రోమా పత్రిక, పదిహేనవ అధ్యాయం

రోమా పత్రిక, పదిహేనవ అధ్యాయం. ఇప్పుడు బలవంతులమైన మనము బలహీనుల బలహీనతలను భరించవలెను గాని మనకు మనమే సంతోషము తెచ్చుకొనకూడదు. (Rom. 15:1.)

ఈ విధంగా ప్రేమ అన్నింటినీ మరియు "సమస్తమును" భరిస్తుంది, అలాగే మోషే మరియు ప్రవక్తలు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను భరించారు. ఈ "భరించడం" అంటే సమస్త మానవుల పాపాలను తనవిగా స్వీకరించి, వాటితో పాటు బాధపడటం. ప్రేమే దీనిని చేస్తుంది, మరియు అది ఈ విధంగా మాట్లాడుతుంది: "బలహీనుడైనవాడు ఎవడును, నేను బలహీనుడను కానా? నిందకు గురైనవాడు ఎవడును, నేను అగ్నితో రగిలిపోనా?" (2 కొరింథీ.

11:29). అదే స్ఫూర్తితో, ఆయన గలతీయులకు 6:2లో ఇలా ప్రోత్సహిస్తున్నాడు: "ఒకరి భారమును ఒకరు మోయుడి, ఆలాగున క్రీస్తు నియమమును నెరవేర్చుడి." మరియు అదే వాక్యభాగంలో, ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: "సహోదరులారా, ఎవడైనను ఏదైనా దోషము వలన నొచ్చుకొనిన యెడల, ఆత్మీయులైన మీరు మిమ్మును గూర్చి ఆలోచించుకొని, మీరును కూడ శోధింపబడకుండా ఉండేందుకు, అట్టివానికి సాత్వికముతో కూడిన ఆత్మను నేర్పుడి." (గలతీయులకు.

6:1.) మరియు 1 కొరింథీయులకు 10:12 లో: "నిలబడియున్నవాడు పడిపోకుండునట్లు జాగ్రత్తగా చూచుకొనవలెను," మరియు "ఒకడు ఏమీ కాకపోయినా, తానొకడు గొప్పవాడినని తలంచుకొనుచుంటే, అతడు తనను తానే మోసపుచ్చుకొనుచున్నాడు" (గలతీయులకు 6:3). మరియు ఫిలిప్పీయులకు 2:5-7:

దేవుని స్వరూపంలో ఉండి, దేవునికి సమానంగా ఉండటాన్ని దోపుడుగా భావించక, తనను తాను తగ్గించుకొని, దాసుని స్వరూపాన్ని ధరించిన క్రీస్తు యేసులో ఉన్న మనస్సు మీలో కూడా ఉండనివ్వండి.

అలాగే ప్రాకృత శరీర విషయంలో కూడా: ఎముకలు మాంసానికి ఆధారాన్నిస్తాయి మరియు బలహీనమైన అవయవాలు బలమైన వాటిచే తిరస్కరించబడవు, కానీ బలమైన వాటి కంటే ఎక్కువ శ్రద్ధను పొందుతాయి. మరియు అందమైన భాగాలు అందవిహీనమైన వాటిని కప్పివేస్తాయి, 1 కొరింథీయులకు 12:22-23లో చెప్పినట్లుగా: “శరీరంలో బలహీనమైనవిగా కనబడే అవయవాలు ఎక్కువ అవసరం. మరియు శరీరంలో తక్కువ గౌరవనీయమైన అవయవాలుగా మనం ఎంచుకునే వాటికి మనం అధిక గౌరవాన్ని ఇస్తాము; మరియు మన అందవిహీనమైన భాగాలకు అధిక అందం ఉంటుంది.”

కాబట్టి, మొదటగా, వ్యక్తిగత సామాజిక వ్యవస్థలను పరిగణించండి. దేవుడు వాటిలో దేనినీ విడిచిపెట్టలేదు, కానీ వాటిలో కొంతమంది మంచి మరియు యోగ్యులైన వ్యక్తులను నియమించాడు, తద్వారా వారు...

లూథర్: రోమన్లపై ఉపన్యాసాలు ఇతరులను కూడా గౌరవంతో కప్పిపుచ్చుతాయి. ఈ విధంగా మంచి స్త్రీల కోసం చెడ్డ స్త్రీలను విడిచిపెడతారు; మరియు మంచి పూజారులు చెడ్డవారిని కప్పిపుచ్చుతారు; మరియు యోగ్యులైన సన్యాసుల కోసం అయోగ్యులైన సన్యాసులు గౌరవం పొందుతారు.

కానీ ఇక్కడ బుద్ధిహీనులు తాము పరిశుభ్రంగా ఉన్నామని, తమపై ఏ మలినమూ లేదని భావిస్తూ, ఒక వ్యవస్థ మొత్తానికే వ్యతిరేకంగా లేస్తారు. వాస్తవానికి, దానికి ముందు, వెనుక, అంతరంగంలో కూడా అది పందులు, దయ్యాలు సమావేశమయ్యే స్థలం, కార్యశాల తప్ప మరేమీ కాదు. అందువల్ల, ఏ స్త్రీ, ఏ యాజకుడు, ఏ సన్యాసి కూడా వారి విమర్శ నుండి మినహాయింపు పొందలేరు! ఇక్కడ అపొస్తలుని ఈ క్రింది మాట వర్తిస్తుంది: "ఓ మూర్ఖుడా, నిన్ను నీవే గొప్పవాడనని తలంచుకొని నీ గురించి నీకే ఎందుకు అంతగా సంతోషిస్తున్నావు? నీవు ఏమీ లేనివాడవు కదా?" (గలతీ. 6:3).

మరోవైపు, తమ గౌరవం అనేది గౌరవం లేనివారికి ఒక కవచంలా పనిచేస్తుందని గ్రహించిన వారు, తాము గౌరవం ఇస్తున్న తోటి మనుషులను దూరం పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తారనేది వాస్తవం. వారే అందరికన్నా పెద్ద మూర్ఖులు, ఎందుకంటే తాము తమ సొంత శక్తితోనే ఆ స్థాయిలో ఉన్నామని వారు నమ్ముతారు కానీ, తాము ఇతరుల కోసమే ఆ స్థాయిలో ఉన్నామని వారికి తెలియదు. అందువల్ల, వారు వారిని అసహ్యించుకుంటారు మరియు వారి సాంగత్యంలో ఉండటానికి ఇష్టపడరు. మతభ్రష్టులు ఈ విధంగా ప్రవర్తిస్తారు, అలాగే అహంకారంతో నిండిన అనేకమంది ఇతరులు కూడా. వారు ఆత్మసంతృప్తితో లేకపోతే ఈ విధంగా ప్రవర్తించరు.

స్త్రీలందరూ పవిత్రంగా ఉంటే తప్ప ఇతర స్త్రీలతో ఉండటానికి ఇష్టపడనట్లు ఉంది. అపొస్తలుడు ఆమెతో ఇలా అంటున్నాడు: సహోదరీ, నా మాట విను! నీవు నిలబడేదానివా? అవును, కానీ పడిపోకుండా జాగ్రత్తపడు.

ఏ స్త్రీ కూడా పడిపోకుండా నిలబడదు. మరియు ఏ స్త్రీ కూడా లేవలేకుండా పడుకోదు. ఎందుకని? "ఆమెను నిలబెట్టే శక్తి దేవునికి ఉంది." (Rom. 14:4.) ఆమెను విడిచిపెట్టే శక్తి కూడా ఆయనకు ఉంది. నిశ్చయంగా చాలా స్థిరంగా నిలబడిన వారు అనేకులు పడిపోయారు; వారు బబులోను గోపురాల కన్నా దృఢంగా నిలబడ్డారు. మరియు మిక్కిలిగా పడిపోయిన వారు అనేకులు తిరిగి లేచారు. అక్కడ ఉన్నవారు తమను తాము మెచ్చుకున్నందువల్ల పడిపోయారు, మరియు ఇక్కడ ఉన్నవారు తమను తాము అసంతృప్తిగా ఉన్నందువల్ల లేచారు.

పూజారుల విషయంలో కూడా మనం ఇదే చెప్పవచ్చు. ఒక పూజారి, తన చెడ్డ సహోద్యోగులతో కలిసి పనిచేయలేనందువల్ల పూజారిగా ఉండటానికి ఇష్టపడకపోతే, అతనికి ఇలా చెబుతారు: ప్రభూ జాన్, నీవు నిలబడి ఉన్నావు, నిన్ను చూసి నీవే సంతోషిస్తున్నావు, కానీ నీవు పడిపోకుండా జాగ్రత్త పడు. అప్పుడు, ఇప్పుడు నీకు అసంతృప్తిని కలిగిస్తున్న ఆ ఇతర సహచరుల కంటే, నిన్ను నీవే ఎక్కువగా అసంతృప్తికి గురిచేసుకుంటావు.

అలాగే, ప్రయోజనం లేని వారికి సేవ చేయడాన్ని, వారితో సహవాసం చేయడాన్ని అసహ్యించుకుని, కుంగిపోయే సన్యాసుల విషయంలో కూడా ఇదే జరుగుతుంది; ఎందుకంటే, వారు యోగ్యులైన, పరిపూర్ణమైన, వివేకవంతులైన సన్యాసులకు మాత్రమే పాలకులుగా, మిత్రులుగా, సహచరులుగా ఉండాలని తీవ్రంగా కోరుకుంటారు. అందువల్ల, వారు ఒక చోటు నుండి మరొక చోటుకు పరుగెత్తుతారు, కానీ అది వ్యర్థమే.

* "హోర్, సస్టెర్యుయిన్, హోర్!" ("హోర్, స్వెస్టెర్లీన్, హోర్!") రోమా, పదిహేనవ అధ్యాయము ఏలయనగా ఈలాగు ఆజ్ఞాపించబడినది ఏమనగా: మనలో ప్రతి ఒక్కరు తమ తోటివారి అవమానమును భరించుటకు ఇష్టపడవలెను.2 (ఉదాహరణకు, ఈ విషయంలో సభవారి పక్షమున దీనిని చేయవలసిన పౌరులకు ఇది వర్తిస్తుంది.)3 ఒకరు నిర్దోషి అయినప్పటికీ, ఇతరుల అవమానమును భరించి, దానిలో పాలుపొందడం కష్టమే, అయినప్పటికీ, అది చేయుట మిక్కిలి శ్రేష్ఠమైన మరియు పుణ్యకార్యము. మన అవమానమును భరించుట క్రీస్తునకు కూడా కష్టమే అయినప్పటికీ, ఆయన దానిని ఇష్టపూర్వకంగా భరించెను అనే వాస్తవాన్ని ధ్యానిస్తే, దానిని చేయడం సులభం అవుతుంది.

కాబట్టి, ఎవరూ తమకోసమే ఒంటరిగా జీవించరు. కానీ, నేను ముందే చెప్పినట్లుగా, తాము కూడా అపవిత్రతలో కూరుకుపోయామని మరచిపోయి, పూజారులను, సన్యాసులను, స్త్రీలను నిందించి, వారిలో ఒకరు చేసిన తప్పుకు వారందరినీ బాధ్యులను చేసేవారే అందరికన్నా పెద్ద మూర్ఖులు. వారిని ఇలా అడగాలి: మీరు ఎప్పుడైనా మీ తల్లి ఒడిని తడిపి దుర్వాసన పుట్టించారా? లేదా ఇప్పుడు మీ శరీరం మొత్తం శుభ్రంగా ఉందా? మీ శరీరం మొత్తం మీద ఎక్కడా మురికి మరక లేదా మలినం లేదా?

నువ్వు ఇంత శుభ్రంగా ఉంటే, ఎప్పుడో వైద్యులు బాల్సమ్ పొదకు బదులుగా నిన్ను ఎందుకు కొనలేదో ఆశ్చర్యంగా ఉంది, ఎందుకంటే నీ శరీరం మొత్తం సువాసన వెదజల్లే బాల్సమ్ తప్ప మరేమీ కాదు. ఒకవేళ నీ తల్లి నిన్ను ఇలాగే చూసుకొని ఉంటే, నువ్వు నీ స్వంత మురికిలోనే నశించిపోయి ఉండేవాడివి.

ఈ కారణంగానే దేవుడు బబులోను చెరలో ఉన్నప్పుడు దానియేలును, అతని స్నేహితులను ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు అప్పగించాడు (దానియేలు 1:6 మొదలైనవి), మరియు ఈ కారణంగానే ఆయన ఎస్తేరును, మొర్దెకైని అహశ్వేరోషు ఎదుటకు తీసుకువచ్చాడు (ఎస్తేరు 2:7 మొదలైనవి).

కాబట్టి, ఇక్కడ "తనను తాను సంతోషపెట్టుకోవడం"4 అనే పదానికి అర్థం, ప్రతి విషయంలోనూ తనతో తాను అసంతృప్తిగా ఉండటం. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి తనతో తాను సంతోషంగా ఉన్న అదే సమయంలో ఇతరులు అతడిని సంతోషపెట్టడం సాధ్యం కాదు. ఇలా ప్రయత్నించే వారు ఇతరుల భారాన్ని మోయడానికి ఇష్టపడరు (గలతీ. 6:2), కానీ వారు ఇతరుల ప్రత్యేక హక్కులలో పాలుపంచుకోవాలని కోరుకుంటారు. నిజానికి, వారు అందరిచేత భరించబడాలని కోరుకుంటారు, కానీ తాము మాత్రం ఎవరినీ భరించడానికి ఇష్టపడరు.

ఇతరులను దూషించడం, తీర్పు తీర్చడం, అపనిందలు వేయడం, నిందించడం మరియు తృణీకరించడమే వారి ఏకైక వృత్తి. వారికి ఇతరుల పట్ల కరుణ లేదు, కానీ వారి పట్ల తీవ్రమైన ఆగ్రహంతో నిండి ఉంటారు. వారొక్కరే పవిత్రులు. యెషయా వారిని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఇలా అంటున్నాడు: "నా యొద్ద నుండి వెళ్లిపొమ్ము, నా యొద్దకు రాకుడి, మీరు అపవిత్రులు గనుక అని చెప్పువారు నా కోపాగ్నిలో పొగవలెను, పగలంతా మండు అగ్నివలెను ఉంటారు" (యెషయా 65:5). సువార్తలోని ఆ పరిసయ్యుడు కూడా అలాంటివాడే, అతడు ఎంతో అహంకారంతో తన నీతినిబట్టి ఆనందించేవాడు మరియు సుంకరులను, ఇతర మనుషులందరినీ దూషించడం, నిందించడం మరియు ఖండించడం మాత్రమే చేసేవాడు. నేను ప్రస్తావిస్తున్న ఈ ప్రజలందరూ అతనిలాంటివారే.

2"ఐనర్ మస్ డెస్ ఆండెరెన్ స్చాండ్‌డెక్డ్ సేన్" ("ఐన్‌క్ర్ మస్ డెస్ ఆండెరెన్ షాండ్‌డెకెల్ సీన్") Cf. ఫికర్, p. 515, n. 25.

3 ఈ వ్యాఖ్య, బ్రాండెన్‌బర్గ్ బిషప్‌కు మరియు విట్టెన్‌బర్గ్ నగర మండలికి మధ్య జరిగిన వివాదాన్ని సూచిస్తుందని ఫిక్కర్ (పే. 515, అ. 26) అంటున్నారు.

4 ఇప్పుడు ... "ప్లేస్రే సిబి" అనేది ఓమ్నిబస్‌లో డిస్ప్లిసెర్ సిబి.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు. ధన్యుడైన అగస్టీనుడు ఇదే పరిసయ్యుని గురించి తన గ్రంథంలో ఇలా అంటాడు: "ఆహా, నీవు మంచివాడవని, అతడు చెడ్డవాడని నీవు సంతోషిస్తున్నావు." కానీ ఆయన ఇంకా ఇలా అంటాడు: 'అన్యాయస్థులు, దోపిడీదారులు, వ్యభిచారులు, ఈ సుంకరి కూడా అంతే/ ఇది ఇకపై సంతోషం కాదు, అవమానం!'

ఈ విధంగా తృణీకరించడం వీరి లక్షణం. వారు తమ నీతినిబట్టి సంతోషించినంతగా, ఇతరులు అనీతిమంతులు అనే విషయంలో సంతోషించరు. ఒకవేళ ఇతరులు కూడా తమలాగే నీతిమంతులుగా ఉంటే, వారు అస్సలు సంతోషించరు. నిజానికి, ఆ విషయం వారికి తీవ్ర అసంతృప్తిని కలిగిస్తుంది.

మనలో ప్రతి ఒక్కరూ తమ పొరుగువారికి మేలు జరిగేలా, వారికి క్షేమాభివృద్ధి కలిగేలా వారిని సంతోషపెట్టాలి.

"ఈ విధంగా/' ధన్య గ్రెగొరీ రాశారు,6 "ప్రేమ పొరుగువారిని చేరుకుంటుంది, తద్వారా అది ప్రేమగా ఉంటుంది. ఎవరైనా తమ కోసం ఈ రకమైన ప్రేమను కలిగి ఉన్నారని నిశ్చయంగా చెప్పలేము/' మరియు ప్రేమ అనేది ఆత్మప్రేమ కాదు, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ అని నేను గ్లాస్7 లో పేర్కొన్నాను. ఆత్మసంతృప్తిని తిరస్కరించిన వెంటనే అపొస్తలుడు కూడా ఇదే బోధించాడు; ఒకరు తమ పొరుగువారిని సంతోషపెట్టాలని ఆయన నొక్కిచెప్పాడు.

అయితే: "పొరుగువారిని సంతోషపెట్టడం" అంటే "స్వయంగా సంతోషపెట్టుకోవడం" అని అర్థం కాదు.

కానీ గ్రెగొరీ యొక్క ఈ ప్రకటన మరియు మన స్వంత ప్రకటన, ప్రేమించే వివిధ మార్గాలు మరియు వాటి క్రమానికి సంబంధించిన ఒక సుప్రసిద్ధ నిర్వచనంతో విరుద్ధంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే, ధన్య అగస్టీన్‌ను ఉటంకిస్తూ, 'మాస్టర్ ఆఫ్ ది సెంటెన్సెస్' కూడా ఈ క్రింది నిర్వచనాన్ని ఉదహరించారు:

మనం మొదట దేవుణ్ణి, ఆ తర్వాత మన ఆత్మను, దాని తర్వాత మన పొరుగువారి ఆత్మను, చివరగా మన శరీరాన్ని ప్రేమించాలి.7a అందువల్ల, క్రమబద్ధమైన ప్రేమ తనతోనే మొదలవుతుంది.8

దీనికి సమాధానంగా మేము చెప్పేదేమిటంటే: మనం ప్రేమ స్వభావాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోనంత కాలం, దానిని గ్రహించలేము.9 ఎందుకంటే, ఏ మంచినైనా మనమే మొదటగా మనదిగా చెప్పుకున్నంత కాలం, మన పొరుగువారి పట్ల మనకు ఏమాత్రం శ్రద్ధ ఉండదు.

కానీ ఆత్మప్రేమ అంటే ఆత్మద్వేషం. మన ప్రభువు చెప్పినట్లుగా:

"తన ప్రాణమును ప్రేమించువాడు దానిని పోగొట్టుకొనును, తన ప్రాణమును ద్వేషించువాడు దానిని పొందును" (John 12:25; Mark 8:35; Matt. 10:39; 16:35; Luke

5 అగస్టీన్, కీర్తనలు 70, 4 లో వ్యాఖ్యానించబడింది.

6 గ్రెగొరీ, హార్న్, Ev.t I, 17, 1 లో.

7 "చరితస్ ఎస్ట్ అమోర్ నాన్ ఇన్ సీప్సమ్, సెడ్ ఇన్ ఆల్టెరమ్" ఇంటర్‌లీనియర్ గ్లోస్‌లో, లూథర్ ఇదే నిర్వచనాన్ని ఉపయోగించాడు (WA 56, 136, 8).

7a Cf. అగస్టిన్, డి డాక్టర్. క్రీస్తు., I, 23, 22; cf డి సివి. డీ, XIX. 14; పీటర్ లాంబార్డ్, కోల్. ఎపిలో. పౌలి (యాడ్ I టిమ్., 1, 1-5), PL 192, 329.

8 "ఎర్గో చరిటాస్ ఆర్డినాట ఇన్సిపిట్ ఎ సీప్సా" (cf. లైరా యొక్క వివరణకు సంబంధించి Rom. 5:12: "క్వియా సెకండమ్ ఆర్డినెమ్ చరిటాటిస్ మ్యాజిస్ డెబెట్ డిలిగేరీ ప్రొప్రక్వామ్ డిలిగేరీ"). o "ప్రతిస్పందించండి, ఈ ఇప్సమ్ ఈస్ట్ యూన్ ఇల్లోరమ్, క్విబస్ అబ్డక్టి సమ్మస్ ఎ ఛారిటేట్, డమ్ మేల్ ఇంటెలెక్సిమస్"

రోమా పత్రిక, అధ్యాయం FIFTEEN 9:24). మరియు ఫిలిప్పీయులకు 2:4 లో అపొస్తలుడు ఇలా అంటున్నాడు: "ప్రతి ఒక్కడు తన సొంత విషయాలను ఆలోచించక, ఇతరుల విషయాలను చూస్తున్నాడు" మరియు 1 కొరింథీయులకు 13:5 లో: "ప్రేమ తన సొంతాన్ని కోరుకోదు."

కాబట్టి, తనను తాను ద్వేషించుకొని తన పొరుగువారిని ప్రేమించేవాడు, తనను తాను నిజంగా ప్రేమించుకుంటాడు. ఎందుకంటే అప్పుడు అతను తనను తాను బయట ప్రేమించుకుంటాడు, మరియు తన పొరుగువారిలో తనను తాను ప్రేమించుకున్నంత కాలం, అతనికి తన పట్ల స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఉంటుంది.

కాబట్టి, ఇతరుల తీర్పును గౌరవిస్తూ, పితరుల పట్ల భక్తితో, నా మనసులో ఉన్నది నేను చెప్పాలి, మరియు ఒక అవివేకిలా మాట్లాడుతూ నేను ఇలా అంటున్నాను: "నీ పొరుగువానిని ప్రేమించవలెను" అనే ఆజ్ఞలోనే "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లుగా" అని చెప్పబడినందున, ప్రేమించేవాడే తన పొరుగువానిని ప్రేమించడానికి ఆదర్శం అనే భావనతో దానిని అన్వయిస్తే, అది ఆ ఆజ్ఞకు సరైన అవగాహన అని నాకు అనిపించడం లేదు.

దీని నుండి ఈ క్రింది ముగింపుకు రావచ్చు: మీరు మొదట మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకోవాలి మరియు మీ ఈ ఆత్మప్రేమ యొక్క నమూనా ప్రకారం మీరు మీ పొరుగువారిని కూడా ప్రేమించాలి. ఈ వ్యాఖ్యానానికి మద్దతుగా, జ్ఞాని చెప్పిన ఈ క్రింది మాటను ఉదహరిస్తారు: "దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉండే నీ ఆత్మపై జాలి చూపించు" (ఎక్లస్. 30:21), మరియు, వాస్తవానికి, అతను ఇలా చెప్పాలనుకున్నట్లుగా "నీ" అనే సర్వనామంపై నొక్కి చెబుతారు: మొదట నీ ఆత్మపై, ఆ తర్వాత నీ పొరుగువారిపై జాలి చూపించు. నేను ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరించాలనుకోవడం లేదు, కానీ నొక్కి చెప్పబడినది "ఆత్మ" అనే నామవాచకం అని నేను నమ్ముతున్నాను. అప్పుడు ఆ మాట యొక్క అర్థం ఇలా ఉంటుంది: నీ ఆత్మ రక్షింపబడాలని నువ్వు కోరుకుంటే, నీ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టవద్దు. నీలోని పాత మనిషి పట్ల కఠిన హృదయుడిగా ఉండు, తద్వారా నీలోని కొత్త మనిషి పట్ల నువ్వు దయతో ఉంటావు. ఎందుకంటే "స్త్రీ మేలు చేయుటకంటె పురుషుని పాపము మేలు" (ఎక్లూస్. 42:14), అనగా, శరీరం ఆత్మను లాలించి లాలించడం కన్నా, లేదా తన "మంచి" ప్రమాణాల ప్రకారం దానికి "మేలు చేయడం" కన్నా, ఆత్మ శరీరానికి కీడు మరియు హాని కలిగించడం ఎక్కువ శ్రేయస్కరం. మనిషి, అనగా ఆత్మ, శరీరానికి చెడుగా అనిపించేది చేయడం మేలు, అంతేగానీ అది మంచిగా భావించేది చేయనివ్వడం కన్నా. "శరీర వివేకం" తన స్వప్రయోజనం కోసం అద్భుతమైన గ్రహణశక్తిని కలిగి ఉంటుంది; అది "భూమి మీద ఉన్న ఏ జంతువుల కన్నా ఎక్కువ జిత్తులమారి".

(ఆదికాండము 3:1). పై అధికారి చిత్తం, అది నష్టాన్ని కలిగించినప్పటికీ, ప్రయోజనం చేకూర్చే అవిధేయుడైన క్రింది అధికారి చిత్తం కంటే శ్రేష్ఠమైనది.

కాబట్టి, "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు" అనే ఈ ఆజ్ఞ ద్వారా మనిషి తనను తాను ప్రేమించుకోవాలని ఆజ్ఞాపించబడలేదు, కానీ వాస్తవానికి అతను తనను తాను ప్రేమించుకునే దుష్ట ప్రేమ అతనికి చూపించబడిందని నేను నమ్ముతున్నాను; మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అది 12 లైరా లేవీయకాండము 19:18 యొక్క తన వ్యాఖ్యానానికి సంబంధించి ఇలా వ్రాస్తాడు: "Dilectio: qua diligitur... proximus sicut ipsemet diligens"

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు అతనికి: నీవు పూర్తిగా నీపైనే దృష్టి కేంద్రీకరించి, ఆత్మప్రేమలో ఆరితేరినవాడవు. నీవు నిన్ను ప్రేమించుట పూర్తిగా మాని, నిన్ను మరచిపోయి, కేవలం నీ పొరుగువారిని మాత్రమే ప్రేమించిన యెడల, నీవు సరిదిద్దబడి నీతిమంతుడవుగా చేయబడవు. మనము వక్రబుద్ధి గలవారమని చెప్పుటకు సాక్ష్యమేమనగా, మనము అందరిచే ప్రేమించబడాలని కోరుకుంటాము మరియు ప్రతి విషయంలో మన స్వప్రయోజనాన్ని వెతుకుతాము. అయితే నీతిమంతులుగా ఉండటమంటే ఇదే, నీ ఈ వక్రబుద్ధి గల మార్గం ప్రకారం నీకు ఇతరులు ఏమి చేయాలని కోరుకుంటావో, దానిని నీవు ఇతరులందరికీ చేసిన యెడల, నీవు పూర్వం చెడు చేసినంత ఆసక్తితోనే మంచి చేస్తావు. దీని అర్థం మనం చెడు చేయమని ఆజ్ఞాపించబడ్డామని కాదు; ఎంతమాత్రం కాదు, కానీ ఆత్మప్రేమ పట్ల ఉన్నంత ఆసక్తితోనే ఇతరులను ప్రేమించాలని మనకు ఆజ్ఞాపించబడింది. అదే విధంగా, ఆదాము "రాబోయే వానికి సూచన" (Rom. 5:14), అనగా, రెండవవాడైన క్రీస్తుకు సూచన.

ఆదాము. మనం ఆదాములో ఏ విధంగా చెడ్డవారమో, క్రీస్తులో ఆ విధంగా మంచివారమై ఉండాలి. ఇది ఒక పోలికను తీసుకురావడానికే చెప్పబడింది కానీ అనుకరణను ఆజ్ఞాపించడానికి కాదు. ఇక్కడ కూడా అదే నిజం: "నీ పొరుగువానిని నీవలెనే ప్రేమించవలెను" అనగా, "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువానిని ప్రేమించవలెను" అని అస్సలు అర్థం కాదు; ఒకవేళ అదే అర్థమైతే, ఇది ప్రత్యేకంగా ఆజ్ఞాపించబడి ఉండేది. వాస్తవానికి, ఇది ఎంత ప్రత్యేకంగా ఆజ్ఞాపించబడలేదంటే, ఆజ్ఞాపించబడినది (అనగా, పొరుగువానిని ప్రేమించడం) నిషేధించబడిన దానిపై (అనగా, ఆత్మప్రేమ) ఆధారపడి ఉంది.

ఫలితంగా, మీరు మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకుంటే చెడు చేసినవారవుతారు; మీరు మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకున్నట్లే మీ పొరుగువారిని కూడా ప్రేమించినప్పుడు, అంటే మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకోవడం మానేసినప్పుడు మాత్రమే ఈ చెడు నుండి మీకు విముక్తి లభిస్తుంది. మీరు ఇలా చేస్తే, ఈ నియమం కూడా అంతమైపోతుంది, ఎందుకంటే అప్పుడు మీరు మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకోవడం మానేస్తారు కాబట్టి, మీ పొరుగువారిని మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకోవాల్సిన అవసరం ఇక ఉండదు. అలాగే, మిమ్మల్ని మీరు పొరుగువారిలా ప్రేమించుకోవాల్సిన అవసరం కూడా ఉండదు, ఎందుకంటే మీ పొరుగువారిని ప్రేమించడం ద్వారా మీరు ఇప్పటికే మిమ్మల్ని అత్యంత నిజాయితీగా ప్రేమించుకుంటున్నారు మరియు తత్ఫలితంగా ఇతరులందరూ మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తారు.

అపొస్తలుడు తన మాటలను ఎంత జాగ్రత్తగా ఎంచుకున్నాడో కూడా గమనించండి. ఆయన, "మనం మనల్ని మనం సంతోషపెట్టుకోకూడదు" అని గానీ, "మనం ఇతరులను సంతోషపెట్టాలి" అని గానీ చెప్పలేదు.17 ఎందుకంటే, వారు మనల్ని సంతోషపెడితే, వారి బలహీనతలను, అనగా వారిలో మనకు అసంతృప్తి కలిగించే వాటిని మనం భరించాల్సిన అవసరం ఇక ఉండదు—దానికి సరిగ్గా వ్యతిరేకంగా జరగాలి: మనం ఇతరులను సంతోషపెట్టాలి. 1 కొరింథీయులకు 10:32-33లో కూడా అపొస్తలుడు ఇదే ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు:

"యూదులకు, అన్యజనులకు మరియు 13 మందికి అపరాధం లేకుండా ఉండండి "Curvus es totus in te et versus in tui amorem" లూథర్ యొక్క Rom. 5:4 మరియు Rom. 6:6 వివరణను పోల్చండి.

14 "Perversitas enim est"

15 "రెక్టిటూడో ఆటోమ్ ఎస్ట్"

16 లూథర్ ఇలా వ్రాశాడు: "మీరు మంచి చేసినంత ఉత్సాహంగానే చెడు కూడా చేస్తారు." కానీ ఇది నిస్సందేహంగా వ్రాయడంలో ఒక పొరపాటు.

17 ఇక్కడ రచనలో మరొక దోషం ఉంది. లూథర్ ఇలా అంటాడు, "కానీ ఇతరులు మనల్ని సంతోషపెట్టాలి" ('alii debent nobis placere"). ఇది స్పష్టంగా ఒక పొరపాటు, ఎందుకంటే పౌలు ఇలా వ్రాస్తాడు, "మీలో ప్రతి ఒక్కరూ తమ పొరుగువారిని సంతోషపెట్టాలి."

రోమా పత్రిక, పదిహేనవ అధ్యాయం: 'నేను కూడా అన్ని విషయాలలో అందరినీ సంతోషపెట్టినట్లుగా దేవుని సంఘమును సంతోషపెట్టును/' మన ప్రభువు మాటలపై తన ప్రసంగంలో,18 ధన్యుడైన అగస్టీన్, ఒకరు దీనిని ఏ ఉద్దేశ్యంతో చేయాలి అనే ప్రశ్నను అద్భుతంగా మరియు పూర్తిగా చర్చిస్తారు, మరియు దానికి ఆయన, నిస్సందేహంగా, అదే వాక్యభాగంలో అపొస్తలుడు చెప్పిన దాని ఆధారంగా సమాధానమిస్తారు: "నాకు ప్రయోజనకరమును కోరక, అనేకులు రక్షింపబడుటకు వారికి ప్రయోజనకరమును కోరుచున్నాను" (1 కొరింథీ. 10:33).

'మీరు అందరినీ సంతోషపెట్టలేరు' అనే సామెతకు వ్యతిరేకంగా అతను ఏమీ చెప్పాలనుకోవడం లేదు. ఎందుకంటే అతను అందరినీ సంతోషపెడతాడు, అనగా, తనకు సాధ్యమైనంత వరకు, అతను అందరినీ అర్హతగా సంతోషపెట్టే విధంగా ప్రవర్తిస్తాడు. అందుకే అతను ఇక్కడ ఇలా అంటున్నాడు: మంచి వైపుకు, అనగా మంచి దిశగా; మరో మాటలో చెప్పాలంటే: తద్వారా ఒక వ్యక్తి తాను సంతోషపెట్టగల మంచి వైపుకు నడిపించబడతాడు; అంతేగానీ, కేవలం మంచి వైపుకు కాదు, కానీ ఉపదేశం వైపుకు, అనగా ఉపదేశించే మంచి వైపుకు, ఎందుకంటే ఉపదేశించని మంచిలు కూడా ఉన్నాయి.

ఇక్కడ మనం గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, అపొస్తలుడు ఉపదేశానికి మరియు అపరాధానికి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చూపడానికి ఇష్టపడతాడు. ఉదాహరణకు, మన ముందున్న ఈ పత్రికలోని 14వ అధ్యాయం, 19వ వచనంలో ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: "సమాధానకరమైన వాటిని మనం అనుసరిద్దాం" (అనగా, ఇతరులు అపరాధం చెందకుండా ఉండేలా) "మరియు ఉపదేశకరమైన వాటిని పాటిద్దాం" (అనగా, వారు అపరాధం చేయకుండా ఉండేలా). సమాధానం అనేది అపరాధం చేయడానికి వ్యతిరేకం, మరియు ఉపదేశం అనేది అపవాదుకు వ్యతిరేకం, మరియు బలహీనులను సంరక్షించడం అనేది వారిని మరింత బలహీనులుగా చేయడానికి వ్యతిరేకం. ఈ అర్థంలోనే, ఆయన పైన 21వ వచనంలో ఈ మూడింటి గురించి మాట్లాడాడు: "నీ సహోదరుడు అపరాధం చెందేది ఏదీ తినకుండా ఉండటం మంచిది" (అనగా, కలత చెందేది; ఇది సమాధానానికి విరుద్ధం) "లేదా అపవాదు తెచ్చుకునేది" (అనగా, ఉపదేశించబడటానికి విరుద్ధంగా, అతను పడిపోయి మరింత దిగజారిపోతాడు), "లేదా బలహీనుడైపోయేది" (సంరక్షణ పొందడానికి విరుద్ధంగా).

క్రీస్తు తనకు తానే సంతోషము పొందలేదు గాని, వ్రాయబడిన ప్రకారముగా: నిన్ను నిందించిన వారి నిందలు నా మీదే పడతాయి. (Rom. 15:3.)

మనం దీనిని కేవలం యూదుల నిందలకు సంబంధించి మాత్రమే అర్థం చేసుకోకూడదు, ఎందుకంటే అలా అయితే అది ఇక్కడ చర్చించబడుతున్న విషయానికి సంబంధం లేకుండా పోతుంది. అపొస్తలుడు క్రీస్తును ఒక మాదిరిగా చూపించదలచాడు, ఎందుకంటే ఆయన మన బలహీనతలన్నిటినీ భరించాడు, యెషయా చెప్పినట్లుగా: "నిశ్చయముగా ఆయన మన దుఃఖములను భరించి మన పాపములను మోసెను" (యెషయా 53:4). ఫిలిప్పీయులకు 2:5 వచనంలోని వాక్యానికి కూడా ఇదే అర్థం: "క్రీస్తుయేసునందు ఏ మనస్సు మీకును ఉండునో, ఆ మనస్సు మీలోను ఉండును గాక." మనం మంచి చేసినప్పుడల్లా దేవుణ్ణి మహిమపరచాలి.

మత్తయి 5:16లో మన ప్రభువు ఇలా అంటున్నాడు, "మీ సత్క్రియలు పరలోకమందున్న మీ తండ్రిని మహిమపరచును"—కాబట్టి మన దుష్క్రియల ద్వారా మనం దేవుణ్ణి అవమానపరిచి, ఆయనకు నిందను, అవమానాన్ని కలిగిస్తాము, అనగా మనం ఆయనను దూషించేలా చేస్తాము, మన ముందున్న ఈ పత్రికలోని 2వ అధ్యాయం 23-24 వచనాలలో అపొస్తలుడు పైన చెప్పినట్లుగా: "ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటవలన మీరు దేవుణ్ణి అవమానపరచుదురు; ఏలయనగా, వ్రాయబడిన ప్రకారము: మీవలన దేవుని నామము దూషించబడును."

18 అగస్టీన్, సెర్మో 54 చూడండి.

లూథర్: అన్యజనులలో రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు" (యెషయా 52:5; యెహెజ్కేలు 36:20). అందుకే మనం ఇలా ప్రార్థిస్తాము: "నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడును గాక" (మత్తయి 6:9), అనగా, అది పవిత్రమైనదిగా గౌరవించబడి, భయపడబడును గాక.

బహుశా ఎవరైనా ఈ మాటను, ఆయనపై పడిన 'నిందలు' మన పాపాలకు మనం చెల్లించాల్సిన శిక్షలు అని అర్థం చేసుకోవాలనుకోవచ్చు. కానీ ఇది సరికాదు, ఎందుకంటే దేవుణ్ణి నిందించేది మన శిక్షలు కాదు, మన అపరాధమే. కాబట్టి, ఆయనపై పడింది మన అపరాధమే, అనగా ఆయన దాని శిక్షను అనుభవించి మన కోసం ప్రాయశ్చిత్తం చేశాడు. ఆయన తనను తాను సంతోషపెట్టుకోవాలని కోరుకుని, తనను తాను ప్రేమించుకుని ఉంటే, ఆయన నిశ్చయంగా ఇలా చేసి ఉండేవాడు కాదు. కానీ ఇప్పుడు ఆయన మనలను ప్రేమించి, తనను తాను ద్వేషించుకుని, తనను తాను ఖాళీ చేసుకుని, తన సర్వస్వాన్ని మన కోసం పూర్తిగా అర్పించుకున్నాడు.

ఈ కారణంగానే ప్రేమ మన పొరుగువారి పట్ల అసంతృప్తి చెందకుండా, వారి పట్ల సహనం కలిగి ఉండేలా చేస్తుంది. అది స్వయంగా సహనశీలి కాబట్టి, మనల్ని ఆత్మసంతృప్తితో ఉండనివ్వదు. అయితే నీతి గర్వంతో నిండిన ప్రతి ఒక్కరూ అసహనంతో, ఆత్మసంతృప్తితో ఉంటారు, ఎందుకంటే వారిలో ప్రేమ ఉండదు.

అందువల్ల, ఈ విషయాలన్నీ క్రీస్తును గూర్చి వ్రాయబడినప్పటికీ, అవి మన పొరుగువారి పట్ల "సహనం" ద్వారా "మనకు నేర్పించడం కోసం వ్రాయబడ్డాయని అపొస్తలుడు చెబుతున్నాడు.

మరియు లేఖనముల వలన కలుగు ఓదార్పు ద్వారా మనం నిరీక్షణ కలిగియుండవచ్చు.

వ్రాయబడినవన్నీ మనకు బోధ కలుగుట కొరకే వ్రాయబడ్డాయి; ఓర్పు వలనను, లేఖనముల వలన కలుగు ఓదార్పు వలనను మనకు నిరీక్షణ కలుగునట్లు.19

ఇది ఎంత అందమైన పదాల కలయిక! "ఓర్పు ద్వారా మరియు లేఖనాల ఓదార్పు ద్వారా మనం నిరీక్షణ కలిగి ఉండగలము." కానీ, నిశ్చయంగా, నిరీక్షణ అనేది స్పృశించలేనిది అయితేనే ఇది సాధ్యం. "ఒక మనిషి చూసేదాని కోసం ఎందుకు నిరీక్షిస్తాడు?" (Rom. 8:24.) కాబట్టి, నిరీక్షణ స్పృశించగల అన్ని విషయాలను తొలగిస్తుంది. అందువల్ల, మనకు ఓర్పు అవసరం. అయినప్పటికీ, మనం ఓర్పులో బలహీనపడకుండా మనల్ని బలపరచడానికి, ఆయన ఈ విషయాలకు బదులుగా ఓదార్పు మాటను ఉంచుతాడు.

కేవలం మాటలు మరియు లేఖనాల కోసం సమస్త స్పృశించగల వాస్తవికతను వదులుకోవడం—ఇది ఒక గొప్ప విషయం. ప్రతి ఒక్కరూ ఇలా చేయలేరు, కానీ సమస్త స్పృశించగల విషయాలకు, కనీసం భావనలోనైనా, మరణించిన వారు మాత్రమే దీన్ని చేయగలరు; వాస్తవానికి వారు వాటిని ఉపయోగించినప్పటికీ, అది అవసరం కొద్దీ మాత్రమే, స్వచ్ఛందంగా కాదు. వీరే క్రైస్తవులు, వీరు 19 లూథర్ ఉపాంత వ్యాఖ్యానంలో ఈ క్రింది విధంగా వ్రాశాడు (WA 56, 137, 18 ff.): "ఇక్కడ అతను ఒక అప్రకటిత అభ్యంతరాన్ని ఎదుర్కొంటాడు, అదేమిటంటే: 'ఇది మనకు ఎలా సంబంధం? ఇది అక్షరాలా క్రీస్తు గురించి మాత్రమే చెప్పబడింది కదా?' దీనికి అతని సమాధానం ఇది: క్రీస్తు గురించి వ్రాయబడినదంతా 'మన అభ్యాసం కోసం వ్రాయబడింది', తద్వారా మనం ఆయనను అనుకరించాలి.

అందువల్ల మనం దీనిని క్రీస్తు గురించి కేవలం ఊహాజనితంగా చెప్పిన మాటగా కాకుండా, మన ముందు ఒక ఉదాహరణగా ఉంచిన మాటగా పరిగణించాలి. ఈ విధంగా క్రీస్తు యొక్క ప్రతి కార్యం మనకు బోధించడానికే ఉద్దేశించబడింది అనే అద్భుతమైన పాఠాన్ని మనం ఈ వాక్యం నుండి గ్రహించవచ్చు. ఈ అర్థంలోనే ఆయన ఇక్కడ ఇలా అంటున్నాడు, 'ఏవేవైతే వ్రాయబడ్డాయో, అవన్నీ మనం నేర్చుకోవడానికే వ్రాయబడ్డాయి.'

రోమా పత్రిక, పదిహేనవ అధ్యాయం, వారి ప్రభువును గూర్చి ఇలా చెబుతోంది: "మీలో ఎవరైతే తనకున్నదంతయు విడిచిపెట్టడో, వాడు నా శిష్యుడు కాలేడు" (Luke 14:33). "వారు లోకాన్ని ఉపయోగించనట్లే ఉపయోగిస్తారు" (1 కొరింథీ. 7:31) మరియు వారు మేలు చేయనట్లే చేస్తారు. వారు చేసే ప్రతిదీ దేవునికి అంకితం చేయబడింది; వారు ప్రతి విషయంలో ఆయనను సేవిస్తారు మరియు తమ కోసం ఏమీ కోరుకోరు.

ఇప్పుడు సహనమునకును ఓదార్పునకును దేవుడు, మీరు యేసు క్రీస్తును అనుసరించి ఒకరియెడల ఒకరు ఏకమనస్కులై యుండునట్లు అనుగ్రహించును గాక; తద్వారా మీరు ఏకమనస్సుతోను, ఏకవాక్కుతోను దేవుణ్ణి మరియు యేసు క్రీస్తు తండ్రిని మహిమపరచగలరు. కాబట్టి, దేవునికి ఘనత కలుగునట్లుగా క్రీస్తు మిమ్మును చేర్చుకొనినట్లు మీరును ఒకరినొకరు చేర్చుకొనండి. (Rom. 15:5-7.)

అనగా, దేవుని మహిమ కొరకు, అంటే దాని ద్వారా దేవుడు మహిమపరచబడాలి. దేవుని మహిమ ఎంత విచిత్రమైనది! పాపులను, బలహీనులను స్నేహితులుగా స్వీకరించినప్పుడు ఆయన మహిమపరచబడతాడు. ఎందుకంటే మనకు మేలు చేయుటయే ఆయన మహిమ. కాబట్టి, ఆయన మేలును స్వీకరించగల వారిని మనం ఆయన వద్దకు తీసుకువచ్చినప్పుడు, మనం ఆయనను మహిమపరుస్తాము, అనగా ఆయన తన మేలును చూపించడానికి మనం అవకాశం ఇస్తాము. అందువల్ల, మనం బలవంతులను, పరిశుద్ధులను, మరియు జ్ఞానులను తీసుకురాకూడదు. ఎందుకంటే వారిలో దేవుడు మహిమపరచబడలేడు; ఎందుకంటే, తమకు ఆయన మేలు అవసరమని వారు భావించరు కాబట్టి, ఆయన వారి పట్ల మేలు చేయలేడు.

ఎందుకంటే, పితరులకు చేసిన వాగ్దానాలను స్థిరపరచడానికి, దేవుని సత్యం కొరకు యేసు క్రీస్తు సున్నతి పొందినవారికి పరిచారకుడయ్యాడని నేను చెబుతున్నాను.

అయితే అన్యజనులు ఆయన కనికరమునుబట్టి దేవుని మహిమపరచవలెనని వ్రాయబడియున్నది: కాబట్టి ఓ ప్రభువా, నేను అన్యజనులలో నిన్ను ఒప్పుకొందును, నీ నామమును కీర్తించెదను. మరియు మరల ఆయన ఇలా చెప్పుచున్నాడు: ఓ అన్యజనులారా, ఆయన ప్రజలతో కలిసి సంతోషించండి. (Rom. 15:8-10.)

లేఖనంలోని ఈ వాక్యం యెషయా 35:1 లోనిదని లైరా భావిస్తుంది: "పాడుబడి, ప్రయాణమునకు వీలుకాని దేశము సంతోషించును." మరికొందరు యెషయా 44:23 ను సూచిస్తారు: "భూలోకపు అంచులారా, ఆనందముతో కేకలు వేయండి." కానీ నాకు ఒకవైపు, అపొస్తలుడు యెషయా 66:10 ను దృష్టిలో ఉంచుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది:

"యెరూషలేమును ప్రేమించు మీరందరూ ఆమెతో సంతోషించండి." ఈ పిలుపు యెరూషలేము నుండి, అనగా ప్రభువు ప్రజల నుండి ఇతరులకు, అన్యజనులకు తప్ప మరెవరికీ వెళ్ళదు, ఎందుకంటే వారు యెరూషలేము కాదు. ఈ కారణంగానే అపొస్తలుడు ఈ మాటను ఉటంకిస్తూ "అన్యజనులు" అనే పదాన్ని చేర్చాడు మరియు "యెరూషలేము" అనే పదానికి బదులుగా "ఆయన ప్రజలు" అని చెప్పి దానిని వివరిస్తాడు.

మరోవైపు, అపొస్తలుడు కేవలం ప్రవచనాత్మక అర్థాన్ని మాత్రమే దృష్టిలో ఉంచుకున్నట్లయితే, ఆ దైవవాణి కీర్తనలలోని వివిధ భాగాల కలయికగా కనిపిస్తుంది, ఉదాహరణకు, Ps. 67:4: "జనములు సంతోషించి ఆనందించుదురు గాక, నీవు ప్రజలకు న్యాయముగా తీర్పు తీర్చుచున్నావు" మరియు Ps. 97:1: "యెహోవా ఏలుచున్నాడు, భూమి ఆనందించును గాక: అనేక ద్వీపములు సంతోషించును గాక," మొదలైనవి.

మరియు మరలా: "అన్యజనులారా, సమస్త జనులారా, యెహోవాను స్తుతించుడి; ప్రజలారా, సమస్త జనులారా, ఆయనను ఘనపరచుడి." మరియు మరలా యెషయా ఇలా అంటున్నాడు: యెష్షయి మూలము ఒకడు ఉండును; అన్యజనులను ఏలుటకు లేచువాడు అతనియందు అన్యజనులు నిరీక్షించుదురు. (Rom. 15:11-12.)

మేము వ్యాఖ్యానంలో పేర్కొన్నట్లుగా,20 ఇక్కడ "మూలం" అంటే యెష్షయి స్వయంగా అని కాదు, యెషయా 53:2 ప్రకారం క్రీస్తు అని అర్థం. లేదంటే ప్రవక్త ఇలా చెప్పి ఉండాలి: "యెష్షయి దండం" లేదా "యెష్షయి పుష్పం", యెషయా 11:1లో వ్రాయబడినట్లుగా: "యెష్షయి మూలములోనుండి ఒక దండం బయలుదేరును, ఆ మూలములోనుండి ఒక పుష్పము మొలుచును" మరియు అదేవిధంగా ప్రకటన 22:16లో: "నేను దావీదు మూలమును." కాబట్టి, శరీర రీత్యా, క్రీస్తుకు దావీదులో మరియు ఆయన ఉద్భవించిన పితృపురుషులలో మూలం ఉంది, కానీ ఆత్మ రీత్యా, సంఘమంతటికీ ఆయనే మూలం. శరీర సందర్భంలో, ఆయన తన పితరుల పుష్పం, కానీ ఆత్మ రీత్యా, వారే ఆయన పుష్పం.

అంతేకాకుండా, ఈ అనువాదాలు ఒకదానితో ఒకటి ఎలా ఏకీభవిస్తాయో మనం పరిశీలించాలి. ధన్యుడైన జెరోమ్ ఇలా అంటాడు: "ప్రజలకు ధ్వజముగా నిలుచువాడు"; సెప్టువాజింట్ ఇలా చదువుతుంది: "జనములకు అధిపతిగా ఉండుటకై లేచువాడు." పౌలు ఇలా అంటాడు: అన్యజనులను ఏలుటకు లేచువాడు. కానీ నిలుచువాడు నిశ్చయముగా లేచియున్నాడు, మరియు ప్రజలకు ధ్వజముగా ఉన్నవాడు నిశ్చయముగా ప్రజలను నడిపిస్తాడు. ఎందుకంటే జనములు అటువైపు నడిపించబడుటకై ఆయన ధ్వజముగా ఉన్నాడు. దీనిలో క్రీస్తు రాజరికం యొక్క స్వభావం వ్యక్తపరచబడింది, ఎందుకంటే అది విశ్వాసంలో, ఒక చిహ్నంలో, బాహ్యంగా కనిపించని దానిలో, మరియు స్పృశించలేని వాస్తవికతలో కాకుండా రాజరిక అధికారాన్ని ఉపయోగించడం. కానీ ఈ లోకపు రాజులు తమ ప్రజలను స్పృశించగలిగేలా, అంటే, వారి భౌతిక ఉనికి ద్వారా మరియు భౌతిక సాధనాల ద్వారా పరిపాలిస్తారు. అంతేకాకుండా, "వారు ఆయనను బ్రతిమలాడుదురు" మరియు "ఆయనయందు వారు నిరీక్షించుదురు" అనే పదబంధాలను సులభంగా ఒకదానితో ఒకటి సమన్వయం చేయవచ్చు. ఎందుకంటే బ్రతిమలాడేవాడే నిరీక్షించేవాడు.

ఆ తర్వాత, "మరియు అతని విశ్రాంతి స్థలము ఘనత పొందును," అనగా మహిమ అనే పదబంధం ఉంది. జెరోమ్ తన అనువాదం మరింత స్పష్టంగా ఉందని భావిస్తాడు, అదేమిటంటే: "మరియు అతని సమాధి మహిమగలదిగా ఉండును." అతను21 ప్రకారం అంటాడు