సామాన్యులకు భారము పడకుండా ఒక పునాది వేయడానికి విశ్వాస ప్రమాణం గురించి ఇది చాలును గాక, తద్వారా వారు దాని సారాంశాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, వారు తదనంతరం మరింత నేర్చుకోవడానికి స్వయంగా కృషి చేయగలరు, మరియు లేఖనాలలో వారు నేర్చుకున్న ప్రతిదానిని ఈ భాగాలకు అన్వయించుకొని, మరింత గొప్ప అవగాహనలో నిరంతరం వృద్ధి చెంది, అభివృద్ధి చెందగలరు. ఎందుకంటే మనం ఇక్కడ జీవించినంత కాలం, దీనిని ప్రకటించడానికి మరియు నేర్చుకోవడానికి మనకు ప్రతిరోజూ చేయవలసిన పని పుష్కలంగా ఉంటుంది.
మూడవ భాగం. ప్రార్థన గురించి.
మనం ఏమి చేయాలో మరియు విశ్వసించాలో, ఉత్తమమైన మరియు సంతోషకరమైన జీవితం దేనిలో ఇమిడి ఉందో ఇప్పుడు విన్నాము. ఇప్పుడు మూడవ భాగం వస్తుంది, మనం ఎలా ప్రార్థించాలో. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి విశ్వసించడం ప్రారంభించినప్పటికీ, ఏ మనిషి కూడా పది ఆజ్ఞలను సంపూర్ణంగా పాటించలేని స్థితిలో మనం ఉన్నాము. మరియు అపవాది తన సర్వశక్తితో, లోకముతోను మరియు మన సొంత శరీరముతోను కలిసి మన ప్రయత్నాలను ఎదిరిస్తున్నాడు కాబట్టి, మనం నిరంతరం దేవుని చెవిని ఆశ్రయించి, ఆయనను పిలిచి, ఆయనకు ప్రార్థించడం కంటే మరేదీ అంత అవసరం కాదు. ఆయన మనలో విశ్వాసాన్ని మరియు పది ఆజ్ఞల నెరవేర్పును అనుగ్రహించి, కాపాడి, వృద్ధి చేయాలని, మరియు ఆ విషయంలో మన మార్గానికి అడ్డుగా ఉండి మనల్ని వ్యతిరేకించే ప్రతిదాన్నీ తొలగించాలని మనం ప్రార్థించాలి. అయితే, ఏమి మరియు ఎలా ప్రార్థించాలో మనం తెలుసుకోవడం కోసం, మన ప్రభువైన క్రీస్తు స్వయంగా మనకు ఆ విధానాన్ని మరియు మాటలను బోధించారు, మనం చూడబోతున్నట్లుగా.
అయితే, ప్రభువు ప్రార్థనను భాగం భాగం గా వివరించడానికి ముందు, క్రీస్తు మరియు అపొస్తలులు చేసినట్లే, ప్రజలను ప్రార్థన వైపు ప్రోత్సహించడం మరియు ప్రేరేపించడం అత్యంత అవసరం. మరియు మొదటి విషయం ఏమిటంటే, దేవుని ఆజ్ఞ కారణంగా ప్రార్థించడం మన కర్తవ్యం అని తెలుసుకోవడం. ఎందుకంటే రెండవ ఆజ్ఞలో మనం ఇలా విన్నాము: "నీ దేవుడైన యెహోవా నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరింపకూడదు", దాని ప్రకారం మనం ఆ పవిత్ర నామాన్ని స్తుతించాలి, ప్రతి అవసరంలో దానిని స్మరించాలి, లేదా ప్రార్థించాలి.
ఎందుకంటే దేవుని నామాన్ని స్మరించడం అంటే ప్రార్థించడం తప్ప మరేమీ కాదు. అందువల్ల, వేరే దేవుడు ఉండకూడదని, చంపకూడదని, దొంగతనం చేయకూడదని మొదలైన మిగతా ఆజ్ఞలన్నిటిలాగే ప్రార్థన కూడా ఖచ్చితంగా, శ్రద్ధగా ఆజ్ఞాపించబడింది. అటువంటి భ్రమలో కొట్టుమిట్టాడుతూ, "నేనెందుకు ప్రార్థించాలి?" అని అడిగే సామాన్యుల వలె, ప్రార్థించినా ప్రార్థించకపోయినా ఒకటే అని ఎవరూ అనుకోకూడదు. ఎవరికి తెలుసు...
దేవుడు నా ప్రార్థనను ఆలకిస్తాడా? నేను ప్రార్థించకపోతే, వేరొకరు ప్రార్థిస్తారు. అందువల్ల వారు ఎన్నడూ ప్రార్థించని అలవాటు చేసుకుని, మేము అసత్యమైన మరియు కపటమైన ప్రార్థనలను తిరస్కరిస్తాము కాబట్టి, ప్రార్థన చేయవలసిన విధి గానీ, అవసరం గానీ లేదని మేము బోధించినట్లుగా ఒక సాకును కల్పిస్తారు.
అయితే ఇది నిజమే, ఇప్పటివరకు సంఘాలలో ప్రజలు అర్థం పర్థం లేకుండా వాగుతూ, కేకలు వేస్తూ చేసిన ప్రార్థనలు నిజమైన ప్రార్థనలు కావు. ఎందుకంటే అటువంటి బాహ్య విషయాలను సరిగ్గా పాటించినప్పుడు, అవి చిన్నపిల్లలకు, విద్యార్థులకు మరియు సామాన్యులకు ఒక మంచి అభ్యాసంగా ఉండవచ్చు, మరియు వాటిని పాడటం లేదా చదవడం అని పిలవవచ్చు, కానీ నిజానికి అవి ప్రార్థనలు కావు. కానీ, రెండవ ఆజ్ఞ బోధించినట్లుగా, ప్రార్థన అంటే ప్రతి అవసరంలో దేవుణ్ణి వేడుకోవడం. ఆయన మన నుండి దీనినే ఆశిస్తున్నాడు, మరియు దీనిని మన ఇష్టానికి వదిలిపెట్టలేదు. అయితే మనం రక్షించబడాలంటే ప్రార్థించడం మన కర్తవ్యం మరియు బాధ్యత.
క్రైస్తవులమైన మనకు, మన తల్లిదండ్రులకు మరియు ప్రభుత్వానికి విధేయత చూపడం ఎంతగానో విధి మరియు బాధ్యత; ఎందుకంటే వారిని స్మరించుకోవడం మరియు ప్రార్థించడం ద్వారా దేవుని నామం ఘనపరచబడి, ప్రయోజనకరంగా ఉపయోగించబడుతుంది.
అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా మీరు ఈ విషయాన్ని గమనించాలి, తద్వారా మనలను ప్రార్థన నుండి దూరం చేసి, నిరోధించే ఆలోచనలను మీరు అణచివేసి, తిప్పికొట్టగలరు. ఎందుకంటే, ఒక కుమారుడు తన తండ్రితో, "నా విధేయత వలన ప్రయోజనం ఏమిటి? నేను వెళ్లి నాకు చేతనైనది చేస్తాను; రెండూ ఒకటే" అని చెప్పడం ఎలాగైతే వ్యర్థమో; కానీ 'నీవు దానిని తప్పక చేయాలి' అనే ఆజ్ఞ ఉన్నట్లే, ఇక్కడ కూడా దానిని చేయడం గానీ, చేయకుండా వదిలివేయడం గానీ నా ఇష్టానికి వదిలివేయబడలేదు; దేవుని ఉగ్రతకు, అసంతృప్తికి గురయ్యే ప్రమాదం ఉన్నప్పటికీ ప్రార్థన తప్పక చేయబడాలి.
కాబట్టి, అన్నింటికంటే ముందుగా దీనిని అర్థం చేసుకుని, గమనించాలి. తద్వారా, మనం ప్రార్థించకపోతే అది పెద్ద పర్యవసానం కాదన్నట్లుగా లేదా అది ఒక ఆజ్ఞ అన్నట్లుగా మనల్ని ప్రార్థన చేయకుండా ఆపి, నిరోధించే ఆలోచనలను మనం అణచివేసి, తిప్పికొట్టగలుగుతాము.
ప్రభువు ప్రార్థన మనకంటే ఎక్కువ పవిత్రులుగాను, దేవుని దృష్టిలో ఎక్కువ అనుగ్రహం పొందినవారిగాను ఉంటుంది; నిజానికి, మానవ హృదయం స్వభావరీత్యా ఎంత నిరాశతో ఉంటుందంటే, అది ఎల్లప్పుడూ దేవుని నుండి పారిపోతుంది మరియు మనం పాపులం కాబట్టి, ఆయన మన ప్రార్థనను కోరుకోవడం లేదని భావిస్తుంది, ఎందుకంటే మనం ఆయన ఉగ్రత తప్ప మరేమీ సంపాదించుకోలేదు. అటువంటి ఆలోచనలకు వ్యతిరేకంగా (నేను చెబుతున్నాను) మనం ఈ ఆజ్ఞను పాటించి దేవుని వైపు తిరగాలి, తద్వారా అటువంటి అవిధేయత ద్వారా మనం ఆయన కోపాన్ని మరింత రేకెత్తించకుండా ఉంటాము. ఎందుకంటే ఈ ఆజ్ఞ ద్వారా ఆయన మనకు స్పష్టంగా తెలియజేస్తున్నదేమిటంటే, మనం పాపులమైనప్పటికీ ఆయన మనలను తన నుండి త్రోసివేయడు లేదా తరిమివేయడు, బదులుగా మనలను తన వైపుకు ఆకర్షిస్తాడు, తద్వారా మనం ఆయన ముందు మనల్ని మనం తగ్గించుకొని, మన ఈ దుస్థితి గురించి విలపించి, కృప మరియు సహాయం కోసం ప్రార్థించగలము. అందువల్ల, తమ పాపం నిమిత్తం దెబ్బలు తిన్నవారి మీద కూడా ఆయన కోపంగా ఉన్నాడని మనం లేఖనాలలో చదువుతాము, ఎందుకంటే వారు ఆయన వైపు తిరగలేదు మరియు తమ ప్రార్థనల ద్వారా ఆయన ఉగ్రతను శాంతపరచుకొని ఆయన కృపను వెదకలేదు.
ఇప్పుడు, ప్రార్థించమని ఇంత గంభీరంగా ఆజ్ఞాపించబడింది కాబట్టి, ఎవరూ తమ ప్రార్థనను ఏ విధంగానూ తృణీకరించకూడదని, దానికి గొప్ప విలువనివ్వాలని, మరియు ఎల్లప్పుడూ ఇతర ఆజ్ఞల నుండి ఉదాహరణను వెతకాలని మీరు నిర్ధారణకు వచ్చి ఆలోచించాలి. ఒక బిడ్డ తన తండ్రికి, తల్లికి విధేయత చూపడాన్ని ఏ విధంగానూ తృణీకరించకూడదు, కానీ ఎల్లప్పుడూ ఇలా ఆలోచించాలి: ఈ పని విధేయతతో కూడిన పని, మరియు నేను చేసేది దేవుని విధేయత మరియు ఆజ్ఞలో నడవాలనే ఉద్దేశ్యంతో మాత్రమే చేస్తున్నాను. దానిపై నేను స్థిరంగా నిలబడగలను, మరియు దానిని నా యోగ్యతను బట్టి కాకుండా, ఆజ్ఞను బట్టి గొప్ప విషయంగా భావించగలను. కాబట్టి ఇక్కడ కూడా, మనం దేనికోసం మరియు దేని కోసం ప్రార్థిస్తామో, అది దేవునిచే కోరబడినదని మరియు ఆయనకు విధేయతతో చేయబడినదని భావించి, ఈ విధంగా ధ్యానించాలి: నా కారణంగా అది శూన్యం; కానీ దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు కాబట్టి అది సార్థకం అవుతుంది. అందువల్ల ప్రతి ఒక్కరూ, ప్రార్థనలో ఏమి చెప్పవలసి ఉన్నప్పటికీ, ఈ ఆజ్ఞకు విధేయతతో ఎల్లప్పుడూ దేవుని సన్నిధికి రావాలి.
కాబట్టి, ప్రతి ఒక్కరూ దీనిని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించి, మా ప్రార్థనను ఏమాత్రం తృణీకరించవద్దని మేము ప్రార్థిస్తున్నాము మరియు గట్టిగా కోరుతున్నాము. ఎందుకంటే, ఇప్పటివరకు సైతాను పేరిట ఈ విషయాలను ఎవరూ పట్టించుకోరని బోధించబడింది; దేవుడు వింటాడో లేదో అన్నది పక్కన పెడితే, ఆ పని పూర్తి చేస్తే చాలని మనుష్యులు భావించారు. కానీ అది ప్రార్థనను ఒక ప్రమాదం మీద పందెం కాయడం, మరియు దానిని ఒక సాహసంగా సణుగుతూ చేయడం వంటిది, అందువల్ల అది నశించిపోయే ప్రార్థన. ఎందుకంటే, మనం ఇలాంటి ఆలోచనలు మనల్ని తప్పుదారి పట్టించి, నిరుత్సాహపరచడానికి అనుమతిస్తాము: నేను పరిశుద్ధుడను కాను, తగినంత యోగ్యుడను కాను; నేను గనుక పరిశుద్ధ పేతురు లేదా పరిశుద్ధ పౌలు వలె దైవభక్తి గలవాడనై, పరిశుద్ధుడనై ఉంటే, అప్పుడు నేను ప్రార్థించేవాడిని. కానీ అటువంటి ఆలోచనలను దూరంగా ఉంచండి, ఎందుకంటే పరిశుద్ధ పౌలుకు వర్తించిన అదే ఆజ్ఞ నాకు కూడా వర్తిస్తుంది; మరియు రెండవ ఆజ్ఞ ఆయన కొరకు ఇవ్వబడినంతగానే నా కొరకు కూడా ఇవ్వబడింది, కాబట్టి ఆయన తనకంటే శ్రేష్ఠమైన లేదా పరిశుద్ధమైన ఆజ్ఞను గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకోలేడు.
కాబట్టి మీరు ఇలా చెప్పాలి: పౌలు గారి ప్రార్థన, లేదా అతి పరిశుద్ధులైన పరిశుద్ధుల ప్రార్థనల వలెనే నా ప్రార్థన కూడా అమూల్యమైనది, పవిత్రమైనది, మరియు దేవునికి ప్రీతికరమైనది. దానికి కారణం ఇదే: ఎందుకంటే, ఆజ్ఞను బట్టి కాకుండా, వ్యక్తిగతంగా అతడు మరింత పరిశుద్ధుడని నేను సంతోషంగా అంగీకరిస్తాను; ఎందుకంటే దేవుడు ప్రార్థనను వ్యక్తిని బట్టి కాక, తన వాక్యాన్ని మరియు దానికి విధేయతను బట్టి పరిగణిస్తాడు. పరిశుద్ధులందరూ ఏ ఆజ్ఞపై తమ ప్రార్థనను ఆధారపరుస్తారో, నేను కూడా అదే ఆజ్ఞపై నా ప్రార్థనను ఆధారపరుస్తాను. అంతేకాక, వారందరూ దేనికోసమైతే ప్రార్థిస్తున్నారో, ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థిస్తూనే ఉన్నారో, దానికోసమే నేను కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను; దానికి తోడు, ఆ గొప్ప పరిశుద్ధులకు ఎంత అవసరమో, నాకు కూడా అంతే అవసరం ఉంది, అవును, వారి కంటే కూడా ఎక్కువ అవసరం ఉంది.
ప్రభువు ప్రార్థన: మనం పాపులమైనా, పరిశుద్ధులమైనా, యోగ్యులమైనా, అయోగ్యులమైనా, మన వ్యక్తిత్వంతో సంబంధం లేకుండా, మన ప్రార్థనలన్నీ దేవునికి విధేయతపై ఆధారపడి ఉండాలి అనేది మొదటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం. మరియు దేవుడు దానిని పరిహాసంగా భావించడని, కానీ కోపించి, ఇతర అవిధేయతలన్నింటినీ శిక్షించినట్లే ప్రార్థించని వారందరినీ శిక్షిస్తాడని మనం తెలుసుకోవాలి; ఆ తర్వాత, ఆయన మన ప్రార్థనలు వ్యర్థం కాకుండా లేదా వృధా కాకుండా చూసుకుంటాడు. ఎందుకంటే, ఆయన మీ ప్రార్థనకు జవాబు ఇవ్వాలనుకోకపోతే, మిమ్మల్ని ప్రార్థించమని ఆజ్ఞాపించి, దానికి ఇంత కఠినమైన ఆజ్ఞను జతచేయడు.
రెండవదిగా, మనం ప్రార్థించడానికి మరింతగా ప్రేరేపించబడాలి, ఎందుకంటే దేవుడు ఒక వాగ్దానాన్ని కూడా జతచేసి, మనం ప్రార్థించినప్పుడు అది మనకు తప్పకుండా జరుగుతుందని ప్రకటించాడు.
కీర్తనలు 50: 15: మీకు శ్రమ కలిగినప్పుడు నన్ను ప్రార్థించుము; నేను నిన్ను విడిపించెదను. మరియు మత్తయి సువార్త 7: 7 లో క్రీస్తు ఇలా అన్నారు: అడుగుడి, మీకు అనుగ్రహించబడును. అడుగు ప్రతివాడును పొందును. ఇటువంటి వాగ్దానాలు మన హృదయాలను సంతోషంతో, ఆనందంతో ప్రార్థించడానికి తప్పకుండా ప్రోత్సహించి, ప్రేరేపించాలి. ఎందుకంటే, మన ప్రార్థన ఆయనకు హృదయపూర్వకంగా ప్రీతికరమైనదని, అంతేకాక అది తప్పకుండా ఆలకించబడి, నెరవేర్చబడుతుందని ఆయన తన వాక్యముతోనే సాక్ష్యమిస్తున్నారు. అందువల్ల మనం దానిని తృణీకరించకుండా, తేలికగా తీసుకోకుండా, ఒక సాహసంగా ప్రార్థించవచ్చు.
దీనిని మీరు ఆయనకు ఎత్తి చూపి ఇలా చెప్పవచ్చు: ప్రియమైన తండ్రీ, ఇదిగో నేను నా స్వంత ఉద్దేశ్యంతో గానీ, నా స్వంత యోగ్యతతో గానీ ప్రార్థించడం లేదు, కానీ విఫలం కాని లేదా నన్ను మోసగించలేని నీ ఆజ్ఞ మరియు వాగ్దానం ప్రకారం ప్రార్థిస్తున్నాను. కాబట్టి, ఈ వాగ్దానాన్ని నమ్మనివాడు, దేవుణ్ణి అత్యంత అవమానపరిచి, అబద్ధాలతో నిందించే వ్యక్తిగా ఆయనకు కోపం తెప్పిస్తున్నాడని మరలా తెలుసుకోవాలి.
ఇది కాకుండా, మనం ప్రార్థన చేయడానికి ప్రేరేపించబడాలి మరియు ఆకర్షించబడాలి, ఎందుకంటే ఈ ఆజ్ఞ మరియు వాగ్దానానికి అదనంగా, దేవుడు మనకంటే ముందే ప్రార్థన చేస్తాడు, మరియు మన కోసం ప్రార్థన యొక్క మాటలను, రూపాన్ని ఆయనే సమకూర్చి, మనం ఎలా మరియు ఏమి ప్రార్థించాలో మన పెదవులపై ఉంచుతాడు. తద్వారా మన శ్రమలలో ఆయన మనపై ఎంత హృదయపూర్వకంగా జాలిపడతాడో మనం చూడగలుగుతాము, మరియు అటువంటి ప్రార్థన ఆయనకు ప్రీతికరమైనదని, దానికి తప్పకుండా జవాబు ఇవ్వబడుతుందని మనం ఎన్నడూ సందేహించకూడదు; మనం స్వయంగా రచించుకునే ఇతర ప్రార్థనలన్నింటికంటే ఈ [ప్రభువు ప్రార్థన] నిజంగా గొప్ప ప్రయోజనం కలిగి ఉంది. ఎందుకంటే ఇతర ప్రార్థనలలో మనస్సాక్షి ఎల్లప్పుడూ సందేహించి ఇలా అంటుంది: నేను ప్రార్థించాను, కానీ అది ఆయనకు ఎంతవరకు ప్రీతికరమో, లేదా నేను సరైన నిష్పత్తిని, రూపాన్ని ఎంచుకున్నానో లేదో ఎవరికి తెలుసు? అందువల్ల, మనం ప్రతిరోజూ ప్రార్థించే ప్రభువు ప్రార్థన కంటే శ్రేష్ఠమైన ప్రార్థన భూమిపై మరొకటి లేదు, ఎందుకంటే దేవుడు దానిని వినడానికి ఇష్టపడతాడనే అద్భుతమైన సాక్ష్యం దానికి ఉంది, దీనిని మనం ప్రపంచంలోని సంపదలన్నిటి కోసం కూడా వదులుకోకూడదు.
ఈ కారణంగానే, మనలను ఎడతెరిపి లేకుండా ప్రార్థించేలా పురికొల్పే వేదనను మనం చూసి, పరిగణించాలని కూడా నిర్దేశించబడింది. ఎందుకంటే, ప్రార్థించాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరికీ, తాను కోరుకునే దానిని సమర్పించడానికి, తెలియజేయడానికి మరియు పేరు పెట్టడానికి ఏదైనా ఉండాలి; లేకపోతే, దానిని ప్రార్థన అని పిలవలేము.
అందువల్ల, పిశాచాల వలె రేయింబవళ్లు అరుస్తూ, గర్జిస్తూ ఉండే సన్యాసుల, యాజకుల ప్రార్థనలను మేము సరిగానే తిరస్కరించాము; కానీ వారిలో ఎవరూ వెంట్రుకవాసి అయినా దేనికోసమైనా ప్రార్థించాలని తలంచరు. ఒకవేళ మనం సంఘాలన్నిటినీ, మతగురువులందరితో కలిపి సమావేశపరిస్తే, వారు ప్రభువు ప్రార్థన అనే ద్రాక్షారసంలోని ఒక్క చుక్క కోసం కూడా హృదయపూర్వకంగా ఎన్నడూ ప్రార్థించలేదని ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. ఎందుకంటే వారిలో ఎవరూ దేవునికి విధేయతతో, ఆయన వాగ్దానంపై విశ్వాసంతో ప్రార్థించాలని ఎన్నడూ సంకల్పించలేదు; అలాగే ఏ ఒక్కరూ ఏ కష్టాన్నీ లెక్కచేయలేదు, కానీ (తమ శక్తికొలది చేసిన తర్వాత) వారు దేవుని నుండి ఏమీ తీసుకోవడానికి ఇష్టపడక, కేవలం ఆయనకు ఏదైనా ఇవ్వాలని కోరుకుంటూ, ఒక మంచి పని చేసి దాని ద్వారా దేవునికి ప్రతిఫలం చెల్లించాలనే ఆలోచనకు మించి మరేమీ ఆలోచించలేదు.
కానీ నిజమైన ప్రార్థన ఉండాలంటే, అందులో తీవ్రమైన నిబద్ధత ఉండాలి. మనుషులు తమ బాధను అనుభవించాలి; అలాంటి బాధ వారిని పట్టి పీడించి, మొరపెట్టేలా ప్రేరేపించినప్పుడు, ప్రార్థన సహజంగానే జరుగుతుంది, అది జరగాల్సిన విధంగానే జరుగుతుంది. దానికి ఎలా సిద్ధపడాలో, సరైన భక్తిని ఎలా పొందాలో మనుషులకు ఎటువంటి బోధన అవసరం ఉండదు. కానీ మనకు, ప్రతి ఒక్కరికీ సంబంధించి మనల్ని ఎక్కువగా కలవరపెట్టవలసిన బాధ, ప్రభువు ప్రార్థనలో సమృద్ధిగా వివరించబడినట్లు మీరు కనుగొంటారు. అందువల్ల, మనం ప్రార్థనలో నిర్లక్ష్యం వహించకుండా ఉండేందుకు, దానిని ధ్యానించి, హృదయానికి హత్తుకునేలా అది మనకు గుర్తుచేయడానికి కూడా ఉపయోగపడుతుంది. ఎందుకంటే మనందరికీ కావలసినవి చాలా ఉన్నాయి, కానీ మనం దానిని అనుభవించకపోవడం, చూడకపోవడమే గొప్ప లోటు. అందువల్ల, దేవుడు కూడా మీరు అటువంటి అవసరాలు, కోరికల గురించి విలపించాలని, వేడుకోవాలని కోరుతున్నాడు; ఆయనకు అవి తెలియక కాదు, కానీ మీ హృదయాన్ని మరింత బలమైన, గొప్ప కోరికల వైపు పురికొల్పడానికి, మీరు అధికాన్ని స్వీకరించడానికి మీ వస్త్రాన్ని విశాలంగా తెరవడానికి.
అందువల్ల, మనలో ప్రతి ఒక్కరూ తమ యవ్వనం నుండే ప్రతిరోజూ తమ అవసరాలన్నిటి కోసం ప్రార్థించడం అలవాటు చేసుకోవాలి. తమకు గానీ, తాము నివసించే ఇతర ప్రజలకు గానీ, బోధకులు, ప్రభుత్వం, పొరుగువారు, ఇంటి పనివారు వంటి వారికి సంబంధించిన ఏదైనా విషయం తమ ప్రయోజనాలకు భంగం కలిగిందని అనిపించినప్పుడల్లా ఆయన ప్రార్థించాలి.
(మేము చెప్పినట్లుగా) దేవుని ఆజ్ఞను, వాగ్దానాన్ని ఆయనకు గుర్తుచేయాలి, ఎందుకంటే ఆయన వాటిని తృణీకరించడాన్ని సహించడని మనకు తెలుసు. నేను ఈ మాట ఎందుకంటున్నానంటే, ఈ విషయాలు ప్రజలకు మరోసారి స్పష్టంగా తెలియజేయబడాలని నేను కోరుకుంటున్నాను, తద్వారా వారు నిజాయితీగా ప్రార్థించడం నేర్చుకుంటారు; చల్లగా, ఉదాసీనంగా ప్రవర్తించకుండా ఉంటారు, అలా చేయడం ద్వారా వారు రోజురోజుకూ ప్రార్థనకు మరింత అనర్హులవుతారు; అపవాది కోరుకునేది, మరియు దాని కోసమే అతను తన సర్వశక్తులతో పనిచేస్తాడు. ఎందుకంటే ప్రార్థన సరిగ్గా ఆచరించనప్పుడు అది తనకు ఎంత నష్టం, హాని చేస్తుందో అతనికి బాగా తెలుసు. అందువల్ల మనం తెలుసుకోవలసినది ఏమిటంటే, మన ఆశ్రయం మరియు రక్షణ అంతా కేవలం ప్రార్థనలోనే ఉంది. ఎందుకంటే అపవాదిని, అతని శక్తిని, మనకు వ్యతిరేకంగా నిలబడే అతని అనుచరులను ఎదుర్కోవడానికి మనం చాలా బలహీనులం, మరియు వారు మనల్ని తమ పాదాల క్రింద సులభంగా నలిపివేయగలరు. అందువల్ల, అపవాదిని ఎదిరించడానికి క్రైస్తవులు ఏ ఆయుధాలతో సన్నద్ధులై ఉండాలో మనం ఆలోచించి, వాటిని ధరించాలి. ఇంతవరకు ఇంతటి గొప్ప కార్యాలను సాధించి, మన శత్రువుల ఆలోచనలను, ఉద్దేశాలను, హత్యలను, మరియు అల్లర్లను అరికట్టి, అణచివేసింది మరేమిటని మీరు అనుకుంటున్నారు? తద్వారా సైతాను మనలను, సువార్తతో పాటు, నలిపివేయాలని తలపెట్టాడు. కొద్దిమంది దైవభక్తిగల మనుషుల ప్రార్థన మన పక్షాన ఇనుప గోడలా అడ్డుగా నిలవడం తప్ప మరేమిటి ఈ కార్యాన్ని సాధించిందని మీరు అనుకుంటున్నారు? లేకపోతే వారు దీనికి పూర్తి భిన్నమైన విషాదాన్ని చూసి ఉండేవారు, అదేమిటంటే, సైతాను అందరినీ ఎలా నాశనం చేయాలనుకున్నాడో.
జర్మనీ తన సొంత రక్తంలోనే ఉంది. కానీ ఇప్పుడు వారు దానిని ధైర్యంగా ఎగతాళి చేసి, అపహాస్యం చేయవచ్చు, అయినప్పటికీ, మనం శ్రద్ధగా సహించి, ఏమరపాటు చెందకుండా ఉంటే, కేవలం ప్రార్థన ద్వారానే మనం వారికి మరియు సైతానుకు కూడా దీటుగా నిలబడతాము. ఎందుకంటే దైవభక్తిగల క్రైస్తవుడు ప్రార్థించినప్పుడల్లా:
ప్రియమైన తండ్రీ, నీ చిత్తమే నెరవేరును గాక, దేవుడు పైనుండి పలికి ఇలా అంటున్నాడు: అవును, ప్రియమైన బిడ్డా, సైతాను మరియు ఈ లోకమంతటినీ ఎదిరించినప్పటికీ, అలాగే జరుగుతుంది.
ప్రభువు ప్రార్థన. మనుష్యులు అన్నిటికంటే ముందుగా ప్రార్థనను గొప్పదిగా, అమూల్యమైనదిగా ఎంచడం నేర్చుకోవాలని, మరియు వదరుడుకు, దేనికోసమో ప్రార్థించడానికీ మధ్య ఉన్న సరైన భేదాన్ని గ్రహించాలని ఇది ఒక ఉపదేశంగా చెప్పబడును. ఎందుకంటే మనము ప్రార్థనను ఏ మాత్రం తిరస్కరించము, కానీ క్రీస్తు స్వయంగా దీర్ఘ ప్రసంగాలను తిరస్కరించి, నిషేధించినట్లే, కేవలం నిష్ప్రయోజనమైన అరుపులను, సణుగుడును మాత్రమే తిరస్కరిస్తాము. ఇప్పుడు మనము ప్రభువు ప్రార్థన గురించి అత్యంత క్లుప్తంగా మరియు స్పష్టంగా చర్చిద్దాం. దీనిలో, మనకు నిరంతరం సంబంధించిన ప్రతి అవసరం, మరియు మన జీవితాంతం దానిని ప్రార్థిస్తూనే ఉండేలా మనల్ని ప్రేరేపించేంత గొప్పదైన ప్రతి అంశం, వరుసగా ఏడు ప్రకరణాలలో లేదా విన్నపాలలో ఇమిడి ఉంది.
నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడును గాక.
నిజానికి, ఇది కొంత అస్పష్టంగా ఉంది, మరియు మంచి జర్మన్ భాషలో వ్యక్తపరచబడలేదు. ఎందుకంటే మన మాతృభాషలో మనం ఇలా అంటాము: పరలోక తండ్రీ, నీ నామం అన్ని విధాలా పరిశుద్ధంగా ఉండేలా సహాయం చేయుము. కానీ ఆయన నామం పరిశుద్ధంగా ఉండాలని ప్రార్థించడంలో అర్థం ఏమిటి? అది ఇప్పటికే పరిశుద్ధమైనది కాదా? జవాబు: అవును, అది దాని స్వభావంలో ఎల్లప్పుడూ పరిశుద్ధమైనదే, కానీ మనం ఉపయోగించే విధానంలో అది పరిశుద్ధమైనది కాదు. ఎందుకంటే మనం క్రైస్తవులమై బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు దేవుని నామం మనకు ఇవ్వబడింది, తద్వారా మనం దేవుని పిల్లలమని పిలువబడతాము మరియు సంస్కారాలను పొందుతాము. వాటి ద్వారా ఆయన మనలను తనలో విలీనం చేసుకుంటాడు.
దేవునివి మన ఉపయోగం కోసం ఉండాలి.
ఇప్పుడు మనము అత్యంత శ్రద్ధ వహించవలసిన గొప్ప అవసరం ఇక్కడ ఉంది, అదేమిటంటే, ఈ నామం దానికి తగిన గౌరవాన్ని పొందాలి, మనకున్న గొప్ప నిధిగా మరియు పవిత్ర స్థలంగా పరిశుద్ధమైనదిగా మరియు ఉన్నతమైనదిగా పరిగణించబడాలి; మరియు దైవభక్తిగల పిల్లలుగా మనము ప్రార్థించాలి, ఇప్పటికే పరలోకంలో పరిశుద్ధంగా ఉన్న దేవుని నామం, భూమి మీద మరియు ప్రపంచమంతటా మనతో కూడా పరిశుద్ధంగా ఉండి, నిలిచియుండాలి.
అయితే అది మన మధ్య ఎలా పవిత్రమవుతుంది? సాధ్యమైనంత స్పష్టంగా సమాధానం చెప్పాలంటే: మన బోధ మరియు జీవితం రెండూ దైవికంగా మరియు క్రైస్తవంగా ఉన్నప్పుడు. ఎందుకంటే ఈ ప్రార్థనలో మనం దేవుణ్ణి మన అని పిలుస్తాము.
తండ్రీ, ఆయన మన నుండి అవమానం కాకుండా ఘనత, స్తుతి పొందేలా, మనం ఎల్లప్పుడూ దైవభక్తిగల పిల్లలుగా ప్రవర్తించడం మన కర్తవ్యం.
ఇప్పుడు దేవుని నామం మన ద్వారా మాటల ద్వారా గానీ, క్రియల ద్వారా గానీ అపవిత్రపరచబడుతుంది. (ఎందుకంటే మనం భూమి మీద చేసేది ఏదైనా మాటల రూపంలో గానీ, క్రియల రూపంలో గానీ, ప్రసంగం రూపంలో గానీ, లేదా చర్య రూపంలో గానీ ఉండాలి.) మొదటిగా, మనుష్యులు దేవుని నామమున అసత్యమైన, మోసకరమైన విషయాలను బోధించినప్పుడు, ఉపదేశించినప్పుడు, మరియు మాట్లాడినప్పుడు ఆయన నామం అబద్ధాన్ని అలంకరించడానికి, దానికి ఒక మార్కెట్ను కనుగొనడానికి ఉపయోగపడేలా చేసినప్పుడు అది అపవిత్రపరచబడుతుంది. నిజానికి, దైవ నామానికి జరిగే అతి పెద్ద అపవిత్రత మరియు అవమానం ఇదే. అంతేకాకుండా, మనుష్యులు ప్రమాణాలు చేయడం, శపించడం, మాయలు చేయడం మొదలైన వాటి ద్వారా, తమ సిగ్గును కప్పిపుచ్చుకోవడానికి పవిత్ర నామాన్ని ఒక ముసుగుగా చేసుకుని ఘోరంగా దుర్వినియోగం చేసినప్పుడు కూడా ఇది జరుగుతుంది. రెండవదిగా, క్రైస్తవులని మరియు దేవుని ప్రజలని పిలువబడేవారు వ్యభిచారులుగా, త్రాగుబోతులుగా, పిసినారులుగా, అసూయపరులుగా, మరియు కొండెగాళ్లుగా ఉన్నప్పుడు, బహిరంగంగా దుష్టమైన జీవితం మరియు క్రియల ద్వారా కూడా ఇది జరుగుతుంది. ఇక్కడ కూడా మన కారణంగా దేవుని నామం అవమానానికి గురై అపవిత్రపరచబడాలి. మాటలలోను, చేతలలోను తనను ఎదిరించే చెడ్డ, వక్రబుద్ధి గల కుమారుడు ఉండటం కన్న తండ్రికి అవమానకరం, దానివల్ల అతను నిందలు, అపవాదును అనుభవిస్తాడు. అలాగే, ఆయన నామమున పిలువబడి, ఆయన నుండి సకల సమస్త సంపదలను పొందిన మనము, దైవభక్తిగల మరియు పరలోకసంబంధమైన పిల్లలవలె కాక వేరే విధంగా బోధించినా, మాట్లాడినా, జీవించినా అది దేవునికి అవమానాన్ని తెస్తుంది. దానివల్ల జనం మనలను గూర్చి, మనము దేవుని పిల్లలం కాదు, అపవాది పిల్లలం అని అంటారు.
కాబట్టి, ఈ విన్నపంలో మనం రెండవ ఆజ్ఞలో దేవుడు కోరిన దాని కోసమే ప్రార్థిస్తున్నామని మీరు గమనించవచ్చు; అదేమిటంటే, ప్రమాణం చేయడానికి, శపించడానికి, అబద్ధం చెప్పడానికి, మోసం చేయడానికి మొదలైన వాటికి ఆయన నామాన్ని వ్యర్థంగా ఉపయోగించకుండా, దేవుని స్తుతికి, ఘనతకు ప్రయోజనకరంగా వినియోగించాలి. ఎందుకంటే, దేవుని నామాన్ని ఏ విధమైన దుర్మార్గానికైనా ఉపయోగించేవాడు ఈ పవిత్ర నామాన్ని అపవిత్రం చేసి, పాడుచేస్తాడు. పూర్వకాలంలో, ఒక చర్చిలో హత్య లేదా మరేదైనా నేరం జరిగినప్పుడు, లేదా ఒక పవిత్ర పేటిక లేదా అవశేషం అపవిత్రపరచబడినప్పుడు, ఆ చర్చి కూడా అపవిత్రమైనదిగా పరిగణించబడినట్లే; ఎందుకంటే అవి స్వతహాగా పవిత్రమైనవే అయినా, వాటి ఉపయోగంలో అపవిత్రమైనవిగా మారాయి. కాబట్టి, కేవలం భాషను అర్థం చేసుకుంటే ఈ విషయం సులభంగా, స్పష్టంగా ఉంటుంది; అదేమిటంటే, పవిత్రపరచడం అనేది మన వాడుకలో మాట మరియు చేతలలో స్తుతించడం, ఘనపరచడం, మరియు గౌరవించడం లాంటిదే.
ఇప్పుడు, ఇక్కడ, అటువంటి ప్రార్థన ఎంత గొప్ప అవసరమో తెలుసుకోండి. ఎందుకంటే, ఈ లోకం మత శాఖలతోను, అబద్ధ బోధకులతోను నిండిపోయిందని మనం చూస్తున్నాము. వీరందరూ తమ దయ్యపు బోధలకు ముసుగుగాను, కపటంగాను పవిత్ర నామాన్ని ధరిస్తున్నారు. కాబట్టి, మనం తప్పకుండా ఎడతెరిపి లేకుండా ప్రార్థించాలి. అలాగే, అబద్ధంగా బోధించేవారికి, నమ్మేవారికి, మరియు బిషప్లు, నిరంకుశులు, మత ఛాందసులు మొదలైన వారి వలె మన సువార్తను, స్వచ్ఛమైన బోధను వ్యతిరేకించి, హింసించి, అణచివేయాలని చూసే వారందరికీ వ్యతిరేకంగా దేవుణ్ణి మొరపెట్టి, ఆయనను వేడుకోవాలి.
అదేవిధంగా, దేవుని వాక్యం మనము పొందునప్పటికీ, దానినిబట్టి కృతజ్ఞత చూపక, దాని చొప్పున జీవించుటకు తగినట్లు జీవించని మన విషయంలో కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది. ఇప్పుడు మీరు దీనినిబట్టి మీ హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థిస్తే, అది దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉంటుందని మీరు నిశ్చయించుకోవచ్చు; ఎందుకంటే, ఆయన ఘనత, స్తుతి వాటన్నిటికంటే హెచ్చింపబడుట, మరియు ఆయన వాక్యము దాని స్వచ్ఛతతో బోధించబడి, అమూల్యమైనదిగాను, ప్రియమైనదిగాను ఎంచబడుట కంటే ఆయనకు ప్రియమైనది మరొకటి లేదు.
దేవుని ఘనత మరియు నామాన్ని గూర్చి మొదటి విన్నపంలో మనం ప్రార్థించినట్లుగా, లోకం దాని అబద్ధాలను, దుష్టత్వాన్ని దానితో అలంకరించుకోకుండా ఆయన నివారించి, బోధనలోను, జీవితంలోను దానిని ఉన్నతమైనదిగాను, పవిత్రమైనదిగాను పరిగణించేలా చేయాలని, తద్వారా ఆయన మనలో స్తుతించబడి ఘనపరచబడాలని కోరినట్లే, ఇక్కడ కూడా ఆయన రాజ్యం వచ్చుగాక అని మనం ప్రార్థిస్తున్నాము. అయితే దేవుని నామం స్వతహాగా పవిత్రమైనది అయినందున, అది మన మధ్య పవిత్రంగా ఉండాలని మనం ప్రార్థించినట్లే, ఆయన రాజ్యం కూడా మన ప్రార్థన లేకుండానే స్వతహాగా వస్తుంది, అయినప్పటికీ అది మన వద్దకు రావాలని, అనగా మన మధ్య మరియు మనతో వర్ధిల్లాలని మనం ప్రార్థిస్తున్నాము, తద్వారా ఆయన నామం పవిత్రపరచబడి, ఆయన రాజ్యం వర్ధిల్లే వారిలో మనం కూడా ఒక భాగంగా ఉంటాము.
అయితే దేవుని రాజ్యం అంటే ఏమిటి? జవాబు: విశ్వాస ప్రమాణంలో మనం నేర్చుకున్నదానికంటే మరేమీ కాదు, అదేమిటంటే, అపవాది శక్తి నుండి మనలను విమోచించి విడిపించడానికి, మనలను తన దగ్గరకు తీసుకురావడానికి, మరియు పాపమరణము, దుష్టమనస్సులకు వ్యతిరేకంగా నీతి, జీవము మరియు రక్షణగల రాజుగా మనలను పరిపాలించడానికి దేవుడు తన కుమారుడైన మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ఈ లోకంలోకి పంపాడు. ఈ ప్రయోజనం కోసమే ఆయన తన పరిశుద్ధాత్మను కూడా అనుగ్రహించాడు, ఆయన తన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా ఈ విషయాలను మనకు స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
వాక్యము, మరియు ఆయన శక్తి ద్వారా విశ్వాసములో మనలను ప్రకాశింపజేసి బలపరచుటకు.
కాబట్టి, మొట్టమొదటగా మేము ప్రార్థించేదేమంటే, ఇది మా విషయంలో ఫలింపజేయాలని, మరియు దేవుని పరిశుద్ధ వాక్యము ద్వారాను, క్రైస్తవ జీవితము ద్వారాను ఆయన నామము స్తుతించబడాలని, తద్వారా దీనిని అంగీకరించిన మనము దానిలో నిలిచియుండి ప్రతిదినము వృద్ధిపొందాలని, మరియు ఇది ఇతర ప్రజలలో ఆమోదాన్ని, అనుసరణను పొంది ప్రపంచమంతటా శక్తితో వ్యాపించాలని, తద్వారా అనేకులు కృపారాజ్యములోనికి ప్రవేశించి, పరిశుద్ధాత్మచే నడిపించబడి విమోచనలో పాలుపొందాలని, ఈ విధంగా ఇప్పుడు ప్రారంభమైన ఆ ఒక్క రాజ్యంలో మనమందరం కలిసి ఎల్లకాలం నిలిచియుండాలని.
ఎందుకంటే మన వద్దకు దేవుని రాజ్యం రెండు విధాలుగా వస్తుంది; మొదటిది, ఈ కాలంలో వాక్యం మరియు విశ్వాసం ద్వారా; మరియు రెండవది, నిత్యత్వంలో నిరంతరం ప్రత్యక్షత ద్వారా. ఇప్పుడు మేము ఈ రెండు విషయాల కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము, అది ఇంకా దానిలో లేనివారికి, మరియు దానిని పొందిన మాకు ప్రతిదిన వృద్ధి ద్వారా, మరియు తరువాత నిత్యజీవంలో లభించునట్లు. ఇదంతా చెప్పేది ఇదే: ప్రియమైన తండ్రీ, మేము ప్రార్థిస్తున్నాము, మొదట నీ వాక్యాన్ని మాకు దయచేయండి, తద్వారా సువార్త ప్రపంచమంతటా సరిగ్గా ప్రకటించబడుతుంది; మరియు రెండవది, అది విశ్వాసంతో స్వీకరించబడి, మాలో పనిచేసి జీవించునట్లు చేయండి, తద్వారా వాక్యం మరియు పరిశుద్ధాత్మ శక్తి ద్వారా నీ రాజ్యం మా మధ్య ప్రబలుతుంది, మరియు అపవాది రాజ్యం అణచివేయబడుతుంది, అతనికి మాపై ఎలాంటి హక్కు లేదా అధికారం ఉండదు, చివరికి అది పూర్తిగా నాశనం చేయబడుతుంది, మరియు పాపం, మరణం మరియు పాతాళం నిర్మూలించబడతాయి, తద్వారా మేము పరిపూర్ణ నీతి మరియు ఆశీర్వాదంతో నిరంతరం జీవిస్తాము.
దీని నుండి మీరు గ్రహించేదేమిటంటే, మనం ఇక్కడ ఒక రొట్టె ముక్క కోసమో లేదా తాత్కాలికమైన, నశించిపోయే వస్తువు కోసమో ప్రార్థించడం లేదు, కానీ నిత్యమైన, అమూల్యమైన నిధి కోసం మరియు దేవుడు స్వయంగా కలిగియున్న సమస్తం కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము; దానికోసం ప్రార్థించమని ఆయనే మనకు ఆజ్ఞాపించి ఉండకపోతే, ఏ మానవ హృదయం కూడా దానిని కోరుకోవాలని ఆలోచించలేనంత గొప్పది అది. కానీ ఆయన దేవుడు కాబట్టి, ఎవరూ గ్రహించలేనంత అధికంగా మరియు సమృద్ధిగా ఇచ్చే గౌరవాన్ని కూడా ఆయన పొందుతాడు, -- అది ఎంతగా ప్రవహించి పొంగిపొర్లుతుందో, అంతగా ఇస్తూనే ఉండే ఒక నిత్యమైన, తరగని ఊట వలె, -- మనం ఆయనను గొప్ప మరియు విస్తృతమైన వాటిని అడగాలని ఆయన మన నుండి తీవ్రంగా కోరుకుంటాడు, మరియు మనం విశ్వాసంతో అడగక, ప్రార్థించక పోతే మరలా కోపగించుకుంటాడు.
ఏలయనగా, అత్యంత ధనవంతుడైన, శక్తిమంతుడైన చక్రవర్తి ఒక పేద బిచ్చగాడిని తనకు కావలసింది ఏదైనా అడగమని ఆజ్ఞాపించి, గొప్ప రాజ లాంఛనాలతో బహుమతులు ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పుడు, ఒక అవివేకి కేవలం ఒక గిన్నెడు గంజి కోసం మాత్రమే భిక్షమిస్తే, అతడు తన చక్రవర్తి ఆజ్ఞను ఒక పరిహాసంగా, ఆటగా భావించిన ఒక మోసగాడిగా, నీచుడిగా పరిగణించబడతాడు; అతడు చక్రవర్తి సన్నిధికి రావడానికి కూడా అర్హుడు కాడు. అదేవిధంగా, మనం ఎవరికైతే దేవుని ముందు అలా ప్రవర్తిస్తే, అది దేవునికి గొప్ప అవమానం మరియు అపకీర్తి అవుతుంది.
ఆయన వర్ణనాతీతమైన ఎన్నో సంపదలను సమర్పిస్తాడు, వాగ్దానం చేస్తాడు, కానీ వాటినే తృణీకరిస్తాడు, లేదా వాటిని స్వీకరించే ధైర్యం అతనికి ఉండదు, కానీ ఒక ముద్ద అన్నం కోసం ప్రార్థించడానికి కూడా సాహసించడు.