రోమా పత్రిక, పన్నెండవ అధ్యాయం

రోమా పత్రిక పన్నెండవ అధ్యాయం, ఈ దుష్టకార్యములో దేవుని దయగల చిత్తమును గుర్తించుము.

మీరు అతని ఇష్టానికి లొంగిపోవడం మంచిది!

అలాగే, ఎవరో ఒకరు పోప్ జూలియస్‌కు ఇలా సలహా ఇచ్చి ఉండాల్సింది: "పవిత్ర తండ్రీ, నేటి రోమన్ చర్చి అంత పవిత్రమైనది కాదు, వెనీషియన్లు ఇప్పుడు దానికి కలిగిస్తున్న ఈ గాయం కంటే చాలా ఘోరమైన దానికి అది అర్హమైనది. నిశ్శబ్దంగా ఉండండి, ఇది దేవుని సంకల్పం." కానీ ఆయన, "లేదు, లేదు, మనం న్యాయం పొందాలి" అని చెప్పే రకం.

అదే విధంగా, మన బ్రాండెన్‌బర్గ్ బిషప్‌కు21 ఎవరో ఒకరు ఇలా ఉపదేశించాలి: పూజ్య తండ్రీ, మీరు కూడా చాలాసార్లు విశ్వవ్యాప్తంగా పాపం చేశారు. దయచేసి ఈ ప్రత్యేక అన్యాయాన్ని సహించండి. ఇక మీరు, యువరాజు ఫ్రెడరిక్, ఇప్పటివరకు ఒక మంచి దేవదూతచే రక్షించబడ్డారు. మీరు ఈ విషయాన్ని ఒప్పుకుంటే ఎంత బాగుంటుంది! అన్యాయాల వల్ల మీరు ఎన్నిసార్లు రెచ్చగొట్టబడ్డారు మరియు న్యాయమైన కారణాల కోసం మీరు ఎన్నిసార్లు యుద్ధానికి వెళ్ళి ఉండేవారు! కానీ మీరు వాటన్నింటినీ నిశ్శబ్దంగా సహించారు. అయినప్పటికీ, మీరు పాపాన్ని మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకోవడం వల్ల అలా చేశారో లేక నష్టాన్ని చవిచూస్తానేమోనన్న భయంతో అలా చేశారో నాకు తెలియదు.

అందుకే (నా గురించి నేను చెప్పుకోవాలంటే) 'న్యాయం' అనే ఈ పదాన్ని నేను అసహ్యించుకుంటాను. ఎవరైనా నన్ను దోచుకుంటే కలిగే బాధ కన్నా, ఆ మాట వినడమే నాకు ఎక్కువ బాధ కలిగిస్తుంది.

అయినప్పటికీ, న్యాయవాదులు ఈ విషయాన్ని నిరంతరం చెబుతూనే ఉంటారు. ఈ విషయంలో న్యాయవాదులు, తమ "మంచి ఉద్దేశం" గురించి పదేపదే చెప్పేవారు లేదా తమను తాము ఉన్నతమైన మేధావులుగా భావించుకునే వారి కంటే ఎక్కువగా నేర్చుకోలేని వ్యక్తుల సమూహం ఈ భూమి మీద మరొకటి లేదు. ఎందుకంటే, మేము సరైన మార్గంలో ఉన్నప్పుడు దేవుడు మా సరైనతనాన్ని చూసి నవ్వాడనే అనుభవం నాకు, ఇంకా చాలా మందికి తరచుగా ఎదురైంది. అయినప్పటికీ, "న్యాయం నా పక్షాన ఉందని నాకు తెలుసు. కానీ దేవుడు దీనిని ఏమాత్రం పట్టించుకోడు" అని చెప్పడానికి సాహసించిన వ్యక్తులు నాకు తెలుసు. మరియు అది నిజమే, ఒక నిర్దిష్ట కేసుకు సంబంధించి న్యాయం ఆయన పక్షాననే ఉంటుంది. కానీ అది ఎంత సరైనదైనా దేవుడు పట్టించుకోడు.

సార్వత్రిక హక్కు లేదా న్యాయం అంటే వినయమే. అది ప్రతి ఒక్కరినీ ఒకరికొకరు లోబడి ఉండేలా చేస్తుంది, తద్వారా ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతిదీ ఇస్తుంది. క్రీస్తు బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానుతో చెప్పినట్లుగా: "కాబట్టి మనం సమస్త న్యాయాన్ని నెరవేర్చడం మనకు తగినది."

అందువలన, దానియేలు 3:27లో, దుష్ట రాజు చేత తమకు అన్యాయం జరుగుతున్నప్పటికీ, తాను మరియు తనతో ఉన్నవారు బాధపడటం పూర్తిగా న్యాయమేనని అజర్యా ఒప్పుకున్నాడు. ఎందుకంటే, అన్యాయం చేసేవాడు తప్పులో ఉన్నప్పటికీ, దానిని అనుభవించవలసిన వానికి అతను అన్యాయం చేయడు, ఎందుకంటే అతను న్యాయంగానే బాధపడతాడు. ఏ అధికారంతో సైతాను మనుష్యులను వశపరచుకుంటాడు? లేదా ఏ అధికారంతో దుష్టుడైన ఉరితీసేవాడు దొంగను ఉరితీస్తాడు? నిశ్చయంగా తన సొంత అధికారంతో కాదు, న్యాయాధిపతి అధికారంతోనే. అందువలన తమ న్యాయాన్ని గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకునే మనుష్యులు...

21 ఇది బ్రాండెన్‌బర్గ్ ఎలెక్టర్ యొక్క ఛాన్సలర్ అయిన జెరోమ్ స్కల్టెటస్ (షుల్ట్జ్) ను సూచిస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తుంది.

22 "బోన్ఇంటెన్షనారి."

లూథర్: రోమన్లపై ఉపన్యాసాలు వారు సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి వైపు తమ దృష్టిని మళ్లించడానికి నిరాకరిస్తారు, కానీ వారు తమ సొంత తీర్పును మాత్రమే పట్టించుకుంటారు. అందువల్ల వారు అన్ని విధాలుగా తమను తాము నిర్దోషులుగా భావించుకుంటారు, వాస్తవానికి వారు తమకు అన్యాయం చేసిన వాని విషయంలో మాత్రమే నిర్దోషులు.

కాబట్టి, దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతుడు ఎవ్వడూ లేడు గనుక, న్యాయం తన పక్షాన ఉన్నప్పటికీ, ఏ ప్రాణి కూడా ఎవరికీ అన్యాయం చేయలేదు. అందువల్ల, మానవులందరూ కలహానికి కారణం లేకుండా ఉన్నారు.

అందువల్ల, మీకు అన్యాయం జరిగినప్పుడు లేదా మీరు మంచి చేస్తుండగా మీకు కీడు సంభవించినప్పుడు, ఆ కీడు నుండి మీ దృష్టిని మరల్చుకొని, మీరు ఇతర విధాలుగా ఎంత కీడు చేశారో ఆలోచించండి.

అప్పుడు మీకు సంభవించే ఈ కీడులో దేవుని చిత్తం ఎంత మంచిదో మీరు చూస్తారు. మీ మనస్సును నూతనపరచుకోవడం ద్వారా మార్పు చెందడం మరియు దేవునికి చెందిన వాటి పట్ల శ్రద్ధ కలిగి ఉండటం అంటే ఇదే.

పేతురు చెడ్డ మార్గాలలో కాక, నీతికి దారితీసే శ్రేష్ఠమైన మార్గంలో నడవవలసి ఉన్నప్పటికీ, నడుము కట్టుకొని తనకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్ళివుంటే అతడు దేవుణ్ణి మహిమపరచి ఉండేవాడు కాదని మనం నిశ్చయంగా చెప్పవచ్చు. నిజానికి, అతడు తన గొప్ప నీతిని ప్రదర్శించాలనుకున్నప్పుడు మన ప్రభువు అతడిని నిరుత్సాహపరిచాడు. ఆ తరువాత, అతడు తనకు ఇష్టం లేని చోటికి గానీ, మరొకరు నడిపించిన చోటికి గానీ వెళ్ళినప్పుడు, అతడు దేవుణ్ణి మహిమపరిచాడు.

అందువల్ల, మనం చేసేది సరైనదేనని మనం భావించినప్పటికీ, మనకు ఇష్టం లేని పనిని చేస్తే తప్ప మనం కూడా దేవుణ్ణి మహిమపరచలేము; నిజానికి, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మనం ప్రణాళిక వేసుకునే విషయాలలో మరియు మనం చేసే మంచి పనులలో మనం సరైనవారమని భావిస్తే అస్సలు చేయలేము. కాబట్టి:

"నీ సిలువను మోయుట" మరియు "క్రీస్తు శిష్యుడవుట" (Luke 14:27) మరియు "నీ మనస్సు నూతనపరచబడుట ద్వారా రూపాంతరము పొందుట," మొదలైనవి, నిన్ను నీవే ద్వేషించుకొనుట, నీ ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా సంకల్పించుట, నీ గ్రహణశక్తికి మించిన వాటిని మనసులో ఉంచుకొనుట,23 నీ స్వంత నీతి యొక్క అభ్యంతరానికి వ్యతిరేకంగా నీవు పాపివని ఒప్పుకొనుట, మరియు నీ స్వంత జ్ఞానం యొక్క అభ్యంతరానికి వ్యతిరేకంగా అవివేకానికి చెవి యొగ్గుట వంటివే.

అందువల్ల, "మంచి," "ఆమోదయోగ్యమైన," "పరిపూర్ణమైన" అనే పదాలు దేవుని సంకల్పాన్ని యథాతథంగా సూచించవని, కానీ అది దాని వస్తువుతో సంబంధంలో ఉన్నప్పుడు సూచిస్తాయని మనం గమనించాలి.24 ఎందుకంటే మన నిరూపణ దేవుని సంకల్పాన్ని మంచిదిగా, ఆమోదయోగ్యమైనదిగా మరియు పరిపూర్ణమైనదిగా చేయదు, కానీ మన నిరూపణలో మనం 23 "Sapere contra suum sapere" అని గుర్తిస్తాము.

24 "నాన్ ఫార్మాలిటర్, సెడ్ ఆబ్జెక్టివ్/'

Rom. 11:8 పై లూథర్ యొక్క అంతరరేఖీయ వ్యాఖ్యానాన్ని పోల్చండి.

(WA 56, 108, 3ff.): "ఇతరులు స్వీకరించిన సువార్త వాక్యము ద్వారా దేవుడు వారికి పశ్చాత్తాప స్ఫూర్తిని ఇచ్చాడు, వారి అవిశ్వాసం మరియు వారి స్వంత నీతిలో వారి అహంకార గర్వం కారణంగా."

ఉపసంహార వ్యాఖ్యానంలో, అతను ఈ క్రింది విధంగా వ్యాఖ్యానించాడు (WA 56, 108, 9 ff.): "వారు ఆయన చేయకూడదని కోరుకున్నది చేయడం ద్వారా మరియు వారు కోరుకున్నదాన్ని పూర్తిగా రద్దు చేయడం ద్వారా వారిలో ఆగ్రహాన్ని కలిగించడానికి దేవుడు వారికి ఈ స్ఫూర్తిని ఇస్తాడు. అందువల్ల ఆయన వాస్తవానికి ('లక్ష్యంగా') వారికి అసూయ స్ఫూర్తిని ఇస్తాడు, కానీ వారిలో అసూయను కలిగించడం ఆయన ఉద్దేశ్యం అయినందువల్ల కాదు, లేదా ఆయన స్వతహాగా అసూయపడేవాడు అయినందువల్ల కూడా కాదు.

(fnon సమర్థవంతమైన seu formalitef).

దేవుడు వారికి దీనిని ఇస్తాడని ఒకరు అర్థం చేసుకుంటే రోమా, పన్నెండవ అధ్యాయం అది అలాగే ఉంటుంది; అది మనకు "మంచిది" అవుతుంది అంటే, అందువల్ల, అది మంచిదిగా గుర్తించబడుతోంది; మరియు అది అత్యంత ఆమోదయోగ్యమైనదిగా నిరూపించబడినందున ఆమోదయోగ్యమైనది, మరియు అది ప్రతిదాన్నీ పరిపూర్ణం చేస్తుంది కాబట్టి "పరిపూర్ణమైనది", అంటే, అది మనకు "మంచిది, ఆమోదయోగ్యమైనది మరియు పరిపూర్ణమైనది" అవుతుంది.

ఈ మాటలు ఓదార్పుతో నిండి పొంగిపోతున్నాయి. ఎందుకంటే, మనకు కీడు సంభవించినప్పుడే మనం ధైర్యంగా ఉండాలి, దానిలోనే దేవుడు తన సద్భావాన్ని కనబరుస్తాడు. మనకు అత్యంత అసహ్యకరమైనది ఏదైనా జరిగినప్పుడు మనం అత్యంత సంతోషించాలి, ఎందుకంటే దానిలో నిశ్చయంగా దేవుని అంగీకారయోగ్యమైన చిత్తం, అంటే అత్యంత సౌమ్యమైన మరియు ప్రీతికరమైన చిత్తం ఉంటుంది. మరియు మనకు నిరాశ మరియు నిస్సహాయత ఎదురైనప్పుడు మనం అత్యంత విశ్వాసంతో ఉండాలి, ఎందుకంటే దానిలో దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తం ఉంది, అది ప్రతిదాన్నీ పరిపూర్ణం చేసి సంపూర్ణ రక్షణను కలుగజేస్తుంది.

1 సమూయేలు 2:6 ప్రకారం, దైవిక చిత్తం యొక్క స్వభావం ఏమిటంటే, "అది చంపుతుంది మరియు బ్రతికిస్తుంది, పాతాళానికి దించుతుంది మరియు తిరిగి పైకి తెస్తుంది." దీని అర్థం: అది మనకు హాని చేయడం ద్వారా మేలు చేస్తుంది, అది మనకు అసంతృప్తిని కలిగించినప్పుడు అత్యంత ఆమోదయోగ్యంగా ఉంటుంది, మరియు అది నాశనం చేస్తున్నప్పుడు పరిపూర్ణం చేస్తుంది. కాబట్టి, మనం అవివేకులమై, తమ ఇంద్రియాలు మరియు అవగాహనను బట్టి తీర్పు తీర్చే "ఈ లోకానికి అనుగుణంగా" ఉండకూడదు (మరియు అది ఇక్కడ మరియు ఇప్పుడు అనుభవించేదాన్ని మాత్రమే అర్థం చేసుకుంటుంది), కానీ మనం మరింతగా నూతనపరచబడాలి. ఎందుకంటే దేవుని చిత్తాన్ని నిరూపించడం అంటే ఇదే: మనం భావించే మరియు అనుభవించే వాటి ఆధారంగా మన తీర్పులను ఏర్పరచుకోవడం కాదు, చీకటిలో నడవడం.

ఇప్పుడు, రూపాంతరం చెందడానికి ఇష్టపడని వారు, దేవుని యొక్క చెడ్డదైన, అంగీకరించలేని, వినాశకరమైన మరియు ఉగ్రమైన చిత్తం ఏమిటో తెలుసుకుంటారు. అది చెడ్డది, ఎందుకంటే అది గాయాన్ని మరియు హానిని కలుగజేస్తుంది; అది అంగీకరించలేనిది, ఎందుకంటే అది మనుషులు ఈ శ్రమను ద్వేషించేలా చేసి, దానిని సహనంతో భరించలేకపోయేలా చేస్తుంది; మరియు అది వినాశకరమైనది, ఎందుకంటే అది సహనం లేనివారిని మరియు ద్వేషించేవారిని మొండితనంలోకి మరియు శాపంలోకి పడేలా చేస్తుంది, అక్కడ వారు దూషణలు మరియు శాపాలు పలుకుతూ జీవిస్తారు లేదా మరణిస్తారు.

అయితే, దేవుని చిత్తం "మంచిది," ఎందుకంటే అది చెడు నుండి మంచిని పుట్టిస్తుంది; అది ఆమోదయోగ్యమైనది, ఎందుకంటే అది మనుషులు ఈ మంచిని సంతోషంగా ప్రేమించేలా చేస్తుంది మరియు దానిలో, కేవలం దానిలో మాత్రమే కాకుండా మనం ఇంతకు ముందు చెప్పుకున్న చెడులో కూడా మంచి మరియు నిజమైన ఆనందాన్ని పొందేలా చేస్తుంది. అది పరిపూర్ణమైనది, ఎందుకంటే అది దానిలో ఆనందించేవారిని పరిపూర్ణతకు తీసుకువస్తుంది, ఇక్కడ ప్రారంభమైన దానిని పరిపూర్ణం చేస్తుంది.

అయినప్పటికీ, ఇదంతా యాదృచ్ఛికంగా, లేదా ఆయన అనుమతితో, సరైన అవగాహన కలిగి ఉండగల శక్తి ఉన్నవారికి మాత్రమే ఉద్దేశించబడింది. దేవుడు వారు ఈ మనస్తత్వంతో ఉండకూడదని కాదు, ఎందుకంటే వారు శిక్షించబడుతున్నారని గ్రహించాలని ఆయన కోరుకుంటాడు, కానీ ఆయన, Ps. 112:10 ప్రకారం, 'పాపి చూసి కోపగించుకొనుటకు, పళ్ళు కొరుకుతూ కృశించిపోవుటకు' మరియు 'దుష్టుని కోరిక నశించిపోవుటకు' అలా చేస్తాడు. ఇతరులకు మంచిని ఇవ్వడం ద్వారా, ఆయన వారు ద్వేషించే మరియు వెంబడించవలసిన ఒక చెడును వారికి ఇస్తాడు.

తాము స్వయంగా వ్యవహరించేవారు మరియు తమకు తామే బాధ్యులు. కానీ ఇతరులపై అధికారంలో ఉన్నవారి విషయంలో విషయం భిన్నంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే వారు తమకు తామే ప్రతినిధులు కారు, కానీ దేవుని ప్రతినిధులు. అందువల్ల, తమ ప్రజలను న్యాయంతో పరిపాలించడం మరియు వారు ఒకరిపై ఒకరు అన్యాయం చేసుకోకుండా చూడటం వారి బాధ్యత. ప్రతీదాన్నీ సహించే అధికారం వారికి లేదు, మరియు సహనం వారికి తగదు. ఎందుకంటే దేవుడు వారి నుండి వినయం, సహనం మరియు విధేయతను కాదు, తీర్పు తీర్చడానికి, అధికారాన్ని చెలాయించడానికి మరియు శిక్ష విధించడానికి సంసిద్ధతను ఆశిస్తాడు. వారు ఆయన ప్రతినిధులు. అయినప్పటికీ, వారిలో ఎవరైనా ఆయన నమ్మకాన్ని ఉల్లంఘించకుండా రాయితీలు ఇవ్వడం సాధ్యమైతే, అది అతనికి హాని మరియు ఇబ్బందిని కలిగించినప్పటికీ, మనం ముందే చెప్పినట్లుగా, అతను అలా చేయాలి.

నాకు అనుగ్రహింపబడిన కృపనుబట్టి మీలో ఉన్న ప్రతివానితో నేను చెప్పునదేమనగా, తాను తలంచవలసిన దానికంటే ఎక్కువగా తలంచక, దేవుడు ప్రతివానికీ విభజించిన విశ్వాస పరిమాణమునుబట్టి వివేకముతో తలంచవలెను. (రోమా.

"విశ్వాసపు కొలత" అనే పదాన్ని, మొదటగా, ఇతర వరాలన్నిటికీ భిన్నంగా, విశ్వాసం ఇవ్వబడే కొలత లేదా విధానంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. కానీ ఇక్కడ దానిని ఆ అర్థంలో తీసుకోలేము, ఎందుకంటే ఈ కొలత ప్రకారమే వివిధ వరాలు ఇవ్వబడతాయని అపొస్తలుడు స్పష్టంగా పేర్కొన్నాడు.

కాబట్టి, "విశ్వాసపు కొలత" అనే పదానికి రెండవదిగా, విశ్వాస వరాల కొలత అని అర్థం చేసుకోవాలి. మరో మాటలో చెప్పాలంటే: విశ్వాసంలో అనేక వరాలు ఉన్నాయి, మరియు విశ్వాసులు ఒకే విశ్వాసంతో జీవించినప్పటికీ, వారి వరాల కొలత భిన్నంగా ఉంటుంది. ఇప్పుడు అపొస్తలుడు దీనిని విశ్వాసపు కొలత అని పిలుస్తున్నాడు, ఎందుకంటే విశ్వాసం లేకుండా ప్రవర్తించే వారికి ఈ వరాలు మరియు ఈ కొలత ఉండవు. ఒకే విశ్వాసం, ఒకే బాప్తిస్మం, ఒకే సంఘం, ఒకే ప్రభువు, ఒకే ఆత్మ, ఒకే దేవుడు ఉన్నారనేది నిశ్చయంగా నిజం (ఎఫెసీయులకు 4:4 మొదలైనవి). అయినప్పటికీ, ఈ ఒకే విశ్వాసంలో, ఈ ఒకే సంఘంలో, ఈ ఒకే ప్రభుత్వంలో మొదలైన వాటిలో విభిన్నమైన వరాలు ఉన్నాయి. ఇది ఇలా చెప్పినట్లే: ప్రతి ఒక్కరూ తమకు అధిపతి నియమించిన పట్టణం యొక్క కొలతకు లేదా ఇంటి కొలతకు అర్హులు, అంటే, ఒక నిర్దిష్ట ఇల్లు లేదా పట్టణంలో ప్రబలంగా ఉన్న కొలతకు అర్హులు.

లేదా ఇంకా చెప్పాలంటే: విశ్వాసం అంటే ఇదంతా, ఎందుకంటే విశ్వాసం అంటే ఆత్మ యొక్క విధేయత తప్ప మరేమీ కాదు. కానీ ఆత్మ యొక్క విధేయతలో వివిధ స్థాయిలు ఉంటాయి. ఎందుకంటే మనలో ఒకరు తన విధేయతను, విశ్వాసాన్ని ఇక్కడ చూపిస్తే, మరొకరు అక్కడ చూపిస్తారు, అయినప్పటికీ మనమందరం ఒకే విశ్వాసానికి చెందినవారము. అలాగే ఒక పట్టణంలో రాజుకు ఒకే విధమైన విధేయత ఉన్నప్పటికీ, ఆ విధేయతను పాటించడానికి అనేక మార్గాలు ఉంటాయి; ఎవరూ ఇతరుల మార్గాన్ని అనుసరించి తమ సొంత బాధ్యతను నిర్లక్ష్యం చేయడానికి సాహసించలేరు, ఎందుకంటే అలా చేస్తే ఆ రాజ్యంలో గందరగోళం, రాజద్రోహం మరియు తిరుగుబాటు చెలరేగుతాయి.

రోమా పత్రిక, పన్నెండవ అధ్యాయం. ఒకే శరీరంలో మనకు అనేక అవయవాలు ఉన్నప్పటికీ, ఆ అవయవాలన్నిటికీ ఒకే విధమైన పని ఉండదు. అలాగే, మనమందరం క్రీస్తులో ఒకే శరీరంగా ఉన్నాము, మరియు మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఒకరికొకరు అవయవాలుగా ఉన్నాము. మరియు మనకు అనుగ్రహించబడిన కృపనుబట్టి వేర్వేరు వరాలు మనకు ఉన్నాయి; వాటిలో ఒకటి, విశ్వాస నియమాన్ని అనుసరించి ఉపయోగించబడే ప్రవచనం, లేదా . . . (Rom. 12:4-6.)

ఇప్పటివరకు అపొస్తలుడు మనం దేవుని పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలో చూపించాడు, అదేమిటంటే, మన మనస్సును నూతనపరచుకోవడం మరియు మన శరీరాన్ని పవిత్రపరచుకోవడం ద్వారా దేవుని చిత్తం ఏమిటో మనం నిరూపించగలగడం. కానీ ఇక్కడ నుండి ఈ పత్రిక చివరి వరకు, మనం మన పొరుగువారి పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలో ఆయన మనకు బోధిస్తాడు మరియు పొరుగువారిని ప్రేమించాలనే ఆజ్ఞను చాలా వివరంగా వివరిస్తాడు. ఇంత గొప్ప అపొస్తలుని యొక్క ఇంత ముఖ్యమైన బోధ పట్ల, స్పష్టంగా పరిశుద్ధాత్ముని నుండి వచ్చిన బోధ పట్ల మనలో ఎక్కువ శ్రద్ధ లేకపోవడం నిజంగా వింతగా ఉంది. దానికి బదులుగా, పోల్చి చూస్తే అల్పమైన విషయాలతో మనం నిమగ్నమై ఉంటాము: మనం చర్చిలను నిర్మిస్తాము; చర్చి ఆస్తులను విస్తరిస్తాము; డబ్బును పోగుచేస్తాము; చర్చికి మరిన్ని బంగారు, వెండి ఆభరణాలను మరియు పాత్రలను సమకూరుస్తాము; ఆర్గాన్‌లను మరియు ఇతర ఆడంబరమైన ప్రదర్శన వస్తువులను ఏర్పాటు చేస్తాము. మన భక్తి అంతటినీ ఈ రకమైన కార్యకలాపాలలోనే ఆచరిస్తాము మరియు ఇక్కడ అపొస్తలుడు ఆజ్ఞాపించిన దాని గురించి కొంచెమైనా శ్రద్ధ చూపము. మరియు ఈ వ్యాపారాలన్నింటితో ముడిపడి ఉన్న అహంకారం, ఆడంబరం, దురాశ, దుర్వ్యయం మరియు దురాశల విపరీత ప్రదర్శన గురించి నేను ఇంకా ప్రస్తావించనే లేదు!

కాబట్టి, ఆయన మొదట అబద్ధ ప్రవక్తలకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుతాడు. ఎందుకంటే ప్రవచనం "విశ్వాస నియమం ప్రకారం" చేయబడాలి. అయితే మానవ ఆలోచనల ఆధారంగా లేదా సృష్టి యొక్క క్రియలు మరియు సంకేతాల నుండి గ్రహించిన సంభావ్యత అంచనాల ప్రకారం ప్రవచించే వారి ద్వారా ఇది ఉల్లంఘించబడుతుంది. ఉదాహరణకు, నక్షత్రాలను బట్టి లేదా వారికి ఉన్న ఇతర సంభావ్యత అంచనాల ద్వారా దేవుని ప్రణాళికను ముందుగా చెప్పే ప్రజల వలె. కానీ దేవుడిచ్చిన ప్రవచనం, అసాధ్యమైన దాన్ని ప్రకటించినట్లుగా, మానవ వివేకానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా వస్తుంది. అందువల్ల, ఇది చాలా మందిని అవిశ్వాసానికి ప్రేరేపిస్తుంది, ఎందుకంటే ఈ రకమైన ప్రవచనం యొక్క సత్యానికి సంబంధించిన ప్రతిదీ నిరీక్షణకు అతీతంగా కనిపిస్తుంది, దాని వ్యతిరేకతను ఆశించేలా చేస్తుంది. యిర్మీయా ప్రవచనం అలాంటిదే (యిర్మీయా 32:15). యెరూషలేము ముట్టడి సమయంలో, అంతా పూర్తిగా నిరాశాజనకంగా ఉన్నప్పుడు, అతను ఇలా ప్రవచించాడు: "యెహోవా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: ఈ దేశంలో ఇండ్లు, పొలాలు, ద్రాక్షతోటలు తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోబడతాయి." అయినప్పటికీ అప్పటికే అంతా నాశనమైపోయింది, నగర ప్రజలు కూడా తరలిపోతున్నారు. అందుకే

యిర్మీయా అప్పుడే అక్కడ ఇలా ఉద్ఘాటించాడు: "యెహోవా ఆలోచన గొప్పది, ఆయన తలంపు గ్రహింపరానిది." అయినప్పటికీ, అతడు ఆ పట్టణం నాశనమవుతుందని, దాని ప్రజలు చెరలోకి వెళ్తారని ప్రవచించినప్పుడు, అలాంటి సంఘటన జరుగుతుందని సూచించే ఏ సంకేతాలూ లేనందున ఎవరూ అతనిని నమ్మలేదు. కోటలు, సైనిక బలం, సహాయక శక్తి వంటివన్నీ దానికి వ్యతిరేకంగానే ఉన్నాయి, అందువల్ల యెరూషలేము నాశనం తప్పదని స్పష్టమైంది.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు అసాధ్యమనిపించింది—అంతగా, ఈ సూచనల ఆధారంగా, అనానియా దానికి వ్యతిరేకంగా ప్రవచించడానికి సాహసించాడు (యిర్మీయా 28:1 మొదలైనవి), మరియు అతడు కూడా ఒక ప్రవక్తే. ఎందుకంటే తప్పుగా ప్రవచించినవారు అబద్ధ ప్రవక్తలు మాత్రమే కాదు; నిజమైన ప్రవక్తలు కూడా "విశ్వాస నియమం ప్రకారం" ప్రవచించడం మరచిపోయినప్పుడే అబద్ధ ప్రవక్తలుగా మారారు.

అందువల్ల, దావీదుకు దేవాలయాన్ని నిర్మించమని సలహా ఇచ్చినప్పుడు నాతాను ఖచ్చితంగా పొరపాటు చేశాడు (2 సమూయేలు 7:3 మొదలైనవి). మరియు, సంఖ్యాకాండము 22:21 మొదలైన వాటి ప్రకారం, బిలాము అసాధారణమైన విషయాలను ముందుగా చెప్పినప్పటికీ, అతను పొరపాటు చేసి అబద్ధ ప్రవక్త అయ్యాడు. అలాగే (1 రాజుల గ్రంథం చివరలో) ప్రతిచోటా నిశ్చితమైన విజయం సమీపంలో ఉందని బలమైన సూచనలు ఉన్నప్పటికీ, అహాబు నశిస్తాడని మీకా కూడా సాధారణ భావనకు విరుద్ధంగా ప్రవచించాడు. ఈ సూచనలపై ఆధారపడిన జెదెకియా, అతనికి వ్యతిరేకంగా ప్రవచించడానికి ఇదే కారణం.

అందువల్ల, ఒక ప్రవచనం అనుభవం మీద గానీ లేదా మానవ రుజువు మీద గానీ ఆధారపడి ఉన్నంత మాత్రాన అది నిజం కాదు. అందుచేత, మన ముందున్న ఈ వాక్యభాగంలో ఇలా చెప్పబడింది,

విశ్వాసం యొక్క "నియమం ప్రకారం" లేదా "విశ్వాసంతో పోల్చి". ఎందుకంటే కొంతమంది వ్యాఖ్యాతలు25 గ్రీకు పదం "అనలాజియా"కు ఈ అర్థాన్ని తీసుకుంటారు

"నియమం," "పోలిక," "నిష్పత్తి," లేదా "సారూప్యత." అప్పుడు అపొస్తలుడు ఇలా చెబుతున్నాడు: మీరు ప్రవచించాలనుకుంటే, విశ్వాసాన్ని అతిక్రమించని విధంగా ప్రవచించండి, తద్వారా మీ ప్రవచనం విశ్వాసం యొక్క ప్రత్యేకతకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. జర్మన్ భాషలో మనం ఇలా అంటాము: Es ellicht ym. Es sihet ym gleich,26 అంటే, "దానికి అవే లక్షణాలు ఉన్నాయి," "అది దానిని పోలి ఉంది," "అది దానిలాగే ఉంది."

ఉదాహరణకు, ఒక కోటను పోలిన మఠాన్ని మీరు చూస్తే, అది ఒక కోటకు సారూప్యమైనదని మీరు చెప్పవచ్చు, అనగా, ఒక కోటకు ఉండే నిష్పత్తి, ప్రత్యేక లక్షణం మరియు ప్రదేశం దానికి ఉన్నాయి. అదే విధంగా, ప్రవచనం విశ్వాసంతో సామరస్యంగా ఉండాలని అపొస్తలుడు ఇక్కడ చెప్పదలచుకున్నాడు: అది "కనిపించని విషయాల"తో (హెబ్రీ. 11:1) సంబంధం కలిగి ఉండాలి, లేకపోతే అది లోకసంబంధమైన జ్ఞానంగా మారుతుంది, దాని కారణం మరియు ఫలితం రెండూ కూడా కంటికి కనిపించే విషయాలలో భాగమైపోతాయి. మరియు ఈ మాట గమనించదగినది.

కాబట్టి, సాదృశ్యం అనేది ఒక సమ్మేళనం; అది మేధస్సు ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యేది కాదు, కానీ పదార్థంలోనే ఇమిడి ఉండేది. లేదా, ఇంకా చెప్పాలంటే, అది ఆ రెండూ కాదు, కానీ దాని కారణంగా ఒక వస్తువు మరొక వస్తువుతో దాని విశిష్ట లక్షణాలలో ఏకీభవించి, దానిలా మారిపోతుంది. నిశ్చయంగా, ఒకరు కొత్త విషయాన్ని ప్రవచించవచ్చు, కానీ అలా చేసేటప్పుడు, విశ్వాసం యొక్క లక్షణ స్వభావాన్ని అతిక్రమించకూడదు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే: ఒకరు ప్రవచించేది అనుభవం ద్వారా నిరూపించబడకూడదు; అది సంకేతాలు లేదా ఇతర సూచనల ద్వారా ఏ విధంగానూ స్పష్టంగా కనిపించని విషయాలకు కేవలం ఒక చిహ్నంగా మాత్రమే ఉండాలి. లేకపోతే, విశ్వాసం

25 ఫేబర్ మరియు ఎరాస్మస్‌లను పోల్చండి.

26 ఒక మిడిల్ హై జర్మన్ వ్యక్తీకరణ, అర్థం: Es dhnelt ihm; es sieht ihm gleich.

రోమా పత్రిక పన్నెండవ అధ్యాయం ప్రవచనం చేత నాశనం చేయబడి, ఏ జ్ఞాని అయినా అర్థం చేసుకోగల మరియు గ్రహించగల ఒక సాదాసీదా జ్ఞానంగా మారుతుంది, దాని ద్వారా అతను అలాంటి ప్రవచనాన్ని అన్వయించుకోగలడు. అటువంటి సందర్భంలో, ప్రవచనం ఇకపై ప్రవచనంగా ఉండదు, కానీ అది ఒక వాస్తవిక నిరూపణ మరియు అనుభవానికి సాక్ష్యంగా మారుతుంది.264

పరిచర్య, పరిచర్య చేయుటలో. (Rom. 12:7.) గ్రీకు భాషలో, ఈ పదాలు "diakonian" మరియు "in diakonia" అని చదవబడతాయి, అనగా "పరిచర్య చేయుటలో." యాజకుడు, డీకన్, సబ్-డీకన్ వంటి సంఘసంబంధమైన పదవులలో సేవ చేసేవారందరూ, మరియు దేవుని వాక్య పరిపాలన మినహా పవిత్రమైన విషయాలతో సంబంధం ఉన్నవారందరూ పరిచారకులే. అపొస్తలుడు తరచుగా తన సహాయకుల గురించి మాట్లాడినట్లే, ఒక బోధకునికి సహాయం చేసేవారు కూడా పరిచారకులే.

ఈ నియమాన్ని మొట్టమొదటగా, తమ పదవి నచ్చక బోధించాలనుకునే ఆశావహులు ఉల్లంఘిస్తున్నారు. అయితే, వారికి శిక్షణ లేకపోవడమే కాక (అది సహించదగిన విషయమే), బోధనా వరం కూడా లేదు. ఎందుకంటే, బోధించడానికి దేవునిచే ఎన్నుకోబడాలంటే, కేవలం పాండిత్యం, తెలివితేటలు ఉంటే సరిపోదు, కృపా వరం కూడా అవసరం. కానీ ఈనాడు మనమందరం, మనం బోధించేది మనకే అర్థం కాకపోయినా, ఒకవేళ ఆ అవగాహన ఉన్నా, మనలో కృపా వరం గానీ, మనల్ని పంపించాల్సిన దేవుని ఆజ్ఞ గానీ లేకపోయినా, ప్రపంచమంతటికీ బోధించాలనే ఆత్రుతతో ముందుకు దూసుకుపోతున్నాము. ఈ విషయంలోనే ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: పంపించే హక్కు మీకు లేదు, ఎందుకంటే మీరు సేవకులే గానీ యజమానులు కాదు. 'కాబట్టి, తన ద్రాక్షతోటలోనికి పనివారిని పంపునట్లు, పంటయొక్క యెహోవాను మీరు విచారించుడి.' (మత్తయి 9:38.) ఈ కారణముచేత, ప్రకటించుట ఎలాగో తెలియకపోయినా, లేదా ప్రకటించుటకు ఇంకా పిలువబడకపోయినా, అతనికి అలా చేయడం ఎలాగో తెలిసినప్పటికీ, వాడు తన పరిచర్యతో తృప్తిపొందాలి. (Matthew 25:14:

ఆయన తన సొంత సేవకులను పిలిచి వారికి తన ఆస్తిని అప్పగించెను, కానీ మొదట వారిని పిలిచెను.) ఇక్కడ 'మంచి ఉద్దేశం' ఎంత మేరకు పనిచేస్తుందో చూడటం నిశ్చయంగా వింతగా ఉంది: అది, మొదటిది, శిక్షణ లేనిదైనప్పటికీ, రెండవది, శిక్షణ పొందినప్పటికీ పిలవబడనప్పటికీ, మరియు మూడవది, శిక్షణ పొందినప్పటికీ కృపా వరం పొందనప్పటికీ, ప్రకటించడం ద్వారా ఆకాశమంత ఫలాన్ని ఇవ్వగలనని ఊహించుకుంటుంది. ఎందుకంటే

దేవుడు ఈ ప్రకటించే పిలుపును ఇస్తాడు, ఆయన ఈ వరం ఇప్పటికే ఉన్న పురుషులను పిలుస్తాడు, లేదా పిలుపుతో పాటు వరాన్ని అనుగ్రహిస్తాడు.27 మరియు ఎవరైనా పిలుపు లేకుండా ప్రకటిస్తే, "అతను గాలిని కొడతాడు" (1 కొరింథీ. 9:26) లేదా అతను గొప్పలు చెప్పుకునే ఫలం అతని అవివేకమైన ఊహలో మాత్రమే ఉంటుంది.

ఈ రోజుల్లో బిషప్‌లు, అబ్బట్‌లు ప్రతిచోటా ప్రసంగ పీఠానికి ప్రోత్సహిస్తున్న పూర్తిగా మూర్ఖులైన, అసమర్థులైన వ్యక్తుల గురించి నేను ఏమీ చెప్పను. వాస్తవానికి మనం వారిని అలా అనలేము.

27లిట్., "నామ్ వోకేటియో వెలిన్వెనిట్‌గ్రాటియం వెల్కాన్సర్ట్ సంపాదన'9

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు మనం కోరుకున్నప్పటికీ, పిలవబడి పంపబడతాము, ఎందుకంటే ఈ సందర్భంలో అసమర్థులు మరియు అనర్హులు పిలుపు పొందుతారు. ఇది దేవుని ఉగ్రత యొక్క కార్యము, ఎందుకంటే మన పాపాల నిమిత్తం ఆయనే మన నుండి తన వాక్యమును ఉపసంహరించుకుంటాడు మరియు వ్యర్థంగా మాట్లాడేవారిని, వాచాలంగా వదరేవారిని ఆయనే అధికం చేస్తాడు.

లేదా సిద్ధాంతములో బోధించువాడు. (Rom. 12:7.) గొప్ప పాండిత్యం లేకపోయినప్పటికీ, చాలామందికి బోధించే వరం ఉంటుంది. మరికొందరికి ఈ రెండూ ఉంటాయి, మరియు వారు ఉత్తమ బోధకులు, ఉదాహరణకు, సెయింట్స్ అగస్టీన్, ఆంబ్రోస్ మరియు జెరోమ్. కాబట్టి, ఈ వరాన్ని ఉపయోగించకుండా ఇతర విషయాలలో నిమగ్నమయ్యే వ్యక్తి, అపొస్తలుని ఈ ఆజ్ఞకు వ్యతిరేకంగా, నిజానికి, దేవుని ఆజ్ఞకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తాడు. ఇది ప్రత్యేకంగా, ఇంకా బోధకులనే బిరుదుతో పిలవబడకపోయినప్పటికీ, పిలువబడి బోధనా స్థానాలలో ఉంచబడిన వారికి వర్తిస్తుంది. ఎందుకంటే "సున్నితమైన చెవులు బాధించే సత్యాన్ని వినడానికి ఇష్టపడవు"/28 అయితే అపొస్తలుడు ప్రధానంగా పిలువబడిన వారితోనే వ్యవహరిస్తాడు. అందువల్ల, తన పత్రికలలో అతను ఎల్లప్పుడూ తన సొంత పిలుపును నొక్కి చెబుతాడు, ఎందుకంటే దైవిక పిలుపు లేకుండా పరిచర్య పదవి గానీ, బోధన గానీ వర్ధిల్లదు. అందువలన, అపవాది ప్రేరేపణ వలన పరిచారకులు బోధనా పదవిని తమకు తామే ఆపాదించుకున్నట్లే, దానికి విరుద్ధంగా బోధకులు బోధనా పదవి నుండి పారిపోతారు, దాని ఫలితంగా దేవుని కార్యం రెండు విధాలుగా ఆటంకం కలుగుతుంది. నిశ్చయంగా, ఈ వాక్యభాగంలో మరియు 1 కొరింథీయులకు 12:28లో కూడా, అపొస్తలుడు బోధకుల క్రమాన్ని మూడవ స్థానంలో ఉంచుతాడు.

ఉపదేశించువాడు ఉపదేశించుటలోనే ఉపదేశిస్తాడు. (Rom. 12:8.) బోధన మరియు ఉపదేశం ఒకదానికొకటి ఈ విషయంలో భిన్నంగా ఉంటాయి, ఎందుకంటే బోధన అజ్ఞానుల కొరకు ఉద్దేశించబడింది, కానీ ఉపదేశం జ్ఞానం ఉన్నవారి కొరకు ఉద్దేశించబడింది. బోధకుడు పునాది వేస్తాడు మరియు ఉపదేశకుడు దానిపై కడతాడు. బోధకుడు జ్ఞానాన్ని ప్రసారం చేస్తాడు; ఉపదేశకుడు ప్రేరేపించి, ప్రసారం చేయబడిన జ్ఞానం ఫలించేలా చూసుకుంటాడు. ఒకరు నాటుతారు, మరొకరు నీరు పోస్తారు. 1 కొరింథీయులకు 3:6లో అపొస్తలుడు చెప్పినట్లుగా: "నేను నాటితిని, అపోల్లో నీరు పోసెను," మరియు ఇంకా ముందుకు (1 కొరింథీయులకు 3:10): "నైపుణ్యముగల ప్రధాన కట్టువానివలె నేను పునాది వేసితిని, మరియొకడు దానిమీద కట్టుచున్నాడు." మన కాలంలో, దాదాపు ప్రసంగీకులందరూ ఈ పరిస్థితిలోనే ఉన్నారు: ఇంతకుముందు ఎటువంటి ప్రసంగం జరగని చోట వారు బోధిస్తుంటే తప్ప, అప్పటికే నాటబడిన విశ్వాసానికి వారు నీరు పోస్తున్నారు. అందువల్ల ఈ వరాన్ని కలిగి ఉండి, పిలువబడిన వారు ఇతర విషయాల కోసం సమయం తీసుకోకూడదు. అయినప్పటికీ ఈ రోజుల్లో, ఇది ఒక సాధారణ ఆచారంగా మారుతోంది—అన్యమతస్థుడైన హోరేస్‌కు తెలిసిన విధంగానే: "సోమరి ఎద్దు జీనును కోరుకుంటుంది, గుర్రం నాగలిని ఆశిస్తుంది,"29 మరియు "ఎవరూ లేరు28 పోల్చండి పెర్సియస్, సతీరా, I, 108.

29 హోరేస్, ఎపి. I, 14, 43: "ఆప్టాట్ ఎఫిప్పియా బోస్ పిగర్, ఆప్టాట్ అరారే కాబల్లస్"

రోమా, పన్నెండవ అధ్యాయం: అతను తన వంతుతో గుడారం వేసుకుంటాడు కానీ వింత మార్గాలను అనుసరించేవారిని ప్రశంసిస్తాడు."80

మరియు టెరెన్స్ ఇలా అంటాడు:81 "మనలో చాలా మంది మనకు ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెందని మనస్తత్వం కలవారు." ఒక నిర్దిష్ట పనిని చేయడానికి సమర్థులైన వారు దానిని అసహ్యించుకుంటారు, మరియు అసమర్థులు దాని కోసం ఆరాటపడతారు.

నిష్కపటంగా ఇచ్చేవాడు. (Rom. 12:8.) ప్రతి ఒక్కరూ తమ దైవిక వరాన్ని తమ దేవుని కొరకు స్వచ్ఛంగా మరియు విశ్వాసంగా పెంపొందించుకోలేనంతగా, తమ కృపా స్థితిలో తమ ప్రత్యేకమైన సైతానుచేత శోధించబడినట్లే, ఇచ్చేవానికి కూడా తన ప్రత్యేకమైన సైతాను లేకుండా ఉండదు. దీని అర్థం ఏమిటంటే, ఈ ఆజ్ఞ ఇక్కడ రెండు విధాలుగా ఉల్లంఘించబడింది.

మొదట, ఒక వ్యక్తి స్వేచ్ఛగా కాకుండా షరతుతో ఇచ్చినప్పుడు, అంటే, తన కానుకను వడ్డీతో సహా తిరిగి పొందుతాననే అంచనాతో ఇచ్చినప్పుడు. ఈ రోజుల్లో, క్రైస్తవులలో ఈ ప్రవర్తనా విధానాన్ని తరచుగా చూడవచ్చు, మరియు ఒక సాధారణ సామెత దానిని ఈ క్రింది విధంగా వివరిస్తుంది: "ఈ రోజుల్లో ప్రజలు కడుపునిండా తినడానికి ఉన్నవారికి ఒక రొట్టె ముక్కను ఇవ్వడం అలవాటు చేసుకున్నారు." జర్మన్ భాషలో మనం ఇలా అంటాము: Geschenk unnd eer?z. ఈ విధంగా తక్కువ స్థాయి వారు ఉన్నత స్థాయి వారికి, అంటే రాకుమారులకు, మతాధికారులకు, బిషప్‌లకు, మరియు ధనవంతులకు, శక్తిమంతులకు ఇస్తారు. కానీ ప్రతి ఒక్కరూ నిష్కపటంగా, అంటే ప్రతిఫలంగా ఏదైనా ఆశించకుండా ఇస్తే, వీరికి ఏమీ తిరిగి లభించదు. విచిత్రంగా, ఈ చెడు ఈ రోజుల్లో విస్తృతంగా వ్యాపించింది. ఇక్కడ ఈ క్రింది వచనం వర్తిస్తుంది: "మీరు విందు భోజనం చేసినప్పుడు, మీ స్నేహితులను గానీ, మీ సహోదరులను గానీ, మీ బంధువులను గానీ, ధనవంతులైన పొరుగువారిని గానీ పిలవవద్దు, బహుశా వారు మిమ్మల్ని మళ్ళీ పిలిచి ప్రతిఫలం ఇస్తారేమో." అయితే మీరు విందు చేసినప్పుడు బీదవారిని, కుంటివారిని, గ్రుడ్డివారిని పిలవండి, అప్పుడు మీరు ధన్యులవుతారు, ఎందుకంటే మీకు ప్రతిఫలం చెల్లించడానికి వారి వద్ద ఏమీ లేదు; నీతిమంతుల పునరుత్థానంలో మీకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది." కేవలం ఇది పాటించి ఉంటే, ఈనాడు సంఘం ఎన్ని ఘోరమైన కీడుల నుండి తప్పించుకొని ఉండేది! అప్పుడు న్యాయవాదులు ఇంత పెద్ద మొత్తంలో బహుమతులు, చిట్కాలు పొందేవారా? ఇలా ఉపకారాలు కొనుక్కునే పద్ధతి సమాజంలోని అన్ని వర్గాలలో విస్తృతంగా ప్రచారంలో ఉంది. నిస్సందేహంగా, ఈ రకమైన చెల్లింపు కొన్నిసార్లు గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, కానీ దానిని తిరిగి పొందడం ఎల్లప్పుడూ అంతకంటే గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఇది ప్రత్యేకంగా తమ పై అధికారుల విషయంలో కింది స్థాయి ఉద్యోగులకు వర్తిస్తుంది.

అపోస్తలుని ఆజ్ఞ ఉల్లంఘించబడిన రెండవ సందర్భం ఏమనగా, ఉన్నత శ్రేణికి చెందినవారు తమ క్రింది శ్రేణి వారికి ఇచ్చినప్పుడు గానీ, లేదా సమాన హోదా గల వ్యక్తులు ఒకరికొకరు ఇచ్చుకున్నప్పుడు గానీ.

30 హోరేస్ యొక్క మొదటి వ్యంగ్య రచన యొక్క స్వేచ్ఛా అనువాదం.

31 టెరెన్స్, ఫోర్మియో, I, 3, 20.

32 "మోస్ నంక్ ఈస్ట్ గెంటి, క్వాడ్ ప్యాంటు ప్రేబెటూర్ హబెంటు"

33 అనగా, "Geschenk und Ehre!" ఈ పదాలు బహుశా పాఠంలో ఉదహరించిన లాటిన్ సామెతలకు అనుగుణంగా ఉండే జర్మన్ సామెతలను సూచిస్తాయి, వీటిని లూథర్ తన ఉపన్యాసాలలో ఉదహరించాలని ఉద్దేశించాడు.

లూథర్: రోమన్లపై ఉపన్యాసాలు మరింత గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తాయి, ఎందుకంటే అది గొప్పలు చెప్పుకోవడానికి మరియు వ్యర్థంగా గర్వపడటానికి ఒక సందర్భం. ఇక్కడ, నిజానికి, "పుచ్చుకోవడం కంటే ఇవ్వడమే ఎక్కువ ధన్యమైనది" (Acts 20:35)! వారి గర్వంలో, వారు సాక్షాత్తు దేవునితో సమానమని అనుకుంటారు.

(ఈ వివరణ నాకు సరియైనదిగా అనిపించడం లేదు. ఎందుకంటే వాక్య బోధకులు మరియు సంఘాల నాయకులు చెల్లించవలసిన పన్ను గురించి అపొస్తలుడు మాట్లాడుతున్నాడు. గలతీయులకు 6:6లో ఆయన చెప్పినట్లుగా: "వాక్యమునుబట్టి ఉపదేశింపబడినవాడు తనకు ఉపదేశించువానితో సకల మంచి విషయములను తెలియజేయవలెను." నిశ్చయంగా, ఇది కపటత్వపు స్ఫూర్తితో కాకుండా నిష్కపటత్వపు స్ఫూర్తితో చేయబడాలి, ఇశ్రాయేలీయులకు "లేవీయులను విడిచిపెట్టకుండుటకు జాగ్రత్తపడుడి" అని ఆజ్ఞాపించబడినట్లే [ద్వితీయోపదేశకాండము 12:19]. అందువల్ల, ఆయన గలతీయులకు 6:7లో ఇలా కొనసాగిస్తున్నాడు:

"మోసపోకండి; దేవుడు అపహాస్యం చేయబడడు." 1 కొరింథీయులకు 12:28లో ఆయన మనసులో ఉంచుకున్న వరం ఇదేనని నేను అనుకుంటున్నాను. అక్కడ ఆయన, వాక్యానికి మరియు ప్రార్థనకు తమను తాము అంకితం చేసుకున్న నాయకులకు మరియు బోధకులకు చెందవలసిన "స్వస్థపరిచే వరాలు" లేదా "సహాయాలు"34 గురించి మాట్లాడుతాడు. ఎందుకంటే "యెహోవా వారి భాగము" [సంఖ్యాకాండము 18:20; Ps. 73:26] మరియు అందువలన "పనిచేయువాడు తన ప్రతిఫలమునకు యోగ్యుడు" [1 తిమోతి 5:18; మత్తయి 10:10].)

సాధారణ ప్రజలు దీనిని eyn gnade adder fruntschafft?5 అని పిలుస్తారు

మన కాలంలో సర్వసాధారణంగా మారిన ఫౌండేషన్లు మరియు వార్షిక విరాళాలను36 వాటిలో చేర్చాలా వద్దా అని నాకు తెలియదు. ఎందుకంటే వాటికి విరాళాలు ఇచ్చే వ్యక్తులు ప్రధానంగా గౌరవం మరియు కీర్తిని పొందడంపైనే ఆసక్తి చూపుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది; నిజానికి, కేవలం కీర్తి మాత్రమే కాదు, తాత్కాలిక మరియు శాశ్వతమైన తిరిగి చెల్లింపులను కూడా కోరుకుంటారు—అంటే, తమకు రుణపడి ఉన్నవారిపై వారు కొన్ని భారాలను మోపినప్పుడు. ఆపై భవిష్యత్ కీర్తి కోసం ఇచ్చేవారు కూడా ఉన్నారు.

వారు తాము నిరాడంబరంగా ఇస్తామని మరియు ఇప్పుడే పేర్కొన్న వారి కంటే నిజంగా ఎక్కువ చిత్తశుద్ధితో ఉన్నామని నమ్ముతారు. (ఎందుకంటే వారు శాశ్వతమైన వాటిని పొందడం కోసం తాత్కాలిక వస్తువులను ఇస్తున్నట్లు కనిపించరు. కానీ వారు నిర్ణయించిన దానికి భిన్నంగా గానం ఏర్పాటు చేయబడినప్పుడు లేదా వారు ఊహించిన దానికంటే తక్కువగా ఉన్నప్పుడు, తమకు రావలసినది రాలేదన్నట్లుగా వారు బృందగానాల కోసం ఒక నిర్దిష్ట పద్ధతిలో ఏర్పాట్లు చేస్తారు. అయితే, పూర్వకాలంలో, కాలేజియేట్ చర్చిల ఆచారాలలో మనం చూడగలిగినట్లుగా, బృందగానాలు నిర్దిష్ట వ్యక్తుల పేరు మీద స్థాపించబడలేదు.37) కానీ వారు కూడా, కేవలం దేవుని మహిమ కొరకు మాత్రమే కాకుండా, 3 4 ఇది ఎరాస్మస్ యొక్క అనువాదం.