మా పాస్టర్ గారు, డాక్టర్ పోమెరానస్, తన ప్రసంగాన్ని ఎక్కడ ఆపేశారో నాకు తెలియదు, అలాగే నేను ఎవరినీ అడిగి తెలుసుకోలేను.

ఈ సమయమంతా లూథర్ బుగెన్‌హాగెన్ కోసం బోధిస్తూ వచ్చాడు. జూలై 5న, బుగెన్‌హాగెన్ వచ్చిన మరుసటి రోజు, లూథర్ John 3:29 పై బోధించాడు (చూ. పే. 435–441). ఆ తర్వాత సుమారు రెండు నెలల పాటు, లూథర్ దాదాపు ప్రతి వారం బోధించడం కొనసాగించాడు, బహుశా సెయింట్ జాన్ యొక్క మూడవ అధ్యాయంపై ఉపన్యాసాలను పూర్తి చేయడానికి కావచ్చు.

ఆ అధ్యాయంపై (పుటలు 516–522) చివరి ఉపన్యాసం యొక్క తేదీ తెలియదు, కానీ దానికి ముందు ఉపన్యాసం 1539 సెప్టెంబర్ 13న ఇవ్వబడింది. 1540వ సంవత్సరంలో లూథర్, యోహాను సువార్తలోని నాలుగవ అధ్యాయంపై నాలుగు ఉపన్యాసాలు ఇచ్చారు. ఈ విధంగా, యోహాను సువార్తలోని మొదటి నాలుగు అధ్యాయాలపై ఉపన్యాసాలు 1537 జూలై 7 నుండి 1540 సెప్టెంబర్ 11 వరకు, మూడు సంవత్సరాల కంటే ఎక్కువ కాలం పాటు కొనసాగాయి. వేదాంతపరమైన విభేదాలు మరియు పదేపదే వచ్చే అనారోగ్యం లూథర్‌ను వేధించడం కొనసాగించాయి, మరియు కొన్నిసార్లు ఆయన సుదీర్ఘ కాలం పాటు ఉపన్యాస వేదికకు దూరంగా ఉండేవారు. కానీ ఈ సంవత్సరాలలోని అంతరాయాలు మరియు కష్టాలు ఉన్నప్పటికీ, లూథర్ ఆ వ్యాఖ్యానాన్ని పూర్తి చేయగలిగారు.

ఆ కృషి ఫలితమే ఈ సంపుటిలో ముద్రించబడిన వ్యాఖ్యానం. మరోసారి, జార్జ్ రోరర్, గ్రెగొరీ సోలినస్ మరియు మూడవ అనామక లేఖకునితో కలిసి ఉపన్యాసాలను లిప్యంతరీకరించారు. ఈ మూడు రకాల గమనికలను లూథర్ యొక్క సన్నిహితుడైన జాన్ ఆరిఫాబెర్ (మ. 1575) క్రోడీకరించారు; ఇతనే లూథర్ లేఖలను మరియు భోజన సంభాషణలను సవరించిన మొదటి వ్యక్తి కూడా. మొదటి మరియు రెండవ అధ్యాయాలపై వ్యాఖ్యానం (వీమర్, XLVI, 538–789; సెయింట్ లూయిస్, VII,

1538–1849) లూథర్ యొక్క ఐస్లెబెన్ ఎడిషన్ యొక్క రెండవ సంపుటంలో కనిపించింది. అక్కడ ఆరిఫాబెర్ మూడు మరియు నాలుగు అధ్యాయాలపై వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రచురించాలనే తన ఉద్దేశాన్ని కూడా ప్రకటించాడు (వీమార్, XLVII, 1–231;

సెయింట్ లూయిస్, VII, 1848–2147) తరువాతి సంపుటంలో. కానీ ఈ అధ్యాయాలు సుమారు మూడు శతాబ్దాల పాటు వ్రాతప్రతి రూపంలోనే ఉండిపోయాయి. 1847లో వోల్ఫెన్‌బ్యూటెల్‌లోని గ్రంథాలయానికి చెందిన విల్హెల్మ్ హోక్ ​​చివరకు వాటిని మొదటిసారిగా ప్రచురించారు. ఈ వ్యాఖ్యానంలో సంపాదకుని పని యొక్క ఆనవాళ్లు ఉన్నాయి (ఉదాహరణకు, పేజీ 329, గమనిక 41 చూడండి); కానీ, 'పర్వత ప్రసంగంపై వ్యాఖ్యానం' విషయంలో వలె, ఈ విషయం యొక్క సాధారణ విశ్వసనీయత గురించి కొంతమంది పండితుల తీవ్రమైన సందేహం నిరాధారమైనదిగా కనిపిస్తుంది (లూథర్ రచనలు చూడండి).

21, పరిచయం, పేజీలు xx-xxi). ఆదికాండము 27 నుండి తీసుకున్న లూథర్ యొక్క ఇష్టమైన వ్యక్తీకరణలో (పేజీ 528, గమనిక 24 చూడండి), చేతులు కొన్నిసార్లు ఆరిఫేబర్ చేతులు కావచ్చు; కానీ స్వరం లూథర్ స్వరం.

సెయింట్ జాన్ సువార్తికుని గ్రంథంలోని మొదటి, రెండవ, మూడవ మరియు నాల్గవ అధ్యాయాలను దైవజనుడైన డాక్టర్ మార్టిన్ తన ప్రసంగాలలో వివరించారు.

విట్టెన్‌బర్గ్‌లోని పాస్టర్ అయిన డాక్టర్ జోహన్నెస్ బుగెన్‌హాగెన్ పోమెరానస్ డెన్మార్క్‌లో లేని సమయంలో, లూథర్, మాజిస్టర్ జార్జియస్ రోరారియస్ మరియు మాజిస్టర్ నుండి నేను, జోహన్ ఆరిఫాబెర్, అత్యంత శ్రద్ధతో సేకరించాను.

గ్రెగోరియస్ సోలినస్ నుండి, మరియు మైఖేలిస్ కోలియస్ అనే పాస్టర్ యొక్క గ్రంథాలయంలో కనుగొనబడిన ఒక వ్రాతపూర్వక ప్రతి నుండి కూడా, ఈ ఉపన్యాసాలు ఇంతకు ముందెన్నడూ ముద్రణలో వెలువడలేదు.

మా పాస్టర్ గారు, డాక్టర్ పోమెరానస్ గారు, శనివారాలలో మాకు బోధించిన సువార్తికుడైన యోహాను గురించిన తన ప్రసంగాలలో ఎక్కడ ఆపారో నాకు తెలియదు, లేదా నేను ఎవరి నుండి కూడా తెలుసుకోలేను.1 అందువల్ల, ఆ సువార్తికుని గురించిన నా వ్యాఖ్యానాన్ని మొదటి నుండి ప్రారంభించడానికి నేను సాహసిస్తున్నాను. ఎందుకంటే లోకం—మరియు ప్రత్యేకంగా దేవుని వాక్యాన్ని కలిగి ఉండి, బోధించి, ఒప్పుకునే సంఘంలోని మనం—ఈ సువార్తికునితో పరిచయం కలిగి ఉండాలి; ఈ లక్ష్యం కోసం మనం ఆయన మాట్లాడే విధానంతో సుపరిచితులం కావాలి. అందువల్ల మేము ఆయనను పరిశీలించాలని ప్రతిపాదిస్తున్నాము.

ప్రభువు నామంలో సువార్తను గూర్చి, దానిని గూర్చి మనకు శక్తి ఉన్నంతకాలం చర్చించి, ప్రకటించాలి. లోకం దానిపై ఎక్కువ ఆసక్తి చూపుతుందో లేదో అని చింతించకుండా, మన ప్రభువైన క్రీస్తు మహిమ కొరకు మరియు మన స్వంత సంక్షేమం, సాంత్వన, మరియు రక్షణ కొరకు దీనిని చేయాలి. అయినప్పటికీ, దేవుని అమూల్యమైన వాక్యాన్ని ఆనందంతో వినేవారు ఎల్లప్పుడూ కొద్దిమంది ఉంటారు; వారి నిమిత్తం కూడా మనం దానిని ప్రకటించాలి. ఎందుకంటే, ప్రకటించడానికి తాను ఆజ్ఞాపించిన వారిని దేవుడే సమకూరుస్తాడు కాబట్టి, ఈ ఉపదేశాన్ని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించే శ్రోతలను కూడా ఆయన తప్పకుండా సమకూర్చి పంపుతాడు. ఈ వాక్యభాగం ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:

1. ఆదిలో వాక్యముండెను, ఆ వాక్యము దేవునితో ఉండెను, మరియు దేవుడు ఆ వాక్యమైయుండెను.

2. ఆయన ఆదిలో దేవునితో ఉండెను.

3. సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృజింపబడెను; ఆయన లేకుండా సృజింపబడినది ఏదియు లేదు.

మొట్టమొదటి నుండి సువార్తికుడు మన పవిత్ర క్రైస్తవ విశ్వాసంలోని ఉన్నతమైన సూత్రాన్ని అత్యంత ఒప్పించే విధంగా బోధిస్తాడు మరియు నమోదు చేస్తాడు, దాని ప్రకారం మనం ఏకైక సత్యమైన, సర్వశక్తిమంతుడైన మరియు నిత్యుడైన దేవుడిని విశ్వసించి ఒప్పుకుంటాము.

- 3 దేవుడు. కానీ అదే ఒకే దైవిక సారాంశంలో ముగ్గురు విభిన్న వ్యక్తులు నివసిస్తున్నారని ఆయన స్పష్టంగా పేర్కొన్నాడు, అనగా, తండ్రియైన దేవుడు, కుమారుడైన దేవుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ అయిన దేవుడు. తండ్రి నిత్యత్వం నుండి కుమారుని కనెను, పరిశుద్ధాత్మ

ఆత్మ తండ్రి మరియు కుమారుని నుండి ఉద్భవిస్తుంది, మొదలైనవి. అందువల్ల మహిమలో మరియు వైభవంలో సమానమైన ముగ్గురు విభిన్న వ్యక్తులు ఉన్నారు; అయినప్పటికీ దైవిక సారం ఒక్కటే.

రెండవ వ్యక్తి అయిన కుమారుడు, తండ్రి గానీ పరిశుద్ధాత్ముడు గానీ కాదు, మానవ స్వభావాన్ని ధరించారు. విమోచన దినం ఉదయించబోతున్నప్పుడు ఆయన కన్య మరియ గర్భమున జన్మించారు. నిత్యత్వంలో తండ్రి గర్భమున జన్మించిన ఈ దేవుని కుమారుని, యోహాను మొదట "వాక్యము" అని పిలుస్తాడు. ఆయన ఇలా అంటాడు: "ఆదిలో వాక్యముండెను, ఆ వాక్యము దేవునితో ఉండెను, దేవుడు వాక్యముగా ఉండెను." తరువాత ఆయన అవతారం గురించి మాట్లాడుతూ (1:14): "ఆ వాక్యము శరీరధారియయ్యెను." గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో (4:4) పౌలు కూడా ఇదే విధంగా మాట్లాడతాడు: "అయితే సమయము సంపూర్ణమైనప్పుడు, దేవుడు స్త్రీ గర్భమున జన్మించిన తన కుమారుని పంపెను."

దేవుని కుమారుని జననాన్ని కొంతవరకు అర్థమయ్యేలా చేసే ప్రయత్నంలో, నేను ఒక సాదాసీదా మరియు మొరటు ఉదాహరణను ఇవ్వడానికి సిద్ధపడతాను: ఒక మానవ కుమారుడు తన శరీరాన్ని, రక్తాన్ని, మరియు అస్తిత్వాన్ని తన తండ్రి నుండి ఎలా పొందుతాడో, అలాగే తండ్రి నుండి జన్మించిన దేవుని కుమారుడు, తన దైవిక సారాన్ని మరియు స్వభావాన్ని అనాది నుండి తండ్రి నుండి పొందాడు. కానీ ఈ ఉదాహరణ, అలాగే మరే ఇతర ఉదాహరణ అయినా, ఎంతమాత్రం సరిపోదు; అది దైవిక మహిమ యొక్క ప్రదానాన్ని పూర్తిగా వర్ణించడంలో విఫలమవుతుంది. తండ్రి తన సంపూర్ణ దైవిక స్వభావాన్ని కుమారునికి ప్రసాదిస్తాడు. కానీ మానవ తండ్రి తన సంపూర్ణ స్వభావాన్ని తన కుమారునికి ప్రసాదించలేడు; అతను దానిలో ఒక భాగాన్ని మాత్రమే ఇవ్వగలడు. ఇక్కడే ఈ పోలిక విఫలమవుతుంది.

అందువల్ల, ద్రాక్షారసం యొక్క చిత్రం ద్రాక్షారసం యొక్క రూపాన్ని మరియు పోలికను కలిగి ఉండవచ్చు, కానీ అది ద్రాక్షారసం కాదు. అది మనిషి యొక్క దాహాన్ని తీర్చదు మరియు హృదయాన్ని ఆనందపరచదు (Ps. 104:15). అదేవిధంగా, నీటి చిత్రం నీటి రూపాన్ని కలిగి ఉండవచ్చు, కానీ అది త్రాగడానికి లేదా కడగడానికి మరియు శుభ్రపరచుకోవడానికి ఉపయోగపడే నిజమైన నీరు కాదు, అదే విధంగా, ఒక మానవ తండ్రి తన స్వభావాన్ని తన కుమారునికి అందిస్తాడు, కానీ తన పూర్తి స్వభావాన్ని కాదు, దానిలోని ఒక భాగాన్ని మాత్రమే.

అయితే, దైవత్వంలో, సంపూర్ణ దైవ స్వభావం మరియు సారం కుమారునిలోకి ప్రవేశిస్తుంది; అయినప్పటికీ, తండ్రితో అదే దైవత్వంలో నిలిచియున్న కుమారుడు, ఆయనతో ఏకమై ఉన్న ఏకైక దేవుడు. అదేవిధంగా, పరిశుద్ధాత్మ కూడా తండ్రి మరియు కుమారునితో పాటు అదే దైవ మహిమను మరియు స్వభావాన్ని పంచుకుంటుంది.

దీనిని విశ్వాసంతో అంగీకరించాలి. తర్కం ఎంత తెలివైనదైనా, ఎంత చురుకైనదైనా, ఎంత పదునైనదైనా, దానిని ఎన్నటికీ గ్రహించజాలదు. ఒకవేళ అది మన జ్ఞానానికి లొంగి ఉంటే, దేవుడు దానిని పరలోకం నుండి బయలుపరచవలసిన అవసరం గానీ, పరిశుద్ధ గ్రంథం ద్వారా ప్రకటించవలసిన అవసరం గానీ ఉండేది కాదు. కాబట్టి ఈ వాస్తవాన్ని అనుసరించి ఇలా చెప్పండి: "నేను దీనిని ఊహించి గ్రహించలేకపోయినప్పటికీ, ఒకే నిత్య దేవుడు ఉన్నాడని, అదే సమయంలో ముగ్గురు విభిన్న వ్యక్తులు ఉన్నారని నేను నమ్మి ఒప్పుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే దేవుని వాక్యమైన పరిశుద్ధ గ్రంథం అలా చెబుతోంది; అది చెప్పినదానికే నేను కట్టుబడి ఉంటాను."

క్రీస్తు దైవత్వం అనే సిద్ధాంతాన్ని మొదటగా వ్యతిరేకించిన వ్యక్తి, అపొస్తలుల సమకాలికుడైన సెరింథస్ అనే మతభ్రష్టుడు.2 అతను తన తర్కంతో ఈ విషయాన్ని గ్రహించగలనని, అర్థం చేసుకోగలనని సాహసించాడు. అందువల్ల, వాక్యము దేవుడు కాదని అతను ప్రకటించాడు. ఈ అభిప్రాయాన్ని సమర్థించడానికి అతను ద్వితీయోపదేశకాండములోని (6:4) వచనాన్ని ఉదహరించాడు:3 "మన దేవుడైన యెహోవా ఒక్కడే దేవుడు"; మరియు (ద్వితీయోపదేశకాండము 5:7): "నా ఎదుట నీకు అన్యదేవతలు ఉండకూడదు." ఈ బూటకపు ప్రచారంతో అతను గొప్ప హాని చేశాడు. అతను బలమైన అనుచర వర్గాన్ని సంపాదించుకున్నాడు. క్రీస్తును విశ్వసించిన వారిలో కొందరు సహా, చాలా మంది యూదులు అతనికి మద్దతుగా నిలిచారు.

అపోస్తలుల జీవితకాలంలోనే సెరింథస్ ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఖండించడం దైవిక కృప యొక్క ప్రదర్శనగా పరిగణించబడాలి; ఎందుకంటే, ఆ సమయంలో జీవించి ఉన్న అపోస్తలులలో అగ్రగామి అయిన యోహాను తన సువార్తను వ్రాయడానికి ఇదే ప్రేరేపించింది. అందులో అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని నిశ్చయంగా నిరూపిస్తాడు: మన ప్రభువు మరియు రక్షకుడైన క్రీస్తు, తండ్రి మరియు పరిశుద్ధాత్మతో పాటు సత్యమైన, సహజమైన మరియు నిత్యమైన దేవుడని. యోహాను తన రుజువును మోషేపై ఆధారపడటానికి చాలా మంచి కారణం ఉంది, ఎందుకంటే సెరింథస్ మరియు అతని అనుచరులు గొప్పలు చెప్పుకున్నది అతని గురించే. వారి చేతుల నుండి, నోటి నుండి మరియు హృదయం నుండి మోషేను లాక్కొని, యోహాను ఇప్పుడు వారి దూషణాత్మక అబద్ధ బోధలపై దాడి చేయడానికి మోషేను ఉటంకిస్తూ వాటిని పూర్తిగా ఖండిస్తున్నాడు. ఇది నిజంగా ఒక అద్భుతమైన వ్యూహం.

కానీ ఇప్పుడు మనం ఆ పాఠాన్ని చూద్దాం, ఎందుకంటే అది అద్భుతమైనది.

ఆదిలో వాక్యముండెను, ఆ వాక్యము దేవునితో ఉండెను, మరియు దేవుడు ఆ వాక్యమైయుండెను.

క్రీస్తు యొక్క నిత్య దైవత్వం గురించి సెయింట్ జాన్ చేసిన ప్రసంగానికి ముందున్న ఈ పరిచయ మాటలు, ఎంత అద్భుతంగా, అపూర్వంగా ఉన్నప్పటికీ, వివేకవంతులైన మరియు హేతుబద్ధమైన ప్రజలందరికీ చాలా వింతగా మరియు అసాధారణంగా అనిపించాయి. దేవుడు ఒక వాక్యమని, మరియు ఈ వాక్యము దేవునితో ఉందని, అవును, అదే దేవుడని ఆయన స్పష్టంగా మరియు నిశ్చయంగా నొక్కిచెప్పారు, ఈ విషయాన్ని మనం తరువాత వింటాము.

ఈ విషయంపై యోహాను వ్యక్తీకరణ మోషే వ్యక్తీకరణ కంటే చాలా క్లుప్తంగా మరియు సజీవంగా ఉంది, అతని గ్రంథం ఈ మాటలతో ప్రారంభమవుతుంది (ఆదికాండము 1:1-3): "ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను…. మరియు దేవుడు ఒక మాట పలికెను, అంతట వెలుగు కలిగెను." పరిశుద్ధ యోహాను ఈ భావనను మోషే నుండి పొందాడు; కానీ అతను తన ప్రకటనలో చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాడు, అదేమిటంటే, విశ్వం, ఆకాశం, భూమి లేదా మరే ఇతర జీవి యొక్క సృష్టికి పూర్వమే—అంటే ఆరంభంలోనే—వాక్యం ఉనికిలో ఉంది, ఈ వాక్యం దేవునితో ఉంది, దేవుడు ఈ వాక్యమే, మరియు ఈ వాక్యం అనాది నుండి ఉనికిలో ఉంది. ఇది, నేను పునరావృతం చేస్తున్నాను, ఒక ప్రత్యేకమైన సిద్ధాంతం; ఇది హేతువుకు, మరియు ముఖ్యంగా లౌకిక జ్ఞానం గలవారికి అపరిచితమైనది మరియు వింతైనది. పరిశుద్ధాత్మచే హృదయం స్పృశించబడి, తెరవబడితే తప్ప ఏ మనిషి దీనిని అంగీకరించలేడు. ఇది చేతి స్పర్శకు ఎంత అసాధ్యమో, హేతువుచే గ్రహించడానికి కూడా అంతే అసాధ్యం.

మానవ తర్కం మరియు అవగాహనతో అటువంటి వాక్యాలను లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి చేసే ఏ ప్రయత్నమైనా వ్యర్థమే, ఎందుకంటే వీటన్నింటికీ తర్కంలో మూలం లేదు: ప్రపంచ సృష్టికి ముందు దేవునిలో ఒక వాక్యము ఉండెను, మరియు ఆ వాక్యమే దేవుడు; యోహాను ముందు చెప్పినట్లుగా, తండ్రి యొక్క ఏకైక కుమారుడైన ఈ వాక్యమే, కృపతోను మరియు సత్యముతోను నిండి, తండ్రి యొక్క ఒడిలో లేదా హృదయంలో నివసించి శరీరధారియయ్యాడు; మరియు దేవుని ఏకైక కుమారుడైన ఆ వాక్యము తండ్రి ఒడిలో నివసించి ఆయనను మనకు బయలుపరిచినందున, మరెవరూ దేవుణ్ణి ఎన్నడూ చూడలేదు లేదా తెలుసుకోలేదు. విశ్వాసం తప్ప మరేదీ దీనిని గ్రహించలేదు. ఎవరైతే దీనిని విశ్వాసంతో అంగీకరించడానికి, అర్థం చేసుకోకముందే నమ్మడానికి నిరాకరించి, తన తర్కం మరియు పంచేంద్రియాలతో దీనిని అన్వేషించాలని పట్టుబడతారో, వారు కోరుకుంటే అలాగే కొనసాగవచ్చు. కానీ మన మనస్సు ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఎప్పటికీ జయించలేదు; ఇది మన తర్కానికి అందనంత ఉన్నతమైనది. విశ్వాసం మాత్రమే దీనిని గ్రహించగలదని పరిశుద్ధ గ్రంథం మనకు హామీ ఇస్తుంది. దీనిని నమ్మడానికి నిరాకరించే ఎవరైనా దానిని నమ్మకుండా ఉండనివ్వండి. చివరికి, పైనున్న పరలోకం నుండి వచ్చే పరిశుద్ధాత్మ మాత్రమే ఈ సిద్ధాంతాన్ని అంగీకరించి, వాక్యమే దేవుడని, దేవుని కుమారుడే వాక్యమని, ఆ వాక్యమే శరీరధారియైందని, లోకంలోకి వచ్చే మానవులందరినీ ప్రకాశింపజేయగల వెలుగు కూడా ఆయనేనని, మరియు ఈ వెలుగు లేకుండా అంతా చీకటేనని విశ్వసించే శ్రోతలను, శిష్యులను సృష్టించగలదు.

అంతేకాకుండా, దేవునిలోని ఈ వాక్యము నా వాక్యమునకు గాని మీ వాక్యమునకు గాని పూర్తిగా భిన్నమైనదని మనం గ్రహించాలి. ఎందుకంటే మనకు కూడా ఒక వాక్యము ఉంది, ప్రత్యేకంగా పరిశుద్ధ పితరులు పిలిచినట్లుగా ఒక "హృదయ వాక్యము" ఉంది.4 ఉదాహరణకు, మనం ఒక విషయం గురించి ఆలోచించి, దానిని శ్రద్ధగా పరిశోధించినప్పుడు, మనకు మాటలు ఉంటాయి; మనం మనతోనే సంభాషణ కొనసాగిస్తాము. అటువంటి హృదయ వాక్యములు మౌఖిక మాటలుగా మరియు ప్రసంగాలుగా అనువదించబడే వరకు దానిలోని విషయం మనకు తప్ప మరెవరికీ తెలియదు. ఆ మాటలను మనం మన హృదయంలో మథించి, చాలా కాలం పాటు వాటిపై మననం చేసిన తర్వాత ఇప్పుడు ఉచ్ఛరిస్తాము. అప్పటి వరకు మన మాట ఇతరులకు వినబడదు మరియు అర్థం చేసుకోబడదు. పరిశుద్ధ పౌలు మొదటి కొరింథీయులకు (2:11) ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావించారు: "ఒక మనిషిలో ఉన్న అతని ఆత్మ తప్ప మరెవ్వరూ అతని ఆలోచనలను ఎరుగరు."

ఒక మనిషి తనలో తాను ఒక ఆలోచన, ఒక మాట, లేదా ఒక సంభాషణ జరిపినప్పుడు, అతను నిరంతరం తనతో తానే మాట్లాడుకుంటాడు మరియు ఏమి చేయాలో లేదా ఏమి చేయకూడదో అనే దానిపై సలహా ఇచ్చే మాటలతో నిండి ఉంటాడు. అతను దీని గురించి తనలో తాను నిరంతరం సంభాషిస్తూ, మథిస్తూ ఉంటాడు. ప్రత్యేకించి ఏదైనా విషయం అతని హృదయానికి దగ్గరై, అతనికి కోపం లేదా సంతోషాన్ని కలిగించినప్పుడు, అతని హృదయం కోపంతో, సంతోషంతో ఎంతగా నిండిపోతుందంటే, అతని భావోద్వేగాలు అసంకల్పితంగా అతని నోటిలోకి పొంగిపోతాయి. ఎందుకంటే మాట అనేది కేవలం నోటితో పలికేది కాదు; అది హృదయంలోని ఆలోచన. ఈ ఆలోచన లేకుండా బాహ్య పదం పలకబడదు; ఒకవేళ పలికినా, నోటి మాట హృదయంలోని మాటతో ఏకీభవించినప్పుడు మాత్రమే దానికి సారం ఉంటుంది. అప్పుడే బాహ్య పదం అర్థవంతంగా ఉంటుంది; లేకపోతే అది నిరర్థకం. అలాగే, దేవుడు కూడా అనాది నుండి తన దైవిక హృదయంలో, దేవదూతలకు మరియు మానవులకు తెలియకుండా, తనతో తాను ఒక మాటను, ఒక ప్రసంగాన్ని, ఒక ఆలోచనను, లేదా ఒక సంభాషణను కలిగి ఉన్నాడు. దీనినే ఆయన వాక్యం అని అంటారు. అనాది నుండి ఆయన దేవుని పితృ హృదయంలో ఉన్నాడు, మరియు ఆయన ద్వారానే దేవుడు ఆకాశాన్ని, భూమిని సృష్టించాలని సంకల్పించాడు.

అయితే, వాక్యము శరీరధారియై మనకు దీనిని ప్రకటించే వరకు అటువంటి సంకల్పం గురించి ఏ మనిషికి తెలియదు. దీనిని మనం తరువాత ఈ మాటలలో చూస్తాము (John 1:18): "తండ్రి ఒడిలో ఉన్న కుమారుడు దానిని మనకు బయలుపరిచాడు."

అయితే, సకల సృష్టికి ప్రభువు మరియు సృష్టికర్త అయిన దేవుడు, మట్టి మరియు ధూళి వంటి దీన, దుఃఖితుడైన మానవుని కంటే అపారంగా శ్రేష్ఠుడు అయినట్లే, మర్త్యుడైన మానవుని వాక్యానికి మరియు నిత్యుడైన, సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని వాక్యానికి మధ్య ఏ పోలికా లేదు. మానవ హృదయం యొక్క ఆలోచనలకు, చర్చలకు, మరియు మాటలకు, దేవుని వాటికి మధ్య ఒక విశాలమైన అగాధం ఉంది. ఎందుకంటే దేవుడు మనలా సృష్టించబడలేదు; ఆయన అనాది నుండి ఉన్నవాడు.

ఆయనకు ఆయన వాక్కును, ఆయన వాక్కును, లేదా ఆయన ప్రవర్తనను ఎవరూ ఇవ్వలేదు. ఆయన ఏమైయున్నాడో, అది ఆది నుండి ఆయన స్వయము నుండి వచ్చినదే.5 అయితే మనము ఏమైయున్నామో, దానిని మనము స్వయంగా కాక ఆయన నుండి పొందియున్నాము. సమస్తమును ఆయన ఒక్కడే తన నుండి పొందియున్నాడు.

అందువల్ల మన వాక్యానికి సంబంధించిన ఈ పోలిక చాలా అసంపూర్ణమైనది మరియు అస్పష్టమైనది. కానీ మన వాక్యాన్ని ఆయన వాక్యంతో పోల్చలేకపోయినప్పటికీ, అది మనకు ఒక చిన్న అవగాహనను ఇస్తుంది. నిజానికి, అది ఈ విషయాన్ని గురించి లోతుగా ఆలోచించడానికి, దాని అర్థంపై మరింత లోతైన అవగాహన పొందడానికి మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. మానవ హృదయం యొక్క ఆలోచనలను, ఊహాగానాలను దేవుని ఆలోచనలతో పోల్చి, తద్వారా దేవుని కుమారుడు ఏ విధంగా ఒక వాక్యమో గ్రహించేలా చేస్తుంది. ఎందుకంటే, నేను నాతో నేను రహస్యంగా, వినబడకుండా సంభాషించుకుంటున్నప్పుడు, భవిష్యత్ కార్యాలను నిర్ణయించుకుంటున్నప్పుడు, నేను నడుస్తున్నప్పుడు నాలో నేనే దీని గురించి, దాని గురించి చర్చించుకుంటున్నప్పుడు, నా హృదయంలోని ఈ రహస్యమైన, నిశ్శబ్దమైన మాటలను స్వేచ్ఛగా, నిష్కపటంగా బయటకు విడుదల చేస్తే, అవి వేలాది మంది చెవులకు సరిపోయేంత శక్తిని కలిగి ఉంటాయని నేను అనుకుంటున్నాను. అవును, అటువంటి మాటలు ప్రతి చెవిని, ప్రతి ఇంటిని నింపగలవు. హృదయం ప్రేమతోనో, కోపంతోనో, ఆనందంతోనో, దుఃఖంతోనో మండిపోతున్నప్పుడు, హృదయం మరియు మనస్సు యొక్క అన్ని ఆలోచనలను, ప్రణాళికలను పూర్తిగా బయటకు చెప్పలేము.

ప్రేమ నిజమైనదైతే, ఆ వ్యక్తి హృదయం ప్రేమ ఆలోచనలతో ఎంతగా నిండిపోతుందంటే, అతను మరేదీ చూడలేడు, వినలేడు, అనుభూతి చెందలేడు. నిజానికి, అతను తరచుగా తాను ఎక్కడ ఉన్నాడో కూడా గ్రహించలేడు. అటువంటి వ్యక్తితో మీరు వాదించలేరు; ఎందుకంటే అతను ఎంత గాఢంగా ప్రేమలో ఉంటాడంటే, అతని హృదయం ప్రేమ తప్ప మరేదానితోనూ ఎంతగా నిండిపోయి, ఆక్రమించుకుని ఉంటుందంటే, దానిలోకి వెంట్రుకంత సన్నని దారాన్ని గానీ, సూది మొనంత దారాన్ని గానీ ఇరికించలేము. అతని ప్రేమ ఆలోచనలు అతని హృదయం వలె విశాలంగా, విస్తృతంగా ఉంటాయి. అదేవిధంగా, కోపం నిజమైనదైతే, అది హృదయాన్ని ఎంతగా ఆక్రమిస్తుందంటే, మనిషి తనను తాను కూడా మరచిపోయేలా చేస్తుంది.

అతను తనలో తనే వాదించుకుంటూ, మాట్లాడుకుంటూ ఉంటాడు. దాంతో, అతని భావోద్వేగాల గురించి తెలియని ఎవరైనా అతన్ని చూస్తే, అతనికి మతిస్థిమితం లేదని అనుకుంటారు. వారు అతనితో గంభీరంగా ఇలా అనవచ్చు: "ఎందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తున్నావు? నీకేమైంది?"

ఇదే చిత్రాన్ని దేవునికి కూడా అన్వయించవచ్చు. దేవుడు కూడా, తన మహిమలో మరియు స్వభావంలో, ఒక వాక్కుతో లేదా ఒక సంభాషణతో నిండి ఉన్నాడు. ఆ సంభాషణలో ఆయన తన దైవిక సారంలో తనతో తానే సంభాషిస్తాడు మరియు అది ఆయన హృదయ ఆలోచనలను ప్రతిబింబిస్తుంది. ఇది స్వయంగా దేవుని వలెనే సంపూర్ణమైనది, శ్రేష్ఠమైనది మరియు పరిపూర్ణమైనది. దేవుడు తప్ప మరెవరూ ఈ సంభాషణను చూడలేరు, వినలేరు లేదా గ్రహించలేరు. ఇది ఒక అదృశ్యమైన మరియు గ్రహించలేని సంభాషణ. ఆయన

దేవదూతలు మరియు సకల ప్రాణులు ఉనికిలోకి రాకముందే వాక్కు ఉనికిలో ఉంది, ఎందుకంటే తదనంతరం ఆయన ఈ వాక్కు మరియు సంభాషణ ద్వారా సకల ప్రాణులను ఉనికిలోకి తెచ్చాడు. దేవుడు ఈ వాక్కులో, ఆలోచనలో, లేదా సంభాషణలో ఎంతగా లీనమై ఉంటాడంటే, ఆయన మరే ఇతర విషయానికి శ్రద్ధ పెట్టడు.

ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయములో (1:3) మోషే ద్వారా పరిశుద్ధాత్మ పలికిన "వెలుగు కలుగుగాక" అనే ఈ మాటలు, ఎంత లోతైనవైనా సరే, ఏ మానవ తర్కానికి గానీ, జ్ఞానానికి గానీ అర్థం కావు. అందువల్ల మనం ఇక్కడ తర్కాన్ని ఆశ్రయించే సాహసం చేయకూడదు, కానీ ఆయన మాటలను నమ్మి, వాటిని దైవిక సత్యంగా అంగీకరించడం ద్వారా పరిశుద్ధాత్మను గౌరవించాలి. ఈ లక్ష్యం కోసం, తర్కం యొక్క కళ్ళు గుడ్డివిగా చేయబడాలి, అవును, చెప్పాలంటే, వాటిని పెకిలించివేయాలి. కానీ నమ్మడానికి నిరాకరించేవాడు వెళ్ళనివ్వండి; అతడు ఈ మార్గంలో కొనసాగి, తనకి ఏమి జరుగుతుందో చూడనివ్వండి.6

అనేక మరియు వివిధ రకాల మతవిరోధులు ఈ అంశంపై విరుచుకుపడి, తమ తర్కంతో దానిని గ్రహించడానికి, అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు దానిపై పట్టు సాధించడానికి ప్రయత్నించారు; కానీ వారు ఆ ప్రయత్నంలో నశించిపోయారు. పరిశుద్ధాత్మ వారందరి నుండి ఈ అంశాన్ని సమర్థించింది, ఎలాగైతే దేవుని వాక్యం పాతాళ ద్వారాల వద్ద కూడా నిలకడగా నిలుస్తుందో (మత్తయి 16:18). కాబట్టి, సువార్తికుడైన యోహాను దేవుని కుమారుడిని ఏదో ఒక సాధారణ లేదా అల్పమైన అర్థంలో 'వాక్యం' అని పిలుస్తున్నాడని ఎవరూ పొరపాటుగా భావించకూడదు. ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా, నా నోటి నుండి వెలువడి, గాలిలోకి ఎగిరి, త్వరగా మాయమైపోయే - అంటే ఒక సాధారణ, సరళమైన పదాన్ని - ఆయన మనసులో ఉంచుకోలేదు. నా హృదయం నాకు పలికే పదం గురించి కూడా ఆయన ఆలోచించడం లేదు, అది నిస్సందేహంగా బాహ్య పదం కంటే గొప్పది మరియు శ్రేష్ఠమైనది; హృదయపు పదం నోటి నుండి వచ్చే బాహ్య పదం కంటే విశాలమైనది. హృదయం తరచుగా ఎంత పెద్దదిగా మరియు బలంగా ఉంటుందంటే, అది మొత్తం హృదయాన్ని ఆక్రమించుకుంటుంది మరియు అదే సమయంలో, వ్యక్తపరచడానికి అసమర్థంగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే, ఉప్పొంగిపోతున్న హృదయంలోని ఆలోచనలను గానీ, తీవ్రమైన కోపంతో ఉన్న హృదయంలోని ఆలోచనలను గానీ ఒక మనిషి పూర్తిగా వ్యక్తపరచడం అసాధ్యం.

ఒకవేళ ఒకరి హృదయంలోకి ఒకరు తొంగి చూడటం సాధ్యమైతే, నేను నీ హృదయంలోకి, నువ్వు నా హృదయంలోకి. అలా సాధ్యమైతే, మనం ప్రేమతో మన హృదయంలోని సమస్త విషయాలను ఒకరికొకరు తెలియజేసుకుంటాము, లేదా, వాడుకలో ఉన్న ఒక మాటల్లో చెప్పాలంటే, కోపంతో ఒకరినొకరు మింగివేసి, గొంతు నొక్కేసుకుంటాము.7 ఇప్పుడు, నా హృదయంలోని ఆలోచనలను నేను పూర్తిగా వ్యక్తపరచలేనన్నది నిజమైతే, దేవుడు తన హృదయమనే మందిరంలో భద్రపరిచిన తన దివ్య స్వరూపంలో చేసే వాక్యాన్ని లేదా సంభాషణను నేను అర్థం చేసుకోవడం లేదా వ్యక్తపరచడం ఎంత వేల రెట్లు అసాధ్యమవుతుంది!

మనం ఈ విషయం గురించి ఏమాత్రం ఆలోచించినా, ఒక మనిషి మాటకు, ముఖ్యంగా ఒక గొప్ప, శక్తివంతమైన రాకుమారుడు లేదా రాజు మాటకు నిజంగానే బరువు ఉంటుందని మనం అంగీకరించాలి. నిస్సందేహంగా, అతను కూడా అందరిలాగే ఒక మర్త్యుడు; అయినప్పటికీ, అతని నోటి నుండి వెలువడిన స్పష్టమైన మాట అతని ప్రజల చెవులకు చేరి, ఎంత శక్తివంతంగా మారుతుందంటే, వారు అతను చెప్పినట్లు చేస్తారు మరియు అతను చెప్పినదాని ప్రకారమే నడుచుకుంటారు. ఒకరు ఇలా అనవచ్చు: "అతను మాట్లాడాడు, అది జరిగింది." మరియు ఆ మాట లేదా ఆజ్ఞ వెలువడిన నోరు కేవలం కొన్ని అంగుళాల వెడల్పు మాత్రమే ఉన్నప్పటికీ, అందరి విధేయతను సాధించడానికి దానికి తగినంత శక్తి ఉంటుంది. మరియు ఒక ప్రభువు కోపంతో మాట్లాడినప్పుడు, అతని ఆగ్రహానికి గురైన వారు జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వారి ఆస్తులు, గౌరవం, ప్రాణం మరియు అవయవాలు అతనికి జప్తు చేయబడతాయి. దీని దృష్ట్యా, నిత్యుడైన, సర్వశక్తిమంతుడైన, మరియు దైవికమైన మహోన్నతుడు తనతో తాను మాట్లాడుకున్నప్పుడు లేదా సంభాషించుకున్నప్పుడు ఆకాశం, భూమి, దృశ్యమానమైన మరియు అదృశ్యమైన సమస్త ప్రాణులు ఉనికిలోకి వస్తాయని స్పష్టమవుతుంది, Ps. 33:6 లో వ్రాయబడినట్లుగా: "ప్రభువు వాక్యముచేత ఆకాశములు సృజింపబడెను, మరియు ఆయన నోటి నుండి వెలువడిన ఆత్మచేత వాటిలోని సమస్త సైన్యము సృజింపబడెను." కానీ దేవునికి నోరు లేదు మరియు ఆయన ఎలాంటి భౌతిక వాక్కును పలకడు కాబట్టి, సువార్తికుడు ప్రస్తావించిన వాక్యము సమస్త ప్రాణుల కంటే ముందే ఉనికిలో ఉండి ఉండాలి.

ఈ విధంగా సెయింట్ జాన్ ప్రకటిస్తున్నాడు, దేవునిలో ఒక వాక్కు లేదా మాట ఉండేది, అది దేవుని సర్వాన్ని ఆక్రమించి ఉండేదని, ఆయనే దేవుడని, ఆయన దేవదూతలతో సహా సమస్త ప్రాణుల ఉనికి కంటే ముందే ఉన్నాడని. ఎవరూ చూడలేదు లేదా వినలేదు

ఆయన, దేవదూతలు కూడా కాదు, ఎందుకంటే ఆ సమయంలో వారు ఇంకా సృష్టించబడలేదు. అందువల్ల అది ఏ దేవదూతది గానీ, ఏ జీవిది గానీ కాదు, కానీ సకల సృష్టికి సృష్టికర్త అయిన దేవునిదే అయిన ఒక మాట లేదా సంభాషణ అయి ఉండాలి. దీనినే మనం ఇక్కడ "వాక్యం" అని పిలుస్తాము; ఇది ఏదో ఒక సాధారణ పదం కాదు, కానీ దేవుని అంతటి గొప్పదైన వాక్యం. నిజానికి, హృదయంలోని ఆలోచనలను "వాక్యం" లేదా "మాట్లాడటం" అని పిలవడం మనలో ఆచారం కాదు. అయినప్పటికీ, ఒక వ్యక్తి గాఢమైన ఆలోచనలలో ఉన్నాడని చెప్పాలనుకున్నప్పుడు, "అతను తనతో తానే మాట్లాడుకుంటున్నాడు" వంటి పదబంధాలను మనం తరచుగా ఉపయోగిస్తాము.

- 6 ఆనందం వల్ల గానీ, దుఃఖం వల్ల గానీ, ప్రేమ వల్ల గానీ, కోపం వల్ల గానీ కలిగే ఆలోచన. లేదా ఇలా చెప్పబడుతుంది: "నాకు ఫలానా అదృష్టం లేదా ఫలానా దురదృష్టం సంభవిస్తుందని నా హృదయం చెబుతోంది." అలా "చెప్పడమే" హృదయ వాక్కు. అయితే, హృదయ ఆలోచనలు, వాటి పూర్తి అర్థం, ప్రాముఖ్యత మరియు విస్తృతితో ఇంద్రియాలకు అందుబాటులో ఉండవు. ఒక వ్యక్తి తన హృదయాన్ని పూర్తిగా మరియు సంపూర్ణంగా కుమ్మరించలేడు. అయినప్పటికీ, ఒక వ్యక్తి తరచుగా తన ఆలోచనలను వ్యక్తపరుస్తాడు, తన హృదయాన్ని విప్పి చెబుతాడు మరియు దానిలోని విషయాలను ఇతరులకు వెల్లడిస్తాడు. ఈ విధంగానే ప్రభువైన క్రీస్తు మత్తయి 12:34లో, హృదయంలో నిండిన దానిని బట్టే నోరు మాట్లాడుతుందని ప్రకటించాడు. అప్పుడు మీరు ఒక మనిషి హృదయాన్ని తెలుసుకొని అర్థం చేసుకోగలరు. మీరు తరచుగా ఇలా అంటారు:

"నాకు దీని గురించి ముందుగా తెలియలేదా? నా హృదయం నాకు ఇది చెప్పలేదా? నేను దీనిని గ్రహించలేదా?" కానీ దేవుడు తనతో తానే ఒక వాక్యం పలికినప్పుడు లేదా తనతో తానే సంభాషించుకున్నప్పుడు, ప్రజలు దీనిని గ్రహించడానికి నిరాకరిస్తారు; హేతువుకు విరుద్ధంగా ఉన్నందున, వారు దానిని నమ్మడం మరీ అసంభవం. నిజానికి, మోషే కాలం నుండి, సువార్తికుడైన యోహాను మాత్రమే దీనిని ప్రస్తావించి, సూచించిన ఏకైక వ్యక్తి. ఒప్పుకోవలసిన విషయమేమిటంటే, ప్రవక్తలు, మరియు ప్రత్యేకంగా దావీదు కూడా దీనిని పరోక్షంగా సూచించారు; కానీ వారి మాటలలో మోషే మరియు ఈ వాక్యభాగంలో యోహాను పలికిన స్పష్టత మరియు విశిష్టత లోపించాయి, ఇక్కడ ఆయన దేవుని కుమారుని "వాక్యం" అని పిలుస్తాడు. అందువల్ల మనం మన హేతువును ఇంట్లోనే వదిలివేయాలి, మరియు నిష్ప్రయోజనమైన ఊహాగానాల ఉచ్చులలో పడకూడదు. దానికి బదులుగా, ఏ సృష్టితో సంబంధం లేకుండా, దేవునికి తనంతట తానే ఒక వాక్యం ఉందని మోషే మరియు యోహానుల ద్వారా ప్రకటించిన పరిశుద్ధాత్మను మనం విశ్వసించాలి. ఈ ప్రసంగ విధానం కారణంగా, 'వాక్యం' అనే పదం యొక్క అర్థాన్ని మీరు గ్రహించేలా చేయడానికి, మరియు దేవునికి కూడా తనలోనే ఒక వాక్కు లేదా సంభాషణ ఉందని మీరు తెలుసుకున్నప్పుడు, దాని సాధారణ వాడుక కన్నా మరింత లోతైన అర్థాన్ని దానికి అందించడానికి నేను ఈ విషయాన్ని చెప్పవలసి వచ్చింది.

ఇప్పుడు సువార్తికుడు దేవునిలో ఈ వాక్యం ఏమిటో వివరించడం ప్రారంభిస్తాడు. ఆయన ఇలా అంటాడు:

1. మరియు దేవుడు వాక్యమైయుండెను.

3. సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృజింపబడెను; ఆయన లేకుండా సృజింపబడినది ఏదియు లేదు.

ఇక్కడ మీరు సెయింట్ జాన్ ఉపయోగించిన రెండు పదాలను గమనించాలి: "ఉనికిలో ఉన్నాయి" మరియు "సృష్టించబడ్డాయి." సృష్టించబడినది ఏదైనా అంతకు ముందు ఉనికిలో లేదు, ఉదాహరణకు, ఆకాశం, భూమి, సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు మరియు కనిపించే మరియు కనిపించని సమస్త ప్రాణులు అంతకు ముందు ఉనికిలో లేవు; అవి ఆదిలో సృష్టించబడ్డాయి. కానీ ఉనికిలోకి రానిది, ప్రారంభించబడనిది, సృష్టించబడనిది లేదా చేయబడనిది, అయినప్పటికీ ఉనికిలో ఉండి, తన ఉనికిని కలిగి ఉన్నది—అది అంతకు ముందే ఉనికిలో ఉండి ఉండాలి. తద్వారా, అదృశ్యుడైన దేవుని స్వరూపమైన దేవుని కుమారుడు (కొలొస్సయులకు 1:32-12) ఉనికిలో ఉన్నాడనే వాస్తవాన్ని సువార్తికుడు శక్తివంతంగా ధృవీకరిస్తున్నాడు.

1:15), సృష్టించబడలేదు లేదా చేయబడలేదు; ఎందుకంటే ప్రపంచానికి ముందు, దేవదూతలతో సహా సమస్త ప్రాణులు సృష్టించబడకముందు, మరియు విషయాలు ప్రారంభం కాకముందు, వాక్కు లేదా వాక్యం దేవునితో ఉండెను. ఆ తర్వాత, దేవుని ఈ వాక్కు లేదా వాక్యం ద్వారా ప్రతిదీ సృష్టించబడిందని మరియు ఆయన లేకుండా ఏదీ చేయబడలేదని మనం చదువుతాము. ఇది

ప్రపంచ సృష్టి ఆరంభం నుండే వాక్కు లేదా వాక్కు ఉనికిలో ఉంది, అంటే క్రీస్తు జననానికి మరియు అవతారానికి సుమారు నాలుగు వేల సంవత్సరాల ముందు నుండే; అవును, ఆయన అనాది నుండి తండ్రి హృదయంలో ఉన్నాడు. అది నిజమైతే, ఈ వాక్కు సృష్టించబడిన మరియు చేయబడిన దేనికంటే గొప్పది మరియు ఉన్నతమైనది అని స్పష్టమవుతుంది; అంటే, ఆయనే స్వయంగా దేవుడై ఉండాలి. సృష్టికర్త అయిన దేవుడు ఒక్కడే తప్ప, మిగతావన్నీ సృష్టించబడ్డాయి—సమస్త ప్రాణులు, దేవదూతలు, స్వర్గం, భూమి, మానవుడు మరియు ప్రాణం ఉన్న ప్రతిదీ.

అయితే ఇప్పుడు యోహాను, ఆదిలో దేవుడు సమస్తమును సృజించినప్పుడు వాక్యము అప్పటికే ఉనికిలో ఉండి, తన అస్తిత్వాన్ని కలిగియున్నదని ప్రకటిస్తున్నాడు. ఆయన, "దేవుడు వాక్యమును సృజించెను" అని గాని "వాక్యము ఉనికిలోకి వచ్చెను" అని గాని చెప్పలేదు, కానీ "వాక్యము అప్పటికే ఉనికిలో ఉండెను" అని చెప్పాడు.10 దీని నుండి మనం గ్రహించవలసినది ఏమిటంటే, వాక్యము సృజించబడలేదు లేదా చేయబడలేదు, ఆయన సృష్టి కాదు, కానీ తర్వాతి వచనం చెప్పినట్లుగా సమస్తము వాక్యము ద్వారానే చేయబడ్డాయి. కాబట్టి, వాక్యము సకల సృష్టికి ముందు ఉండెను అనే ప్రతిపాదనను మనం అంగీకరిస్తే, ఆయన దేవుడై ఉండాలి.

ఆయన తన దైవిక సారాంశంలో నిత్య తండ్రి యొక్క వాక్యము అని చెప్పడం, మన ప్రియ ప్రభువు మరియు రక్షకుడైన యేసు క్రీస్తు యొక్క దైవిక స్వభావం మరియు మహిమ గురించిన చర్చను ప్రారంభించడానికి ఒక ఉదాత్తమైన మార్గం. ఇప్పుడు ప్రతి సందేహం తొలగిపోయింది, మరియు హేతువు ఈ ముగింపుకు రావడం సులభం: వాక్యము ఆది నుండి, సమస్తం యొక్క ఆవిర్భావానికి ముందే ఉనికిలో ఉన్నట్లయితే, ఆ వాక్యము దేవుడై ఉండాలి. హేతువు ఈ భేదాన్ని సులభంగా గుర్తించగలదు: ప్రపంచ సృష్టికి ముందు ఉనికిలో ఉన్న ఏదైనా దేవుడే అయి ఉండాలి, ఎందుకంటే సృష్టికర్త తప్ప సృష్టికి వెలుపల ఏదీ లేదు. ఉనికిలో ఉన్నదంతా సృష్టికర్తే గానీ లేదా ఆయన సృష్టి గానీ, దేవుడై గానీ లేదా సృష్టి గానీ. ఇప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ యోహాను ద్వారా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు: "ఆదిలో వాక్యము ఉండెను"; అంతేకాక: "సమస్తము ఆయన ద్వారానే కలుగుచుండెను." కాబట్టి వాక్యమును సృష్టిలో లెక్కించడం అసాధ్యం, కానీ ఆయన దైవత్వంలో నిత్య ఉనికిని కలిగి ఉన్నాడు. ఈ వాక్యము దేవుడే అనేదే తిరుగులేని మరియు ఖండించలేని నిర్ధారణ. మరియు ఇదే యోహాను యొక్క ముగింపు కూడా.

క్రీస్తు యొక్క దైవత్వాన్ని స్థాపించే వాక్య భాగం ఇది. దీని ద్వారా, కన్య మరియకు జన్మించిన మన ప్రభువు మరియు రక్షకుడు, నిత్యత్వంలో తండ్రి నుండి జన్మించిన సత్యమైన మరియు సహజమైన దేవుడు అని మనం తెలుసుకొని విశ్వసించవచ్చు. ఆయనను దేవదూతలలో లెక్కించరాదు; కానీ ఆయన దేవదూతలకు మరియు సకల సృష్టికి ప్రభువు మరియు సృష్టికర్త. కొలొస్సయులకు రాసిన మొదటి అధ్యాయంలో (1:16) పౌలు ఇలా పేర్కొన్నాడు: "ఆయన ద్వారానే పరలోకమందు, భూలోకమందు ఉన్న సమస్తము, దృశ్యమైనవి, అదృశ్యమైనవి, సింహాసనములు మరియు ప్రభుత్వములు సృష్టించబడెను."