ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
నాలుగవ ఆజ్ఞ. తాము దేవునికి విధేయత చూపవలసిన బాధ్యత క్రింద ఉన్నామని వారు పరిగణించాలి; మరియు అన్నిటికంటే మొట్టమొదటగా, వారు తమ పిల్లలు, సేవకులు, ప్రజలు మొదలైన వారి శారీరక అవసరాలను తీర్చడమే కాకుండా, అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, వారిని దేవునికి ఘనత మరియు స్తుతి కలిగేలా తీర్చిదిద్దడానికి తమ బాధ్యతను శ్రద్ధగా మరియు నమ్మకంగా నిర్వర్తించాలి. కాబట్టి ఇది మీ ఇష్టానికి మరియు నిరంకుశ సంకల్పానికి వదిలివేయబడిందని అనుకోవద్దు, కానీ ఇది దేవుని యొక్క కఠినమైన ఆజ్ఞ మరియు శాసనం అని, దీనికి మీరు ఆయనకు కూడా లెక్క చెప్పవలసి ఉంటుందని గుర్తుంచుకోండి.
కానీ ఇక్కడ మళ్ళీ ఒక విచారకరమైన పరిస్థితి తలెత్తుతుంది, అదేమిటంటే దీనిని ఎవరూ గమనించరు లేదా పట్టించుకోరు. దేవుడు మనకు పిల్లలను మన ఆనందం లేదా వినోదం కోసం ఇచ్చాడన్నట్టుగా, వారిని ఆవులాగా లేదా గాడిదలాగా కేవలం పని కోసం మాత్రమే వాడుకోవాలన్నట్టుగా, లేదా మన ప్రజలతో మన సుఖభోగాలను తీర్చుకోవడానికే ఇచ్చాడన్నట్టుగా, వారిని పట్టించుకోకుండా, వారు ఏమి నేర్చుకుంటున్నారో లేదా ఎలా జీవిస్తున్నారో అనే విషయం మనకు అనవసరం అన్నట్టుగా అందరూ బ్రతుకుతున్నారు; ఇది సర్వోన్నత ప్రభువు యొక్క ఆజ్ఞ అని, ఆయన దీనికి మనల్ని అత్యంత కఠినంగా నిలదీసి శిక్షిస్తాడని చూడటానికి ఎవరూ ఇష్టపడటం లేదు; యువత గురించి ఇంత తీవ్రంగా శ్రద్ధ వహించాల్సిన అవసరం ఉందని కూడా ఎవరూ గ్రహించడం లేదు. ఎందుకంటే, పౌర మరియు మత పరిపాలన రెండింటికీ శ్రేష్ఠమైన మరియు సమర్థులైన వ్యక్తులు మనకు కావాలంటే, మన పిల్లలు దేవునికి మరియు ప్రపంచానికి సేవ చేసేలా వారికి బోధించడంలో మరియు విద్యాబుద్ధులు నేర్పడంలో మనం ఎంత శ్రద్ధ, సమయం లేదా ఖర్చుకైనా వెనుకాడకూడదు, మరియు మనం వారి కోసం డబ్బు మరియు ఆస్తులను ఎలా కూడబెట్టాలా అని మాత్రమే ఆలోచించకూడదు. ఎందుకంటే దేవుడు మన సహాయం లేకుండానే వారిని పోషించి ధనవంతులను చేయగలడు, ఆయన ప్రతిరోజూ చేస్తున్నట్లే. కానీ ఈ ప్రయోజనం కోసం
ఆయన మనకు పిల్లలను ఇచ్చి, వారిని తన చిత్తానుసారంగా పెంచి, పరిపాలించాలని ఆజ్ఞాపించాడు; లేకపోతే ఆయనకు తండ్రి, తల్లి అవసరం ఉండదు. కాబట్టి ప్రతి ఒక్కరూ తెలుసుకోవలసినదేమనగా, దైవిక అనుగ్రహాన్ని కోల్పోయే ప్రమాదం ఉన్నప్పటికీ, తమ పిల్లలను అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా దైవభయం మరియు జ్ఞానంతో పెంచడం వారి కర్తవ్యం. వారికి ప్రతిభ ఉంటే, ఏ అవసరానికైనా ఉపయోగపడేలా వారికి ఏదైనా విద్యను, అధ్యయనాన్ని అందించాలి [వారికి ఉన్నతమైన విద్యను బోధించి, శిక్షణ ఇవ్వాలి, తద్వారా పరిపాలనలో మరియు అవసరమైన ఏ విషయంలోనైనా ప్రజలు వారి సహాయాన్ని పొందగలుగుతారు].
అలా చేసినట్లయితే, దేవుడు మనలను సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించి, భూమిని, ప్రజలను అభివృద్ధి చేయగల పురుషులను, అలాగే సుశిక్షితులైన పౌరులను, పతివ్రతులైన గృహిణులను తయారుచేయడానికి మనకు కృపను అనుగ్రహిస్తాడు. వీరు తరువాత దైవభక్తిగల పిల్లలను, సేవకులను పెంచుతారు. ఇప్పుడు ఆలోచించండి, మీరు నిర్లక్ష్యంగా ఉండి, మీ బిడ్డను ప్రయోజనకరంగా, భక్తితో పెంచడంలో విఫలమైతే, మీరు ఎంత ఘోరమైన హాని చేస్తున్నారో. మీరు ఇతరత్రా భక్తిపరులు, పవిత్రులు అయినప్పటికీ, మీపై సమస్త పాపాన్ని, దైవకోపాన్ని ఎలా తెచ్చుకుంటున్నారో, తద్వారా మీ సొంత పిల్లల ద్వారా నరకాన్ని ఎలా సంపాదించుకుంటున్నారో. దీనిని నిర్లక్ష్యం చేసినందువల్ల, దేవుడు లోకాన్ని ఎంత భయంకరంగా శిక్షిస్తున్నాడంటే, క్రమశిక్షణ, ప్రభుత్వం, శాంతి అనేవి ఏవీ లేవు. దీని గురించి మనమందరం ఫిర్యాదు చేస్తాము, కానీ అది మన తప్పేనని గ్రహించము; ఎందుకంటే మనం వారిని పెంచిన తీరు వల్ల, చెడిపోయిన, అవిధేయులైన పిల్లలను, ప్రజలను పొందాము. ఇది చాలును ఉపదేశమా; ఎందుకంటే దీనిని సుదీర్ఘంగా వివరించడం మరో సమయానికి సంబంధించిన విషయం.