ఓ అవివేకులైన గలతీయులారా!

అయినప్పటికీ ధర్మశాస్త్రం ఒక గురువు వంటిది తప్ప మరేమీ కాదని పౌలు అంటాడు: అది శాశ్వతం కాదు, మనలను క్రీస్తు వద్దకు తీసుకువచ్చేంత వరకు మాత్రమే ఉంటుంది; మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అతను ఇంతకుముందు కూడా ఇలా అన్నాడు: 'సంతానం వచ్చేవరకు అతిక్రమాల కారణంగా ధర్మశాస్త్రం జోడించబడింది;' అలాగే: 'వాగ్దానం నెరవేరేలా లేఖనం వాటన్నిటినీ పాపం క్రింద బంధించింది,' మొదలైనవి.

మరలా: 'తరువాత బయలుపరచబడబోయే విశ్వాసము నిమిత్తము మనము అణచివేయబడి, బంధించబడితిమి.'

అందువలన ధర్మశాస్త్రం కేవలం ఒక గురువు మాత్రమే కాదు, అది మనలను క్రీస్తు యొద్దకు నడిపించే గురువు.

పిల్లవాడిని నిరంతరం హింసిస్తూ, కొడుతూ, అతనికి ఏమీ నేర్పని ఉపాధ్యాయుడు అసలు ఎలాంటివాడు? అయినా గత కాలంలో అలాంటి ఉపాధ్యాయులు ఉండేవారు; ఆ రోజుల్లో పాఠశాలలు ఒక కారాగారం, ఒక నరకం తప్ప మరేమీ కావు; ఆ ఉపాధ్యాయులు క్రూరమైన నిరంకుశులు, నిజమైన కసాయివాళ్ళుగా ఉండేవారు.

పిల్లలను ఎల్లప్పుడూ కొట్టేవారు, వారు నిరంతర నొప్పితో, ప్రయాసతో నేర్చుకునేవారు, అయినప్పటికీ వారిలో కొద్దిమంది మాత్రమే ప్రయోజనం పొందారు. ధర్మశాస్త్రం అటువంటి బోధకుడూ కాదు. ఎందుకంటే అది (తెలివితక్కువ బోధకుడూ తన విద్యార్థులను కొట్టి వారికి ఏమీ నేర్పనట్లు) కేవలం భయపెట్టి, హింసించడమే కాదు; కానీ అది తన దండనలతో మనలను క్రీస్తు వైపునకు నడిపిస్తుంది: ఒక మంచి బోధకుడూ తన విద్యార్థులకు చదవడం, రాయడంలో బోధించి, శిక్షణ ఇచ్చి, వారు మంచి అక్షరాలను, ఇతర ప్రయోజనకరమైన విషయాలను తెలుసుకునేలా చేసినట్లుగా, తద్వారా వారు అంతకుముందు బలవంతంగా తమ ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పనులను, ఆ తర్వాత చేయడంలో ఆనందాన్ని పొందుతారు.

ఈ చక్కని ఉపమానం ద్వారా పౌలు ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన ప్రయోజనం ఏమిటో చూపిస్తున్నాడు. అదేమిటంటే, అది వేషధారులను నీతిమంతులుగా తీర్చదు, ఎందుకంటే వారు తమ అహంకారంలో మరియు ఆత్మసంతృప్తిలో క్రీస్తు లేకుండానే ఉండిపోతారు; దీనికి విరుద్ధంగా, వినయ హృదయులు (పౌలు బోధించినట్లుగా దానిని ఉపయోగించేవారు) మరణంలోను, శాపంలోను దానిని విడిచిపెట్టకుండా, వారిని క్రీస్తు వైపు నడిపిస్తుంది. అయితే, ఈ భయాలలో తమ పిరికితనంలోనే కొనసాగుతూ, విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తును గ్రహించని వారు, చివరికి నిరాశలో పడిపోతారు. అందువల్ల పౌలు, ఈ ఉపాధ్యాయుని రూపకంలో ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన ప్రయోజనాన్ని అత్యంత సజీవంగా వ్యక్తపరుస్తున్నాడు. ఏలయనగా, గురువైనవాడు తన విద్యార్థులను గద్దించి, వారికి దుఃఖము కలుగజేసి, వారిని భారముగా చేసెను; అయినను ఆ దాస్యము ఎల్లకాలము నిలుచుటకు కాదు; పిల్లలు మంచిగా పెంచబడి, అందుకుగాను ఉపదేశింపబడినప్పుడు ఆ దాస్యము అంతమై, ఆ తరువాత గురువైనవాని యొక్క ఏ నిర్బంధము లేకుండా వారు తమ స్వేచ్ఛను, తమ తండ్రి ఆస్తిపాస్తులను సంతోషముగా అనుభవించునట్లు, ఆలాగే ధర్మశాస్త్రము వలన వేదనలు పొంది పీడింపబడినవారు, ఈ భయములును వేదనలును ఎల్లకాలము నిలువని, దానివలన ప్రత్యక్షపరచబడబోయే క్రీస్తునొద్దకు వచ్చి, విశ్వాసము ద్వారా మనము నీతిమంతులుగా చేయబడునట్లు స్వేచ్ఛను పొందునట్లు ఎరిగియున్నారు.

ధర్మశాస్త్రం, సత్క్రియలను కోరే వేరొక ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత వద్దకు మనలను నడిపించే గురువు కాదు; అది మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చేవాడును, రక్షకుడును అయిన క్రీస్తు వద్దకు నడిపిస్తుంది. ఆయనయందు విశ్వాసము ద్వారా మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము గాని, క్రియల ద్వారా కాదు. అయితే ఒక వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రం యొక్క శక్తిని, బలాన్ని అనుభవించినప్పుడు, అతడు దీనిని అర్థం చేసుకోడు, నమ్మడు.

కాబట్టి అతడు ఇలా అంటున్నాడు: నేను దుష్టంగా జీవించాను; ఎందుకంటే నేను దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటినీ అతిక్రమించాను, అందువల్ల నేను నిత్య మరణానికి దోషిని. దేవుడు నా జీవితాన్ని కొన్ని సంవత్సరాలు, లేదా కనీసం కొన్ని నెలలు పొడిగిస్తే, నేను నా జీవితాన్ని సరిదిద్దుకొని ఇకపై పవిత్రంగా జీవిస్తాను. ఇక్కడ, అతడు ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన ఉపయోగాన్ని దుర్వినియోగం చేస్తున్నాడు, మరియు క్రీస్తును విస్మరించి, వేరొక ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత వైపు చూస్తున్నాడు.

ఈ భయాలు మరియు కష్టాలలో బుద్ధి సడలడంతో, ధర్మశాస్త్రమంతటి క్రియలన్నిటినీ నెరవేరుస్తామని దేవునికి వాగ్దానం చేసే ధైర్యం చేసింది. దీని ఫలితంగా, కృపను మరియు పాపక్షమాపణను సంపాదించుకోవడానికి అనేక సన్యాసుల తెగలు, అనేక ఆచారాలు మరియు అనేక క్రియలు పుట్టుకొచ్చాయి. ఈ విషయాలను కల్పించిన వారు, ధర్మశాస్త్రం తమను క్రీస్తు వద్దకు కాకుండా, ఒక కొత్త ధర్మశాస్త్రం వద్దకు, లేదా ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేసినవానిగా కాకుండా, ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత అయిన క్రీస్తు వద్దకు నడిపించే ఒక గురువు మాత్రమేనని భావించారు.

అయితే ధర్మశాస్త్రము యొక్క నిజమైన ప్రయోజనమేమనగా, నేను నా పాపమును గూర్చి తెలిసికొని, ధర్మశాస్త్రము ద్వారా అణకువ గలవాడనని తెలుసుకొని, క్రీస్తు యొద్దకు వచ్చి విశ్వాసము ద్వారా నీతిమంతునిగా తీర్చబడవలెనని తెలుసుకోవడమే.

అయితే విశ్వాసం అనేది ధర్మశాస్త్రము కాదు, క్రియలు కూడా కాదు; అది 'ధర్మశాస్త్రమునకు అంతము' అయిన క్రీస్తును గ్రహించుటకు నిశ్చయమైన నమ్మకము. రోమా 10. అదెలా? ఆయన పాత ధర్మశాస్త్రమును రద్దు చేసి క్రొత్త ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చాడని కాదు; లేదా పాపిస్టులు బోధించినట్లుగా, క్రియల ద్వారా సమాధానపరచబడవలసిన న్యాయాధిపతి అని కూడా కాదు: కానీ విశ్వసించువారందరికి నీతి కలుగుటకై ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు అంతముగా ఉన్నాడు; అనగా, ఆయనయందు విశ్వసించు ప్రతివాడును నీతిమంతుడు, మరియు ధర్మశాస్త్రము అతనికి శిక్ష విధించజాలదు, మొదలైనవి. ఇదే ధర్మశాస్త్రము యొక్క నిజమైన ఉపయోగం మరియు శక్తి. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము మంచిది, పవిత్రమైనది, ప్రయోజనకరమైనది మరియు అవసరమైనది, అందువలన ఒక మనిషి దానిని తగిన విధంగా ఉపయోగించాలి. ఇప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును దుర్వినియోగం చేసేవారు మొదటిగా, నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు ధర్మశాస్త్రమునకు శక్తిని ఆపాదించే వేషధారులు; రెండవదిగా, ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులను క్రీస్తు వద్దకు నడిపించే బోధకుడని తెలియక నిరాశ చెందేవారు: అనగా, ధర్మశాస్త్రము వారిని నాశనమునకు కాక, రక్షణ కొరకు అణచుకొనును. దేవుడు తిరిగి స్వస్థపరచుటకై గాయపరుస్తాడు, తిరిగి బ్రతికించుటకై చంపుతాడు, మొదలైనవి.

నేను ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, పౌలు ఇప్పటికే నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన వారిని గూర్చి కాక, తీర్చబడబోయే వారిని గూర్చి మాట్లాడుతున్నాడు. కాబట్టి, నీవు ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి తర్కించుటకు పూనుకున్నప్పుడు, ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన విషయాన్ని, అనగా ధర్మశాస్త్రం దేని మీద పనిచేస్తుందో దానిని, అంటే పాపిని మరియు దుష్టుడిని పట్టుకోవాలి. ధర్మశాస్త్రం అతడిని నీతిమంతునిగా తీర్చదు, కానీ పాపాన్ని అతని కన్నుల ఎదుట ఉంచి, అతడిని పడద్రోసి, తన నిజస్వరూపాన్ని అతనికి తెలియజేస్తుంది; అది అతనికి పాతాళాన్ని, అనగా దేవుని ఉగ్రతను మరియు తీర్పును చూపిస్తుంది. నిజానికి, ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన కార్యము ఇదే. ఆ తర్వాత ఈ కార్యము యొక్క ఉపయోగం వస్తుంది: అదేమిటంటే, ధర్మశాస్త్రం తన పాపాన్ని అతనికి బయలుపరచి, అతడు నిరాశ చెందేలా అతడిని తగ్గించదని పాపి తెలుసుకోవాలి; కానీ ఈ నింద మరియు నలగగొట్టడం ద్వారా, అది అతడిని రక్షకుడు మరియు ఆదరణకర్త అయిన క్రీస్తు వైపుకు నడిపించాలి. ఇది జరిగినప్పుడు, అతడు ఇకపై గురువు క్రింద ఉండడు. మరియు ఈ ఉపయోగం చాలా అవసరం. లోకమంతయు పాపముచేత మునిగిపోయియున్నదని ముందుగా చూచుచున్నందున, పాపము బయలుపరచబడుటకు ధర్మశాస్త్ర పరిచర్య దానికి అవసరముగా ఉన్నది; లేనియెడల ఎవ్వరూ నీతిని పొందలేరు, ఈ విషయమై మేము మునుపు విపులంగా ప్రకటించియున్నాము. అయితే క్రీస్తువలన ఇదివరకే నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారియందు ధర్మశాస్త్రము ఏమి చేయును? పౌలు ఈ మాటలతో సమాధానమిస్తున్నాడు; ఈ మాటలు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, ముందు చెప్పబడిన దానికి అదనంగా ఉన్నవి:

అయితే విశ్వాసం వచ్చిన తరువాత, మనము ఇకపై గురువు క్రింద ఉండము. అనగా, మనము ధర్మశాస్త్రము నుండి, చెరసాల నుండి, మరియు మన గురువు నుండి విడుదల పొందాము; ఎందుకంటే విశ్వాసం ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, ధర్మశాస్త్రము మనలను ఇకపై భయపెట్టదు మరియు హింసించదు. ముందుగా నియమించబడిన కాలంలో క్రీస్తు ద్వారా లోకానికి ప్రకటించబడి, ప్రచురించబడిన విశ్వాసం గురించి పౌలు ఇక్కడ మాట్లాడుతున్నాడు. ఎందుకంటే క్రీస్తు మానవ స్వభావాన్ని ధరించి, ఒక్కసారే వచ్చి, ధర్మశాస్త్రాన్ని దాని ప్రభావాలన్నిటితో సహా రద్దు చేసి, విశ్వాసం ద్వారా ఆయన చేసిన ఈ మేలును పట్టుకున్న వారందరినీ తన మరణం ద్వారా పాపం మరియు నిత్య మరణం నుండి విడిపించాడు. కాబట్టి మీరు క్రీస్తు వైపు, ఆయన చేసిన దాని వైపు చూస్తే, ఇప్పుడు ఏ ధర్మశాస్త్రమూ లేదు. ఎందుకంటే ఆయన, నియమించబడిన కాలంలో వచ్చి, నిజంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని తీసివేశాడు. ఇప్పుడు, ధర్మశాస్త్రం ఒక్కటే కాబట్టి, మనము ఇకపై దాని నిరంకుశత్వం క్రింద ఉంచబడము; కానీ ఇప్పుడు తన ఆత్మ ద్వారా మనలో ఎంతో మధురంగా ​​పరిపాలిస్తున్న క్రీస్తు క్రింద మనము ఆనందంతో మరియు భద్రతతో జీవిస్తున్నాము. ఇప్పుడు ప్రభువు ఎక్కడ పరిపాలిస్తాడో, అక్కడ స్వేచ్ఛ ఉంటుంది.

కాబట్టి, తన మరణం ద్వారా ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేసి, మనలను తన తండ్రితో సమాధానపరిచిన క్రీస్తును మనం సంపూర్ణంగా గ్రహించగలిగితే, ఆ బోధకునికి మనపై ఏమాత్రం అధికారం ఉండదు.

అయితే, అవయవాల నియమం మనస్సు యొక్క నియమానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడం వల్ల, మనం క్రీస్తును సంపూర్ణంగా పట్టుకోలేకపోతాము. కాబట్టి లోపం క్రీస్తులో కాదు, మనలోనే ఉంది; ఎందుకంటే మనం ఇంకా ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టలేదు; మనం బ్రతికినంత కాలం పాపం ఈ శరీరానికి నిరంతరం అంటుకొని ఉంటుంది. అందువల్ల, మన విషయానికి వస్తే, మనం కొంతవరకు నియమం నుండి స్వేచ్ఛగా మరియు కొంతవరకు నియమం క్రింద ఉన్నాము. పౌలు వలె, మనం మన మనస్సుతో దేవుని నియమాన్ని, కానీ మన శరీరంతో పాప నియమాన్ని సేవిస్తాము (Romans 7:21 ff.).

దీనినిబట్టి గాని, మనస్సాక్షి విషయమై మనము ధర్మశాస్త్రము నుండి పూర్తిగా విడిపించబడియున్నాము, కాబట్టి ఆ గురువు దానిలో ఏలుబడి చేయకూడదు; అనగా, అతడు తన భయములతో, బెదిరింపులతో మరియు బంధనముతో దానిని బాధించకూడదు. అతడు ఎంతగా ప్రయత్నించినా, మనస్సాక్షి దానితో కదిలించబడదు. ఎందుకనగా, క్రీస్తు దాని కన్నుల యెదుట సిలువ వేయబడియున్నాడు; ఆయన మనకు విరోధముగా ఉన్న ఆజ్ఞల వ్రాతను తీసివేసి, మనస్సాక్షిలో నుండి ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన అధికారములన్నిటిని తొలగించెను. కాబట్టి, కన్యక ఏ పురుషుని ఎరుగనట్లు, మనస్సాక్షి ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి అజ్ఞానిగా ఉండటమే కాక, ధర్మశాస్త్రము విషయమై పూర్తిగా మృతి చెందియుండవలెను; అటువలె ధర్మశాస్త్రము మనస్సాక్షి విషయమై మృతి చెందియుండవలెను. ఇది ఏ క్రియల వలన గాని, ధర్మశాస్త్ర నీతి వలన గాని జరగదు, కానీ క్రీస్తును గ్రహించి ఆయనను పట్టుకొను విశ్వాసము వలననే జరుగుతుంది. అయినప్పటికీ, పాపం దాని ప్రభావం విషయంలో శరీరంలో ఇంకా అంటిపెట్టుకొని ఉంటుంది, అది తరచుగా మనస్సాక్షిని నిందించి, కలవరపరుస్తుంది. కాబట్టి శరీరం నిలిచియున్నంత కాలం, ఈ గురువుయైన ధర్మశాస్త్రము కూడా నిలిచియుంది; అది పాపాన్ని బయలుపరచి, మరణభయంతో బెదిరించి, మనస్సాక్షిని అనేకసార్లు భయపెట్టి, దానికి భారంగా చేస్తుంది. అయినప్పటికీ, క్రీస్తు ప్రతిదినము వచ్చుట వలన అది తిరిగి లేపబడును; ఆయన మన గురువు యొక్క కఠినమైన మరియు పదునైన పరిపాలన నుండి మనలను విమోచించడానికి, ముందుగా నిర్ణయించబడిన కాలంలో ఒక్కసారే లోకంలోకి వచ్చినట్లే; మనము విశ్వాసములోను, ఆయనను గూర్చిన జ్ఞానములోను వృద్ధిపొందునట్లు, మనస్సాక్షి దినదినము ఆయనను మరింత సంపూర్ణంగాను, పరిపూర్ణంగాను గ్రహించునట్లు, మరియు మరణభయంతోను, ధర్మశాస్త్రం తెచ్చే సమస్త కీడులతోను కూడిన శరీర, పాప ధర్మశాస్త్రము మనలో దినదినము మరింతగా క్షీణించునట్లు, ఆయన ఆత్మ సంబంధముగా ప్రతిదినము మన యొద్దకు వచ్చును. పాపము లేనిదే కాక శరీరములో మనము జీవించుచున్నంత కాలము, వారి విశ్వాసము బలముగా ఉన్నదో బలహీనముగా ఉన్నదో దానినిబట్టి ధర్మశాస్త్రము ఒకరియందు ఎక్కువగాను, మరొకరియందు తక్కువగాను తన కార్యమును నెరవేర్చును; అయినను అది వారి నాశనమునకు కాక, వారి రక్షణ కొరకే జరుగును.

ఎందుకంటే పరిశుద్ధులలో ధర్మశాస్త్రమును పాటించుట ఇదే; అదేమనగా, ప్రతిదినము శరీరమును, బుద్ధిని, మన స్వశక్తిని అణచివేయుట, మరియు ప్రతిదినము మన మనస్సును నూతనపరచుకొనుట. ఈ విషయమై 2వ అధ్యాయములో చెప్పబడినట్లుగా...

కాబట్టి మనము ఆత్మ యొక్క ప్రథమ ఫలములను పొందుదుము. ఆ పిండి ముద్దలో పులియబెట్టే పదార్థం దాగియున్నది. అయినను ఆ పిండి అంతయు ఇంకా పులియలేదు. అది పులియడం ఇప్పుడిప్పుడే ఆరంభించబడియున్నది. నేను ఆ పులియబెట్టే పదార్థాన్ని చూసినప్పుడు, శుద్ధమైన పులియబెట్టే పదార్థం తప్ప మరి ఏదియు నాకు కనబడదు. అయితే నేను ఆ ముద్ద అంతటినీ చూసినప్పుడు, అది అంతా శుద్ధమైన పులియబెట్టే పదార్థం కాదని నాకు కనబడుతుంది.

అంటే, నేను క్రీస్తును చూసినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి ఏమీ తెలియనివాడనై, పూర్తిగా పవిత్రుడనై ఉంటాను; ఎందుకంటే క్రీస్తే నా పులియబెట్టే పదార్థం. కానీ నేను నా సొంత శరీరాన్ని చూసినప్పుడు, నాలో దురాశ, కామం, కోపం, అహంకారం మొదలైనవి; అలాగే మరణ భయం, విసుగు, ద్వేషం, సణుగుడు, మరియు దేవుని పట్ల అసహనం వంటివి నాకు కలుగుతాయి. ఈ విషయాలు నాలో ఎంత ఎక్కువగా ఉంటాయో, క్రీస్తు నాకు అంత దూరంగా ఉంటాడు; లేదా ఆయన ఉన్నప్పటికీ, ఆయన సన్నిధి బలహీనంగానే ఉంటుంది. ఇక్కడ, ఈ బలమైన గాడిద అయిన శరీరాన్ని శిక్షించి, బాధపెట్టడానికి మనకు ఒక గురువు అవసరం. ఆ శిక్ష ద్వారా పాపాలు తగ్గి, క్రీస్తు రాకకు మార్గం సిద్ధపరచబడుతుంది. ఎందుకంటే, క్రీస్తు నియమించబడిన సమయంలో ఒక్కసారే శరీరధారిగా వచ్చి, ధర్మశాస్త్రమంతటినీ రద్దు చేసి, పాపాన్ని జయించి, మరణాన్ని, పాతాళాన్ని నాశనం చేసినట్లే, ఆయన మన వద్దకు ఆత్మ రూపంలో నిరంతరం వస్తూ, ప్రతిదినం మనలోని ఆ పాపాలను ఆర్పివేసి, సంహరిస్తాడు.

ఎవరైనా ఈ విధంగా అభ్యంతరం తెలిపితే, నీవు జవాబు చెప్పగలగాలని నేను ఇది చెబుతున్నాను:

క్రీస్తు ఈ లోకంలోకి వచ్చి, వెంటనే మన పాపాలన్నిటినీ తీసివేసి, తన రక్తంతో మనలను పవిత్రపరిచాడు; అలాంటప్పుడు మనం సువార్త వినడమో, లేదా పాపవిమోచన మరియు సంస్కారములను స్వీకరించడమో మనకు ఏమి అవసరం?

నిజమే, నీవు క్రీస్తును చూచుచున్నావు గనుక ధర్మశాస్త్రమును పాపమును పూర్తిగా తొలగించబడియున్నవి. అయినను క్రీస్తు ఇంకా నీ యొద్దకు రాలేదు; ఒకవేళ ఆయన వచ్చినను, నీలో పాపపు శేషములు ఉన్నవి; నీవు ఇంకా పూర్తిగా పులియనివాడవు. ఎందుకనగా, ఎక్కడ కామము, దుఃఖము, మరియు మరణభయము ఉండునో, అక్కడ ధర్మశాస్త్రమును పాపమును కూడా ఉండును.

క్రీస్తు ఇంకా నిజంగా ప్రత్యక్షం కాలేదు: ఎందుకంటే ఆయన నిజంగా వచ్చినప్పుడు, ఆయన భయాన్ని, భారమును తొలగించి, మనస్సాక్షికి శాంతిని, ప్రశాంతతను కలుగజేస్తాడు. కాబట్టి నేను గ్రహించినంత వరకు...

విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తును బట్టి, ధర్మశాస్త్రం నాకు అంతగా రద్దు చేయబడింది. కానీ నా శరీరం, లోకం, మరియు అపవాది నాలోని విశ్వాసాన్ని అడ్డుకుంటున్నాయి, దానివల్ల అది పరిపూర్ణం కాలేదు. నా హృదయంలో ఉన్న ఆ కొద్దిపాటి విశ్వాసపు వెలుగు నా శరీరమంతటికీ, దాని అవయవాలన్నిటికీ వ్యాపించాలని నేను ఎంతగానో కోరుకుంటున్నాను; కానీ అది జరగవలసి ఉంది, అది వెంటనే వ్యాపించదు, కేవలం వ్యాపించడం ప్రారంభమవుతుంది. ఈలోగా, ఆత్మ యొక్క ప్రథమ ఫలాలను పొందిన మనము ఇప్పుడు పులియబెట్టడం ప్రారంభిస్తున్నామనేది మనకు ఓదార్పు. కానీ ఈ పాపపు శరీరం కరిగిపోయినప్పుడు మనము పూర్తిగా పులియబెట్టబడతాము, మరియు క్రీస్తుతో కలిసి సంపూర్ణంగా నూతన సృష్టిగా లేస్తాము.

క్రీస్తు నిన్న, నేడు, మరియు ఎల్లప్పుడు ఒకే వ్యక్తిగా ఉన్నప్పటికీ; మరియు క్రీస్తుకు ముందు ఉన్న ఆదాముకు మరియు విశ్వాసులందరికీ సువార్త మరియు విశ్వాసం ఉన్నప్పటికీ; అయినప్పటికీ, ముందుగా నిర్ణయించబడిన సమయంలో క్రీస్తు ఒక్కసారే వచ్చాడు, మరియు అపొస్తలులు ప్రపంచమంతటా సువార్తను ప్రకటించి, ప్రచురించినప్పుడు విశ్వాసం కూడా ఒక్కసారే వచ్చింది.

అంతేకాక, క్రీస్తు ప్రతిదినము ఆత్మ సంబంధముగా వచ్చును; మరియు విశ్వాసము కూడా ప్రతిదినము సువార్త వాక్యము ద్వారా వచ్చును. ఇప్పుడు, విశ్వాసము వచ్చినప్పుడు, గురువు తన భారమైన మరియు బాధాకరమైన పదవితో తప్పుకోవలసి వస్తుంది. ఆయన ద్వారా మనకు అనుగ్రహించబడిన వాటిని మనము ఇంకను ఎక్కువగా తెలుసుకొని, అర్థం చేసుకొని, కృపయందును మరియు ఆయనను గూర్చిన జ్ఞానమునందును అభివృద్ధి చెందినప్పుడు క్రీస్తు ఆత్మ సంబంధముగా వచ్చును (2 Peter 3:18).

క్రీస్తు యేసునందు విశ్వాసము ద్వారా మీరంతా దేవుని కుమారులై యున్నారు. విశ్వాసమును గూర్చి సత్యవంతుడను, శ్రేష్ఠుడును అయిన పౌలు, ఎల్లప్పుడు ఈ మాటలను తన నోటితో పలుకుతాడు: 'విశ్వాసము ద్వారా,' 'విశ్వాసములో,' 'క్రీస్తు యేసునందున్న విశ్వాసము వలన' మొదలైనవి. యూదులు తలంచునట్లును, అబద్ధ అపొస్తలులు బోధించునట్లును, మీరు సున్నతి పొందినందువల్లను, ధర్మశాస్త్రము విని దాని క్రియలు చేసినందువల్లను మీరు దేవుని కుమారులై యున్నారని అతడు చెప్పలేదు; కానీ, యేసు క్రీస్తునందు విశ్వాసము ద్వారా అని చెప్పాడు.

కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం మనలను దేవుని పిల్లలుగా చేయదు, ఇక మనుషుల సంప్రదాయాలు అంతకన్నా అస్సలు చేయవు. అది మనకు నూతన స్వభావాన్ని గానీ, నూతన జన్మను గానీ ఇవ్వలేదు; కానీ అది మన ముందు పాత జన్మను ఉంచుతుంది, దాని ద్వారా మనం అపవాది రాజ్యంలోకి జన్మించాము; మరియు ఆ విధంగా అది మనలను నూతన జన్మకు సిద్ధపరుస్తుంది, అది యేసు క్రీస్తునందలి విశ్వాసం ద్వారా కలుగుతుంది గానీ ధర్మశాస్త్రం ద్వారా కాదు, పౌలు స్పష్టంగా సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా: 'ఎందుకంటే మీరందరూ విశ్వాసం ద్వారా దేవుని కుమారులై ఉన్నారు,' మొదలైనవి. ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా: మీరు ధర్మశాస్త్రం చేత హింసించబడి, అవమానించబడి, చంపబడినప్పటికీ, ధర్మశాస్త్రం మిమ్మల్ని నీతిమంతులుగా గానీ, దేవుని పిల్లలుగా గానీ చేయలేదు, కానీ ఇది విశ్వాసం యొక్క కార్యం. ఏ విశ్వాసం? క్రీస్తునందలి విశ్వాసం. కాబట్టి క్రీస్తునందలి విశ్వాసమే మనలను దేవుని పిల్లలుగా చేస్తుంది గానీ, ధర్మశాస్త్రం కాదు.

యోహాను గారి సువార్త కూడా ఇదే సంగతి: 'ఆయనయందు విశ్వాసముంచిన వారందరికీ దేవుని పిల్లలగుటకు ఆయన అధికారమిచ్చెను' (John 1:12). క్రీస్తు యేసునందు మనకు కలిగిన అమూల్యమైన కృపను, మహిమను మనుష్యుల నాలుక గానీ, దేవదూతల నాలుక గానీ తగినంతగా కీర్తించి, ఘనపరచగలదు. అనగా, దీనస్థితిలో ఉన్న పాపులమై, స్వభావరీత్యా దేవుని ఉగ్రతకు పాత్రులమైన మనము, దేవుని పిల్లలుగాను, వారసులుగాను, దేవుని కుమారునితో సహవారసులుగాను, ఆకాశమునకును భూమికిని అధిపతులుగాను చేయబడేంతటి ఘనతను పొందుట; మరియు అది కేవలం క్రీస్తునందు మనకున్న విశ్వాసమనే సాధనం ద్వారానే సాధ్యమగుట.

బాప్తిస్మము పొందిన మీరందరూ క్రీస్తును ధరించుకొనియున్నారు. క్రీస్తును ధరించుకొనుట అనగా ధర్మశాస్త్ర ప్రకారము మరియు సువార్త ప్రకారము అని రెండు విధాలుగా అర్థం చేసుకోబడుతుంది. ధర్మశాస్త్ర ప్రకారము, రోమా 13వ అధ్యాయములో చెప్పబడినట్లుగా: 'ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ధరించుకొనుడి;' అనగా, క్రీస్తు యొక్క మాదిరిని మరియు సద్గుణములను అనుసరించండి. ఆయన చేసినది చేయండి, మరియు ఆయన అనుభవించినది అనుభవించండి.

మరియు 1 పేతురు 2లో ఇలా ఉంది: 'క్రీస్తు మన కొరకు శ్రమపడ్డాడు, మనం ఆయన అడుగుజాడలను అనుసరించాలని మనకు ఒక ఉదాహరణను ఉంచాడు.' ఇప్పుడు మనం క్రీస్తులో అసాధారణమైన సహనాన్ని, అపారమైన ప్రేమ సౌమ్యతను, మరియు అన్ని విషయాలలో అద్భుతమైన వినయాన్ని చూస్తాము. క్రీస్తు యొక్క ఈ మంచి వస్త్రాన్ని మనం ధరించుకోవాలి, అంటే ఈ సద్గుణాలను అనుసరించాలి. అలాగే మనం పరిశుద్ధులను అనుకరించవచ్చు.

అయితే సువార్త ప్రకారం క్రీస్తును ధరించుకొనుట అనుకరణలో కాదు, కానీ నూతన జన్మ మరియు నూతన సృష్టిలో ఉంటుంది: అనగా, క్రీస్తునే, ఆయన నిర్దోషత్వాన్ని, ఆయన నీతిని, ఆయన జ్ఞానాన్ని, ఆయన శక్తిని, ఆయన రక్షించే ఆరోగ్యాన్ని, ఆయన జీవాన్ని మరియు ఆయన ఆత్మను ధరించుకొనుట. మనం ఆదాము యొక్క తోలు కోటును ధరించి ఉన్నాము, అది మర్త్యమైన వస్త్రము, మరియు పాపపు వస్త్రము: అనగా, మనమందరం పాపానికి లోబడి ఉన్నాము, అందరం పాపానికి అమ్మబడినవారము; మనలో భయంకరమైన అంధత్వం, అజ్ఞానం, దేవుని పట్ల తిరస్కారం మరియు ద్వేషం ఉన్నాయి; అంతేకాక, దుష్టమైన దురాశ, అపవిత్రత, అత్యాశ మొదలైనవి కూడా ఉన్నాయి.

ఈ వస్త్రాన్ని, అనగా ఈ భ్రష్టమైన మరియు పాప స్వభావాన్ని, మనం ఆదాము నుండి పొందాము; దీనినే పౌలు పాత మనిషి అని పిలుస్తాడు. ఈ పాత మనిషిని అతని క్రియలన్నిటితో పాటు విడిచిపెట్టాలి (ఎఫెసీయులు).

4:22; Colossians 3:9), ఆదాము సంతానము నుండి మనము దేవుని సంతానముగా చేయబడుదుము. ఇది వస్త్రము మార్చుట వలన గాని, ఏ నియమముల వలన గాని, క్రియల వలన గాని జరగదు గాని, నూతన జన్మ వలనను, మరియు బాప్తిస్మమునందు జరుగు [అంతరంగ పురుషుని] నూతనపరచుట వలనను జరుగుతుంది, పౌలు చెప్పినట్లుగా: 'బాప్తిస్మము పొందిన మీరందరూ క్రీస్తును ధరించుకొనియున్నారు.' ఇంకా: 'ఆయన కనికరము చొప్పున నూతన జన్మయొక్క స్నానము వలనను, పరిశుద్ధాత్మ వలన నూతనపరచుట వలనను ఆయన మనలను రక్షించెను' (Titus 3:5). ఎందుకంటే, బాప్తిస్మం పొందినవారు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా పునరుజ్జీవింపబడి, పరలోక నీతికి మరియు నిత్యజీవానికి నూతనపరచబడతారు; వారిలో ఒక నూతన వెలుగు మరియు ఒక నూతన జ్వాల కూడా ఉదయిస్తుంది; వారిలో దైవభయం, సత్య విశ్వాసం మరియు నిశ్చయమైన నిరీక్షణ మొదలైన నూతనమైన మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు ఉదయిస్తాయి. వారిలో ఒక నూతన సంకల్పం కూడా ప్రారంభమవుతుంది. మరియు ఇది, సువార్త ప్రకారం క్రీస్తును సత్యంగా ధరించుకోవడమే.

కాబట్టి, ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన నీతి గానీ, మన స్వంత క్రియల సంబంధమైన నీతి గానీ బాప్తిస్మము ద్వారా మనకు ఇవ్వబడదు, కానీ క్రీస్తే మన వస్త్రముగా చేయబడును. ఇప్పుడు క్రీస్తు ఏ ధర్మశాస్త్రమును గానీ, ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చేవాడును, క్రియను గానీ కాదు; కానీ ఆయన ఒక దైవికమైన మరియు అమూల్యమైన బహుమానము. ఆయన మనకు నీతిమంతునిగా తీర్చువాడుగా, మన రక్షకుడుగా, మరియు మన విమోచకుడుగా ఉండటానికి తండ్రి ఆయనను మనకు అనుగ్రహించాడు. కాబట్టి, సువార్త ప్రకారం క్రీస్తును ధరించుకొనుట అనగా ధర్మశాస్త్రమును, క్రియలను వస్త్రధారణగా ధరించుకొనడం కాదు, కానీ సాటిలేని బహుమానాన్ని ధరించుకొనడమే; అనగా పాపక్షమాపణ, నీతి, సమాధానము, సాంత్వన, పరిశుద్ధాత్మయందు ఆనందము, రక్షణ, జీవము మరియు క్రీస్తునే వస్త్రధారణగా ధరించుకొనడమే.

ఈ విషయాన్ని శ్రద్ధగా గమనించాలి, ఎందుకంటే కొన్ని దుష్ట మరియు కల్పిత శక్తులు బాప్తిస్మం యొక్క మహోన్నతత్వాన్ని అపవిత్రం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ, దాని గురించి దుర్మార్గంగా మాట్లాడుతుంటాయి.

పౌలు దీనికి విరుద్ధంగా దానిని ప్రశంసిస్తూ, గౌరవప్రదమైన పేర్లతో దానిని 'నూతన జన్మ స్నానము, పరిశుద్ధాత్మ నవీకరణ' అని పిలుస్తున్నాడు (తీతు 3). మరియు ఇక్కడ కూడా, బాప్తిస్మము పొందినవారందరూ క్రీస్తును ధరించుకున్నారని అతను చెబుతున్నాడు. అతను ఇలా అన్నట్లుగా: మన కాలంలోని అనేక భ్రమ కలిగించే తలంపులు బాప్తిస్మమును కేవలం ఒక గుర్తుగా, అంటే ఒక పనికిరాని మరియు శూన్యమైన చిహ్నంగా భావించినట్లుగా, క్రైస్తవుల సంఖ్యలో మిమ్మల్ని చేర్చే ఒక గుర్తును మాత్రమే మీరు బాప్తిస్మము ద్వారా పొందలేదు. కానీ (అతను అంటున్నాడు) బాప్తిస్మము పొందిన వారందరూ క్రీస్తును ధరించుకున్నారు: అంటే, మీరు ధర్మశాస్త్రం నుండి బాప్తిస్మము ద్వారా కలుగు నూతన జన్మలోనికి కొనిపోబడ్డారు. కాబట్టి మీరు ఇక మీదట ధర్మశాస్త్రం క్రింద లేరు, కానీ మీరు ఒక కొత్త వస్త్రాన్ని ధరించుకున్నారు; అదే క్రీస్తు నీతి. అందువల్ల పౌలు బోధించేదేమిటంటే, బాప్తిస్మము ఒక గుర్తు కాదు, అది క్రీస్తు వస్త్రం, అంతేకాక, క్రీస్తే మన వస్త్రం. అందువలన బాప్తిస్మము గొప్ప శక్తియు, ప్రభావవంతమైనది. ఇప్పుడు, మన నీతి మరియు రక్షణ అనే వస్త్రమును ధరించుకొన్నట్లుగా, మనము క్రీస్తును ధరించుకొని, అనుకరణ మరియు మాదిరి అనే వస్త్రమును కూడా ధరించుకోవాలి. ఈ విషయాలను నేను వేరొకచోట మరింత విస్తృతంగా చర్చించాను, కాబట్టి ఇక్కడ వాటిని క్లుప్తంగా ముగిస్తున్నాను.

యూదుడైనా, గ్రీకుడైనా, బానిసైనా, స్వతంత్రుడైనా, పురుషుడైనా, స్త్రీ అయినా అనే భేదం లేదు. ఇక్కడ దేవునిచే నియమించబడిన వ్యక్తులు మరియు పదవులకు సంబంధించిన మరెన్నో పేర్లను చేర్చవచ్చు, అవి ఏవంటే: న్యాయాధికారి అయినా, పౌరుడైనా, బోధకుడైనా, వినువాడైనా, గురువు అయినా, విద్యార్థి అయినా, యజమాని అయినా, సేవకుడైనా, యజమానురాలు అయినా, దాసి అయినా, మొదలైనవి. ఎందుకంటే క్రీస్తు యేసునందు సమస్త స్థితులు, అవును, దేవునిచే నియమించబడినవి కూడా శూన్యం. నిజానికి పురుషుడు, స్త్రీ, బానిస, స్వతంత్రుడు, యూదుడు, అన్యజనుడు, రాజు, పౌరుడు దేవుని యొక్క మంచి సృష్టి; కానీ క్రీస్తునందు, అనగా రక్షణ విషయంలో, వారి జ్ఞానం, నీతి, మతం మరియు అధికారంతో సహా వారంతా శూన్యం.

కాబట్టి, 'యూదుడు అనే భేదం లేదు' మొదలైన ఈ మాటలతో పౌలు ధర్మశాస్త్రాన్ని బలంగా రద్దు చేస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఇక్కడ, ఒక వ్యక్తి బాప్తిస్మము ద్వారా నూతనపరచబడి, క్రీస్తును ధరించుకున్నప్పుడు, యూదుడు గానీ గ్రీకువాడు గానీ అనే భేదం లేదు. అపొస్తలుడు ఇక్కడ యూదుని గురించి అతని స్వభావం మరియు సారం ప్రకారం మాట్లాడటం లేదు, కానీ మోషే శిష్యుడై, ధర్మశాస్త్రానికి లోబడి, సున్నతి పొంది, ధర్మశాస్త్రంలో ఆజ్ఞాపించబడిన ఆచారాలను తన పూర్తి ప్రయత్నంతో పాటించేవాడినే యూదుడని పిలుస్తున్నాడు.

క్రీస్తును ధరించుకొనెను; ఇకమీదట యూదుడనైనను, సున్నతియైనను, దేవాలయ ఆచారమునైనను, యూదుల ధర్మశాస్త్రములైనను ఏవీ లేవు; ఎందుకనగా క్రీస్తు మోషే యొక్క పూర్వమున్న ధర్మశాస్త్రములన్నిటిని రద్దు చేసెను అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

కాబట్టి, క్రీస్తును విశ్వసించే మనస్సాక్షి, ధర్మశాస్త్రం దాని భయాలు మరియు బెదిరింపులతో సహా రద్దు చేయబడిందని ఎంత నిశ్చయంగా నమ్మాలంటే, అసలు మోషే అనేవాడు గానీ, ధర్మశాస్త్రం గానీ, లేదా ఏ యూదుడైనా ఉన్నాడా అనే విషయం కూడా దానికి ఏమాత్రం తెలియకూడదు. ఎందుకంటే క్రీస్తుకు, మోషేకు ఏ విధంగానూ పొసగదు. మోషే ధర్మశాస్త్రంతో, అనేక క్రియలతో, మరియు అనేక ఆచారాలతో వచ్చాడు; కానీ క్రీస్తు ఏ ధర్మశాస్త్రం లేకుండా, ఏ క్రియలనూ ఆశించకుండా, కృపను, నీతిని మొదలైనవి అనుగ్రహిస్తూ వచ్చాడు.

'ధర్మశాస్త్రము మోషే ద్వారా ఇవ్వబడెను, కానీ కృప మరియు సత్యము యేసు క్రీస్తు ద్వారా వచ్చెను' (John 1:17).

అంతేకాక, అతడు 'గ్రీకువాడు కాదు' అని చెప్పినప్పుడు, అన్యుల జ్ఞానాన్ని, నీతిని కూడా తిరస్కరించి ఖండిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, అన్యులలో జెనోఫోన్, థెమిస్టోక్లెస్, మార్కస్ ఫాబియస్, అటిలియస్ రెగ్యులస్, సిసిరో, పోంపోనియస్ అటికస్ మరియు అనేకమంది ఇతరుల వంటి గొప్ప మరియు ప్రసిద్ధ వ్యక్తులు ఉన్నారు; వీరు విశిష్టమైన మరియు నిజంగా వీరోచితమైన సద్గుణాలతో నిండి, ప్రజా సంక్షేమాన్ని అద్భుతంగా పరిపాలించారు మరియు దాని పరిరక్షణ కోసం అనేక యోగ్యమైన కార్యాలు చేశారు; అయినప్పటికీ, వారి జ్ఞానం, వారి శక్తి, వారి ప్రసిద్ధ కార్యాలు, వారి శ్రేష్ఠమైన సద్గుణాలు, చట్టాలు, మతాలు మరియు ఆచారాలతో సహా వీరందరూ దేవుని ముందు ఏమీ కాదు: ఎందుకంటే అన్యులు నిజాయితీని మరియు మతాన్ని పూర్తిగా ఖండించారని మనం అనుకోకూడదు. అవును, ప్రపంచవ్యాప్తంగా చెదిరిన అన్ని యుగాలలోని అన్ని దేశాలకు వారి చట్టాలు, మతాలు మరియు ఆచారాలు ఉన్నాయి; అవి లేకుండా మానవాళిని పరిపాలించడం సాధ్యం కాదు. కాబట్టి కుటుంబాల పరిపాలన, ప్రజా సంక్షేమం, లేదా దైవిక విషయాలకు సంబంధించిన నీతి (ధర్మశాస్త్ర నీతి వలె), దానికి విధేయత, ఆచరణ మరియు పవిత్రతతో సహా, అది ఎంత పరిపూర్ణంగా ఉన్నప్పటికీ, దేవుని దృష్టిలో ఏమాత్రం విలువైనది కాదు.

అయితే ఏమిటి? బాప్తిస్మములో మనం ధరించే క్రీస్తు వస్త్రము.

కాబట్టి, ఒక సేవకుడు తన విధిని నెరవేర్చి, తన యజమానికి విధేయుడై, తన వృత్తిలో ఎంత శ్రద్ధగా, నమ్మకంగా సేవ చేసినా; స్వేచ్ఛగా ఉన్నవాడు అధికారంలో ఉండి రాజ్యాన్ని పరిపాలించి, తన కుటుంబాన్ని నిజాయితీగా, ప్రశంసలతో నడిపించినా; పురుషుడు భార్యను వివాహం చేసుకోవడంలో, తన కుటుంబాన్ని పరిపాలించడంలో, న్యాయాధికారికి విధేయత చూపడంలో, అందరితో మర్యాదగా ప్రవర్తించడంలో తనకు సంబంధించిన విషయాలను పాటించినా; ఒక స్త్రీ పతివ్రతంగా జీవించి, తన భర్తకు విధేయత చూపి, తన ఇంటిని చక్కగా చూసుకుని, తన పిల్లలను దైవభక్తితో పెంచినా (ఇవి నిజంగా శ్రేష్ఠమైన వరాలు మరియు పవిత్రమైన కార్యాలు); అయినప్పటికీ, దేవుని దృష్టిలో ఉన్న ఆ నీతితో పోలిస్తే ఇవన్నీ ఏమీ కావు. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ప్రపంచమంతటిలో ఉన్న చట్టాలు, ఆచారాలు, మతాలు, నీతి మరియు క్రియలు, అవును, దేవునిచేత మొదటగా రాజ్యమును మరియు యాజకత్వమును పొందిన యూదులవి కూడా, వారి పవిత్రమైన చట్టాలు, మతం, ఆచారాలు మరియు ఆరాధనలతో సహా; ఇవన్నీ (నేను చెప్తున్నాను) పాపాన్ని తీసివేయవు, మరణం నుండి విడిపించవు, లేదా జీవాన్ని కొనవు.

కాబట్టి, మీ అబద్ధ అపొస్తలులు రక్షణకు ధర్మశాస్త్రం అవసరమని మీకు బోధించి, మిమ్మల్ని చాకచక్యంగా మోసం చేస్తున్నారు (ఓ గలతీయులారా): ఈ విధంగా వారు మీ నూతన జన్మ మరియు దత్తత వలన కలిగిన ఆ శ్రేష్ఠమైన మహిమను మీ నుండి దోచుకొని, మిమ్మల్ని మీ పాత జన్మకు, మరియు ధర్మశాస్త్రం యొక్క అత్యంత దీనమైన బానిసత్వానికి తిరిగి పిలుస్తున్నారు. తద్వారా వారు ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం వ్యక్తుల మధ్య భేదాన్ని కోరుకుంటూ, దేవుని స్వతంత్ర సంతానమైన మిమ్మల్ని ధర్మశాస్త్రానికి బానిసలుగా చేస్తున్నారు. నిజానికి ధర్మశాస్త్రంలోను, లోకంలోను వ్యక్తుల మధ్య భేదం ఉంది, మరియు అక్కడ అది ఉండాలి కూడా, కానీ అందరూ సమానులైన దేవుని ఎదుట మాత్రం కాదు. 'అందరూ పాపం చేశారు, మరియు దేవుని మహిమను కోల్పోయారు' (రోమీయులు).

3:23). కాబట్టి యూదులు, అన్యజనులు మరియు ప్రపంచమంతయు దేవుని సన్నిధిలో మౌనంగా ఉండాలి. నిజానికి దేవునికి ఈ లోకంలో అనేక శాసనాలు, చట్టాలు, జీవన దశలు మరియు వివిధ రకాల సేవలు ఉన్నాయి, కానీ ఇవన్నీ కృపను పొందడానికి మరియు నిత్యజీవాన్ని సంపాదించడానికి ఏమాత్రం సహాయపడవు. కాబట్టి నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన వారందరూ, మనుష్యుల ధర్మశాస్త్రమును గాని, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును పాటించుట వలన కాదు, కానీ అన్ని చట్టాలను రద్దు చేసిన క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారు. తన సొంత రక్తాన్ని చిందించి, దేవుని ఉగ్రతను శాంతింపజేసేవాడిగాను, రక్షకుడిగాను ఆయనను మాత్రమే సువార్త మనకు తెలియజేస్తుంది: మరియు ఆయనపై విశ్వాసం లేకుండా, యూదుడు ధర్మశాస్త్రం ద్వారా గాని, సన్యాసి తన క్రమం ద్వారా గాని, గ్రీకువాడు తన జ్ఞానం ద్వారా గాని, న్యాయాధికారి లేదా యజమాని తన నీతివంతమైన పరిపాలన ద్వారా గాని, సేవకుడు తన విధేయత ద్వారా గాని రక్షించబడడు.

క్రీస్తు యేసునందు మీరందరూ ఒక్కటే. ఇవి శ్రేష్ఠమైన మాటలు. లోకంలో, శరీర సంబంధమైన విషయాలలో, వ్యక్తుల మధ్య గొప్ప భేదం మరియు అసమానత ఉన్నాయి; దానిని శ్రద్ధగా గమనించాలి. ఎందుకంటే, స్త్రీ పురుషుడిగా, కుమారుడు తండ్రిగా, దాసుడు యజమానిగా, పౌరుడు న్యాయాధికారిగా ఉండాలని కోరుకుంటే, సమస్త వర్గాలలోను, సమస్త విషయాలలోను గందరగోళం తప్ప మరేమీ ఉండదు.

దీనికి విరుద్ధంగా క్రీస్తులో, ఏ నియమమూ లేదు, వ్యక్తుల మధ్య భేదం లేదు, యూదుడైనా గ్రీకుడైనా అనే భేదం లేదు, కానీ అందరూ ఒక్కటే. ఎందుకంటే అందరికీ ఒకే శరీరం, ఒకే ఆత్మ, పిలుపు కొరకు ఒకే నిరీక్షణ ఉంది: ఒకే సువార్త, ఒకే విశ్వాసం, ఒకే బాప్తిస్మం, అందరికీ ఒకే దేవుడు మరియు తండ్రి ఉన్నారు.

క్రీస్తు అందరికీ ప్రభువు.

పేతురు, పౌలు మరియు పరిశుద్ధులందరికీ ఉన్న క్రీస్తే మనకూ, నాకూ, నీకూ, మరియు విశ్వాసులందరికీ ఉన్నాడు. బాప్తిస్మం పొందిన శిశువులందరికీ కూడా ఆయనే ఉన్నాడు. కాబట్టి ఇక్కడ మనస్సాక్షికి ధర్మశాస్త్రం గురించి ఏమీ తెలియదు, కానీ దాని కన్నుల ఎదుట క్రీస్తు మాత్రమే ఉంటాడు. అందువల్ల పౌలు ఎల్లప్పుడూ ఈ వాక్యాన్ని జోడిస్తాడు:

ఆయన మన దృష్టి నుండి తొలగిపోతే, మన రక్షణ అంతా నశించిపోతుంది.

ఈనాటి కల్పనా శక్తులు, పోపు మత గురువుల వలె మాట్లాడుతూ, క్రీస్తు లేకుండా విశ్వాసం అనేది హృదయంలో అంటిపెట్టుకుని ఉండే ఒక గుణం అని కలలు కంటున్నాయి. ఇది ఒక ప్రాణాంతకమైన పొరపాటు. కానీ క్రీస్తును నీకు ఆయన తప్ప మరేదీ కనబడకుండా, ఆయన కంటే నీకు సమీపంగా గానీ, నీ హృదయంలో అంతగా నిలిచివున్నది గానీ మరేదీ లేదని నీవు భావించేలా ప్రదర్శించాలి. ఎందుకంటే ఆయన పరలోకంలో నిష్క్రియగా కూర్చుండడు; కానీ మనతో ఉండి, మనలో పనిచేస్తూ, జీవిస్తున్నాడు.

రెండవ అధ్యాయంలో ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా: 'నేను జీవిస్తున్నాను; అయినప్పటికీ అది నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నాడు.' మరియు ఇక్కడ కూడా అలాగే: 'మీరు క్రీస్తును ధరించుకున్నారు.' కాబట్టి విశ్వాసం అనేది ఒక నిశ్చయమైన, స్థిరమైన దర్శనం. అది పాపమరణాలను జయించి, నీతిని, రక్షణను, నిత్యజీవాన్ని ఇచ్చే క్రీస్తును తప్ప మరేదానినీ చూడదు. పౌలు పేర్కొని, వివరిస్తున్న కారణం ఇదే.

యేసు క్రీస్తు తన పత్రికలలో చాలాసార్లు, అవును దాదాపు ప్రతి వచనంలోనూ, ఆయనను వాక్యము ద్వారానే తెలియజేస్తాడు: ఎందుకంటే వాక్యమందలి విశ్వాసం ద్వారా తప్ప ఆయనను వేరే విధంగా గ్రహించలేము.

క్రీస్తుకు ప్రతీక అయిన ఇత్తడి సర్పం ద్వారా ఇది ప్రముఖంగా మరియు సజీవంగా సూచించబడింది.

అరణ్యములో పాములచేత కాటుకు గురైన యూదులకు మోషే ఆజ్ఞాపించెను: వారు ఇత్తడి పామును తదేకంగా చూస్తూ ఉండాలి, దాని నుండి తమ దృష్టిని మరల్చకూడదు. అలా చేసినవారు, ఆ పామును తదేకంగా, నిరంతరం చూడటం ద్వారా మాత్రమే స్వస్థత పొందారు. కానీ దీనికి విరుద్ధంగా, మోషే ఆజ్ఞను పాటించక, పామును చూడకుండా తమ గాయాలనే చూసినవారు మరణించారు. కాబట్టి నా మనస్సాక్షి బాధపడినప్పుడు గానీ, నేను మరణావస్థలో ఉన్నప్పుడు గానీ ఓదార్పు పొందాలంటే, నేను విశ్వాసంతో క్రీస్తును గ్రహించి, ఇలా చెప్పడం తప్ప మరేమీ చేయకూడదు: నేను దేవుని కుమారుడైన యేసుక్రీస్తును నమ్ముతున్నాను, ఆయన నా కొరకు శ్రమపడి, సిలువ వేయబడి, మరణించాడు, మొదలైనవి. ఆయన గాయాలలోను, ఆయన మరణంలోను నా పాపాన్ని, పాపం, మరణం మరియు అపవాదిపై ఆయన పునరుత్థాన విజయములో నీతిని మరియు నిత్యజీవాన్ని నేను చూస్తున్నాను. అతను తప్ప నాకు ఇంకేమీ కనిపించడం లేదు, ఏమీ వినిపించడం లేదు.

క్రీస్తును గూర్చి మరియు క్రీస్తునందు గల నిజమైన విశ్వాసం ఇదే; దీని ద్వారా మనము ఆయన శరీరములో అవయవములుగాను, ఆయన మాంసములో మాంసముగాను, ఆయన ఎముకలలో ఎముకగాను చేయబడతాము. కాబట్టి ఆయనయందే మనము జీవిస్తున్నాము, కదులుతున్నాము, మరియు మన ఉనికిని కలిగియున్నాము. అందువలన, క్రీస్తు ఆత్మ సంబంధముగా, అనగా ఊహాజనితముగా, మనలో ఉన్నాడని గాని, వాస్తవానికి పరలోకములో ఉన్నాడని కలగనే, విశ్వాసం గురించిన భ్రమపూరితమైన తలంపుల ఊహాగానం వ్యర్థమైనది. క్రీస్తు మరియు విశ్వాసం సంపూర్ణంగా ఏకం కావాలి. మనము పరలోకంలో ఉండాలి మరియు క్రీస్తు మనలో జీవించి, కార్యము చేయాలి. ఇప్పుడు, ఆయన మనలో జీవించి, కార్యము చేస్తున్నది ఊహాగానము ద్వారా మరియు కేవలం జ్ఞానము ద్వారా కాదు, కానీ వాస్తవముగా మరియు యథార్థమైన ప్రత్యక్షత ద్వారా.

మరియు మీరు క్రీస్తుకు చెందినవారైతే, మీరు అబ్రాహాము సంతానమై, వాగ్దానము చొప్పున వారసులై యున్నారు. అనగా, మీరు విశ్వసించి క్రీస్తునందు బాప్తిస్మము పొందిన యెడల, అన్యజనులందరికి ఆశీర్వాదమును తెచ్చిన అబ్రాహాము యొక్క వాగ్దాన సంతానము ఆయనే అని మీరు విశ్వసించిన యెడల, మీరు స్వభావము వలన కాక, దత్తత వలన అబ్రాహాము సంతానమై యున్నారు. ఏలయనగా, లేఖనము అతనికి శరీరసంబంధమైన సంతానమే కాక, దత్తత వలన మరియు వాగ్దానము వలన కలిగిన సంతానమును ఆపాదిస్తుంది; మరియు వారు స్వాస్థ్యమును పొందుదురని, మిగిలినవారు ఇంటిలో నుండి వెలివేయబడతారని అది ముందుగానే తెలియజేస్తుంది.

కాబట్టి పౌలు కొన్ని మాటలలో లెబాను యొక్క, అనగా యూదుల ప్రజల యొక్క, సంపూర్ణ మహిమను అరణ్యమునకు, అనగా అన్యజనుల వద్దకు బదిలీ చేసాడు. మరియు ఈ భాగం ఒక విశిష్టమైన ఓదార్పును కలిగి ఉంది: అదేమిటంటే, అన్యజనులు అబ్రాహాము యొక్క పిల్లలు, అందువల్ల వారు దేవుని ప్రజలు. అయితే వారు శారీరక జననం ద్వారా కాక, వాగ్దానం ద్వారా అబ్రాహాము యొక్క పిల్లలు. కాబట్టి పరలోకరాజ్యం, జీవం, మరియు నిత్య వారసత్వం అన్యజనులకు చెందుతాయి. మరియు ఈ విషయాన్నే లేఖనం చాలా కాలం క్రితమే సూచించింది, అది ఇలా చెబుతుంది: 'నేను నిన్ను అనేక జనములకు తండ్రిగా చేసాను' (Genesis 17:5). మరలా: 'నీ సంతానము ద్వారా సమస్త జనములు ఆశీర్వదింపబడును' (ఆదికాండము).

22:18). కాబట్టి, అన్యజనులమైన మనము విశ్వసించి, అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేయబడి, క్రీస్తు ద్వారా కనబడిన ఆశీర్వాదాన్ని విశ్వాసము ద్వారా పొందుచున్నాము గనుక, లేఖనము మనలను శరీర రీత్యా కాక, వాగ్దాన రీత్యా అబ్రాహాము యొక్క పిల్లలనియు వారసులనియు పిలుస్తుంది. కాబట్టి, 'నీ సంతానమునందు' మొదలైన వాగ్దానము అన్యజనులకు కూడా చెందుతుంది, మరియు ఈ వాగ్దానము ప్రకారము క్రీస్తు మనవాడయ్యాడు.

నిజానికి ఆ వాగ్దానం యూదులకు మాత్రమే చేయబడింది, అన్యజనులమైన మనకు కాదు, కీర్తన 147:

'ఆయన యాకోబునకు తన వాక్యమును తెలియజేసెను, మొదలైనవి. ఆయన ప్రతి జనముతో ఆలాగు వ్యవహరించలేదు,' మొదలైనవి.