ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
ఎనిమిదవ ఆజ్ఞ.
సెయింట్ పాల్ చెప్పినట్లుగా, 1 కొరింథీయులకు 12, 22లో, ప్రకృతి కూడా మన శరీరాలలో అదే విషయాన్ని బోధిస్తుంది:
అంతకంటే ఎక్కువగా, శరీరంలో బలహీనంగా కనిపించే అవయవాలు అవసరం; మరియు మనం తక్కువ గౌరవనీయమైనవిగా భావించే శరీర అవయవాలకు మనం అధిక గౌరవాన్ని ఇస్తాము; మరియు మన అందవిహీనమైన భాగాలకు అధిక సౌందర్యం లభిస్తుంది. ఎవరూ తమ ముఖం, కళ్ళు, ముక్కు మరియు నోటిని కప్పుకోరు, ఎందుకంటే అవి మనకున్న అత్యంత గౌరవనీయమైన అవయవాలు కాబట్టి, వాటికి దాని అవసరం లేదు. కానీ మనం సిగ్గుపడే అత్యంత బలహీనమైన అవయవాలను మనం పూర్తి శ్రద్ధతో కప్పుకుంటాము; వాటిని కప్పి దాచడానికి చేతులు, కళ్ళు మరియు మొత్తం శరీరం సహాయపడాలి. అదే విధంగా మనలో మనం కూడా మన పొరుగువారిలో కనిపించే లోపాలను, బలహీనతలను అలంకరించాలి, మరియు మన శక్తి మేరకు వారి గౌరవాన్ని పెంపొందించడానికి వారికి సేవ చేసి సహాయపడాలి, మరోవైపు, వారికి అపఖ్యాతిని కలిగించే దేనినైనా నివారించాలి. మరియు ఒక వ్యక్తి తన పొరుగువారి గురించి విన్నదంతా (అది అందరికీ తెలిసిన చెడు కానట్లయితే) ఎల్లప్పుడూ ప్రయోజనకరంగా వివరించి, దానికి ఉత్తమమైన అర్థాన్ని ఇవ్వడం, లేదా ఏదేమైనా, పొరుగువారిలో నిందించడానికి ఏదైనా అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా వెతికి పట్టుకుని, దానిని అత్యంత ఘోరంగా వక్రీకరించి, వివరించే విషపు నాలుకలకు వ్యతిరేకంగా దానిని క్షమించడం అనేది ప్రత్యేకంగా ఒక శ్రేష్ఠమైన మరియు ఉన్నతమైన సద్గుణం; ఇప్పుడు ప్రత్యేకంగా దేవుని అమూల్యమైన వాక్యం మరియు దాని బోధకుల విషయంలో ఇలాగే జరుగుతోంది.
కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞలో దేవునికి అత్యంత ప్రీతికరమైన, సమృద్ధియైన మేలును, ఆశీర్వాదాన్ని తెచ్చే ఎన్నో మంచి పనులు ఇమిడి ఉన్నాయి; అంధలోకముగల లోకం మరియు కపట పరిశుద్ధులు వాటిని గుర్తించగలిగితే చాలు. ఎందుకంటే, మానవునిలో గానీ, శరీరంలో గానీ, నాలుక కంటే ఎక్కువ లేదా ఎక్కువ విస్తృతమైన మేలును గానీ, కీడును గానీ చేయగలది మరొకటి లేదు; అది అన్నిటికంటే చిన్నదైన, బలహీనమైన అవయవమైనప్పటికీ, ఆత్మీయ మరియు ప్రాపంచిక విషయాలలో నాలుక కంటే ఎక్కువ లేదా ఎక్కువ మేలును చేయగలదు.
తొమ్మిదవ మరియు పదవ ఆజ్ఞలు.
నీ పొరుగువాని ఇంటిని ఆశించవద్దు. నీ పొరుగువాని భార్యను గాని, అతని దాసుని గాని, అతని దాసిని గాని, అతని పశువులను గాని, అతనికి చెందిన మరేదైనా వస్తువును గాని ఆశించవద్దు.
ఈ రెండు ఆజ్ఞలు పూర్తిగా యూదులకు మాత్రమే ఇవ్వబడ్డాయి; అయినప్పటికీ, అవి కొంతవరకు మనకు కూడా వర్తిస్తాయి. ఎందుకంటే, వారు వాటిని వ్యభిచారం లేదా దొంగతనానికి సంబంధించినవిగా అన్వయించుకోరు, ఎందుకంటే ఇవి పైన తగినంతగా నిషేధించబడ్డాయి. వారు బాహ్య క్రియను చేసినా లేదా చేయకపోయినా, ఆ ఆజ్ఞలన్నింటినీ పాటించామని కూడా వారు భావించారు. అందువల్ల, మన పొరుగువారి భార్యను లేదా ఆస్తులను పొందాలని కోరుకోవడం లేదా ఏ విధంగానైనా లక్ష్యంగా పెట్టుకోవడం పాపంగా పరిగణించబడి, నిషేధించబడాలనే ఉద్దేశ్యంతో దేవుడు ఈ రెండు ఆజ్ఞలను జతపరిచాడు; మరియు ప్రత్యేకంగా యూదుల పరిపాలనలో, ఇప్పుడున్నట్లుగా దాసులు మరియు దాసీలు తమకు ఇష్టమైనంత కాలం జీతానికి సేవ చేయడానికి స్వేచ్ఛగా లేరు, కానీ వారి శరీరం మరియు పశువులు, ఇతర ఆస్తుల వంటి వారికున్నదంతా వారి యజమాని ఆస్తిగా ఉండేది. అంతేకాకుండా, ప్రతి పురుషునికి తన భార్యకు విడాకుల పత్రం ఇచ్చి బహిరంగంగా ఆమెను విడిచిపెట్టి, మరొకరిని తీసుకునే అధికారం ఉండేది. అందువల్ల వారి మధ్య నిరంతరం ప్రమాదం పొంచి ఉండేది. ఎందుకంటే, ఒకరికి మరొకరి భార్యపై వ్యామోహం కలిగితే, అతను తన సొంత భార్యను తొలగించడానికి, అలాగే ఎదుటివారి భార్యను తన నుండి దూరం చేయడానికి ఏ కారణం చెప్పినా, హక్కు అనే నెపంతో ఆమెను దక్కించుకోవచ్చు. వారి దృష్టిలో అది పాపంగా గానీ, అవమానంగా గానీ పరిగణించబడలేదు; ఇప్పుడు ఒక యజమాని తన మగ పనివాడిని గానీ, ఆడ పనిమనిషిని గానీ పనిలోంచి తీసేసినా, లేదా మరే విధంగానైనా ఇతరుల పనివాళ్లను అతని నుండి తీసుకున్నా, అది ఎంతమాత్రం పాపంగా పరిగణించబడలేదు.
కాబట్టి (నేను చెప్పేదేమంటే) వారు ఈ ఆజ్ఞలను ఈ విధంగా సరిగానే వ్యాఖ్యానించారు (వాటి పరిధి కొంత విస్తృతమైనది మరియు ఉన్నతమైనది అయినప్పటికీ), ఎవడూ తన పొరుగువానికి హాని కలిగించే విధంగా, హక్కు ఉన్నట్లు నటిస్తూ గానీ లేదా మోసంతో గానీ, ఇతరులకు చెందిన వాటిని, అనగా వారి భార్య, సేవకులు, ఇల్లు మరియు ఆస్తి, భూమి, పచ్చిక బయళ్ళు, పశువులు వంటివాటిని పొందాలని తలపెట్టకూడదు లేదా ఉద్దేశించకూడదు. ఎందుకంటే, పైన ఏడవ ఆజ్ఞలో, ఒకడు హక్కుగా చేయలేని విధంగా ఇతరుల ఆస్తులను తన కోసం లాక్కోవడం లేదా తన పొరుగువానికి వాటిని ఇవ్వకుండా నిలిపివేయడం అనే దుర్గుణం నిషేధించబడింది. కానీ ఇక్కడ, మీరు లోక దృష్టిలో గౌరవప్రదంగా చేయగలిగినప్పటికీ, మీ పొరుగువాని నుండి దేనినైనా అన్యాక్రాంతం చేయడం కూడా నిషేధించబడింది; తద్వారా మీరు దానిని అన్యాయంగా పొందారని ఎవరూ మిమ్మల్ని నిందించలేరు లేదా ఆరోపించలేరు.
ఎందుకంటే మన స్వభావం రీత్యా, ఇతరులు తమకున్నంత కలిగి ఉండటాన్ని ఎవరూ కోరుకోరు, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ తమకు సాధ్యమైనంత సంపాదించుకుంటారు; ఇతరులు తమకు తోచినంత ఉత్తమంగా జీవించవచ్చు. అయినప్పటికీ మనం దైవభక్తి గలవారమని నటిస్తాము, మనల్ని మనం అత్యంత సుందరంగా అలంకరించుకోవడం ఎలాగో మనకు తెలుసు, కానీ మన దుర్మార్గాన్ని దాచిపెడతాము, చట్టాల నుండి ఉద్భవించినట్లుగా (ఇప్పుడు ప్రతిరోజూ అత్యంత చాకచక్యంగా రూపొందించబడుతున్నటువంటి) నేర్పుగల ఉపాయాలను మరియు మోసపూరిత కుతంత్రాలను ఆశ్రయిస్తాము మరియు కనిపెడతాము; అవును, మనం దానిని నిర్లక్ష్యంగా ప్రస్తావించడానికి కూడా సాహసిస్తాము, దాని గురించి గొప్పలు చెప్పుకుంటాము, మరియు దానిని దుర్మార్గం అని కాకుండా, చాకచక్యం మరియు జాగ్రత్త అని పిలవడానికి ఇష్టపడతాము. ఈ విషయంలో న్యాయవాదులు మరియు న్యాయశాస్త్రవేత్తలు సహాయపడతారు, వారు తమ వాదనకు అనుగుణంగా చట్టాన్ని వక్రీకరించి, సాగదీసి, న్యాయాన్ని లేదా తమ పొరుగువారి అవసరాన్ని లెక్కచేయకుండా, పదాలను నొక్కిచెప్పి వాటిని ఒక మాయోపాయంగా ఉపయోగిస్తారు. మరియు, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఈ విషయాలలో ఎవరు అత్యంత నిపుణులై, చాకచక్యంగా ఉంటారో, వారికే చట్టం నుండి ఎక్కువ సహాయం లభిస్తుంది, వారు స్వయంగా చెప్పినట్లుగా: విజిలాంటిబస్ ఇయురా సబ్వినియంట్ [అంటే, చట్టాలు జాగరూకులకే అనుకూలంగా ఉంటాయి].
తొమ్మిదవ మరియు పదవ ఆజ్ఞలు.
కాబట్టి ఈ చివరి ఆజ్ఞ, లోకం దృష్టిలో దుర్మార్గుల కోసం కాదు, కానీ కేవలం అత్యంత భక్తిపరులైన వారి కోసమే ఇవ్వబడింది. వారు ప్రశంసించబడాలని, నిజాయితీపరులు మరియు నీతిమంతులు అని పిలువబడాలని కోరుకుంటారు, ఎందుకంటే వారు మునుపటి ఆజ్ఞలను ఉల్లంఘించలేదు. ముఖ్యంగా యూదులు, మరియు ఇప్పటికీ అనేకమంది గొప్ప ప్రభువులు, పెద్దమనుషులు మరియు రాకుమారులు తాము అలాంటివారమని చెప్పుకున్నారు. ఎందుకంటే మిగిలిన సామాన్య ప్రజలు ఇంకా క్రింద, ఏడవ ఆజ్ఞ కిందకు వస్తారు; వారు తమ ఆస్తులను గౌరవంగా మరియు న్యాయంగా సంపాదించారా లేదా అనే దాని గురించి పెద్దగా పట్టించుకోరు.
ఇప్పుడు, ఇది చాలా తరచుగా కోర్టుకు వచ్చే కేసులలో జరుగుతుంది, ఇక్కడ మన పొరుగువారి నుండి ఏదైనా పొందాలనే మరియు వారి సొంత ఆస్తి నుండి వారిని బలవంతంగా బయటకు పంపాలనే ఉద్దేశ్యం ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, ప్రజలు ఒక పెద్ద వారసత్వం, స్థిరాస్తి మొదలైన వాటి గురించి గొడవపడి, వాదించుకున్నప్పుడు, చట్టం తమ పక్షాన ఉండాలనే విధంగా ప్రతిదానికీ అలంకరణలు చేసి, తమకు హక్కు ఉన్నట్లు కనిపించే దేనినైనా ఉపయోగించుకుంటారు. ఎవరూ ఫిర్యాదు చేయలేనంతగా లేదా దానిపై హక్కును కోరలేనంతగా ఆ ఆస్తిని తమ హక్కు పత్రంతో ఉంచుకుంటారు. అదే విధంగా, ఎవరైనా ఒక కోట, నగరం, డచీ లేదా మరేదైనా గొప్ప వస్తువును పొందాలని కోరుకుంటే, అతను తన బంధుత్వాల ద్వారా మరియు తనకు సాధ్యమైన అన్ని మార్గాల ద్వారా ఎంతగానో ఆర్థిక లావాదేవీలు జరుపుతాడు, చివరికి అది ఇతరుల నుండి న్యాయపరంగా లాక్కోబడుతుంది, మరియు అది అతనికి కేటాయించబడి, దస్తావేజు మరియు ముద్రతో ధృవీకరించబడి, రాచరిక హక్కుతో మరియు నిజాయితీగా సంపాదించబడినట్లు ప్రకటించబడుతుంది.
అదేవిధంగా సాధారణ వ్యాపారంలో కూడా, ఒక వ్యక్తి చాకచక్యంగా మరొకరి చేతిలో నుండి ఏదైనా వస్తువును జారవిడిచి, దానిని అతను జాగ్రత్తగా చూసుకోవలసిన పరిస్థితిని కల్పించినప్పుడు, లేదా తనకు లాభం, ప్రయోజనం చేకూరుతుందని భావించే విషయంలో అతడిని ఆశ్చర్యపరిచి మోసం చేసినప్పుడు, దానివల్ల ఆ వ్యక్తి, బహుశా ఆర్థిక ఇబ్బందుల వల్ల గానీ లేదా అప్పుల వల్ల గానీ, నష్టం లేకుండా దానిని తిరిగి పొందలేకపోయినప్పుడు లేదా విడిపించుకోలేకపోయినప్పుడు, మొదటి వ్యక్తి అందులో సగం లేదా అంతకంటే ఎక్కువ లాభం పొందుతాడు; అయినప్పటికీ దీనిని మోసంతో సంపాదించినదిగా గానీ లేదా దొంగిలించినదిగా గానీ పరిగణించకూడదు, కానీ నిజాయితీగా కొనుగోలు చేసినదిగా పరిగణించాలి.
ఇక్కడ వారు ఇలా అంటారు: ముందు వచ్చిన వారికే మొదటి ప్రాధాన్యత, ప్రతి ఒక్కరూ తమ స్వప్రయోజనాలను తామే చూసుకోవాలి, ఇతరులు తమకు దొరికినంత తీసుకోవచ్చు. మరి ఇంతటి ఆకర్షణీయమైన సాకులతో ఎన్నో వస్తువులను తమ వశం చేసుకోవడానికి గల అన్ని మార్గాల గురించి ఆలోచించేంత తెలివి ఎవరికి ఉంటుంది? లోకం దీనిని తప్పుగా పరిగణించదు [చట్టాల ద్వారా శిక్షించనూ లేదు], దీనివల్ల పొరుగువాడు నష్టపోతాడని, తనకు హాని కలగకుండా వదులుకోలేని దానిని త్యాగం చేయవలసి వస్తుందని కూడా గమనించదు. అయినప్పటికీ, తమకు ఇలా జరగాలని కోరుకునేవారు ఎవరూ లేరు; దీని నుండి అటువంటి పన్నాగాలు, సాకులు అసత్యమైనవని మనం సులభంగా గ్రహించవచ్చు.
ఈ విధంగా పూర్వం భార్యల విషయంలో కూడా చేసేవారు: ఒక వ్యక్తికి మరో స్త్రీపై మోజు కలిగితే, అతడు స్వయంగా గానీ లేదా ఇతరుల ద్వారా గానీ (అలా చేయడానికి అనేక మార్గాలు, ఉపాయాలు కనిపెట్టేవారు) ఆమె భర్తకు ఆమెపై అసంతృప్తి కలిగేలా చేసేవారు, లేదా ఆమె అతడిని ఎదిరించేలా చేసి, అతడు ఆమెను విడిచిపెట్టి మరొకరికి అప్పగించే విధంగా ప్రవర్తించేలా చేసేవారు. ధర్మశాస్త్రం క్రింద అటువంటి విషయాలు నిస్సందేహంగా ఎక్కువగా ప్రబలి ఉండేవి, అలాగే హేరోదు రాజు సువార్తలో మనం చదివినట్లుగా, అతను తన సోదరుడు బ్రతికి ఉండగానే అతని భార్యను తీసుకున్నాడు, అయినప్పటికీ తాను ఒక గౌరవనీయుడైన, భక్తిపరుడైన వ్యక్తిగా పరిగణించబడాలని కోరుకున్నాడు, దీనికి సెయింట్ మార్క్ కూడా సాక్ష్యమిచ్చాడు. కానీ అటువంటి ఉదాహరణ మన మధ్య జరగదని నేను నమ్ముతున్నాను, ఎందుకంటే క్రొత్త నిబంధనలో వివాహితులకు విడాకులు ఇవ్వడం నిషిద్ధం, అయితే ఒకరు చాకచక్యంగా మరొకరి నుండి ధనవంతురాలైన వధువును ఏదైనా ఉపాయంతో లాక్కున్న సందర్భంలో మినహాయింపు ఉంది. కానీ మన మధ్య ఇది అరుదైన విషయమేమీ కాదు, ఒకరు ఇతరుల దాసుని లేదా దాసిని దూరం చేసుకోవడం లేదా పొగడ్తలతో వారిని ప్రలోభపెట్టి తీసుకువెళ్లడం.
అటువంటి విషయాలు ఏ విధంగా జరిగినా, మనం తెలుసుకోవలసిన విషయం ఏమిటంటే, మీరు దానిని లోకం ముందు గౌరవప్రదంగా ఉంచుకోగలిగినప్పటికీ, మీ పొరుగువారికి చెందిన దేనినైనా వారికి దక్కకుండా చేసి, వారు ఆ నష్టాన్ని అనుభవించేలా చేసి, దానితో మీరు మీ దురాశను తీర్చుకోవాలని దేవుడు కోరుకోడు; ఎందుకంటే, మనం చెప్పినట్లుగా, అది ఎవరికీ తెలియకుండా చాటుగా చేసే ఒక రహస్యమైన మరియు కుయుక్తితో కూడిన మోసం.
మీరు ఎవరికీ ఏ అపకారం చేయనట్లుగా ప్రవర్తించినప్పటికీ, మీరు మీ పొరుగువానికే హాని చేశారు; దీనిని దొంగతనం, మోసం అని పిలవకపోయినా, పొరుగువాని ఆస్తిని ఆశించడం అంటారు. అంటే, దానిని స్వాధీనం చేసుకోవాలని ఆశించడం, అతని ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా దానిని అతని నుండి ప్రలోభపెట్టి లాక్కోవడం, మరియు దేవుడు అతనికి అనుగ్రహించిన దానిని అతను అనుభవించడాన్ని ఇష్టపడకపోవడం. న్యాయాధిపతి మరియు ప్రతి ఒక్కరూ దానిని మీ స్వాధీనంలోనే వదిలివేయవలసి ఉన్నప్పటికీ, దేవుడు మిమ్మల్ని అందులో వదిలిపెట్టడు; ఎందుకంటే ఆయన లోకపు మోసపూరిత హృదయాన్ని, దుష్టత్వాన్ని చూస్తాడు. మీరు దానికి ఒక వేలి వెడల్పు వదులుకున్నా, అది అదనంగా ఒక మూరను కూడా ఖచ్చితంగా తీసుకుంటుంది, చివరికి బహిరంగ అన్యాయం మరియు హింస దానిని అనుసరిస్తాయి.
అందువల్ల, ఈ ఆజ్ఞలను వాటి సాధారణ అర్థంలోనే కొనసాగనిస్తున్నాము. మొదటిగా, మన పొరుగువారికి హాని జరగాలని కోరుకోకూడదని, దానికి సహాయం చేయకూడదని, లేదా దానికి కారణం కాకూడదని ఆజ్ఞాపించబడింది. కానీ, వారికి ఉన్నదానిని సంతోషంగా కోరుకుని, దానిని వారికి వదిలివేయాలి. అంతేకాకుండా, మన పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలని మనం కోరుకుంటామో, అలాగే వారి ప్రయోజనానికి మరియు సేవకు ఉపయోగపడే దానిని వారికి అందించి, కాపాడాలి. ఈ విధంగా, ఈ ఆజ్ఞలు ప్రత్యేకంగా అసూయకు మరియు నీచమైన దురాశకు వ్యతిరేకంగా నిర్దేశించబడ్డాయి. మనం మన పొరుగువారికి హాని కలిగించే ప్రతిదానికీ మూలకారణాలను మరియు కారణాలను దేవుడు తొలగించాలని కోరుకుంటాడు, అందువల్ల ఆయన దానిని స్పష్టమైన మాటలలో వ్యక్తపరిచాడు: ‘నీవు ఆశించకూడదు’, మొదలైనవి. ఎందుకంటే ఆయన ప్రత్యేకంగా హృదయం పరిశుభ్రంగా ఉండాలని కోరుకుంటాడు, అయినప్పటికీ మనం ఇక్కడ జీవించినంత కాలం దానిని ఎప్పటికీ పొందలేము; కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞ, మిగిలిన అన్ని ఆజ్ఞల వలె, నిరంతరం మనల్ని నిందించేదిగా మరియు దేవుని దృష్టిలో మనం ఎంత భక్తిపరులమో చూపించేదిగా మిగిలిపోతుంది!
పది ఆజ్ఞల ముగింపు.
ఈ విధంగా మనకు పది ఆజ్ఞలు ఉన్నాయి. అవి మన సంపూర్ణ జీవితం దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉండాలంటే మనం ఏమి చేయాలో తెలియజేసే దైవిక సిద్ధాంతాల సంగ్రహం. మంచి కార్యం కావలసిన ప్రతిదీ ఉద్భవించి, ప్రవహించవలసిన నిజమైన ఊట మరియు మార్గం కూడా ఇదే. అందువల్ల, పది ఆజ్ఞల వెలుపల, లోక దృష్టిలో ఎంత గొప్పదైనా లేదా విలువైనదైనా ఏ కార్యం గానీ, వస్తువు గానీ దేవునికి మంచిదిగా లేదా ప్రీతికరమైనదిగా ఉండదు. ఇప్పుడు మన గొప్ప పరిశుద్ధులు తాము కనుగొని, స్థాపించిన తమ ఆధ్యాత్మిక సంఘాల గురించి, గొప్ప మరియు గంభీరమైన కార్యాల గురించి ఎలా గొప్పలు చెప్పుకోగలరో చూద్దాం. కానీ వారు మాత్రం, ఇవి చాలా అల్పమైనవని లేదా ఎప్పుడో సంపూర్ణంగా నెరవేరిపోయాయని భావిస్తూ వీటిని విడిచిపెడతారు.
నిజానికి నా అభిప్రాయం ప్రకారం, ఇక్కడ సౌమ్యత, సహనం, శత్రువుల పట్ల ప్రేమ, బ్రహ్మచర్యం, దయ మొదలైన సద్గుణాలను మరియు వాటి అంతరార్థాలను పాటించడానికే చాలా పని ఉంటుంది. కానీ అటువంటి పనులకు విలువ లేదు మరియు అవి లోకం దృష్టిలో ప్రదర్శనకు నోచుకోవు; ఎందుకంటే అవి ప్రత్యేకమైనవి, గర్వంతో కూడినవి మరియు నిర్దిష్ట సమయాలు, ప్రదేశాలు, ఆచారాలు, సంప్రదాయాలకు పరిమితమైనవి కావు. అవి ఒక పొరుగువాడు మరొక పొరుగువాని పట్ల ఆచరించగల సాధారణ, రోజువారీ గృహకార్యాలు; అందువల్ల అవి గొప్ప గౌరవాన్ని పొందవు.
కానీ ఇతర కార్యాలు ప్రజల కళ్ళు, చెవులు విశాలంగా తెరిపించేలా చేస్తాయి. మనుషులు తాము చేసే గొప్ప ప్రదర్శన, ఖర్చు, మరియు అద్భుతమైన కట్టడాలతో వాటిని అలంకరించి ఈ ప్రభావాన్ని మరింత పెంచుతారు, దానివల్ల ప్రతిదీ ప్రకాశిస్తూ, తళతళలాడుతూ ఉంటుంది. అక్కడ వారు ధూపం వేస్తారు, పాటలు పాడతారు, గంటలు మోగిస్తారు, కొవ్వొత్తులు, దీపాలు వెలిగిస్తారు, దానివల్ల మరేదీ కనబడదు, వినబడదు. ఎందుకంటే, ఒక మతగురువు బంగారు నేతతో అలంకరించిన వస్త్రం ధరించి అక్కడ నిలబడినప్పుడు, లేదా ఒక సామాన్య భక్తుడు రోజంతా చర్చిలో మోకాళ్లపై ఉన్నప్పుడు, అది ఎవరూ ఎంత పొగిడినా తక్కువే అయ్యే అత్యంత విలువైన పనిగా పరిగణించబడుతుంది. కానీ ఒక పేద అమ్మాయి ఒక చిన్న బిడ్డను చూసుకుంటూ, చెప్పినట్లు నమ్మకంగా చేసినప్పుడు, అది ఏమీ కాదని భావిస్తారు; లేకపోతే సన్యాసులు, సన్యాసినులు తమ ఆశ్రమాలలో ఇంకేం కోరుకుంటారు?
కానీ చూడండి, పది ఆజ్ఞలు బోధించేదానికంటే ఉన్నతమైన, శ్రేష్ఠమైన జీవితాన్ని, స్థితిని కల్పించుకోవడానికి సాహసించే ఆ నిరాశాపూరితమైన పరిశుద్ధుల అహంకారం ఎంత శాపగ్రస్తమైనది కాదా? (మేము చెప్పినట్లుగా) ఇది సామాన్య మానవునికి సాధారణ జీవితమని, కానీ తమది పరిశుద్ధులకు, పరిపూర్ణులకు మాత్రమేనని వారు నటిస్తున్నారు. మరియు ఆ దౌర్భాగ్యులైన గుడ్డివారు చూడలేనిదేమిటంటే, పది ఆజ్ఞలలో ఒక్కదానిని కూడా అది పాటించవలసిన రీతిలో పాటించే స్థాయికి ఏ మనిషి కూడా చేరుకోలేడు; కానీ (మనం వినబోతున్నట్లుగా) అపొస్తలుల విశ్వాస ప్రమాణం మరియు ప్రభువు ప్రార్థన రెండూ మనకు సహాయపడాలి; వాటి ద్వారానే ఆ [ఆజ్ఞలను పాటించే శక్తి మరియు బలం] నిరంతరం వెదకబడి, ప్రార్థించబడి, పొందబడుతుంది. అందువల్ల వారి గొప్పలన్నీ, నేను ఇలా గొప్పలు చెప్పుకొని చెప్పిన దానితో సమానం: నిశ్చయంగా, నా దగ్గర చెల్లించడానికి ఒక్క పైసా కూడా లేదు, కానీ నేను పది ఫ్లోరిన్లు చెల్లిస్తానని ధైర్యంగా హామీ ఇస్తున్నాను.
ఇంత లోతుగా పాతుకుపోయి, ఇప్పటికీ ప్రతిఒక్కరినీ అంటిపెట్టుకుని ఉన్న ఈ విచారకరమైన దుర్వినియోగం నుండి మనుషులు విముక్తి పొందాలని, మరియు భూలోకంలోని అన్ని వర్గాల వారు కేవలం ఇటువైపు మాత్రమే చూడటానికి, ఈ విషయాల గురించే శ్రద్ధ వహించడానికి అలవాటు పడాలని నేను ఇదంతా చెబుతున్నాను మరియు కోరుతున్నాను. ఎందుకంటే, వారు పది ఆజ్ఞలకు సమానమైన సిద్ధాంతాన్ని లేదా స్థితిని తీసుకురావడానికి చాలా కాలం పడుతుంది; ఎందుకంటే అవి ఎంత ఉన్నతమైనవంటే మానవ శక్తితో ఎవరూ వాటిని పొందలేరు; మరియు ఎవరైతే వాటిని పొందుతారో, వారు ప్రపంచంలోని సమస్త పవిత్రతకు అతీతమైన స్వర్గపు, దేవదూత వంటి పురుషులు. కేవలం ఆక్రమించుకోండి
పది ఆజ్ఞల ముగింపు. వాటితో మిమ్మల్ని మీరు నిమగ్నం చేసుకోండి, మరియు మీ శాయశక్తులా ప్రయత్నించండి, మీ శక్తి సామర్థ్యాలన్నింటినీ వినియోగించండి, అప్పుడు మీరు చేయుటకు ఎంతగానో పని కనుగొంటారు, దానివలన మీరు మరే ఇతర పనిని గానీ, పవిత్రతను గానీ వెదకరు లేదా గౌరవించరు.
సాధారణ క్రైస్తవ సిద్ధాంతంలోని మొదటి భాగానికి సంబంధించి, అవసరమైన వాటిని బోధించడానికి మరియు ప్రోత్సహించడానికి ఇది సరిపోతుంది. అయితే, ముగింపులో, పది ఆజ్ఞలను మనలో నింపుకొని ఆచరించడం నేర్చుకోవడానికి దేవుడు ఎలాంటి శ్రమను కోరుతున్నాడో మనం తెలుసుకోవడం కోసం, మొదటి ఆజ్ఞలో మనం ఇప్పటికే చర్చించిన, ఇక్కడకు సంబంధించిన వాక్యాన్ని మనం పునరుద్ఘాటించాలి:
నేను, నీ దేవుడనైన యెహోవాను, రోషముగల దేవుడను. నన్ను ద్వేషించువారి పితరుల దోషమును వారి మూడవ, నాలుగవ తరము వరకు వారి పిల్లల మీద విచారించువాడను. నన్ను ప్రేమించి నా ఆజ్ఞలను గైకొను వేలమందికి కరుణించువాడను.
పైన మనం విన్నట్లుగా, ఈ అనుబంధం ప్రధానంగా మొదటి ఆజ్ఞకు జోడించబడినప్పటికీ, అది అన్ని ఆజ్ఞల కొరకు ఏర్పరచబడిందని మనం కాదనలేము, ఎందుకంటే ఆ ఆజ్ఞలన్నీ దీనినే సూచిస్తాయి మరియు దీనికే నిర్దేశించబడతాయి. అందువల్ల, ఈ పది ఆజ్ఞలను పాటించడానికి మనల్ని ఏది ప్రేరేపిస్తుందో మరియు బలవంతం చేస్తుందో గ్రహించడం కోసం, దీనిని కూడా యువతకు అందించి, వారిలో నూరిపోయాలని, తద్వారా వారు దానిని నేర్చుకుని, గుర్తుంచుకోగలరని నేను చెప్పాను.
ఆజ్ఞలు. మరియు ఈ భాగం ప్రతిదానికి ప్రత్యేకంగా జోడించబడినట్లుగా పరిగణించబడాలి, తద్వారా అది వాటన్నిటిలో అంతర్లీనంగా ఉండి, వాటన్నిటినీ వ్యాపిస్తుంది.
ఇప్పుడు, ఈ మాటలలో (ముందు చెప్పినట్లుగా) మనలను భయపెట్టి, హెచ్చరించడానికి ఉద్దేశించిన ఒక కోపపూరితమైన బెదిరింపు మాట మరియు ఒక స్నేహపూర్వకమైన వాగ్దానం రెండూ ఇమిడి ఉన్నాయి; అంతేకాకుండా, ఆయన వాక్యాన్ని ఒక దైవిక నిబద్ధతగా స్వీకరించి, దానిని అత్యంత ఘనపరచేలా మనలను ప్రేరేపించి, ప్రోత్సహించడానికి కూడా ఇవి ఉద్దేశించబడ్డాయి, ఎందుకంటే
ఆయన దాని గురించి ఎంతగా శ్రద్ధ వహిస్తారో, మరియు దానిని ఎంత కఠినంగా అమలు చేస్తారో ఆయనే స్వయంగా ప్రకటిస్తున్నారు. అనగా, ఆయన ఆజ్ఞలను ధిక్కరించి, అతిక్రమించే వారందరినీ ఆయన భయంకరంగా, తీవ్రంగా శిక్షిస్తారు; మరియు మరలా, వాటిని ఎంతగానో గౌరవించి, సంతోషంగా వాటి ప్రకారం జీవించి, ఆచరించే వారికి ఆయన ఎంత గొప్పగా ప్రతిఫలమిస్తారో, ఆశీర్వదిస్తారో, మరియు సకల మేలు చేస్తారో కూడా ప్రకటిస్తున్నారు. అందువల్ల, మన పనులన్నీ కేవలం దేవుణ్ణి మాత్రమే భయభక్తులతో గౌరవించే హృదయం నుండి రావాలని ఆయన కోరుతున్నారు; అటువంటి భయం వలన, ఆయనకు కోపం రాకుండా ఉండేందుకు, ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధమైన ప్రతిదాన్నీ మనం విడిచిపెట్టాలి; మరోవైపు, కేవలం ఆయనపైనే నమ్మకం ఉంచి, ఆయనపై ఉన్న ప్రేమతో ఆయన కోరినవన్నీ చేయాలి, ఎందుకంటే ఆయన మనతో ఒక తండ్రిలా స్నేహపూర్వకంగా మాట్లాడతారు, మరియు మనకు సకల కృపను, ప్రతి మేలును అందిస్తారు.
మొదటి మరియు ప్రధానమైన ఆజ్ఞ యొక్క అర్థం మరియు నిజమైన వ్యాఖ్యానం కూడా ఇదే. దీని నుండే మిగిలినవన్నీ ప్రవహించి, ముందుకు సాగాలి. అందువల్ల, "నా ఎదుట నీకు ఇతర దేవుళ్లు ఉండకూడదు" అనే ఈ వాక్యం, దాని సరళమైన అర్థంలో, ఈ డిమాండ్ను తప్ప మరేమీ చెప్పదు: "నీవు నన్ను నీ ఏకైక నిజమైన దేవుడిగా భయపడాలి, ప్రేమించాలి మరియు నమ్మాలి." ఎందుకంటే, దేవుని పట్ల ఈ విధంగా మనసుపెట్టబడిన హృదయం ఎక్కడ ఉందో, అది ఈ ఆజ్ఞను మరియు మిగిలిన అన్ని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చినట్లే. మరోవైపు, స్వర్గంలో మరియు భూమిపై ఉన్న దేనికైనా భయపడి, ప్రేమించేవాడు దీనిని గానీ, మరేదానినీ గానీ పాటించడు. ఈ విధంగా, పవిత్ర గ్రంథాలన్నీ ప్రతిచోటా ఈ ఆజ్ఞను బోధించాయి మరియు నూరిపోశాయి, ఎల్లప్పుడూ ఈ రెండు విషయాలనే లక్ష్యంగా చేసుకున్నాయి: దైవభయం మరియు ఆయనపై నమ్మకం. మరియు ప్రత్యేకంగా ప్రవక్త దావీదు కీర్తనలంతటా, అతను చెప్పినట్లుగా [కీర్తన. 147,11]: "యెహోవాకు భయపడువారినిబట్టియు, ఆయన కనికరమందు నిరీక్షించువారినిబట్టియు ఆనందించును."
పది ఆజ్ఞల ముగింపు. ఆ ఆజ్ఞలు ఒకే వచనంలో వివరించబడ్డాయి, అది ఈ విధంగా చెప్పబడింది: అన్యదేవతలు లేనివారియందు యెహోవా సంతోషించును.
అందువల్ల మొదటి ఆజ్ఞ ఏమిటంటే ప్రకాశించడం మరియు దాని వైభవాన్ని మిగిలిన అన్నింటికీ అందించడం.
కాబట్టి, ఈ ప్రకటన ఒక దండలోని వలయంలా ఆజ్ఞలన్నిటినీ చివరను ఆరంభంతో కలుపుతూ, వాటన్నిటినీ కలిపి ఉంచుతూ, ఆజ్ఞలన్నిటిలోనూ వ్యాపించి ఉండేలా మీరు చేయాలి; అది నిరంతరం పునరావృతం చేయబడుతూ, మరువబడకుండా ఉండాలి; ఉదాహరణకు, రెండవ ఆజ్ఞలో వలె, మనం దేవునికి భయపడాలి మరియు శపించడం, అబద్ధం చెప్పడం, మోసం చేయడం, ఇంకా మనుషులను తప్పుదారి పట్టించే ఇతర పద్ధతులు లేదా దుర్మార్గం కోసం ఆయన నామాన్ని వ్యర్థంగా ఉపయోగించకూడదు; కానీ మొదటి ఆజ్ఞ ప్రకారం ప్రేమ మరియు నమ్మకం నుండి ఉద్భవించిన ప్రార్థన, స్తుతి మరియు కృతజ్ఞతలతో ఆయనను పిలవడం ద్వారా దానిని సక్రమంగా మరియు మంచిగా ఉపయోగించుకోవాలి.
అదే విధంగా, అటువంటి భయం, ప్రేమ మరియు నమ్మకం మనల్ని ఆయన వాక్యాన్ని తృణీకరించకుండా, సంతోషంగా దానిని నేర్చుకోవడానికి, వినడానికి, పవిత్రంగా భావించి గౌరవించేలా ప్రోత్సహించాలి.
ఈ విధంగా, మన పొరుగువారి పట్ల కూడా, తర్వాతి ఆజ్ఞలన్నిటి విషయంలో మనం అదే విధంగా ప్రవర్తించాలి. ప్రతిదీ మొదటి ఆజ్ఞను అనుసరించి జరగాలి. అదేమిటంటే, మనం తండ్రిని, తల్లిని, యజమానులను, మరియు అధికారంలో ఉన్నవారందరినీ గౌరవించాలి. వారి కోసం కాకుండా, దేవుని కోసం వారికి లోబడి, విధేయత చూపాలి. ఎందుకంటే, మీరు తండ్రిని గానీ తల్లిని గానీ చూసి భయపడకూడదు, వారి ప్రేమ వల్ల ఏదీ చేయకూడదు గానీ, చేయకుండా ఉండకూడదు గానీ. అయితే, దేవుడు మిమ్మల్ని ఏమి చేయమంటాడో, మరియు ఆయన మీ నుండి ఖచ్చితంగా ఏమి ఆశిస్తాడో దానిని మీరు పాటించాలి. మీరు దానిని చేయకపోతే, మీకు కోపముగల న్యాయాధిపతి ఉన్నాడు; అలా చేయని పక్షంలో, మీకు దయగల తండ్రి ఉన్నాడు.
మరలా, మీ పొరుగువానికి ఏ విధమైన హాని, గాయం, లేదా హింస చేయవద్దు; అతని శరీరం, భార్య, ఆస్తి, గౌరవం, లేదా హక్కుల విషయంలో ఏ విధంగానూ అతనిని అతిక్రమించవద్దు, ఎందుకంటే ఈ విషయాలన్నీ వారి ఆజ్ఞాపించబడినవి; అలా చేయడానికి మీకు అవకాశం మరియు కారణం ఉన్నప్పటికీ, మరియు ఎవరూ మిమ్మల్ని గద్దించకపోయినప్పటికీ మీరు అలా చేయకూడదు; కానీ మీరు దేవుని ప్రేమతో మరియు ఇతరులను సంతోషపెట్టాలనే ఉద్దేశ్యంతో, మీకు సాధ్యమైనంత మేరకు మరియు ఎక్కడైనా, అందరి పట్ల మేలు చేయాలి, వారికి సహాయం చేయాలి మరియు వారి ప్రయోజనాలను ప్రోత్సహించాలి.
ఆయన మీ ప్రతిదానికీ మీకు సమృద్ధిగా ప్రతిఫలం ఇస్తారనే నమ్మకంతో ఆయనను విశ్వసించండి. ఈ విధంగా, మొదటి ఆజ్ఞ మిగిలిన వాటన్నిటిలోకి ప్రవహించే ప్రధాన మూలం మరియు ఊట అని మీరు చూడవచ్చు; మరలా, అన్నీ దానికే తిరిగి వచ్చి దానిపైనే ఆధారపడి ఉంటాయి, తద్వారా ఆది అంతాలు ఒకదానికొకటి ముడిపడి ఉంటాయి.
యౌవనులకు ఈ విషయాన్ని ఎల్లప్పుడూ బోధించడం, వారిని హెచ్చరించడం మరియు వారికి గుర్తుచేయడం ప్రయోజనకరం మరియు అవసరం అని నేను చెబుతున్నాను. తద్వారా వారు పశువుల వలె దెబ్బలు మరియు బలవంతాలతో మాత్రమే కాకుండా, దేవుని భయభక్తులతో పెంచబడతారు. ఎందుకంటే, ఈ విషయాలు మానవ సంబంధమైన అల్పమైనవి కావు, అవి దైవిక ఆజ్ఞలు అని ఎవరైతే పరిగణించి, హృదయపూర్వకంగా గ్రహిస్తారో, వారు దానిని ఎప్పటికీ మరచిపోలేరు.
వాటిని అంత తీవ్రంగా నొక్కిచెప్పే, వాటిని ధిక్కరించేవారిపై కోపించి, శిక్షించే, మరియు మరోవైపు వాటిని పాటించేవారికి సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చే ఆ మహనీయుడు ఉన్నప్పుడు, దేవుని చిత్తాన్ని సంతోషంగా చేయడానికి ఒక సహజమైన ప్రేరణ మరియు కోరిక కలుగుతుంది. అందువల్ల, పాత నిబంధనలో పది ఆజ్ఞలను అన్ని గోడల మీద, మూలల మీద, అవును, వస్త్రాల మీద కూడా వ్రాయమని ఆజ్ఞాపించడం వ్యర్థం కాదు; యూదులు చేసినట్లుగా కేవలం ఈ స్థలాలలో వ్రాయించి ప్రదర్శన చేయడం కోసం కాదు, కానీ మన కళ్ళు నిరంతరం వాటిపై నిలిచి ఉండాలని, అవి ఎల్లప్పుడూ మన జ్ఞాపకంలో ఉండాలని, మరియు మనం
పది ఆజ్ఞల ముగింపు. మన క్రియలన్నిటిలోను, నడవడికలన్నిటిలోను వాటిని ఆచరించాలి; ప్రతి ఒక్కరూ తాము చూసే ప్రతిచోట, అవును, తాము నడిచే లేదా నిలబడే ప్రతిచోటా అవి వ్రాయబడి ఉన్నట్లుగా భావించి, అన్ని సందర్భాలలో, ప్రతి పనిలో మరియు లావాదేవీలో వాటిని తమ దైనందిన అభ్యాసంగా చేసుకోవాలి. ఈ విధంగా, మన సొంత ఇంట్లోనూ, బయట మన పొరుగువారితోనూ పది ఆజ్ఞలను ఆచరించడానికి తగినంత అవకాశం ఉంటుంది, దానికోసం ఎవరూ దూరం పరుగెత్తవలసిన అవసరం ఉండదు.
వీటి నుండి మరొకసారి స్పష్టమవుతున్నదేమిటంటే, ఈ పది ఆజ్ఞలు, వాటికి వేరుగా బోధించబడే మరియు ఆచరించబడే సమస్త హోదాలు, ఆజ్ఞలు మరియు క్రియల కన్నా ఎంత ఉన్నతంగా హెచ్చింపబడాలి మరియు ఘనపరచబడాలి. ఎందుకంటే ఇక్కడ మనం గర్వంగా ఇలా చెప్పుకోవచ్చు: జ్ఞానులు మరియు పరిశుద్ధులందరూ ముందుకు వచ్చి, తమకు సాధ్యమైతే, ఈ ఆజ్ఞల వంటి ఒక్క కార్యాన్నైనా చేయనివ్వండి. ఈ ఆజ్ఞలను దేవుడు ఎంతో తీవ్రంగా నొక్కి చెబుతున్నాడు, మరియు వాటిని తన మహాకోపంతో, శిక్షతో ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. అంతేకాకుండా, ఆయన మనపై సమస్త మేలులను, ఆశీర్వాదాలను కుమ్మరిస్తానని అద్భుతమైన వాగ్దానాలను కూడా జతచేస్తున్నాడు.
అందువల్ల, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా వారికి బోధించాలి, మరియు దేవుడు ఇచ్చిన అత్యున్నత నిధిగా వారిని అమూల్యమైనవారిగా, ప్రియమైనవారిగా ఎంచాలి.
రెండవ భాగం. విశ్వాస ప్రకటన గురించి.
ఇప్పటివరకు మనం క్రైస్తవ సిద్ధాంతంలోని మొదటి భాగాన్ని విన్నాము, దీనిలో దేవుడు మనచేత ఏమి చేయించాలనుకుంటున్నాడో లేదా ఏమి చేయకుండా వదిలివేయాలనుకుంటున్నాడో చూశాము. ఇప్పుడు, దాని తర్వాత సరిగ్గా విశ్వాస ప్రమాణం వస్తుంది, ఇది మనం దేవుని నుండి ఆశించవలసిన మరియు పొందవలసిన ప్రతిదాన్నీ మనకు తెలియజేస్తుంది, మరియు క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఆయనను సంపూర్ణంగా తెలుసుకోవడానికి మనకు బోధిస్తుంది. మరియు పది ఆజ్ఞల ప్రకారం మనం చేయవలసిన దానిని చేయడానికి ఇది మనకు సహాయపడటానికి ఉద్దేశించబడింది. ఎందుకంటే (పైన చెప్పినట్లుగా) అవి చాలా ఉన్నతంగా నిర్దేశించబడ్డాయి, వాటిని [పొందడానికి లేదా] పాటించడానికి మానవ సామర్థ్యం చాలా బలహీనమైనది. అందువల్ల, దానిని ఎలా పొందాలో, అటువంటి శక్తిని ఎక్కడ నుండి మరియు దేని ద్వారా సంపాదించాలో తెలుసుకోవడానికి, మునుపటి భాగం వలె ఈ భాగాన్ని కూడా నేర్చుకోవడం అవసరం. ఎందుకంటే పది ఆజ్ఞలను పాటించవలసిన విధంగా మన స్వంత శక్తులతో మనం పాటించగలిగితే, మనకు ఇంకేమీ అవసరం ఉండదు, విశ్వాస ప్రమాణం గానీ, ప్రభువు ప్రార్థన గానీ అవసరం లేదు. కానీ విశ్వాస ప్రమాణం యొక్క ఈ ప్రయోజనాన్ని మరియు ఆవశ్యకతను వివరించడానికి ముందు, సామాన్య బుద్ధి గలవారు మొదట విశ్వాస ప్రమాణాన్ని గ్రహించి, అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకుంటే సరిపోతుంది.
మొదటిగా, విశ్వాస ప్రమాణం ఇప్పటివరకు పన్నెండు ప్రకరణలుగా విభజించబడింది, అయినప్పటికీ, లేఖనాలలో వ్రాయబడిన మరియు విశ్వాస ప్రకరణకు చెందిన అన్ని విషయాలను స్పష్టంగా వివరించాల్సి వస్తే, ఇంకా చాలా ప్రకరణలు ఉంటాయి, మరియు వాటన్నిటినీ ఇంత తక్కువ మాటలలో స్పష్టంగా వ్యక్తపరచడం సాధ్యం కాదు. కానీ పిల్లలకు బోధించేటప్పుడు ఇది అత్యంత సులభంగా మరియు స్పష్టంగా అర్థమయ్యేలా, మనం విశ్వసించే ప్రతిదీ సంబంధం కలిగి ఉన్న దైవత్వంలోని ముగ్గురు వ్యక్తుల ప్రకారం, మొత్తం విశ్వాస ప్రమాణాన్ని మూడు ప్రధాన ప్రకరణలలో క్లుప్తంగా సంగ్రహిద్దాం. తద్వారా, తండ్రియైన దేవుని గురించిన మొదటి ప్రకరణ సృష్టిని, కుమారుని గురించిన రెండవ ప్రకరణ విమోచనను, మరియు పరిశుద్ధాత్మ గురించిన మూడవ ప్రకరణ పవిత్రీకరణను వివరిస్తాయి. విశ్వాస ప్రమాణాన్ని క్లుప్తంగా ఈ క్రింది మాటలలో సంగ్రహించినట్లుగా: నన్ను సృష్టించిన తండ్రియైన దేవునియందు నేను విశ్వసించుచున్నాను; నన్ను విమోచించిన కుమారుడైన దేవునియందు నేను విశ్వసించుచున్నాను; నన్ను పవిత్రపరిచే పరిశుద్ధాత్మయందు నేను విశ్వసించుచున్నాను.