ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
XXIV. క్రైస్తవ అనుభవంలోని ముఖ్యమైన అంశాలు.
XXIV. క్రైస్తవ అనుభవంలోని ముఖ్యమైన అంశాలు.
నీతికొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు, వారు తృప్తిపొందుదురు. మత్తయి 5:6.
క్రైస్తవుల అనుభవంలో ఎన్నో విషయాలు ఉన్నాయి, వాటి సహజ చరిత్రను పరిశీలిస్తే అవి అత్యంత ఆసక్తికరంగా ఉంటాయి. క్రైస్తవ అనుభవానికి ప్రత్యేకమైన విషయాలు చాలా తరచుగా మనసు నుండి ఎలా మాయమవుతాయో గమనించి నేను ఆశ్చర్యపోయాను; అయితే, కేవలం యాదృచ్ఛికమైన విషయాలు మాత్రం మిగిలిపోయి, మతం అంటే ఏమిటనే దానిపై మనసు యొక్క సంపూర్ణ అవగాహనను ఏర్పరుస్తాయి.
వారు తమ అనుభవాన్ని వివరించే విధానం, దాని నిజాయితీ విషయంలో మిమ్మల్ని పూర్తిగా అయోమయంలో పడేస్తుంది, వారు తమ ఆశకు గల కారణాలను ప్రత్యేకంగా చెప్పడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ కూడా.
ఆత్మలో దైవిక జీవానికి సంబంధించిన కొన్ని వాస్తవాలను మొదటగా తెలియజేయడమే నా ఉద్దేశ్యం.
1. ఆకలి దప్పికలు మనోస్థితులు, అవి శరీరానికి చెందినవి కావు. అవి శారీరకమైనవి మరియు ఆధ్యాత్మికమైనవి అని రెండు రకాలు. శారీరకమైనవి ఆహారం మరియు పానీయంతో ముగుస్తాయి.
మన సహజ స్వభావం రీత్యా, ఈ ప్రస్తుత ప్రపంచంలో మన శ్రేయస్సుకు ఇవి అవసరం. ఈ కోరికలు సహజమైనవి మరియు వాటికి తగిన లక్ష్యాల వద్ద ముగుస్తాయి.
ఆధ్యాత్మిక ఆకలి, ఆధ్యాత్మిక దాహం కూడా ఉన్నాయి, అవి కూడా మునుపటి వాటిలాగే సహజమైనవే. ఈ సందర్భంలో ఈ పదాలను ఉపయోగించడం, ఇతర సందర్భంలో ఉపయోగించిన దానికంటే ఎక్కువ అలంకారిక ప్రయోగం ఏమీ కాదు.
ఆహార పానీయాలను కోరే కోరికలు వాస్తవాలు మరియు అనుభవాలు. వాటిని కలిగి ఉండటం అంటే ఏమిటో అందరికీ తెలుసు, మరియు ఆ కోరికలను తీర్చడానికి మానవ శరీర తత్వానికి ఏవి సంబంధించినవో కూడా సాధారణంగా అందరికీ తెలుసు.
అదే విధంగా ఆధ్యాత్మిక వాంఛలు కూడా వాస్తవాలు మరియు అనుభవాలకు సంబంధించినవే, మరియు అవి కూడా అదే విధంగా ఆ వాంఛలకు అనువుగా ఉండే వస్తువులతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి.
2. మన జాతి సహజ చరిత్రలో పాపం అనేది ఒక వాస్తవం. అది అలా ఉండటానికి కారణం మన మొదటి తల్లిదండ్రుల పతనమే అని చెప్పాలి. అయినప్పటికీ, మానవ కుటుంబంలోకి పాపం ప్రవేశించడానికి ఎలాంటి వివరణ ఇచ్చినా, అది ఇప్పుడు కాదనలేని వాస్తవంగా ఉంది.
పాపం మొదట ఏ విధంగా అభివృద్ధి చెందుతుందో అనే విధానంపై కొంత దృష్టి సారించడం, నేను మానవ జాతి సహజ చరిత్ర అని పిలిచిన దానితో దానికున్న సంబంధాలను చూపించడానికి ఉపయోగపడవచ్చు.
సహజ జననం జరిగిన వెంటనే సహజమైన కోరికలు అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభిస్తాయనేది మనందరికీ తెలిసిన వాస్తవం. ఈ ప్రపంచంలో చైతన్యవంతమైన ఉనికికి తొలి జాగృతి, ఆహారం కోసం ఉండే శారీరక అవసరం వల్ల కాకపోయినా, దానితో సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఆరోగ్యం ఉన్నంత కాలం, ఈ డిమాండ్ మరియు సరఫరాల మధ్య మార్పులు ప్రారంభమై కొనసాగుతాయి—ఈ క్రమంలో ఈ రకమైన కోరికల బలం నిరంతరం అభివృద్ధి చెందుతుంది. సాధారణంగా, ఆధ్యాత్మిక కోరికల కంటే సహజమైన కోరికలు చాలా ముందుగానే అభివృద్ధి చెందుతాయి.
పాపం మన ప్రపంచంలోకి ఎలా ప్రవేశించి, మానవ ఆత్మతో అటువంటి సంబంధాలను ఏర్పరుచుకుందో బైబిల్లో ఎక్కువగా చెప్పబడలేదు, కానీ అది ఆదాము యొక్క మొదటి పాపానికి స్పష్టంగా సూచించబడింది మరియు ఆ సంఘటనతో ఏదో ఒక విధంగా ముడిపడి ఉందని నొక్కి చెప్పబడింది. వాస్తవాలు చూపిస్తున్నదేమిటంటే, పాపం మానవ జాతికి అత్యంత ముఖ్యమైన అర్థంలో సహజమైపోయింది, తద్వారా వారందరూ నైతికంగా ప్రవర్తించడం ప్రారంభించిన వెంటనే, లేదా మరో మాటలో చెప్పాలంటే, నైతిక చర్యకు సామర్థ్యం పొందిన వెంటనే, అవసరం లేకపోయినా, స్వతహాగా పాపం చేయడం ప్రారంభిస్తారు. మనుషులు పాపులుగా పుడతారని కాదు, పుట్టకముందే పాపం చేస్తారని కాదు, వారిలో పాపం పుడుతుందని కాదు, లేదా వారి నియంత్రణకు మించి పాపంలో పుడతారని కాదు; అయినప్పటికీ మనిషి యొక్క శరీర నిర్మాణం మరియు మనస్సు అటువంటివి, మరియు అభివృద్ధి నియమం కూడా అటువంటిదే, మనుషులు సహజంగా పాపం చేస్తారు (అయినప్పటికీ స్వచ్ఛందంగా, బాధ్యతాయుతంగా మరియు అపరాధభావంతో), కానీ వారందరూ స్వేచ్ఛా ఎంపికతో పాపం చేస్తారు; ఇంద్రియాల మితిమీరిన కోరికలను ఎదుర్కోవలసిన మేధో మరియు నైతిక శక్తులు అభివృద్ధి చెందక ముందే, పాపం చేయాలనే ప్రలోభాలు వృద్ధి చెందుతాయి. నవజాత శిశువులో జరిగే వికాసాలను గమనించండి. ఏదో ఒక నొప్పి లేదా ఏదైనా ఆకలి దాని ఉనికి స్పృహను మేల్కొలుపుతుంది, తద్వారా తనకు అవసరమని భావించే వస్తువుల కోసం ఒక కోరిక పుడుతుంది. అప్పుడు ఆ చిన్నారి మంచి కోసం—దానిలో కొత్తగా అభివృద్ధి చెందిన ఇంద్రియాలు కోరుకునే ఆ నిర్దిష్టమైన మంచి కోసం—పోరాడటం ప్రారంభిస్తుంది. అవసరం, దాని సరఫరా కోసం చేసే పోరాటపూరితమైన కోరిక, మరియు తృప్తి అనేవి ఒక వికాస ప్రక్రియను ఏర్పరుస్తాయి, ఇది అటువంటి శిశువుకు ఒక ప్రత్యేకమైన మంచిని అందిస్తుంది.
అతి తక్కువ సమయంలోనే తీవ్రమైన స్వార్థాన్ని పుట్టించే సున్నితత్వానికి తెడ్డు వేయడం; మరియు అంతరాత్మ, వివేకం స్పష్టంగా అభివృద్ధి చెందక ముందే, ఆధ్యాత్మిక మరణానికి పునాది వేయడం జరుగుతుంది. దైవాత్మ ఆధ్యాత్మిక అవసరాలను ప్రేరేపించి, వాటిని పొందే ప్రయత్నాలకు మనస్సును పురికొల్పకపోతే, మనస్సు ఎంతగానో నిమగ్నమైపోతుంది మరియు దాని సున్నితత్వాలు సంకల్పంపై నియంత్రణను అలవాటు చేసుకుంటాయి, తద్వారా మంచి చెడుల భావన మొదట అభివృద్ధి చెందినప్పుడు, మనస్సు దాని అవసరాలకు స్పందించకుండా నిర్జీవంగా ఉండిపోతుంది. అప్పటికే కోరికలు ఆధిపత్యాన్ని చేజిక్కించుకుని ఉంటాయి. తనకు ఒక ఆత్మ గానీ, ఏవైనా ఆధ్యాత్మిక అవసరాలు గానీ ఉన్నాయనే విషయం కూడా తెలియని దానిలా మనస్సు ప్రవర్తిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం మొదట్లో అస్సలు అభివృద్ధి చెందదు. మనస్సుకు దాని ఆధ్యాత్మిక సంబంధాలు తెలియనట్లు అనిపిస్తుంది. ఈ జ్ఞానం మొదట మనస్సుపై బలవంతంగా ప్రభావం చూపినప్పుడు, దానికి కావలసిన భూమి అప్పటికే ఆక్రమించబడి ఉండటం, అలవాట్లు స్థిరపడిపోవడం, మరియు ప్రాపంచిక మేలు కోసం ఆత్మను వెనక్కి పిలవలేనంతగా అందులో నిమగ్నమై ఉండటం గమనిస్తుంది. ఈ అభివృద్ధి సూత్రం యొక్క ధోరణి పూర్తిగా అధోముఖంగా ఉంటుంది; కోరికలు మరింత నిరంకుశంగా, ఆధిపత్యంగా మారతాయి; మనస్సుకు దేవుని పట్ల గౌరవం అంతకంతకూ తగ్గిపోతుంది. ఆధ్యాత్మిక సత్యం మనస్సును కలవరపెట్టి, చికాకు పెట్టే స్థితిలోకి అది చేరుకుంటుంది. అవాంఛనీయ సత్యాల నిరంతర చికాకు ముందు, దానిలోని ప్రమాదాన్ని గ్రహించినప్పటికీ, అది నిస్సందేహంగా ఆధ్యాత్మిక ఉదాసీనత వైపు పూర్తిగా మొగ్గు చూపుతుంది. ఇది ఆధ్యాత్మిక అవసరం పట్ల నిర్జీవమైన చలనం లేని స్థితి వైపు నడిపిస్తుంది.
మార్పు యొక్క మొదటి లక్షణం ఆధ్యాత్మిక పరిణామాల పట్ల ఆత్మ మేల్కొనడం. కొన్నిసార్లు ఇది మొదట్లో బలహీనంగా ఉంటుంది, లేదా కొన్నిసార్లు అది తన ఆధ్యాత్మిక సంబంధాలు, స్థానం మరియు అవసరాల పట్ల మరింత బలంగా మేల్కొంటుంది. ఇది ఆందోళనను, కోరికను, ఆత్మకు నిజంగా ఏమి అవసరమో అనే స్పష్టమైన అవగాహనను కలిగిస్తుంది.
దీని నుండి ఆకలి శక్తిని ఎదుర్కోవడం ప్రారంభించే ఒక ప్రభావం పుడుతుంది. అది దీర్ఘకాలంగా అదుపులేని ఆ కోరికలకు ఒక సమతుల్యతగా మరియు నియంత్రణగా పనిచేయడం ప్రారంభిస్తుంది.
ఇక్కడ మీరు గమనించవచ్చు, ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం ఎంతగా అభివృద్ధి చెందుతుందో, మనస్సు అంతగా దీనంగా మారుతుంది, ఎందుకంటే ఈ నిష్పత్తిలో పోరాటం తీవ్రంగా మరియు హింసాత్మకంగా తయారవుతుంది.
ఇంతకు ముందు, ఆ వ్యక్తి చనిపోయి ఉండేవాడు. అదుపులేని కోరికల విషయంలో అతను ఒక జంతువులా ఉండేవాడు—కొన్ని విషయాలలో కేవలం జంతువు కన్నా పైన, కానీ మరికొన్నింటిలో కింద ఉండేవాడు. ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం నుండి ఉద్భవించే ఆ ప్రతిఘటన ప్రభావం లేకుండానే అతను ముందుకు సాగిపోతాడు. కొందరు దిక్కుతోచని, లక్ష్యం లేని జీవితాన్ని గడపడం మీరు చూస్తారు. తమకు ఒక ఆధ్యాత్మిక స్వభావం గానీ, ఏవైనా ఆధ్యాత్మిక అవసరాలు గానీ ఉన్నాయని వారికి అస్సలు తెలిసినట్లు అనిపించదు. వారు ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం మరియు ఆలోచనలకు మేల్కొన్నప్పుడు, పశ్చాత్తాపం పశ్చాత్తాపాన్ని మరియు వేదనను కలిగిస్తుంది. ఈ ఆధ్యాత్మిక సంఘర్షణ, ఏ వయస్సులో సంభవించినప్పటికీ, దాని సాధారణ స్వభావం, శిశువులో ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం మొదటిసారి మేల్కొన్నప్పుడు జరిగే సంఘర్షణ మాదిరిగానే ఉంటుంది.
ఆధ్యాత్మిక శక్తులు మేల్కొన్నప్పుడు, తాము తప్పు చేశామనే మరియు దోషులమనే ప్రగాఢ భావనతో మనుషులు ప్రార్థించడం, సతమతమవడం సహజమే. మొదట్లో ఇది పూర్తిగా స్వార్థపూరితంగా ఉండవచ్చు.
కానీ పరివర్తన జరగడానికి ముందు, స్వార్థపూరిత శక్తులు ఆధ్యాత్మిక సంకల్పానికి వ్యతిరేకంగా పనిచేసి, ఒకదానికొకటి సమతుల్యం చేసుకునే ఒక దశ వస్తుంది, అప్పుడు ఆధ్యాత్మిక సంకల్పం పైచేయి సాధిస్తుంది. పశు ప్రవృత్తి మరియు స్వార్థం సాపేక్షంగా క్షీణించి, ఆధ్యాత్మిక శక్తి బలం పుంజుకుంటుంది, చివరికి విజయం ఆధ్యాత్మిక శక్తుల పక్షాన నిలుస్తుంది. మనస్సు పాపభారంతో కుంగిపోయినప్పుడు, ప్రపంచ ఆకర్షణలు మాయమైపోవడాన్ని మీరు ఎంత సాధారణంగా గమనిస్తారు; అది ఇవ్వగలిగినదంతా చిన్నదిగా కనిపిస్తుంది; పాపులు ఒకప్పుడు పొందిన లౌకిక విషయాలలో ఇకపై ఆనందాన్ని పొందలేరు.
నిజానికి, ఇది అత్యంత విచిత్రమైన మరియు అసాధారణమైన పోరాటం. పాపి గుండా వెళ్ళే మార్పులు ఎంత వేగంగా, ఎంత గొప్పగా ఉంటాయో కదా! ఈ రోజు, అతను తన ఆత్మలోని దేవుని వెలుగును ఆర్పేసి, చీకటిలో తడుముకుంటూ ఉంటాడు; రేపు ఆ వెలుగు తిరిగి వచ్చి, ఇంకా పెద్ద పాపాన్ని బయటపెట్టవచ్చు; ఒక రోజు అతను తిరిగి లౌకికత్వంలోకి జారిపోయి, తన ఆత్మను తన సొంత ఆలోచనలకు, సుఖాలకు అప్పగించుకుంటాడు; కానీ మరో రోజు గడిచేలోపే, ఆ కప్పులోని చేదును చూసి అతను అసహ్యించుకుంటాడు, మరియు అతని ఆత్మ నుండి ఇలా కేక వేస్తుంది: ఇది అమరమైన మనస్సును ఎన్నటికీ సంతృప్తిపరచలేదు! ఇప్పుడు అతను బాహ్య సంస్కరణను అభ్యసించడం ప్రారంభిస్తాడు; కానీ వెంటనే అది తన ఆత్మకు శాంతిని చేకూర్చడంలో పూర్తిగా విఫలమైందని తెలుసుకుంటాడు. అతను రక్షణ కోసం కష్టాలతో, ఆందోళనలతో నిండి ఉంటాడు, అయినప్పటికీ ఇప్పటివరకు అతని పోరాటాలన్నీ పూర్తిగా స్వార్థపూరితమైనవే, మరియు అతను మార్పు చెందకముందు ఈ విషయాన్ని గ్రహించాలి. అతను బురదమయమైన మట్టితో నిండిన ఒక భయంకరమైన గోతిలో ఉన్నాడు. అతను ఎంత ఎక్కువగా పోరాడితే అంత లోతుగా కూరుకుపోతాడు మరియు అతని పరిస్థితి అంత నిస్సహాయంగా మారుతుంది. ఆధ్యాత్మిక ఉపశమనం కోసం చేసే స్వార్థపూరిత ప్రయత్నాలు చిక్కటి మట్టితో నిండిన చిత్తడి నేల వంటివి. ప్రతి పోరాటం మునిగిపోతున్న వ్యక్తిని మరింత లోతైన గోతిలోకి నెడుతుంది. దోషి అయిన వ్యక్తి కఠినమైన శ్రమకు, గొప్ప ప్రయత్నానికి తనను తాను అంకితం చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటాడు. మొదట అతను విజయంపై గొప్ప ఆశతో పనిచేస్తాడు, ఎందుకంటే స్వార్థపూరిత ప్రయత్నాలు ఎందుకు విజయవంతం కావని అతనికి అంత సులభంగా అర్థం కాదు. అతను ప్రార్థిస్తాడు, కానీ అదంతా స్వార్థపూరిత స్ఫూర్తితోనే. దీని అర్థం ఏమిటంటే, అతను తన గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తాడు. దేవుణ్ణి గౌరవించడం లేదా సంతోషపెట్టడం గురించి—తన తోటి మానవులకు ఏ ప్రయోజనం చేకూర్చాలనే ఆలోచన అతనికి ఉండదు. తన జీవన విధానం మరియు హృదయ స్థితి, దేవుని గొప్ప కుటుంబంలోని మిగిలిన వారికి హాని కలగకుండా తనను ఆశీర్వదించగలవా లేదా అని అతను విచారించడు. నిజానికి, అతను ఆ కుటుంబంలోని మిగిలిన వారి గురించి గానీ, దాని గొప్ప గౌరవం గురించి గానీ పట్టించుకోడు.
తండ్రీ. నిస్సందేహంగా, అటువంటి స్వార్థపూరిత ప్రార్థన ఎటువంటి జవాబును తీసుకురాదు; మరియు ఆ పరిస్థితి ఉందని అతను గ్రహించినప్పుడు, అతను మునుపెన్నడూ లేనంతగా కలత చెంది, సతమతమవుతాడు. ఇప్పుడు అతను తన కార్యాలకు, ప్రయత్నాలకు మరిన్నింటిని జోడిస్తూ ముందుకు సాగుతాడు.
అతడు మరిన్ని కూటాలకు హాజరవుతాడు, తన బైబిలును ఎక్కువగా చదువుతాడు, కొత్త రకాల ప్రార్థనలను ప్రయత్నిస్తాడు, కానీ అదంతా వ్యర్థమే. అతని హృదయం ఇంకా స్వార్థపూరితంగానే ఉంది. "నేనేం చేయగలను?" అని అతడు వేదనతో రోదిస్తాడు; "నేను ప్రార్థిస్తే స్వార్థపరుడిని, ప్రార్థన మానుకుంటే అది కూడా స్వార్థమే; నేను బైబిలు చదివినా, చదవకపోయినా, రెండూ ఒకేలా స్వార్థమే, నేనేం చేయగలను? స్వార్థపరుడిగా ఉండకుండా నేను ఎలా ఉండగలను?"
అయ్యో, అతను తన స్వప్రయోజనాల కంటే ఉన్నతమైన లేదా వేరే ఉద్దేశ్యంతో పనిచేయాలనే ఆలోచన ఏమాత్రం కలిగి లేడు.
ఈ విషయంలో అతనికున్న అజ్ఞానమే పాపి యొక్క పోరాటాన్ని అంత సుదీర్ఘంగా, నిష్ఫలంగా చేస్తుంది. ఈ కారణంగానే అతను వెంటనే మార్పు చెందలేడు, మరియు నిష్ఫలమైన, నిరాశాజనకమైన పనులనే చిత్తడిలో అంతకాలం పాటు తప్పక కూరుకుపోయి కొట్టుమిట్టాడవలసి వస్తుంది. ఇదంతా ఏమాత్రం ప్రయోజనకరం కాదని అతను చివరకు గ్రహించినప్పుడు మాత్రమే, తన పరిస్థితి మరియు తన సంబంధాల గురించి సరైన దృక్పథాన్ని అలవర్చుకోవడం ప్రారంభిస్తాడు. ఈ విధంగా పనిచేయడం ద్వారా తన సొంత రక్షణను సాధించుకోలేనని అతను తెలుసుకున్నప్పుడు, తన అంతరంగంలో తానెవరూ తప్పులో లేరేమోనని—తన హృదయ ఉద్దేశాలు సమూలంగా భ్రష్టుపట్టిపోయాయేమోనని—విచారించుకోవాలని ఆలోచిస్తాడు. చుట్టూ, అన్ని వైపులా చూస్తూ, తనకు ఉన్నట్లే దేవునికి కూడా కొన్ని ప్రయోజనాలు, హక్కులు ఉండవేమోనని ప్రశ్నించుకోవడం ప్రారంభిస్తాడు. దేవుడు ఎవరు మరియు ఆయన ఎక్కడ ఉన్నాడు? యేసు క్రీస్తు ఎవరు మరియు ఆయన ఉనికి ఏమిటి?
ఆయన ఏమి చేసాడు? ఆయన దేనికోసం మరణించాడు? దేవుడు భూమండలమంతటికీ గొప్ప రాజు కదా, ఆయనకు తగిన గౌరవ వందనాలు చెల్లించకూడదా? లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి తన ప్రాణాలను అర్పించినది ఈ గొప్ప దేవుడేనా?
దానికోసం కొడుకు చనిపోవాలా? ఓ, దేవుని ప్రయోజనాలను, గౌరవాన్ని గురించి ఆలోచించడం నేను పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశానని ఇప్పుడు నాకు అర్థమవుతోంది! నేను ఎంత నీచంగా, దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించానో ఇప్పుడు నాకు స్పష్టమవుతోంది! స్పష్టంగా, నేను అలా జీవించలేను. అందుకే దేవుడు నా స్వార్థపూరిత ప్రార్థనలను వినలేదు. అలాంటి ప్రయత్నంలో ఏ ఆశా లేదు, ఎందుకంటే, నేను అప్పుడు చేస్తున్న ఏ పనిలోనూ దేవుని పట్ల నాకు ఏమాత్రం శ్రద్ధ లేదని నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. నా స్వార్థపూరిత ప్రయత్నాలన్నింటినీ విరమించుకోమని, ఈ స్వార్థాన్నే వదిలిపెట్టి, ఆయన ఆశీర్వదించబడిన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి లేదా దాని పర్యవసానాలను అనుభవించడానికి నన్ను నేను పూర్తిగా, శాశ్వతంగా అప్పగించుకోవాలని దేవుడు నన్ను కోరడం ఎంత సమంజసం!
అది పూర్తయింది; ఇక ఇప్పుడు, దీర్ఘకాలంగా కలత చెందిన ఈ ఆత్మ గాఢమైన విశ్రాంతిలోకి జారుకుంటుంది. క్రీస్తు ఘనపరచబడి, దేవుని సింహాసనం మహిమపరచబడితే చాలు అనే తృప్తితో అది యేసు పాదాల చెంత స్థిరపడుతుంది. తుది ఫలితం—రక్షించబడినా లేదా నశించినా—ఇకపై అతనికి ఆ వేదనతో కూడిన ఆందోళనను కలిగించనట్లు అనిపిస్తుంది; ఆ విషయం నమ్మకమైన వినయంతో ఆ గొప్ప నిర్వాహకుడికి సమర్పించబడుతుంది. దేవుడు అన్నిటినీ చక్కగా చేస్తాడు. ఆయన తన స్వంత ప్రయోజనాలను, మహిమను తగిన విధంగా చూసుకుంటే, ఇక ఫిర్యాదు ఉండదు—గాఢమైన మరియు శాంతియుతమైన సంతృప్తి తప్ప మరేమీ ఉండదు.
చాలామంది క్రొత్తగా మారినవారి విషయంలో, దేవునిపై ఉన్న ఈ ప్రశాంతమైన నమ్మకపు స్థితికి అంతరాయాలు కలుగుతాయి. సహజమైన కోరికలు నిరాకరించబడ్డాయి—సంకల్పంపై వాటి ఆధిపత్యాన్ని తిరస్కరించారు; కానీ అవి చనిపోలేదు. క్రమంగా అవి తిరిగి లేచి తమ ఆధిపత్యాన్ని చెలాయిస్తాయి. అవి సుఖం కోసం కేకలు వేస్తాయి, మరియు కొన్నిసార్లు వాటిని పొందుతాయి కూడా. అయ్యో, ఆ క్రొత్తగా మారినవాడు పాపంలో పడిపోయాడు! అతని ఆత్మ మళ్ళీ బానిసత్వంలో మరియు దుఃఖంలో ఉంది. తాను మళ్ళీ శోధనకు లొంగిపోయానని, తాను సేదదీరడానికి ఇష్టపడిన తన హృదయాన్ని గాయపరుచుకున్నానని తలచుకుంటే అతను ఎంతగానో కుంగిపోతాడు! తాను ఎన్నటికీ పాపం చేయనని తనకు తాను వాగ్దానం చేసుకున్నాడు, కానీ పాపం చేశాడు. ఆ నిజాన్ని తప్పించుకోవడానికి లేదా కాదనడానికి అతనికి మనసు రాకపోతే అది అతని మంచికే. తన గత పాపాలన్నిటికంటే ఎక్కువగా అది తన హృదయాన్ని గాయపరిచినప్పటికీ, ఉన్నదంతా అత్యంత స్వేచ్ఛగా ఒప్పుకోవడమే మేలు. అతని ఆత్మ వేదనను గమనించండి! అతని పశ్చాత్తాప కన్నీళ్లు ఇంతకు ముందెన్నడూ ఇంత చేదుగా లేవు!
అతను నిరాశ చెందుతాడు, మరియు ఈ వైఫల్యం క్రైస్తవ జీవితాన్ని గడపాలన్న తన ప్రణాళికలన్నింటినీ, ఆశలన్నింటినీ నాశనం చేస్తుందేమో అని అతనికి అనిపిస్తుంది. అతను అనుకున్నట్లుగా అది జరగదు. అతను దేవునికి భయపడతాడు; ఎందుకంటే, "ఇంతటి అవిశ్వాసం తర్వాత దేవుడు నన్ను మళ్ళీ ఎలా నమ్మగలడు?" అని అతను అంటాడు. అతను దేవునితో గానీ, క్రీస్తుతో గానీ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేకపోతాడు. తాను మోసపోయానని అతను దాదాపు నిశ్చయించుకుంటాడు. కానీ చివరికి అతనికి కల్వరి సిలువ గుర్తుకువస్తుంది, మరియు ప్రేమ అనే కాంతి పుంజం యొక్క ఒక సన్నని వెలుగును అందుకుంటాడు. అతను, "నాకు ఇంకా కరుణ లభించవచ్చు! నేను కనీసం యేసు వద్దకు వెళ్లి చూస్తాను," అని అంటాడు. అతను మళ్ళీ వెళ్తాడు, మరియు మళ్ళీ ఆ ప్రేమ కౌగిలిలో పడతాడు, మరియు స్పృహతో స్వాగతించబడతాడు. దేవుని వెలుగు అతని ఆత్మపై మళ్ళీ ప్రకాశిస్తుంది, మరియు అతను తన తండ్రి సన్నిధిలో తాను అంగీకరించబడిన కుమారుడని మరోసారి తెలుసుకుంటాడు.
అయితే ఇక్కడ ఒక కొత్త రకమైన కోరిక మేల్కొంటుంది. అతడు తన సొంత బలహీనత గురించి కొంత తెలుసుకున్నాడు మరియు పాపం యొక్క చేదును రుచి చూశాడు. ఇంతకు ముందెన్నడూ ఎరుగని తీవ్రమైన ఆసక్తితో అతడు ఇలా అడుగుతాడు, నేను ఎప్పుడైనా పరిశుద్ధతలో స్థిరపడగలనా? ఆ దుర్దినంలో నన్ను నిలబెట్టడానికి సరిపడా నీతిని నేను పొందగలనా? ఇది ఒక కొత్త రకమైన ఆధ్యాత్మిక కోరిక, మన పాఠ్యభాగం "నీతి కొరకు ఆకలి దప్పికలు" అనే మాటలలో వ్యక్తపరిచేది ఇలాంటిదే.
ఈ విస్తృతమైన వ్యాఖ్యలు నా సాధారణ విషయానికి కేవలం ఒక పరిచయం మాత్రమే. ధర్మం కోసం ఆకలి దప్పికలతో ఉండటంలోని నిజమైన భావనను మీ మనస్సు ముందు ఉంచడమే దీని ఉద్దేశ్యం. ఈ మానసిక స్థితి కేవలం దృఢ విశ్వాసం కాదు; అది పశ్చాత్తాపం కాదు, దుఃఖం కాదు, లేదా ఒక ఆశను పొందడానికి లేదా ప్రమాదం నుండి బయటపడటానికి చేసే పోరాటం కాదు. ఈ భావాలన్నీ అంతకు ముందు ఉండి ఉండవచ్చు, కానీ ధర్మం కోసం ఉండే ఆకలి వీటిలో ఏదీ కాదు. అది ఆధ్యాత్మిక మరియు నైతిక స్వచ్ఛత అనే భావనను సాకారం చేసుకోవాలనే తీవ్రమైన కోరిక. స్వర్గం యొక్క స్వచ్ఛతను, మరియు అక్కడి పవిత్రుల ఆనందాన్ని అనుభవించడానికి, వారి వాతావరణంలో స్వేచ్ఛగా శ్వాసించడానికి తాను కూడా వారిలాగే స్వచ్ఛంగా ఉండవలసిన ఆవశ్యకతను అతను కొంత మేరకు గ్రహించాడు.
ఈ మానసిక స్థితి రచయితలలో తరచుగా అభివృద్ధి చెందదు, మరియు దాని ప్రాముఖ్యతకు తగినట్లుగా ఇది చర్చి దృష్టిని ఆకర్షించినట్లు కూడా అరుదుగా కనిపిస్తుంది.
పరలోక వాతావరణాన్ని మనస్సు సరిగ్గా గ్రహించినప్పుడు, దాని ఆత్మ ఆ లోకం యొక్క స్వచ్ఛతకు అనుకూలంగా లేకపోతే, అక్కడ ఊపిరి పీల్చుకోలేదని, ఊపిరాడక నశించిపోతుందని అది స్పష్టంగా చూస్తుంది. కొంతకాలం క్రైస్తవ జీవితం గడిపిన తర్వాత, తిరిగి పాపంలో పడిపోయిన ఒక వ్యక్తి ఉదంతం నాకు గుర్తుంది. చివరికి దేవుడు దారితప్పిన తన బిడ్డను తిరిగి తన వద్దకు చేర్చుకున్నాడు. నేను మళ్ళీ అతన్ని చూసినప్పుడు, అతను తిరిగి పాపంలో పడిపోయిన తన స్థితి గురించి మాట్లాడుతుండగా విని, హఠాత్తుగా ముఖం తిప్పుకొని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, "నేను పాపంలో జీవిస్తున్నాను, దాని వాతావరణంలో దాదాపు ఊపిరాడక చనిపోతున్నాను; దానిలో నేను ఊపిరి పీల్చుకోలేనట్లు అనిపించింది. అది నా శరీరం నుండి ఆత్మీయ జీవ శ్వాసను దాదాపుగా అడ్డుకుంది" అని అన్నాడు.
మీలో కొందరికి దీని అర్థం తెలియదా? మీరు పాపమనే నరకప్రాయమైన వాతావరణాన్ని సహించలేకపోయారు—అది అచ్చం గోతి పొగలా ఉంది! దాని నుండి బయటపడిన తర్వాత, ‘నేను మళ్ళీ ఎన్నడూ అక్కడ ఉండకూడదు!’ అని మీరు అంటారు. పాపంలోకి మళ్ళీ భయంకరంగా జారిపోకుండా ఏదైనా ఆశ్రయం కోసం మీ ఆత్మ వేదన చెందుతూ, పోరాడుతుంది. ఓ, చీకటితో గానీ దాని కార్యాలతో గానీ మళ్ళీ ఎన్నడూ సహవాసం చేయని ఒక స్వచ్ఛమైన వాతావరణం, స్వచ్ఛమైన హృదయం కోసం మీరు ఆరాటపడుతున్నారు.
పసిపిల్లవాడిలాగే, మతం మారిన యువకుడు మొదట తన స్థితిని, అవసరాలను స్పష్టంగా గ్రహించలేకపోవచ్చు; కానీ నేను వివరిస్తున్నటువంటి అనుభవం పరిపూర్ణ పవిత్రత అనే భావనను పెంపొందిస్తుంది, ఆ తర్వాత ఆత్మ దాని కోసం అణచివేయలేని తీవ్రమైన వాంఛలతో తపిస్తుంది. యేసు క్రీస్తులో వెల్లడి చేయబడిన దేవునితో సజీవ ఐక్యతలోకి నేను తప్పక ఆకర్షించబడాలి అని ఇప్పుడు జ్ఞానోదయం పొందిన ఆ వ్యక్తి అంటాడు.
నేను దేవుణ్ణి కనుగొని, ఆయన నా నిత్య ఆశ్రయంగాను, బలంగాను నాకు ప్రత్యక్షమయ్యేంత వరకు నాకు విశ్రమ ఉండదు.
కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం, ఆత్మీయ జీవితం అనే భావనను అభివృద్ధి చేసే ఉద్దేశ్యంతో నేను ఒక ప్రసంగం చేశాను. నేను ఎవరి కోసం ప్రసంగించానో ఆ పరిచారకుడు నాతో ఇలా అన్నారు: "ఇప్పుడు వృద్ధాప్యంలో ఉన్న ఒక మహిళ చాలా సంవత్సరాల క్రితం రాసిన ఒక లేఖను మీకు చూపించాలనుకుంటున్నాను. ఆ లేఖలో, ఈ విషయంపై ఆమె పొందిన అద్భుతమైన అనుభవం వివరంగా ఉంది. ఆమె మారుమనస్సు పొందిన తరువాత, తాను అత్యంత బలహీనంగా ఉన్నట్లు గ్రహించింది. క్రీస్తు నుండి తాను ఆశించగల స్థిరత్వం మరియు బలం ఇంతేనా అని ఆమె తరచుగా ఆశ్చర్యపడేది."
సువార్త. దేవుడు నా కోసం చేయగలిగింది ఇంతేనా? అని ఆమె అనుకుంది. చాలా సేపు, ఎంతో ప్రార్థనతో ఆమె తన బైబిలును పరిశీలించింది. చివరకు, తాను ఇంతకుముందు చదివి, పరిశీలించిన వాటన్నిటి క్రింద, నిజమైన సువార్తను—అంటే పాపం నుండి రక్షణను—బయలుపరిచే ఒక రకమైన వాక్యభాగాలను ఆమె కనుగొంది.
ఆమె సువార్తలోని నిబంధనలను సంపూర్ణంగా చూసింది. ఆ తర్వాత, ఆ ఆశీర్వాదాన్ని పొందేంత వరకు దానిని వెదకాలని నిశ్చయించుకుని, తనలో తాను ఏకాంతంగా గడిపింది. ఆమె ఆత్మ దేవునితో సహవాసం కోసం, మరియు తనకు ఎంతగానో అవసరమని ఆమె భావించిన ఆ గొప్ప ఆశీర్వాదం కోసం ఆయనను వెదకుతూ ముందుకు సాగింది. ఆమెకు అవసరమైన వాగ్దానాలను దేవుని వాక్యంలో కనుగొంది, మరియు ఇప్పుడు అవన్నీ తన స్వంత ఆనందకరమైన అనుభవంలో నెరవేరేంత వరకు వాటిని వదిలిపెట్టలేనట్టుగా వాటిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె దేవునికి గట్టిగా మొరపెట్టింది. ఆమె ఇలా అంది, "నీవు నాకు ఈ ఆశీర్వాదాన్ని ఇవ్వకపోతే, నేను నిన్ను మళ్ళీ ఎన్నటికీ నమ్మలేను."
ఆ విషయంలో ప్రభువు ఆమెకు చూపించినదేమనగా, కావలసిన ఏర్పాట్లు అప్పటికే సిద్ధపరచబడియున్నవి; అవి అవసరమైనంతగా లేదా ఉండగలిగినంతగా సంపూర్ణంగాను, మహిమతోను ఉన్నాయి; ఆమె కోరుకుంటే విశ్వాసం ద్వారా వాటిని పొందగలదు. నిజానికి, ప్రభువు ఆత్మ ఆమె అంగీకారం కొరకు ఒత్తిడి చేస్తున్నదని స్పష్టమయింది, కాబట్టి ఆమె కేవలం విశ్వసించవలసిందే—అంటే, తన నోరు నింపబడటానికి విశాలంగా తెరవవలసిందే.
ఆమె చూసి విధేయత చూపింది: అప్పుడు ఆమె స్థిరంగా, బలంగా మారింది. క్రీస్తు ఆమెను స్వతంత్రురాలిగా చేశాడు. ఆమె ఇక బానిసత్వంలో లేదు; ఆమె ప్రభువు విశ్వాసంలో, ప్రేమలో ఆమె ఆత్మను సంపూర్ణంగా విస్తరింపజేయగా, ఆమె విజయగర్వంతో ఇలా ప్రకటించగలిగింది: దేవునికి మహిమ కలుగుగాక! క్రీస్తు నన్ను స్వతంత్రురాలిగా చేశాడు.
ఆకలి దప్పికల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే మానసిక స్థితి ఒక నిజమైన ఆకలి దప్పిక, మరియు అది జీవానికి అవసరమైన రొట్టె, నీటిని పొందడంతో ముగుస్తుంది. ఈ రూపకాలు (వాటిని నిజంగా రూపకాలుగా పరిగణించాలంటే) బైబిలు అంతటా పూర్తిగా కొనసాగుతాయి, మరియు ఈ భావాన్ని వ్యక్తపరచడానికి ఆ భాష ఎంతగా సరిపోతుందో నిజమైన క్రైస్తవులందరూ సాక్ష్యమివ్వగలరు.