రోమా పత్రిక, రెండవ అధ్యాయం

కాబట్టి, ఓ మనిషీ, నీవు ఎవడవైనప్పటికీ, నీకు ఏ సాకు లేదు, మొదలైనవి. (Rom. 2:1.) ఈ వాక్యభాగం యొక్క వ్యాఖ్యానం మూడు విధాలుగా ఉంది: మొదటిది, న్యాయాధిపతులు అనే ప్రభుత్వ పదవిని కలిగి ఉండి, తమ పదవి అధికారంతో, నేరాలు చేసే విషయంలో గానీ లేదా నేరాలు చేయగల సామర్థ్యం విషయంలో గానీ తమతో ఏ మాత్రం తేడా లేని వ్యక్తులను ఖండించి, శిక్షించే వారి విషయంలో దీనిని అర్థం చేసుకోవచ్చు. అందువల్ల, కొందరు అపొస్తలుని ఈ మాటను రోమీయుల మీదకు మళ్ళించాలని చూస్తారు, ఎందుకంటే వారే విగ్రహారాధన మరియు ఇతర దుర్గుణాల నేరంలో చిక్కుకున్నప్పటికీ, భూమి అంతటా ఉన్న దుష్కార్యాలు చేసిన వారందరినీ తీర్పు తీర్చే హక్కును వినియోగించుకున్నారు. తమ సొంత పాపాల తీవ్రత గురించి భయభక్తులతో చింతించకుండా, గర్వంగా తీర్పు తీర్చే అధికారాన్ని వినియోగించినందుకు అపొస్తలుడు వారిని గద్దించినట్లుగా వారు భావిస్తారు.

అయితే, తాను కేవలం రోమీయుల పత్రికను మాత్రమే దృష్టిలో పెట్టుకోలేదని అపొస్తలుడు ఇప్పటికే తగినంత స్పష్టం చేశాడు. అందువల్ల, ఈ వ్యాఖ్యానం నమ్మశక్యంగా లేదు, ప్రధానంగా అది బలవంతంగా రుద్దినట్లు ఉంది. అపొస్తలుని వాక్కును అధికార స్థానాలలో స్థిరపడిన వారిని విమర్శించేదిగా అర్థం చేసుకోవాలని, మరియు సంఘాలలో ఆనవాయితీగా ఉండే ఉపన్యాస పద్ధతిలో దానిని ఆచరణాత్మకంగా అన్వయించవచ్చని అంగీకరించినప్పటికీ, దానిని మన కాలంలో అధికార స్థానాలలో ఉండి, తమ తోటి మనుషులపై తీవ్రమైన కోపంతో విరుచుకుపడి, తమ ప్రజలపై కఠినమైన తీర్పులు ఇస్తూ, తాము మాత్రం చిన్నవి కాని, అంతకంటే ఘోరమైన నేరాలు చేసినా శిక్షించబడని వారిపై మరింత బలంగా ప్రయోగించవచ్చు. వారి ప్రగాఢ అంధత్వం నుండి వారిని మేల్కొల్పడానికే అపొస్తలుడు వారిని ఉద్దేశించి మాట్లాడుతున్నాడు. లేదా లౌకిక మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రభువులు1 గర్వం, దుర్నీతి, అహంభావం1 వంటి వాటికి దోషులు కాదా? ఈ ఆరోపణలకు సంబంధించి, ఫికర్ (పే. 189, అ. 8) బెర్తోల్డ్ పియర్‌స్టింగర్, ఓనస్ ఎక్లేసియా, 1524 అనే గ్రంథాన్ని ప్రస్తావించారు. ఈ పుస్తకంలో ఒక వివరణ ఉంది.

లూథర్: రోమన్లపై ఉపన్యాసాలు, హింస, ఇంకా ఘోరమైన దొంగతనాలు, వారు దేవుణ్ణి, మనుషులను ధిక్కరించి అన్యాయమైన యుద్ధాలు చేస్తారు, అనగా, బహుళ హత్యలు చేస్తారు!

అయినప్పటికీ, వారు తమ ప్రజలను అవే నేరాలకు అత్యంత కఠినంగా శిక్షిస్తారు. కానీ మనుషులలో తమ న్యాయాధిపతిని వారు కనుగొనలేరు కాబట్టి, తమకు ఏమి జరుగుతుందో వారు పట్టించుకోరు. అయినప్పటికీ, ఇక్కడ అపొస్తలుడు చెప్పినట్లుగా, వారు "దేవుని తీర్పు నుండి తప్పించుకోలేరు". కానీ అపొస్తలుని మాటల ఆధారంగా ఈ విషయం గురించి ఎలా బోధించాలో నేను మరింత స్పష్టంగా చెప్పి సూచిస్తాను:

రాజులు, లౌకిక పాలకులు ఏ అధికారంతో సమస్త వేట జంతువులను, పక్షులను తమకు తామే వినియోగించుకుంటారు, తద్వారా వారు తప్ప మరెవరూ వేటాడటానికి వీలుండదు?

ఏ హక్కుతో? ఒక సామాన్యుడు అలాంటి పని చేస్తే, అతడు సమాజానికి చెందని దానిని తీసుకుంటాడు కాబట్టి, అతడిని దొంగ, దోపిడీదారుడు, మరియు మోసగాడు అని సరిగ్గానే పిలుస్తారు. కానీ పాలకులు ఇలాంటి పని చేసినప్పుడు, వారు పాలకులు కాబట్టి దొంగలు కాలేరు. అలాంటప్పుడు, రాకుమారులు మరియు పాలకులు దోపిడీదారులు కానప్పటికీ, వారు దొంగలు మరియు గూండాల వలె ప్రవర్తిస్తారని డెమోడోకస్2 చెప్పినట్లుగా చెప్పాలా? "ప్రభువు ఎదుట మొదటి పరాక్రమవంతుడైన వేటగాడు"3 అయిన నిమ్రోదు యొక్క దుర్గుణం వారిలో ఎంతగా పాతుకుపోయిందంటే, వారు అణచివేత లేకుండా మరియు బలంగా, అంటే హింసాత్మక వేటగాళ్లుగా ఉండకుండా పాలించలేరు, దీని అర్థం: వారు తమకు కావలసినది ఏదైనా స్వాధీనం చేసుకుంటారు. అదే విధంగా, ధన్యుడైన అగస్టీన్ తన ‘ది సిటీ ఆఫ్ గాడ్’* గ్రంథంలో ఇలా అంటారు: "గొప్ప రాజ్యాలు గొప్ప దోపిడీలు కాకుండా మరేమిటి?" అదే చోట ఆయన ఈ కథను చెబుతారు: "ఎప్పుడు

అలెగ్జాండర్ మహారాజు బందీగా పట్టుబడిన ఒక సముద్రపు దొంగను, "సముద్రపు భద్రతకు భంగం కలిగించడానికి నీకెంత ధైర్యం?" అని అడిగాడు. దానికి అతను చాలా ముక్కుసూటిగా, ధిక్కారంగా ఇలా జవాబిచ్చాడు: 'మరి భూమండలమంతటినీ అసురక్షితం చేయడానికి నీకెంత ధైర్యం? నేను ఒక చిన్న పడవతో ఇలా చేస్తే, నన్ను దొంగ అంటారు, కానీ నువ్వు ఒక పెద్ద నౌకాదళంతో చేస్తే, నిన్ను చక్రవర్తి అంటారు.' " కాబట్టి, ఎవరైనా అపోస్తలుని ఈ మాటను ఈ దొంగలకు వ్యతిరేకంగా అన్వయించాలనుకుంటే, దానిని వారికి ఈ విధంగా అన్వయించాలి: వారు దొంగలను ఉరితీస్తారు, దోపిడీదారుల తలలు నరుకుతారు, ఈ విధంగా పెద్ద దొంగలు చిన్న దొంగలపై తీర్పు తీరుస్తారు.

మరియు ఓ మనిషీ, ఇలాంటి పనులు చేసేవారిని తీర్పు తీర్చి, అవే పనులు చేయడం ద్వారా నీవు తీర్పు నుండి తప్పించుకుంటావని అనుకుంటున్నావా? అనవసర పన్నులు విధించడం ద్వారా, లేదా నాణేలను మార్చడం లేదా వాటి విలువను తగ్గించడం ద్వారా ప్రజలను దోపిడీ చేయడం వారి అలవాటు, అయినప్పటికీ వారు తమ ప్రజలను చట్టవిరుద్ధమైన పనులకు కఠినమైన శిక్షలు విధిస్తారు. పదహారవ శతాబ్దపు మత మరియు చర్చి పరిస్థితులు. అవి ప్రపంచం యొక్క ఆసన్నమైన అంతానికి సంకేతాలని రచయిత నమ్ముతాడు.

2 అరిస్టాటిల్, ఎథ్. నికోమ్., VII, 8 లో మైలేసియన్ల గురించి డెమోడోకస్ గురించి చూడండి.

4 అగస్టిన్, డి సివ్. డీ, IV, 4. లాభం లేదా దురాశ. ఇది ఇతరులకు చెందిన దానిని దొంగిలించడం తప్ప మరేమీ కాదు. నిజానికి, వారు తమకు అర్హత ఉన్న క్రమమైన పన్నులు మరియు ఇతర చెల్లింపులను పొందుతూనే, ప్రజలకు రక్షణ కల్పించడం, వారి సంక్షేమాన్ని పెంపొందించడం, మరియు న్యాయం చేయడం ద్వారా తమ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చకుండా, ప్రజలపై పెత్తనం చెలాయించడం, సంపదను కూడబెట్టడం, మరియు తాము సంపాదించిన వాటన్నిటితో ఆర్భాటంగా ప్రదర్శన చేయడమే ఏకైక ప్రయోజనంగా ఉన్నప్పుడు, అలాంటి వ్యక్తులు దొంగలు కారని ఒకరు ఎలా చెప్పగలరు?

ఆధ్యాత్మిక రాజులు దాదాపు పూర్తిగా అంధులై ఉండటం వల్ల, అవే లేదా అంతకంటే ఘోరమైన నేరాలకు పాల్పడతారని వీధిలోని పిల్లలకు కూడా తెలుసు: విలాసం, దురాశ, డాంబికం, అసూయ, దురాశ, అతిగా తినడం, మరియు మతాన్ని పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేయడం వంటివి వారిని ఏమాత్రం కలవరపెట్టవు. వారు వీటన్నింటితో నిండిపోయి ఉంటారు. వారి ప్రజలు కొన్నిసార్లు నివారించలేని విధంగా వారి అధికారాలు, ఆదాయంపై విధించే ఏ పరిమితినైనా, లేదా వారి పింఛన్ల తగ్గింపునైనా, వారు అత్యంత కఠినమైన తీర్పులకు, శిక్షలకు అర్హమైనవిగా భావిస్తారు. మీ అభిప్రాయంలో, నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను, ఒక దురాశపరుడు, అత్యాశపరుడు, దుబారా చేసే బిషప్ కేవలం అర ఫ్లోరిన్ నాణెం కోసం తన ప్రజలపై విధించిన బహిష్కరణ గురించి తీవ్రంగా విమర్శిస్తూ వారిని విసిగించడం చూస్తే, దేవుడు—కాదు, దేవుడు కాదు, కానీ ఒక ఒరెస్టీస్⁵ లేదా అతని కంటే కూడా పిచ్చివాడైన మరొకడు—దాని గురించి ఏమనుకుంటాడు? ఆయన అతన్ని రెండుసార్లు, కాదు కాదు, ఏడుసార్లు ఒరెస్టీస్‌గా తీర్పు తీర్చడా? మరియు ఆయన అతనితో ఇలా అనడా: "ఓ మనిషీ, ఇలాంటి పనులు చేసేవారికి తీర్పు తీర్చి, నువ్వే అవే పనులు చేస్తూ, దేవుని తీర్పు నుండి తప్పించుకుంటావని అనుకుంటున్నావా?" కానీ ఈ రోజుల్లో ఇలాంటివన్నీ ఎంత సాధారణమైపోయాయంటే, అవి తరచుగా జరుగుతున్నాయని ఎవరూ వాటికి ఎలాంటి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వడం లేదు. ఇలాంటి పరీక్షలతో మనం జీవించాలని, పవిత్రమైన చర్చికి ఇంతటి దురదృష్టకరమైన వినాశనాన్ని మనం అనుభవించేలా చేయాలని కోరుకుంటున్నందుకు, దేవుడు తన కోపంలో ఈ రోజు మనల్ని ఎంత భయంకరంగా శిక్షిస్తున్నాడు! ఎందుకంటే ఇది దాని అనుచరుల వల్ల చర్చికి కలగగల ఏ విధ్వంసం లేదా నాశనం కంటే ఘోరమైనది!

రెండవదిగా, ఈ గ్రంథం ఇతరులను తమ ఆలోచనలలో ఏకాంతంగానూ, మాటల ద్వారా నిందించడంలోనూ తీర్పు తీరుస్తూ, అన్ని విధాలా వారిలాగే ఉండే వారిని దృష్టిలో ఉంచుకుంది. ఒక అహంకారి తనలాగే అహంకారి అయిన మరొకరిని విమర్శించినప్పుడు, ఒక దుబారా చేసేవాడు మరొకరిని వృధా చేశాడని నిందించినప్పుడు, మరియు ఒక పిసినారి మరొకరిని దురాశకు కించపరిచినప్పుడు, దానిని మనం ధిక్కారం అనక తప్పదు. ఈ ధిక్కారం ఎంత స్పష్టంగా ఉంటుందంటే, మూర్ఖులు సైతం దానిని హాస్యాస్పదంగా, తెలివితక్కువగా భావిస్తారు. అయినప్పటికీ, చాలామంది ఎంతగా భ్రమలో ఉన్నారంటే, వారు ఈ వ్యాధితో బాధపడుతున్నారు: ఎంతో కొంత అహంకారులు ఒకరినొకరు గర్వానికి విమర్శించుకుంటారు; పెద్ద, చిన్న పిసినారి వ్యక్తులు ఒకరిపై ఒకరు విరుచుకుపడతారు. 6 "పిచ్చివాడైన ఒరెస్టీస్" గురించి లాంగ్, జెరోమ్ యొక్క రెండు లేఖల సంకలనానికి రాసిన ముందుమాటలో, జెరోమ్ మరియు అగస్టీన్‌ల మధ్య ఫైలెల్ఫో చేసిన పోలికతో పాటుగా ప్రస్తావించాడు. (ముందుమాట తేదీ IV. Id. Jan. 1515. Cf. Ficker, p. 190, n.)

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు ఇతర పిసినారులు, మొదలైనవారు. అటువంటి వారికి మన వచనం ఖచ్చితంగా వర్తిస్తుంది: "తీర్పు తీర్చువాడా, దీనిని నీవు లెక్కపెట్టుచున్నావా?" మొదలైనవి. ఎందుకంటే, తమలాగే ఉన్న ఇతరులను ఖండించే బదులు, వారు తమకు తామే తీర్పు తీర్చుకోవాలి. అందువల్ల వారు తమకు తామే శిక్ష విధించుకుంటారు. * "మీరు తీర్పు తీర్చకుడి, అప్పుడు మీకు కూడా తీర్పు తీర్చబడదు" (మత్తయి 7:1), అంటే, మీరు ఇతరులపై తీర్పును మోపుతూ, మీపైకి ఆ తీర్పును తెచ్చుకోకూడదు. అయితే, మన సొంత వైఫల్యాల పట్ల మనం అంధులుగా ఉంటాము కానీ ఇతరుల తప్పులను చూడటానికి మనకు పదునైన కళ్ళు ఉంటాయి.

మూడవదిగా, ఈ వాక్యభాగం తమను తాము పరిశుద్ధులుగా భావించుకునే వారి గురించి చర్చిస్తుంది. నేను ముందే చెప్పినట్లుగా, ఈ రకమైన ప్రజలు తాము ఖండించే పాపం కాకుండా, వేరొక పాపంలో తామే చిక్కుకొని ఉంటారు. అందువల్ల, ఇతరుల వలె తాము పూర్తిగా ప్రవర్తించడం లేదనే ఏకైక కారణంతో, తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించుకుంటారు—ఇతరులు చేసే పనులలో కనీసం కొంత భాగాన్నైనా తాము చేస్తున్నందున, తాము కూడా అనీతిమంతులమనేది వాస్తవం కానట్టుగా! వారు తాము చేసే మంచితనానికి ఎంతగా ప్రాధాన్యత ఇస్తారంటే, తమ తప్పులను తాము చూసుకోలేనంతగా ఉంటారు. అపొస్తలుడు ప్రత్యేకంగా ఈ ప్రజల గురించే మాట్లాడుతున్నాడు—వారికి బోధించడం, వారిని సరిదిద్దడం కష్టం, ఎందుకంటే తాము ఏ పాపాల నుండి, లేదా కనీసం వాటిలో కొన్నింటి నుండి అయినా విముక్తి పొంది, వాటిని ఖండిస్తున్నప్పుడు వారిని నిర్లజ్జులు అని పిలవలేము. అయినప్పటికీ, తాము కూడా అనీతిమంతులమని వారికి తెలియదు, లేదా తాము ఖండించే పాపాలను తాము కూడా చేస్తున్నామని వారు గమనించరు. ‘ఆత్మ మరియు అక్షరంపై’ అనే గ్రంథంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ధన్య అగస్టీన్ చెప్పిన మాటలలో ఈ విషయాన్ని మనం మరింత సమగ్రంగా చెప్పవచ్చు: "వారు ఆత్మ లేకుండా, కేవలం అక్షరం ప్రకారం ధర్మశాస్త్ర క్రియలను చేస్తారు; అనగా, శిక్షకు భయపడి చేస్తారు కానీ నీతి పట్ల ప్రేమతో కాదు. వారి నిజమైన ఉద్దేశం ప్రకారం, శిక్షించబడకుండా అలా చేయగలిగితే, వారి సంకల్పం దోషపూరితమైనప్పటికీ, వారు భిన్నంగా ప్రవర్తించాలని కోరుకుంటారు. మానవ దృష్టితో అతని క్రియలు నీతిగా కనిపించినప్పటికీ, దేవుని దృష్టిలో అతని సంకల్పం పాపభరితంగా ఉంటే, బాహ్యంగా చేసే క్రియల వల్ల ఒక వ్యక్తికి ఏమి ప్రయోజనం?" అందువల్ల వారు తాము ఖండించే దానినే చేస్తారు; అనగా, ఇతరులు వాస్తవానికి చేసే దానినే వారు తమ మనస్సులో చేస్తారు, మరియు అనుమతిస్తే వారు కూడా అదే చేస్తారు. ఇదే సమాజ మందిరం యొక్క వికార రూపం మరియు దాని తిరస్కరణకు కారణం. ఈ బలహీనతలో మనమందరం ఒకరికొకరు సమానులం; అందువల్ల ఎవరూ మరొకరిని తీర్పు తీర్చకూడదు, అలా చేస్తే తానూ తీర్పు తీర్చబడతాడు.

అందుకే, అపొస్తలుడు ఈ ప్రజలకే నిజమైన ఆత్మజ్ఞానాన్ని కలిగించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. వారికి ఆయన బోధించేదేమిటంటే, ఒక క్రైస్తవుడు కానివాడు ఎంత మంచివాడైనా, పాపులను ఎంత తీవ్రంగా ఖండించినా, అతడిని పాపుల జాబితా నుండి మినహాయించకూడదు. అతడు దానిని ఆ విధంగా చూడకపోయినా, అతడు ఎల్లప్పుడూ వారిలో ఒకడిగా ఉంటాడు; మరియు తాను చేస్తున్నానని నమ్మకపోయినా, అతడు ఖండించే దానినే ఎల్లప్పుడూ చేస్తాడు.

అప్పుడు అపొస్తలుడు మూడు మంచి వరాల వైపు దృష్టిని ఆకర్షిస్తాడు, 6 పోల్చండి అగస్టీన్, డి స్పిర్. ఎట్ లిట్., 8, 13.

దేవుడు పాపులకు మంచితనం, సహనం మరియు దీర్ఘశాంతం అనేవాటిని, లేదా ఇంకా చెప్పాలంటే ఆయన మంచితనం, సహనం మరియు దీర్ఘశాంతం యొక్క సమృద్ధిని మరియు గొప్పతనాన్ని అందిస్తాడు (Rom. 2:4).

ఆయన మంచితనము వలన కలుగు ఐశ్వర్యము అనగా, భౌతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనముల సమృద్ధి అని ఆయన ఉద్దేశిస్తున్నాడు. ఉదాహరణకు, మనం అనుభవించే శరీరాత్మ సంబంధమైన మేలులు, సృష్టించబడిన ప్రతిదాని నుండి మనం పొందే ఉపయోగం మరియు సేవ, దేవదూతల నుండి మనం పొందే రక్షణ మొదలైనవి. ఆయన సహనము వలన కలుగు ఐశ్వర్యము (అనగా, ఆయన ఓర్పు మరియు సహనం; ఎందుకంటే గ్రీకు పదానికి మరియు రోమా పత్రికలోని పదబంధానికి ఇదే అర్థం).

3:25: "in sustentione Dei" [దేవుని సహనమునందు] అనగా, ఆయన అనుగ్రహించిన వాటన్నిటి పట్ల వారు చూపించే కృతఘ్నతను, మరియు వారు చేసే అసంఖ్యాకమైన, విస్తృతమైన దుర్గుణాలను ఆయన పట్ల చూపించే దుష్కార్యాలను దేవుడు అపారంగా సహించడమనేదే దీని అర్థం. ఆ దుర్గుణాల ద్వారా, తమ పట్ల దయతో వ్యవహరించే దేవుణ్ణి వారు తమకు చేతనైనంతవరకు అవమానించి, ఆయనకు కీడుతో ప్రతిఫలం ఇస్తారు. వారు ఆయన మహిమను పాడుచేసి, ఆయన నామాన్ని అపవిత్రం చేస్తారు (అనగా, వారు దానిని పవిత్రపరచరు) మరియు దేవునికి సంబంధించిన వాటన్నిటినీ అపవిత్రపరిచి దూషిస్తారు.7

తన దీర్ఘ సహనంలోని సంపద అనగా, అటువంటి కృతఘ్నతకు, దుష్కార్యాలకు శిక్ష చాలా కాలం పాటు ఆలస్యం కావడాన్ని, మరియు వారు నిజంగా బాగుపడతారని ఆశించినట్లుగా, వారిలో మంచి మార్పు వస్తుందనే తన ఆశను అతను ఉద్దేశిస్తున్నాడు. కానీ మరింత సహనంతో

దేవుడు వేచి ఉంటాడు, ఆయన నిరీక్షణ వ్యర్థమైతే మరింత కఠినంగా తీర్పు తీరుస్తాడు.

అందుకే, తర్వాతి వచనంలో ఈ మాట వస్తుంది: నీవు నీకొరకు ఉగ్రతను కూడబెట్టుకుంటున్నావు. అపొస్తలుడు, 'నీవు ఉగ్రతకు పాత్రుడవుదువు' అని అనలేదు, కానీ 'నీవు కూడబెట్టుకుంటున్నావు' అని అన్నాడు, అనగా, దేవుని యొక్క సంపూర్ణమైన ఆగ్రహాన్ని నీవు తగిన విధంగానే అనుభవిస్తావు. నిస్సందేహంగా అన్యజనుడైన వలేరియస్ మాక్సిమస్ చెప్పినట్లుగా: "దైవిక ఆగ్రహం, తీర్పు యొక్క తీవ్రతతో శిక్ష యొక్క నెమ్మదిని సమతుల్యం చేస్తుంది."8

ఈ వచనాల నుండి కఠినమైన హృదయం అంటే ఏమిటో తెలుసుకోవచ్చు. అది దేవుని మంచితనాన్ని, సహనాన్ని, మరియు దీర్ఘశాంతాన్ని తృణీకరించే హృదయం; ఎంతో మేలు పొంది ఎంతో కీడు చేస్తూ, తనను తాను మార్చుకోవడానికి ఎన్నడూ ఇష్టపడని హృదయం. ఈ వైఖరి రెండు రకాల వ్యక్తులలో కనబడుతుంది: కొందరు కామం మరియు శారీరక వాంఛలచే ప్రేరేపించబడి దీనిని ప్రదర్శిస్తారు; మరికొందరు యూదులు, మతవిరోధులు, మతభేదవాదులు, మరియు వ్యక్తివాదుల వలె తమ సొంత అభిప్రాయాన్ని మరియు జ్ఞానాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని, తమ పవిత్రతను మొండిగా కాపాడుకుంటారు.9 అందుకే ధన్యుడైన బెర్నార్డ్ ‘ఆన్ కన్సిడరేషన్’ మొదటి అధ్యాయంలో ఇలా వ్రాశారు:10 "మంచి కానుకల వలన మెత్తబడని, బెదిరింపుల వలన భయపడని, దెబ్బల వలన సరిదిద్దబడని, వాగ్దానాల వలన కదలని హృదయం కఠినమైనది," మొదలైనవి.

రెండవ రకం ప్రజలు మరింత కఠినంగా మరియు మరింత మొండిగా ఉంటారు. 8 వాలెరియస్ మాక్సిమస్, మెమోరాబ్., I, 1,3.

9 "సింగులారిటాటిస్ అమాటోర్స్" ఎల్వీన్ సోండర్లింగేని అనువదించాడు. బహుశా Eigenbrotler ఉత్తమంగా ఉంటుంది.

10 Cf. బెర్నార్డ్ ఆఫ్ క్లైర్వాక్స్, డి కన్సీటేషన్, I, 2.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు. తమను తాము జ్ఞానులమని, పవిత్రులమని భావించుకునే ఆత్మసంతృప్తి వలన పశ్చాత్తాపపడేవారు, కానీ తాము రెట్టింపు అవివేకులు మరియు దుర్మార్గులమని వారికి తెలియదు. "తనను తాను జ్ఞానినని అనుకొనువానిని చూచితివా? వానికంటె అవివేకియందు ఎక్కువ నిరీక్షణ కలదు" (సామెతలు 26:12).

దేవుని మంచితనం మిమ్మల్ని పశ్చాత్తాపానికి నడిపిస్తుందని తెలియదా?

పాపిలో ఎంతటి అంధత్వం ఉంటుందంటే, తన మేలుకొరకు ఇవ్వబడిన దానిని అతడు దుర్వినియోగం చేసి, తన నాశనాన్ని తానే తెచ్చుకుంటాడు. మరోవైపు, నీతిమంతునిలో, భక్తిగల వానిలో ఎంతటి వెలుగు ఉంటుందంటే, తనకు కీడుకొరకు ఇవ్వబడిన దానిని అతడు తన మేలుకొరకు వాడుకుంటాడు. అందువలన, దేవుని మంచితనం తనను పశ్చాత్తాపానికి నడిపిస్తుందని దైవభక్తిలేనివాడు గ్రహించడు; కానీ దేవుని కఠినత్వం కూడా తన రక్షణకు దోహదపడుతుందని నీతిమంతుడు అర్థం చేసుకుంటాడు. ఎందుకంటే అతడు విచ్ఛిన్నం చేసి స్వస్థపరుస్తాడు.

అతను చంపుతాడు మరియు బ్రతికిస్తాడు/'11

దేవుని ఉగ్రత దినమున మరియు ఆయన నీతిగల తీర్పు బయలుపరచబడు దినమున. (Rom. 2:5.) అంత్యదినమును ఉగ్రత దినము అనియు, కరుణ దినము అనియు; శ్రమ మరియు సమాధానము గల దినము అనియు; గందరగోళము మరియు మహిమ గల దినము అనియు పిలుస్తారు.

ఎందుకంటే అప్పుడు దైవభక్తి లేనివారు శిక్షించబడి అవమానపరచబడతారు, కానీ దేవునికి భయపడేవారు బహుమానం పొంది మహిమపరచబడతారు. అలాగే, విశ్వాసుల హృదయంలోని విశ్వాసపు వెలుగు ద్వారా ప్రబలే ఆ ఆధ్యాత్మిక దినాన్ని కూడా ఉగ్రత మరియు కృప దినం అని, రక్షణ మరియు నాశనం దినం అని పిలుస్తారు. Ps. 110:5 చూడండి: "నీ కుడిచేతి వైపున ఉన్న ప్రభువు తన ఉగ్రత దినమున రాజులను విరగొట్టాడు/' అనగా, ఇప్పుడున్న కృప దినమున మరియు కాలములో; మరియు జెఫన్యా 1:14 లో ఇలా ఉంది: "ప్రభువు దినమున స్వరము చేదుగా ఉంటుంది, పరాక్రమవంతుడు" (అనగా, శక్తిమంతుడు మరియు గర్విష్ఠి) "అక్కడ శ్రమను ఎదుర్కొంటాడు." ఆ దినము ఉగ్రత దినము, కష్టము మరియు వేదన దినము, ఆపద మరియు దుఃఖము యొక్క దినము, చీకటి మరియు నిరాశ యొక్క దినము, మేఘాలు మరియు సుడిగాలుల దినము, బూర మరియు హెచ్చరిక దినము మొదలైనవి.

మంచి పనులు చేయడంలో ఓర్పు ద్వారా. (Rom. 2:7.) ఓర్పు ఎంత అవసరమంటే, ఓర్పు లేని ఏ పనీ మంచిది కాదు. అయినప్పటికీ, లోకం ఎంత వక్రబుద్ధి గలదంటే, సైతాను ఎంత మోసగాడంటే, వాడు ఏ మంచి పని జరిగినా దానికి తానే అంటుకోకుండా ఉండలేడు. అయినప్పటికీ, తన అద్భుతమైన సంతోషంతో, దేవుడు తనకు ప్రీతికరమైన మంచి పనిని దీని ద్వారానే పరీక్షిస్తాడు.

కాబట్టి మనం ఈ క్రింది నియమాన్ని పాటించాలి: మనం మంచి చేస్తున్నప్పుడు హింస, ద్వేషం, కీడు లేదా ప్రతికూలతలను అనుభవించకపోతే, మన పని ఇంకా దేవునికి ప్రీతికరంగా లేదని మనం భయపడాలి. ఎందుకంటే, 1 సమూయేలు 2:6 ద్వారా సూచించబడిన ఆలోచన, లూథర్ యొక్క వేదాంత ఆలోచనలోని ప్రధాన ఇతివృత్తాలలో ఒకటి. కీర్తనలు మరియు ఈ పత్రికపై ఆయన ఇచ్చిన ఉపన్యాసాలతో మొదలుపెట్టి, తన రచనలన్నింటిలోనూ ఆయన దీనిని తరచుగా వ్యక్తపరిచారు. అప్పుడు అది ఇంకా సహనంతో పరీక్షించబడలేదు, దేవుడు కూడా దానిని ఆమోదించలేదు, ఎందుకంటే ఆయన దానిని ఇంకా పరీక్షించలేదు. ఆయన మొదట పరీక్షించిన దానిని మాత్రమే ఆమోదిస్తాడు.

అయితే మన పనిని అనుసరించి వెంటనే హింస వచ్చినప్పుడు, అది దేవునికి ప్రీతికరమైనదని మనం సంతోషించి, ధైర్యముగా ఉందాము, మరియు అది ఆయన నుండి వచ్చిందని కూడా నమ్ముదాం. ఎందుకంటే దేవుని నుండి వచ్చినదంతా లోకంలో సిలువ వేయబడాలి (మరియు అది సిలువ వద్దకు నడిపించబడనంత కాలం, అనగా అవమానాన్ని సహించడానికి సిద్ధంగా లేనంత కాలం, అది దేవుని నుండి వచ్చినట్లుగా గుర్తించబడదు). ఆయన ఏకైక కుమారుడు కూడా దీని నుండి మినహాయించబడలేదు, కానీ దీనికి ఒక మాదిరిగా మన ముందు ఉంచబడ్డాడు. "కాబట్టి నీతి నిమిత్తము హింసింపబడినవారు ధన్యులు." (మత్తయి 5:10.)

సంతోషించండి మరియు మిక్కిలి ఆనందించండి, ఎందుకంటే మీకు గొప్ప ప్రతిఫలం లభిస్తుంది.

సహనం లేనివారు, మంచి చేసేటప్పుడు తాము భరించవలసి వచ్చే బాధ గురించి ఫిర్యాదు చేసేవారు, తద్వారా తాము చేసే మంచి దేవుని నుండి వచ్చినది కాదని, అది కేవలం మానవ నీతి అనే అహంకారమని చూపిస్తారు. దీని ద్వారా మనిషి తన స్వార్థం కోసం మంచి చేస్తాడు, ఎందుకంటే దాని ద్వారా గౌరవం, మర్యాద పొందాలని కోరుకుంటాడు, మరియు దాని కారణంగా నిందలు, అపవాదులు, ద్వేషాలకు గురికావడాన్ని సహించలేడు. కాబట్టి అతను కేవలం దేవుని కోసం ప్రేమ, వినయంతో మంచి చేయలేదని, తన స్వార్థం కోసం, మరియు తన కీర్తిని పెంచుకోవడానికి (దాగి ఉన్న అహంకారం మరియు ఆత్మప్రేమ నుండి) చేశాడని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ప్రేమ మరియు వినయంతో ప్రవర్తించేవాడు...

ఈ కారణంగా ఆయనను స్తుతించినప్పుడు దేవుడు ఇలా అంటాడు: ఓ ప్రియమైన ప్రశంసామూర్తి, నేను దీనిని నీ కోసం ప్రారంభించలేదు; కాబట్టి నీ కోసం దీనిని పూర్తి కూడా చేయను. మరియు ఆయనను గద్దించినప్పుడు, ఆయన ఇలా అంటాడు: ఓ గద్దించేవాడా, నేను దీనిని నీ కోసం ప్రారంభించలేదు, అయినా నీ కోసమే దీనిని వదిలిపెట్టను. మరియు, తన కుడి, ఎడమల రక్షణ పొంది, ఆయన దేవుని ప్రేమతో తాను ప్రారంభించిన దానిని సంతోషంగా కొనసాగిస్తాడు.

అందుకే James 1:4లో ఇలా చెప్పబడింది: "సహనం దాని పరిపూర్ణమైన కార్యాన్ని చేయనివ్వండి," అనగా, ఏ సద్గుణం అయినా ఒక మంచి కార్యాన్ని కలిగించగలిగినప్పటికీ, సహనం మాత్రమే పరిపూర్ణమైన మేలును కలుగజేస్తుంది. ఆ మేలు ఏ దుర్గుణంతోనూ కూడి ఉండకుండా, ఆత్మస్తుతి ప్రేమతో ప్రారంభించబడకుండా, నిందకు భయపడి పూర్తిచేయబడకుండా, దైవ ప్రేమతో ముగించబడుతుంది. "ఎందుకంటే, మీరు దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చిన తరువాత వాగ్దానాన్ని పొందుటకు మీకు సహనం అవసరం."

సిసెరో యొక్క అన్యమత వాక్కు:12 "మెచ్చుకోబడినప్పుడు సద్గుణం వృద్ధి చెందుతుంది" అనేది దేవుని సంఘంలో సరిగ్గానే తిరస్కరించబడింది.

12 ఈ రూపంలో, లైరా ఈ సూక్తిని హెబ్రీయులకు 6:10 పై తన వ్యాఖ్యానాలకు సంబంధించి ఉదహరించాడు, కానీ అతను దానిని సిసెరోకు ఆపాదించలేదు. వాస్తవానికి,

సిసెరో కూడా ఆ ఆలోచనను విమర్శించాడు.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు ఎందుకంటే అపోస్తలుడు దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా చెబుతున్నాడు: "బలహీనత ద్వారా సద్గుణం పరిపూర్ణమవుతుంది," అనగా, శ్రమల ద్వారా మంచి పనులు పరిపూర్ణమవుతాయి. 'నేను బలహీనుడైనప్పుడు, అప్పుడు నేను బలవంతుడనవుతాను.'

(2 కొరింథీ. 12:10.) కాబట్టి, మానవ సద్గుణం ప్రశంసించబడినప్పుడు పెరుగుతుంది, ఎందుకంటే అది మెచ్చుకోబడాలని కోరుకుంటుంది; అయితే, క్రైస్తవ సద్గుణం తిట్టబడినప్పుడు మరియు బాధలకు గురైనప్పుడు పెరుగుతుంది; మరియు Ps. 53:5 ప్రకారం, అది మెచ్చుకోబడినప్పుడు శూన్యమైపోతుంది:

'దేవుడు మనుషులను మెప్పించేవారి ఎముకలను (సద్గుణాలను) చెదరగొట్టాడు; దేవుడు వారిని తిరస్కరించినందున వారు అవమానపడ్డారు.'

ఇప్పుడు, మానవ సద్గుణాన్ని ప్రశంసించినప్పుడు అది వృద్ధి చెందితే, దానిని నిందించినప్పుడు ఏమవుతుంది? అది క్షీణిస్తుందా? అవును, నిశ్చయంగా, ఎందుకంటే అది క్రోధంగా మరియు నిరాశగా మారుతుంది. చివరగా, సహనం లేకపోవడం వల్ల ఇక్కడ అపొస్తలుడు "విద్వేషులు" అని పిలిచిన వారు కూడా మంచి పనులు చేశారు. కానీ వారికి సహనం తెలియక, ఇతరులచే ప్రశంసించబడాలని కోరుకున్నందువల్ల, వారు సత్యాన్ని అవిశ్వసించడం మొదలుపెట్టారు మరియు తమ సొంత జ్ఞానానికి దిగజారిపోయారు, దాని ప్రకారం వారు వాస్తవానికి చెడు అయిన దానిని మంచిగా భావించారు; మరో మాటలో చెప్పాలంటే, "నీతిమంతులుగా ఉండటం" అంటే "తమకు మరియు ఇతరులకు ఆమోదయోగ్యమైన గౌరవంలో ఉండటం" అని వారు అనుకోవడం మొదలుపెట్టారు.