గ్వెన్నాప్లో అద్భుతమైన ఆరాధన మంగళవారం, 20.—ట్రెజుతాన్ డౌన్స్లో నేను ప్రభువు యొక్క "రాజమార్గం" అయిన పరిశుద్ధతా మార్గంలో రెండు మూడు వేల మందికి బోధించాను. మేము ఆరు గంటలకు కొంచెం ముందు గ్వెన్నాప్ చేరుకున్నాము మరియు ఆ మైదానం ఒక చివర నుండి మరొక చివర వరకు కప్పబడి ఉండటం చూశాము. అక్కడ పదివేల మంది ఉన్నారని భావించారు, వారికి నేను క్రీస్తును మన "జ్ఞానం, నీతి, పరిశుద్ధీకరణ మరియు విమోచన" అని బోధించాను. మేము ఒకరినొకరు సరిగ్గా చూడలేనంత చీకటి పడే వరకు నేను ముగించలేకపోయాను. మరియు చుట్టూ ఉన్నవారంతా అత్యంత శ్రద్ధగా ఉన్నారు; ఎవరూ మాట్లాడటం లేదు, కదలడం లేదు, లేదా పక్కకు చూడటం లేదు. నిశ్చయంగా ఇక్కడ,
9 చేతులతో కట్టబడని ఆలయములో, "పరిశుద్ధత సౌందర్యముతో" దేవుడు ఆరాధించబడెను.
బుధవారం, 21.—మూడు, నాలుగు గంటల మధ్య, ఆలస్యం అవుతుందేమోనని భయపడి, ఇంటి చుట్టూ చేరి దేవుణ్ణి స్తుతిస్తూ పాటలు పాడుతున్న ఒక పెద్ద ధూమపాన బృందం నన్ను నిద్రలేపింది. ఐదు గంటలకు నేను, "ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును విశ్వసించుము, అప్పుడు నీవు రక్షింపబడెదవు" అనే అంశంపై మరొకసారి ప్రసంగించాను. వారందరూ వాక్యాన్ని ఆసక్తిగా విన్నారు. ఓహ్, అది వారి ఆత్మకు ఆరోగ్యముగాను, వారి ఎముకలకు మజ్జగాను ఉండును గాక!
మేము ఆ రోజు లాన్సెస్టన్కు గుర్రాలపై వెళ్ళాము. గురువారం, 22. మేము స్టికిల్పాత్ అనే గ్రామం గుండా వెళుతుండగా, ఒకతను నన్ను వీధిలో ఆపి, "నీ పేరు జాన్ కాదా?" అని హఠాత్తుగా అడిగాడు.
"వెస్లీ?" వెంటనే మరో ఇద్దరు ముగ్గురు వచ్చి నన్ను అక్కడే ఆగమని చెప్పారు. నేను అలాగే చేశాను; మేము ఎక్కువ మాటలు మాట్లాడుకోకముందే, మా ఆత్మలు ఒకదానికొకటి పరిచయం చేసుకున్నాయి. వారిని క్వేకర్లు అని పిలుస్తారని నేను తెలుసుకున్నాను: కానీ అది నన్ను బాధించలేదు, ఎందుకంటే వారి హృదయాలలో దేవుని ప్రేమ ఉంది.
9 పాఠ్యానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది.
వెడ్నెస్బరీలో ఒక గుంపు వెడ్నెస్బరీలో ఒక గుంపు గురువారం, అక్టోబర్ 20.—(బర్మింగ్హామ్లో) శ్రద్ధగా వింటున్న ఒక చిన్న సంఘానికి ప్రసంగించిన తర్వాత,
నేను వెడ్నెస్బరీకి గుర్రపు బండిపై వెళ్ళాను. పన్నెండు గంటలకు, పట్టణం మధ్యలో ఉన్న ఒక మైదానంలో, ఊహించిన దానికంటే చాలా ఎక్కువ మంది ఉన్న సభకు, "యేసు క్రీస్తు నిన్న, నేడు, నిరంతరం ఒకేలా ఉన్నాడు" [హెబ్రీ. 13:8] అనే అంశంపై ప్రసంగించాను. అక్కడ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ దేవుని శక్తిని అనుభవించారని నేను నమ్ముతున్నాను: మరియు మేము వెళ్ళేటప్పుడు గానీ, వచ్చేటప్పుడు గానీ ఏ ప్రాణీ మమ్మల్ని బాధించడానికి ప్రయత్నించలేదు; కానీ ప్రభువు మా పక్షాన పోరాడాడు, మరియు మేము మౌనంగా ఉన్నాము.
మధ్యాహ్నం నేను ఫ్రాన్సిస్ వార్డ్ ఇంట్లో వ్రాస్తుండగా, ఒక గుంపు ఇంటిని చుట్టుముట్టిందనే కేక వినిపించింది. దేవుడు వారిని చెదరగొట్టాలని మేము ప్రార్థించాము; మరియు అలాగే జరిగింది: ఒకడు ఇటువైపు, మరొకడు అటువైపు వెళ్ళిపోయాడు; దాంతో, అరగంటలో ఒక్క మనిషి కూడా మిగల్లేదు. నేను మా సహోదరులతో, "ఇక మనం వెళ్ళిపోవలసిన సమయం వచ్చింది" అని చెప్పాను; కానీ వారు నన్ను ఉండమని తీవ్రంగా ఒత్తిడి చేశారు. కాబట్టి, వారికి కోపం తెప్పించకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో, నేను కూర్చున్నాను; అయినప్పటికీ తరువాత ఏమి జరుగుతుందో నేను ముందుగానే ఊహించాను. ఐదు గంటల లోపే, ఆ గుంపు మునుపెన్నడూ లేనంత ఎక్కువ సంఖ్యలో మళ్ళీ ఇంటిని చుట్టుముట్టింది. అందరూ ఒకేసారి "బోధకుడిని బయటకు తీసుకురండి; మాకు బోధకుడు కావాలి" అని కేకలు వేశారు.
వారి నాయకుడి చేయి పట్టుకుని ఇంట్లోకి తీసుకురమ్మని నేను ఒకరిని కోరాను. మా మధ్య కొన్ని మాటలు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, ఆ సింహం గొర్రెపిల్లగా మారింది. అతని సహచరులలో అత్యంత కోపంగా ఉన్న ఒకరిద్దరిని తీసుకురమ్మని నేను అతడిని కోరాను. అతను కోపంతో నేలను మింగేంత స్థితిలో ఉన్న ఇద్దరిని తీసుకువచ్చాడు; కానీ రెండు నిమిషాల్లోనే వారు కూడా అతనిలాగే శాంతించారు. అప్పుడు నేను ప్రజల మధ్యకు వెళ్ళడానికి వీలుగా వారికి దారి ఇవ్వమని చెప్పాను.
నేను వారి మధ్యలోకి వెళ్ళగానే, ఒక కుర్చీ తెమ్మని పిలిచి, నిలబడి, "మీలో ఎవరికి నా అవసరం ఉంది?" అని అడిగాను. కొందరు, "మీరు మాతో పాటు న్యాయమూర్తి దగ్గరకు రావాలి" అన్నారు. నేను, "మళ్ళీ మనస్ఫూర్తిగా వస్తాను" అని జవాబిచ్చాను. అప్పుడు నేను కొన్ని మాటలు పలికాను, వాటిని దేవుడు వర్తింపజేశాడు; దాంతో వారు, "ఈ పెద్దమనిషి నిజాయితీపరుడు, ఆయనను కాపాడటానికి మేము మా ప్రాణాలను సైతం చిందిస్తాము" అని గట్టిగా కేకలు వేశారు. నేను, "మనం ఈ రాత్రే న్యాయమూర్తి దగ్గరకు వెళ్దామా, లేక ఉదయాన్నేనా?" అని అడిగాను. వారిలో చాలామంది, "ఈ రాత్రే, ఈ రాత్రే" అని కేకలు వేశారు; దాంతో నేను ముందు వెళ్ళగా, రెండు మూడు వందల మంది నన్ను అనుసరించారు; మిగిలినవారు వచ్చిన చోటికే తిరిగి వెళ్ళిపోయారు.
మేము ఒక మైలు నడవకముందే, భారీ వర్షంతో పాటు రాత్రి అయిపోయింది. అయినప్పటికీ, మేము వెడ్నెస్బరీ నుండి రెండు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న బెంట్లీ హాల్ వైపు ముందుకు సాగాము. ఒకరిద్దరు మిస్టర్కు చెప్పడానికి ముందుగా పరుగెత్తారు.
వారు మిస్టర్ వెస్లీని గౌరవనీయులైన న్యాయమూర్తి గారి ముందుకు తీసుకువచ్చారు. దానికి మిస్టర్ లేన్, "మిస్టర్ వెస్లీతో నాకేం పని? వెళ్లి అతన్ని తిరిగి తీసుకురండి," అని బదులిచ్చారు. ఈలోగా ప్రధాన బృందం అక్కడికి చేరుకుని తలుపు తట్టడం ప్రారంభించింది. మిస్టర్ లేన్ మంచం మీద ఉన్నారని ఒక సేవకుడు వారికి చెప్పాడు. అతని కుమారుడు వారిని అనుసరించాడు.
10 మరియు విషయం ఏమిటని అడిగారు. ఒకరు ఇలా జవాబిచ్చారు, "అయ్యో, మీకు నచ్చలేదా, వాళ్ళు రోజంతా కీర్తనలు పాడుతున్నారు; అంతేకాదు, ఉదయాన్నే ఐదు గంటలకే జనాలను నిద్రలేపుతున్నారు. మరి మేమేం చేయాలని మీ సలహా?" "ఇంటికి వెళ్లి, నిశ్శబ్దంగా ఉండండి," అని మిస్టర్ లేన్ అన్నారు.
10 పాఠ్యానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది.
వెస్లీ ప్రమాదంలో వెస్లీ ప్రమాదంలో వారందరూ పూర్తిగా నిలిచిపోయారు, అంతలో ఒకరు వాల్సల్లోని జస్టిస్ పెర్స్హౌస్ వద్దకు వెళ్ళమని సలహా ఇచ్చారు.
అందరూ దీనికి అంగీకరించారు; కాబట్టి మేము వేగంగా ముందుకు సాగాము మరియు సుమారు ఏడుగురు అతని ఇంటికి చేరుకున్నారు. కానీ మిస్టర్ పి--- కూడా తాను మంచం మీద ఉన్నానని కబురు పంపారు. ఇప్పుడు వారు మళ్ళీ ఒక ప్రతిష్టంభనలో చిక్కుకున్నారు; కానీ చివరికి వారందరూ తమ ఇళ్లకు వీలైనంత త్వరగా తిరిగి వెళ్ళడమే తెలివైన పని అని భావించారు. వారిలో సుమారు యాభై మంది నన్ను తీసుకువెళ్ళడానికి పూనుకున్నారు. కానీ మేము వంద గజాలు కూడా వెళ్ళకముందే, వాల్సల్ గుంపు వరదలా దూసుకువచ్చి, తమ ముందున్న వారందరినీ అణచివేసింది. డార్లాస్టన్ గుంపు తమకు చేతనైనంత వరకు ప్రతిఘటించింది; కానీ వారు అలసిపోవడమే కాకుండా సంఖ్యాబలంలో కూడా తక్కువగా ఉన్నారు: అందువల్ల కొద్ది సమయంలోనే, చాలా మంది నేలకూలడంతో, మిగిలిన వారు నన్ను వారి చేతుల్లో వదిలి పారిపోయారు.
మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించడం వ్యర్థమే; ఎందుకంటే నలువైపులా సముద్రపు ఘోషలా శబ్దం వినిపిస్తోంది. అందుకని వాళ్ళు నన్ను లాక్కుంటూ పట్టణానికి తీసుకువచ్చారు; అక్కడ ఒక పెద్ద ఇంటి తలుపు తెరిచి ఉండటం చూసి, నేను లోపలికి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాను; కానీ ఒక వ్యక్తి నా జుట్టు పట్టుకుని, నన్ను వెనక్కి జనసమూహం మధ్యలోకి లాగాడు. వాళ్ళు నన్ను పట్టణం ఒక చివర నుండి మరొక చివర వరకు ప్రధాన వీధి గుండా తీసుకువెళ్ళేంత వరకు ఇంక ఎక్కడా ఆగలేదు. ఆ సమయంలో నాకు ఏ నొప్పి గానీ, అలసట గానీ కలగలేదు, వినగలిగే పరిధిలో ఉన్నవారందరితో మాట్లాడుతూనే ఉన్నాను. పట్టణం పశ్చిమ చివరన, సగం తెరిచి ఉన్న ఒక తలుపు చూసి, నేను దాని వైపు వెళ్ళి లోపలికి వెళ్ళబోయాను; కానీ దుకాణంలోని ఒక పెద్దమనిషి, వాళ్ళు ఆ ఇంటిని నేలమట్టం చేస్తారని చెప్పి నన్ను అనుమతించలేదు. అయినప్పటికీ, నేను తలుపు దగ్గర నిలబడి, "నేను మాట్లాడటం వినడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా?" అని అడిగాను. చాలామంది, "వద్దు, వద్దు! వాడి తల పగలగొట్టండి; వాడిని పడగొట్టండి; వెంటనే చంపేయండి," అని అరిచారు. మరికొందరు, "కాదు, కానీ మేము ముందు వాడి మాట వింటాము," అన్నారు.
నేను ఇలా ప్రశ్నించుకోవడం మొదలుపెట్టాను, "నేను చేసిన చెడు ఏమిటి? మీలో మాటతో గానీ, చేతతో గానీ ఎవరికి నేను అన్యాయం చేశాను?"
మరియు పావుగంటకు పైగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నాను, నా గొంతు అకస్మాత్తుగా మూగబోయే వరకు: అప్పుడు వరదలు మళ్ళీ తమ గొంతును పెంచడం ప్రారంభించాయి; చాలామంది, "అతన్ని తీసుకువెళ్ళండి! అతన్ని తీసుకువెళ్ళండి!" అని కేకలు వేశారు.
ఈలోగా నాకు బలం, స్వరం తిరిగి వచ్చాయి, నేను బిగ్గరగా ప్రార్థించాను.
ఇప్పుడు, ఇంతకుముందు గుంపుకు నాయకత్వం వహించిన ఆ వ్యక్తి వెనక్కి తిరిగి, "అయ్యా, మీ కోసం నా ప్రాణమైనా ఇస్తాను: నన్ను అనుసరించండి, ఇక్కడున్న వారిలో ఒక్కరు కూడా మీ తల వెంట్రుకను కూడా తాకలేరు" అన్నాడు. అతని సహచరులలో ఇద్దరు ముగ్గురు అతని మాటలను ధృవీకరించి వెంటనే నా దగ్గరకు వచ్చారు. అదే సమయంలో, దుకాణంలోని పెద్దమనిషి, "సిగ్గుచేటు, సిగ్గుచేటు! అతన్ని వదిలేయండి" అని గట్టిగా అరిచాడు.
కొంచెం దూరంలో ఉన్న ఒక నిజాయితీగల కసాయివాడు, వాళ్ళు అలా చేయడం సిగ్గుచేటని చెప్పి, అందరికన్నా ఉగ్రంగా పరుగెడుతున్న నలుగురు ఐదుగురిని ఒకరి తర్వాత ఒకరిని వెనక్కి లాగాడు.
అప్పుడు ప్రజలందరూ ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించినట్లుగా కుడి, ఎడమ వైపులకు చెల్లాచెదురయ్యారు. అదే సమయంలో ఆ ముగ్గురు నలుగురు వ్యక్తులు నన్ను తమ మధ్యలోకి తీసుకుని, వారందరి గుండా ముందుకు నడిపించారు. కానీ వంతెన మీద ఆ గుంపు మళ్ళీ గుమిగూడింది: అందువల్ల మేము ఒక వైపుగా, మిల్లు ఆనకట్ట మీదుగా, అక్కడి నుండి పచ్చిక బయళ్ల గుండా వెళ్ళాము; చివరకు, పది గంటలకు కొద్దిసేపటి ముందు, దేవుడు నన్ను వెడ్నెస్బరీకి క్షేమంగా చేర్చాడు;
నేను నా కోటు యొక్క ఒక రెక్కను మరియు నా చేతులలో ఒకదాని నుండి కొద్దిగా చర్మాన్ని మాత్రమే కోల్పోయాను.
ఆయన సమయస్ఫూర్తి ఆయన సమయస్ఫూర్తి ఇంతటి దైవసంకల్పాల పరంపరను నేను మునుపెన్నడూ చూడలేదు, ప్రతి వ్యక్తి మరియు వస్తువుపై దేవుని హస్తం ఉందని మరియు ఆయనకు మంచిది అనిపించినట్లుగా వాటన్నిటినీ ఆయన పరిపాలిస్తున్నాడని చెప్పడానికి ఇన్ని బలమైన రుజువులు ఉన్నాయి.
ఆ గుంపుకు నాయకత్వం వహించి, "నన్ను ఎవరూ ముట్టుకోకూడదు" అని శపథం చేసిన డార్లాస్టన్కు చెందిన ఆ పేద స్త్రీ, తన అనుచరులు వెనుదిరగడం చూసి, ఆ జనసమూహం మధ్యలోకి దూసుకెళ్లి, ఒకరి తర్వాత ఒకరు ముగ్గురు నలుగురు పురుషులను కింద పడగొట్టింది. కానీ ఒకేసారి చాలామంది ఆమెపై దాడి చేయడంతో, ఆమె త్వరలోనే బలహీనపడి, బహుశా కొన్ని నిమిషాల్లోనే చనిపోయి ఉండేది (ముగ్గురు పురుషులు ఆమెను కింద అదిమిపట్టి తమ శక్తిమేర కొడుతుండగా). కానీ వారిలో ఒకరిని చూసి, "ఆగు," అని ఒక వ్యక్తి పిలవకపోయి ఉంటే పరిస్థితి వేరేలా ఉండేది.
"టామ్, ఆగు!" "అక్కడ ఎవరు?" అన్నాడు టామ్: "ఏంటి, నిజాయితీపరుడైన ముంచిన్నా? వద్దు, అయితే ఆమెను వెళ్ళనివ్వు." దాంతో వాళ్ళు ఆమె చేతిని పట్టుకుని, ఆమెను లేచి, తన శక్తి మేరకు ఇంటికి పాకుతూ వెళ్ళనిచ్చారు.
మొదటి నుండి చివరి వరకు, నేను నా సొంత అధ్యయన గదిలో కూర్చున్నట్లుగానే అదే మనోస్థైర్యాన్ని కనబరిచాను. కానీ నేను ఒక క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు; ఒకవేళ వాళ్ళు నన్ను నదిలో పడేస్తే, నా జేబులో ఉన్న కాగితాలు పాడైపోతాయనే ఆలోచన ఒక్కసారి మాత్రమే నా మనసులోకి వచ్చింది. నా దగ్గర ఒక పలుచని కోటు, ఒక జత తేలికపాటి బూట్లు మాత్రమే ఉన్నందున, నేను ఈది అవతలికి వెళ్ళగలనని నాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు.
ఆ తర్వాత జరిగిన సంఘటనలు నాకు చాలా ప్రత్యేకంగా అనిపించాయి: 1) మేము పట్టణానికి వెళ్లేందుకు జారుడు దారిలో కొండ దిగువకు వెళ్తుండగా, చాలామంది నన్ను కింద పడేయడానికి ప్రయత్నించారు; ఎందుకంటే, నేను ఒక్కసారి కింద పడితే మళ్ళీ లేవలేనని వాళ్ళు సరిగ్గానే అంచనా వేశారు. కానీ నేను వాళ్ళ చేతుల్లోంచి పూర్తిగా బయటపడేంత వరకు అస్సలు తడబడలేదు, కనీసం జారనూ లేదు. 2) నన్ను కిందకు లాగడానికి చాలామంది నా కాలర్ లేదా బట్టలు పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, వాళ్ళు ఏమాత్రం పట్టుకోలేకపోయారు: ఒక్కడు మాత్రమే నా నడుం కోటు అంచును గట్టిగా పట్టుకున్నాడు, అది వెంటనే అతని చేతిలోంచి జారిపోయింది; జేబులో బ్యాంకు నోటు ఉన్న మరో అంచు సగం వరకు చిరిగిపోయింది. 3) నా వెనకే ఉన్న ఒక బలిష్టమైన వ్యక్తి ఒక పెద్ద ఓక్ కర్రతో నన్ను చాలాసార్లు కొట్టాడు, ఆ కర్రతో అతను నా తల వెనుక భాగంలో ఒక్కసారి కొట్టి ఉంటే, అతనికి ఇక ఏ ఇబ్బందీ తప్పి ఉండేది. కానీ ప్రతిసారీ ఆ దెబ్బ ఎలాగో తప్పిపోయింది; ఎందుకంటే నేను కుడివైపుకు గానీ ఎడమవైపుకు గానీ కదలలేకపోయాను.
అతనికి ఎంత మెత్తటి జుట్టు ఉందో
అతనికి ఎంత మెత్తటి జుట్టు ఉందో
4) మరొకడు జనసమూహం గుండా దూసుకొచ్చి, కొట్టడానికి చేయి పైకెత్తి, హఠాత్తుగా దాన్ని కిందకి దించి, నా తల నిమురుతూ, "అతని జుట్టు ఎంత మృదువుగా ఉంది!" అని అన్నాడు. 5) నాకు ముందే తెలిసినట్లుగా, నేను సరిగ్గా మేయర్ ఇంటి ద్వారం వద్దే ఆగిపోయాను (నిస్సందేహంగా ఆ గుంపు కూడా అదే అనుకుని ఉంటుంది).
నేను చేశాను), మరియు అతను దుకాణంలో నిలబడి ఉండటం చూశాను [అతని ఉనికి] ప్రజల ఉన్మాదానికి మొదటి అడ్డుకట్ట వేసింది. 6) మొట్టమొదట హృదయాలు మారిన వారు పట్టణ వీరులు, అన్ని సందర్భాలలోనూ అల్లరి మూకల నాయకులు, వారిలో ఒకడు బేర్-గార్డెన్లో ప్రైజ్ఫైటర్గా ఉండేవాడు.
7) మొదలు నుండి చివరి వరకు, ఒక్కరు కూడా నన్ను దూషించడం గానీ, ఏ విధమైన నీచమైన పేరుతో పిలవడం గానీ నేను వినలేదు; కానీ అందరి అరుపులు మాత్రం: "బోధకుడు! బోధకుడు! పాస్టర్! మతగురువు!" అనేవే. 8) కనీసం నేను వినగలిగినంత వరకు, ఏ ప్రాణీ నా మీద నిజమైనా, అబద్ధమైనా ఏ ఆరోపణ చేయలేదు; ఆ తొందరలో ఎలాంటి ఆరోపణ చేయడమైనా పూర్తిగా మర్చిపోయారు. మరియు, చివరిగా, నాతో ఏమి చేయాలో వారికి కూడా ఏమీ తోచలేదు, ఎవరూ కూడా "అతన్ని తీసివేయండి! వెంటనే చంపేయండి!" అని తప్ప మరే నిర్దిష్టమైన ప్రతిపాదన చేయలేదు.
దేవుడు తన చిత్తం కోసం మనలను ఎంత సున్నితమైన దశలలో సిద్ధపరుస్తాడు! రెండు సంవత్సరాల క్రితం ఒక ఇటుక ముక్క నా భుజాలను రాసుకుంటూ వెళ్ళింది. ఒక సంవత్సరం తరువాత ఒక రాయి నా నుదుటి మధ్యలో తగిలింది. గత నెలలో నాకు ఒక దెబ్బ తగిలింది, ఈ సాయంత్రం రెండు; ఒకటి మేము పట్టణంలోకి రాకముందు, మరొకటి మేము బయటకు వెళ్ళిన తరువాత; కానీ ఆ రెండూ ఏమీ కావు: ఎందుకంటే ఒక వ్యక్తి తన పూర్తి శక్తితో నా రొమ్ము మీద కొట్టినా, మరొక వ్యక్తి నోటి మీద రక్తం వెంటనే ధారగా కారేంత బలంగా కొట్టినా, ఆ దెబ్బల వల్ల నాకు ఒక గడ్డిపోచతో తాకిన దానికంటే ఎక్కువ నొప్పి కలగలేదు.
సమాజంలోని మిగతా వారందరూ తమ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి పారిపోవడానికి సర్వశక్తులు ఒడ్డినప్పుడు, విలియం సిచ్, ఎడ్వర్డ్ స్లేటర్, జాన్ గ్రిఫిత్స్, మరియు జోన్ పార్క్స్ అనే నలుగురు మాత్రమే కదలకుండా నిలబడ్డారనే విషయాన్ని మర్చిపోకూడదు: వీరు కలిసి బ్రతకడమో, కలిసి చావడమో చేయాలని నిశ్చయించుకుని నాతోనే ఉన్నారు; పట్టణం ఒక చివర నుండి మరొక చివర వరకు నా చేయి పట్టుకుని లాగిన విలియం సిచ్ తప్ప, వారిలో ఎవరికీ ఒక్క దెబ్బ కూడా తగలలేదు.
అప్పుడు అతన్ని ఈడ్చుకెళ్లి కింద పడగొట్టారు; కానీ అతను వెంటనే లేచి మళ్ళీ నా దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆ తర్వాత, జనం మన మీదకు వచ్చినప్పుడు ఏమి ఆశించావని నేను అతన్ని అడిగాను. అందుకు అతను, "మన కోసం చనిపోయిన ఆయన కోసం చనిపోవాలని" చెప్పాడు: అతనికి తొందర గానీ భయం గానీ లేదు, కానీ దేవుడు తన ప్రాణాన్ని తీసుకునే వరకు ప్రశాంతంగా వేచి ఉన్నాడు.
వెస్లీ రక్షకులు వెస్లీ రక్షకులు వారు ఆమెను నా నుండి వేరు చేసినప్పుడు ఆమెకు భయం వేయలేదా అని నేను జె. పార్క్స్ని అడిగాను. ఆమె ఇలా చెప్పింది, "లేదు; ఇప్పుడు ఉన్నదానికంటే ఎక్కువ భయం లేదు. నా కోసం, అలాగే మీ కోసం కూడా నేను దేవుడిని నమ్మగలిగాను. దేవుడు మిమ్మల్ని విడిపిస్తాడని మొదటి నుండి నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. అది ఎలాగో నాకు తెలియదు; కానీ నేను దానిని ఆయనకే వదిలేశాను, అది అప్పటికే జరిగిపోయినంత నిశ్చయంగా నమ్మాను." ఆమె నా కోసం పోరాడిందన్న వార్త నిజమేనా అని నేను అడిగాను. ఆమె ఇలా చెప్పింది, "లేదు; దేవుడు తన పిల్లల కోసం పోరాడతాడని నాకు తెలుసు." మరి ఈ ఆత్మలు చివరికి నశించిపోతాయా?
నేను ఫ్రాన్సిస్ వార్డ్స్ కి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మన సహోదరులలో చాలామంది దేవునికి సేవ చేస్తూ ఉండటం చూశాను.
నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడని ఎంతోమంది కూడా మాతో కలిసి ఆనందించడానికి వచ్చారు. మరుసటి రోజు ఉదయం, నేను నాటింగ్హామ్కు వెళ్లే దారిలో పట్టణం గుండా ప్రయాణిస్తుండగా, నాకు ఎదురైన ప్రతి ఒక్కరూ ఎంతటి ఆత్మీయతను వ్యక్తపరిచారంటే, నేను చూసినవి, విన్నవి నమ్మలేకపోయాను.
నిద్రమత్తులో ఉన్న న్యాయాధికారుల ప్రకటన నిద్రమత్తులో ఉన్న న్యాయాధికారుల ప్రకటన వాల్సల్లో జరిగిన ఈ విశేష సంఘటన జరిగిన కొద్ది రోజులకే పుట్టిన, ఇంగ్లాండ్లో ఇంతవరకు చూడని ఒక గొప్ప వింతను ప్రస్తావించకుండా నేను ఈ శీర్షికను ముగించలేను.
"స్టాఫోర్డ్షైర్ "పైన పేర్కొన్న కౌంటీలోని హై కానిస్టేబుళ్లు, పెట్టీ కానిస్టేబుళ్లు మరియు హిజ్ మెజెస్టీ యొక్క ఇతర శాంతి అధికారులందరికీ, మరియు ప్రత్యేకంగా టిప్టన్ [వాల్సల్ సమీపంలో] కానిస్టేబుల్కు:
ఏలయనగా, స్టాఫోర్డ్ కౌంటీకి చెందిన మహారాజు గారి శాంతి న్యాయమూర్తులమైన మేము, మెథడిస్ట్ బోధకులమని చెప్పుకుంటున్న పలువురు అక్రమ వ్యక్తులు, మహారాజు గారి విధేయ ప్రజలకు తీవ్ర నష్టం కలిగేలా మరియు మన సార్వభౌమ ప్రభువైన రాజుగారి శాంతికి విరోధంగా, అల్లర్లు మరియు గొడవలు సృష్టిస్తున్నారని సమాచారం అందుకున్నాము:
మహారాజు గారి పేరు మీద, మీలో ప్రతి ఒక్కరూ మీ మీ జిల్లాలలో సదరు మెథడిస్ట్ బోధకుల కోసం శ్రద్ధగా గాలించి, వారి చట్టవిరుద్ధమైన పనుల గురించి విచారించడం కోసం, వారిని మహారాజు గారి శాంతి న్యాయమూర్తులమైన మాలో కొందరి ముందు హాజరుపరచాలని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాము.
"1743 అక్టోబర్ నెల ఈ రోజున, మా చేతుల క్రింద మరియు ముద్రల క్రింద ఇవ్వబడింది" "జె. లేన్" "డబ్ల్యూ. పెర్స్హౌస్"
గమనిక—నన్ను ఏ న్యాయమూర్తుల ఇళ్లకు తీసుకువెళ్లారో, వారే నన్ను కలవడానికి పలువురు నిరాకరించారు!
శనివారం, 22.—నేను నాటింగ్హామ్ నుండి ఎప్వర్త్ వరకు గుర్రపు స్వారీ చేసి, సోమవారం గ్రిమ్స్బీకి బయలుదేరాను: కానీ ఫెర్రీ వద్ద మేము పూర్తిగా ఆగిపోయాము, మేము ట్రెంట్ నదిని దాటలేమని పడవవాళ్ళు చెప్పారు; తుఫాను తగ్గేలోపు ఒడ్డు నుండి బయలుదేరడం మా ప్రాణాలకు ప్రమాదమని వారు తెలిపారు. మేము ఒక గంటసేపు వేచి ఉన్నాము; కానీ, గ్రిమ్స్బీలోని భక్తులను నిరాశపరిస్తే చాలా నష్టం జరుగుతుందేమోనని భయపడి, అవతలి ఒడ్డుకు చేరుకోవడం సాధ్యం కాదా అని నేను వారిని అడిగాను. వారు చెప్పలేమని అన్నారు; కానీ మేము మా ప్రాణాలను పణంగా పెడితే, వారు కూడా తమ ప్రాణాలను పణంగా పెడతామని చెప్పారు. కాబట్టి మేము ఆరుగురు పురుషులు, ఇద్దరు స్త్రీలు, మరియు మూడు గుర్రాలతో పడవలో బయలుదేరాము.
వెస్లీ దాదాపు మునిగిపోయాడు. నది ఒడ్డున చాలామంది మమ్మల్ని చూసుకుంటూ నిలబడ్డారు; మేము నది మధ్యకు చేరుకోగానే, ఒక్క క్షణంలో పడవ పక్క భాగం నీటిలో మునిగిపోయింది, గుర్రాలు, మనుషులు ఒకరిపై ఒకరు దొర్లుకుంటూ పోయారు. పడవ ఏ క్షణంలోనైనా మునిగిపోతుందని మేము అనుకున్నాము, కానీ నేను ఈదుకుంటూ ఒడ్డుకు చేరుకోగలనని నాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు. పడవ నడిపేవాళ్లతో పాటు మిగతావాళ్లు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు; కానీ వారు త్వరగా తేరుకుని ప్రాణభయంతో తెడ్లు వేశారు. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే, మా గుర్రాలు నీటిలోకి దూకడంతో పడవ తేలికైంది, మేమందరం క్షేమంగా ఒడ్డుకు చేరాము.
నేను పడవ అడుగున ఒంటరిగా పడి ఉండటంతో, నాకేం జరిగిందని వాళ్ళు ఆశ్చర్యపోయారు, నేను కూడా ఆశ్చర్యపోయాను. చివరికి పరీక్షించగా, పడవవాళ్ళు అప్పుడప్పుడు వాడే ఒక పెద్ద ఇనుప కొయ్యను (అదెలాగో ఎవరికీ తెలియదు) నా బూటు తాడులోంచి దూర్చి ఉండటం వల్ల నేను కదలలేకపోయాను. ఒకవేళ పడవ మునిగిపోయి ఉంటే, నేను ఇంకా ఈదలేనంత సురక్షితంగా ఉండేవాడిని.
అదే రోజు, మాకు తెలిసినంతవరకు అదే గంటలో, న్యూ పాసేజ్ వద్ద నా సోదరుడు సెవెర్న్ నదిని దాటుతున్న పడవ గాలికి కొట్టుకుపోయి, బండరాళ్లను ఢీకొని ముక్కలయ్యే తీవ్ర ప్రమాదంలో పడింది. కానీ, మానవుల ఆశలన్నీ అడుగంటినప్పుడు, అదే దేవుడు మాతో పాటు వారిని కూడా రక్షించాడు.
11. పాఠంలో "So" అనే పదం వదిలివేయబడింది.
వేదికపై మెథడిజం వేదికపై మెథడిజం సోమవారం, 31.—మేము ఉదయాన్నే బయలుదేరి, సాయంత్రానికి న్యూకాజిల్కు చేరుకున్నాము.
బుధవారం, నవంబర్ 2.—కింది ప్రకటన ప్రచురించబడింది:
శ్రీ ఎస్టే గారి ప్రయోజనం కొరకు.
ఎడిన్బర్గ్ కంపెనీ ఆఫ్ కామెడీయన్స్ వారిచే, నవంబర్ 4, శుక్రవారం నాడు, 'ది కాన్షియస్ లవర్స్' అనే హాస్య నాటకం ప్రదర్శించబడుతుంది; దీనికి 'ట్రిక్ అపాన్ ట్రిక్, ఆర్ మెథడిజం డిస్ప్లేడ్' అనే ప్రహసనం కూడా జోడించబడుతుంది.
శుక్రవారం నాడు, దీనిని వీక్షించడానికి మూట్ హాల్లో అసంఖ్యాక ప్రేక్షకులు గుమిగూడారు.
అక్కడ కనీసం పదిహేను వందల మంది ఉంటారని భావించారు, వారిలో కొన్ని వందల మంది వేదికపై నిర్మించిన వరుసల కుర్చీలలో కూర్చున్నారు. హాస్యనటులు నాటకంలోని మొదటి అంకాన్ని ప్రారంభించిన కొద్దిసేపటికే, అకస్మాత్తుగా ఆ కుర్చీలన్నీ ఒక్కసారిగా కూలిపోయాయి, వాటి ఆధారాలు కుళ్ళిన కర్రలా విరిగిపోయాయి. జనం ఒకరిపై ఒకరు సుమారు ఐదు అడుగుల ముందుకు పడిపోయారు, కానీ వారిలో ఒక్కరికి కూడా దెబ్బ తగలలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత మిగిలిన ప్రేక్షకులందరూ నిశ్శబ్దమయ్యారు, నటులు ప్రదర్శనను కొనసాగించారు. రెండవ అంకం మధ్యలో, ఆ కుర్చీలన్నీ టపటపమని శబ్దం చేస్తూ కొన్ని అంగుళాలు కిందికి కుంగిపోయాయి. ఆ తర్వాత పెద్ద శబ్దం, కేకలు వినిపించాయి, తలుపు దగ్గరకు వెళ్ళగలిగినంత మంది బయటకు వెళ్లి మళ్ళీ తిరిగి రాలేదు. అయినప్పటికీ, శబ్దం తగ్గిన తర్వాత నటులు నాటకాన్ని కొనసాగించారు.
మూడవ అంకం ప్రారంభంలో, రంగస్థలం మొత్తం అకస్మాత్తుగా సుమారు ఆరు అంగుళాలు కుంగిపోయింది: నటీనటులు చాలా హడావిడిగా వెనుదిరిగారు; అయినా కొద్దిసేపటికే మళ్ళీ ప్రారంభించారు. మూడవ అంకం చివరిలో, ఎలాంటి ముందస్తు సూచన లేకుండా, ఆరు పెన్నీల సీట్లన్నీ నేలకూలాయి. ఇప్పుడు నలువైపులా అరుపులు వినిపించాయి; చాలామంది ముక్కలైపోయారని భావించారు. కానీ, విచారించగా, ఒక్క వ్యక్తి కూడా (అది దేవుని దయ!) చనిపోలేదని గానీ, ప్రాణాంతకంగా గాయపడలేదని గానీ తెలిసింది. ఇంకా రెండు మూడు వందల మంది హాలులోనే ఉండగా, (మెథడిస్ట్ పాత్ర పోషించవలసిన) మిస్టర్ ఎస్టే రంగస్థలంపైకి వచ్చి, ఇన్ని జరిగినా ఈ ప్రహసనాన్ని ప్రదర్శించాల్సిందేనని తాను నిశ్చయించుకున్నానని వారికి చెప్పారు. ఆయన మాట్లాడుతుండగానే, రంగస్థలం మరో ఆరు అంగుళాలు కుంగిపోయింది; దీంతో ఆయన తీవ్ర గందరగోళంతో వెనక్కి పరుగెత్తారు, ప్రేక్షకులు కూడా వెనక్కి తిరిగి చూడటానికి ఒక్కరు కూడా ఆగకుండా, వీలైనంత వేగంగా తలుపులోంచి బయటకు పారిపోయారు.