అధ్యాయం 26 / 40 · భాగం 1 / 2

మెథడిస్టుల కోసం"; అలసిపోయే రోజులు; వైట్‌ఫీల్డ్

ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

అధ్యాయం 13. స్కాట్లాండ్‌లో మళ్ళీ వెస్లీ; మెథడిస్టుల సంపద; 'మెథడిస్టులకు చట్టం లేదు';… అధ్యాయం 13. స్కాట్లాండ్‌లో మళ్ళీ వెస్లీ; మెథడిస్టుల సంపద; "మెథడిస్టులకు చట్టం లేదు"; అలసటతో కూడిన రోజులు; వైట్‌ఫీల్డ్

వెస్లీ మళ్ళీ అబెర్డీన్‌లో 1763. సోమవారం, మే 16.--సాధారణంగా కన్నా ఒక నెల ఆలస్యంగా బయలుదేరడం వలన, మరింత వేగంగా వెళ్లడం అవసరమని నేను భావించాను; అందుకని నేను తపాలా బగ్గీలను తీసుకుని, ఆ విధంగా బుధవారం, 18వ తేదీన సులభంగా న్యూకాజిల్ చేరుకున్నాను. అక్కడి నుండి నేను తీరికగా ప్రయాణం కొనసాగించి, శనివారం, 21వ తేదీన ఎడిన్‌బర్గ్‌కు వచ్చాను. మరుసటి రోజు మిస్టర్ వైట్‌ఫీల్డ్‌తో కొంత సమయం గడిపే సంతృప్తి నాకు కలిగింది. మానవమాత్రులుగా చెప్పాలంటే, ఆయన బాగా అలసిపోయి ఉన్నారు; కానీ స్వర్గంలోనూ, భూమిలోనూ సర్వశక్తిమంతుడైన ఆయనతో మనం వ్యవహరించాలి.

సోమవారం, 23.--నేను ఫోర్ఫార్‌కు ప్రయాణించి, మంగళవారం, 24న అబెర్డీన్‌కు వెళ్లాను.

బుధవారం, 25.--నేను ఇక్కడి పరిస్థితుల గురించి విచారించాను. నిశ్చయంగా ఇంతటి ఆదరణ కలిగిన ద్వారం ఇంతకు ముందెన్నడూ లేదు. అబెర్డీన్‌కు చెందిన నలుగురు మంత్రులు, ప్రక్క పట్టణపు మంత్రి, మరియు ఓల్డ్ అబెర్డీన్‌కు చెందిన ముగ్గురు మంత్రులు, ఇప్పటివరకు మాకు ఎలాంటి అయిష్టం లేనట్లుగా, పైగా మా రాకను ఆకాంక్షిస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తోంది.

ప్రభువు నామమున మీకు శుభం కలుగుగాక. పట్టణ ప్రజలలో చాలామంది ఇప్పటికీ మా క్షేమాన్ని కోరుకుంటున్నట్లున్నారు, అందువల్ల ఎలాంటి బహిరంగ వ్యతిరేకత లేదు. ఓహ్, ఇంతటి ఎండను భరించగలగాలంటే ఒక బోధకునికి ఎంతటి స్ఫూర్తి ఉండాలి!

మధ్యాహ్నం సుమారుగా నేను, పట్టణానికి దగ్గరలో పేద పిల్లల కోసం కట్టిన గోర్డన్ ఆసుపత్రికి వెళ్లాను. అది అత్యంత అందమైన భవనం మరియు (అసాధారణమైన విషయం ఏమిటంటే) చాలా శుభ్రంగా ఉంచుతారు. తోటలు ఆహ్లాదకరంగా, చక్కగా తీర్చిదిద్ది, అత్యంత మంచి స్థితిలో ఉన్నాయి; కానీ దానిని స్థాపించిన ఆ ముసలి బ్రహ్మచారి, ఏ స్త్రీ కూడా అక్కడ ఉండకూడదని స్పష్టంగా నిబంధన పెట్టాడు.

సాయంత్రం ఏడు గంటలకు, వాతావరణం ఆహ్లాదకరంగా ఉండటంతో, నేను కాలేజ్ క్లోజ్‌లో జనసమూహానికి "మార్గములలో నిలుచుండి, చూచుకొని, పూర్వమార్గములను గూర్చి అడుగుడి" [యిర్మీయా 6:16] అనే అంశంపై ప్రసంగించాను. కానీ మరుసటి సాయంత్రం, వాతావరణం చల్లగా, గడ్డకట్టేంత చలిగా ఉండటంతో, నేను కాలేజ్ హాల్‌లో ప్రసంగించాను. ఈ రాజ్యం అంతటా వినడానికి ఎంత అద్భుతమైన సంసిద్ధత ఉందో కదా! దేవుడు తప్ప మరేమీ కోరుకోని కొద్దిమంది ఉత్సాహవంతులైన, చురుకైన కార్యకర్తలు మాత్రమే కావాలి, వారు త్వరలోనే ఈ దేశమంతటా, ఆర్క్‌నీస్ అంత ఎత్తైన ప్రదేశాల వరకు కూడా సువార్తను వ్యాపింపజేయగలరు.

23 స్కాట్లాండ్‌లో సాదాసీదా వ్యవహారం స్కాట్లాండ్‌లో సాదాసీదా వ్యవహారం శుక్రవారం, 27.--నేను మళ్ళీ ఎడిన్‌బర్గ్‌కు బయలుదేరాను. సుమారు ఒంటి గంటకు నేను బ్రెచిన్‌లో ప్రసంగించాను. అందరూ చాలా శ్రద్ధగా విన్నారు. బహుశా కొందరు మర్చిపోని శ్రోతలు కావచ్చు. ఆ తర్వాత మేము డండీకి రెండు మూడు మైళ్ళ దిగువన ఉన్న బ్రాటీ కాజిల్‌కు గుర్రాలపై వెళ్ళాము. పట్టణంలో నదిని దాటలేకపోయినప్పటికీ, ఇక్కడ దాటాలని మేము ఆశించాము; కానీ రాత్రి పదకొండు లేదా పన్నెండు గంటల వరకు గుర్రాలు దాటలేవని మాకు తెలిసింది. కాబట్టి మేమే నదిని దాటి, వాటిని వెనుక వదిలివేయడమే ఉత్తమమని నిర్ణయించుకున్నాము.

కొద్ది సమయంలో మేము ఒక రకమైన పడవను సంపాదించాము, అది లండన్ వెర్రీ [1] పొడవులో సగం మరియు మూడు లేదా నాలుగు అడుగుల వెడల్పు ఉండేది. మేము బయలుదేరిన కొద్దిసేపటికే, అది అన్ని వైపులా లీక్ అవుతోందని నేను గమనించాను, అంతేకాక

నీటిని తోడటానికి మేము ఏదైనా తీసుకున్నాము. మేము మూడు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న నది మధ్య భాగానికి చేరుకున్నప్పుడు, గాలి బలంగా వీస్తుండటం, నీరు కల్లోలంగా ఉండటంతో మా పడవవాళ్ళు కొంచెం ఆశ్చర్యపోయినట్లు కనిపించారు; కానీ మేము వారిని ముందుకు వెళ్ళమని ప్రోత్సహించాము, మరియు అరగంటలోపే మేము సురక్షితంగా ఒడ్డుకు చేరాము. మా గుర్రాలను మా వెనుకే తీసుకువచ్చారు, మరియు మరుసటి రోజు మేము కింగ్‌హార్న్ ఫెర్రీ వరకు గుర్రాలపై ప్రయాణించి, లీత్‌కు ఆహ్లాదకరమైన ప్రయాణం చేశాము.

29వ తేదీ, ఆదివారం.--నేను ఎడిన్‌బర్గ్‌లోని హైస్కూల్ ఆవరణలో ఏడు గంటలకు ప్రసంగించాను. అది జనరల్ అసెంబ్లీ సమయం కావడంతో, దానికి కేవలం మంత్రులే కాకుండా, అధిక సంఖ్యలో ఉన్నత వర్గాల వారు, సంపన్నులు కూడా హాజరయ్యేవారు. అందువల్ల ఇరు వర్గాల వారు చాలామంది హాజరయ్యారు; కానీ మధ్యాహ్నం ఐదు గంటలకు ఇంకా ఎంతో ఎక్కువ మంది వచ్చారు. నా జీవితంలో ఎన్నడూ లేనంత స్పష్టంగా మాట్లాడాను. కానీ స్కాట్లాండ్‌లో స్పష్టంగా మాట్లాడినందుకు ఎవరైనా నొచ్చుకోవడం నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఈ విషయంలో ఉత్తర బ్రిటన్లు యావత్ మానవాళికి ఒక ఆదర్శం.

మంగళవారం, జూన్ 7.--ఈ ప్రాంతాలలో దేవుడు తన కార్యాన్ని పునరుద్ధరించిన విధానంలో ఒక విశేషం ఉంది. కొన్ని నెలల క్రితం ఈ ప్రాంతంలోని చాలా మంది ప్రజలు అత్యంత నిస్తేజంగా ఉన్నారు. దీనిని గమనించిన శామ్యూల్ మెగ్గోట్, బర్నార్డ్ కాజిల్‌లోని సంఘానికి ప్రతి శుక్రవారం ఉపవాసం మరియు ప్రార్థన పాటించమని సలహా ఇచ్చారు. వారు సమావేశమైన మొట్టమొదటి శుక్రవారమే, దేవుడు ఒక అద్భుత రీతిలో వారి వద్దకు వచ్చాడు; అప్పటి నుండి వారి మధ్య ఆయన కార్యం వృద్ధి చెందుతూనే ఉంది. ఈ విషయం గురించి విన్న పొరుగు సంఘాలు కూడా అదే నియమాన్ని పాటించడానికి అంగీకరించి, త్వరలోనే అదే ఆశీర్వాదాన్ని అనుభవించాయి.

మన ప్రభువు దానధర్మాలు, ప్రార్థనలతో సమానంగా పరిగణించిన ఈ స్పష్టమైన విధిని (అంటే ఉపవాసం) నిర్లక్ష్యం చేయడం క్రైస్తవులలో నిర్జీవత్వానికి ఒక సాధారణ కారణం కాదా? ఎవరైనా దీన్ని ఇష్టపూర్వకంగా నిర్లక్ష్యం చేసి నిరపరాధిగా ఉండగలరా?

24 పాఠానికి సరిదిద్దబడింది తాగుబోతు యొక్క మాగ్నిఫికాట్ తాగుబోతు యొక్క మాగ్నిఫికాట్ గురువారం, 16.--సాయంత్రం ఐదు గంటలకు నేను డ్యూస్‌బరీలో ప్రసంగించాను మరియు శుక్రవారం, 17న చేరుకున్నాను

మాంచెస్టర్. ఇక్కడ నాకు ఒక విశేషమైన సంఘటన గురించి ఒక ప్రత్యేకమైన వృత్తాంతం అందింది: కాంగిల్టన్‌కు చెందిన ఒక ప్రముఖ తాగుబోతు, అక్కడ ఎక్కడైనా ప్రసంగం జరుగుతున్నప్పుడు, ఆ సభకు ఎదురుగా నిలబడి, ప్రసంగీకుడిని తిడుతూ, శపిస్తూ కాలక్షేపం చేసేవాడు. ఒక సాయంత్రం, లోపలికి వెళ్లి ఆ వ్యక్తి ఏమి చెబుతున్నాడో వినాలని అతనికి అనిపించింది. అతను అలాగే చేశాడు: కానీ అది అతనికి ఎంతగానో కలత కలిగించడంతో, రాత్రంతా నిద్రపట్టలేదు. ఉదయాన్నే అతను మరింత కలత చెందాడు; అతను పొలాల్లో నడిచాడు, కానీ అదంతా వ్యర్థమే. చివరికి, మెథడిస్టులను ఎప్పుడూ దూషించడానికి సిద్ధంగా ఉండే తన స్నేహితులలో ఒకరి వద్దకు వెళ్లాలనే ఆలోచన అతనికి వచ్చింది. అతను తన పరిస్థితిని అతనికి చెప్పి, ఏమి చేయాలో అడిగాడు. "వెళ్ళు!" అన్నాడు శామ్యూల్, "వెళ్లి ఆ సంఘంలో చేరండి. నేను చేరతాను; ఎందుకంటే నా జీవితంలో ఇంత కలత ఎప్పుడూ పడలేదు."

వారు ఆలస్యం చేయకుండా అలాగే చేశారు. కానీ వెంటనే డేవిడ్, "నేను ఇందులో చేరినందుకు చింతిస్తున్నాను; ఎందుకంటే నేను మళ్ళీ తాగి మత్తులో పడిపోతాను, అప్పుడు వాళ్ళు నన్ను బయటకు గెంటేస్తారు," అని కేక వేశాడు. అయినప్పటికీ, అతను నాలుగు రోజుల పాటు స్థిరంగా నిలబడ్డాడు; ఐదవ రోజున, అతని పాత స్నేహితులు అతన్ని "ఒక పైంట్ తాగమని," ఆ తర్వాత ఇంకొకటి, ఆ తర్వాత ఇంకొకటి తాగమని ఒప్పించారు, చివరికి వారిలో ఒకడు, "చూశారా, ఇక్కడ ఒక మెథడిస్ట్ తాగుబోతు ఉన్నాడు!" అని అన్నాడు.

డేవిడ్ ఒక్కసారిగా లేచి, కుర్చీతో సహా అతన్ని కింద పడగొట్టాడు. ఆ తర్వాత అతను మిగిలిన వారిని ఇంటి నుండి తరిమివేసి, ఇంటి యజమానురాలిని పట్టుకుని, బయటకు తీసుకువెళ్లి, కుక్కల గదిలో పడేశాడు; తిరిగి ఇంటికి వెళ్లి, తలుపు పగలగొట్టి, దాన్ని వీధిలోకి విసిరేశాడు, ఆ తర్వాత పొలాల్లోకి పరుగెత్తి, తన జుట్టు పీక్కుని, నేల మీద దొర్లాడు. ఒకటి రెండు రోజుల్లో అదొక ప్రేమ విందుగా మారింది; ఎవరూ చూడకుండా అతను వెనుక నుండి దొంగచాటుగా లోపలికి వచ్చాడు. మిస్టర్ ఫర్జ్ ప్రార్థనలో ఉండగా, అతనికి శరీరంలోనూ, మనస్సులోనూ భయంకరమైన వేదన కలిగింది. దీనివల్ల చాలామంది అతని కోసం దేవునితో పోరాడారు. కొద్దిసేపటికే అతను ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడి, చేతులు చాచి, "నా పాపములన్నియు క్షమించబడినవి!" అని బిగ్గరగా కేక వేశాడు. అదే క్షణంలో, గదికి అవతలి వైపు ఉన్న ఒక వ్యక్తి, "యేసు నా వాడు! మరియు ఆయన నా పాపములన్నిటినీ తీసివేశాడు" అని కేక వేశాడు. ఈయనే సమూయేలు హెచ్. దావీదు జనసమూహాన్ని చీల్చుకొని వచ్చి, అతనిని తన చేతులలోకి పట్టుకొని, "రా, మనము కన్య మరియ గీతము పాడుదాము; నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ దానిని పాడలేకపోయాను. 'నా ఆత్మ యెహోవాను ఘనపరచుచున్నది, నా ప్రాణము దేవునియందు ఆనందించుచున్నది'" అని అన్నాడు.

రక్షకుడు."' మరియు వారి తదుపరి ప్రవర్తన వారి వృత్తి యొక్క వాస్తవికతను స్పష్టంగా చూపించింది.

సోమవారం, 20.--మధ్యాహ్నం సుమారుగా నేను మాక్స్‌ఫీల్డ్‌లో ప్రసంగించాను. నా ఆరోగ్యం బాగోలేక, పూర్తిగా కోలుకోనందున, మా సహోదరులు నన్ను బండిలో బర్స్లెమ్‌కు పంపాలని పట్టుబట్టారు. నాలుగు, ఐదు గంటల మధ్య నేను బండి దిగి నా గుర్రం ఎక్కాను. కొద్దిసేపటికే, ఒక కేక విని వెనక్కి తిరిగి చూడగా, బండి తలక్రిందులుగా పడి ఉండటం గమనించాను (చక్రం ఒక రాయికి బలంగా తగలడంతో), అది దాదాపు ముక్కలైపోయింది. సుమారు ఏడు గంటలకు నేను బర్స్లెమ్‌లోని ఒక పెద్ద సభకు ప్రసంగించాను; నాలుగు సంవత్సరాల క్రితం ఈ పేద కుమ్మరులు, కింగ్స్‌వుడ్‌లోని బొగ్గు గని కార్మికుల్లాగే అనాగరికంగా, అజ్ఞానంగా ఉండేవారు.

ప్రభూ, నీ స్వంత మట్టిపై నీకు అధికారం ఉంది! వెస్లీ వేల్స్‌ను ప్రశంసించాడు, శనివారం, ఆగష్టు 20 (బ్రెక్నాక్).--మేము నాలుగు గంటలకు గుర్రం ఎక్కి, ప్రపంచంలోని అత్యంత ఆహ్లాదకరమైన దేశాలలో ఒకదాని గుండా ప్రయాణించాము. మేము ట్రెకాసిల్‌కు చేరుకునేసరికి, మాన్‌మౌత్‌షైర్ మరియు బ్రెక్నాక్‌షైర్‌లలో యాభై మైళ్ళు ప్రయాణించాము; మరియు నేను ధైర్యంగా చెప్పగలను, పొలాలు, పచ్చిక బయళ్ళు, అడవులు, సెలయేళ్ళు మరియు మెల్లగా పైకి లేచే కొండలతో కూడిన యాభై మైళ్ళ పొడవైన మార్గం ఇంగ్లండ్ మొత్తంలో మరెక్కడా లభించదు.

డ్రంకర్డ్స్ మాగ్నిఫికాట్ పర్వతాలు, శిఖరాగ్రాల వరకు సారవంతమైనవి. మేము ఆ తర్వాత కొద్దికాలానికే వచ్చిన కార్మార్తెన్‌షైర్‌లో కూడా కనీసం అంతే సారవంతమైన నేల ఉంది; కానీ అది అంత ఆహ్లాదకరంగా లేదు, ఎందుకంటే అక్కడ పర్వతాలు తక్కువ, కానీ సెలయేళ్ళు, నదులు సమృద్ధిగా ఉన్నాయి. సుమారు ఐదు గంటలకు నేను కార్మార్తెన్‌లోని పచ్చికబయలులో చాలా శ్రద్ధగా వింటున్న పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలకు ప్రసంగించాను. ఇక్కడ పెంబ్రోక్‌కు చెందిన ఇద్దరు పెద్దమనుషులు నన్ను కలిశారు, వారితో కలిసి మేము సెయింట్ క్లేర్‌లో బస చేయాలనే ఉద్దేశ్యంతో గుర్రాలపై వెళ్ళాము. కానీ ఆ సత్రం పూర్తిగా నిండిపోయింది, అందువల్ల మేము లార్న్‌కు ప్రయత్నించాలని నిర్ణయించుకున్నాము, అయినప్పటికీ మాకు దారి తెలియదు మరియు అప్పటికే బాగా చీకటి పడింది. సరిగ్గా అప్పుడే అటుగా గుర్రంపై వెళ్తున్న ఒక నిజాయితీపరుడు వచ్చాడు, మేము సంతోషంగా అతనికి తోడుగా వెళ్ళాము.

గురువారం, 25-- మేల్కొన్న వారిని ఏకం చేసి, వారికి దైవ మార్గాలలో శిక్షణ ఇవ్వకుండా, ఒక అపోస్తలుని వలె బోధించడం అనేది హంతకునికి సంతానాన్ని కలిగించడమేనని నాకు మునుపెన్నడూ లేనంతగా దృఢ నిశ్చయం కలిగింది. గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా ఫెమ్‌బ్రోక్‌షైర్ అంతటా ఎంత బోధన జరిగింది! కానీ క్రమబద్ధమైన సంఘాలు లేవు, క్రమశిక్షణ లేదు, క్రమం గానీ, అనుసంధానం గానీ లేదు; దాని పర్యవసానంగా, ఒకప్పుడు మేల్కొన్న వారిలో పది మందిలో తొమ్మిది మంది ఇప్పుడు మునుపెన్నడూ లేనంతగా గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు.

శుక్రవారం, 26.--మేము నాలుగు గంటలకు (హేవర్‌ఫోర్డ్‌వెస్ట్ నుండి) గుర్రం ఎక్కాలని అనుకున్నాము, కానీ కుండపోత వర్షం కురవడంతో బయటకు చూడటం కూడా కష్టంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, సుమారు ఆరు గంటలకు, మేము బయలుదేరి, కుండపోత వర్షంలో సెయింట్ క్లేర్ వరకు ప్రయాణించాము. అప్పుడు ఇసుకను దాటగలమనే ఆశలు తక్కువగా ఉండటంతో, మేము కార్మార్తెన్ మీదుగా చుట్టూ తిరిగి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాము; కానీ లాన్‌స్టెఫాన్ ఫెర్రీకి వెళితే కొన్ని మైళ్లు ఆదా చేయవచ్చని గుర్రపుశాల యజమాని మాకు చెప్పాడు. మేము మధ్యాహ్నం సుమారుగా అక్కడికి చేరుకున్నాము, అక్కడ ఒక మంచి స్త్రీ పడవ ఒడ్డుకు కొట్టుకుపోయిందని, సాయంత్రం వరకు అది ముందుకు కదలదని మాకు తెలియజేసింది; అందువల్ల కార్మార్తెన్ మీదుగా వెళ్లడమే ఉత్తమమని మేము భావించాము. కానీ మేము మూడు నాలుగు మైళ్లు ప్రయాణించిన తర్వాత, కొన్ని మైళ్ల ప్రయాణాన్ని ఆదా చేసే ఒక వాగు గురించి నేను విన్న విషయం నాకు గుర్తొచ్చింది. మేము ఒక వృద్ధుడిని అడిగాము, అతను వెంటనే తన గుర్రం ఎక్కి, మాకు దారి చూపించి, మాకంటే ముందుగా నదిని దాటాడు.

ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే, నా ఆడగుర్రం కాలికి ఉన్న లాడం ఊడిపోయింది. ఆ సంఘటన వల్ల చాలా సమయం వృధా అవ్వడంతో, మేము ఇసుకలో ప్రయాణించలేకపోయాము. దాని బదులుగా, ల్యానెల్లోస్‌కు చేరుకోవడానికి ముందు, తర్వాత కూడా మా గైడ్ దారి తప్పిపోయాడు; అందువల్ల సూర్యాస్తమయం అయిన కొద్దిసేపటి తర్వాత బోచర్ ఫెర్రీని చేరుకోవడానికి మేము చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది.

మేము అనుకున్నట్లుగా అప్పుడు పెన్రీస్‌కు చేరుకోవడం అసాధ్యమని తెలిసి, మేము నేరుగా స్వాన్సీకి వెళ్ళాము.

మెథడిస్టులు మరియు వారి సంపద శనివారం, సెప్టెంబర్ 17 (బ్రిస్టల్).--నేను బెడ్‌మిన్‌స్టర్‌లోని పచ్చికబయలులో ప్రసంగించాను. విన్నవారిలో చాలామంది ఇంతకుముందు ఏ మెథడిస్టు ప్రసంగాన్ని గానీ, బహుశా మరే ఇతర ప్రసంగీకుడి ప్రసంగాన్ని గానీ విని ఉండరని నేను భావిస్తున్నాను. క్షేత్రస్థాయి ప్రసంగం తప్ప మరేది ఈ నిరుపేద పాపులను చేరుకోగలదు? మరి దేవుని దృష్టిలో వారి ఆత్మలు కూడా అమూల్యమైనవి కావా?

ఆదివారం, 18.--నేను ఉదయం ప్రిన్సెస్ స్ట్రీట్‌లో, అధిక సంఖ్యలో ఉన్న జనసమూహానికి ప్రసంగించాను.

అలా పిలవబడే ఇద్దరు ముగ్గురు పెద్దమనుషులు మొదట నవ్వారు; కానీ కొన్ని నిమిషాల్లోనే వారు కూడా మిగతావారిలాగే గంభీరంగా మారిపోయారు. సోమవారం సాయంత్రం నేను మన సహోదరులకు "లోకాన్ని గానీ, లోకసంబంధమైన వాటిని గానీ ప్రేమించవద్దు" అని గంభీరంగా హెచ్చరించాను. ఇదే వారికి అతిపెద్ద ప్రమాదం: వారు కష్టపడి పనిచేసేవారు, పొదుపుగా ఉంటారు కాబట్టి, వారి సంపద తప్పక పెరుగుతుంది. ఇది ఇప్పటికే స్పష్టమవుతోంది: లండన్, బ్రిస్టల్ మరియు చాలా ఇతర వ్యాపార పట్టణాలలో, వ్యాపారంలో ఉన్నవారు తమ సంపదను ఏడు రెట్లు, వారిలో కొందరు ఇరవై, అవును, వంద రెట్లు పెంచుకున్నారు. అలాంటప్పుడు, వారు అందులో చిక్కుకొని నశించిపోకుండా ఉండేందుకు, ఇంతటి తీవ్రమైన హెచ్చరికలు అవసరం ఏమిటి?

శుక్రవారం, 23.--నేను బాత్‌లో ప్రసంగించాను. ఇంటికి తిరిగి వస్తుండగా, సెయింట్ లోకి ఒక శవపేటికను తీసుకువెళ్లడం చూశాము.

జార్జ్ చర్చికి చాలామంది పిల్లలు హాజరయ్యేవారు. మేము దగ్గరికి వెళ్ళినప్పుడు, మశూచి వ్యాధితో చనిపోయిన తమ తోటి విద్యార్థి మృతదేహానికి సపర్యలు చేస్తున్న వారు మా సొంత పిల్లలే అని మేము కనుగొన్నాము; దాని ద్వారా దేవుడు వారిలో చాలామంది హృదయాలను వారు మునుపెన్నడూ ఎరుగని రీతిలో స్పృశించాడు.

సోమవారం 26.--నేను న్యూగేట్‌లోని ఖైదీలకు ప్రసంగించి, మధ్యాహ్నం కింగ్స్‌వుడ్‌కు వెళ్లాను. అక్కడ నేను గంభీరమైన జాగరణ రాత్రి గడిపి, పిల్లలతో దగ్గరగా మాట్లాడే అవకాశం పొందాను. ఒకరు చనిపోయారు, ఇద్దరు కోలుకున్నారు, ఏడుగురు ఇంకా అనారోగ్యంతో ఉన్నారు; అందరి హృదయాలు కరుగుతున్న మైనంలా ఉన్నాయి.

శనివారం, అక్టోబర్ 1.--నేను లండన్‌కు తిరిగి వచ్చి చూసేసరికి మా ఇల్లు శిథిలావస్థలో ఉంది. పూర్తిస్థాయి మరమ్మతుల కోసం దానిలో చాలా భాగాన్ని కూల్చివేశారు. కానీ నాకు కావలసినంత మిగిలి ఉంది: ఆరు అడుగుల చదరపు స్థలం నాకు పగలు లేదా రాత్రి సరిపోతుంది.

గురువారం, డిసెంబర్ 22.--నేను శ్రీ ఎం--ను పరామర్శించడానికి కొంత సమయం గడిపాను; ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం, ఆయన ఉత్సాహవంతుడైన, ఉపయోగకరమైన న్యాయాధికారిగా ఉండేవారు; ఇప్పుడు అవమానకర మానవ స్వభావానికి ప్రతిరూపంగా నిలిచారు; శరీరంలోనూ, మనస్సులోనూ బలహీనంగా, మాటలోనూ, గ్రహణశక్తిలోనూ మందకొడిగా ఉన్నారు. ప్రభూ, నేను నిరుపయోగంగా బ్రతకకుండా చూడు.

1764. సోమవారం, జనవరి 16.--నేను హై వైకోంబ్‌కు వెళ్ళి, అక్కడ నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడనంత ఎక్కువ సంఖ్యలో, ఎంతో శ్రద్ధగా ఉన్న సభకు ప్రసంగించాను. ఈ నిర్లక్ష్యపు ప్రజలకు మరో పరీక్షా దినం రానుందా?

ఉదయం ఐదు గంటలకు చాలా మంది వచ్చారు, కానీ నా ముఖం, చిగుళ్ళు ఎంతగా వాచిపోయాయంటే నేను సరిగ్గా మాట్లాడలేకపోయాను. నేను గుర్రం ఎక్కిన తర్వాత, వర్షం మొదలయ్యే వరకు అవి మరింత తీవ్రమయ్యాయి. అప్పుడు నన్ను బలవంతంగా ఒక నూనె డబ్బా హుడ్ పెట్టుకునేలా చేశారు. గాలి చాలా ఎక్కువగా ఉండటంతో, నొప్పి, వాపు రెండూ తగ్గే వరకు అది నా చెంపకు నిరంతరం రాసుకుంటూనే ఉంది.

25 పాఠ్యానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది.

ఒక కష్టమైన ప్రయాణం. పన్నెండు నుండి ఒంటి గంట మధ్య మేము ఎన్షామ్ ఫెర్రీని దాటాము. ఇరువైపులా నీరు సముద్రంలా ఉంది. నేను పడవ నడిపే వ్యక్తిని, "మేము కాలిబాటపై ప్రయాణించవచ్చా?" అని అడిగాను. అతను, "అవును అయ్యా, మీరు మధ్యలో ఉంటే ప్రయాణించవచ్చు," అన్నాడు. కానీ అసలు కష్టం అక్కడే ఉంది, ఎందుకంటే ఆ కాలిబాట మొత్తం గణనీయమైన లోతు వరకు నీటితో నిండి ఉంది. మరియు ఆ నీరు చాలా చోట్ల తూములా వేగంగా, తీవ్రంగా కాలిబాటపై నుండి ప్రవహించింది. ఒకసారి నా ఆడ గుర్రం తన రెండు ముందు కాళ్ళను కోల్పోయింది, కానీ అది ఒక్కసారిగా గంతు వేసి, తిరిగి కాలిబాటపైకి చేరుకుంది; లేకపోతే మేము ఈత కొట్టవలసి వచ్చేది, ఎందుకంటే ఇరువైపులా నీరు పది లేదా పన్నెండు అడుగుల లోతుగా ఉంది. ఏదేమైనా, ఒకటి రెండు సార్లు నీటిలో మునిగిన తర్వాత, మేము బయటపడి విట్నీకి క్షేమంగా చేరుకున్నాము.

సోమవారం, ఫిబ్రవరి 6.--నేను వాపింగ్‌లో కొత్త ప్రార్థనా మందిరాన్ని ప్రారంభించాను.

గురువారం, 16.--నేను వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్ అబ్బేలోని సమాధుల గుండా మరోసారి శ్రద్ధగా నడిచాను. అర్థం లేని రాళ్లు, పాలరాయి రాశులు అవి! కానీ అక్కడ ఒక సమాధి మాత్రం వివేకాన్ని ప్రదర్శించింది: తన అందమైన భార్యను మృత్యువు నుండి కాపాడటానికి ప్రయత్నిస్తున్న మిస్టర్ నైటింగేల్ యొక్క ఆ సుందరమైన విగ్రహం. ఇక్కడ నిజంగా ఆ పాలరాయి మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది, మరియు ఆ విగ్రహాలు మాత్రమే సజీవంగా లేనట్లు కనిపిస్తాయి.

శుక్రవారం, 24.--నేను లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను. బుధవారం, 29. నేను లాక్‌లో ప్రదర్శించిన 'జూడిత్' అనే ఒరేటోరియోను విన్నాను. దానిలోని కొన్ని భాగాలు అత్యంత అద్భుతంగా ఉన్నాయి; కానీ ఆధునిక సంగీత రచనలన్నింటిలోనూ రెండు విషయాలు ఉన్నాయి, వాటిని నేను సామాన్య జ్ఞానానికి ఎప్పటికీ అంగీకరించలేను. ఒకటి, ఒకే పదాలను పదిసార్లు పాడటం; మరొకటి, ఒకే సమయంలో వేర్వేరు వ్యక్తులు వేర్వేరు పదాలను పాడటం. అదీ, ప్రార్థన రూపంలో గానీ లేదా కృతజ్ఞతా వందనాల రూపంలో గానీ, దేవునికి చేసే అత్యంత గంభీరమైన విన్నపాలలో కూడా ఇది జరుగుతుంది. హేతుబద్ధత పూర్తిగా కాలం చెల్లిపోయేంత వరకు యూరప్‌లోని సంగీతకారులందరూ దీనిని ఎప్పటికీ సమర్థించలేరు.

బర్మింగ్‌హామ్, వాల్సల్ మరియు డెర్బీలలో వెస్లీ, బుధవారం, మార్చి 21.--బర్మింగ్‌హామ్‌లో, పూర్వం నాటకశాలగా ఉన్న ప్రదేశంలో, అత్యధిక సంఖ్యలో భక్తులు హాజరయ్యారు. రాజ్యంలో ఉన్న నాటకశాలలన్నీ ఇంత మంచి ఉపయోగంలోకి వస్తే ఎంత బాగుండునో. ప్రార్థన సేవ తర్వాత, గుంపుగా చేరిన కొందరు బయటకు వెళ్తున్న వారిపై మట్టి, రాళ్లు విసిరారు. కానీ వారిలో కొందరు ఇప్పటికే జైలులో ఉన్నందున, వారు త్వరలోనే శాంతించే అవకాశం ఉంది. మరుసటి రోజు సాయంత్రం ప్రసంగం జరుగుతున్నప్పుడు కొందరు గొడవ చేయడానికి ప్రయత్నించారు, కానీ అది వృధా ప్రయాస; చెప్పిన విషయాలను శ్రద్ధగా వినడం నుండి భక్తులు ఏమాత్రం పక్కకు మళ్లలేదు.

శుక్రవారం, 23.--నేను డడ్లీకి వెళ్లాను. అది ఒకప్పుడు సింహాల గుహలా ఉండేది, కానీ ఇప్పుడు బ్రిస్టల్ అంత ప్రశాంతంగా ఉంది. వారు అప్పుడే తమ ప్రసంగాల గదిని పూర్తి చేశారు, అది పూర్తిగా నిండిపోయింది. నాకు అక్కడ పనికిమాలిన వాళ్ళు ఎవరూ కనిపించలేదు, కానీ చాలామంది కన్నీళ్లతో ఉన్నారు.

సోమవారం, 26.--వాల్సల్‌లో ప్రసంగించమని నన్ను కోరారు. ఆ ప్రతిపాదనకు జేమ్స్ జోన్స్ ఆందోళన చెందారు, అక్కడ చాలా గందరగోళం జరుగుతుందని ఆయన భావించారు. అయినప్పటికీ, నేను ప్రయత్నించాలని నిశ్చయించుకున్నాను.

ఇంట్లోకి రాగానే, నాకు ఒక మంచి సూచన ఎదురైంది. ఒక స్త్రీ తాను ఎందుకు వచ్చిందో తన పొరుగువారికి చెబుతోంది: "ఈ మనిషి చెప్పేది వినాలని నాకు చాలా కోరికగా ఉండేది," అంది ఆమె, "కానీ అతని గురించి చాలా చెడుగా విన్నందువల్ల ధైర్యం చేయలేకపోయాను; అయితే ఈ ఉదయం నేను తీవ్రంగా ప్రార్థిస్తున్నట్లు కల వచ్చింది, అప్పుడు 'యోహాను సువార్త మొదటి అధ్యాయంలోని ఎనిమిదవ వచనం చూడు' అని ఒక స్వరం చెప్పడం విన్నాను. నేను మేల్కొని నా బైబిలు తీసుకుని చదివాను, 'ఆయన ఆ వెలుగు కాదు, కానీ ఆ వెలుగుకు సాక్ష్యమివ్వడానికి పంపబడ్డాడు.' నేను లేచి, మనస్ఫూర్తిగా అక్కడి నుండి వచ్చేశాను."

మందిరం జనానికి సరిపోనందున, సుమారు ఏడు గంటలకు నేను బయట ప్రకటించడం ప్రారంభించాను; అక్కడ వ్యతిరేకి గానీ, అల్పబుద్ధి గలవాడు గానీ కనబడలేదు. హాజరైన వారందరూ శ్రద్ధగా విన్నారు. వాల్సల్ ఎంతగా మారిపోయింది! దేవుడు ఆ క్రూర మృగాలను ఎలా మచ్చిక చేసుకున్నాడు లేదా బంధించాడు!

మంగళవారం, 27.--మేము డెర్బీకి గుర్రాలపై వెళ్ళాము. నేను సంతలో ప్రసంగిస్తే మంచిదని మిస్టర్ డోబిన్సన్ భావించారు, ఎందుకంటే ఆ పట్టణంలో, ఉన్నత వర్గాల వారిలో కూడా, నా మాట వినడానికి అందరూ ఆసక్తి చూపుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆయన ఈ విషయాన్ని మేయర్‌తో ప్రస్తావించారు, మేయర్ ఎలాంటి గొడవ జరగదని తాను అనుకోవడం లేదని, ఒకవేళ అలాంటిది ఏమైనా జరిగితే, దాన్ని అణచివేసేందుకు తాను చర్యలు తీసుకుంటానని చెప్పారు. సాయంత్రం ఐదు గంటలకు చాలా మంది ప్రజలు గుమిగూడారు, నేను నా ప్రసంగానికి సంబంధించిన వాక్యాన్ని చెప్పేంత వరకు చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు. అప్పుడు "ప్రజలలోని మృగాలు" చుట్టూ ఉన్నవారంతా కేకలు వేస్తూ, అరుస్తూ తమ గొంతులను పెంచారు. నా మాటలు ఎవరికీ వినిపించకపోవడంతో, నేను మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాను. లెక్కలేనంత మంది నన్ను అనుసరించారు; కానీ కొన్ని గులకరాళ్ళు మాత్రమే విసిరారు, ఎవరికీ ఏ గాయమూ కాలేదు. ఆ గుంపులో చాలామంది మిస్టర్ డి-- ఇంటి వరకు నన్ను అనుసరించారు; కానీ, ఎలాంటి దురుద్దేశం లేకుండానే అలా చేసినట్లు అనిపించింది; ఎందుకంటే వారు దాదాపు ఒక గంట పాటు కదలకుండా నిలబడి, ఆ తర్వాత నిశ్శబ్దంగా వెళ్ళిపోయారు.

శనివారం, 31 (రోథర్‌హామ్).--ఉదయపు ప్రసంగ సమయంలో ఒక విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. అక్కడ కేవలం గంభీరమైన వ్యక్తులు మాత్రమే ఉండటం మంచిదైంది. ఒక గాడిద గంభీరంగా గేటు గుండా లోపలికి నడిచి, ఇంటి తలుపు వద్దకు వచ్చి, తన తల పైకెత్తి, కదలకుండా నిలబడిపోయింది.

బర్మింగ్‌హామ్, వాల్సల్ మరియు డెర్బీలలో వెస్లీ ప్రగాఢమైన శ్రద్ధతో ఉన్న భంగిమ. అంతకంటే చాలా తక్కువ మర్యాద, అంతకంటే ఎక్కువ అవగాహన లేని ఎందరినో "మూగ మృగం" గద్దించదా?

'మెథడిస్టులకు చట్టం లేదు'

"మెథడిస్టులకు చట్టం లేదు"

మధ్యాహ్నం నేను డాన్‌కాస్టర్‌లోని వంతెన దగ్గర ఒక ఆవరణలో ప్రసంగించాను (జనం పట్టడానికి గది చాలా చిన్నదిగా ఉండటంతో). గాలి చాలా వేగంగా, తీవ్రంగా వీస్తూ, నిరంతరం నా తల పక్క నుండే వీచింది. మధ్యాహ్నం నేను ఎప్‌వర్త్‌కు వచ్చిన వెంటనే నా గొంతు నొప్పి వచ్చింది; అయినప్పటికీ, కొంత కష్టంతో ప్రసంగించాను; కానీ ఆ తర్వాత నేను సరిగ్గా మాట్లాడలేకపోయాను. మరుసటి రోజు, ఏప్రిల్ 1, ఆదివారం నాడు ఆరోగ్యం మెరుగుపడటంతో, నేను వెస్ట్‌వుడ్ సైడ్‌లో సుమారు ఒంటి గంటకు, ఆ తర్వాత నాలుగు గంటలకు ఎప్‌వర్త్‌లోని సంతలో పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్న సభికులకు ప్రసంగించాను. నిజానికి, మొదట్లో కొద్దిమంది మాత్రమే వినగలిగారు; కానీ నేను మాట్లాడే కొద్దీ నా స్వరం బలపడింది, చివరికి నా నొప్పి, బలహీనత అన్నీ పోయి, అందరూ స్పష్టంగా వినగలిగారు.

సోమవారం, ఏప్రిల్ 2.--నేను ఆ రోజు విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. ఏప్రిల్ 3, మంగళవారం, సుమారు తొమ్మిది గంటలకు, ఎప్‌వర్త్‌కు తూర్పున ఆరు లేదా ఏడు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న స్కాటర్ అనే పట్టణంలో నేను ప్రసంగించాను. అక్కడ అకస్మాత్తుగా ఒక జ్వాల చెలరేగింది; చాలామంది దాదాపు వెంటనే తమ పాపాన్ని గ్రహించి, చాలామంది నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డారు. కానీ, "మెథడిస్టులకు ఏ చట్టమూ లేదు" అని చెప్పిన ఒక దుర్మార్గుడి మాటల వల్ల చాలామంది విరోధులు రెచ్చగొట్టబడ్డారు. అందువల్ల నిరంతర అల్లర్లు చెలరేగాయి; కొంతకాలం తర్వాత, ఒక నిజాయితీపరుడైన న్యాయాధికారి ఆ విషయాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, అల్లర్లు చేస్తున్నవారిని, వారిని పురికొల్పిన వ్యక్తిని కూడా అదుపులోకి తెచ్చాడు. అప్పటి నుండి వారంతా గొర్రెపిల్లల్లా శాంతంగా ఉన్నారు.

గురువారం, 5.--సుమారు పదకొండు గంటలకు నేను ఎల్షామ్‌లో ప్రసంగించాను. ఇక్కడ అత్యంత ఉత్సాహంగా, చురుకుగా ఉన్న ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒక పెద్దమనిషి యొక్క గృహనిర్వాహకుడు మరియు తోటమాలి. వారు "ఈ దారి"ని విడిచి వెళ్ళకపోతే వారిని తరిమివేయమని ఆ మతగురువు వారిని ఒప్పించారు. దాని గురించి ఆలోచించుకోవడానికి ఆయన వారికి ఒక వారం గడువు ఇచ్చారు; ఆ గడువు ముగిసిన తరువాత వారు ప్రశాంతంగా, "అయ్యా, ఇకపై 'ఒక చుక్క నీళ్ళ' కొరతను అనుభవించడం కన్నా, ఇక్కడ రొట్టె కొరతను అనుభవించడమే మేలు" అని జవాబిచ్చారు. దానికి ఆయన, "అయితే మీ అంతరాత్మను అనుసరించండి, అప్పుడు మీరు గతంలో చేసినట్లే నా పనిని కూడా చేస్తారు" అని బదులిచ్చారు.

శుక్రవారం, 6.--నేను ఫెర్రీలో ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు, సాయంత్రం ప్రసంగించాను; మరియు, మధ్యాహ్నం సుమారుగా, గెయిన్స్‌బరోలోని సర్ ఎన్. హెచ్. గారి హాలులో ప్రసంగించాను. నేను మాట్లాడటం ప్రారంభించిన వెంటనే, నా తల మీద ఒక కోడి కూయడం మొదలుపెట్టింది; కానీ దాన్ని వెంటనే తరిమివేశారు, మరియు ధనిక, పేద అనే తేడా లేకుండా సభికులందరూ నిశ్శబ్దంగా, శ్రద్ధగా విన్నారు.

వెస్లీ గుర్రం మీద నుండి పడిపోయాడు, ఆదివారం, 8.--సాధారణ రహదారి అంతా నీటితో నిండిపోయి, ప్రయాణానికి వీలులేకుండా ఉన్నప్పటికీ, నేను మిస్టర్‌టన్‌కు బయలుదేరాను; కానీ మేము చుట్టూ తిరిగి వెళ్ళడానికి ఒక మార్గాన్ని కనుగొన్నాము. నేను ఎనిమిది గంటలకు ప్రసంగించాను, మరియు ఒక్క శ్రోత కూడా అశ్రద్ధగా వినడం నేను చూడలేదు. మేము తిరిగి వస్తున్నప్పుడు, నా ఆడ గుర్రం ఒక గేటు గుండా వేగంగా దూసుకువచ్చి, నా మడమను గేటు స్తంభానికి గుద్ది, నన్ను క్షణంలో తన వెనుక వదిలేసి, నన్ను పూర్తిగా వెల్లకిలా పడుకోబెట్టింది. నేను లేచి మళ్ళీ గుర్రం ఎక్కే వరకు అది కదలకుండా నిలబడింది; మా ఇద్దరికీ ఏమాత్రం గాయం కాలేదు.

మంగళవారం, 10.--గాలి తగ్గుముఖం పట్టడంతో, నేను చాలా అరుదుగా చూసినటువంటి ఇద్దరు మృగాలతో కలిసి మేము బార్టన్ వద్ద పడవ ఎక్కాము. వారి దైవదూషణ, మూర్ఖపు, నీచమైన అసభ్యత నేను ఇంతవరకు విన్నవాటికంటే మించి ఉన్నాయి. మొదట మేము వారితో మృదువుగా మాట్లాడాము; కానీ దానివల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనం లేకపోయింది. చివరికి మేము వారిని కఠినంగా గద్దించవలసి వచ్చింది, మరియు మేము హల్‌లో దిగేంత వరకు వారు సహించదగినంత వరకు హద్దుల్లోనే ఉన్నారు. నేను ఊహించిన దానికంటే రెండు గంటల ముందుగా, ఐదు గంటలకే ప్రసంగించాను; దీనివల్ల వచ్చిన వారిలో చాలా మందికి సరిపడా స్థలం దొరికింది; మరియు వారిలో చాలామంది రాక వృధా కాలేదని నేను నమ్ముతున్నాను.

సోమవారం, 16.--ఆరు గంటలకు నేను థిర్స్క్ వీధిలో ప్రసంగించడం ప్రారంభించాను. వచ్చిన జనం చాలా పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నారు. నేను, "ఒక మనిషి లోకమంతటినీ సంపాదించుకొని తన ఆత్మను పోగొట్టుకుంటే అతనికి ఏమి ప్రయోజనం?" అని నా ప్రసంగ వాక్యాన్ని చెబుతుండగానే, ఏమైందో చూడటానికి ఆగిన గుర్రంపై ఉన్న ఒక వ్యక్తి ముఖం పాలిపోయి వణికిపోయాడు. బహుశా, అతనితో పాటు ఉన్న తాగుబోతు అతడిని లాక్కెళ్లిపోకపోయి ఉంటే, అతను తన ఆత్మను రక్షించుకోవాలని నిశ్చయించుకొని ఉండేవాడేమో.

హోలీ ఐలాండ్‌లో వెస్లీ, సోమవారం, మే 21.--నేను న్యూకాజిల్ నుండి బయలుదేరి, మధ్యాహ్నం సుమారుగా మోర్ఫెత్‌లోని సంతలో ప్రసంగించాను. విన్నవారిలో కొందరు మొదట కొంచెం నవ్వారు, కానీ వారి నవ్వు త్వరగానే ఆగిపోయింది. సాయంత్రం నేను ఐన్‌విక్‌లోని కోర్ట్‌హౌస్‌లో ప్రసంగించాను, మరుసటి రోజు అక్కడే విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. బుధవారం, 23.--నేను ఇసుకపై స్వారీ చేస్తూ హోలీ ఐలాండ్‌కు వెళ్ళాను. అది ఒకప్పుడు ఒక బిషప్ యొక్క ప్రసిద్ధ పీఠం, ఇప్పుడు ప్రధానంగా చేపలు పట్టడం ద్వారా జీవించే కొన్ని పేద కుటుంబాల నివాసం. పట్టణానికి ఒక వైపున ఒక కేథడ్రల్ శిధిలాలు, దానికి ఆనుకుని ఒక మఠం ఉన్నాయి. అది ఒకప్పుడు ఎత్తైన మరియు సుందరమైన భవనంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది, దాని మధ్య నడవ దాదాపు పూర్తిగా ఉంది. నేను ఒకప్పుడు సంతగా ఉన్న ప్రదేశంలో, ద్వీపంలోని దాదాపు నివాసులందరికీ ప్రసంగించి, వారికి కొన్ని చిన్న పుస్తకాలను పంచాను, అందుకు వారు ఎంతో కృతజ్ఞతలు తెలిపారు. సాయంత్రం నేను బెర్విక్-అపాన్-ట్వీడ్‌లో ప్రసంగించాను; మరుసటి సాయంత్రం డన్‌బార్‌లో; మరియు 25వ తేదీ శుక్రవారం, సుమారు పది గంటలకు, హ్యాడింగ్‌టన్‌లోని ప్రొవోస్ట్ డి. గారి ఆవరణలో, చాలా వైభవోపేతమైన సభకు. కానీ ఇక్కడ పెద్దగా మంచి జరుగుతుందని నేను అనుకోవడం లేదు, ఎందుకంటే మనం తప్పుడు వైపు నుండి ప్రారంభిస్తున్నాము: మతం గొప్పవారి నుండి చిన్నవారి వరకు వెళ్ళకూడదు, లేకపోతే అధికారం మనుషుల చేతిలో ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.