మా పాస్టర్ గారు, డాక్టర్ పోమెరానస్, తన ప్రసంగాన్ని ఎక్కడ ఆపేశారో నాకు తెలియదు, అలాగే నేను ఎవరినీ అడిగి తెలుసుకోలేను.

ఒక చిత్రపటంలో సెయింట్ బెర్నార్డ్ కూడా, కన్య మరియ తన కుమారుడైన క్రీస్తుకు చనుబాలు ఇచ్చిన తన రొమ్ముల వైపు చూపిస్తుండగా ఆమెను ఆరాధిస్తున్నట్లు చిత్రీకరించబడ్డాడు.106 ఓహ్, మేము మరియకు ఎన్ని ముద్దులు ఇచ్చాము! కానీ నాకు మరియ రొమ్ములు గానీ పాలు గానీ ఇష్టం లేదు, ఎందుకంటే ఆమె నన్ను విమోచించి రక్షించలేదు. ఈ విధంగా, పరిశుద్ధ గ్రంథమంతటా, మొదటి ఆజ్ఞ కోరినట్లుగా, దేవుని కుమారుని మాట విని ప్రేమించాలని, ప్రతి శోధనలో ఆయనయందు పూర్తి నమ్మకం ఉంచాలని ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఇతర పరిశుద్ధులు కూడా ఆరాధించబడ్డారు. ధర్మశాస్త్రం కోరిన దానికంటే ఉన్నతమైన దైవారాధనను ప్రకటించడం అసాధ్యం. మొదటి ఆజ్ఞ ఇలా చెబుతుంది: "దేవుడు నిష్కపటమైన విశ్వాసాన్ని కోరుతున్నాడు. మీరు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా ఆయనకు భయపడాలి." క్రైస్తవుడు శిక్షించబడినప్పటికీ, తన తండ్రిని ప్రేమించే మరియు తండ్రి తనను ప్రేమిస్తున్నాడని నమ్మకంతో ఉండే బిడ్డలాంటివాడు. మొదటి ఆజ్ఞ యొక్క కార్యాలు సన్యాసుల వస్త్రాలు, ఉపవాసం, ప్రార్థన మరియు ఇతర సన్యాస కార్యాలన్నింటినీ విలువలో మించిపోతాయి. కాబట్టి, మొదటి ఆజ్ఞలో కోరబడిన క్రియలు ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన పరిశుద్ధ క్రియలు. అయితే వాటిని నిజంగా ఎవరు చేయగలరు? నిజానికి, ఎవరూ చేయలేరు; ఎందుకంటే, క్రీస్తు తప్ప అందరూ పాపులే. క్రీస్తు మీ యొద్దకు వచ్చి, "నేను మీ కొరకు నా రక్తము చిందించితిని, నా రక్తము మీ కొరకు బిగ్గరగా విజ్ఞాపన చేయుచున్నది" అని చెప్పినప్పుడు, ఆయన తనతో పాటు కేవలం తన ఉచితమైన కృప ద్వారా మన పాపక్షమాపణను తీసుకువచ్చి, మనకు ఆదరణకర్త మరియు మధ్యవర్తి అయిన పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహిస్తాడు. మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఇలా అంటాడు: "ధర్మశాస్త్రము మీరు ఫలానావి, ఫలానావి చేయాలని మీకు బోధించుచున్నది గాని, మీరు దానికి లోబడకపోయిరి. అయినను మీరు పుట్టుకతో వచ్చిన పాపములన్నియు, మీరు చేసిన పాపములును క్షమించబడును. అప్పుడు మీరు విశ్వసించుచున్న క్రీస్తు ద్వారా ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు దేవుడు మీకు సహాయము చేయును. మరియు ఇదంతయు క్రీస్తు కృప మరియు సత్యము ద్వారా జరుగును."

అయితే ధర్మశాస్త్రమును విడిచిపెట్టకూడదు; ఎందుకనగా మనము ధర్మశాస్త్రమును త్రోసిపుచ్చినయెడల క్రీస్తును ఎక్కువకాలము నిలుపుకోలేము.

తామే అంతా చేశామని తలొగ్గే స్వభావుల విషయంలో మనం దీనిని గమనిస్తాము;107 వారు తుర్కులుగా తయారవుతారు లేదా నిరాశకు లోనవుతారు. కానీ ధర్మశాస్త్రాన్ని సరిగ్గా బోధించి, అర్థం చేసుకున్నవారే ప్రజలను వారి పాపాలను గ్రహించేలా నడిపించి, ధర్మశాస్త్రంతో వారిని హెచ్చరించి, ఆ తర్వాత నిరుత్సాహపడి, భయపడినవారిని సువార్తతో ఓదార్చి, ఉత్సాహపరుస్తారు. ఇదే ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన బోధ. అలా ఉపయోగించినట్లయితే, ధర్మశాస్త్రం ఒక పవిత్రమైన సిద్ధాంతం. కానీ మరణ సమయంలో తమ కర్మల మీద ఆధారపడేవారు నిరాశ చెందక తప్పదు.

సన్యాసులు దొంగలను, నేరస్తులను ఉరితీసే ముందు ఈ విధంగా ఓదార్చేవారు: "ఓహ్, నిరాశ చెందకు! నీవు అనుభవించబోయే చిత్రహింసలను, అవమానకరమైన మరణాన్ని నీ పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా నేను నియమిస్తాను."108 నీ సిద్ధాంతం నీకు ఛీ! అది ఒక వ్యక్తిని అతని అత్యంత క్లిష్ట పరిస్థితిలో, సలహా మరియు సహాయం కోసం తీవ్రంగా అవసరమైనప్పుడు నడిపిస్తుంది.

- 68 తన సొంత క్రియల మీద ఆధారపడటమా! వారు చెప్పి ఉండవలసింది ఏమనగా: "నీవు మరణశిక్షకు అర్హుడవైన ఒక దీన పాపివి మరియు నేరస్థుడవు. ఇప్పుడు లోకానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసి, లౌకిక అధికారులు నీపై విధించిన తగిన శిక్షను సహించు. కానీ యేసు మరణం ద్వారా లభించే సంతృప్తి తప్ప మరే ఇతర సంతృప్తిని నీవు దేవునికి ఇవ్వలేవు."

క్రీస్తు. ఆయనే మనకు కృపను, సత్యాన్ని అనుగ్రహించారు. ఆయనను విశ్వసించి, ఆయనను ప్రార్థించే వారందరూ పాపక్షమాపణ పొంది, దేవుని నీతిమంతులైన పిల్లలుగా అంగీకరించబడాలని, ఆయన మన కొరకు మరణించి తన రక్తాన్ని చిందించారు. అప్పుడు ఒక దొంగ గానీ, హంతకుడు గానీ ఇలా చెప్పగలుగుతారు: "ఓ ప్రియమైన వధించేవాడా, నీ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చు! నా ఆత్మను క్రీస్తుకు అప్పగించాను." అటువంటి వ్యక్తి ఉరితాడుకు గానీ, వధించేవాడి గొడ్డలికి గానీ కలత చెందడు లేదా దుఃఖపడడు, కానీ తాను పొందిన శిక్షను వినయంగా భరిస్తాడు. మరణిస్తున్న వ్యక్తి ముందు శిలువను పట్టుకునే ఆచారం అనేకులను క్రైస్తవ విశ్వాసంలో నిలబెట్టింది మరియు సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుపై దృఢమైన విశ్వాసంతో మరణించేలా వారిని శక్తివంతం చేసింది.109

కాబట్టి, ఈ శోధనల ద్వారా ఇంకా చెమట చిందించని, ధన్యమైన కాలంలో జన్మించిన ఓ యౌవనస్థులారా, మీరు మోషేకును క్రీస్తుకును మధ్యనున్న భేదాన్ని క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలి. మోషే ఒక మంచి, ప్రయోజనకరమైన, మరియు శ్రేష్ఠమైన ప్రసంగికుడు. ఆయన మొదటి బల్లలోని మూడు ఆజ్ఞలలో, మనం దేవుణ్ణి ప్రేమించాలని, ఆయనకు భయపడాలని, మరియు ఆయనను విశ్వసించాలని పట్టుదలతో ఉద్బోధించాడు. ఈ విధంగా మోషే యొక్క పరిచర్య ప్రయోజనకరమైనది, మరియు అతని సందేశం ధన్యమైనది. అయితే, అది నేను ఏమి చేయాలో నాకు బోధించి, నన్ను మరొక వ్యక్తి అయిన క్రీస్తు వైపుకు నడిపించినంత వరకు మాత్రమే అది ధన్యమైనది. ఎందుకంటే, మోషే తరువాత, మరియు మోషేతో పాటుగా, దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు, మనకు ఏమి చేయాలో తెలియజేసే ప్రసంగిగా ఇవ్వబడ్డాడు.

ఆయనే స్వయంగా చేసినదేమనగా: ఆయన మన కొరకు కృపను, సత్యాన్ని సంపాదించి, ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలను పాటించడంలో నాకు సహాయం చేస్తాడు; అనగా, ఆయన మన కొరకు పాపక్షమాపణను మరియు కృపగల దేవుణ్ణి సంపాదించాడు. క్రీస్తు కృపను, అనగా పాపక్షమాపణను సంపాదించి పెట్టాడు, తద్వారా ఆయనయందు విశ్వాసి ఆ క్షమాపణను పొందుతాడు.

"సత్యం" అనే పదం, ఇకపై అంతా నీతియుక్తంగా మరియు క్రమబద్ధంగా ఉంటుందని సూచిస్తుంది. క్రీస్తు యొక్క పదవి దీనిని నెరవేరుస్తుంది. కాబట్టి మోషేను, క్రీస్తును తికమక పడకుండా జాగ్రత్త వహించండి. పోప్ మరియు టర్క్, క్రీస్తును మోషేగా మార్చినట్లుగా, మీరు కూడా మోషేను క్రీస్తుగా మార్చవద్దు. వారు ఇప్పటికీ తాము ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించగలమనే భ్రమలో ఉన్నారు, ఇలా ప్రకటిస్తున్నారు: "మీరు దేవుని ఆజ్ఞలను వింటే చాలు, వాటిని పాటించే శక్తి మీకు లభిస్తుంది."110 కాదు, అది నిజం కాదు. మనం ఇలా చదువుతాము: "ఆయన పరిపూర్ణత నుండి మనమందరం కృప మీద కృపను పొందియున్నాము." సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ధర్మశాస్త్రాన్ని ఎలా పాటించాలో నాకు బోధించడం గానీ, లేదా ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించే బలాన్ని, శక్తిని నాకు ప్రసాదించడం గానీ మోషే యొక్క కర్తవ్యం కాదు, కానీ ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన అవగాహనను మరియు నాపై దానికున్న ఆవశ్యకతలను నాకు బోధించడమే ఆయన కర్తవ్యం.

దాన్ని పాటించే సామర్థ్యాన్ని క్రీస్తు మాత్రమే నాకు ప్రసాదించాలి. అందువల్ల, "చేయగల సామర్థ్యం" మరియు "పరిపూర్ణంగా" అనే పదాలలో వ్యక్తమైన భావాలు కేవలం క్రీస్తుకు మాత్రమే సంబంధించినవి, మోషేకు గానీ, మనకు గానీ, మన బలానికి గానీ కాదు. ఈ విధంగా, నేను దాని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చకపోయినా, ధర్మశాస్త్రం నాకు నిజంగా ప్రయోజనకరమైనది మరియు ఉపయోగకరమైనది. సరే, నేను నెరవేర్చకపోతే, మరెవరు నెరవేరుస్తారు? కృపను, సత్యాన్ని తెచ్చిన యేసు క్రీస్తు; ఎందుకంటే, తండ్రి నుండి వీటిని మనకు బయలుపరిచినది ఆ ఏకైక కుమారుడే.111

ధర్మశాస్త్రం మోషే ద్వారా ఇవ్వబడిందని, అయితే కృప మరియు సత్యం యేసు క్రీస్తు ద్వారా వచ్చాయని మనం విన్నాము.

మేము దీని ప్రాముఖ్యత గురించి చర్చించాము.

ఇప్పుడు సువార్తికుడు ఇలా కొనసాగిస్తున్నాడు:

18. దేవుణ్ణి ఎవరూ ఎన్నడూ చూడలేదు; తండ్రి ఒడిలో ఆసీనుడైన ఏకైక కుమారుడు, ఆయనను తెలియజేశాడు.

పవిత్ర గ్రంథం దానికంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన భావవ్యక్తీకరణ విధానాన్ని కలిగి ఉంది, కాబట్టి మనం దానితో పరిచయం పెంచుకోవాలి.

ఇక్కడ మనం "తండ్రి ఒడిలో కూర్చోవడం" అనే పదబంధం యొక్క అర్థాన్ని నిర్ధారించుకోవాలి.112 సాధారణంగా తండ్రి "ఒడి" గురించి గానీ, పురుషుని "ఒడి" గురించి గానీ అస్సలు మాట్లాడరు. తండ్రులు పిల్లలను తమ "చేతుల్లోకి" తీసుకుంటారు లేదా వారిని "ఛాతీకి" హత్తుకుంటారు. అయితే, తల్లి ఒడి గురించి మాట్లాడటం లేదా ఒక కన్య పిల్లలను తన ఒడికి హత్తుకుంటుందని చెప్పడం ఆనవాయితీ. ఒడి అంటే రెండు చేతుల మధ్య ఆవరించి ఉన్న భాగం.

జర్మన్లు ​​"కౌగిలించుకోవడం" లేదా "చేతుల్లో హత్తుకోవడం" అనే పదాలను ఉపయోగిస్తారు. సెయింట్ జాన్ యొక్క విలక్షణమైన పదబంధంలోని అర్థాన్ని జర్మన్ అనువాదం పూర్తిగా తెలియజేయదు. ఆయన చెప్పదలుచుకున్నది: మేము దానిని ఏకైక దేవుని నుండి స్వీకరించాము.

తండ్రిని అంటిపెట్టుకొని, ఆయన బాహువులలో హాయిగా విశ్రమించే దేవుని కుమారుడు. కుమారుడు తండ్రి ఒడిలోను, బాహువులలోను విశ్రమిస్తాడు కాబట్టి, కుమారుని ద్వారా వెల్లడి చేయబడిన వాక్యం సంపూర్ణంగా నమ్మదగినదని యోహాను మన హృదయాలకు భరోసా ఇవ్వాలనుకుంటున్నాడు. ఆయన తండ్రికి ఎంత సన్నిహితంగా ఉంటాడంటే, ఆయన తన తండ్రి నిర్ణయాల గురించి విశ్వసనీయంగా సమాచారం పొందుతాడు.

ధర్మశాస్త్రం మోషే ద్వారా ఇవ్వబడిందని సెయింట్ జాన్ మనకు ఇంతకు ముందే తెలియజేశారు, మరియు క్రీస్తు నుండి వెలువడిన సత్యాన్ని కూడా ఆయన నిర్వచించారు. మన ప్రస్తుత ప్రకటన దానిని అనుసరిస్తుంది: "తండ్రి చేతులలో పడుకొని ఉన్న ఏకైక కుమారుడు తప్ప, 'ఎవరూ దేవుణ్ణి ఎన్నడూ చూడలేదు'." ఈ వాక్యభాగం ఉన్నత పాఠశాలలలో చాలా అనవసరమైన కలవరానికి కారణమైంది. ఆందోళనతో ఈ ప్రశ్న లేవనెత్తబడింది: "ఎవరూ దేవుణ్ణి ఎన్నడూ చూడలేదు కాబట్టి, ఒక వ్యక్తి తన స్వంత సహజ శక్తులతో దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం లేదా దేవుని ఉనికి గురించి నిశ్చయతకు రావడం సాధ్యమేనా?"113

సమాధానం అవును అని వచ్చింది, మరియు దానికి మద్దతుగా రోమా 1:19f.లో నమోదు చేయబడిన సెయింట్ పాల్ మాటలు ఉదహరించబడ్డాయి: దేవుని ఉనికి అన్యజనులకు స్పష్టంగా తెలుసు, సృష్టి కార్యాల నుండి వారు దానిని గ్రహించారు, "కాబట్టి - 69 వారికి ఏ సాకు లేదు." వారందరికీ ప్రకృతి నియమం గురించి తెలుసు. హత్య, వ్యభిచారం, దొంగతనం, శపించడం, అబద్ధం చెప్పడం, మోసం మరియు దూషణ తప్పు అని అన్యజనులందరికీ తెలుసు. అటువంటి దుర్గుణాలను శిక్షించే దేవుడు ఒకడు ఉన్నాడని వారికి బాగా తెలియనంత మూర్ఖులు వారు కాదు. అంతేకాకుండా, ఒక పాలకుడు లేకుండా ఖగోళ వస్తువులు వాటి నిర్దిష్ట మార్గంలో పయనించలేవని వారి వివేకం వారికి చెబుతుంది. అందువల్ల సెయింట్ పాల్ ఇలా అంటాడు Rom. 1:20 f.:

"దేవుని అదృశ్య స్వభావం, అనగా ఆయన నిత్యశక్తి మరియు దైవత్వం, సృష్టించబడిన వాటిలో, అంటే ప్రపంచ సృష్టిలో స్పష్టంగా గ్రహించబడింది... ఎందుకంటే వారు దేవుణ్ణి తెలుసుకున్నప్పటికీ, ఆయనను దేవునిగా గౌరవించలేదు లేదా ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించలేదు; కానీ వారి ఆలోచనలు వ్యర్థమయ్యాయి, మరియు వారి తెలివిలేని మనస్సులు అంధకారమయమయ్యాయి. వారు గ్రుడ్డివారై, ఎద్దులను, దూడలను, పందులను, కొంగలను మరియు పాములను పూజించారు." ఈ వాక్యాలను ఎవరు సమన్వయం చేయగలరు? ఒకవైపు, మనిషి దేవుణ్ణి తెలుసుకోగలడని సెయింట్ పాల్ చెప్పారు; మరోవైపు, సెయింట్...

ఎంతటి జ్ఞాని, తెలివైనవాడు, చురుకైనవాడు అయినప్పటికీ, మనకు ఆయనను బయలుపరిచిన ఏకైక దేవుని కుమారుడు తప్ప మరెవరూ దేవుణ్ణి చూడలేదని యోహాను స్పష్టంగా పేర్కొన్నాడు. అంతేకాకుండా, క్రీస్తు యూదులతో John 8:54–55లో ఇలా చెప్పాడు: "మీరు ఎరిగినట్లు చెప్పుకొంటున్నారు"

"మీరు ఆయనను మీ తండ్రి అని పిలుస్తారు గానీ, ఆయన ఎవరో మీకు తెలియదు." మరియు ఇక్కడ క్రీస్తు, దేవుని పట్ల ఆసక్తి లేని ఎపిక్యూరియన్లను, ఆ బలిసిన పందులను, లేదా ఆత్మసంతృప్తితో ఎగతాళి చేసేవారిని, లేదా దైవభక్తి లేని వారిని గద్దించడం లేదు, కానీ దేవుని గురించి శ్రద్ధ వహించి, ఆయనను వెదకుతున్న పరిశుద్ధ పరిసయ్యులను గద్దిస్తున్నాడని మనం గమనించాలి.

ఆయనే. వారికే క్రీస్తు ఇలా తెలియజేస్తున్నాడు: "తండ్రి తన దైవత్వంలో ఆలింగనం చేసుకున్న కుమారుడు, మనకు దేవుణ్ణి బయలుపరచడానికి రాకపోయి ఉంటే, ఎవరూ ఆయనను తెలుసుకోలేకపోయేవారు." ఈ వాక్యాలను ఎలా సమన్వయం చేయవచ్చు? "ఎవరూ దేవుణ్ణి ఎన్నడూ చూడలేదు" అనే మాటలు, దేవుణ్ణి వెదకి, తమ తర్కంతో ఆయనను కనుగొనడానికి ప్రయత్నించే వారందరినీ మినహాయిస్తాయి.

ఏదో ఒక రోజు ఈ ప్రశ్న సమస్యను సృష్టిస్తుంది.114 కానీ మీరు దానికి ఈ క్రింది విధంగా సమాధానం చెప్పడం నేర్చుకోవాలి: దేవుని గూర్చిన జ్ఞానం రెండు రకాలు: ఒకటి ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానం; రెండవది సువార్త జ్ఞానం. ఎందుకంటే దేవుడు వాటి ద్వారా తాను తెలియబడాలని ధర్మశాస్త్రాన్ని, సువార్తను జారీ చేశాడు.

ధర్మశాస్త్రంపై ఆధారపడిన దైవజ్ఞానం హేతువుకు సుపరిచితం. అది దాదాపు దేవుణ్ణి పట్టుకుని వాసన చూసింది, ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం నుండే అది మంచి చెడుల మధ్య భేదాన్ని చూసింది. ధర్మశాస్త్రం మన హృదయాలలో కూడా లిఖించబడి ఉంది, ఈ విషయాన్ని సెయింట్ పాల్ రోమీయులకు సాక్ష్యమిచ్చారు (Rom. 2:15). ఇదే సత్యాన్ని మోషే మరింత స్పష్టంగా చెప్పినప్పటికీ, తండ్రి, తల్లి మరియు ప్రభుత్వానికి అవిధేయత చూపడం, హత్య చేయడం, వ్యభిచారం చేయడం, దొంగతనం చేయడం, శపించడం మరియు దైవదూషణ చేయడం తప్పు అని వివేకవంతులైన జీవులన్నీ స్వయంగా నిర్ణయించుకోగలవు అనేది ఇప్పటికీ సత్యమే. అందువల్ల ధర్మశాస్త్రాన్ని అతిక్రమించినవారు, వ్యభిచారులు, హంతకులు మరియు దొంగలు రోమీయులచేత మరియు ఇతర అన్యజనులచేత కఠినంగా శిక్షించబడ్డారు. ఈ విషయంపై అనేక పుస్తకాలు వ్రాయబడ్డాయి. మరియు ఈ హంతకులు, దొంగలు మరియు అలాంటి దుర్మార్గులు—ఒకవేళ ఎవరైనా వారిని పట్టుకుని, వారు ఇతరులకు చేసినట్లే వారికి కూడా చేస్తే—కోర్టులో తమ తప్పును ఒప్పుకోవలసి వచ్చింది; ఎందుకంటే ఒక మనిషి మరొక మనిషిని చంపడం సరికాదని వారి అంతరాత్మ వారికి చెబుతుంది. దైవ ధర్మశాస్త్రం మరియు పది ఆజ్ఞల సారాంశం వారి హృదయాలలో స్వభావసిద్ధంగా లిఖించబడి ఉంటుంది. వారు తమలోనూ, ఇతరులలోనూ తప్పును గుర్తించగలరు; కానీ వారు ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనలకు ఇతరులను గద్దిస్తారు గానీ, తమను తాము గద్దించుకోరు. వీలైతే వారు కూడా రహస్యంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉల్లంఘిస్తారు. సెయింట్ పాల్ దీనిని Rom. 2:3, 20 f.115 లో ప్రస్తావించారు.

సద్దూకీయులు కూడా, మానవాళి భూమిపై శాంతియుతంగా జీవించడానికి వీలుగా తన ధర్మాన్ని ఇచ్చిన దేవుడిని నమ్మారు. ధర్మాన్ని పాటించి, పది ఆజ్ఞలను బాహ్యంగా ఆచరిస్తూ దేవుడిని సేవించేవారికి ఈ భూమిపైనే ఆయుష్షు, సంతోషం బహుమతిగా లభిస్తాయని, దేవుడు వారికి సంపదలను ప్రసాదించి, దుష్కర్మలు చేసేవారికి కీడు చేస్తాడని వారు విశ్వసించారు. వారి ఆలోచనలు మరియు అవగాహన ప్రకారం, దేవుడు సహాయాన్ని మరియు ఆశీర్వాదాలను కేవలం ఈ భూమిపైనే ప్రసాదిస్తాడు. మంచి చేసి చెడును విడిచిపెట్టాలనే వారి నమ్మకం కనీసం కొంత అవగాహనను ప్రతిబింబించింది. కానీ వారు దీనిని దుర్వినియోగం చేసి, చెడు చేస్తూ మంచిని నిర్లక్ష్యం చేశారు.

ఈ విధంగా వారు తమ హృదయాలలో కూడా లిఖించబడిన మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని అంగీకరించి, ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనలను ఖండించారు; కానీ అదే సమయంలో, ఇతరులలో తాము నిందార్హమైనదిగా భావించిన ఉల్లంఘనకు వారే దోషులు అయ్యారు. మీకు తెలిసినట్లుగా, పెద్ద దొంగలు చిన్న దొంగలను ఉరితీస్తారు;116 తాము చేసిన పాపాలకు ఇతరులను గద్దిస్తారు. ఐదు గుల్డెన్ల విలువైన వస్తువును దొంగిలించిన దొంగను ఉరితీయాలి, అయితే ఒక ధనిక పౌరుడు, రైతు లేదా ప్రభువు తన మనస్సాక్షికి, తనకున్న మంచి జ్ఞానానికి విరుద్ధంగా ఏటా సంతలో వంద లేదా మూడు వందల గుల్డెన్లను దొంగిలించినా, అతను దానిని రహస్యంగా చేసినందున శిక్ష నుండి తప్పించుకుంటాడు. ఒక ప్రభువు సంవత్సరానికి ఒకటి, రెండు లేదా మూడు వేల గుల్డెన్లను దొంగిలించినా, తన మార్టెన్ వస్త్రం మరియు బంగారు గొలుసులతో వైభవంగా అలంకరించుకుని విర్రవీగవచ్చు. కానీ స్వభావం మరియు మనస్సాక్షి రెండూ వారి తప్పును వారికి వెల్లడిస్తున్నందున, వారికి ఎటువంటి సాకు లేదు. వారి సొంత హృదయాలే వారిని దోషులుగా నిర్ధారించి, వారు శిక్షకు అర్హులని వారికి చెప్పాలి.

హేతువు దేవుని గూర్చి ఒక "చట్టపరమైన జ్ఞానాన్ని"117 పొందగలదు. అది దేవుని ఆజ్ఞలను ఎరిగి ఉంటుంది మరియు మంచి చెడులను వేరు చేయగలదు. తత్వవేత్తలకు కూడా దేవుని గూర్చి ఈ జ్ఞానం ఉండేది. కానీ ధర్మశాస్త్రం నుండి పొందిన దేవుని గూర్చిన జ్ఞానం, అది మోషే ధర్మశాస్త్రమైనా లేదా మన హృదయాలలో నాటబడిన ధర్మశాస్త్రమైనా, ఆయన గూర్చిన నిజమైన జ్ఞానం కాదు. ప్రజలు ఈ ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించరు, ప్రత్యేకంగా వారు తమ చుట్టూ చూసి, ఎంత పెద్ద దుర్మార్గుడైతే అంత గొప్ప అదృష్టం అతనికి లభిస్తుందని గమనించినప్పుడు. పాపాన్ని శిక్షించే దేవుడు లేడని వారు భావిస్తారు, మరియు దానికి అనుగుణంగా పాపం వైపు మొగ్గుచూపే జన సమూహాన్ని అనుసరిస్తారు. లేదా అత్యంత భక్తిపరులుగా ఉండాలనుకునే వారు ఇలా వాదిస్తారు: "నేను నా తండ్రిని, తల్లిని గౌరవిస్తాను, ఎవరినీ అవమానించను లేదా హత్య చేయను, ఎవరినీ మోసం చేయను లేదా వారి భార్యను, బిడ్డను, ఆస్తిని మరియు మంచి పేరును దోచుకోను; నేను ఈ విధంగా ప్రవర్తిస్తే, నేను రక్షింపబడతాను." అప్పుడు ఈ ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానం నుండి ఇతరులు వస్తారు, వారు ఇంకా మంచిగా ఉండాలని కోరుకుంటారు కానీ పైన పేర్కొన్న వారి అంత మంచివారు కాదు; నిజానికి, వారు వారికి సాటి రారు.118

ఉదాహరణకు, ఒక సన్యాసిని తీసుకుందాం. అతను దేవుణ్ణి తన స్వర్గంలో సింహాసనంపై ఆసీనుడై, కండువాలు కుడుతూ, తలలు గుండు చేస్తూ, తాళ్లు, ముతక చొక్కాలు, మరియు చెక్క చెప్పులు తయారు చేస్తున్నట్లుగా ఊహించుకుంటాడు. ఆ తర్వాత, వీటిని ధరించిన వారు తమకు స్వర్గాన్ని సంపాదించుకోవడమే కాకుండా, ఇతరులు కూడా స్వర్గానికి చేరుకోవడానికి సహాయపడగలరని అతను ఊహించుకుంటాడు. ఇది అన్నిటికంటే ఘోరమైన అంధత్వం, ఇది అందరికీ స్పష్టంగా తెలిసి ఉండాలి. ఇది ఎద్దులను, దూడలను పూజించే అన్యజనుల అంధత్వం కంటే ఏ మాత్రం మెరుగైనది కాదు; వారిని మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని గానీ, ప్రకృతి ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞలను గానీ పాటించడానికి ప్రయత్నించేవారితో పోల్చలేము. ఎందుకంటే, ఒక సన్యాసి ధరించే నాసిరకమైన, చిరిగిన విదూషకుడి టోపీకి, తాళ్లకు, ఇంకా అతని మాయవిద్యలన్నింటికీ, తండ్రి, తల్లి, మరియు ప్రభుత్వానికి విధేయత చూపమనే ఆజ్ఞకు ఏ పోలిక ఉంది? అన్యజనులు కూడా ఈ సమూహం కంటే శ్రేష్ఠులు. వారు దేవుని ఆజ్ఞలను, డిమాండ్లను మరింత బాగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, మన ప్రభువైన దేవుని గురించి లోతైన జ్ఞానాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. దీనిని దేవుని ఉనికిని రుచి చూడకుండా వాసన చూడటం అని చెప్పవచ్చు. అన్యజనులు, తత్వవేత్తలు మరియు జ్ఞానులందరూ ధర్మశాస్త్రం ద్వారా దేవుణ్ణి గుర్తించే స్థాయికి పురోగమించారు. అయితే, ఈ రకమైన జ్ఞానం వల్ల ఏమి సాధించబడుతుందో మీరు ఇప్పటికే విన్నారు.

దేవుని గురించిన మరో రకమైన జ్ఞానం సువార్త నుండి వెలువడుతుంది. అక్కడ మనం నేర్చుకునేది ఏమిటంటే, ఈ లోకమంతా స్వభావరీత్యా దేవుని దృష్టిలో అసహ్యమైనది, అది దేవుని ఉగ్రతకు మరియు అపవాది శక్తికి లోనై, నిత్య నరకానికి గురవుతుంది.

తండ్రి ఒడిలో శయనించిన దేవుని కుమారుని ద్వారా తప్ప ఈ లోకం దీని నుండి విడిపించుకోలేకపోయింది. ఆయన మానవుడై, మరణించి, మృతులలో నుండి తిరిగి లేచి, పాపాన్ని, మరణాన్ని, మరియు సైతానును నిర్మూలించాడు.

దేవుని గురించిన సత్యమైన మరియు సంపూర్ణమైన జ్ఞానం మరియు ఆలోచనా విధానం ఇదే; దీనిని కృప మరియు సత్య జ్ఞానం, అనగా దేవుని గురించిన "సువార్త జ్ఞానం" అని పిలుస్తారు. కానీ ఈ జ్ఞానం మన తోటలో పెరగదు, మరియు ప్రకృతికి దాని గురించి ఏమాత్రం తెలియదు. ప్రకృతి మరియు మోషే ధర్మశాస్త్రం ఆధారంగా, వివేకానికి దేవుని గురించి కేవలం పరోక్షమైన మరియు పాక్షికమైన జ్ఞానం మాత్రమే ఉంది; ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం మన హృదయాలలో లిఖించబడి ఉంది. కానీ దైవిక జ్ఞానం మరియు దైవిక సంకల్పం యొక్క లోతు, దేవుని కృప మరియు కరుణ యొక్క అగాధత, మరియు నిత్యజీవం ఎలా ఉంటుందో...

ఈ విషయాల గురించి హేతువుకు ఏమీ తెలియదు. ఇవి హేతువు దృష్టికి కనబడవు. ఒక గుడ్డివాడు రంగు గురించి చర్చించేంత అధికారంతోనే ఇది వీటి గురించి మాట్లాడుతుంది. దీని గురించి యోహాను సరిగ్గానే చెప్పాడు: "దేవుణ్ణి ఎవరూ ఎప్పుడూ చూడలేదు; తండ్రి ఒడిలో ఉన్న ఏకైక కుమారుడు, ఈ విషయాన్ని లోకానికి తెలియజేశాడు."

దేవుని గురించిన జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి సరైన మార్గం కుడిచేతి మార్గం, అంటే దేవుని ఆలోచనలు మరియు సంకల్పం ఏమిటో నిశ్చయంగా తెలుసుకోవడం. ఈ విషయంలో ఏ మానవుడూ మీకు జ్ఞానోదయం కలిగించలేడు. వాస్తవానికి, మానవ జాతికి కుమారుని ద్వారా కృప అవసరం. తర్కం అనేది ధర్మశాస్త్రం నుండి ఉద్భవించే దేవుని గురించిన మొదటి రకమైన జ్ఞానానికే పరిమితమై ఉంది; మరియు అది అస్పష్టమైన భాషను మాట్లాడుతుంది. టర్కులు, యూదులు, పాపిస్టులు, టార్టార్లు మరియు అన్యజనులందరూ ఆకాశ భూములను సృష్టించిన దేవుని ఉనికిని అంగీకరిస్తారు, ఆయన, వారి మాటల్లో చెప్పాలంటే, మనం ఆయన ఆజ్ఞలను మరియు నిషేధాలను పాటించడంపైనే జీవితాన్ని ఆధారపడేలా చేస్తాడు. పోప్ దీనికి ఒక అడుగు ముందుకెళ్లి క్రీస్తు గురించి కూడా మాట్లాడతారు, కానీ ఆయన చెప్పేది కేవలం చారిత్రకమైనది.120 అయితే, మనుషులందరూ పాపంలో పుట్టి శాపగ్రస్తులవుతారనే వాస్తవం మరియు జ్ఞానం, దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు మాత్రమే కృపకు ఏకైక మూలం అనే జ్ఞానం, మరియు కృప మరియు సత్యమైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే మనిషి రక్షించబడతాడనే జ్ఞానం—ఇది మోషే సంబంధమైన లేదా ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన జ్ఞానం కాదు, కానీ సువార్త సంబంధమైన మరియు క్రైస్తవ జ్ఞానం.

సమస్త మానవ జాతి పాపంలో ఎంతగా కూరుకుపోయిందంటే, దేవుని ఆజ్ఞలను ఎవరూ పాటించలేరని, పాటించబోరని; ఒకవేళ దేవుని కుమారుడు రాకపోయి, మానవ స్వభావాన్ని ధరించి, మనపై జాలిపడి, మన పాపాలను తన రక్తంలో ముంచివేసి, తద్వారా తనయందు విశ్వాసముంచిన వారిని రక్షించకపోయి ఉంటే, మనమే దేవుని తీర్పు సింహాసనం ఎదుట శిక్షించబడవలసి వచ్చేదని నేను విన్నప్పుడు క్రైస్తవ జ్ఞానం కలుగుతుంది. ఏ మానవ హేతువుకు ఈ జ్ఞానం గురించి కనీస అవగాహన కూడా లేదు; న్యాయశాస్త్రవేత్తలు, ఋషుల గ్రంథాలలో గానీ, మోషే ధర్మశాస్త్రంలో గానీ దీని జాడ ఏమాత్రం లేదు.

అందువల్ల, మానవుడు తనంతట తానుగా దేవుడు ఉన్నాడని కనుక్కోగలడా అనే ప్రశ్నపై పండితులు చర్చించకూడదు. ప్రతి హృదయంలో లిఖించబడిన ధర్మశాస్త్రం నుండి దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడానికి వారు ఎల్లప్పుడూ ప్రయత్నించారు. కానీ ప్రశ్న "ధర్మశాస్త్రం నుండి దేవుణ్ణి ఎలా తెలుసుకోగలం?" అని కాదు, "కృప మరియు సత్యం నుండి ఆయనను ఎలా తెలుసుకోగలం?" అని ఉండాలి. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి తీవ్ర భయాందోళనలో ఉన్నప్పుడు లేదా మరణ వేదనలో ఉన్నప్పుడు ధర్మశాస్త్రం నుండి వచ్చే జ్ఞానం దానంతట అదే చాలా స్పష్టంగా స్ఫురిస్తుంది. కానీ ఆయన కృపలో ఉన్న దేవుని గురించిన జ్ఞానం పరలోకం నుండి బయలుపరచబడింది మరియు లేకపోతే మానవునికి పూర్తిగా అదృశ్యంగా ఉండేది. దేవుణ్ణి తెలుసుకునే మొదటి పద్ధతి సహజమైనది, సార్వత్రికమైనది మరియు మోషే ధర్మశాస్త్రం ద్వారా బలపరచబడింది. కానీ ధర్మశాస్త్రం అక్కడ ఒంటరిగా ఉండకూడదు; కృప మరియు సత్యం దానితో పాటు ఉండాలి. మరియు ఆయన కృపలో ఉన్న దేవుని గురించిన జ్ఞానం అనేది కుమారుడు మాత్రమే మనకు బయలుపరిచిన నైపుణ్యం మరియు జ్ఞానం. సృష్టి ఆరంభం నుండి పరిశుద్ధులందరూ దీనిని నేర్చుకోవలసి వచ్చింది, లేకపోతే వారు నశించిపోయేవారు. ఆదాము, హవ్వలు పాపంలో పడినప్పుడు, క్రీస్తు వాగ్దానంలో కృప గురించిన జ్ఞానం వారికి వెంటనే వెల్లడించబడింది. స్త్రీ సంతానం సర్పం తలను చితకగొడుతుందని వారికి చెప్పబడింది (ఆదికాండము 3:15), అంటే వాగ్దానం చేయబడిన సంతానం లోకానికి తీసుకువచ్చే ఈ కృప ద్వారా ఆదాము రక్షించబడాలి.

అది దేవుని గూర్చిన ఆత్మీయ మరియు క్రైస్తవ జ్ఞానం. రెండవది శారీరకమైనది, ప్రాపంచికమైనది మరియు తర్కం నుండి పుట్టినది, ఎందుకంటే అది మన హృదయాలలో వ్రాయబడి ఉంది. కానీ ఈ జ్ఞానం పైనుండి ప్రకటించబడి, హృదయంలో రూపుదిద్దుకోవాలి; అనగా, దేవుడు తన ప్రియ కుమారుని ద్వారా కృపను అనుగ్రహిస్తాడని ఒకరు నేర్చుకోవాలి. కాబట్టి, దేవుణ్ణి తెలుసుకునే విషయంలో లోకం ఎంత గ్రుడ్డిగా ఉందో ఇదిగో చూడండి.

కాబట్టి, దేవుణ్ణి ఎవరూ ఎన్నడూ చూడలేదని మనకు తెలియజేసే ఈ స్పష్టమైన వాక్యాన్ని మనం గమనించాలి; ఎందుకంటే, సువార్త సంబంధమైన అర్థంలో, ఎవరూ తమంతట తాము దేవుణ్ణి తెలుసుకోలేరన్నది నిజం. పాదరక్షలు లేని సన్యాసులు121 అన్యజనుల కంటే చాలా గుడ్డివారు; ఎందుకంటే, బూడిద రంగు టోపీని ధరించి, నడుముకు తాడు కట్టుకుని, పేదరికం, పవిత్రత, మరియు పోప్‌కు విధేయత చూపిస్తామని ప్రమాణం చేస్తే తాము దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉంటామని, దానివల్ల తాము మాత్రమే రక్షింపబడటమే కాకుండా, తమ కర్మలలో కొన్నింటిని ఇతరులకు ప్రసాదించగలమని వారు భావించారు. ఇది ఎక్కడ వ్రాయబడి ఉంది? ఇది మీకు మోషే గ్రంథంలో గానీ, తర్కంలో గానీ, లేదా సువార్తలో గానీ కనిపించదు. ఈ సన్యాసులు, దేవుడు తన స్వర్గంలో ఆసీనుడై, పాదరక్షలు లేని సన్యాసుల కోసం టోపీలు, తాడులు, మరియు గుండు చేయుటలు తయారు చేస్తున్నట్లుగా తమకు తాము చిత్రీకరించుకున్నారు.

దేవుని గురించిన వారి జ్ఞానం అన్యజనులతో సమాన స్థాయిలో ఉంది; అవును, కాటో వారి కంటే తానే గొప్పవాడని నిరూపించుకున్నాడు, అతను ఇలా అన్నాడు: "స్తోత్రాలు చెప్పినట్లుగా దేవుడు మనస్సే అయితే, మీరు ప్రధానంగా స్వచ్ఛమైన మనస్సుతో ఆయనను ఆరాధించాలి."122

దేవుడు మనిషి కన్నా భిన్నమైనవాడు; అందువల్ల మనం ఆయనకు గౌరవం, ఆరాధన, భక్తిని ఇవ్వాలి. కానీ సన్యాసులు వచ్చి, మఠాధిపతికి బ్రహ్మచర్యం, విధేయత, లొంగిబాటు ప్రమాణం చేస్తూ మన దేవునికి విదూషకుడి టోపీ పెడతారు. మనం వారిని, "ఇదేనా దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం? ఇలా చేయడానికి మిమ్మల్ని ఏది ప్రేరేపిస్తుంది?" అని ప్రశ్నలతో నిలదీస్తే, వారు, "మా అభిప్రాయంలో ఇది ఒక మంచి పద్ధతి" అని జవాబిస్తారు. కానీ ఒకరి అభిప్రాయం సరిపోదు. మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని ఎందుకు పరిశీలించకూడదు? ఆయన మీ క్రియల కన్నా ఎంతో శ్రేష్ఠమైన అనేక క్రియల గురించి మాట్లాడాడు, ఉదాహరణకు, దేవుని పట్ల భయం, ప్రేమ, సేవ; తల్లిదండ్రులకు విధేయత; ఎవరినీ చంపకపోవడం; మరియు బ్రహ్మచర్యంతో జీవించడం. ఈ క్రియలు మనిషి ఉద్దేశించిన క్రియలన్నింటినీ మించి ఉన్నాయి.

సన్యాసి టోపీ ధరించే ఆచారం కంటే మోషే మరియు అతని ఆజ్ఞలు శ్రేష్ఠమైనవి మరియు పురాతనమైనవి. అయినప్పటికీ, సన్యాసత్వం ప్రజల మెదళ్ళలోకి బలవంతంగా చొప్పించబడింది; మరియు వారు సన్యాస క్రమాన్ని పవిత్రమైనదిగా పిలవాలని పట్టుబట్టారు. అయితే, ఇది దేవుని గురించిన జ్ఞానాన్ని ప్రతిబింబించలేదు; అది అంధత్వం. అయినా వారు ఇలా చెప్పుకున్నారు: "ఓహ్, జీవించడానికి ఇదే సరైన మార్గం!" కానీ వినండి, ప్రియమైన సన్యాసి, మీ పనులను ఎవరు నిర్దేశించారు? ఏ దెయ్యం వాటిని ఆజ్ఞాపించింది? సన్యాసులు ఇలా సమాధానమిస్తారు: "అవి మా భక్తిచే ప్రేరేపించబడ్డాయి." మోషే మరియు మన వివేకం మరింత విజ్ఞానవంతమైనవి. అవి దొంగతనం చేయకూడదని, అలాగే తల్లిదండ్రులకు మరియు ప్రభుత్వానికి విధేయులుగా ఉండాలని నిర్దేశిస్తాయి.

వారు మన ప్రాపంచిక జీవిత ప్రయోజనాలకు ఉపయోగపడే విషయాలలో మనకు బోధించే ఉపాధ్యాయులు. మరియు మోషే యొక్క

సువార్త నుండి వచ్చే దేవుని గురించిన జ్ఞానంతో పోలిస్తే ఆజ్ఞలు ఏమీ కావు, అలాంటప్పుడు మానవ నీతి పేరుతో కల్పించుకున్న క్రియల విలువ గురించి ఇంకేం చెప్పాలి? అయినా కూడా, పోప్ అనుచరులు మోషే ధర్మశాస్త్రం కంటే మానవ సంప్రదాయాలకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడానికి సాహసిస్తున్నారు. వారు పుత్రధర్మం కంటే తలపాగాలు, గుండు చేయించుకోవడం, మరియు తాళ్లకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చేంత మూర్ఖులు మరియు హాస్యాస్పదులు. ఇంతకంటే అంధత్వం మరొకటి ఉండదు! కానీ, మనిషి వివేకం ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త నుండి పక్కకు మళ్లినప్పుడు అతనికి ఎదురయ్యే గతి ఇదే.

సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, మనం పాపం వలన ఎంత హేయంగా భ్రష్టుపట్టిపోయామంటే, దేవుని గూర్చిన మన తొలి మరియు సహజమైన జ్ఞానం మనకు ఇక ఏమాత్రం తెలియకపోవడమే కాకుండా, ధర్మశాస్త్ర నీతి నుండి కూడా వైదొలిగి అబద్ధాలలో పడిపోయాము. మన స్వంత కల్పిత క్రియలతో దేవుణ్ణి సమాధానపరచాలని మనం తలంచాము.

కాబట్టి, Rom. 1:19, 32లో చెప్పబడినట్లుగా, మోషే ధర్మశాస్త్రం నుండి హేతువు దేవుణ్ణి గుర్తిస్తుంది. కానీ సువార్త అర్థంలో, హేతువుకు దేవుని గురించి ఏమీ తెలియదు. ఎందుకంటే ఇది పరలోకం నుండి వచ్చిన ఒక కొత్త ప్రత్యక్షత. ఇది మనకు పది ఆజ్ఞలను పరిచయం చేసి, వాటిలో మనకు బోధించడమే కాకుండా, మన మర్త్యులందరు పాపంలో గర్భం ధరించి నశించిపోయారని, మరియు ఎవరూ ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించరని, అయితే రక్షింపబడాలని కోరుకునేవారు కేవలం యేసు క్రీస్తు యొక్క కృప మరియు సత్యం ద్వారా మాత్రమే రక్షింపబడతారని కూడా మనకు తెలియజేస్తుంది. ఆయన స్వభావం యొక్క లోతు ఇక్కడే ఉంది; దేవుని చిత్తం ఇక్కడే ఉంది.123 ప్రతి ఒక్కరూ, వారు ఎవరైనప్పటికీ—వారి పక్షాన మోషే ఉన్నా లేక వారు తమ సొంత నీతిలో పూర్తిగా మునిగిపోయినా—క్రీస్తు వెలుపల రక్షణ గానీ, దేవుని గురించిన జ్ఞానం గానీ లేదని తెలుసుకోవాలి. కుమారుని కృప మరియు సత్యంతో గుర్తించబడితే తప్ప ఎవరూ దేవునిచే అంగీకరించబడరు. ఈ జ్ఞానం హేతువుకు మరుగు చేయబడింది. ఈనాటికీ పాపిస్టులకు మరియు ఇతరులందరికీ ఆ విషయం తెలియదు. నేను క్రీస్తు వద్దకు మెల్లగా పాకుతూ వచ్చి, కుమారునిచేత రక్షించబడి, ఆయన కృప మరియు సత్యం ద్వారా సమస్తాన్ని పొందాలి. ఇదే దేవుని చిత్తం మరియు ఉద్దేశం. ఇదే దేవుణ్ణి సరిగ్గా తెలుసుకోవడం. ఈ విధంగా, పతనం తరువాత ఆదాము కుమారుని ద్వారా దేవుణ్ణి తెలుసుకున్నాడు, పితృపురుషులు మరియు ప్రవక్తలందరూ కూడా అలాగే తెలుసుకున్నారు. వారు వాగ్దానం చేయబడిన వాని రాక కోసం నిరీక్షించారు.

మెస్సీయ. ఆయన ద్వారా వారు దేవుని నుండి కృపను పొందారు. వారు ధర్మశాస్త్రంతో నిలిచిపోలేదు, కానీ విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తు వైపు చూశారు. ధర్మశాస్త్రానికి సంపూర్ణంగా విధేయత చూపడం తమ అసమర్థతను వారు గ్రహించినప్పుడు, క్రీస్తు వారి కలత చెందిన మరియు నిరాశ చెందిన హృదయాలకు ప్రత్యక్షమై, తండ్రి యొక్క కృపను మరియు చిత్తాన్ని ప్రకటించాడు: ఆయన, కుమారుడు, ఒక కన్య గర్భమున మానవరూపం ధరించి వారి కొరకు మరణిస్తాడు. అందువల్లనే చూడటం అసాధ్యం అని మనం అంటాము.

72 ధర్మం ద్వారా గానీ, తర్కం ద్వారా గానీ దేవుడు. ఎవరూ ఆయనను గ్రహించలేరు, లేదా ఆయన ఉన్నత శిఖరాలను అధిరోహించలేరు. ఆయన మిక్కిలి ఉన్నతుడు.

ఆయన దేవుని నుండి జన్మించిన వారికి మాత్రమే కనబడతాడు, రక్త సంబంధం ద్వారా జన్మించిన వారికి కాదు.

కృపామయు సత్యమునకును దేవుని గూర్చిన జ్ఞానము ఎక్కడ నుండి కలుగును? అది దేవుని ఏకైక కుమారుని ద్వారా ఇవ్వబడుతుంది. దేవునిలో ఉండి, తానే దేవుడైయున్న ఆ దేవుని కుమారుడు దీనికి అత్యవసరుడు. ఎందుకంటే ఆయన తండ్రి నుండి వచ్చెను, మరియు ఆయన సత్యమును ఎరుగును. దైవత్వములో నివసించి, తండ్రి ఒడిలో ఉండుచున్న ఏకైక బోధకుడైన క్రీస్తు తప్ప, వేరొక బోధకుడు, గురువు, లేదా ప్రసంగికుడు లేడు. మానవపరంగా చెప్పాలంటే, తండ్రి ఆయనను తన బాహువులలో హత్తుకొని లాలిస్తాడు. దైవిక సారాంశములో ఉన్నవాడు పరలోకము నుండి మన యొద్దకు దిగివచ్చి మానవుడుగా మారాడు. మనకు దేవుణ్ణి మరెవరు బయలుపరచగలరు? న్యాయశాస్త్రవేత్తల ధర్మశాస్త్ర గ్రంథములన్నిటిని, తత్వవేత్తల మరియు అన్యజనుల గ్రంథములన్నిటిని పరిశీలించండి. దొంగతనము చేయవద్దని, అబద్ధ ప్రమాణము చేయవద్దని, ప్రభుత్వమును మరియు తల్లిదండ్రులను ప్రేమించవలెనని ఆజ్ఞాపించు మోషే ధర్మశాస్త్రములో ఉన్న దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమును అవి మించలేవని మీరు కనుగొంటారు. ఆయన మనకు వీపు చూపి ఉండగా, ధర్మశాస్త్రం నుండి దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం అంటే ఆయనను గూర్చిన ఎడమచేతి జ్ఞానం.124 కాబట్టి దేవుని చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి, ఆయన నిజ స్వరూపాన్ని, ఆయన అసలైన ప్రణాళికను దర్శించండి. క్రీస్తులో మాత్రమే దేవుడు సరిగ్గా కనబడతాడు. అక్కడ మనం నేర్చుకునేది ఏమిటంటే, రక్షింపబడాలని కోరుకునే వారందరూ తాము శాపగ్రస్తులైన పాపులమని ఒప్పుకోవాలి, మరియు కృపతోను, సత్యంతోను నిండిన ఆయనపై ఆధారపడాలి. తద్వారా వారు కూడా కృపను, సత్యాన్ని పొందుతారు; ఇదే దేవుని నిజమైన మనస్సు. మనం క్రీస్తుపై ఆధారపడాలి; ఇదే నిజమైన జ్ఞానం. పరిశుద్ధ గ్రంథాన్ని చూడండి. ఆదాము కాలం నుండి, క్రీస్తు ఎల్లప్పుడూ మానవాళికి దేవుణ్ణి బయలుపరుస్తూనే ఉన్నాడు. ఆయన అటువంటి దేవుని గూర్చిన జ్ఞానాన్ని ప్రకటించడం ఎన్నడూ మానలేదు: ఆయన ద్వారా మనం కృపను, సత్యాన్ని, అంటే నిత్యజీవాన్ని పొందుతాము. క్రీస్తు బోధించాలని కోరుకున్నది దీనమైన, పతిత మానవాళికి గానీ, ఆవులకు, పందులకు కాదు. కాబట్టి కార్తూసియన్ అయినా, పాదరక్షలు లేని సన్యాసి అయినా, యూదుడైనా, టర్క్ అయినా, లేదా టాటార్ అయినా, ఎవరూ దేవుని గూర్చిన తమ జ్ఞానాన్ని గురించి గొప్పలు చెప్పుకోకూడదు. అవును, మోషే కూడా దేవుణ్ణి దర్శించలేకపోయాడు. మోషే దేవుణ్ణి చూడాలని కోరుకొని, "నాకు చూపించు" అని అన్నాడు.