XI. పాపి యొక్క సహజ శక్తి మరియు నైతికత

XI. పాపి యొక్క సహజ శక్తి మరియు నైతిక బలహీనత.

XI. పాపి యొక్క సహజ శక్తి మరియు నైతిక బలహీనత.

"ఎవరి చేత ఒకడు జయించబడతాడో, వానికే అతడు బానిసగా చేయబడతాడు." - 2 పేతురు 2:19.

నా ఈ ప్రసంగంలో నేను పాపి యొక్క నైతిక స్థితిని చర్చించాలని ప్రతిపాదిస్తున్నాను.

I. మానవులందరూ సహజంగా స్వేచ్ఛగలవారు. గమనించవలసిన మొదటి ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మానవులందరూ సహజంగా స్వేచ్ఛగలవారే, పాపులైనంత మాత్రాన వారి స్వేచ్ఛకు భంగం వాటిల్లదు. వారికి సహజంగానే సంకల్ప స్వేచ్ఛ ఉంటుంది.

సహజ స్వేచ్ఛ అంటే వారికి ఇష్టానుసారంగా ప్రవర్తించే హక్కు ఉందని నా ఉద్దేశం కాదు; ఎందుకంటే అది ఏ మాత్రం నిజం కాదు. అలాగే, వారు కేవలం తమకు ఇష్టమైనది చేయగలరనే అర్థంలో స్వేచ్ఛా జీవులు అని కూడా నా ఉద్దేశం కాదు. వాస్తవానికి, మనుషులు కొన్నిసార్లు తమ సంకల్ప ప్రయోజనాలను నెరవేర్చుకోగలరు, కొన్నిసార్లు నెరవేర్చుకోలేరు; కానీ ఏది ఏమైనప్పటికీ, నైతిక స్వేచ్ఛ అనేది ఒకరి ప్రయోజనాలను సాధించే శక్తిలో ఉండదు. కొంతమంది పాత తత్వవేత్తలు సంకల్ప స్వేచ్ఛను, మీరు చేయాలనుకున్నది చేసే శక్తిగా నిర్వచించారని మీకు తెలుసు. అనేక కారణాల వల్ల, ఇది సంకల్ప స్వేచ్ఛ యొక్క నిజమైన భావన కాజాలదు. ఎందుకంటే కండరాల చర్యలో ఇమిడి ఉన్న కార్యాచరణ విభాగాన్ని చూడండి. వాస్తవం ఏమిటంటే, మన కండరాలలో కొన్ని అస్సలు సంకల్ప నియంత్రణలో ఉండవు, మరికొన్ని అత్యంత కఠినమైన ఆవశ్యకత అనే నియమం ప్రకారం దాని నియంత్రణలో ఉంటాయి. ఈ రెండవ వర్గానికి సంబంధించి, ఉన్న స్వేచ్ఛ అంతా సంకల్పానికే చెందుతుంది—సంకల్పం ద్వారా నియంత్రించబడే కండరాల చర్యకు అందులో ఏదీ చెందదు. అందువల్ల, స్వేచ్ఛ ఉన్నచోట దాని స్థానాన్ని కాదనడం, మరియు అది లేనిచోట దానిని గుర్తించడం పూర్తిగా పొరపాటు. ఈ విశ్వంలో అనివార్యత అనేదేదైనా ఉంటే, అది తన అదుపులో ఉంచబడిన భౌతిక కండరాలపై సంకల్పశక్తి కలిగి ఉండే సంపూర్ణ నియంత్రణలోనే కనిపిస్తుంది. కండరాల విధేయత సంపూర్ణమైనది—అది ఏ విధంగానూ స్వేచ్ఛాయుతమైనది లేదా స్వచ్ఛందమైనది కాదు. అందువల్ల, మానవ స్వేచ్ఛను అక్కడ గుర్తించడం హాస్యాస్పదం.

ఈ స్వేచ్ఛ సంకల్పంలోనే ఉంది, మరియు అది దాని స్వేచ్ఛా ఎంపిక శక్తిలో ఇమిడి ఉంటుంది. చేయాలా వద్దా అనేది దాని ఎంపిక. తన సంకల్పాలను తానే నిర్ణయించుకోవడం దాని స్వభావమే.

ఆత్మ ఏదైనా చేయాలని లేదా చేయకూడదని సంకల్పిస్తుంది, అందువల్ల అది తన కార్యకలాపాలపై నైతిక సార్వభౌమాధికారాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ఈ వాస్తవంలోనే నైతిక కర్తృత్వానికి పునాది ఉంది. ఏదైనా చేయాలని లేదా చేయకూడదని సంకల్పించగల సామర్థ్యంతో నిర్మించబడి, దానికి తోడు తన నైతిక బాధ్యతల గురించి జ్ఞానం మరియు అవగాహన కలిగి ఉన్న జీవియే నైతిక కర్త. మరెవరూ అలా ఉండలేరు.

ఇక్కడ ఒక ప్రత్యేక గమనిక ఏమిటంటే, ప్రతి మనిషికి తాను ఎలా ప్రవర్తించాలో చెప్పే అంతరాత్మ ఉందని, అలాగే దానిని ఉపయోగించడంలో దాని హెచ్చరికలను పాటించడమో లేదా తిరస్కరించడమో చేయగల నైతిక శక్తి కూడా ఉందని అతనికి తెలుసు.

ఒక వ్యక్తి తన కార్యకలాపాలను తానే నిర్ణయించుకునే విషయంలో స్వేచ్ఛగా ఉన్నాడనే విషయం ప్రతి వ్యక్తి యొక్క అంతరాత్మ ద్వారానే నిరూపించబడుతుంది. ఈ నిరూపణకు ఎలాంటి తార్కిక ప్రక్రియ అవసరం లేదు. ఎలాంటి తార్కిక ప్రక్రియ లేకుండానే, ఇది అవసరమైనంత బలంగా ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తి తాను అసలు ఏ పనైనా చేస్తున్నానని ఎంతగా తెలుసుకుంటాడో, అంతే స్పష్టంగా తన పనులను తానే ప్రారంభిస్తున్నానని కూడా తెలుసుకుంటాడు. అతను నిజంగా స్వయంగా పనులు చేస్తాడా? అవును. మరి తానే స్వయంగా పనులు చేస్తున్నానని అతనికి తెలుసా? అవును. ఈ విషయాలు అతనికి ఎలా తెలుస్తాయి? అంతరాత్మ ద్వారా. కానీ తాను స్వేచ్ఛగా ఉన్నాననడానికి కూడా అతని వద్ద అదే సాక్ష్యం ఉంటుంది—ఎందుకంటే ఇది కూడా అతని అంతరాత్మ ద్వారానే సమానంగా నిరూపించబడుతుంది.

ఇంకా చెప్పాలంటే: తాను స్వేచ్ఛగా చేసే పనులకూ, తన ఇష్టానికి అతీతమైన ప్రభావాలకు లోనయ్యే పనులకూ మధ్య మనిషి తేడాను గుర్తించగలడు. కొన్ని విషయాలలో తనపై ప్రయోగించబడిన ప్రభావాలకు, చర్యలకు తాను లోనయ్యేవాడినని, మరికొన్నింటిలో అలా కానివాటికి లోనయ్యేవాడినని అతనికి తెలుసు.

I. మానవులందరూ సహజంగా స్వేచ్ఛా జీవులు; అతను అదే అర్థంలో గ్రహీత కాదు, కానీ ఒక స్వచ్ఛంద కర్త. ఈ విచక్షణ వాస్తవం స్వేచ్ఛా కర్తృత్వాన్ని కలిగి ఉండటాన్ని రుజువు చేస్తుంది.

నేను ఇప్పుడు ప్రస్తావించే వ్యత్యాసం నిత్యజీవిత చైతన్యానికి సంబంధించినది. కొన్నిసార్లు ఒక వ్యక్తి తన ఆలోచనలు ఎక్కడి నుండి వస్తాయో చెప్పలేడు. అతని మనస్సుపై కొన్ని ముద్రలు పడతాయి, వాటి మూలాన్ని అతను గుర్తించలేడు. అవి పైనుండి రావచ్చు—లేదా క్రిందినుండి రావచ్చు: అవి తన స్వేచ్ఛా సంకల్పాలు కావు అనే విషయం తప్ప, వాటి మూలం గురించి గానీ, వాటి గురించి గానీ అతనికి పెద్దగా తెలియదు. తన సొంత సంకల్ప చర్యల విషయంలో అటువంటి అనిశ్చితి ఉండదు. వాటి మూలం అతనికి తెలుసు. అవి తనలోని ఒక ఆదిమ శక్తి యొక్క ఫలితమని, దానిని ప్రయోగించినందుకు తానే ప్రాథమికంగా బాధ్యుడని అతనికి తెలుసు.

అతనికి ఈ ప్రత్యక్ష చైతన్యం ఉండటమే కాకుండా, ఇదివరకే సూచించినట్లుగా, తన అంతరాత్మ సాక్ష్యం కూడా ఉంది. ఈ సామర్థ్యం, ​​దాని స్వభావం రీత్యా, అతని నైతిక చర్యలను గమనిస్తుంది, కొన్ని సంకల్ప చర్యలను తప్పనిసరి చేస్తుంది మరియు మరికొన్నింటిని నిషేధిస్తుంది. ఈ సామర్థ్యం స్వేచ్ఛాయుత నైతిక కర్తృత్వానికి ఒక ఆవశ్యకమైన షరతు. దీనిని, అలాగే మనిషి యొక్క ఇతర మానసిక శక్తులను కలిగి ఉన్నప్పుడు, అతను స్వేచ్ఛగా మరియు నైతిక బాధ్యతకు లోబడి ఉండాలి.

స్వేచ్ఛాయుత నైతిక చర్య శక్తి లేకుండా, మానవుడు నైతిక చట్టం మరియు ప్రభుత్వం కింద ఉండటం ఊహించరానిది. మానవునిలో మనస్సాక్షి ఉనికికి తార్కిక షరతు ఏమిటంటే, అతడు స్వేచ్ఛగా ఉండాలి.

ఆ వ్యక్తి ప్రశంస లేదా నిందల పట్ల స్పృహ కలిగి ఉండటమే అతడు స్వేచ్ఛగా ఉన్నాడనడానికి నిదర్శనం.

తాను స్వేచ్ఛగా ఉన్నాననేది ఒక ప్రాథమిక సత్యం అయితే తప్ప, అతను తనను తాను సహేతుకంగా నిందించుకోలేడు. ప్రాథమిక సత్యం అంటే, అది వారి స్వభావంలోని అనివార్యత వలన అందరికీ తెలిసి ఉంటుంది. అటువంటి సత్యాలు కొన్ని ఉంటాయి—వాటిని ఎంతగా విస్మరించాలని కోరుకున్నప్పటికీ, వాటిని తెలుసుకోకుండా ఎవరూ ఉండలేరు. ఇప్పుడు, మానవుడు స్వేచ్ఛగా ఉన్నాడనేది అందరికీ తప్పనిసరిగా తెలిసిన ఒక ప్రాథమిక సత్యం అయితే తప్ప, అతను తనను తాను పొగడుకోలేడు లేదా నిందించుకోలేడు.

మనస్సాక్షి నైతిక కర్తృత్వాన్ని సూచిస్తుంది కాబట్టి, మనస్సాక్షి ఉన్నచోట, మనుషులు నైతిక బాధ్యతను నిజంగా నిరాకరించడం అసాధ్యం. తప్పు చేసినందుకు మనుషులు తమను తామే నిందించుకోకుండా ఉండలేరు.

తప్పు పనికి వ్యతిరేకంగా మనస్సాక్షి ఇచ్చే హెచ్చరిక గురించి స్పృహలో ఉండి కూడా, ఆ పని తప్పని నిశ్చయత నుండి వారు ఎలా తప్పించుకోగలరు?

మళ్ళీ, బైబిలు ఎల్లప్పుడూ మనుషులను స్వేచ్ఛా జీవులుగా పరిగణిస్తుంది; ఆ ఆజ్ఞలను పాటించడానికి అవసరమైన పూర్తి శక్తి వారికి ఉన్నట్లే భావిస్తూ, ఏదైనా చేయమని లేదా చేయవద్దని ఆజ్ఞాపిస్తుంది. ఒక యువ బోధకుడు ఒకసారి నాతో ఇలా అన్నాడు, "మనుషులు పశ్చాత్తాపపడాలని నేను బోధిస్తాను, కానీ వారు పశ్చాత్తాపపడగలరని ఎప్పుడూ బోధించను." "వారు పశ్చాత్తాపపడగలరని కూడా ఎందుకు బోధించకూడదు?" అని నేను అడిగాను. దానికి అతను, "వారు పశ్చాత్తాపపడగలరని బైబిలు ధృవీకరించడం లేదు" అని జవాబిచ్చాడు. దీనికి నేను ఇలా జవాబిచ్చాను: ఒక మానవ శాసనసభ కొన్ని చట్టాలను విధించిన తర్వాత, తన ప్రజలకు వాటిని పాటించే శక్తి ఉందని ధృవీకరించడం అత్యంత నీచమైన పని అవుతుంది. ఆ ఆజ్ఞ విధించడమే అత్యంత బలమైన ధృవీకరణ. అంటే, చట్టం చేసే అధికారంపై ఉన్న నమ్మకంలో, ప్రజలు ఆ పనులను చేయగలరని చెప్పడం. చట్టాలు చేసేవారు దీనిని నమ్మకపోతే, హేతుబద్ధంగా వారు దానిని ఎలా విధించగలరు? మంచి పాలకుల విషయంలో చేయవలసిన మొట్టమొదటి ఊహ ఏమిటంటే, వారికి ఇంగితజ్ఞానం మరియు సాధారణ నిజాయితీ ఉండటం. వాస్తవానికి, దేవునికి ఈ లక్షణాలు లేవని నిరాకరించడం దైవదూషణతో సమానం.

I. మానవులందరూ సహజంగా స్వేచ్ఛాజీవులు. సంకల్ప స్వేచ్ఛ అనేది అత్యంత ప్రాచీనమైన మరియు అడ్డుకోలేని దృఢ విశ్వాసాలలో ఒకటి. బహుశా జీవించి ఉన్నవారిలో ఎవరూ తమ 'చేయవలసినది' అనే తొలి ఆలోచనను—ఒప్పు తప్పుల గురించిన తమ తొలి విశ్వాసాలను—గుర్తుంచుకోలేరు. ఇది మన అత్యంత అడ్డుకోలేని విశ్వాసాలలో కూడా ఒకటి. మనం పుట్టిన మొదటి నుంచే మన సంకల్ప స్వేచ్ఛను స్వీకరిస్తాము. ఒక చిన్న బిడ్డ తన లక్ష్యాలను సాధించడానికి చేసే తొలి శైశవ ప్రయత్నాలలో దీనిని ధృవీకరిస్తుంది. తన ఆహారాన్ని లేదా ఆటవస్తువులను అందుకోవడానికి వాడు ఎలా చేయి చాస్తాడో చూడండి. స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తించే ఒక జీవి యొక్క చిన్న యంత్రాంగం, దానికి అర్థం కాకముందే పనిచేయడం ప్రారంభిస్తుంది. ఆ బాధ్యత ఏమిటో లేదా ఎంత గొప్పదో అంచనా వేయకముందే, వాడు తన సొంత బాధ్యతపై పనిచేయడం ప్రారంభిస్తాడు. వ్యక్తిగత బాధ్యత అనే వాస్తవం మనపై ఎంతగా బిగించబడి ఉందంటే, మనం ఈ విశ్వాసం నుండి తప్పించుకోవడం కన్నా మన నుండి మనం తప్పించుకోవడమే మేలు.

II. మానవులు నైతిక బానిసత్వంలో ఉన్నారు II. మానవులు నైతిక బానిసత్వంలో ఉన్నారు హేతుబద్ధంగా కాదనలేనప్పటికీ, మానవులకు నైతిక స్వేచ్ఛ అనే గుణం ఉందన్నది నిజమే, అదే విధంగా వారు నైతికంగా బానిసలుగా ఉన్నారన్నది కూడా అంతే నిజం. వారికి లభించిన స్వేచ్ఛ సృష్టి సంబంధమైనది; వారి అధికారాలను స్వచ్ఛందంగా వక్రీకరించడం మరియు దుర్వినియోగం చేయడం వల్ల బానిసత్వం ఏర్పడుతుంది.

బైబిలు మనుష్యులను బానిసత్వంలో ఉన్నవారిగా చిత్రీకరిస్తుంది. పాపపు శోధనను ఎదిరించే శక్తి వారికి ఉన్నప్పటికీ, వారు స్వచ్ఛందంగా ఆ శోధనలకు లొంగిపోతారు. మన మెత్తటి ముఖాలున్న రాజకీయ నాయకులు బానిసత్వపు అధికారపు డిమాండ్లను ఎదిరించగలరు కానీ, ఎదిరించరు మరియు ఎదిరించబోరు. శోధనలో ఉన్న పాపుల బానిసత్వం కూడా అలాంటిదే. బైబిలు సాతాను తన ఇష్టానుసారం మనుష్యుల హృదయాలను పరిపాలిస్తున్నట్లుగా చిత్రీకరిస్తుంది; సరిగ్గా దక్షిణ ప్రాంతపు బానిసత్వపు అధికారాన్ని ఉపయోగించే మనుష్యులు, ఉత్తర ప్రాంతపు మెత్తటి ముఖాలను తమ ఇష్టానుసారం పరిపాలిస్తూ, మన అధ్యక్షుల ఎంపికను మరియు సమాఖ్య ప్రభుత్వపు మొత్తం శాసనాలను నిర్దేశిస్తున్నట్లే. అలాగే సాతాను తోటలో హవ్వను పరిపాలించాడు; అలాగే ఇప్పుడు అతడు "అవిధేయులైన వారిలో పనిచేస్తున్నాడు."

బైబిల్ ఈ విధంగా సూచించేది అనుభవంలో నిజమని రుజువవుతుంది. దుష్టులు తాము సాతానుకు బానిసలుగా ఉన్నామని ఎరిగి ఉన్నారు. యౌవనుల హృదయాలలో పాపపు ఆలోచనలు పుట్టించి, దానిని నీళ్లలాగా త్రాగేలా ఏది ప్రేరేపిస్తుందని మీరు అనుకుంటున్నారు? అది సైతాను కాదా? శోధనకు గురైనప్పుడు, దానిని ఎదిరించే నైతిక స్థైర్యం లేనట్లు కనిపించి, శోధన యొక్క మొదటి గాలివాటుకే కొట్టుకుపోయే ఎంతమంది యౌవనస్థులను మనం కలుస్తాము.

మనుషులు తమ కోరికలకు బానిసలై ఉన్నారు. కోరిక రేకెత్తినప్పుడు, అది హవ్వ, ఆదాములను నడిపించినట్లే వారిని కూడా దారి మళ్లిస్తుంది. కొంతమంది యువకులు పొగాకు వాడకాన్ని మానుకోవడానికి ఎందుకు అంత కష్టపడతారో కారణం ఏమిటి? ఆ అలవాటు నీచమైనదని, అసహ్యకరమైనదని వారికి తెలుసు; అది వారి ఆరోగ్యానికి హాని చేస్తుందని కూడా వారికి తెలుసు; కానీ కోరిక తహతహలాడుతుంది, మరియు సైతాను దాని కోరికలను తీరుస్తాడు; ఆ నిస్సహాయ బాధితుడు తనను తాను విడిపించుకోవడానికి ఒక బలహీనమైన ప్రయత్నం చేస్తాడు, కానీ సైతాను మళ్ళీ ఉచ్చు బిగించి అతడిని మరింత గట్టిగా పట్టుకుని, మరింత కఠినమైన బానిసత్వంలోకి లాక్కెళ్తాడు.

కాబట్టి ఒక మనిషి మద్యానికి బానిస అయినప్పుడు, అలాగే ప్రతి రకమైన ఇంద్రియ సుఖానికీ బానిస అయినప్పుడు కూడా.

ఆత్మను నాశనం చేయడానికి దాని శక్తి బలంగా ఉన్నంత వరకు, ఇంద్రియ సుఖాల ప్రభావం ద్వారా సైతాను సహాయం పొందుతాడు మరియు అది ఏ ప్రత్యేక రూపంలో ఉన్నా పెద్దగా పట్టించుకోడు. ఇదంతా అతనికి అనుకూలంగా మారి, అతని ప్రధాన ఉద్దేశ్యాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది.

కాబట్టి మనుషులు ధనాభిలాషకు, లోకపు పోకడలకు, మానవాళి అభిప్రాయాలకు బానిసలయ్యారు. వీటి ద్వారా వారు బానిసలుగా చేయబడి, తమ కర్తవ్య బాధ్యతలను నిర్వర్తించకుండా నడిపించబడుతున్నారు. తన కర్తవ్య విశ్వాసాలకు విరుద్ధంగా నడిపించబడిన ప్రతి మనిషి నిజంగా బానిసే. అతను ఆ విశ్వాసాలకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించినప్పుడే స్వేచ్ఛ పొందుతాడు. ఇదే స్వేచ్ఛ యొక్క నిజమైన భావన. వివేకం, అంతరాత్మ సంకల్పాన్ని నియంత్రించినప్పుడు మాత్రమే మనిషి స్వేచ్ఛగా ఉంటాడు—ఎందుకంటే దేవుడు మనుషులను వారి స్వంత ప్రబుద్ధమైన అంతరాత్మ మరియు వివేకం యొక్క ప్రభావంతో సాధారణంగా ప్రవర్తించేలా తెలివైన, నైతిక జీవులుగా సృష్టించాడు. ఇది దేవుడు అనుభవించే స్వేచ్ఛ; ఇంతకంటే ఉన్నతమైనది, ఉదాత్తమైనది మరొకటి ఉండదు.

కానీ ఒక నైతిక వ్యక్తి తన నీచమైన కోరికలకు, వాంఛలకు బానిసగా మారి, వాటిచే ప్రేరేపించబడి తన మనస్సాక్షి మరియు వివేకం యొక్క ఆదేశాలను ధిక్కరించినప్పుడు, అతను కేవలం ఒక కఠినమైన మరియు క్రూరమైన యజమానికి బానిసగా ఉంటాడు.

II. మానవులు నైతిక బానిసత్వంలో ఉన్నారు. దేవుడు మానవులను స్వేచ్ఛగా ఉండటానికి సృష్టించాడు, ఒక హేతుబద్ధమైన వ్యక్తి కోరుకున్నట్లుగా వారి స్వంత కార్యకలాపాలను నియంత్రించుకోవడానికి అవసరమైన మానసిక శక్తులను వారికి ఇచ్చాడు. కాబట్టి, వారి బానిసత్వం పూర్తిగా స్వచ్ఛందమైనది. వారు హేతువు యొక్క నియంత్రణను ఎదిరించి, కోరికలు మరియు భావోద్వేగాల నియంత్రణకు లొంగిపోవాలని ఎంచుకుంటారు.

పశ్చాత్తాపపడని ప్రతి మనిషి తాను నిజంగా శోధనకు బానిసనని ఎరిగి ఉంటాడు. కృప ద్వారా పాపం నుండి రక్షింపబడని ఏ మనిషికైనా, తాను తనకే ఒక చిక్కుముడి అని తెలియదా? తాను తన గురించి ఎన్నడూ సిగ్గుపడలేదని, మరియు తాను చేసిన పనులకు సరైన వివరణ ఇవ్వలేకపోయానని చెప్పే ఏ మనిషి పట్ల నాకు ఏమాత్రం గౌరవం ఉండదు. ముఖ్యంగా, తన నైతిక బలహీనత గురించి తనకు ఎన్నడూ అవగాహన కలగలేదని ఒక విద్యార్థి చెబితే నేను సిగ్గుపడతాను, భయపడతాను కూడా. అటువంటి అజ్ఞానం అతనిలో ఆలోచనా రాహిత్యాన్ని, దాని ఫలితంగా తన అంతరంగంలోని అత్యంత స్పష్టమైన నైతిక దృగ్విషయాలను గమనించడంలో అతని వైఫల్యాన్ని మాత్రమే చూపిస్తుంది. ఏంటి! అతని హేతువు మరియు మనస్సాక్షి యొక్క బలమైన నమ్మకాలు వ్యతిరేకంగా ఉన్నప్పటికీ, అతని బలహీనమైన కోరికలే అతని సంకల్పాన్ని నడిపిస్తాయని అతనికి తెలియదా?

ఇది అత్యంత దోషపూరితమైన స్థితి, ఎందుకంటే ఇది పూర్తిగా స్వచ్ఛందమైనది—అనవసరమైనది, మరియు అతని హేతువు, అతని అవగాహనల యొక్క నమ్మకాలకు, అంతేకాకుండా దేవుని నీతియుక్తమైన ఆజ్ఞల గురించిన అతని నమ్మకాలకు కూడా పూర్తిగా విరుద్ధమైనది. అటువంటి నమ్మకాలకు వ్యతిరేకంగా వెళ్లాలంటే, అతను అత్యంత దోషి అయి ఉండాలి.

నిస్సందేహంగా అటువంటి ప్రవర్తన అత్యంత ఆత్మహత్యా సదృశమైనది. పాపి తన స్వప్రయోజనాలకు పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తాడు, కాబట్టి తనను తాను నాశనం చేసుకునే శక్తి అతనికి ఉంటే, ఈ మార్గం ఖచ్చితంగా ఆ పని చేస్తుంది. అతను అనుసరించే మార్గం, మిగతా అన్ని మార్గాల కన్నా శరీరాన్ని, ఆత్మను రెండింటినీ నాశనం చేయడానికి అత్యంత అనువైనది; అలాంటప్పుడు, అది ఆత్మహత్యా సదృశం కాకుండా ఇంకేముంటుంది? అతను ఆచరణాత్మకంగా అన్ని నైతిక బాధ్యతలను తిరస్కరిస్తాడు.

అయినప్పటికీ, తన నైతిక బాధ్యత యొక్క వాస్తవాన్ని అతడు ఎరిగి, తన స్పష్టమైన నమ్మకాలకు వ్యతిరేకంగా దానిని నిరాకరిస్తాడు. ఇది ఆత్మహత్యా సదృశం కాకుండా ఇంకేమి కాగలదు? పాపులను వారి ప్రవర్తనకు వారే ఎలా వివరణ ఇస్తారని నేను చాలాసార్లు అడిగాను. నిజాయితీపరులు, "నేను అస్సలు ఇవ్వలేను; నాకే నేను ఒక చిక్కుముడిని" అని సమాధానమిస్తారు. దీనికి అసలైన వివరణ ఏమిటంటే, సృష్టి ప్రకారం వారు స్వేచ్ఛాయుతమైన నైతిక కర్తలు అయినప్పటికీ, పాపమనే వ్యామోహం వలన, వారు తమను తామే నైతిక బానిసత్వంలోకి అమ్ముకున్నారు, మరియు వాస్తవానికి వారు సాతానుకు, వారి స్వంత దురాశలకు బానిసలుగా ఉన్నారు.

ఇది తీవ్రమైన నైతిక పతనం యొక్క స్థితి. స్వభావరీత్యా ఇది అత్యంత అవమానకరమైనది. కొన్ని రకాల పాపాల విషయంలోనూ, కొన్ని వర్గాల పాపుల విషయంలోనూ ప్రతిఒక్కరూ ఇలాగే భావిస్తారు. తాగుబోతుతనం పశుప్రాయమని మనమందరం భావిస్తాం. తాగుబోతు పశుత్వానికి చాలా దూరంలో ఉన్నాడని మనం భావిస్తాం. మానసికంగా మత్తులో తూలుతూ, తన సొంత మురికితో కంపు కొడుతున్న అతడిని చూడండి! అతడు దాదాపు ఒక పశువు కాదా? కాదు, ఈ పోలికకు మనం అన్ని పశువులనూ క్షమించమని అడగకూడదు, ఎందుకంటే ఏదీ అంత నీచమైనది, అంత హీనమైనది కాదు—ఏదీ మన హృదయంలో అంత స్వచ్ఛంద పతన భావనను రేకెత్తించదు. స్వతహాగా మత్తులో ఉన్న తాగుబోతుతో పోలిస్తే, వాటిలో ఏ ఒక్కటైనా ఒక ఉన్నతమైన ప్రాణి.

కాబట్టి మనమందరం, కేవలం మన మానవ దృక్కోణంతో చూస్తూ అలా అంటాము. కానీ మరొకటి, ఇంకా శ్రేష్ఠమైన దృక్కోణం కూడా ఉంది. స్వయంకృతంగా తాగుబోతుగా మారిన ఇతనిని దేవదూతలు ఎలా చూస్తారు? తమకంటే కొద్దిగా మాత్రమే హీనమైన వాడిని, తమతో సహవాసం చేయాలని ఆశించగలిగిన వాడిని వారు అతనిలో చూస్తారు; అయినప్పటికీ, అతను పందుల స్థాయికి దిగజారడానికే ఇష్టపడ్డాడు! అయ్యో, వారి ఆత్మలు ఎంతగా కుంగిపోవాలి!

II. నైతిక బానిసత్వంలో ఉన్న మనుషులు, తమంతట తాము తెచ్చుకున్న ఇటువంటి అధోగతిని చూసి వెనకడుగు వేస్తారు! మేధస్సు అనే ఉదాత్తమైన గుణాన్ని తృణీకరించడాన్ని; ఇంకా అంతకంటే ఉదాత్తమైన నైతిక గుణాలను తిరస్కరించి, అవి కేవలం ఒక భారం అన్నట్లుగా కాలితో తొక్కేయడాన్ని చూడటం—ఇది దేవదూతలు కూడా భరించలేనంత భారం. వాళ్ళు ఎంతగా బాధపడి ఉంటారో కదా!

తన ఇంద్రియపరమైన పతనం వల్ల కలిగే నిరాదరణకు గురయ్యేది కేవలం తాగుబోతు మాత్రమే కాదు. పొగాకు తాగేవాడిని చూడండి. సమాజపు సరైన అభిరుచి ప్రకారం, సాంప్రదాయ చట్టాల ప్రకారం అతడిని సభా మందిరాల నుండి, స్టీమ్‌బోట్ క్యాబిన్‌ల నుండి, ఫస్ట్-క్లాస్ రైలు పెట్టెల నుండి, చర్చిల నుండి, నిజానికి అన్ని మంచి ప్రదేశాల నుండి కూడా బహిష్కరించాలి. అయినప్పటికీ, ఈ నీచమైన అలవాటు కోసం, ఆ పొగతాగేవాడు మర్యాద లేని ప్రదేశాలకు దిగజారడానికి సిద్ధపడతాడు. తన ఈ నీచమైన అలవాటు కోసం, రైలు పెట్టెలో గౌరవనీయుల మధ్య తన స్థానాన్ని దొంగచాటుగా వదిలి, పొగతాగే పెట్టెలో పోకిరీలతో గుంపుగా చేరడాన్ని చూడండి.

ఈ భోగవిలాసం వల్ల తాను దిగజారిపోతున్న ఈ సమాజంలో రోజంతా తిరగవలసి వస్తే, అది అతని ఇంద్రియలోలత్వానికి చెల్లించాల్సిన మూల్యం గురించి అతనికి హెచ్చరిక చేయవచ్చు! అది అతని కళ్ళు తెరిపించడానికి సహాయపడవచ్చు!

నేను ఈ రకమైన ఇంద్రియ సుఖాలను పాపం యొక్క నిజమైన అధోగతికి ఉదాహరణలుగా తీసుకున్నాను. ఈ సందర్భాలలో, నీచమైన స్వభీతిపరులను మానవాళి ఎంతటి అధోగతికి గురిచేస్తుందో, ఆ అధోగతి ద్వారా వారి వివేకం వ్యక్తమైంది. మనం విషయాలను వాటి సరైన దృష్టితో చూసినట్లయితే, నీతిబోధకుడిని కూడా మనం అదే దృష్టితో చూస్తాము. ఒక గొప్ప నీతిబోధకుడితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నట్లు నాకు గుర్తుంది, "నేను దేవుని పట్ల గానీ లేదా న్యాయం పట్ల గానీ శ్రద్ధతో ఎలా ప్రవర్తించగలను? దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టాలనే ఉన్నత ఉద్దేశ్యంతో నేను సభకు ఎలా వెళ్ళగలను? నా స్వార్థ ప్రయోజనాలను నెరవేర్చుకోవాలనే కోరికతో నేను వెళ్ళగలను, కానీ దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడం కోసం ఎలా వెళ్ళగలను?"

అవును, సరిగ్గా అదే అతని కష్టం మరియు అతని అపరాధభావం. తాను దేవుణ్ణి ఎంత తక్కువగా సంతోషపెడుతున్నాననే విషయం అతనికి పట్టింపు లేదు! అది అతనికి అత్యంత అల్పమైన విషయం. అత్యంత నీచమైన ప్రేరణలే అతని సంకల్పాన్ని, జీవితాన్ని శాసిస్తాయి. అత్యున్నతమైన, శ్రేష్ఠమైన వాటికి అతడు పూర్తిగా అందనివాడిగా నిలుస్తాడు. అతని స్వయంకృత పతనం మరియు అతని అపారమైన అపరాధభావం ఇందులోనే ఇమిడి ఉన్నాయి.

అలాగే పిసినారి కూడా, కూడబెట్టాలనే ప్రేమ తప్ప మిగతా అన్ని ఉద్దేశ్యాలను దాటిపోయినప్పుడు; అతని ఆచరణాత్మక ప్రశ్న, ‘నేను నా వంశాన్ని ఎలా గౌరవించాలి, లేదా నా తరానికి ఎలా ఆశీర్వాదం కలిగించాలి, లేదా నా సృష్టికర్తను ఎలా మహిమపరచాలి?’ అని కాకుండా, ‘నేను కొన్ని రాగి నాణేలు ఎలా సంపాదించగలను?’ అని ఉంటుంది. ప్రార్థించమని బలవంతం చేసినప్పుడు కూడా, అతను ఇలా అడుగుతాడు,

"నేను ఆయనకు ప్రార్థన చేస్తే నాకేమి లాభం?" ఒక మనిషి ఇలాంటి ఉన్నతమైన ఉద్దేశ్యాలతో కదిలించబడలేని స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, వాడు ఎంత దుర్మార్గుడు! ఎంత వర్ణనాతీతంగా నీచమైనవాడు!

కాబట్టి నేను మీ ముందుకు ఒక ఆశావహ పండితుడిని తీసుకువస్తాను, అతని లక్ష్యాలు ఎంత నీచమైనవంటే, మంచి చేయాలనే ఉన్నతమైన ప్రేరణ అతనిని ప్రభావితం చేయదు, మరియు అతను తన కీర్తి ప్రతిష్టలకు సంబంధించిన విషయాలను మాత్రమే పట్టించుకుంటాడు. ఇది అత్యంత నీచమైన మరియు హీనమైన ప్రవర్తన కాదా? ఆత్మల సంక్షేమం పట్ల ఏమాత్రం శ్రద్ధ చూపకుండా, కేవలం తన కీర్తి ప్రతిష్టల కోసమే పాకులాడుతూ ఉండే బోధకుడి గురించి మీరేమనుకుంటారు?

అతని గురించి మీరేమంటారు? అతను బ్రతకడానికి ఎంతమాత్రం అర్హుడు కాదని, నరకానికి మాత్రమే తగినవాడని మీరు ప్రకటిస్తారు! మేధస్సు, ప్రతిభ అనే ఉదయ నక్షత్రాల మధ్య లూసిఫర్ లాగా ప్రకాశించగల వ్యక్తి, కానీ ప్రశంసల కోసం వెంపర్లాడుతూ, తన ప్రతిభకు పొగడ్తల కోసం గాలం వేసే నీచమైన, దీనమైన వృత్తికి దిగజారితే మీరేమనుకుంటారు? అటువంటి స్వార్థం వర్ణనాతీతంగా హేయమైనదని మీరు అనరా? పైనున్న స్వర్గమంతా వారిని ఉన్నతమైన ఆశయాలు, ప్రయత్నాల వైపు పిలుస్తుంటే, అదుగో వీళ్ళు తమ "మురికిని తవ్వే సాధనం"లా పనిచేస్తూ, తమ అల్పమైన స్వభావానికి ఏదో ఒక చిన్న ప్రయోజనం కోసం వెంపర్లాడుతున్నారు!

II. మనుషులు నైతిక బానిసత్వంలో ఉన్నారు. అందరినీ మెప్పించాలని ఎంతగానో తపించి, తన అభిప్రాయాలను అందరి అభిప్రాయాలకు అనుగుణంగా మార్చుకునే, తనకంటూ నిజమైన సొంత అభిప్రాయం ఎన్నడూ లేని ఆ ఆశావంతుడిని చూడండి! విచిత్రంగా తలకిందులైన ఆశయాలు కలిగి, కేవలం కిందికి దిగిపోవడానికే ఆకాంక్షించి, ఎన్నడూ పైకి ఎదగని, వారి ప్రేరణలన్నీ పైకి కాకుండా కిందికే మొగ్గుచూపే వారిలో ఎవరినైనా సంతృప్తి పరచడానికి అతను తగినంత నీచంగా ఉండకూడదా?

ఏ సాధారణ ఆశయాన్నైనా సంతృప్తిపరిచేంత అవమానం వారిలో ఉంటుందని అనుకోవచ్చు.

ఇదంతా నీచమైన స్వార్థానికి బానిసత్వం వల్ల కలుగుతుంది. అయ్యో, మన ప్రపంచంలో ఇది ఎంతగా పెరిగిపోయిందంటే, ప్రజల మనోభావం దాని నిజ స్వరూపాన్ని బట్టి దాన్ని అరుదుగా అంచనా వేస్తుంది!

హక్కు తమదేనని దృఢంగా విశ్వసించినప్పటికీ, దానిని ఆచరించడానికి ఒప్పించలేని వారి పరిస్థితిని మన అంశం వెల్లడిస్తుంది.

ఉదాహరణకు, సంయమనం అనే విషయంలో, తన కర్తవ్యం పట్ల అతనికి దృఢమైన నమ్మకం కలుగుతుంది—తాను సంపూర్ణంగా మారాలని అతనికి తెలుసు, అయినా అతను మారడు. సంయమనం గురించిన ప్రతి ఉపన్యాసం అతనిలో నమ్మకాన్ని కలిగిస్తుంది, కానీ తర్వాతి ప్రలోభం దాన్ని తుడిచిపెట్టేస్తుంది, మరియు అతను కుక్క తన వాంతి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్ళినట్లుగా వెళ్ళిపోతాడు. కానీ ఇది గమనించండి—సంయమనం పాటించే ప్రతి తదుపరి ప్రక్రియ—నమ్మకం మరియు ప్రలోభం యొక్క విజయం—అతన్ని మునుపటి కంటే బలహీనపరుస్తాయి, మరియు అతి త్వరలోనే అతను పూర్తిగా కుప్పకూలిపోవడం మీరు చూస్తారు. దురదృష్టవంతుడు! అతను తన పాపాలలోనే ఎంత నిశ్చయంగా చనిపోతాడు!

ప్రలోభం ఏ రూపంలో ఉన్నప్పటికీ, తన కర్తవ్యం గురించి నమ్మకం కలిగి కూడా, దానికి అనుగుణంగా చర్య తీసుకోనివాడు వినాశన మార్గంలో ఉన్నట్లే. దాని బలానికి ప్రతి కొత్త పరీక్ష ఎదురైనప్పుడు, ఈ బానిసత్వం అనివార్యంగా మరింత బలపడుతుంది. మీకు కర్తవ్యం గురించి నమ్మకం కలిగినా, ఆ నమ్మకాన్ని ఎదిరించి, దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించడానికి నిరాకరించిన ప్రతిసారీ, మీరు మరింత నిస్సహాయులవుతారు; మీ ఉక్కు హృదయుడైన యజమాని నియంత్రణకు మిమ్మల్ని మీరు మరింతగా అప్పగించుకుంటారు. ప్రతి కొత్త సంఘటన మిమ్మల్ని మరింత పూర్తిగా నిస్సహాయ బానిసగా మారుస్తుంది.

ఇక్కడ ఇప్పటికే నైతికంగా పతనమైన కొంతమంది యువకులు ఉండవచ్చు.

ఇంకా పదహారేళ్లు కూడా నిండని కుర్రాళ్లు కొందరు ఉండవచ్చు, వారు అప్పటికే తమ మనస్సాక్షిని పూర్తిగా అణచిపెట్టి ఉంటారు. బహుశా, మీరు అప్పటికే మీ కర్తవ్య భావనలన్నింటికీ వ్యతిరేకంగా వెళ్లడం నేర్చుకుని ఉంటారు.

ఎంత భయంకరమైనది! ప్రతి రోజు నీ చేతులు బలపడుతున్నాయి. ప్రతి రోజు నీవు చూపే ప్రతిఘటనతో, నీ ఆత్మ మరింత లోతుగా, నిస్సహాయంగా నశించిపోతోంది. పాపం, దీనస్థితిలో ఉన్న, మరణిస్తున్న పాపి! "పదేపదే గద్దించబడినను, కఠినపరచుకొనువాడు హఠాత్తుగా నాశనమగును, అందుకు ఏ నివారణా ఉండదు!" హఠాత్తుగా, నీవు అలల మీద పడి కనుమరుగవుతావు! నీ స్నేహితులు తీరం వెంబడి గంభీరంగా కదులుతూ, నీ ఆత్మ నశించిపోయిన ఆ శాపగ్రస్తమైన బండల మీదికి తీసుకువెళ్ళబడి, వెళుతూ ఏడుస్తూ, విచారంగా ఇలా అంటారు. "ఇదిగో, తన కర్తవ్యం తెలిసి కూడా దాన్ని చేయని వాని శిథిలం. వేలసార్లు పశ్చాత్తాపపు పిలుపులు అతని హృదయాన్ని తాకాయి, కానీ అతను వాటిని ఎదిరించడం నేర్చుకున్నాడు—ఎదిరించడాన్నే తన కర్తవ్యంగా చేసుకున్నాడు, అయ్యో! అతను అందులో మరీ ఎక్కువగా సఫలమయ్యాడు!"

పాపి తన పాపాలలో ఉండగానే తన పరిస్థితి మెరుగుపడుతోందనే భ్రమ ఎంత వెర్రిది! ఇది ఎలాగంటే, ప్రతి మద్యపాన నిగ్రహ ఉపన్యాసం తన పాపాన్ని, సిగ్గును గూర్చి దోషిగా నిరూపించినందువల్ల తాను మెరుగుపడుతున్నానని ఒక తాగుబోతు అనుకోవడం లాంటిదే, కానీ మరుసటి రోజూ వచ్చే ప్రతి శోధన అతడిని మునుపటిలాగే తాగుబోతుగా వదిలేస్తుంది! మెరుగుపడుతోందా! ఇంతటి అసత్యమైన, ఇంతటి వినాశకరమైన భ్రమ మరొకటి ఉండదు!

దేవుని స్వభావం మరియు రాజ్యానికి సంబంధించిన గొప్ప ఉద్దేశ్యాలకు వ్యతిరేకంగా ఆత్మను ప్రభావితం చేసే పరిగణనలు ఎంత అల్పమైనవో మీరు గమనించినప్పుడు, ఈ భ్రమ యొక్క శక్తి మీకు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

అంతటి విశాలమైన, ప్రాముఖ్యమైన ఉద్దేశ్యాల కంటే అంతటి అల్పమైన విషయాలకే ప్రాధాన్యతనిచ్చేలా చేసే బలమైన, భయంకరమైన భ్రమ అది కాదా?

మనసును నియంత్రించే ఉద్దేశ్యాల అల్పత్వాన్ని బట్టి ఈ స్థితి యొక్క నేరాన్ని అంచనా వేయాలి. ఆరు పెన్నీల కోసం తన తండ్రిని హత్య చేయగల యువకుడి గురించి మీరేమనుకుంటారు?

ఏమిటి! తన తండ్రిని హత్య చేయడానికి ఇంత చిల్లర డబ్బు లంచంగా తీసుకున్నాడా! అని మీరు ఆశ్చర్యపోతారు. ప్రలోభం ఎంత తక్కువగా ఉందో, దాని బట్టి అతని నేరం అంత ఎక్కువ అని మీరు భావిస్తారు.

పాపుల హృదయాలలో సత్యాన్ని ముద్రించడానికి పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఆవశ్యకతను మన అంశం తెలియజేస్తుంది.

పాపులు దేవుని ఆత్మను దుఃఖపెట్టి దూరం చేసుకుంటే, వారు ఎంత నిశ్చయంగా నశించిపోతారో కూడా మీరు చూడవచ్చు.

మీ భూసంబంధమైన స్నేహితులు నిరుత్సాహపడవచ్చు, అయినప్పటికీ మీరు రక్షించబడవచ్చు; కానీ దేవుని ఆత్మ నిరుత్సాహపడి మిమ్మల్ని విడిచిపెడితే, మీ నాశనం శాశ్వతంగా ముద్రించబడుతుంది. "నేను వారిని విడిచి వెళ్ళినప్పుడు వారికి శ్రమ!" పాపి నుండి దేవుడు ఈ విధంగా వెళ్ళిపోవడం, అతని నశించిపోయిన ఆత్మకు మరణగంట మోగించడానికి సంకేతం. అప్పుడు ఆ శక్తిమంతుడైన దేవదూత, నిత్యత్వపు మహాగంటను మోగించడం ప్రారంభిస్తాడు, మోగు, మోగు! ఇంకొక ఆత్మ తన శాశ్వత నాశనానికి వెళుతోంది!