కానీ జంతువులతో పోలిస్తే మనుషులు వాటికంటే ఉన్నతమైన ఉద్దేశ్యాలతో ప్రవర్తించాలి. అలా చేయకపోతే, వారు దుర్మార్గంగా ప్రవర్తిస్తారు. ఇంకా ఎక్కువగా తెలుసుకోవడం—దేవుని గూర్చిన మరియు మరణిస్తున్న వారిని గూర్చిన జ్ఞానం కలిగి ఉండటం.
రక్షకుడే వారికి ఆదర్శంగా, నియమంగా ఉండాలి—జంతువులకు ఉండగలిగే బాధ్యతల కన్నా వారికి ఉన్నతమైన బాధ్యతలు ఉన్నాయి.
పురుషులు తరచుగా తమ బానిసత్వ నిర్మూలనవాదాన్ని ఒక గొప్ప సద్గుణంగా భావిస్తారు, అది కేవలం నాస్తిక స్వభావం కలదైనప్పటికీ. కానీ బహుశా దీనిలో, ఒక సాధారణ జంతువుకు ఉండే దానికంటే కొంచెమైనా ఉన్నతమైన సద్గుణం ఏమీ లేదు.
బానిసత్వం అనే విషయాన్ని అర్థం చేసుకుని, హృదయపూర్వకంగా మంచివాడైన వ్యక్తి ఖచ్చితంగా బానిసత్వ వ్యతిరేకి అవుతాడు. కానీ ఒక వ్యక్తి కనీస సద్గుణం లేకుండా కూడా బానిసత్వ వ్యతిరేకి కావచ్చు. అతని బానిసత్వ వ్యతిరేకతలో దేవుని పట్ల కనీస గౌరవం గానీ, కనీసం మానవ శ్రేయస్సు పట్ల నిజాయితీతో కూడిన శ్రద్ధ గానీ ఉండకపోవచ్చు.
అతని పరిస్థితులు అనుకూలిస్తే, అతడు స్వయంగా బానిస యజమాని అయ్యేలాంటి సూత్రంపై నిలబడవచ్చు. అలాంటి వ్యక్తులు నిశ్చయంగా బానిసత్వ సూత్రాల ప్రకారమే ప్రవర్తిస్తారు. తమకు అధికారం ఉంటే మానవ జాతిని బానిసలుగా చేసుకుంటామని చూపించే సూత్రాలను వారు రూపొందించుకుంటారు, ఆచరణలను అవలంబిస్తారు. ఒక వ్యక్తి వలసవాదిగా ఉంటూనే మంచివాడిగా ఉండగలడని వారు నమ్మరు.
నేను వలసవాదిని కాను, కానీ అలాంటి మంచి మనుషులు నాకు తెలుసు. కొంతమంది మనుషులు తమ తోటి మనుషుల శరీరాలపైనే కాకుండా, వారి మనస్సులపైనా, ఆత్మలపైనా—వారి అభిప్రాయాలు మరియు మనస్సాక్షులపైనా—పెత్తనం చేస్తారు. ఇది కేవలం శరీరాన్ని బానిసగా చేసుకోవడం కంటే చాలా ఘోరమైన అణచివేత మరియు నిరంకుశత్వం.
తరచుగా ఒక చేదు మరియు కఠోరమైన స్వభావం ఉంటుంది—అది ఏ విధంగానూ క్రీస్తు స్వభావం కాదు; ఎందుకంటే క్రీస్తు నిస్సందేహంగా బానిస యజమానిని ఖండించినప్పటికీ, ఆయన అతడిని ద్వేషించడు. దుష్కార్యాలు చేసేవారి పట్ల ఈ కఠోరమైన ద్వేషం చివరికి కేవలం కపటత్వమే; మరియు మనుషులు దానిని ఎంతగా గౌరవించినప్పటికీ, దేవుడు దానిని అసహ్యించుకుంటాడు.
మరోవైపు, మానవత్వం లేని దానినే చాలామంది భక్తి అని పిలుస్తారు. బైబిల్ సొసైటీకి ఇవ్వడానికి డబ్బు రాబట్టడం కోసం తమ బానిసలను కొరడాలతో కొట్టండి! ఆ ముఠాను సిద్ధం చేయండి; కొరడా ఝుళిపించండి; బైబిల్ సొసైటీ కోసం డబ్బు తీసుకురావడానికి ఏజెంట్ వస్తున్నాడు! ఇదే మానవత్వం లేని భక్తి (అని పిలవబడేది). మానవత్వం లేని భక్తిని నేను ఎంత తీవ్రంగా అసహ్యించుకుంటానో, దానికి వ్యతిరేకమైన భక్తి లేని మానవత్వాన్ని కూడా అంతే తీవ్రంగా ఖండిస్తాను. దేవుడు భక్తిని, మానవత్వాన్ని రెండింటినీ ప్రేమిస్తాడు. అలాంటప్పుడు, ఒకదాని నుండి మరొకటి అసహజంగా వేరు చేయబడినప్పుడు ఆయన దాన్ని ఎంతగా అసహ్యించుకోవాలి!
మనుషులు తమ స్వార్థాన్ని మాత్రమే అంతిమ లక్ష్యంగా పెట్టుకుని చేసే మతపరమైన ప్రయత్నాలన్నీ దేవునికి హేయమైనవి.
ఒక అద్భుతమైన చర్చిని నిర్మించడానికి రెండు వందల డాలర్లు ఇవ్వడానికి అంగీకరించిన ఒక ధనవంతుడు ఉన్నాడు. ఇది చాలా ఉదారమైన కానుక అని, ప్రజల మధ్య ఇది ఎంతో గౌరవించబడుతుందని అతను భావిస్తాడు. కానీ దేవుడు దానిని ఆమోదించే ముందు, ఆయన ఇచ్చే వ్యక్తి యొక్క ఉద్దేశ్యాలను పరిశీలిస్తాడు; మనకు ఇష్టమైతే మనం కూడా అలాగే చేయవచ్చు. ఆ వ్యక్తికి ఆ గ్రామంలో చాలా స్థిరాస్తి ఉందని మనకు తెలుస్తుంది. చర్చి భవన నిర్మాణం ఖరారైన రోజే దాని విలువ పెరుగుతుందని, తద్వారా తాను చెల్లించిన దానికి రెండు మూడు రెట్లు తిరిగి తన జేబులో పడుతుందని అతను ఆశిస్తున్నాడు. ఇది కాకుండా, అతనికి ఇతర ఉద్దేశ్యాలు కూడా ఉన్నాయి. ఒక మంచి ఇల్లు కలిగి ఉండటం వల్ల, అందులో తనకు అత్యుత్తమ స్థానం లభించడం వల్ల వచ్చే గౌరవం గురించి అతను ఆలోచిస్తాడు. అంతేకాకుండా, గ్రామంలో మంచి నైతిక విలువలు కొనసాగడంలో అతనికి కొంత ఆసక్తి ఉంది, ఎందుకంటే దుర్గుణం ధనవంతులకు సమస్యాత్మకమైనది మరియు కొంతవరకు ప్రమాదకరమైనది కూడా.
ఆ తర్వాత, ఈ కొత్త చర్చి మరియు దానిని నిర్మించడానికి తాను ఇచ్చే గొప్ప విరాళం తన స్వర్గ ప్రవేశ అవకాశాలను ఏదో ఒక విధంగా మెరుగుపరుస్తాయనే ఒక అనిర్వచనీయమైన ఆశ అతనికి ఉంది. ఆ అవకాశాలు గరిష్టంగా చూసినా చాలా అస్పష్టంగా ఉన్నందున, ఆ మెరుగుదల, అనిర్దిష్టమైనప్పటికీ, నిశ్చయంగా ఒక లక్ష్యం. ఇప్పుడు మీరు ఈ ఉద్దేశాలను పరిశీలిస్తే, అవి మొదటి నుండి చివరి వరకు పూర్తిగా స్వార్థపూరితమైనవని మీకు అర్థమవుతుంది. నిస్సందేహంగా అవి దేవుని దృష్టిలో హేయమైనవి.
ప్రజాదరణ పొందిన మంత్రిని ఎన్నుకోవడానికి గల ఉద్దేశ్యాలు తరచుగా ఒకే రకంగా ఉంటాయి. దేవునిచే పంపబడిన, దేవుని కొరకు మరియు దేవునితో కలిసి పనిచేసే వ్యక్తిని ఎన్నుకోవడం, మరియు ప్రజలు ఆత్మల కొరకు మరియు దేవుని రాజ్యం కొరకు కలిసి పనిచేసి ప్రార్థించే వ్యక్తిని ఎన్నుకోవడం దాని ఉద్దేశ్యం కాదు. కానీ ఉద్దేశ్యం దీనికి భిన్నంగా ఉండటం దేవుని దృష్టిలో అసహ్యమైనది.
లోకపు అత్యున్నత నైతిక రూపాలు దేవుని దృష్టిలో హేయమైనవి మాత్రమే. లోకంలో మంచి భర్తలు, మంచి భార్యలు, మంచి పిల్లలు అని పిలవబడేవారు ఉన్నారు; కానీ ఇది ఎలాంటి మంచితనం? భర్త తన భార్యను ప్రేమిస్తాడు మరియు ఆమెను సంతోషపెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఆమె కూడా అతన్ని ప్రేమిస్తుంది మరియు సంతోషపెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ ఈ సంబంధాలలో వారిద్దరిలో ఎవరైనా దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నారా లేదా ఆయనను సంతోషపెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? ఎంతమాత్రం లేదు.
వారి ఆలోచనలకు అంతకంటే దూరమే ఉండదు. వారు తమ స్వభావమనే సంకుచిత వలయాన్ని ఎన్నడూ దాటి వెళ్లరు.
ఈ మానవ సంబంధాలన్నింటినీ వాటి అత్యుత్తమ ప్రాపంచిక రూపంలో తీసుకుంటే, అవి ఎన్నడూ నీచ జంతువుల నైతికతను మించిపోవని మీరు కనుగొంటారు. అవి ఒకదానికొకటి లాలిస్తాయి, ముద్దు చేస్తాయి, మరియు తమ పిల్లల సంరక్షణలో కొంత ఆసక్తిని కనబరుస్తున్నట్లు కనిపిస్తాయి. మీ ఇంట్లోని కోళ్లు కూడా అంతే, అంతకంటే తక్కువ కాదు, బహుశా ఇంకా ఎక్కువగానే చేస్తాయి. తరచుగా, మీ కోళ్ల దొడ్డిలోని ఈ కోళ్లు, లోకం మంచివని పిలిచే ఈ గుణాల విషయంలో లోకపు నైతికతను మించిపోతాయి.
మానవులు వీటన్నిటికంటే ఎంతో ఉన్నతమైన లక్ష్యాలను కలిగి ఉండకూడదా? వాస్తవానికి వారి శ్రేష్ఠమైన గుణాలు పెంపుడు జంతువుల స్థాయి కన్నా కూడా హీనంగా ఉంటే, దేవుడు వాటిని హేయమైనవిగా కాకుండా వేరే విధంగా పరిగణించగలడా?
పవిత్రపరచబడని విద్య కూడా ఇదే కోవలోకి వస్తుంది. మంచి విద్య నిజంగా గొప్ప మేలు; కానీ అది పవిత్రపరచబడకపోతే, దేవునికి మరింత అసహ్యకరమైనది. అవును, నేను మీకు చెబుతాను, దేవుని కోసం దాన్ని మెరుగుపరచకపోతే, కర్తవ్యం అనే విషయంలో మీకు జ్ఞానోదయం అయిన కొద్దీ, ఆ జ్ఞానోదయానికి వ్యతిరేకంగా మీరు ఎంత ఎక్కువగా పాపం చేస్తారో, అది ఆయనకు అంత ఎక్కువగా అసహ్యకరమైనదిగా ఉంటుంది. మనుషుల మధ్య మీకు ఉన్నత గౌరవాన్ని ఇచ్చే అవే సంపాదనలు, పవిత్రపరచబడకపోతే, దేవుని ముందు మీ నడవడిని మరింత పూర్తిగా అసహ్యకరమైనదిగా చేస్తాయి. మీరు చక్కగా రాసేవారు మరియు అందంగా మాట్లాడేవారు. ఈ ముఖ్యమైన విషయాలలో మీరు కళాశాలలో అగ్రస్థానంలో ఉన్నారు. సెనేట్ సభలలో మీ వాక్చాతుర్యంతో వారిని ఆశ్చర్యపరిచే సమయం కోసం మీ స్నేహితులు ఎంతో ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తున్నారు. కానీ అయ్యో, మీలో భక్తి లేదు! అటువంటి ప్రతిభను, పవిత్రపరచబడని దానిని దేవుడు ఎలా చూస్తాడు అని మనం అడిగినప్పుడు, కేవలం అసహ్యకరమైనదిగా మాత్రమే సమాధానం చెప్పవలసి వస్తుంది. ఈ వాక్చాతుర్యం గల యువ విద్యార్థి, తన అపవిత్రమైన శక్తులన్నిటి కారణంగా దేవునికి మరింత అసహ్యకరంగా ఉన్నాడు. మనుషుల మధ్య నీకు ఎక్కువ గౌరవాన్ని తెచ్చిపెట్టే అవే విషయాలు నిన్ను నరకానికి అపహాస్యం పాలు చేస్తాయి. పాతాళపు ఆత్మలు, పతనమైన బబులోను రాజును కలిసినట్లే నిన్ను కూడా కలుస్తాయి, ఎగతాళిగా ఇలా అంటాయి, "ఏమిటి, ఇక్కడున్నావా? నీ వాక్చాతుర్యంతో రాజ్యాలను కదిలించగలిగిన నువ్వు, ఈ పాతాళపు అంచులకు దిగివచ్చావా? వెలుగు దూతగా ఉండగలిగిన నువ్వు—ఓబర్లిన్లో నివసించిన నువ్వు; స్వార్థపరుడైన, నాశనానికి గురైన పాపివి—వెళ్ళిపో, మా సహవాసం నుండి బయటకు వెళ్ళు! నీ అంతటి దోషి, నీ అంతటి శాపగ్రస్తుడు ఇక్కడ ఎవరూ లేరు!"
కాబట్టి, అపవిత్రమైన ప్రతిభలన్నిటిలో—అందం, విద్య, నైపుణ్యాలు; ఇవన్నీ, అపవిత్రమైతే, దేవుని దృష్టిలో అసహ్యమైనవి. దేవుని దృష్టిలో మిమ్మల్ని మరింత ప్రయోజనకరంగా మార్చగల విషయాలన్నీ, దుర్వినియోగం చేయబడితే, ఆయన దృష్టిలో మరింత అసహ్యకరమైనవి మాత్రమే.
కాబట్టి, ఒక చట్టబద్ధమైన మతంలో, మీరు కేవలం తప్పనిసరి కాబట్టి దేవుణ్ణి సేవిస్తారు. మీరు చర్చికి వెళ్తారు, కానీ దేవునిపై ప్రేమతోనో లేదా ఆయన ఆరాధన కోసమో కాదు, కేవలం మీ పరువును, మీ ఆశను, లేదా మీ మనస్సాక్షిని బట్టి వెళ్తారు. అన్నిటికంటే అటువంటి మతం దేవునికి అత్యంత హేయమైనది కాదా?
ప్రపంచం ప్రధానంగా మతం యొక్క నిజమైన భావనను కోల్పోయింది. నేను చెప్పినదానిని బట్టి ఇది చాలా స్పష్టంగా ఉంది, దీనికి మరింత వివరణ అవసరం లేదు.
ఇదే విషయం చాలా వరకు సంఘానికి కూడా వర్తిస్తుంది. క్రైస్తవులమని చెప్పుకునేవారు తప్పుడు ప్రమాణాలతో తీర్పు తీర్చుకుంటారు కాబట్టి, వారు తమను తామే తప్పుగా తీర్పు తీర్చుకుంటారు.
కేవలం ప్రతికూల ప్రమాణాన్ని ఉపయోగించడం అనేది అత్యంత సాధారణమైన మరియు ఘోరమైన తప్పులలో ఒకటి.
ఇక్కడ మనుషులు తమకు దృఢ విశ్వాసం లేదని ఫిర్యాదు చేస్తున్నారు. వారెందుకు సరైన ప్రమాణాన్ని తీసుకుని, దాని ప్రకారం తమను తాము అంచనా వేసుకోరు? మీరు ఒక ఇంటిని తగలబెట్టి, దాన్ని కాపాడటానికి ఏ ప్రయత్నమూ చేయలేదని అనుకుందాం; అక్కడ మీ మూర్ఖత్వం, సోమరితనం అనే అపరాధభావం గురించి మీరేమనుకుంటారు? ఆ అగ్నిప్రమాదంలో ఇద్దరు స్త్రీలు, ఐదుగురు పిల్లలు బూడిదైపోయారు; మంటలు వ్యాపిస్తుండగా చూసినప్పుడు మీరెందుకు హెచ్చరించలేదు? మీరెందుకు ఆ భవనంలోకి పరుగెత్తి, స్పృహ కోల్పోయిన వారిని బయటకు లాగలేదు? ఓహ్, ఆ ఉదయం మీరు మూర్ఖులుగా భావించారు—అచ్చం ప్రజలు మాట్లాడుకునే విధంగానే.
మతంలో "మూర్ఖత్వం"! సరే, మిమ్మల్ని అంత కఠినంగా విమర్శించరని మీరు ఆశిస్తున్నారు, ఎందుకంటే మీరు ఇంటికి నిప్పు పెట్టలేదు; మీరు దానిని అలాగే వదిలేశారు; మీరు చేసింది కేవలం ఏమీ చేయకుండా ఉండటమే! తమ మతపరమైన విధులకు సంబంధించి చాలా మంది చేసే వాదన ఇదే. వారు పాపులను అగ్నిలోంచి బయటకు తీయడానికి ఏమీ చేయరు, అయినా ఇదే చాలా గొప్ప మతం అని వారు భావిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది! ఇది యేసుక్రీస్తు మతమా లేక పౌలు మతమా? ఇది నిజమైన పరోపకార మతమా? లేక ఇంగితజ్ఞాన మతమా?
క్రైస్తవ నిరీక్షణ కలిగిన ఎంతోమంది కేవలం ప్రతికూల కారణాల మీదనే దానిని ఎలా పెంచి పోషిస్తారో మీరు చూశారా? తరచుగా నేను ప్రజలను, మత విషయంలో మీరు ఎలా ముందుకు సాగుతున్నారని అడుగుతుంటాను. వారు, చాలా బాగానే అని సమాధానమిస్తారు; కానీ వారు నిజంగా మతపరమైనది ఏమీ చేయడం లేదు. వారు ఆత్మలను రక్షించడానికి ఏ ప్రయత్నమూ చేయడం లేదు—దేవునికి సేవ చేయడానికి ఏమీ చేయడం లేదు. మరి వారేం చేస్తున్నారు? ఓహ్, వారు ప్రార్థన లాంఛనాలను పాటిస్తున్నారు! ఉదాహరణకు, మీరు ఒక సేవకుడిని నియమించుకుని, ప్రతి వారం అతనికి జీతం చెల్లిస్తున్నారనుకోండి, కానీ అతను రోజంతా మీకు ప్రార్థన చేయడం తప్ప మరేమీ చేయడు!
మతం చాలా సులభంగా అర్థమయ్యేది. అది ఒక యుద్ధం. యోధుని సేవ అంటే ఏమిటి? అతను తన దేశ సేవకు తనను తాను అంకితం చేసుకుంటాడు. అవసరమైతే, ఆమె బలిపీఠంపై తన ప్రాణాలను అర్పిస్తాడు. అతని నుండి ఇదే ఆశించబడుతుంది.
కాబట్టి మనిషి తన ప్రాణాన్ని దేవుని బలిపీఠం మీద అర్పించాలి, తద్వారా దేవుడు కోరినట్లుగా బ్రతికినా చనిపోయినా ఆయన సేవలో అది ఉపయోగించబడుతుంది.
మనుషులు అత్యంత గౌరవించే విషయాలే తరచుగా దేవుడు అత్యంత అసహ్యించుకునేవిగా ఉంటాయి.
ఉదాహరణకు, ధర్మశాస్త్రవాది యొక్క మతాన్ని తీసుకోండి. అతను మనస్సాక్షికి ఎంతగా కట్టుబడి, బానిసగా ఉంటాడో, సాధారణంగా క్రైస్తవునిగా అతని గౌరవం అంతగా పెరుగుతుంది.
పాప బంధనంలో అతను ఎంత తీవ్రంగా మూలుగుతాడో, అంత నిజంగా అతను ఇలా చెప్పవలసి వస్తుంది— "వివేకాన్ని నేను భరిస్తాను, దాని ఉపదేశాలను తూకం వేస్తాను, దాని మాటలన్నింటినీ ఆమోదిస్తాను; అయినా దానికి లోబడటం నాకు కష్టంగా ఉంది, ప్రేమించడం ఇంకా కష్టంగా ఉంది,"- అంత ఎక్కువగా లోకం అతని మతాన్ని గౌరవిస్తుంది మరియు దేవుడు అతని మతాన్ని అసహ్యించుకుంటాడు. ఆ మంచివాడు—అతను తన జీవితాంతం బానిసత్వానికి లోనయ్యాడని వారు అంటారు! అతను తన జీవితమంతా సందేహాలు మరియు భయాలతోనే ఉన్నాడు!
అయితే క్రీస్తు తన ప్రజలకు అనుగ్రహించే ఆ స్వేచ్ఛను అతడు విశ్వాసం ద్వారా ఎందుకు పొందలేదు?
అత్యంత శుద్ధమైన స్వార్థంపై ఆధారపడిన నైతికత మానవులలో అత్యున్నత గౌరవాన్ని పొందుతుంది. అతడు లోకంలో ఎంత మంచివాడో, దాదాపు ఒక సాధువు వంటివాడో అంటారు; అయినప్పటికీ దేవుడు అతనిని తీవ్రంగా అసహ్యించుకోవాలి.
లోకం దృష్టిలో మంచి క్రైస్తవుడు ఎన్నడూ మొరటుగా, దూకుడుగా ఉండడు, అయినప్పటికీ అతడు ఎంతో ప్రశంసించబడతాడు. మనుషులను సంతోషపెట్టాలనే స్వార్థపూరితమైన భక్తి అతనికి ఉంటుంది, దానికంటే గొప్ప ప్రశంస మరొకటి లేదు. లోకంలో ఒక్క శత్రువు కూడా లేని ఒక పరిచారకుని గురించి నేను విన్నాను. వారికి తెలిసిన వారందరిలో అతడే క్రీస్తును అత్యంత పోలి ఉన్నాడని చెప్పబడేది. క్రీస్తును అంతగా పోలిన వ్యక్తికి శత్రువులు లేకపోవడం నాకు వింతగా అనిపించింది, ఎందుకంటే, మరే ఇతర మనిషి కంటే కూడా తనను తాను ఎక్కువగా పోలిన క్రీస్తుకే చాలా మంది శత్రువులు, అదీ అత్యంత కఠోరమైన శత్రువులు కూడా ఉన్నారు. నిజానికి, ఇలా చెప్పబడింది, "ఎవరైనా క్రీస్తునందు దైవభక్తితో జీవిస్తే..."
"యేసు హింసను అనుభవిస్తాడు." కానీ నేను ఆ విషయం యొక్క వాస్తవాలను తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆ వ్యక్తి నాకు అర్థమయ్యాడు. యూనివర్సలిస్టులకు కూడా అసంతృప్తి కలిగించే ఏ విషయాన్నీ ఆయన ఎన్నడూ బోధించడానికి ఒప్పుకోలేదు.
నిజానికి, అతని సమావేశాలలో ఇద్దరు యూనివర్సలిస్టులు ఉండేవారు. అతని సమావేశాలలో కొంతమంది కాల్వినిస్టులు కూడా ఉండేవారు, మరియు అతను వారిని ఏ మాత్రం అసంతృప్తికి గురిచేయకూడదు. అతని బోధన నిజంగా ఆ తరహా ప్రసంగాలకు ఒక ఆదర్శంగా ఉండేది. అతని నినాదం—ప్రజలను సంతోషపెట్టండి—ప్రజలను సంతోషపెట్టడం తప్ప మరేమీ కాదు. ఒక పునరుజ్జీవన సభ మధ్యలో, అతను సమావేశాలను విడిచిపెట్టి ఒక విందుకు వెళ్ళేవాడు; ఎందుకు? ప్రజలను సంతోషపెట్టడానికే.
ఇప్పుడు ఇది మనుష్యుల మధ్య మిక్కిలి ఘనపరచబడవచ్చు; కానీ దేవుడు దానిని అసహ్యించుకోడా?
మనుషుల తీర్పుకు పాత్రులవ్వడం ఒక తేలికైన విషయం, పైగా వారు తప్పుడు ప్రమాణాలతో తీర్పు తీర్చడానికి ఎక్కువగా మొగ్గుచూపుతారు కాబట్టి అది మరింత తేలికైనది. దేవుడు మాత్రమే ఆమోదిస్తే, మనుషులు నన్ను ఖండిస్తే నాకేంటి? నేను బ్రతికినంత కాలం, దేవుడు చూసే విధంగా మంచి చెడుల వంటి గొప్ప ప్రశ్నలపై మనుషుల అభిప్రాయాల గురించి అంత తక్కువగా ఆలోచిస్తున్నాను. వారు తమ గురించి, ఇతరుల గురించి కూడా తప్పుగా తీర్పు తీరుస్తారు. సంఘం కూడా కొన్నిసార్లు తనలోని ఉత్తమ పురుషులను ఖండించి, వెలివేస్తుంది. వారు కచ్చితంగా ఇలా చేసిన సందర్భాలు నాకు తెలుసు, వాటి పేర్లు కూడా చెప్పగలను. వారు పురుషులను తమ సహవాసం నుండి వేరు చేశారు, ఇప్పుడు బహిష్కరించబడిన వారు సంఘంలోని ఉత్తమ పురుషులని అందరూ చూస్తున్నారు.
మనం శ్రద్ధ వహించవలసిన ఏకైక విషయం దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడమే అనే ఆలోచన ఒక ధన్యమైనది. మనం వేసుకోవలసిన ఏకైక ప్రశ్న ఇదే—దీని గురించి దేవుడు ఏమనుకుంటాడు? మనం సంతోషపెట్టవలసింది ఒకే ఒక్క మనసును, అదే ఈ విశ్వమనే మహోన్నత మనసును. ఇదే మన ఏకైక లక్ష్యం అగుగాక, అప్పుడు మనం ఆయనను సంతోషపెట్టడంలో విఫలం కాము.