ఆల్డ్రిచ్ తర్కం. సుమారు పది గంటలకు మేము దాటి, ఐదు గంటల లోపు బాల్డన్ ఫెర్రీకి చేరుకున్నాము. అక్కడ మా కోసం పడవ సిద్ధంగా ఉంది; కానీ గాలి చాలా ఎక్కువగా ఉందని, అలలు కూడా బలంగా ఉన్నాయని చెబుతూ పడవ నడిపేవాళ్ళు మమ్మల్ని కాసేపు ఆగమని కోరారు. అసలు రహస్యం ఏమిటంటే, వారు మరికొంతమంది ప్రయాణికుల కోసం ఆగారు; వారు అలా చేయడం మంచిదే అయ్యింది: ఎందుకంటే మేము అటూ ఇటూ తిరుగుతుండగా, మిస్టర్ జెంకిన్ మోర్గాన్ వచ్చారు; ఫెర్రీకి, హోలీహెడ్కు దాదాపు మధ్యలో ఉన్న అతని ఇంట్లోనే నేను మూడు సంవత్సరాల క్రితం బస చేశాను. త్వరలోనే రాత్రి అయింది, కానీ ఆ ప్రాంతమంతా తెలిసిన మా గైడ్, మమ్మల్ని తన ఇంటి గుమ్మం వరకు క్షేమంగా చేర్చాడు.
ఆదివారం, 25.--నేను ట్రెఫోల్విన్ పారిష్లోని హోవెల్ థామస్ వద్ద, ఒక చిన్న, ఆసక్తిగల సంఘానికి ప్రసంగించాను.
గాలి వ్యతిరేకంగా ఉండటంతో, అది మారేంత వరకు తన ఇంట్లో ఉండమని ఒక నిజాయితీపరుడైన ఎక్సైజ్ అధికారి (మిస్టర్ హోలోవే) ఇచ్చిన ఆహ్వానాన్ని నేను అంగీకరించాను. నేను ఒక చిన్న, ప్రశాంతమైన, ఏకాంత ప్రదేశంలో ఉన్నాను, అక్కడ ఆ కుటుంబ సభ్యుల మాటలు తప్ప మరే మనిషి గొంతు వినిపించలేదు. మంగళవారం నాడు, హోలీహెడ్కు వెళ్లి మన ప్రయాణం గురించి విచారించమని నేను మిస్టర్ హాప్పర్ను కోరాను. మనం బహుశా ఒకటి రెండు రోజుల్లో గమ్యాన్ని చేరుకోగలమని ఆయన కబురు తెచ్చాడు; కాబట్టి బుధవారం మేమిద్దరం అక్కడికి వెళ్ళాము. ఇక్కడ మేము కలుసుకున్నాము
జాన్ జేన్, జేబులో మూడు షిల్లింగులతో బ్రిస్టల్ నుండి కాలినడన బయలుదేరాడు. అతను బయలుదేరినప్పటి నుండి ఏడు రాత్రులలో ఆరు రాత్రులు, పూర్తిగా అపరిచితులైన వ్యక్తుల ఆతిథ్యం పొందాడు. అతను మమ్మల్ని దాటి ఎలా వెళ్ళాడో మాకు తెలియదు, మరియు ఆదివారం నాడు ఒక్క పెన్నీ మాత్రమే మిగిలి ఉండగా హోలీహెడ్ చేరుకున్నాడు.
అతని ద్వారా మేము మా గుర్రాలను మిస్టర్ మోర్గాన్ గారికి తిరిగి పంపించాము. సాయంత్రం నాకు చాలా మంది భక్తులు గుమిగూడారు. చివరికి వాళ్ళు వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, నేను వారికి ఒక్క ప్రసంగం మాత్రమే ఇవ్వగలిగాననే విషయం నాకు చాలా బాధ కలిగించింది. సుమారు పదకొండు గంటలకు మమ్మల్ని ఓడలోకి వెళ్ళమని పిలిచారు, గాలి చాలా అనుకూలంగా ఉంది; మేము ఓడరేవు నుండి బయటకు వచ్చే వరకు అలాగే కొనసాగింది. అప్పుడు అది పడమర వైపు తిరిగి తుఫానుగా మారింది. చంద్రుడు గానీ, నక్షత్రాలు గానీ లేవు, కానీ వర్షం, గాలి మాత్రం పుష్కలంగా ఉన్నాయి, దాంతో డెక్ మీద ఉండలేక నేను త్వరగానే అలసిపోయాను. కానీ కింద మాకు మరో తుఫాను ఎదురైంది: ఎందుకంటే అక్కడ కార్నార్వన్షైర్కు చెందిన ప్రసిద్ధ మిస్టర్ గ్ర--- అనే ఒక స్థూలకాయుడు, పొడవాటి, కఠినమైన ముఖం గల వ్యక్తి ఉన్నాడు; అతని ముఖం...
ముప్పై ఏళ్ల క్రితం డ్రూరీ లేన్లో నేను చూసిన మాక్బెత్ నాటకంలోని ఒక దుండగుడి ప్రవర్తనతో మాత్రమే నేను దీనిని పోల్చగలను. నేను పడుకోబోతుండగా, అతను లోపలికి దొర్లుకుంటూ వచ్చి, బిల్లింగ్స్గేట్లో అరుదుగా వినబడే విధంగా, ప్రతి రెండు లేదా మూడు పదాలూ శపథాలుగా ఉండేలా, అసభ్య పదజాలం, బూతులు, మరియు దైవదూషణల వర్షం కురిపించాడు. నేను మాట్లాడటానికి చోటు లేదని గ్రహించి, అతన్ని మిస్టర్ హాప్పర్కు వదిలేసి నా క్యాబిన్లోకి వెళ్లిపోయాను. కొద్దిసేపటికే, అతని అనుచరులలో ఒకరిద్దరు అడ్డుపడి, అతన్ని తిరిగి అతని క్యాబిన్కు తీసుకువెళ్లారు.
గురువారం, 29.--మేము ఐర్లాండ్ వైపు నాలుగు లేదా ఐదు లీగ్ల దూరం ముందుకు సాగాము, కానీ మధ్యాహ్నానికి ఓడరేవు ముఖద్వారం వద్దకే వెనక్కి నెట్టబడ్డాము. అయినప్పటికీ, గాలి ఒకటి రెండు దిశలలో దిశ మార్చుకోవడంతో, మేము మళ్ళీ సాహసించి ముందుకు సాగాము; మరియు అర్ధరాత్రి కల్లా మేము దాదాపు సగం అలలను దాటగలిగాము. కానీ అప్పుడు గాలి పూర్తిగా మాకు వ్యతిరేకంగా మారి బలంగా వీచడంతో, మేము మళ్ళీ వెనక్కి నెట్టబడ్డాము మరియు సుమారు తొమ్మిది గంటలకు, మరోసారి అఖాతంలోకి ప్రవేశించినందుకు సంతోషించాము.
ఐరిష్ పడవ కోసం ఎదురుచూస్తూ సాయంత్రం, పేద, సాదాసీదా ప్రజలకు బదులుగా, బంగారం, వెండి పూసుకున్న పురుషులతో నిండిన ఒక గదిని చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. నేను వారికి అర్థం కాని విషయాల్లోకి వెళ్ళకూడదని, డైవ్స్ మరియు లాజరస్ కథను వివరించడం ప్రారంభించాను. నేను అనుకున్నదానికంటే అది వారికి ఎక్కువగా వర్తించింది, వారిలో చాలామంది...
(నేను తరువాత తెలుసుకున్నట్లుగా) వారు అత్యంత దుర్మార్గులు. నేను నా ప్రాణాన్ని కాపాడుకున్నాను; కానీ వారు దాన్ని ఏమాత్రం భరించలేకపోయారు. ఒకరి తర్వాత ఒకరు తీవ్రంగా సణుగుతూ వెళ్ళిపోయారు. నలుగురు వరకు అక్కడే ఉండిపోయారు.
నేను ముగించాను; అప్పుడు వారు తమ టోపీలు పెట్టుకొని ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నేను వారిని మృదువుగా మందలించాను, దాంతో వారు తిడుతూ, దేవుణ్ణి నిందిస్తూ లేచి వెళ్లిపోయారు. ఆ తర్వాత నేను సాదాసీదా, నిజాయితీగల వెల్ష్ ప్రజల సమూహంతో ఒక గంట హాయిగా గడిపాను.
పాస్టర్ ఎక్కడ ఉన్నారు?
పాస్టర్ ఎక్కడ ఉన్నారు?
రాత్రి భయంకరమైన తుఫాను వచ్చింది. దేవుడి దయవల్ల మేము క్షేమంగా ఒడ్డున ఉన్నాము!
శనివారం, 31. నేను మరో వారం పాటు వేచి ఉండాలని, ఒకవేళ అప్పుడు కూడా మేము ఓడ ఎక్కలేకపోతే, బ్రిస్టల్కు వెళ్లి ఓడ కోసం ఎదురుచూడాలని నిశ్చయించుకున్నాను. సాయంత్రం ఏడు గంటలకు, నేను ప్రసంగించడానికి కిందకు వెళ్తుండగా, ఒక పెద్ద శబ్దం విని, ఆ పెద్దమనుషుల గుంపును గమనించాను. వారు అప్పటికే మద్యం, సంఖ్యాబలంతో బలపడి, కెప్టెన్ గ్రిఫిత్ను (వారు అతన్ని అలా పిలిచేవారు) తమ నాయకుడిగా నిలబెట్టారు. అతను వెంటనే బయటి, లోపలి తలుపులు రెండింటినీ బద్దలు కొట్టి, మా ఇంటి యజమానుడైన ముసలి రాబర్ట్ గ్రిఫిత్ను చాలాసార్లు కొట్టి, అతని భార్యను తన్ని, ఇరవై తిట్లు తిడుతూ, "పాస్టర్ ఎక్కడ?" అని అడిగాడు. రాబర్ట్ గ్రిఫిత్ పైకి వచ్చి నన్ను మరో గదిలోకి వెళ్ళమని చెప్పి, అక్కడ నన్ను బంధించాడు. కెప్టెన్ వెంటనే అతని వెనుకే వెళ్లి, ఒకటి రెండు తలుపులు పగలగొట్టి, మంచం మీద చూడటానికి ఒక కుర్చీ ఎక్కాడు: కానీ అతని కాలు జారడంతో (అతను ఎక్కడానికి తగినవాడు కానందున), వెనక్కి పూర్తిగా పడిపోయాడు. అతను నెమ్మదిగా లేచి, వెనక్కి తిరిగి, తన అనుచరులతో కలిసి నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.
అప్పుడు నేను పేదవాళ్ళ చిన్న గుంపు దగ్గరికి దిగి, వాళ్ళతో అరగంట సేపు ప్రార్థనలో గడిపాను. సుమారు తొమ్మిది గంటలకు, మేము పడుకోవడానికి సిద్ధమవుతుండగా, ఆ ఇల్లు మళ్ళీ ముట్టడికి గురైంది.
కెప్టెన్ ముందుగా లోపలికి దూసుకొచ్చాడు. రాబర్ట్ గ్రిఫిత్ కూతురు ఒక బకెట్ నీళ్లతో నడవలో నిలబడి ఉంది. ఆమె కావాలనే అలా చేసిందో లేక భయంతో చేసిందో నాకు తెలియదు, ఆ నీళ్లతో అతడిని తల నుండి కాలి వరకు కప్పేసింది. అతను తన శక్తికొద్దీ, "హ-హత్య! హత్య!" అని అరుస్తూ కొన్ని క్షణాల పాటు కదలకుండా నిలబడిపోయాడు. ఇంతలో రాబర్ట్ గ్రిఫిత్ అతని పక్కగా వెళ్లి తలుపుకు తాళం వేశాడు.
తాను ఒంటరిగా ఉన్నానని గ్రహించి, అతను తన స్వరాన్ని మార్చి, "నన్ను బయటకు రానివ్వండి! నన్ను బయటకు రానివ్వండి!" అని అరవడం మొదలుపెట్టాడు.
మిగిలిన వారెవరూ లోపలికి రాకూడదని అతను మాట ఇచ్చి, తన మాట నిలబెట్టుకోగా, వాళ్ళు తలుపు తెరిచారు, అందరూ కలిసి వెళ్ళిపోయారు.
వెస్లీ శ్రీమతి పిల్కింగ్టన్ను ఇంటర్వ్యూ చేశారు. గురువారం, ఏప్రిల్ 12 (డబ్లిన్).--నేను సమాజంలోని ఒకరితో అల్పాహారం చేశాను మరియు ఆమె ఇంట్లో నేను పెద్దగా ఊహించని ఒక అద్దెదారు ఉన్నారని కనుగొన్నాను. ఆమె ప్రసిద్ధ శ్రీమతి పిల్కింగ్టన్, ఆమె వెంటనే ఏదో ఒక కారణంతో నన్ను అనుసరించి పై అంతస్తుకు వచ్చింది. నేను ఆమెతో దాదాపు గంటసేపు గంభీరంగా మాట్లాడాను; ఆ తర్వాత మేము "హ్యాపీ" పాట పాడాము.
మగ్దలీన్." ఆ ముద్ర ఎంతకాలం నిలిచి ఉంటుందో దేవుడికే తెలియాలి, అని ఆమె చాలా ఆశ్చర్యపోయినట్లు కనిపించింది.
ఆదివారం, మే 20 (కార్క్).--సాధారణంగా ప్రసంగాలు జరిగే ప్రదేశంలో వినాలని కోరుకునేవారు అస్సలు సరిపోరని గ్రహించి, సుమారు ఎనిమిది గంటలకు నేను హామండ్స్ మార్ష్కు వెళ్లాను. అక్కడ గుమిగూడిన జనం చాలా పెద్ద సంఖ్యలో, ఎంతో శ్రద్ధగా వింటున్నారు. కొందరు అల్లరి మూకలు దూరంగా గుమిగూడారు; కానీ క్రమక్రమంగా వారు దగ్గరకు వచ్చి జనంలో కలిసిపోయారు; ఇంగ్లాండ్ లేదా ఐర్లాండ్లోని ఏ చర్చిలోనూ ఇంత ప్రశాంతమైన, క్రమబద్ధమైన సభను నేను అరుదుగా చూశాను.
మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం మార్ష్లో నేను చేసే ప్రసంగానికి మేయర్ ఆటంకం కలిగించాలని చూస్తున్నారనే వార్త వ్యాపించడంతో, నేను మిస్టర్ స్కెల్టన్ మరియు మిస్టర్ జోన్స్లను ఆయనను కలిసి దాని గురించి విచారించమని కోరాను. అక్కడ నేను చేసే ప్రసంగం ఆయనకు ఇబ్బంది కలిగిస్తుందా అని మిస్టర్ స్కెల్టన్ అడిగి, "అయ్యా, ఒకవేళ ఇబ్బంది కలిగిస్తే, మిస్టర్ వెస్లీ ఆ ప్రసంగం చేయరు" అని అన్నారు. దానికి ఆయన, "అయ్యా, నేను ఈ గుంపు దాడులను సహించను" అని ఆప్యాయంగా బదులిచ్చారు. దానికి మిస్టర్ స్కెల్టన్, "అయ్యా, ఈ ఉదయం ఏమీ జరగలేదు కదా" అన్నారు. దానికి ఆయన, "జరిగింది. ఇప్పటికే చర్చిలు, సమావేశ మందిరాలు సరిపోవా? నేను ఇకపై ఈ గుంపు దాడులను గానీ, అల్లర్లను గానీ సహించను" అని జవాబిచ్చారు.
మిస్టర్ స్కెల్టన్ ఇలా బదులిచ్చారు, "అయ్యా, మిస్టర్ వెస్లీ గానీ, ఆయన మాటలు విన్నవారు గానీ గుంపులుగా ఏర్పడలేదు, అల్లర్లు సృష్టించలేదు." ఆయన స్పష్టంగా ఇలా బదులిచ్చారు, "ఇకపై నేను ఎలాంటి ప్రసంగాలు వినను; ఒకవేళ మిస్టర్ వెస్లీ ప్రసంగించడానికి ప్రయత్నిస్తే, నేను ఆయనకు సిద్ధంగా ఉన్నాను."
నేను ఐదు గంటల తర్వాత మా ఇంట్లోనే ప్రసంగించడం మొదలుపెట్టాను. ఇంతలో మేయర్ గారు 'ఛేంజ్'లో నడుస్తూ, ఊరి డ్రమ్మర్లకు మరియు తన సార్జెంట్లకు ఆజ్ఞలు ఇస్తున్నారు—నిస్సందేహంగా కిందకు వెళ్లి శాంతిభద్రతలను కాపాడమని! దానికి అనుగుణంగా, లెక్కలేనంత మంది జనం వారి వెంట రాగా వారు ఇంటికి వచ్చారు. వారు డ్రమ్స్ వాయించడం కొనసాగించారు, నేను నా ప్రసంగం ముగిసే వరకు ప్రసంగించడం కొనసాగించాను. నేను బయటకు రాగానే, ఆ గుంపు వెంటనే నన్ను చుట్టుముట్టింది. పక్కన నిలబడి ఉన్న సార్జెంట్లలో ఒకరిని గమనించి, రాజుగారి శాంతిని కాపాడమని నేను అతడిని కోరాను; కానీ అతను, "అయ్యా, అలా చేయడానికి నాకు ఎలాంటి ఆజ్ఞలు లేవు" అని బదులిచ్చాడు. నేను వీధిలోకి రాగానే, ఆ అల్లరి మూక చేతికి అందినవన్నీ విసిరారు; కానీ అవన్నీ నా పక్క నుంచే వెళ్ళిపోయాయి లేదా నా తల మీదుగా ఎగిరిపోయాయి; ఒక్క వస్తువు కూడా నన్ను తాకినట్లు నాకు గుర్తులేదు. నేను నా ముందున్న ప్రతి మనిషి ముఖంలోకి చూస్తూ, ఆ అల్లరి మూక మధ్యలో నుంచి నేరుగా ముందుకు నడిచాను; నేను డాంట్స్ బ్రిడ్జ్ దగ్గరకు వచ్చే వరకు వారు నా కుడి, ఎడమ వైపుల నుండి దాడి కొనసాగించారు. ఒక పెద్ద గుంపు దీనిని ఆక్రమించుకుంది, వారిలో ఒకడు, "ఇప్పుడు, రోమన్లకు జై!" అని అరుస్తున్నాడు. నేను దగ్గరికి రాగానే, వాళ్ళు కూడా వెనక్కి తగ్గారు, నేను వాళ్ళ మధ్యలో నుండి మిస్టర్ జెంకిన్స్ ఇంటికి నడిచాను; కానీ ఒక పాపిస్ట్ సరిగ్గా గుమ్మం దగ్గర నిలబడి, నేను వెళ్ళకుండా అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించింది, అప్పుడు ఆ గుంపులోని ఒకడు (బహుశా నన్నే లక్ష్యంగా చేసుకుని ఉంటాడు, కానీ గురి తప్పి) ఆమెను నేలమీద పడగొట్టాడు. అప్పుడు నేను లోపలికి వెళ్ళాను, దేవుడు ఆ క్రూర మృగాలను అదుపులో ఉంచాడు, దాంతో ఒక్కటి కూడా నన్ను వెంబడించడానికి ప్రయత్నించలేదు.
కానీ, అక్కడ గుమిగూడిన వారిలో చాలామందిని మరింత దారుణంగా హింసించారు, ముఖ్యంగా మిస్టర్ జోన్స్ను. ఆయన ఒళ్లంతా మట్టి కొట్టుకుపోయినా, దాదాపు ఒక అద్భుతంలా ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడు. ఆ తర్వాత, గుంపులోని ప్రధాన భాగం ఇంటి వద్దకు వెళ్లి, కుర్చీలు, బల్లలు అన్నీ బయటకు తెచ్చి, నేలను, తలుపును, కిటికీల చట్రాలను, ఇంకా మిగిలిన చెక్క వస్తువులన్నింటినీ పీకి పారేశారు; వాటిలో కొంత భాగాన్ని తమ సొంత అవసరాల కోసం తీసుకువెళ్లగా, మిగిలినదాన్ని నడివీధిలో తగలబెట్టారు.
వారు చెల్లాచెదురయ్యే అవకాశం లేదని తెలుసుకుని, నేను ఆల్డర్మాన్ పెంబ్రాక్కు వర్తమానం పంపాను. ఆయన వెంటనే తన మేనల్లుడైన ఆల్డర్మాన్ విండ్థ్రాప్ను మిస్టర్ జెంకిన్స్ వద్దకు వెళ్ళమని ఆదేశించారు. నేను అతనితో కలిసి వీధిలో నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను, ఈ క్రమంలో ఎవరూ నాతో ఒక్క కఠినమైన లేదా అగౌరవకరమైన మాట కూడా మాట్లాడలేదు.
వెస్లీ దిష్టిబొమ్మను దహనం చేశారు. సోమవారం, 21.--నేను బాండన్ వైపు గుర్రంపై వెళ్ళాను. మధ్యాహ్నం మూడు గంటల నుండి ఏడు గంటలు దాటినంత వరకు, కార్క్ జనం భారీ ఊరేగింపుగా వెళ్లి, డాంట్స్ బ్రిడ్జ్ దగ్గర నా దిష్టిబొమ్మను దహనం చేశారు.
బుధవారం, 23.-- ఆ గుంపు ఇంకా వీధుల్లో తిరుగుతూ, మెథడిస్టులు అని పిలవబడే వారందరినీ దూషిస్తూ, వారు ఈ దారి నుండి వెళ్ళిపోకపోతే వారిని చంపేస్తామని, వారి ఇళ్లను కూల్చేస్తామని బెదిరిస్తూనే ఉంది.
గురువారం, 24.--వారు మళ్ళీ మిస్టర్ స్టాక్డేల్ ఇంటిపై దాడి చేసి, అతను కిటికీలకు మేకులతో కొట్టిన పలకలను పగలగొట్టి, మిగిలి ఉన్న కొద్దిపాటి కిటికీ చట్రాలను, షట్టర్లను ధ్వంసం చేసి, అతని సరుకులలో గణనీయమైన భాగాన్ని పాడుచేశారు.
శుక్రవారం, 25.--రోజర్ ఓ'ఫెర్రాల్ అనే ఒక వ్యక్తి, పొత్తిబట్టలలో చుట్టబడిన పసికందును ఆశ్రయం ఇవ్వడానికి సాహసించే ఏ ఇంటినైనా కూల్చివేయడానికి, ఎలాంటి గుంపుకైనా నాయకత్వం వహించడానికి తాను సిద్ధంగా ఉన్నానని పబ్లిక్ ఎక్స్ఛేంజ్ వద్ద ఒక ప్రకటనను అంటించాడు. (పొత్తిబట్టలలో చుట్టబడిన పసికందు గురించి మిస్టర్ సెన్నిక్ మాట్లాడటం విన్న ఒక పోప్ అనుచరుడైన మతగురువు మొదట అతనికి ఈ పేరు పెట్టాడు; బహుశా ఆ పదం బైబిల్లో ఉందని అతనికి తెలియకపోవచ్చు, ఎందుకంటే ఆ పుస్తకంతో అతనికి పెద్దగా పరిచయం లేదు.)
ప్రజలను ఉత్తేజపరిచేందుకు మంచి డాక్టర్ బి --- గారు బహిరంగంగానూ, వ్యక్తిగతంగానూ అవిశ్రాంతంగా కృషి చేస్తున్నప్పటికీ, ఆ సమయంలో బాండన్లో దేవుడు మాకు గొప్ప శాంతిని అనుగ్రహించాడు. కానీ, 26వ తేదీ శనివారం సాయంత్రం ఏమి జరగబోతోందోనని చాలామంది తీవ్ర ఆందోళనలో ఉన్నారు. నేను ఎప్పటిలాగే ప్రధాన వీధిలో ప్రసంగించడం ప్రారంభించాను, కానీ ఎప్పటికంటే రెట్టింపు కంటే ఎక్కువ మంది జనం వచ్చారు. నేను సుమారు పావుగంట మాట్లాడిన తర్వాత, ఒప్పందం ప్రకారం చేతిలో ఒక పెద్ద కర్ర పట్టుకుని నా దగ్గర నిలబడిన ఒక మతగురువు ప్రసంగాన్ని ప్రారంభించాడు. (నిజానికి అతను మద్యం సేవించి ఉన్నాడని, లేదంటే అలా చేసి ఉండేవాడు కాదని అతని స్నేహితులు నాకు హామీ ఇచ్చారు.) కానీ, అతను ఎక్కువ మాటలు పలకకముందే, ఇద్దరు ముగ్గురు ధైర్యవంతులైన స్త్రీలు తమ బలంతో అతన్ని ఒక ఇంట్లోకి లాక్కెళ్లారు; మరియు, కొద్దిగా మందలించిన తర్వాత, తోట గుండా అతన్ని పంపించివేశారు.
తరువాత కనిపించిన విజేత, పట్టణానికి చెందిన ఒక యువకుడైన మిస్టర్ ఎం---.
చేతుల్లో తుపాకులు పట్టుకున్న మరో ఇద్దరు అతనికి తోడుగా ఉన్నారు. కానీ అతని విజయం కూడా క్షణికమే; అక్కడి ప్రజలలో కొందరు, ఎంతో సౌమ్యంగా, సభ్యతగా అతన్ని త్వరగా తీసుకువెళ్ళిపోయారు.
మూడవవాడు మరింత ఉగ్రంగా ముందుకు వచ్చాడు; కానీ అతనికి ఆ ఊరి కసాయివాడు (మెథడిస్టులలో ఒకడు కాదు) ఎదురయ్యాడు. వాడు అతన్ని ఒక ఎద్దులా చూసి, అతని తలపై ఒకటి రెండు గట్టి దెబ్బలు కొట్టాడు. ఎవరూ తన పక్షాన నిలబడకపోవడంతో, ఇది అతని ధైర్యాన్ని నీరుగార్చింది. అందువల్ల నేను నా ప్రసంగాన్ని నిశ్శబ్దంగా ముగించాను.
కిన్సేల్ మరియు కార్క్ సందర్శనలు కిన్సేల్ మరియు కార్క్ సందర్శనలు సోమవారం, 28.--నేను ఐర్లాండ్లో చూసిన అత్యంత ఆహ్లాదకరమైన పట్టణాలలో ఒకటైన కిన్సేల్కు గుర్రపు స్వారీ చేశాను.
ఏడు గంటలకు నేను ఎక్స్ఛేంజ్ వద్ద ప్రసంగించాను. అక్కడ కొద్దిమంది పెద్దమనుషులు, చాలామంది పేదవారు, మరియు అధిక సంఖ్యలో సైనికులు ఉన్నారు. అందరూ దేవునికి భయపడే వారిలా ప్రవర్తించారు. ప్రసంగం తర్వాత కార్క్ నుండి ఒకరు వచ్చి, మిస్టర్ డబ్ల్యూ--- గారు సైనిక శిబిరం గోడ కింద ఉదయం, మధ్యాహ్నం ప్రసంగించారని మాకు తెలియజేశారు; పట్టణ డ్రమ్మర్లు వచ్చారని, కానీ వారు అక్కడికి వెళ్లి వాయిస్తే ముక్కలు ముక్కలుగా నరికేస్తామని సైనికులు వారిని హెచ్చరించారని; అప్పుడు మేయర్ స్వయంగా తన గుంపుకు నాయకత్వం వహించి వచ్చాడని, కానీ చెప్పుకోదగ్గ అలజడి సృష్టించలేకపోయాడని; అతను వెళ్లి కమాండింగ్ ఆఫీసర్తో మాట్లాడాడని, కానీ పెద్దగా ఫలితం లేకపోవడంతో కల్నల్ బయటకు వచ్చి, అక్కడ ఎలాంటి అల్లరి చేయకూడదని గుంపుతో ప్రకటించాడని చెప్పారు. ఇది దేవునికి తగిన పరిణామం! ఆయన ఆకాశంలోనూ, భూమిలోనూ పరిపాలించడం లేదా?
బుధవారం, 30.--నేను కార్క్కు గుర్రపు బండిపై వెళ్ళాను. కెప్టెన్ --- తో మాట్లాడగా, కల్నల్ దయ మీద ఆధారపడటం కుదరదని నాకు అర్థమైంది. అతను కెప్టెన్తో చాలా నిర్మొహమాటంగా ఇలా చెప్పాడు, "ఒకవేళ మిస్టర్ వెస్లీ బ్యారక్స్లో ప్రసంగిస్తే, జనం వచ్చి కిటికీలు పగలగొడితే, బ్యారక్-మాస్టర్ నుండి నాకు పెద్ద జరిమానా విధించబడవచ్చు." కిటికీలు పగలగొట్టడమా! కాదులే, వాళ్ళు సైనికులందరి ఎముకలు విరగ్గొట్టకుండా ఉంటే బాగుండేది.
ఐదు గంటలకు కొంచెం ముందు నేను సైనిక శిబిరం వైపు నడిచాను. కుర్రాళ్ళు త్వరగా గుమిగూడారు, మరియు మరింత అల్లరి చేయడం మొదలుపెట్టారు. కానీ ఒక్క క్షణంలో అంతా నిశ్శబ్దమైంది. దీనికి కారణం మిస్టర్ డబ్ల్యూ అని నాకు తరువాత తెలిసింది. అతను ఒక వ్యక్తి చేతిలో నుండి కర్రను లాక్కుని, దానిని అతని తలపైన ఊపాడు, దాంతో ఆ దళమంతా ధైర్యంగా పారిపోయింది.
మేము దక్షిణ వంతెన దాటి రాగానే, ఒక పెద్ద గుంపు గుమిగూడింది; కానీ వారు ఒక క్రమ పద్ధతిలో ఏర్పడకముందే మేము సైనిక శిబిరం గేటు వద్దకు చేరుకున్నాము; దానికి కొద్ది దూరంలో నేను నిలబడి, "దుష్టులు తమ మార్గాన్ని విడిచిపెట్టాలి" అని గట్టిగా అరిచాను. అక్కడ గుమిగూడిన గంభీరమైన ప్రజలు చాలా పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నారు; ఆ గుంపు సుమారు వంద గజాల దూరంలో నిలబడి ఉంది. దాదాపు సైనికులందరూ గేటు దగ్గర ఒకే గుంపుగా ఉండటం చూసి నేను కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను, మరియు సంకేతం ఇవ్వగానే వారందరూ సైనిక శిబిరంలోకి తిరిగి వెళ్ళాలనే వార్త నిజమేనేమో నాకు తెలియదు; కానీ నేను నా మాట ముగించే వరకు వారు కదలలేదు. మేము వెళ్ళిపోతుండగా, వారిలో ఒకరిద్దరు మమ్మల్ని వెంబడించారు. వారి సంఖ్య పెరిగి, మా ముందు ఏడుగురు లేదా ఎనిమిది మంది, మా వెనుక ఒక పెద్ద సైనిక దళం ఏర్పడింది; వారి మధ్య నుండి, ఆ భారీ గుంపు గుండా నేను ఆల్డర్మాన్ పెంబ్రాక్ ఇంటి తలుపు వరకు నడిచాను.
ఒక ఐరిష్ అంత్యక్రియలో, గురువారం, 31.--నేను రాత్కార్మక్కు గుర్రంపై వెళ్ళాను. మధ్యాహ్నం అక్కడ ఒక పెద్ద ఖనన కార్యక్రమం జరిగింది, దానికి నలుమూలల నుండి ప్రజలు వచ్చారు. చర్చిలో మిస్టర్ లాయిడ్ ఖనన ప్రార్థనలో కొంత భాగాన్ని చదివారు; ఆ తర్వాత నేను "సమస్తమునకు అంతము సమీపించియున్నది" అనే అంశంపై ప్రసంగించాను. ఆ తర్వాత వినిపించిన ఐరిష్ అరుపుకు నేను తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతి చెందాను (దాని గురించి నేను అంతకుముందు కేవలం విన్నాను). నేను అనుకున్నట్లుగా అది పాట కాదు, కానీ సమాధి వద్ద నలుగురు కీచు గొంతు గల స్త్రీలు వేసిన ఒక విచారకరమైన, అస్పష్టమైన కేక. ఆ పని కోసమే వారిని నియమించారని మేము అర్థం చేసుకున్నాము. కానీ ఒక్కరు కూడా కన్నీరు కార్చడం నేను చూడలేదు; ఎందుకంటే, అది వారి ఒప్పందంలో లేదని అనిపించింది.
బుధవారం, జూన్ 13.--నేను మళ్ళీ ష్రోనిల్కు గుర్రపు స్వారీ చేశాను; మరియు గురువారం, 14వ తేదీ ఉదయం క్లోన్మెల్కు వెళ్ళాను. ఒక గంట విశ్రాంతి తర్వాత మేము ముందుకు బయలుదేరాము, కానీ నా గుర్రానికి ఉన్న లాడెం ఊడిపోవడం వల్ల, మేము అనుకున్నదానికంటే ముందే మధ్యాహ్నం ఆగవలసి వచ్చింది. మేము వెళ్ళిన ఇంటి యజమాని, మా ఉపదేశాన్ని ఓపికగా వినడమే కాకుండా, అందుకు ఎంతో కృతజ్ఞతలు తెలిపాడు. ఆ తర్వాత మేము దారి తప్పిపోయాము, దాంతో వాటర్ఫోర్డ్కు ఒక మైలు దూరంలో ఉన్న పడవ రేవును దాటేసరికి దాదాపు ఎనిమిది గంటలు అయింది.
పడవ రేవు దగ్గర ఒక కుర్రాడు నా పేరు అడిగాడు. నా పేరు వినగానే, అతను గట్టిగా అరిచాడు, "అయ్యా, మీకు ఇక్కడ ఏ పనీ లేదు; వాటర్ఫోర్డ్లో మీకేం పని లేదు. బట్లర్ ఈ వారం అంతా అక్కడ గుంపులను సమీకరిస్తున్నాడు; వాళ్ళు మన మీద దాడి చేశారు, దాంతో మనం వీధుల్లో నడవలేకపోతున్నాం. కానీ మీరు ఆ చిన్న ఇంట్లో ఉంటే, నేను వెళ్లి బి. మెక్కల్లక్ను మీ దగ్గరికి తీసుకువస్తాను."
మేము కొంతసేపు అక్కడే ఉండి, ఆ తర్వాత పోర్టార్లింగ్టన్ వైపు మా దారిలో కొంచెం ముందుకు వెళ్లడమే మంచిదని అనుకున్నాము. కానీ పడవ నడిపేవాడు ఒడ్డుకు రాలేదు; అందువల్ల, మేము అలసిపోయేంత వరకు వేచి చూసి, కొన్ని మైదానాల గుండా, కొండను దాటి కారిక్ రోడ్డులోకి వెళ్ళాము; అక్కడ నుండి సుమారు ఐదు మైళ్ళు ముందుకు వెళ్ళి ఒక గ్రామానికి చేరుకున్నాము, అక్కడ మాకు ఒక ప్రశాంతమైన ఇల్లు కనిపించింది. ఆ రోజుకు ఆ శ్రమ సరిపోయింది. మేము ఉదయం ఐదు గంటల నుండి రాత్రి పదకొండు గంటల పావు వరకు, ఒకటి రెండు గంటల విరామం తప్ప, గుర్రాలపైనే ఉన్నాము.
శుక్రవారం, 15.-- తెల్లవారుజామున సుమారు రెండు గంటలకు, కొంతమంది పెద్దగా శబ్దం చేస్తూ నా పేరు పెట్టి పిలవడం విన్నాను. వారు వాటర్ఫోర్డ్ నుండి వచ్చిన మా స్నేహితులలో కొందరు. ఆ కుర్రాడు లోపలికి రాగానే, వారిలో పదహారు లేదా పద్దెనిమిది మంది నన్ను పట్టణంలోకి తీసుకువెళ్ళడానికి బయటకు వచ్చారని వారు మాకు తెలియజేశారు.
నేను కనపడకపోవడంతో వారు వెనుదిరిగారు; కానీ దారిలో ఆ గుంపు వారిని ఎదుర్కొని, వారి ఇంటి గుమ్మాల వరకు మట్టి, రాళ్లతో కొట్టారు.
మేము నాలుగు గంటలకు బయలుదేరి, సుమారు ఇరవై ఐదు పాత ఐరిష్ మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కిల్కెన్నీకి మధ్యాహ్నం సుమారుగా చేరుకున్నాము.
నేను ఐర్లాండ్ దేశమంతటిలో చూసిన వాటిలోకెల్లా ఇది అత్యంత ఆహ్లాదకరమైన, అలాగే అత్యంత ఫలవంతమైన దేశం. భోజనం తర్వాత మా దారి దివంగత డ్యూక్ ఆఫ్ ఓర్మాండ్ నివాసమైన డన్మోర్ మీదుగా సాగింది. మేము సుమారు రెండు మైళ్ల దూరం పార్కు గుండా ప్రయాణించాము, దాని పక్కగా నది ప్రవహిస్తుంది. ఇంగ్లాండ్, హాలండ్, లేదా జర్మనీలో కూడా ఇంతటి మనోహరమైన ప్రదేశాన్ని నేను ఎన్నడూ చూడలేదు. నాలుగు వరుసల యాష్ చెట్లతో కూడిన నడక మార్గాలు, అక్కడక్కడా అక్కడక్కడా చెట్ల గుత్తులు, వాటి మధ్యలో అత్యంత నునుపైన, పచ్చని పచ్చిక బయళ్ళు వర్ణనాతీతంగా అందంగా ఉన్నాయి. మరి దీని యజమాని అయిన ఎర్ల్ ఆఫ్ ఆరన్కు ఏముంది? కనీసం దానిని తన కళ్ళతో చూసే శక్తి కూడా లేదు.
వెస్లీ తొంభై మైళ్ళు ప్రయాణించాడు. మధ్యాహ్నం నా గుర్రం అలసిపోయింది; అందుకే దానిని అక్కడే వదిలేసి, నా సహచరుడి గుర్రాన్ని అరువు తీసుకున్నాను. నేను సుమారు పదకొండు గంటలకు ఐమోకు చేరుకున్నాను మరియు మిగిలిన రాత్రిని అక్కడే గడపాలని చాలా ఇష్టంగా అనుకున్నాను; కానీ ఆ సత్రం యజమానురాలు నేను అలా చేయడం ఇష్టం లేదు. కొంతసేపటి వరకు ఆమె తలుపు తెరవలేదు: చివరికి, నాలుగు కుక్కలను నా మీదకు వదిలేంతగా తలుపు తెరిచింది. కాబట్టి నేను బల్లిబ్రిట్టాస్ వైపు ప్రయాణం కొనసాగించాను, అక్కడ కూడా ఆవరణలో ఉండే ఒక పెద్ద కుక్క నుండి గట్టి దాడిని ఊహించాను. కానీ గుర్రపుశాల నిర్వాహకుడూ మేల్కొని బయటకు వచ్చే వరకు అది కదలలేదు. సుమారు పన్నెండు గంటలకు
నేను పడుకున్నాను. నేను చేసిన ప్రయాణాలలో ఇదే అత్యంత సుదీర్ఘమైనదని అనుకుంటున్నాను; యాభై ఏళ్ల ఐరిష్ వాడిగా, అంటే సుమారు తొంభై ఇంగ్లీష్ మైళ్లు.
గురువారం, 21.--నేను క్లోస్ల్యాండ్కు తిరిగి వచ్చి, సాయంత్రం ఒక చిన్న, ఆసక్తిగల సమూహానికి ప్రసంగించాను. అయ్యో, ఇంకొక లోకం ఉందని నాకు తెలియకపోతే, నన్నెవరు ఈ పెద్ద నగరానికి లాక్కెళ్లేవారు!
నా ఈ తీరికలేని జీవితంలో మిగిలిన భాగాన్ని ఏకాంతంలో, విశ్రాంతిలో ఎంత సంతోషంగా గడపగలను!
గురువారం, సెప్టెంబర్ 6.--నేను సాలిస్బరీకి గుర్రంపై వెళ్లి సాయంత్రం వింటర్బర్న్లో ప్రసంగించాను; మరుసటి రోజు రీడింగ్లో; మరియు, 8వ తేదీ శనివారం లండన్కు వచ్చాను.
ఇక్కడ మా బోధకులలో ఒకరి నుండి నాకు ఈ క్రింది వృత్తాంతం అందింది:
అత్యంత వేడిగా ఉన్న ఒక రోజున ఎప్వర్త్ నుండి హైంటన్కు నడిచిన తర్వాత జాన్ జేన్ ఆరోగ్యం ఎప్పుడూ బాగోలేదు, ఆ శ్రమ వల్ల అతనికి జ్వరం వచ్చింది. కానీ అతను గొప్ప శాంతితో, ప్రేమతో ఉండేవాడు, తన ప్రేమను ఎంతగానో కోరుకున్న వారి పట్ల కూడా. అతను కొంతకాలం ఆలిస్ షాడ్ఫోర్త్ ఇంట్లో ఉన్నాడు, ఆమెతో అతను ప్రతిరోజూ దైవ విషయాల గురించి మాట్లాడేవాడు. అతను ఎప్పుడూ దైవ ప్రేమకు లోటు లేకుండా ఉండేవాడు, ఎక్కువ సమయం ఏకాంత ప్రార్థనలో గడిపేవాడు, అలాగే రోజుకు చాలాసార్లు ఆమెతో కలిసి ప్రార్థనలో పాలుపంచుకునేవాడు.
ఆగష్టు 24, శుక్రవారం నాడు, ఆమె అనుకున్నదానికంటే శరీరాకృతిలో బలపడుతూ, అతను సాయంత్రం అగ్నిగుండం పక్కన కూర్చున్నాడు: సుమారు ఆరు గంటలకు అతను ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, ఆ తర్వాత మళ్ళీ మాట్లాడలేదు. అతను శనివారం అదే సమయం వరకు బ్రతికే ఉన్నాడు; ఆ సమయంలో, ఎలాంటి పోరాటం గానీ, నొప్పి యొక్క ఏ జాడ గానీ లేకుండా, ముఖంలో చిరునవ్వుతో కన్నుమూశాడు. అతని చివరి మాటలు, 'నేను క్రీస్తు యేసునందు దేవుని ప్రేమను కనుగొంటున్నాను.'
18 పాఠ్యానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది.
అతను ఒక షిల్లింగ్ మరియు నాలుగు పెన్నీలు వదిలి వెళ్ళాడు. "అతని బట్టలు, నార మరియు ఉన్ని వస్త్రాలు, మేజోళ్ళు, టోపీ మరియు విగ్గు ఏవీ కూడా, ఒక పౌండ్ పదిహేడు షిల్లింగ్లు మరియు నాలుగు పెన్నీలు అయ్యే అతని అంత్యక్రియల ఖర్చులకు సరిపోవని భావిస్తున్నారు."
పెళ్లికాని సువార్త బోధకుడు తన వారసులకు వదిలివెళ్లడానికి ఇది సరిపోతుంది.
సోమవారం, 17.--నా సోదరుడు ఉత్తర దిక్కుకు బయలుదేరి, మరుసటి రోజే చాలా అస్తవ్యస్తంగా తిరిగి వచ్చాడు. దేవుని సంకల్పాలు మనకు ఎంత తక్కువ తెలుసు! కానీ అవన్నీ జ్ఞానవంతమైనవి మరియు దయగలవని మనకు తెలుసు.
బుధవారం, 19.--సాయంత్రం నేను ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, నా సోదరుడి ఆరోగ్యం చాలా క్షీణించి ఉండటం గమనించాను. అతనికి కొన్ని రాత్రులుగా నిద్ర లేదు; మత్తుమందులు తప్ప మరే ఇతర మార్గంలోనూ నిద్రపట్టదని అతనికి తెలుసు. నేను కింద ఉన్న మా సోదరుల వద్దకు వెళ్లి, మా విన్నపాన్ని దేవునికి తెలియజేశాము. నేను తిరిగి పైకి వెళ్ళినప్పుడు అతను గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు, ఆ నిద్ర ఉదయం వరకు కొనసాగింది.
శుక్రవారం, 21.--మేము స్పిటల్ఫీల్డ్స్లో కాపలా రాత్రి గడిపాము. ఇలాంటి సందర్భాలలో దేవుని విచిత్రమైన సంరక్షణను చూసి నేను తరచుగా ఆశ్చర్యపోతుంటాను. ఇన్ని సంవత్సరాలలో, లండన్, బ్రిస్టల్, లేదా డబ్లిన్లో అయినా, రాత్రి ఇంత ఆలస్యంగా పట్టణంలోని అన్ని ప్రాంతాలకు రాకపోకలు సాగించడం వల్ల ఒక్క వ్యక్తి అయినా ఎప్పుడైనా గాయపడ్డాడని నాకు తెలియదు.
ఆదివారం, 23.--మా సోదరుడు ఇంకా సహాయం చేయలేని స్థితిలో ఉన్నందున, నేను ఊహించిన దానికంటే ఈ రోజు నాకు ఎక్కువ పని ఉండేది. ఉదయం నేను స్పిటల్ఫీల్డ్స్లోని ఒక పెద్ద సంఘానికి ప్రార్థనలు చదివి, ప్రసంగించి, పవిత్ర సంస్కారాన్ని అందించాను. వెస్ట్ స్ట్రీట్లోని ఆరాధన ఉదయం తొమ్మిది నుండి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట వరకు కొనసాగింది. సాయంత్రం ఐదు గంటలకు నేను మూర్ఫీల్డ్స్లోని పాపులను పశ్చాత్తాపం చెందమని పిలిచాను. నా పని ముగించిన తర్వాత, ఉదయం ఆరు గంటలప్పటి కంటే ఎక్కువ ఉత్సాహం, బలం నాకు లభించాయి.
సంపాదకుడిగా వెస్లీ సంపాదకుడిగా వెస్లీ సోమవారం, 24.--నేను లండన్ నుండి బయలుదేరి, మరుసటి ఉదయం, హాఫ్వే అని పిలువబడే చోట ఆగాను.
ఇల్లు. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే, ఒక యువకుడు తలుపు పక్కగా గుర్రంపై వెళ్తుండగా, గుర్రం, మనిషి ఇద్దరూ ఒకరిపై ఒకరు పడిపోయారు. అతను లేవగానే, తన గుర్రాన్ని తిట్టడం మొదలుపెట్టాడు. నేను కొన్ని మాటలు మాట్లాడగానే అతను శాంతించాడు. అతను నాతో, ఒకప్పుడు తనకు దేవుని పట్ల భయం ఉండేదని, కానీ గత కొంతకాలంగా తాను దేనినీ పట్టించుకోవడం లేదని చెప్పాడు. అతను మంచి సంకల్పాలతో నిండిపోయి వెళ్ళిపోయాడు. దేవుడు వాటిని సఫలం చేయుగాక!
నేను సాయంత్రం కింగ్స్వుడ్కు చేరుకున్నాను; మరియు మరుసటి రోజు పెద్ద పిల్లలు రాసుకుని, వారానికి ఒకసారి వల్లె వేయడానికి మిల్టన్ రచనల నుండి కొన్ని భాగాలను ఎంచుకున్నాను.
గురువారం, 27.--నేను పాఠశాలలోకి వెళ్లి సగం మంది పిల్లల పాఠాలు విని, ఆ తర్వాత నీతి మరియు పవిత్ర పద్యాల నుండి కొన్ని భాగాలను ఎంచుకున్నాను. శుక్రవారం, 28. మిగిలిన సగం మంది పిల్లల పాఠాలు విన్నాను. శనివారం, 29. ఉదయం నాలుగు నుండి ఐదు గంటల వరకు వారితోనే ఉన్నాను. ఆ రోజంతా కెన్నెట్ యొక్క 'యాంటిక్విటీస్' గ్రంథాన్ని పునశ్చరణ చేస్తూ, పాఠశాలలో చదవదగిన వాటిని గుర్తిస్తూ గడిపాను.
బుధవారం, అక్టోబర్ 3.--నేను పిల్లల ఉపయోగం కోసం, ఆర్చ్బిషప్ పాటర్ గారి 'గ్రీషియన్ యాంటిక్విటీస్' అనే నీరసమైన, నిస్తేజమైన, భారమైన పుస్తకాన్ని సవరించాను. గురువారం, 4. నేను మిస్టర్ లూయిస్ గారి 'హీబ్రూ యాంటిక్విటీస్' ను సవరించాను, ఇది మొదటి దానికంటే మరింత వినోదాత్మకంగా మరియు అపారంగా విజ్ఞానదాయకంగా ఉంది.
శనివారం, 6.--నేను డాక్టర్ కేవ్ రాసిన 'ప్రిమిటివ్ క్రిస్టియానిటీ' సంక్షిప్త రూపాన్ని దాదాపు పూర్తి చేశాను. నా జీవితంలో నేను చదివిన పుస్తకాలలోకెల్లా అత్యంత పాండిత్యంతో, అత్యంత వివేకం లేకుండా వ్రాయబడిన పుస్తకం ఇది; జెనోఫోన్ సోక్రటీస్కు చేసినట్లే, ఈ పుస్తకం కూడా ప్రాచీన క్రైస్తవులకు సేవ చేసింది; వారు చెప్పిన లేదా చేసిన ప్రతి బలహీనమైన విషయాన్ని ఇందులో పొందుపరిచింది.
గురువారం, 11.--నేను పిల్లల ఉపయోగం కోసం ఇంగ్లాండ్ యొక్క సంక్షిప్త చరిత్రను తయారుచేశాను; మరియు శుక్రవారం, శనివారాలలో లాటిన్ చరిత్రకారులకు పరిచయంగా రోమన్ చరిత్ర యొక్క సంక్షిప్త రూపాన్ని తయారుచేశాను.
సోమవారం, 15.--నేను మిస్టర్ హోమ్స్ గారి లాటిన్ వ్యాకరణాన్ని చదివి, మన సొంత వ్యాకరణాన్ని పరిపూర్ణం చేసుకోవడానికి అవసరమైన విషయాలను దాని నుండి గ్రహించాను.
కాంటర్బరీ కేథడ్రల్లో, సోమవారం, డిసెంబర్ 3.--నేను కాంటర్బరీకి గుర్రంపై వెళ్లి ప్రకటన గ్రంథం 20వ అధ్యాయంపై ప్రసంగించాను. కొందరు అల్లరి మూకలు కొద్దిగా గొడవ చేశారు, అలా చేయడం వారి అలవాటు అని నేను గమనించాను. మరుసటి రాత్రి వారిలో మరికొందరు గుమిగూడారని గమనించి, నేను వారి వైపు తిరిగి అందరితో మాట్లాడాను. వారు చాలా గందరగోళానికి గురైనట్లు కనిపించి, గొర్రెపిల్లల వలె నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయారు.
బుధవారం, 5.--నేను కేథడ్రల్ మీదుగా నడిచి, ప్రాచీన ప్రసిద్ధుల స్మారక చిహ్నాలను పరిశీలించాను. అటువంటి దృశ్యం మానవ అహంకారాన్ని పూర్తిగా నీరుగార్చాలని ఎవరైనా అనుకుంటారు. ఇప్పుడు ఆ గొప్పవారు, అందమైనవారు, శౌర్యవంతులు ఎవరు? ఆ సాటిలేని యోధుడు--ఆ శక్తివంతమైన చక్రవర్తి ఎవరు?
నీ ఆనవాళ్లు కేవలం ధూళి కుప్ప మాత్రమే!
నీవు ఉన్నదంతా ఇదే, గర్విష్ఠులందరూ కూడా ఇదే అవుతారు.
సోమవారం, 10.--నేను ఎసెక్స్లోని లీకి గుర్రపు బండిపై వెళ్ళాను, అక్కడ దేవుణ్ణి వెతుకుతున్న ఒక చిన్న సమూహాన్ని కనుగొని, "ఒకరినొకరు ప్రేమకు, సత్కార్యాలకు పురికొల్పమని" వారిని ప్రోత్సహించడానికి ప్రయత్నించాను.
సోమవారం, 17.--నేను అగేయస్ యొక్క పశువులశాలను శుభ్రపరచడం ప్రారంభించాను; ఆ భారీ పనిని ప్రక్షాళన చేయడంపై, మిస్టర్.