రాళ్ల వర్షం మేము ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయిన తరువాత, వారు తలుపు పగలగొట్టడానికి పెద్ద పెద్ద రాళ్లు విసరడం మొదలుపెట్టారు. కానీ దీనికి కొంత సమయం పడుతుందని గ్రహించి, ప్రస్తుతానికి ఆ తంత్రాన్ని విరమించుకున్నారు. వారు మొదట తలుపు పైన ఉన్న పైకప్పు పలకలన్నింటినీ పగలగొట్టి, ఆ తరువాత కిటికీలపై రాళ్ల వర్షం కురిపించారు. వారి నాయకులలో ఒకడు, తన తీవ్రమైన ఉత్సాహంతో, మమ్మల్ని అనుసరించి ఇంట్లోకి వచ్చాడు, ఇప్పుడు మాతో పాటే లోపల చిక్కుకుపోయాడు. అతనికి ఇది నచ్చలేదు, ఎలాగైనా బయటకు వెళ్ళిపోవాలని అనుకున్నాడు; కానీ అది సాధ్యం కాలేదు; అందువల్ల, నా దగ్గర ఉంటే తాను సురక్షితంగా ఉంటానని భావించి, వీలైనంత వరకు నాకు దగ్గరగా ఉన్నాడు: కానీ, నేను రెండు మెట్లు ఎక్కి, మాకు కొంచెం ఆశ్రయం ఉన్న ఒక వైపున దగ్గరగా నిలబడినప్పుడు, అతను కొంచెం వెనకబడి, ఒక పెద్ద రాయి అతని నుదుటిపై తగిలింది, రక్తం ధారలా చిమ్మింది. అతను, "అయ్యా, ఈ రాత్రే మనం చనిపోవాలా? నేను ఏమి చేయాలి? నేను ఏమి చేయాలి?" అని అరిచాడు. నేను, "దేవునికి ప్రార్థించు. ఆయన నిన్ను అన్ని ప్రమాదాల నుండి రక్షించగలడు," అని చెప్పాను.
అతను నా సలహా తీసుకుని, పుట్టినప్పటి నుండి ఎన్నడూ చేయనంత గొప్పగా ప్రార్థించడం మొదలుపెట్టాడు.
అప్పుడు నేను, మిస్టర్ స్విండెల్స్ ప్రార్థన చేయడానికి వెళ్ళాము; ఆ తర్వాత నేను అతనితో, "మనం ఇక్కడ ఉండకూడదు; వెంటనే కిందకి వెళ్ళాలి" అని చెప్పాను. అతను, "అయ్యా, మనం కదలకూడదు; రాళ్ళు ఎలా ఎగిరిపడుతున్నాయో చూడండి" అన్నాడు. నేను నేరుగా గది గుండా నడిచి మెట్లు దిగి వెళ్ళాను; మేము అడుగు భాగానికి చేరుకునే వరకు ఒక్క రాయి కూడా లోపలికి రాలేదు. మేము కింది గదిలోకి వచ్చేసరికి ఆ గుంపు అప్పుడే తలుపు పగలగొట్టింది; వారు ఒక తలుపు నుండి లోపలికి దూసుకువస్తున్నప్పుడే, మేము మరో తలుపు నుండి బయటకు నడిచాము. మేము ఒకరికొకరం ఐదు గజాల దూరంలో ఉన్నప్పటికీ, ఒక్క మనిషి కూడా మమ్మల్ని గమనించలేదు.
ఒక భయంకరమైన ప్రతిపాదన ఒక భయంకరమైన ప్రతిపాదన వాళ్ళు వెంటనే ఇల్లంతా నింపేసి దానికి నిప్పు పెట్టాలని ప్రతిపాదించారు. కానీ వారిలో ఒకడికి, తర్వాతి వంతు తనదేనని యాదృచ్ఛికంగా గుర్తుకురావడంతో, ఎంతో కష్టపడి వాళ్ళను ఆ పని చేయవద్దని ఒప్పించాడు.
వారిలో ఒకరు, "వారు ఆ ప్రాంగణమంతా దాటి వెళ్ళిపోయారు," అని అరవడం విని, ఆ సలహా మంచిదేనని నాకు అనిపించింది; అందువల్ల మేము ఆ ప్రాంగణాన్ని దాటి పట్టణం యొక్క అవతలి చివరకు వెళ్ళాము, అక్కడ అబ్రహం జెంకిన్స్ మా కోసం వేచి ఉండి, మమ్మల్ని ఓక్హిల్కు నడిపిస్తానని ఒప్పుకున్నాడు.
నేను షెప్టన్ లేన్లో గుర్రంపై వెళ్తుండగా, అప్పటికే బాగా చీకటి పడింది. అప్పుడు అతను, "కిందకి దిగు: గట్టు పైనుంచి కిందకి దిగు" అని కేక వేశాడు. అతను చెప్పినట్లే చేశాను; కానీ ఆ గట్టు ఎత్తుగా, పక్క దాదాపు నిలువుగా ఉండటంతో, నేను, నా గుర్రం ఒకరిపై ఒకరు దొర్లుకుంటూ ఒక్కసారిగా కిందకి పడిపోయాము. కానీ మేమిద్దరం ఏమీ కాకుండా లేచి నిలబడ్డాము.
శనివారం, ఏప్రిల్ 9.—నేను అథ్లోన్కు కొన్ని మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కానౌట్లో ప్రసంగించాను. చాలామంది విన్నారు; కానీ, బహుశా ఏమీ అనుభూతి చెందలేదేమో.
నేను ప్రసంగించిన ఇంటికి ఒక మైలు దూరంలోనే షానన్ నది వస్తుంది. ఐరోపాలో ఇలాంటి నది మరొకటి ఉందని నేను అనుకోను: దాని మూలస్థానం నుండి ముప్పై మైళ్ల లోపే ఉన్నప్పటికీ, ఇది ఇక్కడ పది లేదా పన్నెండు మైళ్ల మేర విస్తరించి ఉంది. దానిలో అనేక ద్వీపాలు ఉన్నాయి, ఒకప్పుడు జనసమ్మర్దంగా ఉండేవి, కానీ ఇప్పుడు చాలావరకు నిర్జనంగా ఉన్నాయి. దాదాపు ప్రతి ద్వీపంలోనూ ఒక చర్చి శిథిలాలు ఉన్నాయి: ఒక ద్వీపంలో ఏకంగా ఏడు చర్చిల అవశేషాలు ఉన్నాయి. ఈ దేశం రక్తంతో అపవిత్రమైనందున, దేవునికి దీనితో ఇంకా వివాదం ఉందని నేను భయపడుతున్నాను.
ఐర్లాండ్లోని సంఘటనలు ఐర్లాండ్లోని సంఘటనలు ఆదివారం, 10వ తేదీ (ఈస్టర్ రోజు).—అథ్లోన్లో జరిగిన దివ్య సత్కార్యానికి ఇంతటి జనసమూహాన్ని మునుపెన్నడూ చూడలేదు. నేను మూడు గంటలకు ప్రసంగించాను. అధిక సంఖ్యలో పాపిస్టులు వినడానికి తరలివచ్చారు; దాంతో, తన ఆజ్ఞ ఫలించలేదని గ్రహించిన యాజకుడు, ఆరు గంటలకు స్వయంగా వచ్చి, వారిని గొర్రెల మందను తోలినట్లుగా తన ముందు నుండి తరిమివేశాడు.
మంగళవారం, 12.—నేను క్లారాకు గుర్రంపై వెళ్ళాను. అక్కడ గంటలో ఒక ప్రసిద్ధ కోడిపందెం ప్రారంభం కాబోతోందని, దానికి దేశం నలుమూలల నుండి దాదాపు అందరూ వస్తున్నారని నాకు వెంటనే తెలియజేశారు. వారిలో కొంతమందిని ఏదైనా మంచి పనిలో నిమగ్నం చేయాలనే ఆశతో, నేను వీలైనంత త్వరగా వీధిలో ప్రసంగించడం ప్రారంభించాను. నూట రెండు వందల మంది ఆగి, కాసేపు విని, తమ టోపీలు తీసి, తమ వినోదాన్ని మరిచిపోయారు.
సాయంత్రం టల్లామోర్లోని సభికులు మునుపెన్నడూ లేనంత ఎక్కువగా ఉన్నారు, ప్రతి ముఖంలోనూ గాఢమైన శ్రద్ధ కనబడింది. ప్రసంగం చివరి భాగంలో, భయంకరమైన వడగళ్ల వాన మొదలైంది. ప్రజలను తలలు కప్పుకోమని నేను కోరాను; కానీ వారిలో చాలామంది వినలేదు; నేను నా ప్రసంగాన్ని ముగించే వరకు ఎవరూ అక్కడి నుండి వెళ్ళలేదు.
శుక్రవారం, 15.—నేను ఎడిండెర్రీకి వెళ్లాను. జనసమూహాలు త్వరగా గుమిగూడారు.
రాత్రి నాతో పాటు పడుకున్న మిస్టర్ స్విండెల్స్కు ఒకరకమైన పక్షవాతం వచ్చినట్లు అనిపించడంతో, నేను కలత చెందాను. మధ్యాహ్నం సమయంలో, పట్టణానికి ఒక వైపున ఉన్న ఒక విశాలమైన నడక మార్గంలో ప్రసంగించడం ప్రారంభించినప్పుడు నా ఆరోగ్యం అస్సలు బాగాలేదు; రోజంతా నొప్పిగా ఉన్న నా తలపై ఎండ తీవ్రంగా ప్రకాశిస్తోంది; కానీ నేను ఎక్కువసేపు మాట్లాడకముందే ఆ విషయాన్ని మర్చిపోయాను; నా ప్రసంగం ముగించిన తర్వాత, నా అలసట, నొప్పి అన్నింటినీ వెనుక వదిలేసి, సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో డబ్లిన్కు ప్రయాణం కొనసాగించాను.
శనివారం, 23.—నేను కొన్ని గంటలపాటు, సర్ జేమ్స్ వేర్ రచించిన 'యాంటిక్విటీస్ ఆఫ్ ఐర్లాండ్' అనే అత్యంత నీరసమైన పుస్తకాన్ని చదివాను. అన్ని ప్రాంతాలలో కనిపించే అసంఖ్యాకమైన శిధిలాలను బట్టి, అతను విస్తృతంగా ప్రచారం చేస్తున్న ఒక విషయాన్ని నేను ఎప్పటినుంచో అనుమానిస్తున్నాను. అదేమిటంటే, ప్రాచీన కాలంలో ఈ నగరం ఇప్పుడున్న దానికంటే పది రెట్లు ఎక్కువ జనసాంద్రతతో ఉండేది; ఒకప్పుడు పెద్ద నగరాలుగా ఉన్న అనేక ప్రదేశాలు ఇప్పుడు శిథిలావస్థకు చేరుకున్నాయి; మరెన్నో చిన్న చిన్న గ్రామాలుగా కుంచించుకుపోయాయి.
మధ్యాహ్నం జ్వరంతో అనారోగ్యంతో చాలా ఇరుకైన గదిలో పడుకుని ఉన్న ఒకరిని నేను పరామర్శించాను. నేను అతని దగ్గర ఉన్నప్పుడు, నాకే ఒంట్లో బాగోలేదనిపించింది. ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, నా కడుపులో ఏదో తేడాగా అనిపించింది. కానీ అది పెద్దగా పట్టించుకోవాల్సిన విషయం కాదని, ఉదయానికల్లా తగ్గిపోతుందని అనుకున్నాను.
వెస్లీ ఆపిల్-టీలో జీవిస్తున్నాడు వెస్లీ ఆపిల్-టీలో జీవిస్తున్నాడు ఆదివారం, 24.—నేను ఐదు గంటలకు స్కిన్నర్స్ అల్లేలో; మరియు ఎనిమిది గంటలకు ఆక్స్మాన్టౌన్ గ్రీన్లో ప్రసంగించాను.
నా శరీరం బలహీనంగా ఉన్నప్పటికీ, సంఘం వారి గంభీరత మరియు శ్రద్ధ నాకు గొప్ప పునరుత్తేజం కలిగించాయి. ఆ అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకుని, మధ్యాహ్నం అక్కడ మళ్ళీ ప్రసంగిస్తానని తెలియజేశాను; అంతకుముందు కంటే చాలా ఎక్కువ సంఖ్యలో ఉన్న, అంతే శ్రద్ధగా వింటున్న సంఘానికి నేను అలాగే ప్రసంగించాను.
నేను ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, టాన్సిల్స్ వాపు మరియు జ్వరం ఉండటంతో పడుకోవడానికి సంతోషించాను. అయితే, సంఘం సమావేశమైనప్పుడు, నేను మెల్లగా వారి మధ్యలోకి దూరాను. వెంటనే నా స్వరం తిరిగి వచ్చింది. నేను దాదాపు గంటసేపు నొప్పి లేకుండా మాట్లాడాను. దేవుడు అన్నింటినీ చక్కగా చేస్తాడని తెలుసుకొని, మేము ఒకరినొకరు చూసుకొని ఎంతో ఆనందించాము.
సోమవారం, 25.—నా జ్వరం బాగా పెరగడంతో, మంచంలోనే ఉండి, కొంతకాలం ఆపిల్ పండ్లు, ఆపిల్ టీ తాగుతూ గడపడమే మంచిదని నిర్ణయించుకున్నాను. మంగళవారం నాటికి నేను పూర్తిగా కోలుకున్నాను, ప్రసంగించవలసి కూడా పోయింది, కానీ (నాతో రెండుసార్లు ఉన్న) డాక్టర్ రట్టీ నన్ను కొంతకాలం విశ్రాంతి తీసుకోమని పట్టుబట్టారు.
ప్రస్తుతం లభ్యమవుతున్న సెయింట్ పాట్రిక్ చరిత్రలలో అత్యంత సరైనదిగా భావించబడే దానిని నేను ఈ రోజు చదివాను; మరియు, చాలా పరిణతితో ఆలోచించిన మీదట, సెయింట్ పాట్రిక్ మరియు సెయింట్ జార్జ్ ఒకే కుటుంబానికి చెందినవారని నమ్మడానికి నేను బలంగా మొగ్గుచూపాను. ఈ కథ మొత్తం గాఢమైన శృంగారంతో నిండి ఉంది.
ఒక దృఢ నిశ్చయమున్న బోధకుడు ఒక దృఢ నిశ్చయమున్న బోధకుడు నేను పల్లెటూరికి వెళ్ళడానికి గురువారం, 28వ తేదీని నిర్ణయించారు: కానీ నా చుట్టూ ఉన్నవారందరూ, "ఖచ్చితంగా, మీరు ఈ రోజు వెళ్ళరా? చూడండి వర్షం ఎలా కురుస్తుందో!" అని అరవడం మొదలుపెట్టారు. నేను వారితో, "వీలైతే నేను నా మాట నిలబెట్టుకోవాలి," అని చెప్పాను. కానీ ఐదు గంటల లోపే, నేను గుర్రం అడిగి తీసుకున్న వ్యక్తి, అలాంటి రోజున తన గుర్రం బయటకు వెళ్ళకూడదని కబురు పంపాడు. నేను ఒకరిని పంపి అతనికి నచ్చచెప్పాను. కాబట్టి సుమారు ఆరు గంటలకు నేను గుర్రం ఎక్కాను. సుమారు తొమ్మిది గంటలకు నేను కిల్కాక్ వద్దకు వెళ్ళాను.
ఒకటి, రెండు గంటల మధ్య మేము కిన్నెగాడ్కు చేరుకున్నాము. నా శక్తి అప్పటికే చాలా వరకు క్షీణించిపోయింది; అందువల్ల, ఒక గంట విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత మేము మళ్ళీ గుర్రాలెక్కినప్పుడు, వాటిపై కూర్చోవడమే నాకు చాలా కష్టమైంది. మేము దాదాపు పదకొండు ఐరిష్ (కొలత) మైళ్ళు ప్రయాణించాల్సి ఉంది, అవి పద్నాలుగుకు సమానం.
నేను మూడు గంటల్లో వాటిని చాలా వరకు దాటి, ఆరు గంటలకల్లా టైరెల్స్ పాస్కు చేరుకున్నాను.
ఏడు గంటలకు నేను ప్రసంగించి, సమాజాన్ని కలుసుకునేందుకు బలం పుంజుకున్నాను. అప్పటికి సమాజం సంఖ్య విషయంలో స్తంభించిపోవడం మొదలుపెట్టింది, కానీ దేవుని కృప విషయంలో కాదు.
శుక్రవారం, 29.—నేను టెంపుల్ మాక్వెటీర్కు, అక్కడి నుండి అథ్లోన్ వైపు ప్రయాణించాను. మేము రావలసిన సమయం కంటే కనీసం ఒక గంట ముందే చేరుకున్నాము. అయినప్పటికీ, మా సహోదరులలో చాలామంది మమ్మల్ని కలుసుకున్నారు. పట్టణానికి సుమారు రెండు మైళ్ల దూరంలో, నేను మొదట చూసినవారు పన్నెండు మంది చిన్న పిల్లలు. వారు తమ శక్తికొద్దీ పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్నారు; వారిలో కొందరికి తలపైన, మరికొందరికి కాళ్లపైన చెప్పులు లేవు. అందువల్ల, మిగిలిన వారు ఇంకా వెనుక ఉండటంతో, వారే మొదట నాతో మాట్లాడాలని కోరుకున్నారు.
ఉత్సాహవంతులైన ప్రొటెస్టెంట్లు ఉత్సాహవంతులైన ప్రొటెస్టెంట్లు మంగళవారం, మే 3.—నేను అట్లోన్ నుండి ఇరవై మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న బిర్ర్కు గుర్రంపై వెళ్ళాను. సభా మందిరం తాళం చెవి దొరక్కపోవడంతో, వీధిలో ఒక మందబుద్ధిగల, మొరటు, తెలివిలేని జనసమూహానికి "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృప" అని ప్రకటించాను. చాలా సమయం చాలామంది నవ్వుతూనే ఉన్నారు. కొందరు వాక్యం మధ్యలోనే వెళ్ళిపోయారు. అయినప్పటికీ, వారిలో ఒకడు (ఒక కార్మెలైట్ సన్యాసి, పూజారికి గుమస్తా) "నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నావు! నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నావు!" అని అరవగానే, ఆ ఉత్సాహవంతులైన ప్రొటెస్టెంట్లు "అతన్ని పడగొట్టండి" అని అరిచారు; అనగానే పని జరిగిపోయింది. నేను కొంత గందరగోళం చూశాను, కానీ అంతా అయిపోయే వరకు అసలు విషయం ఏమిటో నాకు తెలియలేదు.
సాయంత్రం మేము బల్లిబాయ్కి గుర్రాలపై వెళ్ళాము. సంఘమంతటికీ సరిపోయే ఇల్లు అక్కడ లేకపోవడంతో, నేను ఇక్కడ కూడా వీధిలోనే ప్రసంగించాను. కొత్త ప్రదేశం కాబట్టి ఉదయాన్నే కొద్దిమందే వస్తారేమోనని నేను భయపడ్డాను; కానీ గణనీయమైన సంఖ్యలో జనం వచ్చారు, మరియు నేను ఐర్లాండ్లో అడుగుపెట్టినప్పటి నుండి అరుదుగా పొందినటువంటి ఆశీర్వాదం అది.
ఆదివారం, 15 (డబ్లిన్).—నా బలం బాగా తిరిగి రావడంతో, నేను ఆక్స్మాన్టౌన్ గ్రీన్లో ఐదు గంటలకు మరియు ఎనిమిది గంటలకు ప్రసంగించాను. అది పూర్తయిన వెంటనే నేను ప్రయాణం చేయాలని అనుకున్నాను; కానీ కెప్టెన్ దానిని వాయిదా వేయడం (వారి నైజం) వల్ల, సాయంత్రం ఇంకా పెద్ద సమూహానికి శాంతి సువార్తను ప్రకటించడానికి నాకు అవకాశం లభించింది. వారిలో ఒకడు, కొంతసేపు విన్న తర్వాత, తల అడ్డంగా ఊపుతూ, "అవును, ఇతను ఒక జెసూయిట్; అది స్పష్టమే కదా" అని కేక వేశాడు. దానికి, యాదృచ్ఛికంగా దగ్గరలో ఉన్న ఒక పోప్ అనుకూల మతగురువు గట్టిగా, "కాదు, అతను కాదు; దేవుడా, అతను అలా అయితే ఎంత బాగుండేదో" అని బదులిచ్చాడు.
సోమవారం, 16.—సాయంత్రం ఒక పెద్ద జనసమూహాన్ని, వారి మధ్య అనేకమంది అపరిచితులను గమనించి, "ఒక మనిషి లోకమంతటినీ సంపాదించుకొని, తన ఆత్మను పోగొట్టుకుంటే అతనికి ఏమి ప్రయోజనం?" అనే ఆ భయంకరమైన మాటల గురించి, నేను డబ్లిన్లో ఎన్నడూ చేయనంత కఠినంగా ప్రసంగించాను. [Mark 8:37]
బుధవారం, 18.—మేము ఓడ ఎక్కాము. మధ్యాహ్నం గాలి తక్కువగా ఉన్నా, రాత్రికి అది బాగా బలపడింది. సుమారు ఎనిమిది గంటలకు నేను ఓడ వెనుక డెక్ మీద పడుకున్నాను. వెంటనే నేను తల నుండి కాలి వరకు తడిసిపోయాను, కానీ నాకు అస్సలు జలుబు చేయలేదు. తెల్లవారుజామున సుమారు నాలుగు గంటలకు మేము హోలీహెడ్లో దిగి, సాయంత్రానికి కార్నార్వాన్కు చేరుకున్నాము.
శుక్రవారం, ఆగష్టు 12.—న్యూకాజిల్కు ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, నేను హోమర్ రచించిన పదవ ఇలియడ్ను పూర్తి చేశాను. ఈయనది ఎంత అద్భుతమైన ప్రతిభ! తనకంటే ముందు మరెవరూ లేకపోయినా, ఇంతటి భావబలంతో, భావవ్యక్తీకరణ సౌందర్యంతో రాయగలిగారు! ఆయనకు అన్యమత దురభిమానాలు ఉన్నప్పటికీ, ఆయన రచన అంతటా ఎంతటి భక్తిభావం ప్రవహిస్తుందో! అయినప్పటికీ, అందులో కలగలిసి ఉన్న కొన్ని అనుచితమైన విషయాలు అత్యంత దిగ్భ్రాంతిని కలిగిస్తాయని గమనించకుండా ఉండలేము.
వెస్లీ అరాచకత్వానికి వ్యతిరేకంగా నిరసన తెలిపాడు. గురువారం, 25.—నేను మిస్టర్ గ్రిమ్షాతో కలిసి రఫ్లీకి వెళ్లాను. పన్నెండు గంటల అరగంటకు నేను ప్రసంగించడం మొదలుపెట్టాను. నేను నా ప్రసంగాన్ని దాదాపు సగం పూర్తిచేసేసరికి, ఆ గుంపు ఒక వరదలా కొండ పైనుంచి దూసుకొచ్చింది. ఎలాంటి ఘర్షణను నివారించడానికి, వారి నాయకుడితో కొన్ని మాటలు మార్చుకున్న తర్వాత...
అతను కోరినట్లుగా నేను అతనితో వెళ్ళాను. మేము రెండు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న బారోఫోర్డ్కు చేరుకున్నప్పుడు, నన్ను నా ఇద్దరు ముగ్గురు స్నేహితులతో పాటు తీసుకువెళ్ళిన ఇంటి ముందు సైన్యమంతా యుద్ధ వ్యూహంలో నిలబడింది. నన్ను గంటకు పైగా అక్కడ ఆపిన తరువాత, వారి నాయకుడు బయటకు వెళ్ళాడు, నేను అతనిని అనుసరించి, నన్ను ఎక్కడి నుండి వచ్చానో అక్కడికి తీసుకువెళ్ళమని కోరాను. అతను అలాగే చేస్తానని చెప్పాడు; కానీ వెంటనే గుంపు కూడా వెంబడించింది; దాంతో అతనికి తీవ్రమైన కోపం వచ్చి, వారితో పోరాడటానికి వెనుదిరగక తప్పలేదు, అందువల్ల నన్ను ఒంటరిగా వదిలేశాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం నేను వ్రాసిన ఈ క్రింది లేఖలో మరింత వృత్తాంతం ఉంది— విడ్డోప్, ఆగస్టు 26, 1748 "అయ్యా,--నిన్న పన్నెండు నుండి ఒంటి గంట మధ్య, నేను ఎటువంటి శబ్దం లేదా గందరగోళం లేకుండా కొంతమంది ప్రశాంతమైన ప్రజలతో మాట్లాడుతుండగా, తాగుబోతులైన ఒక గుంపు కర్రలు, లాఠీలతో గందరగోళంగా, అల్లరిగా వచ్చింది. వారి నాయకుడైన రిచర్డ్ బి. అనే వ్యక్తి, తాను ఒక డిప్యూటీ కానిస్టేబుల్నని, నన్ను మీ వద్దకు తీసుకురావడానికి వచ్చానని చెప్పాడు. నేను అతనితో వెళ్ళాను; కానీ నేను పది గజాలు కూడా వెళ్ళకముందే, అతని అనుచరులలో ఒకడు తన పూర్తి శక్తితో నా ముఖం మీద పిడికిలితో కొట్టాడు; వెంటనే, మరొకడు తన కర్రను నా తల మీదకు విసిరాడు: అప్పుడు నేను కొద్దిసేపు ప్రతిఘటించాను; కానీ మీ అనుచరులలో మరొకడు, అత్యంత భయంకరమైన రీతిలో తిడుతూ, శాపనలు పెడుతూ, తన కర్రను తల మీద ఊపుతూ, 'అతన్ని తీసుకువెళ్ళండి!' అని అరిచాడు."
అటువంటి పరివారంతో నేను బారోఫోర్డ్కు నడిచి వెళ్ళాను, అక్కడ మీరు ఉన్నారని వారు నాకు తెలియజేశారు, అన్ని వైపుల నుండి అల్లరి మూకలందరినీ ఒకచోట చేర్చడానికి వారి డ్రమ్మర్ ముందు వెళ్తున్నాడు.
మీ ప్రతినిధి నన్ను ఇంట్లోకి తీసుకువచ్చినప్పుడు, హావోర్త్ మంత్రి అయిన మిస్టర్ గ్రిమ్షా, కీగ్లీకి చెందిన మిస్టర్ కోల్బెక్, మరియు మరొకరిని నాతో ఉండటానికి అనుమతించాడు, అయితే వారికి ఎవరూ హాని చేయరని వాగ్దానం తీసుకున్నాడు. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే మీరు, మీ స్నేహితులు లోపలికి వచ్చి, నేను ఇకపై రఫ్లీకి రానని వాగ్దానం చేయాలని నన్ను కోరారు. అలాంటి వాగ్దానం చేసే బదులు నా చెయ్యి నరుక్కుంటానని మీకు చెప్పాను; అలాగే నా స్నేహితులలో ఎవరూ రారని కూడా నేను వాగ్దానం చేయను.
సుమారు ఒంటి గంట నుండి మూడు, నాలుగు గంటల మధ్య వరకు నేను చాలాసేపు అస్తవ్యస్తంగా మాట్లాడాను (ఎందుకంటే మీలో ఎవరినీ ఏ ఒక్క విషయం మీద ఎక్కువసేపు నిలపలేకపోయాను). ఆ సమయంలో మీలో ఒకరు, 'లేదు; మనం గమలీయేలులా ఉండము, యూదులలాగే ప్రవర్తిస్తాము' అని నిర్మొహమాటంగా అన్నారు. ఆ తర్వాత, 'ఈ సమయంలో నేను రఫ్లీలో ప్రసంగించను' అని నేను చెప్పడంతో మీరు కొంచెం సంతృప్తి చెందినట్లు కనిపించారు. అప్పుడు మీరు ఆ గుంపును శాంతపరచడానికి పూనుకున్నారు. వారి వద్దకు వెళ్లి కొన్ని మాటలు మాట్లాడారు, వెంటనే వారి అరుపులు ఆగిపోయాయి. ఆ తర్వాత నేను మీతో కలిసి వెనుక ద్వారం గుండా బయటకు నడిచాను.
గుంపు చేతిలో దెబ్బలు తిన్నాను గుంపు చేతిలో దెబ్బలు తిన్నాను "నేను ఇంతకుముందు చాలాసార్లు నన్ను వెళ్ళనివ్వమని మిమ్మల్ని వేడుకున్నానని చెప్పి ఉండాల్సింది, కానీ ప్రయోజనం లేకపోయింది; మరియు నేను రిచర్డ్ బి. తో వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆ గుంపు వెంటనే తిట్లు, శాపనలు, రాళ్లతో వెంబడించింది; వారిలో ఒకడు నన్ను నేలమీద పడేలా కొట్టాడు; నేను తిరిగి లేవగానే, ఆ గుంపు మొత్తం సింహాల్లా నా చుట్టూ చేరి, నన్ను బలవంతంగా తిరిగి ఇంట్లోకి తోసింది.
మీరు, నేను ఒక ద్వారం నుండి బయటకు వెళ్తుండగా, మిస్టర్ గ్రిమ్షా మరియు మిస్టర్ కోల్బెక్ మరో ద్వారం నుండి బయటకు వెళ్లారు. ఆ గుంపు వెంటనే వారిని చుట్టుముట్టి, అత్యంత హింసాత్మకంగా అటూ ఇటూ విసిరి, మిస్టర్ గ్రిమ్షాను కింద పడవేసి, వారిద్దరిపై అన్ని రకాల మట్టి, బురదను పోశారు; మీ వేట కుక్కలను వెంబడించడం ఆపమని చెప్పడానికి మీ స్నేహితులలో ఒక్కరూ ముందుకు రాలేదు.
చివరికి ఏమవుతుందో చూద్దామని నన్ను దూరంగా అనుసరించిన మిగతా శాంత స్వభావం గల, నిరపాయమైన ప్రజలను, వారు ఇంకా దారుణంగా చూశారు; అది కేవలం మీ డిప్యూటీ యొక్క సహకారంతోనే కాదు, ఆయన స్పష్టమైన ఆజ్ఞ మేరకు కూడా జరిగింది. వయసు, లింగ భేదం లేకుండా, దుమ్ము, రాళ్ల వర్షం కురుస్తుండగా వారి ప్రాణభయంతో పరుగెత్తేలా చేశారు. వారిలో కొందరిని బురదలో తొక్కారు, జుట్టు పట్టుకుని ఈడ్చారు, ముఖ్యంగా న్యూకాజిల్ నుండి నాతో వచ్చిన మిస్టర్ మాక్ఫోర్డ్ను. చాలా మందిని కర్రలతో నిర్దాక్షిణ్యంగా కొట్టారు. ఒకరిని పది, పన్నెండు అడుగుల ఎత్తైన బండరాయి పైనుంచి నదిలోకి దూకమని బలవంతం చేశారు (లేకపోతే అతడిని తలకిందులుగా విసిరేసేవారు). తడిసి, గాయాలతో అతను బయటకు పాకుతూ వచ్చినప్పుడు, అతడిని మళ్లీ నదిలో విసిరేస్తామని శపథం చేశారు, అలా చేయకుండా వారిని ఒప్పించడం చాలా కష్టమైంది. ఈ సమయమంతా మీరు ఆ ప్రదేశానికి దగ్గరగా ఎంతో సంతోషంగా కూర్చున్నారు, వారిని అడ్డుకోవడానికి కనీసం ప్రయత్నించలేదు.
ఇంతకాలం మీరు న్యాయం, చట్టం గురించి మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు! అయ్యో, అయ్యా, ఒకవేళ మేము భిన్నమతస్థులమైతే (దీనిని నేను ఖండిస్తున్నాను), ఒకవేళ మేము యూదులమో లేదా టర్కులమో అయితే, మా దేశ చట్టాల ప్రయోజనం మాకు వర్తించదా? మీకు చేతనైతే లేదా ధైర్యం ఉంటే, చట్టం ప్రకారం మాపై చర్య తీసుకోండి; కానీ చట్టవిరుద్ధమైన హింసతో కాదు; తాగి, తిడుతూ, శాపనలు పెడుతూ అల్లరి చేస్తున్న గుంపును న్యాయమూర్తిగా, న్యాయనిర్ణేతగా, మరియు మరణశిక్ష అమలు చేసేవారిగా నియమించడం ద్వారా కాదు. ఇది దేవునికి మరియు రాజుకు వ్యతిరేకంగా చేసే పచ్చి తిరుగుబాటు, ఈ విషయం బహుశా మీరు మీ సొంత నష్టంతో తెలుసుకుంటారు.
క్షేత్ర ప్రబోధాన్ని రక్షించడం క్షేత్ర ప్రబోధాన్ని రక్షించడం నాలుగు, ఐదు గంటల మధ్య మేము రఫ్లీ నుండి బయలుదేరాము. కానీ కొండలపై అనేక మంది మనుషుల గుంపులను గమనించి, వారి ఉద్దేశ్యంపై అనుమానం వచ్చి, వారు రాకముందే మేము ముందుకు వెళ్లి, వారు వెళ్తున్న దారిని దాటి వెళ్ళాము. మా సోదరులలో ఒకరు అంత వేగంగా ప్రయాణించకపోవడంతో, వారు అతన్ని అడ్డగించారు. వారు వెంటనే అతన్ని కింద పడగొట్టారు, మరి అతను వారి మధ్య నుండి ఎలా తప్పించుకున్నాడో అతనికి తెలియదు.
ఏడు గంటల లోపు మేము విడ్డోప్ చేరుకున్నాము. బారోఫోర్డ్లో జరిగిన సంఘటన గురించిన వార్త మా అందరికీ స్నేహితులను కలిపింది. మిస్టర్ బి. గారు ఎవరి ఇంట్లో అయితే ప్రసంగించారో, వారు కబురు పంపి నన్ను అక్కడే ప్రసంగించమని వేడుకున్నారు; నేను ఎనిమిది గంటలకు ప్రసంగించాను. అంత తక్కువ వ్యవధిలో ఎవరూ ఊహించనింత పెద్ద జనసమూహం వచ్చింది. ఆయన మమ్మల్ని తన ఇంట్లో బస చేయమని కూడా ఆహ్వానించారు, దాంతో మాలోని అసూయలన్నీ మాయమయ్యాయి.
ఆదివారం, 28.—గుడ్షా గ్రామానికి చెందిన పాస్టర్ గారు, వారి చర్చిలో ప్రసంగించమని నన్ను ఆహ్వానించారు.
నేను ఏడు గంటలకు ప్రార్థనలు చదవడం ప్రారంభించాను; కానీ సంఘంలో సగం మంది కూడా పట్టరని గ్రహించి, ప్రార్థనల తర్వాత నేను బయటకు వెళ్లి, చర్చి ఆవరణలోని గోడపై, ఎండ తగలకుండా నీడ ఉన్న చోట నిలబడి, రెండవ పాఠంలోని "దాదాపుగా నన్ను క్రైస్తవునిగా మార్చుచున్నావు" [Acts 26:38] అనే మాటలను వివరించి, నొక్కి చెప్పాను.
పొలాల్లో ప్రసంగించడం అసభ్యకరమని ఇప్పటికీ అంత గట్టిగా మాట్లాడే వారిని చూసి నాకు ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. అత్యంత అసభ్యత సెయింట్ పాల్ చర్చిలో ఉంటుంది, అక్కడ సభికులలో గణనీయమైన భాగం నిద్రపోతూ, మాట్లాడుకుంటూ, లేదా అటూ ఇటూ చూస్తూ, ప్రసంగికుడు చెప్పే ఒక్క మాటను కూడా పట్టించుకోకుండా ఉంటారు. మరోవైపు, చర్చి ఆవరణలో లేదా పొలంలో అత్యంత మర్యాద ఉంటుంది, అక్కడ సభికులందరూ సర్వన్యాయాధిపతిని చూసినట్లుగా, ఆయన పరలోకం నుండి మాట్లాడుతున్నట్లుగా ప్రవర్తించి, కనబడతారు.
రాళ్లతో మూడు అద్భుతమైన సంఘటనలు రాళ్లతో మూడు అద్భుతమైన సంఘటనలు ఒక రోజు నేను బోల్టన్లోని శిలువ వద్దకు వెళ్ళాను. అక్కడ చాలా మంది జనం ఉన్నారు, కానీ వారిలో చాలామంది పూర్తిగా అదుపు తప్పినవారు. నేను మాట్లాడటం ప్రారంభించిన వెంటనే, వారు నేను నిలబడి ఉన్న మెట్లపై నుండి నన్ను క్రిందకు తోయడానికి ప్రయత్నిస్తూ, అటూ ఇటూ తోసుకోవడం మొదలుపెట్టారు. వారు ఒకటి రెండు సార్లు అలా చేశారు; కానీ నేను మళ్ళీ పైకి ఎక్కి నా ప్రసంగాన్ని కొనసాగించాను. అప్పుడు వారు రాళ్లు విసరడం ప్రారంభించారు; అదే సమయంలో, నన్ను క్రిందకు తోయడానికి కొందరు నా వెనుక ఉన్న శిలువపైకి ఎక్కారు; దీనిని చూసి, దేవుడు అతి చిన్న పరిస్థితులను కూడా ఎలా అధిగమిస్తాడో నేను గమనించకుండా ఉండలేకపోయాను. ఒక వ్యక్తి నా చెవి దగ్గర గట్టిగా అరుస్తుండగా, ఒక రాయి అతని చెంపకు తగిలింది, అంతే అతను నిశ్శబ్దమయ్యాడు. రెండవ వ్యక్తి నా వైపుకు బలవంతంగా చొచ్చుకు వస్తుండగా, మరో రాయి అతని నుదుటిపై తగిలింది; అది వెనక్కి ఎగిరింది, రక్తం కారింది, అతను ముందుకు రాలేదు. మూడవ వ్యక్తి, నాకు దగ్గరగా వచ్చి తన చేతిని చాచాడు, అదే క్షణంలో ఒక పదునైన రాయి అతని వేళ్ల కీళ్లపై పడింది. అతను తన చేతిని విదిలించి, చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు.
నేను నా ప్రసంగాన్ని ముగించి వెళ్ళిపోయాను.
అక్టోబర్ 22, శనివారం.—నేను చెల్సియాలోని ఫిజిక్ గార్డెన్లో దైవిక సృష్టిని గంటసేపు పరిశీలించాను. సమర్థుడైన, శ్రద్ధగల వ్యక్తి ఎవరైనా ఈ మొక్కలన్నిటి ఉపయోగాలు, గుణగణాల గురించి సంపూర్ణంగా, కచ్చితంగా పరిశోధన చేస్తే, ఈ రూపకల్పన ఎంతో మెరుగుపడుతుంది. అలా చేయకుండా, వాటన్నింటినీ ఇలా ఒకచోట పోగుచేయడం వల్ల, ఒక పనికిమాలిన కుతూహలాన్ని తీర్చడం తప్ప మరే ప్రయోజనం ఉంటుంది?