ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు: దాని కారణాలు మరియు నివారణ

వారు తమను తాము అన్వయించుకుంటారు. వారు కొండమీది ప్రసంగాన్ని చదివి, అది తాము జీవించాలని కోరుకునే క్రైస్తవ జీవితానికి ఒక చిత్రణ అని గ్రహిస్తారు. వారు సువార్తలలో నమోదు చేయబడిన మన ప్రభువు యొక్క ఇతర బోధనల వైపు దృష్టి సారిస్తారు మరియు దానిని అక్కడ కనుగొంటారు. ఆ తర్వాత వారు పత్రికలను పరిశీలించి, అపొస్తలులచే ఇవ్వబడిన ఆ వివరణాత్మక ఆజ్ఞలను అక్కడ చూసి ఇలా అంటారు: 'అదే క్రైస్తవ జీవితం'.

166 ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు బానిసత్వపు ఆత్మ

మీరు ఆజ్ఞలకు లోబడియుండుడి. (ముట్టవద్దు; రుచి చూడవద్దు; పట్టుకోవద్దు; వాటన్నిటినీ ఉపయోగించడం వలన అవి నశించిపోతాయి); మనుష్యుల ఆజ్ఞలకు, బోధలకు లోబడియుండుడి? అయితే ఇష్టానుసార ఆరాధన, వినయం, మరియు శరీరాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడంలో ఇవి జ్ఞాన స్వరూపాన్ని కలిగి ఉంటాయి; కానీ శరీర తృప్తికి ఏమాత్రం గౌరవాన్ని ఇవ్వవు'. ఇప్పుడు ఇది తొలి సంఘంలో ఏమి జరుగుతుందో మనకు ఒక అవగాహనను ఇస్తుంది. ఒక రకమైన సన్యాసత్వం అత్యంత మోసపూరిత పద్ధతిలో ప్రవేశిస్తోంది. అది ఇప్పుడు ఆ ప్రత్యేక రూపంలో మన మధ్య లేదు, కానీ ఆ ప్రవృత్తి, ఆ శోధన ఇంకా ఉంది. మళ్ళీ, పౌలు తిమోతికి వ్రాస్తూ సరిగ్గా అదే విషయం గురించి అతన్ని హెచ్చరించవలసి వచ్చింది. వినండి

జీవితం'. ఈ విధంగా దానిని కనుగొన్న తరువాత, వారు దానిని తమ దైనందిన జీవితంలో మరియు జీవనంలో స్వీకరించి, ఆచరణలో పెట్టవలసినదిగా భావిస్తారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, పవిత్రత వారికి ఒక గొప్ప కర్తవ్యంగా మారుతుంది, మరియు దానిని నెరవేర్చడానికి వీలుగా వారు తమ జీవితాలను ప్రణాళిక చేసుకోవడం, వ్యవస్థీకరించుకోవడం మరియు కొన్ని క్రమశిక్షణలను ప్రవేశపెట్టడం ప్రారంభిస్తారు. ఈ వైఖరి రోమన్ కాథలిక్ చర్చిలో మరియు దాని బోధనలో, సన్యాసత్వం అనే మొత్తం భావనలో ఒక ప్రామాణిక పద్ధతిలో కనిపిస్తుంది, ఇది సరిగ్గా దీని యొక్క గొప్ప ప్రదర్శన తప్ప మరేమీ కాదు. అక్కడ, క్రైస్తవ సత్యాన్ని ఎదుర్కొన్న స్త్రీపురుషులు ఇలా అంటారు: 'నిస్సందేహంగా, క్రైస్తవ జీవితం ఒక ఉన్నతమైన మరియు ఉదాత్తమైన జీవితం, మరియు ఎవరైనా ఆ జీవితాన్ని విజయవంతంగా జీవించాలంటే అది నిరంతర ప్రక్రియగా మారాలి'. ఇంకా ముందుకు వెళ్లి వారు ఇలా అంటారు: 'మీరు అలా చేస్తూ వ్యాపారంలో గానీ, ఏదైనా వృత్తిలో గానీ, లేదా అసలు ఈ ప్రపంచంలోనే కొనసాగలేరు. మీరు ప్రపంచం నుండి మిమ్మల్ని మీరు వేరు చేసుకోవాలి, మీరు దాని నుండి బయటకు వెళ్ళాలి'. మరియు వారు అలాగే చేస్తారు. పవిత్రత, పవిత్రతను పెంపొందించుకోవడం మరియు ఆధ్యాత్మిక జీవితం అనేవి పూర్తికాలపు వృత్తి అని, దానికి మీరు ప్రత్యేకంగా మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోవాలని, మరియు దానిని జీవించడానికి వీలుగా మీకంటూ ప్రత్యేక నియమాలు మొదలైనవి ఉండాలని చెప్పే ఆలోచన యొక్క తీవ్రమైన రూపం ఇది.

తిమోతికి వ్రాసిన మొదటి పత్రిక, నాలుగవ అధ్యాయంలో అతనికి ఇలా వ్రాయబడింది: 'ఇప్పుడు ఆత్మ స్పష్టంగా మాట్లాడుచున్నదేమనగా, కడపటి కాలములలో కొందరు విశ్వాసమును విడిచిపోవుదురు; వారు మోసపూరితమైన ఆత్మల మాటలకును, దయ్యముల బోధల మాటలకును చెవి యొగ్గి, వేషధారణతో అబద్ధములు పలుకుదురు; వారి మనస్సాక్షి వేడి ఇనుముతో మొద్దుబారిపోయియుండును; వివాహము చేసుకోకుండా నిషేధించుదురు, మరియు దేవుడు స్వీకరించుటకు సృష్టించిన మాంసమును తినకుండా ఆజ్ఞాపించుదురు.'

'విశ్వసించి, సత్యాన్ని ఎరిగిన వారి కృతజ్ఞతలతో'. అది నిస్సందేహంగా, ఇప్పటికీ చాలా సాధారణమైన విషయం. మాంసం తినడం మానేసిన, సంపూర్ణ క్రైస్తవ విశ్వాసి అయిన ఒక మహిళ ఉదంతం నాకు బాగా గుర్తుంది. జంతువును అన్నింటికంటే ముందుగా చంపాలి కాబట్టి, ఒక క్రైస్తవుడు మాంసం తినకూడదని, అది ప్రేమ స్ఫూర్తికి విరుద్ధమని తాను చాలా స్పష్టంగా నిరూపించగలనని ఆమె నమ్మింది. ఇప్పుడు, తనపై తానే ఒక నియమాన్ని విధించుకున్న ఒక మహిళ ఉంది. ఆమె ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? ఆమె చెప్పినట్లుగా,

అపోస్తలుడైన పౌలు ప్రకారం, అది బానిసత్వపు ఆత్మ తప్ప మరేమీ కాదు. అయితే ఇది రోమన్ కాథలిక్కులకు గానీ, లేదా తమను తాము 'కాథలిక్కులు' అని పిలుచుకునే ఇతరులకు గానీ పరిమితం కాదని నేను ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు.

సువార్త క్రైస్తవులలో ఇది చాలా సాధారణం, మరియు చాలా సాధారణంగానే ఉంది. మనం మనపై సులభంగా ఒక కొత్త నియమాన్ని విధించుకోగలం. వాస్తవానికి మనం దానిని నియమం అని పిలవము, మరియు మనం ఒక నియమానికి లోబడి ఉంటున్నామని గ్రహిస్తే మనం అలా చేయము: అయినప్పటికీ అలా చేయడానికి ఒక ప్రవృత్తి ఉంది. వివిధ క్రొత్త నిబంధన పత్రికలలో దీనికి సంబంధించిన తరచు ప్రస్తావనల ద్వారా నేను దానిని నిరూపించగలను. కొలొస్సయులకు వ్రాసినప్పుడు పౌలు యొక్క వాదనను తీసుకోండి, అక్కడ ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావించే ఒక నిర్దిష్ట వాక్యభాగం ఉంది. రెండవ అధ్యాయం చివరలో అతను దీనిని ఈ విధంగా చెప్పడాన్ని వినండి: 'కాబట్టి ఆహారము విషయములో గాని, పానీయము విషయములో గాని, పండుగ విషయములో గాని, అమావాస్య విషయములో గాని, విశ్రాంతి దినముల విషయములో గాని ఎవడును మిమ్మును తీర్పు తీర్చకుండునట్లు చూచుకొనవద్దు. అవి

క్రైస్తవ జీవితాన్ని నిజంగా జీవించాలని ఆమె భావించింది. ఆమె క్రైస్తవ్యాన్ని చాలా తీవ్రంగా తీసుకుంది, ఆమె ఒక సువార్త క్రైస్తవురాలు, విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం గురించి ఆమెకు చాలా స్పష్టత ఉంది, కానీ తెలియకుండానే ఆమె క్రైస్తవ జీవితాన్ని మరియు జీవనాన్ని, తనపై తాను విధించుకున్న ఒక కొత్త చట్టంగా మార్చుకుంటోంది. వివాహమును, మాంసమును తినుటను నిషేధించే మోసపూరిత ఆత్మల గురించి నేను ఇప్పుడే ఉదహరించిన వాక్యభాగం, 'మరలా భయపడుటకు బానిసత్వపు ఆత్మ' అనే ఈ మాటల ద్వారా అపొస్తలుడు ఏమి ఉద్దేశించాడో చూపించడానికి సరిపోతుంది.

క్రైస్తవ ప్రజలపై కొత్త చట్టాలను విధించాలనే ఈ ధోరణి, ప్రస్తుతం దేశంలో కనిపిస్తున్న కొన్ని విషయాల దృష్ట్యా మనం దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం. ఈ ధారావాహికలో తరువాత నేను దీనిని మరింత వివరంగా చర్చించడానికి తిరిగి వస్తానని ఆశిస్తున్నాను, కానీ సూత్రప్రాయంగా ఇదిగో. ఈ 'బానిసత్వపు ఆత్మ' ఎల్లప్పుడూ తనతో పాటు భయస్ఫూర్తిని తీసుకువస్తుంది. గలతీయులకు వ్రాస్తూ పౌలు ఇలా అంటాడు, 'దేవుడు మనకు బానిసత్వపు ఆత్మను ఇవ్వలేదు', కానీ ఇక్కడ ఆయన ఇలా అంటాడు: 'మీరు మరల భయపడుటకు బానిసత్వపు ఆత్మను పొందలేదు'.

రాబోయే వాటికి నీడ; కానీ శరీరం క్రీస్తుది. ఏ మనిషి కూడా

స్వచ్ఛందమైన వినయంతోను, దేవదూతలను ఆరాధించుటతోను, తాను చూడని విషయాలలోకి చొరబడుటతోను, తన శారీరక మనస్సుచేత వ్యర్థముగా ఉప్పొంగిపోవుటతోను, మరియు పట్టుకొనక ఉండుటతోను మీ ప్రతిఫలమును పొందుటకు మీకు మార్గనిర్దేశం చేయును.

శరీరం అంతా కీళ్ళు మరియు పట్టీల ద్వారా

~శిక్ష పరిచర్య చేయబడింది, మరియు కలిసి అల్లబడింది, దానితో పెరుగుతుంది

దేవుని దయవల్ల. కాబట్టి మీరు క్రీస్తుతోపాటు లోకసంబంధమైన మూలసూత్రములనుండి చనిపోయినవారైతే, లోకమందు బ్రతుకుచున్నట్లుగా మీరెందుకు ఉన్నారు?

అయితే, ఇది ఏ విధంగా భయభావాన్ని కలుగజేస్తుంది?

168 ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు

బానిసత్వపు ఆత్మ 169

మొదటిగా, ఇది దేవుని పట్ల తప్పుడు భయాన్ని కలిగించే ధోరణిని కలిగి ఉంటుంది. దేవుని పట్ల సరైన భయం ఒకటి ఉంది, దానిని మనం నిర్లక్ష్యం చేసి విస్మరిస్తే మనకే ప్రమాదం; కానీ దేవుని పట్ల తప్పుడు భయం కూడా ఉంది, అదే పిరికి భయం, 'బాధ కలిగించే భయం'. ఇలాంటి వ్యక్తులు ఈ రకమైన తప్పుడు భయాన్ని పెంచుకునే ధోరణిని కలిగి ఉంటారని నేను సూచిస్తున్నాను. వారు దేవుడిని ఒక కఠినమైన అధికారిగా, తమలోని తప్పులను, లోపాలను కనుగొని, తదనుగుణంగా తమను శిక్షించడానికి నిరంతరం గమనిస్తూ ఉండే వ్యక్తిగా భావిస్తారు. మరికొందరు దేవుడిని కేవలం దూరంగా ఉన్న కఠినమైన శాసనకర్తగా మాత్రమే భావిస్తారు. నేను ఇప్పటికే ప్రస్తావించిన కాథలిక్ ధోరణి విషయంలో ఇది చాలా స్పష్టంగా నిజం, కానీ ఈ ప్రత్యేక సమస్య యొక్క ప్రతి రూపంలోనూ ఇది అంతే నిజం—దేవుడు కేవలం దూరంగా ఉన్న వ్యక్తిగా మరియు గొప్ప శాసనకర్తగా మాత్రమే కనిపించడం.

క్రైస్తవ విశ్వాసంలో ఇంకా పసివయసైన వ్యక్తికి, దాని గురించి కొంత జ్ఞానం లేకపోతే, అతను అసలు క్రైస్తవ విశ్వాసంలో ఉన్నాడా లేదా అని నేను సందేహిస్తాను. స్పష్టంగా, లేఖనాల ప్రకారం, తమలో నివసించే పాపం గురించి తెలియని వారు, కేవలం పసిపిల్లలైనా అయి ఉంటారు లేదా పునరుజ్జీవనం పొందనివారైనా అయి ఉంటారు. కానీ, భయస్ఫూర్తిని కలిగి ఉండటానికి, 'సుఖాలను తృణీకరిస్తూ, కష్టతరమైన దినాలను గడిపే' స్థితిలో ఉండటానికి ఇది చాలా భిన్నమైనది. అయితే, ఈ రోజుల్లో ఇది అంత సాధారణం కాదు. అయ్యో, ఆధునిక క్రైస్తవులు మరీ ఆరోగ్యంగా ఉన్నారని చెప్పాలని నాకు అనిపిస్తుంది. మన ప్రత్యేక సమస్య ఏమిటంటే, మనం మరీ ఆరోగ్యంగా, తేలిక మనసుతో ఉన్నాము. మీరు గత శతాబ్దానికి, దానికి ముందు శతాబ్దానికి, ఆ ముందు శతాబ్దానికి తిరిగి వెళితే, మీకు ఈ మరో ధోరణి కనిపిస్తుంది; అదేమిటంటే, ఎల్లప్పుడూ దుఃఖిస్తూ, అస్సలు సంతోషించకుండా ఉండే ధోరణి. నిజానికి, వారిలో కొందరు, మీరు సంతోషిస్తే మీలో ఏదో లోపం ఉందని చెప్పేంత వరకు వెళ్లారు. అంతర్లీనంగా ఉన్న పాపం యొక్క శక్తిని గూర్చిన తీవ్రమైన అవగాహన కారణంగా, భయస్ఫూర్తికి లోనవ్వడం అనేది మళ్ళీ ఒక అపరాధమే.

కానీ అది కేవలం దైవభయం మాత్రమే కాదు, ఆ కార్యపు గొప్పతనం పట్ల ఉన్న భయం కూడా. ఆ కార్యాన్ని తమకు తాముగా నిర్దేశించుకున్నాక, వారు ఇప్పుడు దానికి భయపడటం మొదలుపెడతారు. అందుకే ఒకరు అలా చేస్తేనే దానిని పూర్తి చేయగలమని వారు భావిస్తారు.

ప్రపంచం నుండి తమను తాము వేరుచేసుకోవడం, మరియు ఒక వ్యక్తి వ్యాపారంలో గానీ, మరే ఇతర వృత్తిలో గానీ నిమగ్నమై ఉంటూ క్రైస్తవ జీవితాన్ని గడపడం అసాధ్యం అనే భావన వారిలో ఉంటుంది. అందువల్ల అది ఒక రకమైన భయంగా, వణుకుగా మారుతుంది; వారు దానికి భయపడతారు. క్రైస్తవ జీవితం పట్ల వారి వైఖరి ఇదే. ఆ పని యొక్క తీవ్రమైన స్వభావం వారిని ఒకరకమైన భయంతో నింపడం వల్ల, వారికి దానిలో ఆనందం ఉండదు. తమ గురించి, మరియు ఈ జీవితాన్ని నిజంగా జీవించాల్సిన విధంగా ఎప్పుడైనా జీవించగలమా అనే దాని గురించి వారు సందిగ్ధంలో ఉంటారు.

మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఈ రకమైన క్రైస్తవులలో బానిసత్వపు ఆత్మ నుండి పుట్టే భయస్ఫూర్తి అనేది అంతిమంగా తమ పట్ల తమకు ఉండే భయం మరియు వైఫల్యం పట్ల ఉండే భయం. వారు ఇలా అంటారు: 'అవును, నేను ఈ క్రైస్తవ జీవితంలోకి వచ్చాను, కానీ ప్రశ్న ఏమిటంటే, నేను దీనిని జీవించగలనా? ఇది ఎంతో అద్భుతమైనది, ఎంతో ఆశ్చర్యకరమైనది మరియు ఎంతో ఉన్నతమైనది. నేను అలాంటి జీవితాన్ని ఎలా జీవించాలి, నేను అలాంటి ఉన్నత శిఖరాలకు ఎలా ఎదగగలను?' మరియు తమ సొంత బలహీనత, చేయవలసిన పని యొక్క గొప్పతనం మరియు సాతాను యొక్క శక్తి గురించిన ఈ స్పృహతో, వారు ఈ బానిసత్వపు ఆత్మలోకి ప్రవేశించి, అణచివేయబడి, కలత చెంది, ఆందోళన చెంది, భయాలతో నిండిపోతారు.

అప్పుడు, ఈ భయ స్వభావం వ్యక్తమయ్యే మరో విధానం ఏమిటంటే, వారు అపవాది శక్తికి తప్పుడు రీతిలో భయపడతారు. ఇప్పుడు నేను ఈ వాక్యాలన్నింటినీ స్పష్టం చేయాలి. అపవాది పట్ల సరైన భయం ఒకటి ఉంది. యూదా పత్రికలో దాని ప్రస్తావన మీకు కనిపిస్తుంది, పేతురు రెండవ పత్రికలో కూడా అది మీకు కనిపిస్తుంది. కొందరు అవివేకులు, ఆధ్యాత్మికంగా అజ్ఞానులు ఉంటారు, వారు అపవాది గురించి, అతని శక్తి గురించి ఏమాత్రం తెలియని కారణంగా అతనిని అపహాస్యం చేస్తారు. కానీ, మరోవైపు, మనం అపవాది పట్ల పిరికి భయానికి లోనుకాకూడదు. ఈ వ్యక్తులు అలా ఉంటారు, ఎందుకంటే వారికి అతని శక్తి గురించి తెలుసు. వారు ఆధ్యాత్మికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు—ఇది కొందరు ఉత్తమ వ్యక్తులకు కూడా ఒక ప్రత్యేకమైన శోధన—మరియు వారు ఈ మహాశక్తిని, అంటే అపవాది శక్తిని తమకు వ్యతిరేకంగా ప్రయోగించడాన్ని చూసి భయపడతారు. అప్పుడు వారు తమలో ఉన్న పాపానికి కూడా అంతే భయపడతారు.

అటువంటి స్థితిలో ఉన్న ప్రజల వైపే అపొస్తలుడు తిరిగి ఇలా అంటున్నాడు: 'భయమునుబట్టి దాస్యపు ఆత్మను మీరు మరల పొందలేదు'. దాని భావం ఏమిటంటే, 'మీరు ఈ దాస్యపు మరియు భయపు ఆత్మలో ఉండి, దాని నుండి బయటకు తీసుకురాబడ్డారు - ఇక దానిలోకి ఎందుకు తిరిగి వెళ్ళాలి?' ఈ స్థితికి విరుగుడు ఏమిటి? ఈ అద్భుతమైన ప్రకటనలో అపొస్తలుడు దాని రూపురేఖలను ఇస్తున్నాడు. దానికి సమాధానం ఏమిటి? అదేమిటంటే, పరిశుద్ధాత్మ సిద్ధాంతం గురించిన మరియు క్రైస్తవునిలో పరిశుద్ధాత్మ నివసించుట గురించిన సత్యాన్ని మనం గ్రహించాలి.

అదే సందేశం, మరియు అపొస్తలుని ప్రకారం, అది రెండు విధాలుగా నెరవేరుతుంది. మొదటిది ఏమిటంటే, నన్ను నేను త్యజించి, సిలువను ఎత్తుకొని, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును అనుసరించే ఈ శక్తివంతమైన, మహిమాన్వితమైన కార్యాన్ని నేను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, నేను నడవాలని గ్రహిస్తాను.

స్వార్థపరులు. వారు తమను తాము నిందించుకోవడంలోనూ, తమ హృదయాలలోని నల్లదనం, అంధకారం గురించి మాట్లాడుకోవడంలోనూ తమ సమయాన్ని గడుపుతారు. మరలా మనం సమతుల్యతను పాటించాలి. తన పాప స్వభావాన్ని, తన హృదయంలోని నల్లదనాన్ని ఎరుగని క్రైస్తవుడు...

ఆయన ఈ లోకంలో నడిచినట్లుగా నేను నడుస్తున్నాను. నేను మళ్ళీ జన్మించానని మరియు ఆయన స్వరూపానికి అనుగుణంగా దేవునిచే రూపొందించబడ్డానని నేను గ్రహిస్తున్నాను.

బానిసత్వపు ఆత్మ 171

170 ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు

ఇనుముతో చేయబడిన దాని పిడి చెక్కతో చేయబడి బలహీనంగా ఉండటంతో, దానిలో లోపం ఏర్పడింది. ఇదే అక్కడి పరిస్థితి. మరి ఈ క్రైస్తవ జీవితంలో, మన స్వశక్తితోనే పాటించవలసిన ఒక కొత్త నియమాన్ని మనమే మనపై విధించుకుంటే, మనం విఫలమవడం ఖాయం కాదా? కానీ మనం అలా చేయకూడదు, ఎందుకంటే ఇప్పుడు ఆత్మ మనలో నివసిస్తోంది. 'మీరు శరీరంలో కాక ఆత్మలో ఉన్నారు.'

ప్రియ కుమారుడా, 'అలా జీవించడానికి నేనెవరు? నేను అలా చేయగలనని ఎలా ఆశించగలను?' అని నేను ప్రశ్నించుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఇక్కడ సమాధానం ఉంది, అదే పరిశుద్ధాత్మ సిద్ధాంతం, పరిశుద్ధాత్మ మనలో నివసిస్తాడనే సత్యం. అది ఏమి బోధిస్తుంది? అన్నిటికంటే ముందుగా, నాలో ఉన్న పరిశుద్ధాత్మ శక్తిని అది నాకు గుర్తు చేస్తుంది. శరీరానుసారంగా జీవించడం ఎలా మానుకోవాలి అనే ప్రశ్నకు సమాధానమిస్తూ అపొస్తలుడు 13వ వచనంలో ఆ విషయాన్ని ఇప్పటికే చెప్పాడు - 'మీరు శరీరానుసారంగా జీవిస్తే చనిపోతారు: కానీ మీరు ఆత్మ ద్వారా శరీర క్రియలను చంపితే, మీరు జీవిస్తారు'. ఇక్కడ ఆయన మళ్ళీ అదే బోధనకు వస్తున్నాడు. 'ఎందుకంటే దేవుడు మనకు భయస్వభావాన్ని ఇవ్వలేదు'. 'మీరు ఒంటరిగా జీవించడం లేదని మీరు గ్రహించాలి' అని ఆయన ఈ రోమీయులతో పరోక్షంగా చెబుతున్నాడు - 'గొప్ప క్రైస్తవ జీవితాన్ని మీరొక్కరే, మీ అంతట మీరే జీవించాలన్నట్లుగా మీరు ఈ మీ కర్తవ్యం గురించి ఆలోచిస్తున్నారు'. మీరు క్షమించబడ్డారని మీరు గ్రహిస్తారు, మరియు మీ పాపాలు తుడిచివేయబడి, కడిగివేయబడినందుకు మీరు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పగలరు, కానీ అంతటితో అంతా అయిపోయిందని, క్రైస్తవ జీవితాన్ని మీ అంతట మీరే జీవించాలని మీరు భావిస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది. 'మీరు అలా ఆలోచిస్తే,' అని పౌలు అంటున్నాడు, 'మీరు భయము మరియు బానిసత్వపు ఆత్మలో ఉండటంలో ఆశ్చర్యం లేదు, ఎందుకంటే ఈ వ్యవహారమంతా పూర్తిగా నిస్పృహతో కూడుకున్నది.'

5వ వచనం నుండి 14వ వచనం వరకు అది ఎలా వివరించబడిందో గమనించండి. ప్రాకృతిక మానవునికి మరియు క్రైస్తవునికి మధ్య ఉన్న ముఖ్యమైన తేడా ఏమిటంటే, క్రైస్తవునిలో క్రీస్తు ఆత్మ ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తికి ఎలాంటి అనుభవాలు కలిగినా, అతనిలో క్రీస్తు ఆత్మ లేకపోతే అతడు క్రైస్తవుడు కాదు—'అయితే దేవుని ఆత్మ మీలో నివసించిన యెడల మీరు శరీర సంబంధులు కాక ఆత్మ సంబంధులై యున్నారు. క్రీస్తు ఆత్మ లేనివాడు ఆయనకు చెందినవాడు కాడు'.

ఇక్కడ అతను మళ్ళీ అదే వాదనకు వస్తాడు. అతను ఇలా అంటాడు: 'మీరు ఆ బానిసత్వపు ఆత్మలో ఉండనవసరం లేదు'. ఎందుకని? ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ మీలో ఉన్నాడు మరియు ఆయన మీకు శక్తినిచ్చి మిమ్మల్ని బలపరుస్తాడు. పౌలు ఎల్లప్పుడూ ఆ సందేశాన్ని పునరావృతం చేస్తూ ఉంటాడు. ఫిలిప్పీయులకు 2వ అధ్యాయం 13వ వచనంలో అతను చెప్పేది మళ్ళీ వినండి: 'మీ ఇద్దరిలోనూ కార్యము చేయువాడు దేవుడే'

ఆయన ఇష్టానుసారముగా సంకల్పించి, దానిని నెరవేర్చుట. మీ స్వంత రక్షణను సాధించుకోండి. ఎలా? భయముతోను, వణుకుతోను. నేడు మనము చాలా

దీని అర్థం ఏమిటంటే, పాత చట్టం కంటే అనంతంగా కష్టతరమైన కొత్త చట్టం మీకు వచ్చింది. కానీ అది వాస్తవం కాదు, ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ మీలో నివసిస్తున్నాడు.

చాలా ఆరోగ్యకరమైనది. 'భయముతోను వణుకుతోను మీ సొంత రక్షణను సాధించుకొనుడి.' ప్రజలు మారుమనస్సు పొందే సమయంలో భయపడరు, ఆ తర్వాత కూడా భయపడరు; వారికి వణుకు యొక్క అర్థం తెలియదు - 'భయముతోను వణుకుతోను మీ సొంత రక్షణను సాధించుకొనుడి, ఎందుకంటే తన చిత్తానుసారముగా సంకల్పించుటకును, దానిని నెరవేర్చుటకును దేవుడే మీలో కార్యము జరిగించుచున్నాడు'. అది మళ్ళీ ఆత్మయే. బానిసత్వపు ఆత్మను మరియు ఆ అసత్యమైన భయపు ఆత్మను వదిలించుకోవడానికి ఇదే మార్గం. దేవుని ఆత్మ మనలో ఉందని మనం గ్రహించాలి. మనం ఆయన వైపు చూడాలి, ఆయన సహాయం కోరాలి, ఆయనపై ఆధారపడాలి. దాని అర్థం మనం నిష్క్రియులుగా ఉండాలని కాదు. దాని అర్థం, మనం పోరాడుతున్నప్పుడు ఆయన మనకు శక్తినిస్తున్నాడని మనం నమ్మాలి. ఆయన మనల్ని ప్రేరేపించి ఉండకపోతే, మనం శ్రమపడటానికి కూడా ఇబ్బందిపడి ఉండేవాళ్ళం కాదు. ఆయన మనలో కార్యము చేస్తాడు మరియు మనం దానిని నెరవేర్చుకుంటాము, మరియు మనం దీనిని గ్రహించినప్పుడు, ఆ పని అసాధ్యం కాదు. గలతీయులకు రాసిన పత్రిక నాలుగవ అధ్యాయంలోని సమాంతర వచనంలో పౌలు ఇలా అంటాడు: 'దేవుడు తన కుమారుని ఆత్మను మన హృదయములలోనికి పంపెను' - తన సొంత కుమారుని ఆత్మను. క్రైస్తవులమైన మనలో, దేవుని కుమారుడు ఈ భూమిపై ఉన్నప్పుడు ఆయనలో ఉన్న అదే పరిశుద్ధాత్మ ఉందని మనం గ్రహిస్తున్నామా? తండ్రి ఆత్మను ఇస్తాడు మరియు కుమారునిలో ఉన్న అదే ఆత్మ మనకు ఇవ్వబడింది. ఆయనకు శక్తినిచ్చిన ఆత్మే మనకు కూడా శక్తినిస్తుంది. అదే ఆయన వాదన.

నిజానికి ఆయన ఈ ఎనిమిదవ అధ్యాయం అంతటా ఆ విషయాన్నే ప్రస్తావిస్తూ వచ్చారు. ఉదాహరణకు, మూడవ వచనంలో ఆయన చెప్పినదాన్ని తీసుకోండి: 'ధర్మశాస్త్రము శరీరమునుబట్టి బలహీనమైనందున అది చేయలేని దానిని, దేవుడు పాపశరీర పోలికతో తన సొంత కుమారుణ్ణి పంపి, పాపము నిమిత్తము శరీరములో పాపమును ఖండించెను'. 'ధర్మశాస్త్రము శరీరమునుబట్టి బలహీనమైనందున అది చేయలేనిది' అనడంలో ఆయన ఉద్దేశం ఏమిటి? ఆయన ఉద్దేశం ఏమిటంటే, ధర్మశాస్త్రం ఎవరినీ రక్షించలేకపోయింది, క్రైస్తవ జీవితాన్ని గడపడానికి ఎవరినీ శక్తిమంతులను చేయలేకపోయింది, ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం బలహీనమైనది, నా శరీర బలహీనత కారణంగా. 'ధర్మశాస్త్రము శరీరమునుబట్టి బలహీనమైనందున అది చేయలేనిది.' ధర్మశాస్త్రంలో శరీరం లేదు, మీరు స్పష్టంగా ధర్మశాస్త్రం యొక్క శరీర బలహీనత గురించి మాట్లాడలేరు. దాని అర్థం ఏమిటంటే, ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడింది, కానీ మనిషి తనంతట తానుగా దానిని పాటించమని అడగబడ్డాడు. శరీర బలహీనత మనిషిలో ఉంది, ధర్మశాస్త్రంలో కాదు. ధర్మశాస్త్రం బలహీనమైనది కాదు, దానిని నెరవేర్చవలసిన మనిషే బలహీనుడు. నేను ఒక వృద్ధుడిని విన్నాను

పీచర్ ఆ విషయాన్ని చాలా చక్కగా చెప్పారు. ఒక వ్యక్తి పారతో తోటను తవ్వుతుండగా, అతను తవ్వుతున్న కొద్దీ పార పిడి పదేపదే విరిగిపోతోందని ఆయన మాకు వివరించారు. పారలో ఎలాంటి లోపం లేదని, అది బాగానే ఉందని, కానీ దాని పిడి చాలా బలహీనంగా ఉందని ఆయన పేర్కొన్నారు. అసలు పార మాత్రం బలంగానే ఉంది.

బానిసత్వపు ఆత్మ 173

172 ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు

నేను రెండవ సూత్రానికి త్వరగా వస్తాను - మనలో పరిశుద్ధాత్మ ఉండటం దేవునితో మనకున్న సంబంధాన్ని గుర్తు చేస్తుంది. ఇది ఒక అద్భుతమైన విషయం. 'మీరు మరల భయపడుటకు దాస్యపు ఆత్మను పొందలేదు గాని, ‘అబ్బా, తండ్రీ’ అని కేకవేయుటకు దత్తత స్వీకరణ ఆత్మను పొందియున్నారు.' మనలో పరిశుద్ధాత్మ ఉండటం మన కుమారుల హోదాను, అవును, మన వయోజన కుమారుల హోదాను గుర్తు చేస్తుంది. మనం శిశువులం కాదు, ఆ పదానికి అర్థం ఏమిటంటే మనం ఎదిగిన కుమారులం మరియు మనకు

పిల్లలుగాను, వారసులుగాను. యోహాను సువార్త 17వ అధ్యాయము, 23వ వచనంలో చెప్పిన అద్భుతమైన విషయాన్ని మీరు ఎప్పుడైనా గమనించారా? మన ప్రభువు తండ్రికి ప్రార్థన చేస్తున్నప్పుడు వినండి—'నేను వారిలోను, నీవు నాలోను ఉండుదువు; వారు ఏకత్వములో పరిపూర్ణులగునట్లు; మరియు నీవు నన్ను పంపితివనియు, నన్ను ప్రేమించినట్లు వారిని ప్రేమించితివనియు లోకము తెలిసికొనునట్లు'. అక్కడ మన ప్రభువు, తండ్రియైన దేవుడు తన ఏకైక కుమారుడైన తనను ప్రేమించినట్లే మనలను ప్రేమిస్తున్నాడని చెబుతున్నారు. కాబట్టి, మనం ఇప్పుడు దేవుని కుమారులమని, దేవుని పిల్లలమని గ్రహించడం ప్రారంభిస్తాము. మనకు ఈ కొత్త గౌరవం, ఈ కొత్త హోదా, ఈ కొత్త స్థాయి, మనం ఉన్న ఈ మహిమాన్వితమైన స్థానం ఉన్నాయి. మళ్ళీ ఆ ప్రధాన యాజకుని ప్రార్థన వద్దకు వెళ్లి, ఆయన తన తండ్రిని ఎలా మహిమపరిచాడో, సరిగ్గా అలాగే మనం ఈ లోకంలో ఆయనను మహిమపరచాలని మన ప్రభువు ఎలా చెబుతున్నారో గమనించండి. మీరు దానిని గ్రహించారా? అదే క్రైస్తవ జీవితం, క్రైస్తవ జీవితాన్ని జీవించడానికి అదే కారణం; నేను దేవునికి చెందినవాడినని మరియు నేను ఆయనను మహిమపరచాలని గ్రహించడమే. నేను దానిని ఆ విధంగానే చూడాలి. ఎంత అద్భుతమైన స్థితి. మరియు ఆత్మ నాలో ఉండి, దానిని చేయడానికి నాకు శక్తినిస్తుంది. ఆయన నా దృక్పథాన్ని మారుస్తాడు, మరియు నేను భయానికి బానిసనయ్యే స్వభావాన్ని మళ్ళీ కోల్పోతాను.

మేము సంపూర్ణ వయస్సుకు చేరుకున్నాము. మేము సంపూర్ణ అర్థంలో కుమారులము మరియు మా ఇంద్రియాలన్నీ మాకు ఉన్నాయి. ఈ స్పష్టమైన గ్రహింపు భయం అనే బంధన భావనను తిరిగి తొలగిస్తుంది. ఇది 'గౌరవాన్ని మరియు దైవభీతిని' తొలగించదు, కానీ బంధన భావన తెచ్చే భయాన్ని తొలగిస్తుంది.

అది అలా ఎలా చేస్తుంది? అంటే, క్రైస్తవ జీవితాన్ని జీవించడంలో మన లక్ష్యం కేవలం ఒక నిర్దిష్ట ప్రమాణాన్ని సాధించడం కాదు, కానీ ఆయన మన తండ్రి కాబట్టి దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడమే అని చూడటానికి అది మనకు వీలు కల్పిస్తుంది—'అబ్బా, తండ్రీ అని మనం కేక వేసే దత్తత స్ఫూర్తి'. బానిసకు 'అబ్బా' అని చెప్పడానికి అనుమతి లేదు మరియు ఆ బానిస స్వభావం దేవుణ్ణి తండ్రిగా పరిగణించదు. ఆయన తండ్రి అని అది గ్రహించలేదు, అది ఇప్పటికీ ఆయనను శిక్షించే న్యాయాధిపతిగా పరిగణిస్తుంది. కానీ అది తప్పు. క్రైస్తవ ప్రజలుగా, దేవుడు మన తండ్రి అనే వాస్తవాన్ని విశ్వాసంతో మన సొంతం చేసుకోవడం మనం నేర్చుకోవాలి. 'మా తండ్రీ' అని ప్రార్థించమని క్రీస్తు మనకు బోధించాడు. ఈ నిత్యమైన, శాశ్వతమైన దేవుడు మన తండ్రి అయ్యాడు మరియు మనం ఆ విషయాన్ని గ్రహించిన క్షణంలో, ప్రతిదీ మారడానికి మొగ్గు చూపుతుంది. ఆయన మన తండ్రి మరియు ఆయన ఎల్లప్పుడూ మన పట్ల శ్రద్ధ వహిస్తాడు, ఆయన మనలను శాశ్వతమైన ప్రేమతో ప్రేమిస్తాడు, ఆయన మనలను ఎంతగానో ప్రేమించాడు కాబట్టి మన పాపాల కోసం చనిపోవడానికి తన ఏకైక కుమారుణ్ణి ఈ లోకంలోకి మరియు సిలువ వద్దకు పంపాడు. దేవునితో మనకున్న సంబంధం అదే మరియు మనం దానిని గ్రహించిన క్షణంలో, అది ప్రతిదాన్నీ రూపాంతరం చెందిస్తుంది. ఇకపై నా కోరిక ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడం కాదు, నా తండ్రిని సంతోషపెట్టడమే. స్వభావరీత్యా దాని గురించి మనకు కొంత తెలుసు. పుత్ర ప్రేమ, పుత్ర భక్తి, పుత్ర భయం అనేవి ఆ పాత దాస్యపు భయానికి చాలా భిన్నమైనవి. అది మన తండ్రిని సంతోషపెట్టాలనే కోరికపై ఆధారపడి ఉంటుంది, మరియు మనం ఆ విషయాన్ని గ్రహించిన క్షణంలోనే బానిసత్వపు స్వభావాన్ని కోల్పోతాము. మన క్రైస్తవ జీవితం ఇకపై నియమ నిబంధనలకు సంబంధించిన విషయం కాదు, కానీ ఆయన మన కోసం చేసిన వాటన్నిటికీ మన కృతజ్ఞతను చూపించాలనే మన కోరికకు సంబంధించినది. అయితే, విషయం ఇంతటితో ముగిసిపోదు. 'మనము దేవుని పిల్లలమని ఆత్మయే మన ఆత్మతో సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది. మనము పిల్లలమైతే వారసులము; దేవుని వారసులము, క్రీస్తుతోపాటు సహవారసులము.' మీకు ఆ వాదన, ఆ అనివార్యమైన తర్కం అర్థమైంది కదా. మనం దేవుని పిల్లలమైతే, మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుకు సంబంధించినవారమై ఉండాలి. ఆయన 'అనేక సహోదరులలో ప్రథముడు' మరియు మనం దేవునికి సంబంధించినవారము.

మరలా నేను ఈ విధంగా గ్రహిస్తున్నాను, పరిశుద్ధాత్మ నాలో నివసిస్తున్నాడని నేను గ్రహిస్తున్నాను. కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రికలోని ఆరవ అధ్యాయంలో పౌలు చెప్పిన విషయం ఇదే: 'మీ శరీరం పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయమని మీకు తెలియదా?' శరీర పాపాలను జయించడానికి ఇదే మార్గం. నిరంతరం నేను ప్రజలను ఈ ప్రశ్న అడగవలసి వస్తుంది—వారు ఏదో ఒక సమస్య లేదా కష్టం గురించి నా వద్దకు వచ్చి, 'నేను దీని గురించి ప్రార్థిస్తున్నాను' అని చెప్తారు, అప్పుడు నేను ఇలా అంటాను: 'నా స్నేహితుడా, నీ శరీరం పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయమని నీకు తెలుసా?'

'పరిశుద్ధాత్మ?' అదే సమాధానం. అపార్థం చేసుకుంటారేమోనన్న భయం ఉన్నా నేను మళ్ళీ చెప్తున్నాను, కానీ అలాంటి స్నేహితులు ఒక విధంగా తక్కువ ప్రార్థన చేయాలి.

మరియు ఎక్కువగా ఆలోచించాలి. తమ శరీరాలు 'మనలో నివసించే పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయాలు' అని వారు తమకు తాము గుర్తు చేసుకోవాలి. ప్రార్థన ఎల్లప్పుడూ అవసరమే, కానీ ఆలోచన కూడా అంతే అవసరం, ఎందుకంటే ప్రార్థన కేవలం ఒక పలాయన మార్గంగా, కొన్నిసార్లు నిరాశ మరియు ఓటమిని అంగీకరించిన వారి చీకటి కేకగా మాత్రమే మిగిలిపోవచ్చు. ప్రార్థన వివేకంతో కూడి ఉండాలి, మరియు తమ శరీరాలు పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయాలని గ్రహించిన వారికి మాత్రమే జవాబు ఇవ్వబడుతుంది మరియు శక్తి లభిస్తుంది.

ఆ తర్వాత, చివరగా, మనలో ఉన్న పరిశుద్ధాత్మ మన గమ్యాన్ని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. 'పిల్లలమైతే వారసులము; దేవుని వారసులము, క్రీస్తుతోపాటు ఏకవారసులము.' క్రైస్తవ జీవితాన్ని చూడవలసిన విధానం ఇదే.

పౌలు ఈ వాదనను నిరంతరం ఉపయోగిస్తాడు మరియు తరచుగా రోమా 8వ అధ్యాయంలోని చివరి రెండు వచనాలలో తాను ఎంతో ఘనంగా చెప్పిన మాటలతో ముగిస్తాడు. క్రైస్తవుడు తన గమ్యం గురించి సంపూర్ణంగా నిశ్చయత కలిగి ఉంటాడు, అతడు ఒప్పించబడ్డాడు

174 ఆధ్యాత్మిక కుంగుబాటు

బానిసత్వపు ఆత్మ 175

'మరణమైనా, జీవమైనా, దేవదూతలైనా, ప్రధానులైనా, అధికారాలైనా, ప్రస్తుత విషయాలైనా, రాబోయే విషయాలైనా, ఉన్నతమైనా, మరణమైనా, లేదా మరే ఇతర సృష్టి అయినా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తులో ఉన్న దేవుని ప్రేమ నుండి మనలను వేరు చేయలేవు' అనే విషయంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు. ఇది ఒక ప్రమాణానికి కట్టుబడి ఉండే విషయం కాదు, ఏదో ఒకటి చేయడానికి వ్యర్థంగా ప్రయత్నించే విషయం కాదు; ఇది మీరు వెళ్ళబోయే ప్రదేశానికి సిద్ధపడాల్సిన విషయం. మార్గం

బానిసత్వపు మరియు భయపు స్ఫూర్తిలో ఉండటం ఎంత తప్పు. 'పరలోకపు బిడ్డా, నీవు విచారించాలా?' ఎన్నటికీ కాదు! 'నీలో ఏ పరిశుద్ధాత్ముడు నివసిస్తున్నాడో, నీ చిరునవ్వు ఎలాంటి తండ్రిదో, నిన్ను గెలుచుకోవడానికి ఏ రక్షకుడు మరణించాడో ఆలోచించు, పరలోకపు బిడ్డా, నీవు విచారించాలా?' ఆ కీర్తనలోని ఆ పద్యం ఈ మూడు పద్యాలకు మంచి వివరణ. దానిని గ్రహించు, దానిని నీ సొంతం చేసుకో, దానిని ఆచరించు. నీకు ఎలా అనిపిస్తుందో దాని గురించి చింతించకు. నీ గురించిన సత్యం మహిమాన్వితమైనది. నీవు క్రీస్తులో ఉంటే, 'పాపం, భయం మరియు చింతలను అధిగమించి' దానిని అందుకో. నీ సంపూర్ణ రక్షణను పొంది, విజయం సాధించి, జయించు.

బానిసత్వం మరియు భయం అనే ఆత్మను వదిలించుకోవడమంటే, మీరు దేవుని బిడ్డ అయితే, మీరు పరలోకానికి మరియు మహిమకు నియమించబడ్డారని, మరియు మీ లోపల మరియు బయట మీరు చూసే విషయాలన్నీ ఆ ప్రణాళిక నెరవేరడాన్ని ఆపలేవని తెలుసుకోవడమే. కాబట్టి క్రైస్తవ జీవితం అంటే దానికోసం సిద్ధపడటమే. 'లోకాన్ని జయించే విజయం ఇదే, అదే మన విశ్వాసం.' దేనిపై విశ్వాసం? నా అంతిమ గమ్యంపై విశ్వాసం. లేదా యోహాను తన మొదటి పత్రిక, మూడవ అధ్యాయం, రెండవ వచనంలో చెప్పినట్లుగా తీసుకోండి: 'ప్రియులారా, ఇప్పుడు మనము దేవుని కుమారులమై యున్నాము; మనము ఏమైయుందుమో ఇంకను ప్రత్యక్షము కాలేదు. అయినను ఆయన ప్రత్యక్షమైనప్పుడు మనము ఆయనను ఉన్నవి ఉన్నట్లుగానే చూచెదము గనుక ఆయనను పోలియుందుమని మనకు తెలియును'. అది దేనికి దారితీస్తుంది? అది మనం తర్వాతి వచనంలో చదివే దానికి దారితీస్తుంది: 'ఎవనికైతే ఈ నిరీక్షణ తనయందు ఉండునో, వాడు ఆయన పవిత్రుడై యున్నట్లు తానూ పవిత్రపరచుకొనును'. మనం దేవుని వారసులమని, క్రీస్తుతోపాటు సహ వారసులమని, మన గమ్యం నిశ్చయమైనది మరియు సురక్షితమైనదని గ్రహించడం కంటే పవిత్రతను పెంపొందించడానికి మరేదీ అంతగా దోహదపడదు.

దాన్ని ఏదీ నిరోధించలేదు. ఆ విషయాన్ని గ్రహించి, ఆయన పవిత్రంగా ఉన్నట్లే మనం కూడా మనల్ని పవిత్రం చేసుకుంటాము, మరియు వృధా చేయడానికి సమయం లేదని మనకు అనిపిస్తుంది. అదే

ఈ మూడు వచనాలలో అపొస్తలుని వాదన అంతా ఆచరణాత్మకమైనది. క్రైస్తవ జీవితాన్ని జీవించవలసిన మార్గం ఇదే! దానిని ఒక నియమంగా మార్చుకోవద్దు, కానీ మీరు పరిశుద్ధాత్మను పొందుకున్నారని గ్రహించండి. అప్పుడు ఈ విషయాన్ని ఆచరించండి. మీ తండ్రి మిమ్మల్ని కాపాడుతున్నారు. ఆయన మిమ్మల్ని సంరక్షిస్తున్నారు—అవును, నేను లేఖనాధారిత భాషను ఉపయోగిస్తాను—మీరు ఆయనకు చెందినవారు కాబట్టి ఆయన మీ విషయంలో అసూయపడుతున్నారు. మీరు క్రీస్తుకు చెందినవారు, మీరు ఆయన సహోదరులు. పరిశుద్ధాత్మ మీ శరీరంలోనే నివసిస్తున్నారు మరియు మీరు మహిమ కొరకు నియమించబడ్డారు. అయితే, దానికేమిటి? అటువంటి గమ్యాన్ని మీరు ధ్యానిస్తున్నప్పుడు ఇలా చెప్పండి:

నా ఆత్మను నీ సంపూర్ణ రక్షణ పొందుము.

పాపాన్ని, భయాన్ని, చింతను అధిగమించి, ప్రతి దశలోనూ ఆనందాన్ని పొందు,

ఇంకా చేయవలసింది లేదా భరించవలసింది ఏదో ఉంది. నీలో ఏ ఆత్మ నివసిస్తుందో ఆలోచించు, నీ చిరునవ్వు ఎలాంటి తండ్రిదో, నిన్ను గెలుచుకోవడానికి ఏ రక్షకుడు మరణించాడో ఆలోచించు, ఓ స్వర్గపు బిడ్డా, నీవు విచారించాలా?

XIII

తప్పుడు బోధన I

క్రైస్తవ జీవితంలో ఆత్మీయ కుంగుబాటుకు లేదా దుఃఖానికి గల మరొక కారణాన్ని మనం కలిసి పరిశీలించేందుకు, గలతీయలోని సంఘాల సభ్యులను అపొస్తలుడు అడిగిన ప్రశ్నకు మీ దృష్టిని ఆకర్షిస్తున్నాను. గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొత్తం నిజానికి ఈ ఒక్క ప్రశ్న గురించే చర్చిస్తుంది. ఈ గలతీయులు సువార్త బోధను విన్నారు

అయితే మీరు చెప్పిన ఆ ధన్యత ఎక్కడ ఉంది? నేను మీకు సాక్ష్యమిస్తున్నాను, ఒకవేళ సాధ్యమై ఉంటే, మీరు

అపొస్తలుడైన పౌలు. వారు సాధారణ అన్యజనులైన ఆదివాసులుగా ఉండేవారు. వారు దేవునికి దూరంగా ఉండేవారు; వారికి ఆయన గురించి గానీ, ఆయన కుమారుని గురించి గానీ, లేదా గొప్ప క్రైస్తవ రక్షణ గురించి గానీ ఏమాత్రం జ్ఞానం లేదు. అయినప్పటికీ, అపొస్తలుడైన పౌలు వారి వద్దకు వచ్చి వారికి బోధించగా, వారు ఆ సువార్త సందేశాన్ని గొప్ప ఆనందంతో స్వీకరించారు. వారు తనను మొదటిసారి కలుసుకున్నప్పుడు, మరియు తాను వారికి మొదటిసారి బోధించినప్పుడు వారు పొందిన ఆనందాన్ని ఆయన వివరంగా వర్ణిస్తాడు. అపొస్తలుడు వారి మధ్య ఉన్నప్పుడు శారీరకంగా ఆరోగ్యంగా లేడని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఆయన ఏదో ఒక రకమైన కంటి సమస్యతో బాధపడుతున్నాడనడంలో దాదాపు ఎటువంటి సందేహం లేదు, ఎందుకంటే ఆయన వారితో ఉన్నప్పుడు, అది తనకు సహాయపడగలిగితే వారు తమ కళ్ళను తామే పెకిలించి ఆయనకు ఇచ్చేవారని ఆయన వారికి గుర్తుచేస్తాడు. ఆయన కళ్ళకు సోకిన ఈ బాధాకరమైన, వాపుతో కూడిన పరిస్థితి వారికి అసహ్యంగా మరియు వికారమైనదిగా అనిపించిందని అర్థమవుతుంది.

నీ కళ్ళను నీవే పెకిలించి నాకు ఇచ్చావు.

గలతీయులకు 1, యెహోషువ 1

చూడటానికి. అపొస్తలుని రూపంలో ఆకట్టుకునేది ఏమీ లేదు. ఆయన కొరింథులోని సంఘానికి గుర్తు చేసినట్లుగా, ఆయన ఉనికి 'బలహీనమైనది'. ఆయనకు, ఈ రోజుల్లో చెప్పేటువంటి, ఆజ్ఞాపించే ఉనికి లేదు. ఈ కంటి సమస్య వల్ల కలిగే అదనపు వికృతరూపం లేకుండా చూస్తే, ఆయన చాలా సాధారణమైన వ్యక్తి. కానీ, ఆయన ఇక్కడ వారికి గుర్తు చేసినట్లుగా, వారు ఆయన విషయంలో ఏ విధంగానూ అభ్యంతరం చెందలేదు. ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, 'నా శరీరంలో ఉన్న నా శోధనను మీరు తృణీకరించలేదు', నిజానికి వారు ఆయనను 'దేవుని దూతగా, క్రీస్తు యేసు వలె' స్వీకరించారు, మరియు ఈ అద్భుతమైన రక్షణను బట్టి వారు ఆనందించారు. కానీ వారు ఇకపై అలా లేరు, వారు మారిపోయారు.

వారు దుఃఖితులై, 'అయితే మీరు చెప్పిన ఆ ధన్యత ఎక్కడ ఉంది?' అని వారిని అడగవలసి వచ్చింది. వారు తమలో తామే దుఃఖితులై, దాదాపు అపొస్తలునికి వ్యతిరేకంగా తిరిగారు. వారి పరిస్థితి ఎంతగా కుంగిపోయిందంటే, ఆయన ఈ విధమైన భాషను కూడా ఉపయోగించగలిగాడు: 'నా ప్రియమైన పిల్లలారా, మీలో క్రీస్తు రూపుదిద్దుకొనే వరకు నేను మరలా ప్రసవ వేదన పడుతున్నాను'.

12 177