జాన్ వెస్లీ — ఒక ఆధునిక జీవిత చరిత్ర

మరో మాటలో చెప్పాలంటే, క్రైస్తవ జీవిత లక్ష్యం విషయంలో వెస్లీ యొక్క తొలి ఉపన్యాసానికి ఎలాంటి సవరణ అవసరం లేదు; కానీ విశ్వాసం అనేది కేవలం ఆత్మ యొక్క సద్గుణం మాత్రమే కాదని, అది స్వతహాగా ఒక స్పష్టమైన నమ్మకం మరియు దృఢ విశ్వాసం అని అతను గతంలో ఇచ్చిన విశ్వాస నిర్వచనానికి జోడించాల్సిన అవసరం ఉంది.

జాన్ వెస్లీ మరియు ఆధునిక మతం సంతోష సృష్టికి మరియు ప్రేమను జయించడానికి శక్తివంతమైనవి.

వెస్లీ తన ఆక్స్‌ఫర్డ్ రోజుల నుండి క్రైస్తవ పరిపూర్ణత గురించి ఈ భావనను కలిగి ఉన్నాడు: దేవుని పట్ల సంపూర్ణ భక్తి, ఇందులో అంతర్గత మరియు బాహ్య పవిత్రత ఉంటాయి. ఇది దేవుడిచ్చిన వరం, కానీ దీనికి మనిషి నైతిక కృషి అవసరమని భావించబడుతుంది. మనిషి పరిపూర్ణత అంటే అతని ఆనందమని కూడా భావించబడుతుంది, మరియు ఇది సంపూర్ణ మనశ్శాంతిని సూచిస్తుంది. 1738లో, తన హృదయం వింతగా వెచ్చబడిన అనుభవం తర్వాత వెస్లీ జర్మనీకి వెళ్ళినప్పుడు, అతను ఆర్విడ్ గ్రాడిన్ అనే వ్యక్తిని కలిశాడు, అతను "విశ్వాసం యొక్క పూర్తి నిశ్చయత"కు ఒక నిర్వచనాన్ని ఇచ్చాడు.

ఇది: "క్రీస్తు రక్తమునందు విశ్రాంతి; దేవునియందు దృఢమైన విశ్వాసము (ఫిర్మా ఫిడూసియా), మరియు ఆయన అనుగ్రహమును గూర్చిన ఒప్పింపు; అత్యున్నతమైన ప్రశాంతత, నిర్మలత్వము, మరియు మనశ్శాంతి, ప్రతి శారీరక కోరిక నుండి విమోచనముతో పాటు, అంతర్గత పాపాలతో సహా అన్నిటి నుండి విరమణ." 'ఇది, చెప్పబడింది

వెస్లీ చెప్పిన దాని ప్రకారం, "నేను అంతకుముందే దేవుని వాక్యాల నుండి స్వయంగా తెలుసుకుని, నా కొద్దిమంది స్నేహితులతో కలిసి కొన్ని సంవత్సరాలుగా ప్రార్థిస్తూ, ఎదురుచూస్తున్న దాని గురించి, బ్రతికి ఉన్న ఏ మనిషి నుండి అయినా నేను విన్న మొట్టమొదటి విషయం ఇదే." ° అంటే, హోలీ క్లబ్ వారు 'సంపూర్ణ శాంతి మరియు భరోసా' కోసం ప్రార్థిస్తూ, ఎదురుచూస్తూ ఉన్నారు. అది వారిని కేవలం ఆందోళన లేదా భయం నుండి మాత్రమే కాకుండా, దుష్ట కోరికల నుండి కూడా పైకి లేపుతుంది. 1735లో వెస్లీ, తాను "పూర్తిగా మార్పు చెందిన తర్వాత," ఇతరులను ఆయన వైపు మళ్లించగలనని చెప్పినప్పుడు, నిస్సందేహంగా ఆయన ఉద్దేశం ఇదే.

అతను దేవుని ప్రేమను అనుభవపూర్వకంగా గ్రహించినప్పుడు, అతను స్పష్టంగా చాలా ఎక్కువగా ఆశించాడు. బహుశా అతను, తాను ఎంతోకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న పరిపూర్ణ స్థితిలోకి తక్షణమే ప్రవేశిస్తున్నానని అనుకున్నాడు. అందుకే అతని తొలి ఉపన్యాసాలు,

"ది ఆల్మోస్ట్ క్రిస్టియన్," "సర్కమ్సిషన్ ఆఫ్ ది క్రిస్టియన్ పర్ఫెక్షన్ హార్ట్," మరియు "ది విట్నెస్ ఆఫ్ అవర్ ఓన్ స్పిరిట్" అనే గ్రంథాలు, విశ్వాసి తన మార్పిడి సమయంలో "పాపం నుండి పూర్తిగా విముక్తి పొందుతాడు" అని బోధిస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తాయి. వెస్లీ యొక్క ఆధ్యాత్మిక పోరాటాలు

యాత్రికుని ప్రయాణం ఎంత సుదీర్ఘంగా ఉండవచ్చో అతను గ్రహించకపోవడం కూడా దీనికి ఒక కారణం. "పూర్తిగా మార్పు చెందడం" గురించి అతని మాటలు, మరియు ఆర్విడ్ గ్రాడిన్ వర్ణించినటువంటి పూర్తి నిశ్చయత కోసం ఆ చిన్న బృందం ప్రార్థించిందని, దానిని ఆశించిందని అతను చెప్పిన మాటలను బట్టి, తాను దేవుని బిడ్డననే దృఢమైన నమ్మకాన్ని, విశ్వాసాన్ని పొందడంతోనే పరిపూర్ణత వస్తుందని వెస్లీ మొదట్లో భావించాడని తెలుస్తుంది. మార్పు చెందడమంటే పరిపూర్ణతను పొందడమంటే.

సమర్థన మరియు పవిత్రీకరణను వేరు చేసేవారు, సమర్థన యొక్క నైతిక స్వభావాన్ని తగ్గించే యాంత్రిక సిద్ధాంతాన్ని అనుసరిస్తారని తరచుగా చెప్పబడుతుంది.

ఇది నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం అనేది నైతిక అర్థం లేని ఒక యాంత్రిక, న్యాయపరమైన ప్రక్రియ అని భావిస్తుంది. ఇది వెస్లీ విషయంలో నిజం కాదు. అతను ఆ రెండు పదాలను వేరుగా ఉంచాలని పట్టుబట్టాడు, ఎందుకంటే క్రైస్తవ జీవితం అనేది ఒక సంఘటన కాదని, అది ఒక పరిణామం అని అతను స్వయంగా తెలుసుకున్నాడు. క్రీస్తులో దేవుని ప్రేమను గ్రహించడం, దానిని అనుభవించిన తర్వాత వెస్లీకి ఎంత ముఖ్యమైనదిగా అనిపించిందంటే, అతను చాలాకాలంగా పరిపూర్ణతతో ముడిపెట్టిన సంపూర్ణ శాంతి మరియు విజయం యొక్క స్థితి ఇదేనని మొదట భావించాడు. కానీ ఇది అంతం కాదని అతను అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, అతను తన సిద్ధాంతాన్ని వాస్తవాలకు అనుగుణంగా మార్చుకున్నాడు. 1740లో ప్రచురించబడిన ‘హైమ్స్’ ముందుమాటలో, అతను నీతిమంతుని గురించి ఎంత ఉన్నతమైన పదజాలంతో మాట్లాడాడంటే, తరువాత దానికి బదులుగా "పవిత్రపరచబడిన" అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడు. తన ‘వర్క్స్’ (1771-74) మొదటి సంచికలో, అతను "మన ఆత్మ యొక్క సాక్షి" అనే తన ఉపన్యాసాన్ని సరిదిద్దాడు, తద్వారా అతను "పరిపక్వత" గురించి మాట్లాడుతున్నాడని స్పష్టమవుతుంది.

క్రైస్తవులు; మరియు అతను చివరన ఈ గమనికను జోడించాడు: "జాన్ వెస్లీ మరియు ఆధునిక మతం" అనే గ్రంథంలో, ముందు చెప్పిన ప్రసంగం విశ్వాసంలో బలంగా ఉన్నవారి అనుభవాన్ని వివరిస్తుందని సులభంగా గమనించవచ్చు. ఈ ఉపన్యాసం చదివి నిరుత్సాహపడేవారికి, అతను "విశ్వాసులలో పాపం" అనే ఉపన్యాసాన్ని సూచించాడు. *° కొత్తగా మతం మారిన వారిపై వెస్లీకి ఉన్న ఉన్నతమైన అంచనాలను ఏ విధంగా మార్చుకోవలసి వచ్చిందో చెప్పడానికి మరిన్ని ఆధారాలు, అతను 1740 కీర్తనల పుస్తకానికి రాసిన ముందుమాటలో చేసిన ఇతర మార్పులలో ఉన్నాయి.** అసలు ముందుమాట ప్రకారం, నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన క్రైస్తవుడు సమస్త అంధకారం నుండి విముక్తి పొందుతాడు; వారి సాధారణ స్థితి గురించి గానీ లేదా ఏదైనా నిర్దిష్ట చర్య గురించి గానీ వారికి ఎటువంటి భయం, ఎటువంటి సందేహం ఉండదు. ఇది తరచుగా జరిగే విషయమే, కానీ కొంతకాలం మాత్రమే అని అతను తరువాత నిర్ణయించుకున్నాడు: వారు ఏమి చేయాలో, ఏమి మాట్లాడాలో పరిశుద్ధాత్మ ప్రతి గంటా వారికి బోధిస్తుంది. అతని తరువాతి వ్యాఖ్య: "కొంతకాలం అలా ఉండవచ్చు; కానీ ఎల్లప్పుడూ కాదు." ఈ విషయాల గురించి క్రైస్తవులకు ఇకపై తర్కం అవసరం లేదు.

కొన్నిసార్లు వారికి అవసరం ఉండదు, కానీ ఇతర సమయాల్లో ఉంటుంది అనేది అతని తరువాతి నిర్ణయం. మతం మారిన క్రైస్తవుడు శోధనల వలన కలత చెందడు. వారు కొన్నిసార్లు "అది కూడా తీవ్రంగా" కలత చెందుతారని అతను తరువాత జోడించాడు. అసలు విషయం ఏమిటంటే, దేవుని ప్రేమను గ్రహించడం, క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు తన పాపాలను క్షమించాడని మరియు తాను దేవునితో సమాధానపడ్డానని దృఢమైన నమ్మకం మరియు విశ్వాసం కలిగి ఉండటం వలన, మతం మారిన వ్యక్తి క్రైస్తవ పరిపూర్ణతను సాధించినట్లు కాదు అనే నిర్ధారణకు వెస్లీ తన అనుభవం ద్వారా బలవంతంగా వచ్చాడు.

అనుభవ వాస్తవాల వల్ల వెస్లీ సిద్ధాంతంలో మరిన్ని సర్దుబాట్లు చేయవలసి వచ్చింది. 1741లో ఆయన ప్రచురించిన 'క్రైస్తవ పరిపూర్ణత' అనే ఉపన్యాసంలో,

భూమిపై 'సంపూర్ణ పరిపూర్ణత' అనేది ఏదీ లేదని వెస్లీ పేర్కొన్నాడు. మనిషి తన చంచలమైన ఆలోచనలను పూర్తిగా నియంత్రించలేడు; మరియు అవగాహన, అభిప్రాయాలలో లోపాలు ఉంటాయి, ఇవి దోషరహితత్వాన్ని నిరోధించి, తరచుగా ఒకరి చర్యలను ప్రభావితం చేస్తాయి. మనిషికి స్వభావంలో లోపాలు ఉండవచ్చు, అయినప్పటికీ ప్రేమలో పరిపూర్ణులైన వారిలో పాపం ఉండదు.

దీనిని వివరించడం వెస్లీకి చాలా కష్టమైంది, ఎందుకంటే అతనికి వారసత్వంగా వచ్చిన వేదాంతం, అతను చూసిన వాస్తవాలతో సరిపోలలేదు. మానవుడు భ్రష్టుడు. దేవుడు అతన్ని క్షమించి, అతనికి కొత్త హృదయాన్ని ఇస్తాడు. సిద్ధాంతపరంగా, ఆ తర్వాత అతను పాపం చేయకూడదు; కానీ అతను చేస్తాడు. స్పష్టంగా

అతనిలో పాపం ఇంకా మిగిలి ఉంది. ఈ మిగిలి ఉన్న పాపం పుట్టుకతో వచ్చిన పాపమని, ఆదాము నుండి సంక్రమించిన పతన స్వభావమని వెస్లీ నమ్మాడు. అయితే, ఇక్కడ అన్నిటికంటే ఎక్కువగా తర్కానికే ప్రాధాన్యత ఉంది. పాపాన్ని ఒక వాస్తవమైనదిగా భావించడం నుండి వెస్లీ ఎన్నడూ బయటపడలేదు. "క్రిస్టియన్‌లో విలియం లా చెప్పిన మాటలను అతను గుర్తుంచుకుని ఉంటే, తన సమస్య పరిష్కారానికి మరింత దగ్గరై ఉండేవాడు."

పరిపూర్ణత: "ఒక ఆశావహుడు గొప్పతనంలోని అన్ని సోపానాలకు ఎలాగైతే మొగ్గు చూపుతాడో, అలాగే మనం కూడా మన అంతర్గత పవిత్రతా సూత్రం ద్వారా అన్ని స్థాయిల సద్గుణాలకు మొగ్గు చూపినప్పుడు; ఒక దురాశపరుడు అన్ని రకాల నష్టాలను, ఖర్చులను ఎలాగైతే ద్వేషించి, వాటికి దూరంగా ఉంటాడో, అలాగే మనం కూడా అన్ని రకాల పాపాలను ద్వేషించి, వాటికి దూరంగా ఉన్నప్పుడు; అప్పుడు మనం పాపం చేయలేని దేవుని కుమారులమవుతాము."1°_| పుట్టుకతో వచ్చే పాపం మరియు వాస్తవ పాపం గురించిన వెస్లీ యొక్క వేదాంత ప్రతిపాదనల కంటే, ఒక కొత్త అనురాగం యొక్క బహిష్కరణ శక్తియే పాపరహిత పరిపూర్ణతకు ఒక మెరుగైన మానసిక వివరణ. డాక్టర్ మాల్ట్‌బీ నుండి డాక్టర్ ఫ్లూ ఉటంకించిన ఈ వాక్యంలోని సత్యాన్ని కాదనలేము: "మా [అంటే, మెథడిస్ట్] వేదాంత కోటు సంపూర్ణ దుర్నీతి స్వరూపం కోసం కుట్టబడింది, కానీ దానిని ధరించి చూసినప్పుడు, అది ఏ రకమైన మానవ స్వభావానికి సరిపోదని తేలింది." **

జాన్ వెస్లీ మరియు ఆధునిక మతం: ఆసక్తి ఉన్నవారు వెస్లీ రచనలలో, ముఖ్యంగా 'విశ్వాసులలో పాపం' మరియు 'విశ్వాసులలో పశ్చాత్తాపం' అనే అంశాలపై ఆయన చేసిన ఉపన్యాసాలలో ఈ మొత్తం విషయాన్ని గమనించవచ్చు.

ఒక విశ్వాసి పాపం చేసినప్పుడు, అతను క్రైస్తవుడిగా మారే ప్రక్రియ మొత్తాన్ని తిరిగి ప్రారంభించాలనే, తన మునుపటి కొన్ని ఉపన్యాసాల నుండి వచ్చే ఒక సంభావ్య అపోహను వెస్లీ సరిదిద్దాడు. ఈ క్రమంలో, వెస్లీ క్రైస్తవ జీవితంలో ఎదుగుదలకు సంబంధించిన తన సిద్ధాంతాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తున్నాడు.

అయితే, విశ్వాసిలో సహజ పాపం మిగిలి ఉంటే, ఒక వ్యక్తి అంతిమంగా రక్షించబడక ముందే దానిని కూడా పెకిలించివేయాలి, ఎందుకంటే పరిశుద్ధత లేకుండా ఏ మనిషి ప్రభువును చూడలేడు. పాపపు మూలాన్ని హృదయం నుండి తీసివేయాలి; మనిషి పూర్తిగా దేవుని స్వరూపానికి అనుగుణంగా మారాలి, లేదా, మరింత కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, మనిషిలో కోల్పోయిన దేవుని స్వరూపాన్ని దేవుని కృప ద్వారా పునరుద్ధరించాలి. మూలం పోయినప్పుడు, ఫలం మళ్ళీ ఫలించదని గ్రహించలేనంత గొప్ప తార్కికుడు వెస్లీ కాదు. కానీ అతను అనుభవం ద్వారా ధృవీకరించబడిన తన వాదనకు కట్టుబడి ఉన్నాడు: తప్పుడు అభిప్రాయాలు, స్వభావాలు మరియు చర్యలు మిగిలి ఉండవచ్చు. ఇక్కడ అతని మనస్తత్వశాస్త్రం అతనికి సహాయపడింది. మనిషి "విరిగిపోయిన శరీరంలో" ఉన్న ఆత్మ. పతన సమయంలో అతను తన శారీరక పరిపూర్ణతను కోల్పోయాడు, మరియు "మెరుగైన శారీరక అవయవాలు లేకపోవడం వల్ల, అవి కొన్నిసార్లు తప్పుగా ఆలోచించాలి, మాట్లాడాలి మరియు ప్రవర్తించాలి; ఇది ప్రేమ లోపం వల్ల కాదు, జ్ఞాన లోపం వల్ల." దేవుడు పాపపు మూలాన్ని తొలగిస్తే, అది తక్షణమే జరుగుతుంది, ఎందుకంటే నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం సాధారణంగా తక్షణమే జరుగుతుంది.

దీనిని తాము అనుభవించామని చెప్పుకున్న వారి నుండి వెస్లీ తెలుసుకున్నాడు. అంతేకాకుండా, దాదాపు సమాధికి చేరువలో ఉన్నప్పుడు తాను తర్కశాస్త్ర గ్రంథాన్ని చదువుతున్నట్లు తన డైరీలో రాసుకున్న వ్యక్తి నమ్మకానికి తగిన కారణం ఉంది: "ఒక మనిషి చనిపోయే క్షణాన్ని గ్రహించడం తరచుగా కష్టం; అయినప్పటికీ, జీవితం ముగిసే ఒక క్షణం ఉంది."

క్రైస్తవ పరిపూర్ణత అంతమవుతుంది. ఒకవేళ పాపం ఎప్పటికైనా అంతమైతే, దాని ఉనికికి ఒక చివరి క్షణం, మరియు దాని నుండి మన విమోచనకు ఒక మొదటి క్షణం తప్పక ఉంటుంది." *® పాపం ఒక భౌతికమైనది అనే ఊహపై, ఈ తర్కం దోషరహితమైనది.

కానీ పవిత్రీకరణ అనేది తక్షణమే జరగడమే కాకుండా క్రమంగా కూడా జరుగుతుందని వెస్లీ ఖచ్చితంగా నమ్మారు. క్రైస్తవ పరిపూర్ణతపై తన ఉపన్యాసంలో, ఈ జీవితంలో "సంపూర్ణ పరిపూర్ణత" సాధ్యం కాదని ఆయన ఖండించారు. "నిరంతర వృద్ధికి తావులేని పరిపూర్ణత ఏదీ లేదు" అని వెస్లీ అన్నారు.

కాబట్టి ఏ మనిషి ఎంతగా సాధించినా, లేదా ఎంత ఉన్నత స్థాయిలో పరిపూర్ణతను పొందినా, అతడు ఇంకా 'కృపలో ఎదగాలి' మరియు తన రక్షకుడైన దేవుని గురించిన జ్ఞానంలో, ప్రేమలో ప్రతిదినం అభివృద్ధి చెందాలి." ** ఒక వ్యక్తి నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన క్షణంలో, ప్రతి సద్గుణానికి బీజం ఆత్మలో నాటబడుతుంది. ఆ సమయం నుండి విశ్వాసి

"క్రమంగా పాపానికి చనిపోయి, కృపలో ఎదుగుతాడు." '* ఈ ఆలోచనను వెస్లీ పదే పదే నొక్కి చెబుతాడు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి ముందు కృప యొక్క క్రమమైన కార్యం జరిగినట్లే, పరిశుద్ధీకరణకు ముందు మరియు తరువాత కూడా కృప యొక్క క్రమమైన కార్యం జరుగుతుంది.

ఈ విషయంలో చార్లెస్ జాన్ కంటే కొంత భిన్నంగా ఉన్నాడు, ఎందుకంటే చార్లెస్ "ఆత్మ యొక్క చీకటి రాత్రి" అనే ఆధ్యాత్మిక సిద్ధాంతం పట్ల చాలా ఆకర్షితుడయ్యాడు. *® అనేక రకాల శోధనలు, బాధలు మరియు కష్టాల మార్గం ద్వారా మాత్రమే మానవుడు క్రమంగా పరిపూర్ణత వైపు పయనిస్తాడు.

మనం మొదట క్రీస్తు వద్దకు వచ్చినప్పుడు, శాపగ్రస్తమైన జాతిని హఠాత్తుగా కృపా ఘోషించి వెంటనే నాశనం చేయదు; కానీ క్రమక్రమంగా మనకు తెలియకుండానే ప్రభువు మన పాపాలన్నింటినీ తొలగించి, పూర్తిగా నాశనం చేస్తాడు.

జాన్ వెస్లీ మరియు ఆధునిక మతం, "క్రమంగా స్పృహ కోల్పోవడం" అనే పదబంధంపై జాన్ ఇలా వ్యాఖ్యానించారు: "అకస్మాత్తుగా మరియు క్రమంగా."

1767లో, జాన్ వెస్లీ క్రైస్తవ పరిపూర్ణతపై తన ఆలోచనలను సంగ్రహిస్తూ, కాలం అనే విషయం గురించి ఇలా అన్నారు:

ఈ పరిపూర్ణత ఆత్మలో ఒక సాధారణ విశ్వాస కార్యం ద్వారా తక్షణమే సాధ్యమవుతుందని నేను నమ్ముతున్నాను.

కానీ ఆ క్షణానికి ముందు మరియు తరువాత కూడా ఒక క్రమమైన కార్యం జరుగుతుందని నేను నమ్ముతున్నాను. సమయం విషయానికొస్తే, ఈ క్షణం సాధారణంగా మరణం సంభవించే క్షణం అని, అంటే ఆత్మ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టడానికి ముందు క్షణం అని నేను నమ్ముతున్నాను. కానీ అది పది, ఇరవై, లేదా నలభై సంవత్సరాల ముందు కూడా ఉండవచ్చని నేను నమ్ముతున్నాను. సాధారణంగా అది నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన చాలా సంవత్సరాల తరువాత జరుగుతుందని నేను నమ్ముతున్నాను; కానీ అది జరిగిన ఐదు సంవత్సరాలలోపు లేదా ఐదు నెలలలోపు కూడా జరగవచ్చనడానికి, విరుద్ధంగా నిశ్చయాత్మకమైన వాదన ఏదీ నాకు తెలియదు.

"కృపచేత విశ్వాసము ద్వారా మీరు రక్షింపబడితిరి" అని ఆయన ప్రకటించడం ప్రారంభించినప్పుడు, పరిశుద్ధత లేకుండా ఏ మనిషి ప్రభువును చూడలేడు అనే తన పూర్వపు నమ్మకాన్ని ఆయన ఉపసంహరించుకున్నాడని కొందరు భావించారు. "కానీ అది పూర్తిగా పొరపాటు:

ఈ లేఖనాలు ఒకదానికొకటి చక్కగా పొందికగా ఉన్నాయి; వాటిలో మొదటిదాని అర్థం స్పష్టంగా ఇది,—విశ్వాసం ద్వారా మనం పాపం నుండి రక్షించబడి, పరిశుద్ధులుగా చేయబడతాము. విశ్వాసం పరిశుద్ధతను అధిగమిస్తుందనే భావనే నియమరహితవాదానికి సారం." 7' 'ఎ ఫర్దర్ అప్పీల్'లో ఆయన తన ఆలోచనను మరింత స్పష్టమైన భాషలో ఇలా వివరించాడు: "రక్షణ యొక్క షరతు విషయానికి వస్తే, అంతిమ రక్షణకు సాధారణ షరతుగా నేను విశ్వాసాన్ని మాత్రమే కాకుండా, పరిశుద్ధతను లేదా సార్వత్రిక విధేయతను కూడా అంగీకరిస్తానని గుర్తుంచుకోవాలి; మరియు 'ప్రస్తుత రక్షణకు విశ్వాసం మాత్రమే షరతు' అని నేను చెప్పినప్పుడు, నేను నొక్కి చెప్పేది ఇదే:

(1) విశ్వాసం లేకుండా ఏ మనిషి తన పాపాల నుండి రక్షించబడలేడు; అంతర్గతంగా లేదా బాహ్యంగా పవిత్రంగా ఉండగలడు.

మరియు, (2) ఎప్పుడైతే విశ్వాసం ఇవ్వబడుతుందో, ఆత్మలో క్రైస్తవ పరిపూర్ణ పరిశుద్ధత ప్రారంభమవుతుంది. ఎందుకంటే ఆ క్షణంలో 'దేవుని ప్రేమ' (పరిశుద్ధతకు మూలం) 'హృదయంలో కుమ్మరించబడుతుంది.'" ??_ విశ్వాసం పరిశుద్ధీకరణకు "షరతు మరియు సాధనం" రెండూ. "మనం విశ్వసించడం ప్రారంభించినప్పుడు, పరిశుద్ధీకరణ మొదలవుతుంది. మరియు విశ్వాసం పెరిగేకొద్దీ, పరిశుద్ధత పెరుగుతుంది, చివరికి మనం నూతనంగా సృష్టించబడతాము." *° | క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, వెస్లీ మాట్లాడుతున్నది ఇదే. మనిషి విశ్వాసం ద్వారా జీవిస్తాడు, ఎందుకంటే పరిశుద్ధతకు కారణమైన ఆ ప్రేమను హృదయంలో కలిగి ఉండాలంటే విశ్వాసం అవసరం.

మరియు అంతిమ రక్షణకు పరిశుద్ధత అవసరం, అది ఎంత అవసరమంటే, మనిషి దానిని వేరే విధంగా పొందలేకపోతే, మరణం అనే అంశంపై విశ్వాసం ఉంచిన వానికి దేవుడు దానిని అనుగ్రహిస్తాడు.

మరియు ఈ చివరి విషయాన్ని, అంటే మనిషి తన మరణశయ్యపై అయినా సరే, అంతిమంగా రక్షింపబడటానికి ముందు పవిత్రపరచబడాలి అనే విషయాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి, క్రియలు లేకుండా కేవలం విశ్వాసం మాత్రమే పవిత్రీకరణకు షరతు కాగలదని వెస్లీ అంగీకరించాల్సి వచ్చింది. కాబట్టి, క్రియలు ఒక విధంగా పవిత్రీకరణకు అవసరమైనప్పటికీ, అవి విశ్వాసం వలె అదే స్థాయిలో, అంటే తక్షణమే మరియు దగ్గరగా అవసరం కాదని అతను క్లిష్టంగా నిరూపిస్తూనే ఉన్నాడు.

వెస్లీ తన ప్రాథమిక విశ్వాసాలను నిలబెట్టుకోవడానికి అనుసరించే వక్రమార్గాలను మనం ఇక్కడ చూడవచ్చు. పరిశుద్ధత అత్యవసరం—ఈ విషయంలో అతను రాజీపడడు. కానీ, చాలామంది ఈ జీవితంలో ఆ ఆదర్శాన్ని చేరుకోలేరని అతను అంగీకరిస్తాడు కాబట్టి, వారు కేవలం విశ్వాసం ద్వారానే పరిశుద్ధపరచబడటానికి ఒక ఏర్పాటు తప్పక ఉండాలి. అంతేకాకుండా—వెస్లీ ఉపమానాలతో వాదిస్తాడు, మరియు తనకు లేఖనాల మద్దతు ఉందని, అలాగే తాను విశ్వసించే వారి సాక్ష్యాల అనుభవం కూడా తన వాదనకు బలం చేకూరుస్తుందని అతను దృఢంగా నమ్ముతాడు—సాధారణంగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం ఒక్క క్షణంలో, కేవలం విశ్వాసం ద్వారానే జరుగుతుంది కాబట్టి, పరిశుద్ధపరచబడటం కూడా అలాగే జరుగుతుంది.

ప్రొఫెసర్ సెల్ ఇలా అన్నారు, "క్రైస్తవ జీవన నీతికి సంబంధించిన వెస్లియన్ పునర్నిర్మాణం అనేది, ప్రొటెస్టంట్ కృపా నీతిని కాథలిక్ పవిత్రతా నీతితో కలిపిన ఒక అసలైన మరియు విశిష్టమైన సంశ్లేషణ." 7* ఇది ఒక వివేకవంతమైన మరియు న్యాయమైన పరిశీలన. పరిశుద్ధాత్మ నివాసం ద్వారా మనిషికి పవిత్రత లభిస్తుంది, మరియు మనిషి విశ్వాసం ద్వారా ఆత్మను పొందుతాడు. వెస్లీ ఎల్లప్పుడూ మనిషి యొక్క పెరుగుతున్న ఆధ్యాత్మిక స్వభావం క్రీస్తుపై ఆధారపడి ఉంటుందని భావిస్తాడు. 'అత్యంత పవిత్రులైన వారికి కూడా క్రీస్తు అవసరం, వారి...'

ప్రవక్త, 'ప్రపంచానికి వెలుగు' వంటివాడు. ఎందుకంటే ఆయన వారికి క్షణక్షణం తప్ప వెలుగునివ్వడు...

వారి పవిత్రమైన వాటికి ప్రాయశ్చిత్తం చేయడానికి, వారికి క్రీస్తు ఇప్పటికీ యాజకునిగా అవసరం. పరిపూర్ణ పరిశుద్ధత కూడా యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే అంగీకరించబడుతుంది." అంతేకాకుండా, మనుష్యులకు క్రీస్తు వారి "యాజకునిగా, వారి ప్రాయశ్చిత్తముగా, తండ్రి యొద్ద వారి విజ్ఞాపనకర్తగా" అవసరం. వారి ప్రతి ఆశీర్వాదం యొక్క కొనసాగింపు ఆయన మరణం మరియు విజ్ఞాపనపై ఆధారపడి ఉండటమే కాకుండా, వారు ప్రేమ నియమాన్ని పాటించడంలో విఫలమైనందున కూడా ఇది అవసరం. జీవిస్తున్న ప్రతి మనిషి అలానే చేస్తాడు. ®°

సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, క్రీస్తు ద్వారా దేవుని యొక్క సర్వవ్యాప్తమైన మరియు క్రియాశీలకమైన ప్రేమ మానవునికి నిరంతరం అవసరం. ఇదే క్రైస్తవునికి శక్తినిస్తుంది. క్రీస్తు ముందుగా తనను ప్రేమించాడు కాబట్టి, అతడు క్రీస్తును ప్రేమిస్తాడు; మరియు ఈ ప్రేమ నుండే అంతర్గత మరియు బాహ్య పవిత్రత అంతా ప్రవహిస్తుంది. సాంప్రదాయ వేదాంతశాస్త్రానికి వెస్లీ చేసిన విజ్ఞప్తులన్నిటికీ ఈ సరళమైన సత్యమే మూల ఆధారం, మరియు వేదాంతపరమైన వివరణల గురించి ఎన్నడూ వినని సామాన్య ప్రజలు కూడా ఈ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకోగలరని ఆయన తన పాఠకులకు, శ్రోతలకు పలుమార్లు గుర్తుచేశారు.

మనం పవిత్రపరచబడే విశ్వాసం అనే దాని ద్వారా వెస్లీ ఏమి ఉద్దేశించాడో ఒకరు గ్రహించినప్పుడు, వెస్లీ విశ్వాసం గురించిన తన సాధారణ మరియు ప్రత్యేక నిర్వచనాలను ఎలా మిళితం చేశాడో స్పష్టమవుతుంది. కనబడని వాటికి సాక్ష్యమైన విశ్వాసం, అనగా ఆధ్యాత్మిక వాస్తవికతను గ్రహించడానికి ఉపయోగపడే క్రైస్తవ ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, సారాంశంలో, హేతువుతో నిరూపించలేని దాని గురించిన సహజ జ్ఞానం. మరోవైపు, నిశ్చయమైన నమ్మకం అనేది విశ్వాసం, అంటిపెట్టుకుని ఉండే నమ్మకం. మనం పవిత్రపరచబడే విశ్వాసం ఈ రెండూనూ, కానీ ప్రధానంగా మొదటిది. "రక్షణకు లేఖన మార్గం" అనే ప్రసంగం ప్రకారం, అది మొదట, "దేవుడు దానిని పరిశుద్ధ లేఖనాలలో వాగ్దానం చేశాడనడానికి... ఒక దైవిక సాక్ష్యం మరియు దృఢ నిశ్చయం"; రెండవది, "దేవుడు వాగ్దానం చేసిన దానిని ఆయన నెరవేర్చగలడనడానికి... ఒక దైవిక సాక్ష్యం మరియు దృఢ నిశ్చయం"; మూడవది, "ఆయన దానిని ఇప్పుడు చేయడానికి సమర్థుడు మరియు ఇష్టపడుతున్నాడనడానికి... ఒక దైవిక సాక్ష్యం మరియు దృఢ నిశ్చయం." దీనికి ఇంకొకటి కూడా జోడించాలి, "ఆయన దానిని చేస్తాడనడానికి ఒక దైవిక సాక్ష్యం మరియు దృఢ నిశ్చయం." ఈ చివరిది వెస్లీకి స్వయంగా ఎప్పుడూ లేదు.

సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, వెస్లీ తన ప్రజలు తమ లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటామనే నిరీక్షణతో, మరియు పాపాన్ని పారద్రోలి హృదయాన్ని, జీవితాన్ని పరిపాలించే ఆ ప్రేమకు తాము మరింత దగ్గరవుతామనే నిశ్చయతతో జీవించాలని కోరుకున్నాడు. మరియు వారు దేవుని కృపను "అనేక సంవత్సరాలకు సరిపడా నిల్వ ఉంచుకున్నట్లుగా, ఒకేసారి ఇవ్వబడినట్లుగా" కాకుండా, "క్షణక్షణానికి" జీవించాలి. *" ఇక్కడ వెస్లీ అసలు విషయానికి దగ్గరగా వస్తాడు. లార్జ్ మినిట్స్ ముగింపులో అతను చెప్పినట్లుగా, వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన స్థితులు మరియు పవిత్రులుగా తీర్చబడిన స్థితుల గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడారు; కానీ వారు క్షణక్షణానికి జీవించారు. వారు దేవుని నిరంతర అనుగ్రహం గురించిన స్థిరమైన స్పృహతో జీవించాలి.

విశ్వాసుల పశ్చాత్తాపం యొక్క ఆవశ్యకతపైనా, మరియు వారి అసంపూర్ణ విజయాలను వారు అంగీకరించడంపైనా ఆయన నొక్కిచెప్పడం ఒక రకమైన వికారానికి దారితీస్తుందని అనిపించవచ్చు. ఆరోగ్యకరమైన మనస్సులలో అది అలా చేయలేదు. జాన్ వెస్లీ మరియు మోడరన్ రిలిజియన్ ప్రొఫెసర్ గుడ్లో చెప్పినట్లుగా: ""మనలో ఎవరమూ ఎంత మంచివారమైనా, మనం మరింత మెరుగవ్వకుండా ఉండలేము. పశ్చాత్తాపం అంటే కేవలం ఒకరి పాపాలను అంగీకరించడం మాత్రమే కాదు, ఒక వ్యక్తి తాను సాధించగలదంతా ఇంకా సాధించలేదనే నిజమైన గుర్తింపు కూడా. కాబట్టి 'ముందుకు సాగాలనే' ఈ సంకల్పంలోనే నిజమైన ఆనందానికి తగినంత ఆధారం ఉంది. ... ఇంకా, పశ్చాత్తాపం అనేది ఒక శాశ్వతమైన మానసిక వైఖరిగా అవసరం, ఎందుకంటే పాపం ఉన్నా లేకపోయినా ఏ వ్యక్తి కూడా తన అనుభవంలో ఏ క్షణంలోనూ మంచితనాన్ని దాని సంపూర్ణతలో గ్రహించలేడు, కానీ అలా చేసే తన సామర్థ్యాన్ని పెంచుకోగలడు. అందువల్ల, జీవితం ఉన్నంత కాలం కృప యొక్క లోతైన అనుభవానికి మరియు చైతన్యానికి అవకాశం ఉంటుంది —

కానీ, అతను కలుసుకోవడానికి చాలా కాలం ముందు నుండి వెతుకుతున్న "సంపూర్ణ విశ్వాస నిశ్చయత," "క్రీస్తు రక్తంలో విశ్రాంతి," "దృఢమైన నమ్మకం," "అత్యున్నత ప్రశాంతత, నిర్మలత్వం మరియు మనశ్శాంతి" సంగతేమిటి?

సుదూర జర్మనీలో ఆర్విడ్ గ్రాడిన్? తాము పరిపూర్ణతను సాధించామని భావించే ఉత్సాహవంతులతో వెస్లీకి గణనీయమైన అనుభవం ఉంది, మరియు అతను మితిమీరిన చర్యలకు వ్యతిరేకంగా జాగ్రత్త వహించడంలో స్పష్టంగా ఉన్నాడు. తాము లక్ష్యాన్ని చేరుకున్నామని భావించేవారు దాని గురించి మౌనంగా ఉండాలి, మరియు ఇతరులు ఆ వాదన చేసేవారి పట్ల మృదువుగా ఉండాలి. నిజానికి, ఒక వ్యక్తి తాను పరిపూర్ణతను సాధించానని నిర్ధారించుకోవడానికి ఒక నియమం ఉంది. 'అది:

ఒక వ్యక్తి నీతిమంతునిగా తీర్చబడక ముందు తాను అనుభవించిన దానికంటే ఎంతో లోతైన మరియు స్పష్టమైన ఒప్పింపు ద్వారా, తనలో అంతర్లీనంగా ఉన్న పాపం గురించి పూర్తిగా ఒప్పించబడిన తరువాత, మరియు దానిని క్రమంగా అణచివేసుకున్న తరువాత, పాపానికి సంపూర్ణంగా మరణించి, దేవుని ప్రేమ మరియు స్వరూపంలో పూర్తిగా నూతనపరచబడి ఆనందించినప్పుడు అతడు పరిపూర్ణుడు అవుతాడు.

క్రైస్తవ పరిపూర్ణత ఎల్లప్పుడూ, ఎడతెగక ప్రార్థించడం, మరియు ప్రతి విషయంలో కృతజ్ఞతలు చెప్పడం." *' కానీ ఒక వ్యక్తికి 'గొప్ప ప్రేమ మరియు పాపం లేదు' అని అనిపించినంత మాత్రాన అలా తీర్పు తీర్చకూడదు.» అయితే, సత్యవంతుడని తెలిసిన వ్యక్తి తాను పరిపూర్ణుడని సాక్ష్యమిచ్చినప్పుడు, తగిన కారణం లేకుండా అతనిని సందేహించకూడదు.

ఫలం మాత్రమే కాదు, ఆత్మ సాక్ష్యమూ ఒక వ్యక్తి యొక్క పవిత్రీకరణకు నిదర్శనం. కానీ ఇక్కడ వెస్లీ మళ్ళీ జాగ్రత్తపడ్డాడు. "పవిత్రీకరణ సాక్ష్యం మొదట్లో ఎల్లప్పుడూ స్పష్టంగా ఉండదు.... ఆ తర్వాత కూడా అది ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు, కానీ, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం వలె, కొన్నిసార్లు బలంగా, కొన్నిసార్లు బలహీనంగా ఉంటుంది. అవును, కొన్నిసార్లు అది ఉపసంహరించబడుతుంది." *° వెస్లీకి "పవిత్రత" అనేది ఒక బలమైన నైతిక పదం అని, కానీ అది మతపరమైనది కాబట్టి నైతికమైనదని స్పష్టం చేయాలి. వెస్లీకి సంబంధించినంత వరకు "సహజమైన" నీతి అంటూ ఏదీ లేదు; మరియు అతని నైతిక ఆలోచనలోని అంతర్గత మతపరమైన స్వభావాన్ని గట్టిగా గ్రహించకపోతే అతని నైతిక బోధనను అర్థం చేసుకోలేము: కానీ వెస్లీ యొక్క నైతిక ఆసక్తి వాస్తవమైనది. ప్రామాణిక ప్రసంగాలలో సాధారణంగా గుర్తించిన దానికంటే చాలా ఎక్కువ భాగం నైతికత గురించి చర్చిస్తుంది; బహుశా క్రైస్తవ నీతిపై వెస్లీ యొక్క ఉత్తమ గ్రంథం మన ప్రభువుపై అతని పదమూడు ప్రసంగాలలో ఉంది.

ఈ పదమూడు ప్రసంగాలలో, వెస్లీ 'దేవుని స్వరూపం కోసం ఆత్మకు ఉండే ఆకలి'ని కేంద్ర స్థానంలో ఉంచుతాడు.

నీతి కొరకు నిజంగా ఆకలి దప్పికలు గల ఆత్మ యొక్క సంగతి ఇదే. అతడు దీనిని తప్ప మరేదానిలోనూ ఓదార్పును పొందలేడు: మరేదానితోనూ అతడు తృప్తి చెందలేడు. మీరు దీనికి బదులుగా ఏది సమర్పించినా, అది తృణీకరించబడుతుంది: అది ఐశ్వర్యమైనా, గౌరవమైనా, లేక సుఖమైనా, అతడు ఇంకా ఇలా అంటాడు, 'నాకు కావలసింది ఇది కాదు.'

నాకు ప్రేమను ప్రసాదించు, లేకపోతే నేను చచ్చిపోతాను!" ** మరియు ఈ ప్రేమ, జాన్ వెస్లీ మరియు ఆధునిక మతంలో చెప్పినట్లుగా, "దేవుని స్వరూపం, క్రీస్తు యేసులో ఉన్న మనస్సు. అది ఒకే వ్యక్తిలో ఉన్న ప్రతి పవిత్రమైన మరియు స్వర్గసంబంధమైన స్వభావం; మన తండ్రి మరియు విమోచకుడైన దేవుని ప్రేమ నుండి, మరియు ఆయన కొరకు సకల మానవుల ప్రేమ నుండి ఉద్భవించి, దానిలోనే అంతమవుతుంది." °? అటువంటి వ్యక్తి కేవలం ఆచారబద్ధమైన మతంతో, దేనితో సంతృప్తి చెందలేడు?

"ప్రపంచం మతాన్ని లెక్కిస్తుంది." ఒక తీవ్రమైన భాగంలో, వెస్లీ అంతర్గత మతం యొక్క ఆవశ్యకతను నొక్కి చెబుతాడు: 'ప్రపంచ మతం మూడు విషయాలను సూచిస్తుంది: (1) హాని చేయకపోవడం, బాహ్య పాపాలకు దూరంగా ఉండటం; కనీసం దోపిడీ, దొంగతనం, సాధారణంగా తిట్టడం, తాగుబోతుతనం వంటి అపఖ్యాతి కలిగించే వాటికి దూరంగా ఉండటం: (2) మంచి చేయడం, పేదలకు సహాయం చేయడం; దానగుణం కలిగి ఉండటం, దీనిని ఇలా పిలుస్తారు: (3) దైవ కృపా సాధనాలను ఉపయోగించడం: కనీసం చర్చికి మరియు ప్రభువు విందుకు వెళ్లడం. ఈ మూడు లక్షణాలు ఎవరిలో కనిపిస్తాయో, వారిని ప్రపంచం 'మతస్థుడు' అని పిలుస్తుంది. కానీ దేవుని కోసం ఆకలితో ఉన్న వ్యక్తిని ఇది సంతృప్తిపరుస్తుందా? లేదు: ఇది అతని ఆత్మకు ఆహారం కాదు.'

అతడు మరింత శ్రేష్ఠమైన, ఉన్నతమైన, మరియు దీనికంటే లోతైన మతాన్ని కోరుకుంటున్నాడు. అతడు 'తూర్పు గాలితో తన కడుపు నింపుకోలేనట్లే', ఈ పేద, లోతులేని, ఆచారబద్ధమైన దానితో తన పోషణను పొందలేడు. నిజమే, అతడు చెడు ఛాయలకు కూడా దూరంగా ఉండటానికి జాగ్రత్తపడతాడు; అతడు సత్కార్యాల పట్ల తీవ్రమైన ఆసక్తిని కలిగి ఉంటాడు; అతడు దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటినీ పాటిస్తాడు: కానీ అతడు ఆశించేది ఇది కాదు. అతడు తీరని ఆకలితో ఎదురుచూస్తున్న ఆ మతానికి ఇది కేవలం పైపైన కనిపించే రూపం మాత్రమే.

క్రీస్తు యేసునందు దేవుని గూర్చిన జ్ఞానం; 'దేవునియందు క్రీస్తుతో దాచబడిన జీవం'; 'ఒకే ఆత్మతో ప్రభువుతో ఏకం కావడం'; 'తండ్రితోను కుమారునితోను సహవాసం కలిగి ఉండటం'; 'దేవుడు వెలుగులో ఉన్నట్లుగా వెలుగులో నడవడం'; 'ఆయన పవిత్రంగా ఉన్నట్లే మనం కూడా పవిత్రపరచబడటం.'

క్రైస్తవ పరిపూర్ణత —ఇదే మతం, అతడు ఆకాంక్షించే నీతి; ఈ విధంగా దేవునిలో విశ్రమించే వరకు అతడు విశ్రమించలేడు."

ఈ అంతర్గత ధర్మానికి గొప్ప ఆటంకాలు అహంకారం, అజాగ్రత్త, ఆలోచనా రాహిత్యం, కోపం, అసహనం, అసంతృప్తి. ఆత్మ దారిద్ర్యం ద్వారా ఇవి నయమవుతాయి;

"పవిత్ర శోకం," దీనిని వెస్లీ మన మరియు ఇతరుల పాపాల పట్ల దుఃఖంగా వ్యాఖ్యానించాడు; మరియు సౌమ్యత. కానీ సహజాత వైఖరులను ఉన్నతీకరించవచ్చని గుర్తించడంలో వెస్లీ ఆధునిక మనస్తత్వశాస్త్రాన్ని ముందుగానే ఊహించాడు.

నిజంగా సాత్వికులు, జ్ఞానయుక్తమైన ప్రయోజనాల కోసం దేవుడు వారి స్వభావంలో నాటిన ఏ కోరికలనూ అణచివేయాలని కోరుకోరు; కానీ వాటన్నిటిపై వారికి ఆధిపత్యం ఉంటుంది: వారు వాటిని తమ అదుపులో ఉంచుకుని, ఆ ప్రయోజనాలకు లోబడి ఉండేలా చేస్తారు. అందువల్ల, కఠినమైన మరియు అసహ్యకరమైన కోరికలు కూడా అత్యున్నతమైన ప్రయోజనాలకు ఉపయోగపడతాయి; ద్వేషం, కోపం మరియు భయం కూడా, పాపానికి వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించినప్పుడు, విశ్వాసం మరియు ప్రేమచే నియంత్రించబడినప్పుడు, అవి ఆత్మకు గోడలు మరియు రక్షణ కవచాల వలె ఉంటాయి, తద్వారా దుష్టుడు దానికి హాని చేయడానికి సమీపించలేడు.

నిజమైన పవిత్రత అంతర్గత జీవితంలో పాతుకుపోయి ఉంటుందని వెస్లీ ఎంత పట్టుబట్టినా, దీనిని బాహ్య పవిత్రతను తక్కువ చేసి చూడటంగా ఏ విధంగానూ భావించకూడదు. "మతం బాహ్య విషయాలలో కాదు, హృదయంలో, అంతరాత్మలో ఉంటుంది; అది ఆత్మకు దేవునితో గల ఐక్యత, మనిషి ఆత్మలో దేవుని జీవం; బయటి మతానికి విలువేమీ లేదు" అని అభ్యంతరం చెప్పేవారికి ఆయన ఇచ్చిన సమాధానాన్ని మనం మళ్ళీ గుర్తు చేసుకోవాలి. ఆయన సమాధానం ఇది: "మతానికి మూలం హృదయంలో, అంతరాత్మలో ఉందన్నది అత్యంత నిజం; ఇది ఆత్మకు దేవునితో గల ఐక్యత, మనిషి ఆత్మలో దేవుని జీవం. కానీ ఈ మూలం నిజంగా హృదయంలో ఉంటే, అది కొమ్మలను పుట్టించకుండా ఉండలేదు. ఇవి విధేయతకు బాహ్యంగా ఉండే అనేక ఉదాహరణలు, ఇవి మూలంతో ఒకే స్వభావాన్ని కలిగి ఉంటాయి; అందువల్ల, ఇవి కేవలం గుర్తులు లేదా చిహ్నాలు మాత్రమే కాకుండా, మతంలో ముఖ్యమైన భాగాలు."

నైతిక ప్రవర్తన అనేది మతంలో ఒక భాగమని, అది కేవలం అంతర్గత కర్మకు బాహ్య చిహ్నం మాత్రమే కాదనే తన నమ్మకాన్ని అతను వదులుకోలేదు. ఒక నిజమైన ఆంగ్లేయుడిగా, అతనికి తత్వశాస్త్రం కంటే నైతికతపైనే ఎక్కువ ఆసక్తి ఉండేది; కానీ నైతికత నిజంగా అంతర్గత జీవితంలోనే పాతుకుపోయి ఉంటుందని అతను దృఢంగా నమ్మాడు, అందువల్ల మతంతో పూర్తిగా సంబంధం లేని నైతికతతో అతనికి ఏమాత్రం సంబంధం ఉండేది కాదు.

నైతికత లేని మతంతో అతనికి ఎలాంటి సంబంధం ఉండేది కాదు. దేవుడే స్వయంగా కలిపాడని తాను నమ్మిన దానిని అతను విడదీయడు.