రోమా పత్రిక, రెండవ అధ్యాయం

కాబట్టి, "ధర్మశాస్త్రము వారి హృదయములలో వ్రాయబడియున్నది" అనగా "పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా వారి హృదయములలో ప్రేమ కుమ్మరించబడియున్నది" అని అర్థం అని నేను నమ్ముతున్నాను (Rom. 5:5). ఈ ప్రేమే క్రీస్తు యొక్క ధర్మశాస్త్రము మరియు మోషే ధర్మశాస్త్రము యొక్క నెరవేర్పు. లేదా, ఇంకా చెప్పాలంటే, అది ధర్మశాస్త్రము లేని, కొలత లేని, అంతం లేని, పరిమితి లేని ఒక ధర్మశాస్త్రము. కానీ, ధర్మశాస్త్రము నిర్దేశించే లేదా నిర్దేశించగల ప్రతిదానికీ అతీతంగా విస్తరించినది. అయితే "ధర్మశాస్త్ర కార్యము వారి హృదయములలో వ్రాయబడియున్నది" అనగా ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానము వారిలో వ్రాయబడియున్నది, అనగా ఏమి చేయాలో తెలియజేసే ధర్మశాస్త్రము అక్షరరూపంలో వ్రాయబడియున్నది కానీ, దానిని చేయడానికి శక్తినిచ్చే కృప కాదు. అందువల్ల, ఎవరి హృదయములలో అయితే ధర్మశాస్త్ర కార్యము మాత్రమే వ్రాయబడియున్నదో, వారు తప్పనిసరిగా ఇప్పటివరకు చంపే అక్షరానికే పరిమితమై ఉండిపోవాలి.

ధర్మశాస్త్ర కార్యము వారి హృదయములలో లిఖించబడియున్నదని వారు కనబరచుచున్నారు.

వారు దానిని ఎలా చూపిస్తారు? అన్నిటికంటే ముందుగా, ఇతరుల ఎదుట, వారు ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన వాటిని చేయడం ద్వారా. రెండవదిగా, తమ ఎదుట మరియు తీర్పు దినాన అందరి ఎదుట, వారి మనస్సాక్షి వారి గురించి వారికి సాక్ష్యమివ్వడం ద్వారా. అది అలా ఎలా చేస్తుంది? మంచి పనుల గురించి మంచి సాక్ష్యమివ్వడం ద్వారా (మరియు ఇది వారిని నిందించే లేదా సమర్థించే ఆలోచనల ద్వారా జరుగుతుంది) మరియు చెడు పనుల గురించి చెడు సాక్ష్యమివ్వడం ద్వారా (మరియు ఇది వారిని నిందించి, వారి మనస్సాక్షిని పశ్చాత్తాపంతో నింపే ఆలోచనల ద్వారా జరుగుతుంది).

దీనివల్ల వారికి ధర్మశాస్త్రం తెలియదని కాదు, మంచి చెడుల విచక్షణ ఉందని రుజువవుతుంది. ఎందుకంటే, వారి పశ్చాత్తాపం వారు చెడు చేశారని వారికి తెలియజేస్తుంది. తాము చేసిన చెడును వారు గుర్తించకపోతే, వారికి పశ్చాత్తాపం కలగదు.

తమ గురించి సాక్ష్యమిచ్చే తమ మనస్సాక్షి ద్వారా మరియు "నిందించే మరియు సమర్థించే ఆలోచనల" ద్వారా వారు తమకు తామే తీర్పు తీర్చుకున్నట్లే, దేవుడు కూడా అదే సాక్షులు అందించిన సాక్ష్యాధారాల ద్వారా వారికి తీర్పు తీరుస్తాడు. అంతేకాక, వారు తమ గురించి ఇతరుల అభిప్రాయాలు, వారి ప్రశంసలు లేదా నిందల వెలుగులో తమను తాము చూసుకోరు; కానీ తమ అంతరంగంలోని లోతైన ఆలోచనల వెలుగులో చూసుకుంటారు. ఆ ఆలోచనలు ఎంత లోతైనవంటే, ఆత్మ వాటి నుండి పారిపోలేదు, తప్పించుకోలేదు, మనుషుల అభిప్రాయాలను, మాటలను అణచిపెట్టినట్లుగా వాటిని అణచివేయలేదు.

అలాగే దేవుడు కూడా మనుష్యులందరినీ వారి అంతరంగ ఆలోచనలను బట్టి తీర్పు తీరుస్తాడు, మరియు మన గురించి మనకున్న అత్యంత రహస్యమైన ఆలోచనలను కూడా ఆయన బయటపెడతాడు, దానివల్ల మనం దాక్కోవడానికి మరింత లోతైన అంతరార్థం గానీ, రహస్యం గానీ మిగలదు.

అయితే మన ఆలోచనలు అందరి ముందు నగ్నంగా, బహిరంగంగా ఉంటాయి, దేవుడు ఇలా అన్నట్లుగా: ఇదిగో, నేను మీకు తీర్పు తీర్చను, కానీ మీ గురించి మీకున్న తీర్పును నేను అంగీకరించి, దానిని ధృవీకరిస్తున్నాను. మీరు మీ గురించి భిన్నంగా తీర్పు తీర్చుకోలేనట్లే, నేను కూడా తీర్చుకోలేను. కాబట్టి, మీ ఆలోచనలు మరియు మీ మనస్సాక్షి సాక్ష్యం ప్రకారం, మీరు స్వర్గానికి గానీ నరకానికి గానీ అర్హులు. చెప్పబడినట్లుగా: "నీ మాటల ద్వారానే నీవు నీతిమంతునిగా తీర్చబడతావు, మరియు నీ మాటల ద్వారానే నీవు దోషిగా తీర్చబడతావు." (మత్తయి 12:37.)

మాటల ద్వారా అయితే, ఇక ఆలోచనల ద్వారా ఇంకెంత ఎక్కువగా? అవి మరింత రహస్యమైన, నమ్మదగిన సాక్షులు కదా!

మరియు వారి ఆలోచనలు ఒకదానితో ఒకటి వారిని నిందిస్తూనో లేదా సమర్థిస్తూనో ఉంటాయి. మన మనస్సాక్షి నుండి నిశ్చయంగా మనకు నిందాపూర్వకమైన ఆలోచనలు మాత్రమే ఉంటాయి, ఎందుకంటే దేవుని ముందు మన క్రియలు శూన్యం (ఆయనే తన కృప ద్వారా మనలో కార్యము చేస్తే తప్ప). మనము మన యెదుట మనలను మనమే సమర్థించుకోవడం సులభమనేది నిజమే, ఎందుకంటే మన గురించి మనమే సులువుగా సంతృప్తి చెందుతాము. కానీ, మనకు ధర్మశాస్త్రం తెలుసని ఇది మనకు సంపూర్ణంగా నిరూపించకపోతే, దీనివల్ల మనకు ఏమి ప్రయోజనం? ఎందుకంటే అటువంటి సంతృప్తికరమైన ఆలోచనలు మనం మంచి చేశామని లేదా చెడును తప్పించుకున్నామని మనకు సాక్ష్యమిస్తాయి. కానీ దీని అర్థం మనం దేవుణ్ణి సంతృప్తిపరిచామని లేదా ధర్మశాస్త్రాన్ని నిజంగా నెరవేర్చామని కాదు.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు. అయితే, మనల్ని సమర్థించే ఆలోచనలను మనం ఎక్కడి నుండి తీసుకోవాలి?

క్రీస్తు నుండి మరియు క్రీస్తులో మాత్రమే. ఎందుకంటే, ఒక క్రైస్తవుని హృదయం అతనిని నిందించి, అతడు చెడు చేశాడని సాక్ష్యమిచ్చి ఆరోపించినప్పుడు, అతడు వెంటనే దాని నుండి తొలగిపోయి క్రీస్తు వైపు తిరిగి ఇలా అంటాడు: ఆయన ప్రాయశ్చిత్తం చేసాడు, ఆయన నీతిమంతుడు, ఆయనే నా వాదన, ఆయన నా కొరకు మరణించాడు, ఆయన నీతిని నాదిగా చేసాడు, మరియు నా పాపాన్ని తనదిగా చేసుకున్నాడు. ఆయన నా పాపాన్ని తనదిగా చేసుకుంటే, అది ఇక నాకు ఉండదు, మరియు నేను స్వతంత్రుడను. ఆయన తన నీతిని నాదిగా చేస్తే, ఆయన ఉన్న అదే నీతిలో నేను నీతిమంతుడను. కానీ నా పాపం ఆయనను మింగివేయలేదు, అది ఆయన నీతి యొక్క అనంతమైన అగాధంలో మింగివేయబడుతుంది, ఎందుకంటే ఆయనే దేవుడు, ఆయనకు నిరంతరం స్తుతి కలుగుగాక. అందువలన, "దేవుడు మన హృదయం కంటే గొప్పవాడు." (1 యోహాను)

3:20.) మన రక్షకునిగా ఆయన మనపై నింద మోపేవాని కన్నా అనంతంగా గొప్పవాడు. దేవుడే మన రక్షకుడు, మన హృదయమే మనపై నింద మోపేది! ఇదేనా నిష్పత్తి? అవును, అవును, నిశ్చయంగా ఇదే!31 "దేవునిచేత ఏర్పరచబడిన వారిపై ఎవరు నేరారోపణ చేయగలరు?" ఎవరూ చేయలేరు! ఎందుకు? ఎందుకంటే "నీతిమంతులుగా తీర్చేది దేవుడే." "శిక్ష విధించేవాడు ఎవడు?" ఎవరూ చేయలేరు! ఎందుకు? ఎందుకంటే "చనిపోయినవాడు, అవును, బదులుగా మృతులలో నుండి లేపబడినవాడు" (దేవుడు కూడా అయిన) "యేసు క్రీస్తే," మొదలైనవి. "దేవుడు మన పక్షాన ఉంటే, మనకు వ్యతిరేకంగా ఎవరు ఉండగలరు?"32

ఇతరులకు బోధించే నీవు, నీకు నీవే బోధించుకోవా? ముందుగా ఒక విషయం తెలియకుండా, నేర్చుకోకుండా ఒకడు ఎలా బోధించగలడు? ఎందుకంటే, ఒక బోధకుడు తాను ఇతరులకు బోధించే దానిని ముందుగా తెలుసుకొని, నేర్చుకోవాలి. ఇప్పుడు అపొస్తలుడు తాను ఆత్మీయ బోధ గురించి మరియు ధర్మశాస్త్రంలోని పాండిత్యం గురించి మాట్లాడుతున్నానని ఇక్కడ స్పష్టంగా సూచిస్తున్నాడు, మరియు దానిని అక్షరార్థంగా ఇతరులకు బోధించేవారు తాము దానిని సరిగ్గా నేర్చుకోలేదని ఆయన ఎత్తి చూపుతున్నాడు.

మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ధర్మశాస్త్ర క్రియలు ఇష్టపూర్వకమైన మరియు స్వచ్ఛమైన హృదయంతో చేయబడాలి. అందువల్ల, మనిషిలోని శ్రేష్ఠమైన మరియు ఉత్తమమైన భాగం, అనగా దేవునికి కూడా ప్రీతికరమైనది (అనగా హృదయం మరియు సంకల్పం), ధర్మశాస్త్ర క్రియలను చేయడంలో నిమగ్నం కానందున, వారు తమలోని నీచభాగమైన శరీరాన్ని దాని సహజ ప్రవృత్తులకు విరుద్ధంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడంలో ఎంతగా నిమగ్నం చేసినప్పటికీ, కనీసం దేవుని దృష్టిలోనైనా దానిని అస్సలు నెరవేర్చరు. అందువలన ఆయన నొక్కిచెబుతూ ఇలా అంటాడు: "మనుష్యుడు దొంగతనము చేయకూడదని బోధించు మీరు దొంగతనము చేయుదురు; మనుష్యుడు వ్యభిచారము చేయకూడదని చెప్పు మీరు వ్యభిచారము చేయుదురు." అలాగే: "మనుష్యుడు నరహత్య చేయకూడదని చెప్పు మీరు నరహత్య చేయుదురు; క్రీస్తు నరహత్య చేయబడిన వాస్తవమే దీనిని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది," మొదలైనవి.

మత్తయి 23:2 f. లో మన ప్రభువు చెప్పిన మాటల అర్థం ఇదే:

శాస్త్రులును పరిసయ్యులును మోషే పీఠము మీద కూర్చుండిరి: సమస్తమును, అక్కడ31 WA 56, 204, 25: "సిక్, సిక్, ఎటియామ్ సిక్!"

32 రోమా 8: 31 ని పోల్చండి. వారు మీకు ఏమి చెప్పినా, వాటిని చేసి గమనించండి: కానీ వారి క్రియల ప్రకారం చేయవద్దు; "వారు చెప్పుదురు గాని, చేయనివారు." వారు బాహ్యంగా ఇతరులకు నీతిమంతులుగా కనబడ్డారు అనే వాస్తవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని, ఇది నిజమని మనం ఎలా అర్థం చేసుకోగలం? మన ప్రభువు స్వయంగా అదే అధ్యాయంలో దీనిని ధృవీకరించారు; వారు నీతి కార్యాలు చేసి ఉండకపోతే ఆయన నిశ్చయంగా అలా చేసి ఉండేవారు కాదు. మంచి కార్యాలుగా కనబడే వారి క్రియల ప్రమాణాల ప్రకారం ఒకరు ప్రవర్తించకూడదు అనడానికి అర్థం ఒక్కటే: ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడం ద్వారా వారిని అనుకరించకూడదు. అలా చేయడం సరిపోతుందన్నట్లుగా, కేవలం అక్షరార్థంగా, మనుషులు చూడాలని, మరియు దానిపై హృదయం ఉంచకుండా (అంటే వాస్తవానికి: ఇష్టములేని హృదయంతో దానిని పాటించడం) ప్రవర్తించకూడదు. కాబట్టి "వారు చెప్పుదురు" (అంటే, నిశ్చయంగా వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని బోధిస్తారు, సరిగ్గా వల్లెవేస్తారు, మరియు దీనికోసం వారు గద్దించబడరు, ఇక్కడ అపొస్తలుడు ఇతరులకు ధర్మశాస్త్రాన్ని బోధించే వారిని విమర్శించనట్లే) కానీ "చేయరు." వారు బోధించే ధర్మశాస్త్రాన్ని సంతోషకరమైన మరియు స్వచ్ఛమైన సంకల్పంతో, అంటే అన్ని దురాశల నుండి సున్నతి చేయబడిన హృదయంతో పాటిస్తేనే దానిని పాటించగలరు. మరియు కోరికలు, తద్వారా వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని కేవలం బాహ్యంగా పాటించడం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, తమ పూర్ణ హృదయంతో మరియు సంకల్పంతో పాటిస్తారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, వారు పవిత్రంగా మరియు దుష్కార్యాల నుండి విముక్తులుగా ఉండాలి; అంటే, వారు అన్ని అంతర్గత దురాశల నుండి విముక్తులుగా ఉండాలి మరియు కేవలం బాహ్య క్రియలలో మాత్రమే పరిపూర్ణులుగా ఉండకూడదు; మరియు వారు సత్కార్యాలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి; అంటే, వారు వాటిని శారీరక అవసరం కొరకు కాకుండా, ఇష్టపూర్వకమైన మనస్సుతో చేస్తారు. కాబట్టి, వారు సరైన మరియు సంపూర్ణమైన ధర్మశాస్త్రాన్ని బోధిస్తారు, ఇది నిజమే, కానీ వారు దానిని పాటించరు మరియు దానిని నెరవేర్చరు. వారు దానిని అంతర్గతంగా పాటించరు మరియు బాహ్యంగా నెరవేర్చరు.

దీని నుండి, "వారు మోయడానికి భారమైన, బాధాకరమైన భారాలను కట్టి మనుష్యుల భుజముల మీద మోపుదురు; కానీ తమ వేలితో వాటిని కదిలించరు" (మత్తయి 23:4) అని స్పష్టమవుతుంది. ఈ భారాలు ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలు, వాటిని వారు పాటించాలని అపొస్తలుడు ముందే చెప్పాడు. కానీ వాటిని అక్షరాలా అర్థం చేసుకుంటే, అవి మోయడానికి భారమైనవిగా మరియు బాధాకరమైనవిగా మారతాయి, ఎందుకంటే అప్పుడు అవి బ్రతికించక చంపుతాయి. ఎందుకంటే, హృదయంలో ధర్మశాస్త్రం పాటించబడుతుందా లేదా అనే దానితో సంబంధం లేకుండా, కనీసం బాహ్య క్రియ ద్వారా అయినా దానిని నెరవేర్చాలని వారు బోధిస్తూ, ఈ ధర్మశాస్త్ర నెరవేర్పు ఎక్కడ లేదా ఎలా సాధ్యమవుతుందో చూపించడంలో విఫలమైనంత వరకు, వారు తాము బోధించేవారికి అసాధ్యమైన దానిని ఎదుర్కొనేలా చేస్తారు. ఎందుకంటే, ఈ ఆజ్ఞలను హృదయంలో అంతర్గతంగా నెరవేర్చకపోతే, వాటిని ఎవరూ ఎప్పటికీ నెరవేర్చలేరు. కానీ "వారు తమ వేలితో" ఈ ఆజ్ఞలను "కదపరు," అనగా, వాటిని అంతర్గతంగా నెరవేర్చడానికి వారు కనీసం కొంచెమైనా ప్రయత్నించరు, కానీ కేవలం బాహ్య క్రియకు మాత్రమే పరిమితమవుతారు. అందువలన వారు గర్విష్ఠులుగా మారతారు, ఈ మాట నుండి ఇది స్పష్టమవుతుంది: "అయితే వారు చేసే పనులన్నిటినీ మనుష్యులు చూడాలని చేస్తారు" (మత్తయి 23:5). ఇక్కడ మన ప్రభువు వారు చేస్తారని చెప్పడాన్ని గమనించండి.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు, ధర్మశాస్త్ర క్రియలు, అయినప్పటికీ దీనిని సాధించడానికి వారు కనీసం ఒక వేలు కూడా కదపరని ఆయన ఇంతకు ముందే చెప్పాడు. కానీ ఇక్కడ ఎటువంటి వైరుధ్యం లేదు, ఎందుకంటే వారు ఆ క్రియలను బాహ్యంగా మరియు వ్యర్థమైన కీర్తికాంక్షతో చేస్తారు, కానీ అంతర్గతంగా వారు వాటిని కనీసం ఒక వేలుతో కూడా కదపరు. ఆయన ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, వారి ఈ క్రియలనే మనం అనుకరించకూడదు, అయినప్పటికీ అవి మంచివేనని ఆయన ఇక్కడ అంగీకరిస్తున్నాడు, కానీ అవి నిజంగా మంచివి కావు.

ఈ వాక్యభాగంలోని "చేయడం" మరియు మనం చర్చిస్తున్న ఈ అధ్యాయంలోని "వ్యభిచారం చేయడం," "దొంగతనం చేయడం," "చంపడం" అనేవి అంతరంగ పురుషుని వైఖరులను సూచిస్తాయని ఇదంతా స్పష్టం చేస్తుంది, ఎందుకంటే దేవుని దృష్టిలో ఈ విధమైన పనిని చేయాలని కోరుకునే ఎవరైనా, వాస్తవానికి ఆ పనిని చేసినవారేనని పరిగణించబడతారు, ఈ విషయం 7వ అధ్యాయం 16వ వచనంలో ఇంకా ముందు చెప్పబడింది.

ఈ లేఖలోని 18వ భాగం: "కానీ నేను చేయకూడదనుకున్నది చేస్తాను, అయితే మంచి చేయాలనే సంకల్పం నాలో లేదు."

అందువల్ల, వారు స్వయంగా ఈ మాటలను అర్థం చేసుకోరు, తాము అలాంటి మనుషులమని కూడా నమ్మరు. ఉదాహరణకు, Acts 5:28 ప్రకారం, వారు (క్రీస్తును తమ చేతులతో చంపలేదు కాబట్టి, ఆ పని తాము చేయలేదని నమ్ముతూ) ఇలా అన్నారు: "మీరు ఈ మనిషి రక్తాన్ని మా మీదకు రప్పించాలని చూస్తున్నారు," మరియు, Acts 7:52 ప్రకారం, పరిశుద్ధుడైన స్తెఫను అదే విధంగా "మీరు ఈ నీతిమంతుని హంతకులు," మొదలైన మాటలతో వారిని గద్దించినప్పుడు, "వారు పళ్ళు కొరుకుతూ అతని మీద పళ్ళు విరిచారు" (అపొస్తలుల కార్యములు).

7:54). అందువలన, సామెతలు 30:20లో, వారు "వ్యభిచారిణి" (హృదయములో పాపము కలిగి, శరీరమునందు మాత్రమే నీతిమంతులుగా ఉన్న సమాజమందిరం)33 "తిని" (అనగా, క్రీస్తును చంపి ఆయనను మ్రింగివేసినది) "తన నోరు తుడుచుకొని" (అనగా, తన పాపముల నుండి తనను తాను నిర్దోషిగా ప్రకటించుకొని) "నేను ఏ దుష్కార్యము చేయలేదు" అని చెప్పుకొనుటకు పిలువబడిరి.

కాబట్టి, (నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా) వారు అపొస్తలుని మాటలను అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నారు లేదా దొంగతనం చేయకూడదని బోధించి కూడా దొంగతనం చేసే మనుషులమని నమ్ముతున్నారు అనే వాస్తవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని, అపొస్తలుడు ఇంకా ఇలా చెబుతున్నాడు (ఆయన ఇప్పటికీ ఆత్మీయ భావంలో మరియు ఆత్మీయ క్రియ గురించి మాట్లాడుతున్నాడు): సున్నతి నిశ్చయంగా ప్రయోజనకరమైనది (Rom. 2:25) మరియు, ఇంకా స్పష్టంగా ముందుకు వెళ్ళి (Rom. 2:28): "ఎందుకంటే బాహ్యంగా సున్నతి పొందినవాడు యూదుడు కాడు; అలాగే శరీరంలో బాహ్యంగా జరిగే సున్నతి కూడా యూదుడు కాదు," మొదలైనవి, మరియు మళ్ళీ: అక్షరార్థమును, సున్నతిని గూర్చినవారు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించినవారే (రోమా: 2:27). "అక్షరార్థమును గూర్చి," అని ఆయన అంటున్నాడు, ఎందుకంటే మీరు అక్షరార్థం ప్రకారం కాకపోయినప్పటికీ, ఆత్మీయ భావంలో దొంగలే. ఆయన 'లేఖ' అనే పదాన్ని నొక్కి చెబుతున్నాడు, ఎందుకంటే తాను ఆధ్యాత్మిక అర్థంలో మాట్లాడుతున్నానని సూచించాలనుకుంటున్నాడు, తద్వారా వారు తెలుసుకోవలసిన విషయాలను అర్థం చేసుకోగలరు, మొదలైనవి.

ఇప్పుడు ఎవరో అభ్యంతరం చెప్పి ఇలా అంటారు: ఈ హృదయ సున్నతి కేవలం కృప ద్వారా మాత్రమే కలుగుతుంది. ఎందుకంటే నేను ఇప్పటికే

33 ఇక్కడ లూథర్ లైరాను అనుసరిస్తూ ఇలా అన్నాడు, మానవ స్వభావం చెడు వైపు మొగ్గు చూపుతుంది మరియు మంచి పట్ల బలహీనతను కలిగి ఉంటుంది; అది మంచిని ఆజ్ఞాపించి, చెడును నిషేధించే ధర్మాన్ని ప్రేమించడం కంటే తృణీకరిస్తుంది, అందువల్ల, దానికి ధర్మం పట్ల తక్షణ ఇష్టం ఉండదు, కానీ దానిని ద్వేషిస్తుంది. కాబట్టి, పైనుండి సహాయం అందకపోతే, అది ధర్మానికి విరుద్ధమైన చెడు వాంఛలలో బంధించబడి ఉంటుంది మరియు స్వార్థపూరిత కోరికలతో నిండి ఉంటుంది, శిక్ష పడుతుందనే భయం వల్ల గానీ లేదా తాత్కాలిక సంతృప్తుల పట్ల ప్రేమ ప్రేరణతో గానీ అది మంచి పనులు చేసినప్పటికీ. ఇది మానవ స్వభావం యొక్క స్వరం కాదు, లేదా పాత ఆదాము స్వరం కాదు: "నీ ధర్మశాస్త్రమును నేను ప్రేమించుచున్నాను గాని, ద్విమనస్కులను నేను ద్వేషించుచున్నాను" (Ps. 119:113), లేదా: "నీ మాటలు నా రుచికి ఎంత మధురమైనవి, అవును, నా నోటికి తేనె కంటే మధురమైనవి!" (Ps. 119:103) లేదా: "వారు బంగారు కంటే, అవును, మేలిమి బంగారు కంటే ఎక్కువగా కోరదగినవారు, తేనె మరియు తేనెపట్టు నుండి వచ్చే నీటి బిందువుల కంటే కూడా మధురమైనవారు" (Ps. 19:10). ఇది నూతన మరియు ఆత్మీయ పురుషుని స్వరం, ఎందుకంటే కీర్తనకారుడు ఇంకా ఇలా చెబుతున్నాడు:

అంతేకాక, నీ దాసుడు వారిని ప్రేమించి కాపాడుచున్నాడు. కృప దీనిని జరిగించుచుంటే, అపొస్తలుడును మరియు మన ప్రభువును సైతం యూదులను ఎందుకు నిందించి గద్దించుచున్నారు?

నేను ఇలా సమాధానమిస్తున్నాను: గర్విష్ఠులను అణచివేసి, ఆ నిజాన్ని వారు ఒప్పుకునేలా చేయడం, వారికి కృప అవసరమని బోధించి, వారి స్వంత నీతిని నాశనం చేయడం అపొస్తలునికి మరియు అతని ప్రభువుకు ఉన్న ఏకైక ఉద్దేశ్యం. తద్వారా వారు అణకువతో క్రీస్తును అడిగి, తాము పాపులమని ఒప్పుకొని, ఆ విధంగా రక్షణ కృపను పొందుతారు. ఇదే ముగింపును అపొస్తలుడు ఈ పత్రికలో 11వ అధ్యాయం 32వ వచనంలో ఇంకా ముందుకు వివరిస్తూ ఇలా అంటాడు: "ఎందుకంటే దేవుడు అందరి మీద కరుణ చూపడానికి, అందరినీ అవిధేయతకు బంధించాడు."

కానీ వారు దీనిని విని అంగీకరించడానికి ఇష్టపడలేదు, మరియు వారు ఈ స్వరాన్ని విన్నప్పుడు (కీర్తనలు 95*7-8 ప్రకారం) "తమ హృదయాలను కఠినపరచుకున్నారు." అందువల్ల, "వారు ప్రభువు మార్గాలను తెలుసుకోలేదు మరియు ఆయన విశ్రాంతిలో ప్రవేశించరు." (Ps. 95:10 f.) ఈ "వారు తెలుసుకోలేదు" అంటే "వారు తెలుసుకోవడానికి ఇష్టపడలేదు" అని అర్థం. మనం "వారు దానిని చేయలేదు" అని చెప్పి, దానిని "వారు చేయవలసినది చేయలేదు" అని అర్థం చేసుకున్నట్లే ఇది కూడా ఉంటుంది. కాబట్టి, వారు క్షమించబడరు, పైగా నిందించబడతారు. ఎందుకంటే వారు తెలుసుకోవలసి ఉండి కూడా తెలుసుకోలేదు, దానివలన Rom. 10:16లో చెప్పినట్లుగా: "కానీ అందరూ సువార్తకు లోబడరు," అంటే వారు లోబడవలసినప్పటికీ, లోబడటానికి ఇష్టపడరు.

విగ్రహాలను అసహ్యించుకునే మీరు పవిత్రతను భంగపరుస్తున్నారు, (Rom. 2:22.) పవిత్రతను భంగపరచడం అంటే పవిత్రమైన దానిని దోచుకోవడం మరియు దొంగిలించడం.34 యూదులు దీనిని రెండు విధాలుగా చేశారు: మొదటిది, సత్యం మరియు ఆత్మ నుండి తమ హృదయాన్ని మరియు మనస్సును ఉపసంహరించుకోవడం ద్వారా మరియు బదులుగా s*Reuchlin, Vocabularius breviloquus (Strassburg, 1504): "Sacrilcgium committitur auferendo sacrum de sacro." పై ఆధారపడటం ద్వారా.

లూథర్: రోమా పత్రికపై ఉపన్యాసాలు వారి స్వంత అవగాహన; రెండవది, మరియు ఇది చర్చకు మరింత సంబంధితమైనది, ఈ క్రింది విధంగా: వారు లేఖనంలోని అక్షరాలను మరియు పదాలను తీసుకున్నారు, అది పవిత్రమైనది మాత్రమే కాదు, అతి పరిశుద్ధ స్థలం కూడా, మరియు వాటికి తప్పుడు అర్థాన్ని ఇవ్వడం ద్వారా వాటిని వక్రీకరించారు, మరియు ఆ విధంగా వారు వాటిని ఒక ఆధ్యాత్మిక విగ్రహంగా పోతపోసి చెక్కారు, యెహెజ్కేలు 16:17లో చెప్పినట్లుగా:

"నేను మీకు ఇచ్చిన నా బంగారములోను, నా వెండిలోను ఉన్న మీ అందమైన ఆభరణాలను మీరు తీసుకొని, మీ కొరకు మనుష్య ప్రతిమలను చేసుకొనిరి" మొదలైనవి. కాబట్టి, యెరూషలేము బంగారాన్ని, వెండిని తీసుకోవడం ఒక అపవిత్రత (అనగా, అది లేఖనంలోని కొన్ని మాటలను ఏకపక్షంగా ఎంచుకుంది), కానీ అంతకంటే ఘోరమైనది ఏమిటంటే, అది వాటిని విగ్రహాలుగా, చిత్రాలుగా, అంటే నిర్జీవమైన మరియు నిశ్చలమైన, అనగా మొండిగా పట్టుకొని ఉన్న భావనలుగా మలిచి, వాటిని తన హృదయమనే దేవాలయంలో ఉంచుకోవడం ఒక విగ్రహారాధన. అక్షరార్థం ప్రకారం, అది విగ్రహాలను అసహ్యించుకుంటుంది, కానీ ఆత్మార్థం ప్రకారం, వారు వాటిని ఆరాధించడమే కాకుండా, తమ కొరకు వాటిని తయారుచేసుకుంటారు. "వారు నశించిపోవునట్లు తమ వెండితోను తమ బంగారముతోను తమ కొరకు విగ్రహములను చేసుకొనిరి."

(హోషేయ 8:4), మరియు "గిలాదు విగ్రహారాధకుల పట్టణము" (హోషేయ 6:8), అనగా, అబద్ధపు మరియు మోసపూరితమైన బోధను అనుసరించేవారి పట్టణము. కానీ, అపొస్తలుని దృష్టిలో, విగ్రహారాధన కంటే దేవాలయాన్ని అపవిత్రపరచడం ఘోరమైనది, ఎందుకంటే లేఖనాలకు తప్పుడు అర్థం ఇవ్వడం, అనగా పవిత్రమైన వాటిని తృణీకరించడం అంత పెద్ద పాపం కాదు, కాబట్టి తప్పుగా ఉన్నదాన్ని కల్పించడం అంత పెద్ద పాపం కాదు. అందువల్ల, ఈ వాక్యభాగం యొక్క సరళమైన వ్యాఖ్యానం, దాని ముందున్న వచనానికి సమాంతరంగా ఉంటుంది, తద్వారా అపొస్తలుని ఉద్దేశం ఈ క్రింది విధంగా ఉంటుంది: మీరు వాస్తవంగా చేసే దాని ద్వారా కాకపోయినా, మీరు చేయాలనుకునే మరియు చేయాలని ఆశించే దాని ద్వారా దేవాలయాన్ని అపవిత్రపరుస్తారు.

అయితే, సున్నతి పొందనివారు ధర్మశాస్త్ర నియమమును గైకొన్న యెడల, ఆ సున్నతిలేనితనము సున్నతిగా ఎంచబడదా? (రోమా.

ఆయన ఇక్కడ క్రీస్తును విశ్వసించే సున్నతి లేనివారి గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, మరియు వారిని తమ సొంత నీతినిబట్టి గర్వపడే యూదులతో పోలుస్తున్నాడు. లేకపోతే (అనగా, వారు క్రీస్తును విశ్వసించకపోతే), వారు ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞలను పాటించలేకపోయేవారు. దీనికి రుజువుగా, ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్ళి, సున్నతి లేనివారు యూదుని ఎందుకు ఖండిస్తారో వివరించడానికి, ఆయన ఒక భేదాన్ని చూపిస్తున్నాడు, అదేమిటంటే: "బయటకు యూదునిగా కనబడేవాడు యూదుడు కాడు," మొదలైనవి. (Rom. 2:25). ఒకవేళ "బయటకు యూదునిగా కనబడేవాడు" సున్నతి లేని వ్యక్తిచేత తీర్పు తీర్చబడితే, సున్నతి లేనివాడు బయటకు యూదునిగా కనబడడు, కానీ అతడు క్రీస్తు మీద తనకున్న విశ్వాసం ద్వారా, రహస్యంగా యూదునిగా ఉంటాడు,35 ఎందుకంటే లేకపోతే అతడు యూదునికి తీర్పు తీర్చలేడు.

ఎందుకంటే బాహ్యంగా యూదుడిగా కనిపించేవాడు యూదుడు కాదు. (Rom. 2:28.) మనం దీనిని ఈ క్రింది విధంగా అర్థం చేసుకోవాలి: బాహ్యంగా యూదుడిగా కనిపించేవాడు కాదు 35 WA 56, 208, 17: "in abscondito."

యూదుడు నిజమైన యూదుడే, మరియు బాహ్యంగా కనిపించే సున్నతి నిజమైన సున్నతి కాదు, కానీ రహస్యంగా యూదుడిగా ఉండేవాడే నిజమైన యూదుడు మరియు హృదయ సున్నతియే నిజమైన సున్నతి, అది ఆత్మ సంబంధమైనది కానీ అక్షర సంబంధమైనది కాదు. తాను ఇంతకుముందు చెప్పినదాన్ని (Rom. 2:25) ఆయన ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు: "నీ సున్నతి సున్నతి లేనిదైపోయింది," అనగా, బాహ్య సున్నతి దేవుని దృష్టిలో సున్నతి కాదు.

ఎవరికి ప్రశంస వస్తుందో అది మనుష్యుల నుండి కాదు, దేవుని నుండి వస్తుంది. (Rom. 2:29.) మత్తయి 23:5లో నీతివాదుల గురించి మన ప్రభువు చెప్పినది కూడా ఇదే:36 "వారు తమ పనులన్నిటినీ మనుష్యులు చూడాలని చేస్తారు."

బాహ్య నీతి మనుష్యులచేత మెచ్చుకోబడి దేవునిచేత గద్దించబడుతుంది; అయితే, అంతర్గత నీతి దేవునిచేత మెచ్చుకోబడి మనుష్యులచేత గద్దించబడి హింసించబడుతుంది. అంతేకాక, రెండవది దేవుని దృష్టిలో అవివేకంగా కనబడినట్లే, ఈ నీతి కూడా మనుష్యులకు అవివేకంగాను, అన్యాయంగాను కనబడుతుంది; నిజానికి, ఇది రెట్టింపు అన్యాయం.

కాబట్టి, దీని నుండి నేర్చుకోవలసిన పాఠం ఇది: ఎవరైతే మనుషుల ప్రశంసలను ఇంకా పొందలేదో, లేదా తన క్రియల నిమిత్తం నింద, గద్దింపు, మరియు హింసను అనుభవించలేదో, వారు ఇంకా పరిపూర్ణ నీతిని పొందలేదు. దీని గురించి, "మంచి పనులు చేయడంలో ఓర్పు ద్వారా" (Rom. 2:7) అనే పదానికి పైన ఇవ్వబడిన వివరణను చూడండి.