపినవారిగా పరిగణించి, వారిని ఇలా అడగడం నేర్చుకోవాలి: మీరు ఎక్కడి నుండి వచ్చారు? మిమ్మల్ని ఎవరు పంపారు? నాకు బోధించమని మిమ్మల్ని ఎవరు ఆజ్ఞాపించారు? మిమ్మల్ని పంపిన వారి నుండి మీ ముద్రలు మరియు అధికార పత్రాలు ఎక్కడ ఉన్నాయి? దేవుడు మిమ్మల్ని పంపాడని చూపించడానికి మీరు ఏ సూచనలు చేస్తున్నారు? మీరు మా పాస్టర్ వద్దకు ఎందుకు వెళ్లరు? మీరు నా వద్దకు ఎందుకు ఇంత రహస్యంగా వచ్చి ఒక మూలలో దాక్కుంటున్నారు? మీరు బహిరంగంగా ఎందుకు కనబడరు? మీరు వెలుగు బిడ్డలైతే, వెలుగును ఎందుకు విడిచిపెడుతున్నారు? ఇలాంటి ప్రశ్నలతో మీరు వారిని సులభంగా అడ్డుకోవచ్చని నేను అనుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే వారు తమ పిలుపును నిరూపించుకోలేరు. ప్రజలు ఒక పిలుపును ఈ విధంగా అర్థం చేసుకునేలా మనం చేయగలిగితే, అటువంటి చొరబాటుదారులను నియంత్రించవచ్చు.

అంతేకాకుండా, అటువంటి చొరబాటుదారుల గురించి తమ పాస్టర్లకు తెలియజేయమని మనం ప్రజలకు బోధించి, వారిని ప్రోత్సహించాలి. ఎందుకంటే, వారు క్రైస్తవులై, రక్షణను కోరుకుంటే, అలా చేయడం వారి విధి. వారు అలా చేయనప్పుడు, పాస్టర్ (నిజానికి దేవుడే) యొక్క పరిచర్యను, బాప్తిస్మాన్ని, బలిపీఠ సంస్కారాన్ని, ఆత్మల సంరక్షణను, మరియు తన సంఘ సభ్యులను రహస్యంగా దోచుకోవడంలో వారు సైతాను దూతలకు మరియు ఈ చొరబాటుదారులకు సహకరిస్తున్నట్లే అవుతుంది. తద్వారా వారు (దేవునిచే నియమించబడిన) సంఘ వ్యవస్థను నాశనం చేసి, దానిని వ్యర్థం చేస్తారు. ప్రజలు అటువంటి ఉపదేశాన్ని విని, ఆ పిలుపు యొక్క అర్థాన్ని తెలుసుకుంటే, కొంతమంది భక్తిగల సభ్యులు నిస్సందేహంగా ఈ రహస్య బోధకులను మరియు కుట్రదారులను తెలియజేస్తారు. ఎందుకంటే, చెప్పినట్లుగా, మనం పిలుపు యొక్క విషయాన్ని నొక్కిచెబితే, మనం సైతానును కలవరపెట్టగలము. ఒక సంఘ పాస్టర్ తాను పరిచర్య, బాప్తిస్మం, సంస్కారం, ఆత్మల సంరక్షణ అనే పదవులను కలిగి ఉన్నానని, మరియు బహిరంగంగా, చట్టబద్ధంగా నియమించబడ్డానని చెప్పుకోవచ్చు. అందువల్ల ప్రజలు ఈ విషయాల కోసం అతని వద్దకు వెళ్ళాలి. కానీ బయటి నుండి చొరబడినవారు మరియు కుట్రదారులు అటువంటి వాదన చేయలేరు, వారు తాము అపరిచితులమని మరియు తమది కాని దానిని దురాశతో కోరుకుంటున్నామని ఒప్పుకోవాలి. ఇది పరిశుద్ధాత్మ వలన కాదు, కోపం తెప్పించే సైతాను వలననే.

లౌకిక అధికారులు కూడా ఈ పరిస్థితిని గమనించాలి. ఎందుకంటే, ఈ చొరబాటుదారులు విషాన్ని, అబద్ధాలను తప్ప మరేమీ బోధించడానికి సైతానుచే పంపబడ్డారు, మరియు సైతాను అబద్ధాలకోరు మాత్రమే కాదు, హంతకుడు కూడా [John 8:44], కాబట్టి ఈ దూతల ద్వారా తిరుగుబాటును, హత్యలను సృష్టించాలని (కొంతకాలం శాంతియుతంగా కొనసాగించినప్పటికీ), మరియు దేవుని చిత్తానికి వ్యతిరేకంగా ఆధ్యాత్మిక మరియు లౌకిక ప్రభుత్వాలను కూల్చివేయాలని మాత్రమే అతను ఉద్దేశిస్తున్నాడు.

అతడు వేరే విధంగా చేయలేడు, ఎందుకంటే అబద్ధాలు చెప్పడం, చంపడం అతని నైజం. అలాగే, అతని వశమైన వారు తమను తాము నియంత్రించుకోలేరు, అతను పురికొల్పినదే చేయక తప్పదు.

అధికారులు, న్యాయమూర్తులు మరియు ప్రభుత్వ వ్యవహారాలు చూసేవారు, ఈ చొరబాటుదారులు తప్పుడు బోధనలు చేయడమే కాకుండా, హింస మరియు తిరుగుబాటుకు కూడా పాల్పడుతున్నారని అనుమానించే తమ హక్కు గురించి నిశ్చయించుకోవడం సముచితం. ఎందుకంటే, ఈ వ్యక్తులలో సైతాను ఆధిపత్యం చెలాయిస్తున్నాడని వారు గ్రహించాలి. తమ ప్రతినిధుల ద్వారా వారు తమ ప్రజలను సమీకరించి, అటువంటి దుర్మార్గుల పట్ల వారి దృష్టిని ఆకర్షించి, హెచ్చరించాలి. తీవ్రమైన శిక్ష తప్పదని హెచ్చరించి, ఈ చొరబాటుదారుల గురించి సమాచారం ఇవ్వమని వారు తమ ప్రజలను కఠినంగా ఆదేశించాలి. హత్య మరియు తిరుగుబాటులో సహచరులుగా పరిగణించబడకూడదంటే, పౌరులుగా తమ విధులను వారికి స్పష్టం చేయాలి, ఎందుకంటే అదే సైతాను యొక్క ఉద్దేశ్యం. చర్చి అధికారుల వలె వారు కూడా, ఈ పిలుపు విషయాన్ని గట్టిగా నొక్కి చెప్పాలి. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా, చొరబాటుదారుడిని లేదా అతనికి ఆశ్రయం ఇచ్చిన వ్యక్తిని, "మీరు ఎక్కడి నుండి వచ్చారు? మిమ్మల్ని ఎవరు పంపారు?" అని ప్రశ్నించాలి. అలాగే, ఆశ్రయం ఇచ్చిన వ్యక్తిని, "ఈ చొరబాటుదారుడికి ఆశ్రయం ఇవ్వమని లేదా అతని రహస్య బోధనలు వినమని మిమ్మల్ని ఎవరు ఆదేశించారు? మీకు బోధించడానికి లేదా మీరు అతని నుండి నేర్చుకోవడానికి అతనికి అధికారం ఉందని మీకు ఎలా తెలుసు? మీరు పారిష్ పాస్టర్‌కు గానీ లేదా మాకు గానీ ఎందుకు తెలియజేయలేదు?" అని అడగాలి. మీరు బాప్తిస్మం పొంది, ఉపదేశం పొంది, ప్రభువు బల్లలో పాలుపొంది, దైవ క్రమంలో మీకు చెందిన సంఘాన్ని విడిచిపెట్టి, చీకటి మూలల్లో ఎందుకు కుంగిపోతున్నారు? ఎవరి అధికారం లేకుండా, రహస్యంగా ఎందుకు కొత్తగా ప్రారంభిస్తున్నారు? ఈ సంఘాన్ని విభజించి, మన మధ్య కలహాలు రేపడానికి మీకు ఎవరు అధికారం ఇచ్చారు? మీ పాస్టర్‌ను తృణీకరించడానికి, ఎలాంటి అభియోగం లేదా న్యాయమైన విచారణ లేకుండా ఆయన వెనుక ఆయనను విమర్శించి, ఖండించడానికి మీకు ఎవరు ఆజ్ఞాపించారు? మీరు ఎప్పటినుండి మీ పాస్టర్‌కు న్యాయాధిపతి అయ్యారు? అసలు, మీకు మీరే న్యాయాధిపతిగా ఎలా అయ్యారు?

ఈ చొరబాటుదారులతో చేరిన ప్రతి ఒక్కరూ అటువంటి దుష్కార్యాలకు, ఇంకా ఘోరమైన వాటికి దోషులే, మరియు వారు తమ చర్యలకు లెక్క చెప్పవలసిందిగా న్యాయబద్ధంగా పిలువబడతారు. అధికారులు ఎక్కడైతే శ్రద్ధ వహిస్తారో, అక్కడ సంబంధిత వ్యక్తులందరికీ గొప్ప ప్రయోజనాలు చేకూరుతాయని నేను ఆశించడానికి అన్ని కారణాలూ ఉన్నాయి. చొరబాటుదారుల వలన కలిగే గొప్ప ప్రమాదం గురించి మరియు సరైన పిలుపు మరియు నియామకానికి ఉన్న ప్రాముఖ్యత గురించి వారికి తెలియజేస్తే, అనేకమంది భక్తిపరులు అప్రమత్తంగా ఉండి, ఈ దుర్మార్గులను వెళ్లగొట్టడంలో సహాయ హస్తం అందిస్తారు. మనం పిలుపు మరియు నియామకాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని, దానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకపోతే, చివరికి సంఘమే ఉండదు. ఎందుకంటే, చొరబాటుదారులు మన మధ్యకు వచ్చి మన సంఘాలను చీల్చి, నాశనం చేయాలని ఎలాగైతే కోరుకుంటారో, అలాగే ఆ తర్వాత ఇతర చొరబాటుదారులు వారి సంఘాలపై దాడి చేసి, వాటిని విభజించి, నాశనం చేస్తారు. మరియు ఈ చొరబాటు మరియు విభజన ప్రక్రియకు అంతం ఉండదు, త్వరలోనే భూమిపై సంఘం అనేదేమీ మిగలదు. అటువంటి విభేద మరియు చొరబాటు స్ఫూర్తుల విషయంలో సైతాను ఉద్దేశ్యం కూడా నిజానికి ఇదే.

కాబట్టి మేము చెప్పేదేమంటే, బోధించడానికి పిలుపు మరియు అధికార పత్రం ఉన్నట్లు రుజువును అడగండి, లేదా వెంటనే మౌనం పాటించమని ఆజ్ఞాపించి, బోధించకుండా నిషేధించండి. ఎందుకంటే ఇందులో ఒక పదవి ఇమిడి ఉంది—అది పరిచర్య పదవి. అధికార పత్రం లేదా పిలుపు లేకుండా ఎవరూ పదవిని చేపట్టలేరు. మత్తయి 25[:14]లో క్రీస్తు చెప్పిన ఉపమానంలో, యజమాని తన సేవకులను పిలిచి, వ్యాపారం చేయమని ఆజ్ఞాపించే ముందు, వారు వ్యాపారం చేయడానికి ఉద్దేశించిన తలాంతులను వారికి ఇవ్వలేదు. "ఆయన తన సేవకులను పిలిచి, తన ఆస్తిని వారికి అప్పగించెను" అని ఆ వచనం చెబుతోంది. ఆ చొరబాటుదారుడు అటువంటి పిలుపును మరియు అధికారాన్ని తనతో పాటు తీసుకురావాలి, లేదా ప్రభువు డబ్బును వదిలేయాలి. లేకపోతే అతను దొంగగాను, మోసగాడిగాను కనబడతాడు.

మత్తయి 20:2 ప్రకారం, ఇంటి యజమాని వారిని పనికి తీసుకుని పంపేంత వరకు పనివారు ద్రాక్షతోటలోకి వెళ్ళలేదు. వారిలో కొందరు, పిలిచి పంపేంత వరకు రోజంతా పనిలేకుండా నిలబడ్డారు.

యిర్మీయా 23[:21]లో దేవుడు ఈ విధమైన చొరబాటుదారుల గురించి ఇలా మాట్లాడుతున్నాడు: "నేను వారిని పంపకపోయినా వారు పరుగెత్తుతున్నారు. నేను వారికి ఆజ్ఞ ఇవ్వకపోయినా వారు బోధిస్తున్నారు." దేవుని నుండి గానీ లేదా ఆయన తరపున పనిచేసే వారి నుండి గానీ నిస్సందేహమైన పిలుపు మరియు నియామకం పొందిన వారి విషయంలో, సరైన విధమైన బోధను మరియు సత్య సిద్ధాంతాన్ని నిలబెట్టడానికి తగినంత ఆందోళన మరియు పని ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు, అపవాది యొక్క ప్రేరేపణ మరియు ఆందోళన ఫలితంగా, దేవుని ఆజ్ఞ లేకుండా, నిజానికి ఆయన చిత్తానికి మరియు నిషేధానికి వ్యతిరేకంగా చేసే బోధ అంటే ఏమిటి? అటువంటి బోధ ఎంత ప్రకాశవంతంగా మెరిసినా, అది నిజానికి దుష్టుని ప్రేరణ తప్ప మరేమీ కాదు మరియు కేవలం అపవాది యొక్క బోధన మాత్రమే అవుతుంది.

మొదటి ప్రధాన యాజకుడైన అహరోను కంటే గొప్ప మరియు నిశ్చయమైన పిలుపు ఎవరికి లభించింది? అయినప్పటికీ అతడు విగ్రహారాధనలో పడి, యూదులను బంగారు దూడను తయారు చేయడానికి అనుమతించాడు [నిర్గమకాండము 32:1 మొదలైనవి]. ఆ తర్వాత లేవీయుల యాజకవర్గమంతయు చాలావరకు విగ్రహారాధనకు పాల్పడి, దేవుని వాక్యాన్ని మరియు సత్య ప్రవక్తలను కూడా హింసించారు [1 సమూయేలు 2:12 మొదలైనవి చూడండి]. సొలొమోను రాజుకు తగినంత మంచి పిలుపు మరియు దాని నిర్ధారణ లభించినప్పటికీ, తన వృద్ధాప్యంలో అతడు పడిపోయి ఎంతో విగ్రహారాధన చేశాడు [1 రాజులు 11:4 మొదలైనవి చూడండి]. బిషప్‌లకు మరియు పోప్‌లకు ఎంత అద్భుతమైన పిలుపు మరియు నియామకం లభించింది! వారు అపొస్తలుల పీఠంపై మరియు క్రీస్తు స్థానంలో కూర్చోవడం లేదా? అయినప్పటికీ, వారు సరిగ్గా బోధించి, దేవుని నిజమైన ఆరాధనను మరియు సేవను కాపాడితే తప్ప, వారు సువార్తకు పూర్తిగా ఘోరమైన శత్రువులు. అలాంటప్పుడు, దేవుడే స్వయంగా పిలిచి, నియమించి, ప్రతిష్ఠించిన బోధకులే అపవాదిచేత తప్పుదోవ పట్టించబడి, తప్పుడు బోధనలో నిమగ్నమై, సత్యాన్ని హింసించగలిగితే, దేవుని ఆజ్ఞకు విరుద్ధంగా మరియు లేకుండా, తాను ప్రేరేపించి, నియమించిన వారి ద్వారా వాడు ఏ మంచిని సాధించగలడు? వారి ద్వారా వాడు మరింత నిజమైన అపవాది అబద్ధాలను పుట్టించడా? నేను చాలాసార్లు చెప్పాను, ఇప్పటికీ చెబుతున్నాను, నా డాక్టరేట్ డిగ్రీని ప్రపంచంలోని బంగారం అంతటితోనూ మార్చుకోను. ఎందుకంటే, ఈ చొరబాటుదారుల వలె నేను కూడా పిలుపు లేదా నియామకం లేకుండా ఈ గొప్ప మరియు గంభీరమైన విషయాలను చేపట్టి ఉంటే, దీర్ఘకాలంలో నేను ఖచ్చితంగా ధైర్యం కోల్పోయి నిరాశలో కూరుకుపోయేవాడిని. కానీ నేను ఈ పనిని బహిరంగంగా మరియు బోధకుడిగా, ప్రచారకుడిగా నా పదవి రీత్యా ప్రారంభించి, దేవుని కృప మరియు సహాయంతో ఇప్పటివరకు కొనసాగించానని దేవుడు మరియు యావత్ ప్రపంచం నాకు సాక్ష్యమిస్తున్నాయి.

నిస్సందేహంగా, 1 కొరింథీయులకు 14వ అధ్యాయంలో, సంఘములో ఎవరికైనా బోధించుటకు, చివరికి అప్పటికే స్థిరపడిన బోధకునికి వ్యతిరేకంగా మొరుగుటకు కూడా పరిశుద్ధ పౌలు స్వేచ్ఛనిచ్చాడని కొందరు వాదిస్తారు. ఎందుకంటే ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, "ప్రక్కన కూర్చుండియున్న మరియొకనికి ఒక ప్రత్యక్షత కలుగునప్పుడు, మొదటివాడు మౌనముగా ఉండవలెను" [1 కొరింథీయులకు 14:30]. ఈ చొరబాటుదారులు, తాము ఏ సంఘానికి వెళ్ళినా, అక్కడి బోధకుని తీర్పు తీర్చుటకు మరియు దానికి వ్యతిరేకంగా ప్రకటించుటకు తమకు హక్కు మరియు అధికారం ఉన్నాయని దీని అర్థంగా తీసుకుంటారు. కానీ ఇది వాస్తవానికి చాలా దూరమైనది. ఈ చొరబాటుదారులు మూలవాక్యాన్ని సరిగ్గా పరిగణించరు, కానీ దాని నుండి తమకు నచ్చినదాన్ని చదువుతారు—అంతకంటే, దానిలోకి తమకు కావలసినదాన్ని రహస్యంగా చొప్పిస్తారు. ఈ వాక్యభాగంలో పౌలు, బోధించవలసిన ప్రవక్తల గురించి మాట్లాడుతున్నాడు గానీ, వినవలసిన ప్రజల గురించి కాదు.3 ఎందుకంటే ప్రవక్తలు సంఘములలో బోధించుటకై నియమించబడిన బోధకులు.

లేకపోతే వారిని ప్రవక్తలు అని ఎందుకు పిలవాలి? ఆ చొరబాటుదారుడు తాను వచ్చిన సంఘానికి చెందిన ప్రవక్తనని గానీ, బోధకుడని గానీ నిరూపించుకోగలిగితే, మరియు తనకు ఎవరు అధికారం ఇచ్చారో చూపించగలిగితే, అప్పుడు సెయింట్ పాల్ నిర్దేశించినట్లుగా అతని మాట వినాలి. అలా చేయడంలో విఫలమైతే, అతడు ఒక ప్రవక్తగా, గురువుగా ఉండటం అటుంచి, కనీసం ఒక శ్రోతగానో, శిష్యుడిగానో కూడా చెందని సంఘంలో, మరొకరికి చెందిన బోధకుని పదవిని దొంగిలించడానికి పంపిన సైతాను వద్దకు తిరిగి వెళ్ళాలి.

ప్రసంగీకుడికి అంతరాయం కలిగించి, అతనితో వాదనకు దిగే హక్కు ఎవరికైనా ఉండటం ఎంత చక్కని ఆదర్శంగా ఉంటుందో కదా! త్వరలోనే మరొకరు వచ్చి, మిగతా ఇద్దరినీ నోరుమూసుకోమని చెబుతారు. బహుశా, సారాయిశాల నుండి ఒక తాగుబోతు లోపలికి వచ్చి, ఆ ముగ్గురితో కలిసి మూడవ వ్యక్తిని కూడా మౌనంగా ఉండమని పిలుస్తాడు. చివరికి స్త్రీలు కూడా "పక్కన కూర్చునే" హక్కును కోరుతూ, పురుషులను మౌనంగా ఉండమని చెబుతారు [1 కొరింథీ. 14:34]. అప్పుడు ఒక స్త్రీ ఇంకొకరిని మౌనంగా ఉంచడం—ఓహ్, అదెంత అందమైన పండుగ, వేలం, మరియు కార్నివాల్ అవుతుంది! అదెంత పందికొక్కుల దొడ్డి!

- 161 అటువంటి చర్చిలలో జరిగే విషయాలతో పోల్చవచ్చా? అక్కడ బోధకుడిగా నా స్థానంలో దెయ్యం ఉండవచ్చు. కానీ ఈ గుడ్డి చొరబాటుదారులు ఈ విషయాన్ని గ్రహించరు. తాము మాత్రమే "పక్కపక్కనే కూర్చుంటామని" వారు అనుకుంటారు, మరియు వారిని అణచిపెట్టడానికి మరెవరికైనా అంతే హక్కు ఉందని వారు చూడరు. వారు ఏమి మాట్లాడుతున్నారో వారికి తెలియదు, సెయింట్ చెప్పినదాని అర్థాన్ని కూడా వారు గ్రహించరు.

పౌలు ఇక్కడ కూర్చోవడం లేదా మాట్లాడటం గురించి, ప్రవక్తల గురించి లేదా ప్రజల గురించి చెబుతున్నాడు.

ఈ అధ్యాయం మొత్తాన్ని చదివిన వారికి, పౌలు అన్యభాషలతో మాట్లాడటం, సంఘాలలో లేదా సమావేశాలలో బోధించడం మరియు ప్రకటించడం గురించి శ్రద్ధ వహిస్తున్నాడని స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. ఆయన సంఘాన్ని ప్రకటించమని ఆజ్ఞాపించడం లేదు, కానీ సంఘాలలో లేదా సమావేశాలలో ప్రసంగించే వారితో వ్యవహరిస్తున్నాడు.

లేకపోతే ఆయన స్త్రీలను బోధించకుండా నిషేధించేవాడు కాదు, ఎందుకంటే వారు కూడా క్రైస్తవ సంఘంలో భాగమే [1 కొరింథీ. 14:34f.]. సాధారణ పారిష్ పాస్టర్లు మరియు బోధకుల వలె ప్రవక్తలు కూడా సంఘాలలో ప్రజల మధ్య కూర్చోవడం, మరియు పాఠాన్ని ఒకరు లేదా ఇద్దరు కలిసి పాడటం లేదా చదవడం ఆనవాయితీగా ఉండేదని ఈ వచనం చూపిస్తుంది; మన రోజుల్లో కూడా ముఖ్యమైన పండుగలలో కొన్ని సంఘాలలో ఇద్దరు కలిసి సువార్తను పాడటం ఆనవాయితీగా ఉన్నట్లే.

అప్పుడు, వంతు వచ్చిన ప్రవక్తలలో ఒకరు, రోమన్ చర్చిలో ఒక ప్రసంగం ఇచ్చే పద్ధతిని పోలి ఉండేలా, ఆ పాఠాన్ని మాట్లాడి, వ్యాఖ్యానించారు. ఒకరు మాట్లాడటం ముగిశాక, మరొకరు దాన్ని ధృవీకరించడానికి లేదా స్పష్టం చేయడానికి ఏదైనా జోడించవచ్చు. అపొస్తలుల కార్యములు 15[:13ff.]లో, సెయింట్ జేమ్స్, సెయింట్ పీటర్ యొక్క ప్రసంగానికి వ్యాఖ్యానించి, దాన్ని ధృవీకరించి, వివరించినట్లే ఇది జరిగింది. సెయింట్ పౌలు సమాజ మందిరాలలో, ముఖ్యంగా పిసిదియాలోని అంతియొకలో ఇలాంటి పద్ధతినే అనుసరించారని సెయింట్ లూకా నమోదు చేశారు. అక్కడ సమాజ మందిర అధికారి, ధర్మశాస్త్ర పాఠం చదివిన తర్వాత మాట్లాడటానికి అతనికి అనుమతి ఇచ్చాడు [అపొస్తలుల కార్యములు 13:14f.]. అప్పుడు సెయింట్ పౌలు లేచి మాట్లాడాడు, కానీ ఒక నియమించబడిన అపొస్తలుడిగా మరియు గురువు నిర్దేశించిన దాని ప్రకారమే మాట్లాడాడు, అంతేగాని ఒక చొరబాటుదారుడిగా కాదు. దీని నుండి "పక్కన కూర్చోవడం" అనేది కేవలం అధికారం పొందిన ప్రవక్తలకు లేదా ప్రసంగీకులకు మాత్రమే వర్తిస్తుందని స్పష్టమవుతుంది. వారిలో ఎవరు మాట్లాడాలి, ఎవరు లేవాలి, ఎవరు కూర్చోవాలి అనేది ప్రశ్నగా ఉండేది.

ఈ పద్ధతి, ఒక రాజు తన సలహాదారులతో లేదా ఒక మేయర్ తన సలహాదారులతో సభలో కూర్చున్న విధానాన్ని పోలి ఉంటుంది. ఒకరు మాట్లాడటానికి లేస్తారు, తరువాత మరొకరు, చివరకు ఉత్తమ సలహా ఇచ్చిన వారిని అందరూ ఏకతాటిపై అనుసరిస్తారు. వారు ఒకరికొకరు సలహా ఇచ్చుకుంటారు, అందువల్ల ప్రతిదీ మర్యాదపూర్వకంగా, గౌరవప్రదంగా సాగుతుంది. ఈ విధంగా ప్రవక్తలు సంఘ సభగా పనిచేస్తూ, లేఖనాలను బోధిస్తూ, సంఘాన్ని సంరక్షిస్తూ, పరిపాలిస్తూ వచ్చారు.

మేయర్‌ను మందలించడానికి లేదా నియంత్రించడానికి, సభలోకి చొరబడే ఒక పనికిమాలిన వాడిని గానీ, అనుమతి లేకుండా సభకు వచ్చే ఒక పౌరుడిని గానీ సహించాలా? అలా చేస్తే, వాడి మెడ పట్టుకుని కాళ్ళకు సంకెళ్ళు వేసి, ఎక్కడ కూర్చోవాలో, వాడి సరైన స్థానంలో ఎలా ఉండాలో నేర్పించే ప్రశ్నే తలెత్తదు.

అంతకంటే తక్కువగా, ఒక ఆధ్యాత్మిక సభలో, అంటే ప్రబోధకుల లేదా ప్రవక్తల సభలో, ఒక అపరిచితుడు చొరబడటాన్ని గానీ, లేదా అనుమతి లేని ఒక సామాన్య భక్తుడు తన పారిష్ చర్చిలో ప్రసంగించడానికి సాహసించడాన్ని గానీ సహించకూడదు. పరిశుద్ధ పౌలు ఆజ్ఞాపించినట్లుగా [I కొరింథీ. 14:40], ప్రతిదీ మర్యాదగా మరియు క్రమబద్ధంగా జరిగేలా, ఒకరికొకరు విశ్వాసంగా సహాయం చేసుకుంటూ, బోధనను సరైన క్రమంలో అందించడం ప్రవక్తల కర్తవ్యం. కానీ, తనకు అప్పగించని పరిచర్యలో ఒకరు మరొకరిపై దాడి చేసినప్పుడు, మరియు ఏ సామాన్య భక్తుడైనా చర్చిలో లేచి ప్రసంగించాలనుకున్నప్పుడు, అక్కడ మర్యాద మరియు క్రమబద్ధత ఎలా ఉండగలవు?

కానీ, వారి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానంలో, స్త్రీలు ప్రవచించి తద్వారా పురుషులు, భూమి మరియు ప్రజలపై పరిపాలనను ఎలా సాధించారో తెలిపే ఉదాహరణలను వారు చూపలేకపోవడం నాకు ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. దెబోరా ఉండేది (న్యాయాధిపతులు).

4[:1f.]), ఈమె రాజైన యాబీను మరియు సిసెరా మరణానికి కారణమై ఇశ్రాయేలును పరిపాలించింది. దావీదు కాలంలో హేబెలు అనే జ్ఞానవతి ఉండేది, ఈమె గురించి మనం 2 సమూయేలు 20[:13ff.]లో చదువుతాము, మరియు యోషీయా కాలంలో హుల్దా అనే ప్రవక్త్రి ఉండేది (2 రాజులు 22[:14ff.]). చాలా కాలం క్రితం, శారా ఉండేది, ఈమె తన భర్త మరియు ప్రభువైన అబ్రాహామును ఇష్మాయేలును మరియు అతని తల్లి హాగరును వెళ్లగొట్టమని ఆదేశించింది, మరియు దేవుడు అబ్రాహామును ఆమెకు విధేయుడిగా ఉండమని ఆజ్ఞాపించాడు. అంతేకాకుండా, విధవరాలైన హన్నా (లూకా 2[:36ff.]), మరియు కన్య మరియ (లూకా 1[:46ff.]). ఇక్కడ వారు తమను తాము అలంకరించుకొని, సంఘాలలో స్త్రీలు బోధించడానికి అధికారాన్ని పొందవచ్చు. పురుషులు తమకు ఇష్టమైన చోట, ఇష్టమైన సమయంలో బోధించడానికి ఎంత గొప్ప కారణం ఉంది.

పాత నిబంధనలోని ఈ స్త్రీలకు బోధించడానికి మరియు పరిపాలించడానికి ఉన్న హక్కు గురించి మనం ప్రస్తుతానికి పట్టించుకోవద్దు. కానీ నిశ్చయంగా, చొరబాటుదారులు చేసే విధంగా, అనధికారికంగా, మరియు ఉన్నతమైన భక్తి మరియు జ్ఞానంతో వారు ప్రవర్తించలేదు. ఎందుకంటే అలా జరిగి ఉంటే దేవుడు వారి పరిచర్యను ధృవీకరించి, అద్భుతాలు మరియు గొప్ప కార్యాల ద్వారా పనిచేసి ఉండేవాడు కాదు. కానీ క్రొత్త నిబంధనలో, పరిశుద్ధాత్మ, పౌలు ద్వారా మాట్లాడుతూ, సంఘాలలో మరియు సమావేశాలలో స్త్రీలు మౌనంగా ఉండాలని నియమించాడు [1 కొరింథీ. 14:34], మరియు ఇది ప్రభువు ఆజ్ఞ అని చెప్పాడు.5 అయినప్పటికీ, దేవుడు తన ఆత్మను దాసీల మీద కూడా కుమ్మరిస్తాడని యోవేలు [2:28f.] అంతకుముందు ప్రకటించాడని అతనికి తెలుసు. అంతేకాకుండా, ఫిలిప్పు యొక్క నలుగురు కుమార్తెలు ప్రవచించారు (అపొస్తలుల కార్యములు 21[:9]). కానీ పరిచర్య ఉన్న సంఘాలలో లేదా చర్చిలలో స్త్రీలు మౌనంగా ఉండాలి మరియు బోధించకూడదు [1 తిమోతి 2:12]. లేదంటే వారు ప్రార్థన చేయవచ్చు, పాడవచ్చు, స్తుతించవచ్చు, మరియు "ఆమెన్" అని చెప్పవచ్చు, ఇంట్లో చదువుకోవచ్చు, ఒకరికొకరు బోధించుకోవచ్చు, ప్రోత్సహించవచ్చు, ఓదార్చవచ్చు, మరియు తమకు చేతనైనంత ఉత్తమంగా లేఖనాలను వ్యాఖ్యానించవచ్చు.

- 162 సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, ఒకరి పనిలో మరొకరు జోక్యం చేసుకునే దుష్టత్వాన్ని, అహంకారాన్ని సెయింట్ పాల్ సహించరు. ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ బాధ్యత మరియు పిలుపుపై ​​శ్రద్ధ వహించాలి, మరొకరు తమ పనిని ఎటువంటి ఆటంకం లేకుండా, శాంతితో నిర్వర్తించడానికి అనుమతించాలి. మిగిలిన వారి విషయానికొస్తే, వారు తమకు సంబంధించిన విషయాలలో తమ ఇష్టానుసారం జ్ఞానవంతులుగా ఉండవచ్చు, బోధించవచ్చు, పాడవచ్చు, చదవవచ్చు, వ్యాఖ్యానించవచ్చు. దేవుడు ఈ పదవుల మరియు పిలుపుల క్రమానికి అతీతంగా ఏదైనా సాధించి, ప్రవక్తల కంటే గొప్పవాడైన ఒకరిని లేవనెత్తాలనుకుంటే, ఆయన దానిని సూచనలు మరియు క్రియలతో ప్రదర్శిస్తాడు, ఎలాగైతే ఆయన గాడిద చేత మాట్లాడించి, దాని ప్రభువైన ప్రవక్తయైన బాలామును గద్దింపజేసాడో [సంఖ్యాకాండము].

22:21ff.]. దేవుడు అలా చేయనప్పుడు, అప్పటికే నియమించబడిన పదవికి మరియు అధికారానికి మనం విధేయులుగా ఉండాలి. ఆ పదవిలో ఉన్నవారు తప్పుగా బోధిస్తే, దానితో మీకేమి సంబంధం? దాని గురించి మీరు లెక్క చెప్పవలసిన అవసరం లేదు.

ఈ అధ్యాయంలో [1 కొరింథీ. 14] పరిశుద్ధ పౌలు, ప్రవక్తలకు మరియు ప్రజలకు మధ్య స్పష్టంగా భేదాన్ని చూపుతూ, తరచుగా "సంఘము" అని ప్రస్తావిస్తాడు. ప్రవక్తలు మాట్లాడుతారు, సంఘం వింటుంది. ఎందుకంటే ఆయన ఇలా అంటాడు, "ప్రవచించేవాడు సంఘమును కట్టును." మరియు మరలా, "సంఘమును కట్టుటలో శ్రేష్ఠులుగా ఉండటానికి ప్రయత్నించండి" [1 కొరింథీ. 14:4, 12].

అయితే సంఘమును కట్టవలసిన వారు ఎవరు? వారు ప్రవక్తలు, మరియు (ఆయన చెప్పినట్లు) అన్యభాషలతో మాట్లాడేవారు, అనగా సమాజము వినే పాఠాన్ని చదివే లేదా పాడే వారు, మరియు సమాజమును కట్టుట కొరకు ఆ పాఠాన్ని వ్యాఖ్యానించడం విధిగా ఉన్న ప్రవక్తలు కాదా? ఆయన సమాజమును వినమని మరియు తనను తాను కట్టుకోమని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడని, అంతేగాని బోధించమని లేదా ప్రకటించమని దానికి అధికారం ఇవ్వడం లేదని స్పష్టంగా ఉండాలి.

ఆయన సంఘమును సామాన్య విశ్వాసులుగా పేర్కొంటూ, మరింత స్పష్టమైన భేదాన్ని చూపుతూ ఇలా అంటాడు, "మీరు ఆత్మతో దీవించినప్పుడు, సామాన్య విశ్వాసుల స్థానంలో ఉన్నవాడు మీరు ఏమి చెబుతున్నారో తెలియకుండా 'ఆమెన్' అని ఎలా చెప్పగలడు? ఎందుకంటే మీరు చక్కగా కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు, కానీ అవతలి వ్యక్తి ప్రబోధించబడడు" [I కొరింథీ.

14:16f.]. ఇది మరలా ప్రసంగీకునికి మరియు సామాన్య భక్తునికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని సూచిస్తుంది. కానీ దీనిపై మరింత చర్చ అవసరం ఏమిటి? వాక్యభాగం స్పష్టంగా ఉంది, మరియు మనకు సంబంధం లేని పదవిలో మనం జోక్యం చేసుకోకూడదని తర్కం మనకు చెబుతుంది.

అందుకే సెయింట్ పాల్ రచనలలో మనం ఇలా చదువుతాము: "ఇద్దరు లేక ముగ్గురు ప్రవక్తలు మాట్లాడనివ్వండి, మరియు ఇతరులు చెప్పినదాన్ని తూకం వేయనివ్వండి," మొదలైనవి.

[1 కొరింథీ. 14:29]. ఇది వాస్తవానికి ప్రవక్తల గురించి మాత్రమే చెప్పబడింది, మరియు వారిలో ఎవరు మాట్లాడాలి, ఎవరు చెప్పబడిన దానిని తూచి చూడాలి అనే దాని గురించి కూడా చెప్పబడింది. "ఇతరులు" అంటే ఏమిటి? ప్రజలా? ఎంతమాత్రం కాదు. దాని అర్థం, సంఘంలో ప్రకటించడంలోను, సమాజమును కట్టడంలోను సహాయపడవలసిన ఇతర ప్రవక్తలు లేదా అన్యభాషలతో మాట్లాడేవారు; ఆ ప్రకటన సరైనదేనని నిర్ధారించడంలో తీర్పు తీర్చి, సహాయపడవలసిన వారు. ఒకవేళ ప్రవక్తలలో గానీ, ప్రసంగీకులలో గానీ ఒకరు ఉత్తమమైన వ్యాఖ్యానాన్ని కనుగొంటే, మరొకరు దానికి తలొగ్గి, "అవును, మీరు చెప్పింది సరైనదే. నాకు అది అంత బాగా అర్థం కాలేదు" అని చెప్పాలి. భోజన సమయంలో గానీ, ఇతర పరిస్థితులలో గానీ, చివరికి ప్రాపంచిక విషయాలలో కూడా ఒకరు మరొకరికి లొంగిపోతారు. ఇలాంటి విషయాలలో ఒకరు మరొకరికి మరింత సుముఖంగా లొంగిపోవాలి.