లోర్గ్ జార్జ్ గోర్డాన్

అధ్యాయం 18. ఐల్ ఆఫ్ మ్యాన్‌లో; సిటీ రోడ్ చాపెల్; వెస్లీ లార్గ్ జార్జ్‌ని సందర్శిస్తాడు… అధ్యాయం 18. ఐల్ ఆఫ్ మ్యాన్‌లో; సిటీ రోడ్ చాపెల్; వెస్లీ సందర్శిస్తాడు

బెత్నల్ గ్రీన్ గ్రామంలో, 1777. బుధవారం, జనవరి 1.--మేము ఎప్పటిలాగే, దేవునితో మా నిబంధనను పునరుద్ధరించుకోవడానికి సమావేశమయ్యాము. అది ఒక గంభీరమైన సమయం, ఆ సమయంలో అనేకులు స్వస్థపరచడానికి ఆయన శక్తి తమతో ఉండటాన్ని కనుగొన్నారు మరియు నూతన బలంతో తమ మార్గంలో ముందుకు సాగగలిగారు.

గురువారం, 2.--నేను ప్రసంగి గ్రంథాన్ని క్రమంగా వివరించడం ప్రారంభించాను. దాని అర్థం గానీ, దాని సౌందర్యం గానీ నాకు ఇంత స్పష్టంగా మునుపెన్నడూ కనిపించలేదు. అంతేకాక, దానిలోని వివిధ భాగాలు ఇంత అద్భుతమైన రీతిలో ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానించబడి ఉన్నాయని కూడా నేను ఊహించలేదు; అవన్నీ దేవుని నుండి వేరుగా సంతోషం లభించదు అనే ఆ గొప్ప సత్యాన్ని నిరూపించడానికి దోహదపడతాయి.

బుధవారం, 15.--నేను బెత్నాల్ గ్రీన్ అనే కుగ్రామంలో నివసించే మన సమాజంలోని వారిని సందర్శించడం మొదలుపెట్టాను. వారిలో చాలామంది, చూడకుండా ఎవరూ ఊహించలేనింతటి దారిద్ర్యంలో ఉండటం నేను గమనించాను. అయ్యో, దేవునికి భయపడే ధనవంతులందరూ పేదలను ఎందుకు నిరంతరం సందర్శించరు! వారు తమ తీరిక సమయాన్ని ఇంతకంటే మంచిగా గడపగలరా? నిశ్చయంగా లేదు. "ప్రతివాడు తన కష్టానికి తగిన ప్రతిఫలమును పొందును" అనే ఆ దినమున వారు కూడా అదే తెలుసుకుంటారు.

మరుసటి రోజు సమాజంలోని మరో భాగాన్ని సందర్శించినప్పుడు నేను ఇలాంటి మరో దృశ్యాన్ని చూశాను. ఇంతటి దుస్థితిని నేను ఎక్కడా చూడలేదు, లేదు, న్యూగేట్ జైలులో కూడా కాదు. ఒక పేదవాడు తన రోగశయ్య నుండి మెల్లగా బయటకు వచ్చి, చిరిగిన బట్టలు వేసుకున్న తన భార్య, సగం కంటే ఎక్కువ నగ్నంగా ఉండి, కృశించిన ఆకలి కేకలకు ప్రతిరూపంగా ఉన్న తన ముగ్గురు చిన్న పిల్లల వద్దకు వస్తున్నాడు. ఎవరో ఒక రొట్టె ముక్కను తీసుకురాగానే, వారందరూ పరుగెత్తుకెళ్లి, దాన్ని పట్టుకుని, క్షణంలో ముక్కలు ముక్కలుగా చించేశారు. మరో లోకం ఉందని ఎవరు సంతోషించరు?

కొత్త ప్రార్థనా మందిరానికి పునాది వేయడానికి ఏప్రిల్ 21, సోమవారం నాడు సిటీ రోడ్ ప్రార్థనా మందిరం ప్రారంభమైంది.

అక్కడికి రావాలనుకున్న వేలాది మందిని దూరంగా ఉంచడం ద్వారా ఆ వర్షం మాకు ఎంతో సహాయపడింది. అయినప్పటికీ, అప్పటికీ జనం అసంఖ్యాకంగా ఉండటంతో, వారిని దాటుకుని మొదటి రాయి వేయడానికి నేను చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది. దానిపై ఒక ఇత్తడి పలక (మరొక రాయితో కప్పబడి) ఉంది, దానిపై "దీనిని శ్రీ జాన్ వెస్లీ ఏప్రిల్ 1, 1777న వేశారు" అని చెక్కబడి ఉంది. బహుశా ఇది ఇకపై ఏ మానవ కంటికి కనిపించకపోవచ్చు, భూమి మరియు దాని కట్టడాలు కాలిపోయే వరకు ఇది అక్కడే ఉంటుంది.

ఆదివారం, 27.--సూర్యోదయం కాగానే, మూర్ఫీల్డ్స్‌లో వేలాది మందికి ప్రసంగించే అవకాశాన్ని నేను అందిపుచ్చుకున్నాను. "అపవాది క్రియలను నాశనము చేయుటకు దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమాయెను" అని నేను వివరిస్తున్నప్పుడు అందరూ రాత్రిలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు [చూడండి I John 3:8].

బుధవారం, మే 24.--ఉదయం పదకొండు గంటలకు, ఆ సుందరమైన శ్రీమతి క్రాస్ గారి మరణాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని నేను పాక్లింగ్టన్‌లో ప్రసంగిస్తుండగా, ఒక ఉల్లాసంగా ఉన్న యువకుడు, ఒక యువతితో కలిసి లోపలికి వచ్చారు. ఐదు నిమిషాలు ఉండి, ఏదో జానపద గీతం పాడే గాయకుడి పాట విన్నంత తేలికగా, నిశ్చింతగా తిరిగి బయటకు వెళ్లిపోయారు. వారి అటువంటి ప్రవర్తనలో ఇమిడి ఉన్న తీవ్రమైన అవివేకం, అజ్ఞానం గురించి నేను సభికులతో ప్రస్తావించాను. ఈ అందమైన మూర్ఖులు, సరిగ్గా ఇదే అవకాశంలో తాము మనుషుల మరియు దేవదూతల ముందు లెక్క చెప్పవలసి ఉంటుందని ఎన్నడూ ఆలోచించలేదు!

సాయంత్రం నేను యార్క్‌లో ప్రసంగించాను. నా ఛాతీ చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించడంతో, మరుసటి రోజు విశ్రాంతి తీసుకోవాలని అనుకున్నాను. కానీ టాడ్‌కాస్టర్‌లో నా ప్రసంగం గురించి ప్రకటన రావడంతో, ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు బయలుదేరాను. సుమారు పది గంటలకు బండి పాడైపోయింది. నేను ఒక గుర్రాన్ని అరువు తీసుకున్నాను; కానీ అది అంత సులభమైనది కాకపోవడంతో, మూడు మైళ్ళు ప్రయాణించగానే నాకు పూర్తిగా విద్యుత్ షాక్ తగిలి, నా ఛాతీలోని నొప్పి పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. సాయంత్రం యార్క్‌లో ప్రసంగించాను; శుక్రవారం శిక్షణ తీసుకున్నాను; మరియు శనివారం మధ్యాహ్నం లండన్‌కు వచ్చాను.

ఐల్ ఆఫ్ మ్యాన్‌లోని వెస్లీ, శుక్రవారం, 30.--నేను విచ్‌హేవన్‌కు వెళ్లాను, అక్కడ నా కోసం ఒక చిన్న పడవ వేచి ఉండటం గమనించాను. సాయంత్రం ప్రసంగం చేసిన తర్వాత, నేను సుమారు ఎనిమిది గంటలకు పడవ ఎక్కాను మరియు ఉదయం ఎనిమిది గంటల లోపే ఐల్ ఆఫ్ మ్యాన్‌లోని డగ్లస్‌లో దిగాను. డగ్లస్ దాని ప్రదేశం, ఆకారం మరియు భవనాల విషయంలో కార్న్‌వాల్‌లోని న్యూలిన్‌ను చాలా పోలి ఉంటుంది; కానీ ఇది చాలా పెద్దది మరియు పెన్జాన్స్‌లోని చాలా ఇళ్లకు సమానమైన కొన్ని ఇళ్లను కలిగి ఉంది. మేము దిగిన వెంటనే, మిస్టర్ బూత్ నన్ను కలిశారు. ఆయన నన్ను ఐర్లాండ్‌లో చూశారు మరియు అతని సోదరుడు చాలా సంవత్సరాలుగా కూలీలాఫ్‌లోని సంఘంలో సభ్యుడిగా ఉన్నారు. నన్ను క్యాసిల్‌టౌన్‌కు తీసుకువెళ్లడానికి ఒక గుర్రపు బండి ఏర్పాటు చేయబడింది. ఆ ప్రాంతాన్ని చూసి నేను చాలా ఆశ్చర్యపోయాను. డగ్లస్ నుండి క్యాసిల్‌టౌన్ వరకు దారి పొడవునా, ఇంగ్లాండ్‌లోని చాలా ప్రాంతాల వలె ఆహ్లాదకరంగా మరియు చక్కగా సాగు చేయబడింది, అక్కడ చాలా మంది పెద్దమనుషుల నివాసాలు ఉన్నాయి. క్యాసిల్‌టౌన్ చాలా వరకు గాల్వేను పోలి ఉంటుంది, కానీ అది అంత పెద్దది కాదు. ఆరు గంటలకు నేను కోట దగ్గర, అనుకుంటాను, పట్టణంలోని నివాసులందరికీ ప్రసంగించాను. ఇద్దరు ముగ్గురు ఉల్లాసంగా ఉన్న యువతులు తమకు మతం గురించి ఏమీ తెలియదని చూపించారు; మిగిలిన వారందరూ చాలా గంభీరంగా ఉన్నారు.

ఆదివారం, జూన్ 1.--ఆరు గంటలకు నేను మా గదిలో ప్రసంగించాను; మరియు, ఆశ్చర్యకరంగా, అక్కడ మహిళలందరినీ చూశాను. యువకులు, వృద్ధులు అనే తేడా లేకుండా అందరూ ఇప్పుడు చాలా ప్రభావితులయ్యారు మరియు ఒక గంట లేదా రెండు గంటలైనా నేను అక్కడే ఉండాలని వారు ఎంతగానో కోరుకున్నారు; కానీ ప్రార్థన సేవ ప్రారంభమయ్యేలోపు పీల్‌టౌన్‌కు చేరుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో నేను హడావిడిగా బయలుదేరవలసి వచ్చింది.

మిస్టర్ కార్బెట్ గారు నన్ను ప్రసంగించమని సంతోషంగా అడిగేవారని, కానీ బిషప్ గారు తనను వద్దన్నారని, అంతేకాకుండా ప్రభువు విందుకు ఏ మెథడిస్ట్ ప్రసంగీకుడినీ అనుమతించవద్దని తన మతగురువులందరినీ నిషేధించారని చెప్పారు. కానీ అటువంటి నిషేధాన్ని పాటించడానికి ఏ మతగురువైనా చట్టరీత్యా గానీ, మనస్సాక్షి రీత్యా గానీ బాధ్యత వహించాలా? ఎంతమాత్రం కాదు. ఒక స్పష్టమైన చట్టం ద్వారా బలపరచబడితే తప్ప, రాజు గారి సంకల్పం కూడా ఏ ఆంగ్ల పౌరుడినీ బంధించదు. ఇక ఒక బిషప్ గారి సంకల్పం గురించి చెప్పేదేముంది? "కానీ మీరు ఆయనకు విధేయులుగా ఉంటానని ప్రమాణం చేయలేదా?" లేదు, మూడు రాజ్యాలలో ఏ మతగురువు కూడా చేయలేదు. ఇది కేవలం ఒక సామాన్యమైన పొరపాటు. ఇది దాదాపు విశ్వవ్యాప్తంగా ప్రబలడం సిగ్గుచేటు.

వర్షం పడుతుండటంతో, ఆరాధన అనంతరం నేను ఒక పెద్ద మాల్ట్‌హౌస్‌లోకి వెళ్ళిపోయాను. సంఘ సభ్యులలో చాలామంది నన్ను అనుసరించి వచ్చి, దైవ వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా విన్నారు. మధ్యాహ్నం వాతావరణం బాగుండటంతో, సంఘమంతా చర్చి ఆవరణలో ఆగిపోయారు, మరియు దేవుని వాక్యం శక్తివంతంగా ఉంది. అది ఒక సంతోషకరమైన అవకాశం.

మాంక్స్ ప్రజలు, సోమవారం, 2.--ఉదయం ఐదు గంటలకే వారిలో అధికశాతం మంది హాజరయ్యారు. ఇంత ప్రేమగల, నిష్కపట హృదయులైన ప్రజలను నేను ఎన్నడూ చూడలేదు. ఇందులో ఆశ్చర్యం ఏమీ లేదు, ఎందుకంటే ఆ ద్వీపంలో కేవలం ఆరుగురు మాత్రమే పాపిస్టులు ఉన్నారు, అసమ్మతివాదులు ఎవరూ లేరు. అక్కడ దాదాపు ముప్పై వేల మంది ప్రజలు ఉన్నారని అంచనా, వారు అసాధారణంగా మర్యాదపూర్వకంగా, మానవతా దృక్పథంతో ఉంటారు. అక్రమ రవాణాను అణచివేసినప్పటి నుండి, వారు తమ భూములను శ్రద్ధగా సాగు చేస్తున్నారు; మరియు వారికి పెద్ద ఎత్తున హెర్రింగ్ చేపల వేట ఉంది, దానివల్ల ఆ ప్రాంతం రోజురోజుకీ అభివృద్ధి చెందుతోంది.

పీల్‌లోని పాత కోట (అలాగే దానిలో నిర్మించిన కేథడ్రల్) ఇప్పుడు కేవలం శిథిలాల కుప్పగా మిగిలింది. అది చాలా పెద్దదిగా, అత్యంత పటిష్టంగా ఉండేది, అందులో అనేక ఇత్తడి ఫిరంగులు ఉండేవి; కానీ వాటిని ఇప్పుడు ఇంగ్లాండ్‌కు తరలించారు.

శ్రీమతి స్మిత్ నాతో పాటు వస్తుండగా, నేను ఒంటి గుర్రం లాగే బండిలో డగ్లస్‌కు బయలుదేరాను. సుమారు గంటలో, నేను ఎంత ప్రయత్నించినా, ఆ మొండి గుర్రం చక్రం ఒక పెద్ద రాయికి గుద్దడంతో బండి ఒక్క క్షణంలో బోల్తా పడింది. కానీ మేము నునుపైన గడ్డి మీద ఎంత మెల్లగా పడ్డామంటే, మా ఇద్దరికీ ఏమాత్రం దెబ్బలు తగల్లేదు. సాయంత్రం నేను డగ్లస్‌లో, పీల్‌లో ఉన్నంత పెద్ద సభకే దాదాపుగా ప్రసంగించాను, కానీ అది అంత గంభీరంగా లేదు. పది గంటల లోపు మేము ఓడ ఎక్కాము మరియు మంగళవారం సుమారు పన్నెండు గంటలకు,

3, వైట్‌హేవన్‌లో దిగాను. మధ్యాహ్నం ఐదు గంటలకు ప్రసంగించాను; కాకర్మౌత్‌కు వేగంగా వెళ్ళగా, కోట ఆవరణలో ఒక పెద్ద జనసమూహం నా కోసం వేచి ఉండటం చూశాను. తొమ్మిది, పది గంటల మధ్య నేను బగ్గీ ఎక్కి, బుధవారం, 4వ తేదీన సుమారు పది గంటలకు సెటిల్ చేరుకున్నాను. సాయంత్రం నేను సంత దగ్గర ప్రసంగించాను, ఇద్దరు ముగ్గురు పెద్దమనుషులు తప్ప మిగతా అందరూ శ్రద్ధగా విన్నారు. గురువారం, 5.

మధ్యాహ్నం సుమారుగా నేను ఓట్లీకి వచ్చాను.

'ఒక చైజ్ బాయ్ ద్వారా బోధించబడింది'

"ఒక చైజ్ బాయ్ ద్వారా బోధించబడింది"

సోమవారం, జూలై 21.--పెంబ్రోక్ నుండి ఆరు లేదా ఏడు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న జాటర్సన్ అనే బొగ్గు గనిలో ప్రసంగించమని చాలా ఒత్తిడి రావడంతో, నేను ఏడు గంటల తర్వాత వెంటనే బయలుదేరాను. కొద్దిసేపటికే ఆ ప్రాంగణం నిండిపోయింది, తలుపులు, కిటికీల చుట్టూ ఉన్న స్థలమంతా నిండిపోయింది; ఆ పేద ప్రజలు ప్రతి మాటను శ్రద్ధగా విన్నారు. నేను నా ఉపన్యాసం ముగించగానే, ఒక పెద్దమనిషి బలంగా లోపలికి చొచ్చుకువచ్చి, ప్రజలను ఇంటికి వెళ్లి వారి పనులు వారు చూసుకోమని చెప్పాడు. అతను కొన్ని బూతులు తిట్టడంతో, నా డ్రైవర్ అతనితో మాట్లాడాడు. అతను తీవ్రంగా ఇలా అన్నాడు,

"నాకు ఒక కుర్చీ నడిపేవాడితో పాఠాలు చెప్పించాల్సిన అవసరం ఉందని మీరు అనుకుంటున్నారా?" అని అడగ్గా, ఆ బాలుడు, "నిజమే అయ్యా, అవుననే అనుకుంటున్నాను," అని జవాబివ్వడంతో ఆ సంభాషణ ముగిసింది.

మంగళవారం, ఆగస్టు 5.--మా వార్షిక సమావేశం ప్రారంభమైంది. ఆ వార్త నలుదిక్కులా వ్యాపించినందున, నేను ఇప్పుడు ప్రతి సహాయకుడిని ప్రత్యేకంగా ఇలా విచారించాను, "మీ స్వంత పరిశీలన ప్రకారం, మెథడిస్టులు పతితులైన ప్రజలని నమ్మడానికి మీకు ఏమైనా కారణం ఉందా? మీరు ఉన్నచోట దేవుని కార్యంలో క్షీణత ఉందా లేక వృద్ధి ఉందా?"

"కొన్ని సంవత్సరాల క్రితంతో పోలిస్తే, సంఘాలు సాధారణంగా దేవుని విషయమై మరింత నిర్జీవంగా ఉన్నాయా, లేక సజీవంగా ఉన్నాయా?" అని అడిగినప్పుడు, దాదాపు అందరూ ఇచ్చిన సమాధానం ఇది: "'వారి ఫలముల ద్వారా వారిని తెలుసుకొనాలి' అనుకుంటే, ప్రజలలో దేవుని కార్యంలో ఎటువంటి క్షీణత లేదు. సంఘాలు దేవుని విషయమై నిర్జీవంగా లేవు: అవి చాలా సంవత్సరాలుగా ఉన్నంత సజీవంగానే ఉన్నాయి. మరియు ఈ నివేదికను మేము, మా చేతులు వ్రేలాడదీయడానికి సాతాను పన్నిన ఒక ఉపాయంగా మాత్రమే చూస్తున్నాము."

మెథడిస్టులు పతనమైన ప్రజలా?

మెథడిస్టులు పతనమైన ప్రజలా?

అయితే ఈ ప్రశ్నను ఎలా నిర్ణయించగలం? మీరు, మరియు మీరు, [1] మీరు చూసిన దానికంటే ఎక్కువగా అంచనా వేయలేరు. మీరు ఒక భాగాన్ని మరొక దానితో పోల్చి అంచనా వేయలేరు; ఉదాహరణకు, బ్రిస్టల్ ప్రజలతో లండన్ ప్రజలను పోల్చి అంచనా వేయలేరు. మరియు ఆ మూడు రాజ్యాలలో వారిని చూసే అవకాశం నాకు తప్ప మరెవరికీ లేదు.

అయితే, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, చాలా చోట్ల మెథడిస్టులు ఇప్పటికీ దీనులుగా, నిందలు మరియు అనేక అసౌకర్యాలతో బాధపడుతున్న ప్రజలుగా ఉన్నారు; అందువల్ల, దేవుని శక్తి ఎక్కడ లేదో, అక్కడ వారు క్షీణిస్తారు. దీని ద్వారా మీరు ఒక నిశ్చయమైన నిర్ధారణకు రావచ్చు. సాధారణంగా మెథడిస్టుల సంఖ్య తగ్గిపోతోందా? అలాగైతే, వారు కృపలో క్షీణిస్తారు; వారు పతనమైన ప్రజలు, లేదా కనీసం పతనమవుతున్న ప్రజలు. కానీ వారి సంఖ్య తగ్గడం లేదు; వారు నిరంతరం వృద్ధి చెందుతున్నారు. అందువల్ల, వారు పతనమైన ప్రజలు కారు.

సమావేశం ప్రారంభమైనట్లే, శుక్రవారం నాడు ఎంతో ప్రేమతో ముగిసింది.

వెస్లీ ఒక పత్రికను ప్రారంభిస్తున్నాడు, సోమవారం, నవంబర్ 14.--దాదాపు నలభై సంవత్సరాలుగా ఒక పత్రికను ప్రచురించమని నన్ను చాలాసార్లు కోరగా, చివరికి నేను అంగీకరించాను; మరియు ఇప్పుడు దాని కోసం సామగ్రిని సేకరించడం ప్రారంభించాను. ఇది ఒకసారి మొదలైతే, నా జీవితకాలంతోనే ముగుస్తుందని నేను భావిస్తున్నాను.

బుధవారం, డిసెంబర్ 17.-- సరిగ్గా ఈ సమయంలో, బాత్ రోడ్డుపై ప్రయాణించే అనేకమంది పోస్ట్-చేజ్ డ్రైవర్లు, ముఖ్యంగా రాత్రిపూట ప్రయాణించేవారు, తమ ప్రయాణికులను ఒకరి చేతికి మరొకరు అప్పగించడానికి కుట్ర పన్నారు. ఒక డ్రైవర్ వారు నిర్ణయించుకున్న ప్రదేశంలో బండిని ఆపగా, మరొక డ్రైవర్ ఆ బండిపై దాడి చేయడానికి అక్కడ కాచుకుని ఉండేవాడు. దీని ఫలితంగా చాలామంది దోపిడీకి గురయ్యారు; కానీ నాకు మాత్రం ఒక మంచి రక్షకుడు ఉన్నాడు. గత నలభై ఏళ్లుగా నేను పగలు, రాత్రి అన్ని దారుల్లోనూ ప్రయాణించాను, ఇప్పటివరకు నాకు ఎన్నడూ ఆటంకం కలగలేదు.

1778. జనవరి 27, శుక్రవారాన్ని జాతీయ ఉపవాసం కోసం నిర్ణయించారు; మరియు దానిని అత్యంత గంభీరంగా పాటించారు. అన్ని దుకాణాలను మూసివేశారు; వీధులన్నీ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి; అన్ని ప్రార్థనా స్థలాలు జనంతో కిక్కిరిసిపోయాయి; సాయంత్రం ఐదు గంటల వరకు రాజుగారి ఇంట్లో భోజనం వడ్డించలేదు. కనీసం ఇంతవరకైనా, దేవుడు మన మార్గాలను నిర్దేశించగలడని మనం అంగీకరిస్తున్నాము.

ఆదివారం, జూన్ 28.--ఈ రోజు నాకు డెబ్బై ఐదు సంవత్సరాలు; దేవునికి స్తోత్రం, ఇరవై ఐదు ఏళ్ళ వయసులో ఉన్నప్పటికంటే నేను ఏమాత్రం బలహీనుడను కాలేదని నాకు అనిపిస్తోంది. ఇది కూడా దేవుడే జరిగించెను!

వెస్లీ తన పాత ప్రసంగాల గురించి చర్చిస్తున్నారు, మంగళవారం, సెప్టెంబర్ 1.--నేను టివర్టన్‌కు వెళ్ళాను. చాలా కాలం క్రితం ఒక మంచి వ్యక్తి చెప్పిన మాట గురించి ఇక్కడ నేను ఆలోచిస్తున్నాను--"ఏడు సంవత్సరాలకు ఒకసారి నేను నా ప్రసంగాలన్నింటినీ తగలబెడతాను; ఎందుకంటే ఏడు సంవత్సరాల క్రితం నేను రాయగలిగిన దానికంటే ఇప్పుడు నేను మంచి ప్రసంగాలు రాయలేకపోతే అది అవమానకరం." ఇతరులు ఏమి చేయగలరో, నేను నిజంగా చేయలేను. ఏడు సంవత్సరాల క్రితం నేను రాసిన దానికంటే మంచి గృహనిర్వాహకునిపై నేను మంచి ప్రసంగం రాయలేను; ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం నేను రాసిన దానికంటే గొప్ప విచారణపై నేను మంచి ప్రసంగం రాయలేను; దాదాపు ముప్పై సంవత్సరాల క్రితం నేను రాసిన దానికంటే డబ్బు వినియోగంపై నేను మంచి ప్రసంగం రాయలేను; అంతేకాదు, నలభై ఐదు సంవత్సరాల క్రితం నేను రాసిన దానికంటే హృదయ సున్నతిపై నేను మంచి ప్రసంగం రాయగలనో లేదో కూడా నాకు తెలియదు. బహుశా, నిజానికి,

నేను అప్పటికంటే ఐదు, ఆరు వందల పుస్తకాలు ఎక్కువగా చదివి ఉండవచ్చు, మరియు అప్పటికంటే చరిత్ర లేదా ప్రకృతి తత్వశాస్త్రం గురించి కొంచెం ఎక్కువ తెలుసుకొని ఉండవచ్చు; కానీ దీనివల్ల దైవశాస్త్రంలో నా జ్ఞానానికి ఏదైనా ముఖ్యమైన చేర్పు జరిగిందని నాకు అనిపించడం లేదు. నలభై సంవత్సరాల క్రితం నాకు ప్రతి విషయం తెలుసు మరియు దాని గురించి బోధించాను.

నేను ఇప్పుడు బోధించే క్రైస్తవ సిద్ధాంతం.

శిథిలాల మధ్య శిథిలాల మధ్య గురువారం, 3.--మధ్యాహ్నం సుమారుగా నేను టాంటన్ నుండి ఎనిమిది మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కాథాంగర్‌లో ప్రసంగించాను.

అది అత్యంత విశాలమైన ఇల్లు. గేటు మీదున్న శాసనం సాక్ష్యమిస్తున్నట్లుగా, దానిని 1555వ సంవత్సరంలో సార్జెంట్ వాల్ష్ నిర్మించారు. అప్పట్లో ఆయనకు సంవత్సరానికి ఎనిమిది వేల పౌండ్ల జీతం ఉండేది; బహుశా ఇప్పుడు అది ఇరవై వేల పౌండ్లకు పైగా ఉండవచ్చు. కానీ ఒకప్పుడు ప్రసిద్ధి చెందిన ఆ కుటుంబం ఇప్పుడు విస్మరించబడింది; ఆ ఎస్టేట్ దాదాపు శిథిలమై ఏమీ లేకుండా పోయింది, మరియు ఆ వైభవోపేతమైన భవనాలలో ముప్పావు భాగం నేలమట్టమైంది. లింకన్ కాలేజీలోని హాలును పోలిన ఆ గొప్ప హాలులో, నేను చాలా గంభీరమైన సభికులకు ప్రసంగించాను.

సాయంత్రం నేను సౌత్ పెథర్‌టన్‌లో ప్రసంగించాను. అది ఒకప్పుడు ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రదేశం మరియు సాక్సన్ రాజ్యానికి రాజధాని. ఇప్పటికీ నిలిచి ఉన్న కింగ్ ఇనా యొక్క రాజభవనం మరియు చాలా పెద్ద, పురాతనమైన చర్చి దీనికి సాక్ష్యం. మాన్‌మౌత్ తిరుగుబాటు తర్వాత, జడ్జ్ జెఫరీస్ ఎంతో మంది నివాసులను ఉరితీసి, చాలా మందిని తరిమివేయడంతో, అది మళ్లీ తల ఎత్తే అవకాశం లేదని నేను భావిస్తున్నాను.

సిటీ రోడ్ చాపెల్ ఆదివారం, నవంబర్ 1న ప్రారంభించబడింది. నగరంలోని కొత్త ప్రార్థనా మందిరాన్ని ప్రారంభించడానికి ఈ రోజును నిర్ణయించారు.

రోడ్డు. అది చాలా శుభ్రంగా ఉంది, కానీ అంత చక్కగా లేదు, మరియు ఫౌండ్రీ కంటే చాలా ఎక్కువ మంది ప్రజలు ఉన్నారు. ఉదయకాల ప్రార్థన మందిరంతో కలిపి, టాబర్నాకిల్‌లో ఉన్నంత మంది ఉన్నారని నేను నమ్ముతున్నాను. నలుమూలల నుండి గుంపులు గుంపులుగా వస్తున్న జనం చాలా గందరగోళం సృష్టిస్తారేమోనని చాలామంది భయపడ్డారు. కానీ వారి భయం వమ్ము కావడం సంతోషకరం; అక్కడ అస్సలు ఏమీ జరగలేదు; అంతా ప్రశాంతత, మర్యాద మరియు క్రమబద్ధతతో నిండి ఉంది.

దేవాలయ ప్రతిష్ఠాపన సమయంలో సొలొమోను చేసిన ప్రార్థనలోని ఒక భాగం గురించి నేను ప్రసంగించాను; మరియు ఉదయం, మధ్యాహ్నం (సీయోను పర్వతం మీద గొర్రెపిల్లతో నిలబడిన లక్షా నలభై నాలుగు వేల మంది గురించి నేను ప్రసంగించినప్పుడు) కూడా, దేవుడు ఆ సమాజం మధ్యలో ప్రస్ఫుటంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

సోమవారం, 2.--నేను చాతమ్‌కు వెళ్లి, సాయంత్రం ఉత్సాహభరితమైన, ప్రేమగల సంఘానికి ప్రసంగించాను. మంగళవారం, 3. నేను నీటి మార్గం ద్వారా షీర్‌నెస్‌కు వెళ్లాను. హాజరైన ప్రజలకు మా గది చాలా చిన్నదిగా ఉండటంతో, (నాకు ఇంతకుముందు అనుమతించినట్లుగా) ప్రార్థనా మందిరాన్ని ఉపయోగించుకోవడానికి అనుమతి కోరుతూ నేను గవర్నర్‌కు కబురు పంపాను. నేను మతగురువుగా నియమించబడ్డానో లేదో అన్నట్లు నటిస్తూ, ఆయన (చాలా అమర్యాదగా) నన్ను తిరస్కరించాడు!

[1] కాబట్టి మా గదిలో ఎంత మందికి సరిపోతుందో అంత మందికి నేను బోధించాను.

బుధవారం, 4.--నేను మిన్‌స్టర్‌లోని పాత చర్చిని చూశాను, అది ఒకప్పుడు విశాలమైన, సుందరమైన భవనం. అది ఒక కొండపైన ఆహ్లాదకరంగా నిలబడి, చుట్టుపక్కల ప్రాంతమంతటినీ పైనుంచి వీక్షిస్తుంది. అక్కడి నుండి మేము క్వీన్స్‌బరోకు వెళ్ళాము, అందులో యాభైకి పైగా సభలు ఉన్నాయి మరియు పార్లమెంటుకు ఇద్దరు సభ్యులను పంపుతుంది. నిస్సందేహంగా, షెప్పీ ద్వీపం మొత్తం ఇప్పుడు ఒకప్పటి వైభవానికి కేవలం నీడ మాత్రమే.

గురువారం, 5.--నేను చాతమ్‌కు తిరిగి వచ్చి, మరుసటి ఉదయం లండన్‌కు వెళ్లే స్టేజ్‌కోచ్‌లో బయలుదేరాను. స్ట్రౌడ్ చివరన, కోచ్‌ను నన్ను అనుసరించమని వదిలి, నేను కొండపైకి నడవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. కానీ అది అంత తొందరపడలేదు: నేను ఐదు మైళ్లకు పైగా నడిచే వరకు అది నన్ను అందుకోలేదు. పది మైళ్లు నడిచినా నేను పట్టించుకోలేదు: నేను ఎంత ఎక్కువ నడిస్తే, నాకు అంత గాఢ నిద్ర పడుతుంది.

ఆదివారం, 15.--సాయంత్రం సెయింట్ ఆంథోలిన్ చర్చిలో ప్రసంగిస్తానని వాగ్దానం చేసినందున, కొత్త ప్రార్థనా మందిరంలో ఆరాధన ముగిసినప్పుడు ద్వారం వద్ద ఒక బండిని సిద్ధంగా ఉంచమని నేను కోరాను.

కానీ అతను మర్చిపోయాడు; అందువల్ల, ప్రసంగించి, సంఘ సభ్యులతో సమావేశమైన తర్వాత, నేను వీలైనంత వేగంగా చర్చికి నడవవలసి వచ్చింది. జనం ఒకరికొకరు ఎంతగా తోసుకుపోయారంటే, వెళ్ళడం చాలా కష్టమైంది.

నేను లోపలికి వెళ్ళాను. చర్చి చాలా వేడిగా ఉంది. కానీ నేను త్వరలోనే ఆ విషయాన్ని మరచిపోయాను, ఎందుకంటే దేవుడు తన వారసత్వం మీద దయగల వర్షాన్ని కురిపించడానికి ఇష్టపడ్డాడు.

ఆదివారం, 29.--ఓల్డ్ స్ట్రీట్‌లోని సెయింట్ లూక్స్ చర్చిలో దాతృత్వ ప్రసంగం చేయమని నన్ను కోరారు.

ఇంతకు ముందు ఎప్పుడైనా ఇంత రద్దీగా ఉండేదో లేదో నాకు సందేహమే; ప్రేక్షకులందరినీ దైవభయం ఆవరించినట్లు అనిపించింది. మధ్యాహ్నం నేను కొత్త ప్రార్థనా మందిరంలో ప్రసంగించాను; మరియు ఏడు గంటలకు, సెయింట్ మార్గరెట్‌లో,

రూడ్ లేన్, సెయింట్ లూక్స్ చర్చి అంత రద్దీగా ఉంది. అలాగైతే శిలువ అవమానం ఆగిపోయిందా?