పౌలు ఇప్పుడు తన పత్రిక ముగింపుకు వస్తూ, రక్షణగా చాలా తీవ్రంగా వాదిస్తున్నాడు

నీ జన్మహక్కునుబట్టి నీవు నన్ను నీవే పొందుచున్నావు. రెండవది నా క్రియల వలన కలిగిన హక్కుచేత కాక, కృపాహక్కునుబట్టి నాకు అనుగ్రహించుచున్నావు. అతడు తన సన్యాస జీవితాన్ని, తన దేవదూత జీవితాన్ని దేవుని ఉగ్రతకు, తీర్పునకు ఎదిరించలేదు; కానీ అవసరమైన ఆ ఒక్క దానిని పట్టుకొని రక్షింపబడ్డాడు. జెరోమ్, గ్రెగొరీ, మరియు అనేక ఇతర పితరులు, సన్యాసులు కూడా ఇదే విధంగా రక్షింపబడ్డారని నేను అనుకుంటున్నాను. పాత నిబంధనలో కూడా ఇశ్రాయేలు రాజులు, ఇతర విగ్రహారాధకులు చాలామంది ఇదే రీతిలో రక్షింపబడ్డారనడంలో సందేహం లేదు. వారు మరణ సమయంలో విగ్రహాల మీద తాము ఉంచిన వ్యర్థమైన నమ్మకాన్ని విడిచిపెట్టి, రాబోయే అబ్రాహాము సంతానం, అనగా సమస్త జనులు ఆశీర్వదించబడబోయే క్రీస్తును గూర్చిన దేవుని వాగ్దానాన్ని పట్టుకున్నారు.

మరియు ఈ రోజున పాపిస్టులలో ఎవరైనా రక్షింపబడితే, వారు తమ సొంత మంచి పనులు మరియు యోగ్యతల మీద ఆధారపడకుండా, క్రీస్తులో మనకు అందించబడిన దేవుని ఏకైక కరుణపైనే ఆధారపడి, పౌలుతో ఇలా చెప్పాలి: 'ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన నా స్వంత నీతి నాకు లేదు, కానీ క్రీస్తునందలి విశ్వాసం ద్వారా కలిగే నీతియే నాకు ఉంది' (Philippians 3:9).

అయితే సహోదరులారా, మనము దాసికి పుట్టిన పిల్లలము కాము గాని స్వతంత్రురాలైన స్త్రీకి పుట్టిన పిల్లలము. వంధ్య సంఘమును గూర్చియు, ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించి ఫలవంతమైన ప్రజలను గూర్చియు పౌలు ఇక్కడ తన రూపకాలంకారమును ముగిస్తున్నాడు.

అతడు చెప్పినదేమనగా, మనము దాసి యొక్క పిల్లలము కాము; అనగా, దాస్యమునకు కలుగజేయు, అనగా భయపెట్టి, నిందించి, నిరాశకు గురిచేయు ధర్మశాస్త్రమునకు మనము లోబడలేదు: అయితే క్రీస్తువలన మనము దానినుండి విడిపించబడితిమి; అందువలన అది మనలను భయపెట్టజాలదు, మనలను ఖండించజాలదు, మొదలైనవి.

ఈ విషయం గురించి మేము ఇంతకు ముందే తగినంతగా మాట్లాడాము. అంతేకాక, దాసి కుమారులు మనలను కొద్దికాలం మాత్రమే హింసించినప్పటికీ, మనకు ఓదార్పు ఏమిటంటే, చివరికి వారే బయటి చీకటిలోకి తరిమివేయబడి, స్వతంత్రురాలైన స్త్రీ కుమారులమైన మనకు చెందవలసిన వారసత్వాన్ని మనకే వదిలి వెళ్ళవలసి వస్తుంది.

కాబట్టి పౌలు, 'బానిస' మరియు 'స్వతంత్రురాలు' అనే ఈ మాటల ద్వారా, (మనం విన్నట్లుగా) ధర్మశాస్త్ర నీతిని తిరస్కరించడానికి మరియు నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సిద్ధాంతాన్ని ధృవీకరించడానికి అవకాశం తీసుకున్నాడు.

మరియు ఉద్దేశపూర్వకంగా అతను 'స్వేచ్ఛా స్త్రీ' అనే ఈ పదాన్ని పట్టుకొని, ముఖ్యంగా తర్వాతి అధ్యాయం ప్రారంభంలో, దానిని తీవ్రంగా నొక్కి చెబుతూ, విస్తరింపజేస్తాడు. దాని ఆధారంగా అతను క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ గురించి వాదించడానికి అవకాశాన్ని తీసుకుంటాడు, దాని గురించిన జ్ఞానం చాలా అవసరం: ఎందుకంటే పోప్ దానిని పూర్తిగా పడగొట్టి, మనిషి సంప్రదాయాలు మరియు ఆచారాల ద్వారా చర్చిని అత్యంత దయనీయమైన మరియు నీచమైన బానిసత్వానికి లోబరచాడు. క్రీస్తు ద్వారా సంపాదించబడిన ఆ స్వేచ్ఛ, ఈ రోజు మనకు అత్యంత బలమైన కోటగా ఉంది, దాని ద్వారా మనం పోప్ యొక్క నిరంకుశత్వం నుండి మనల్ని మనం రక్షించుకుంటాము.

కాబట్టి, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సిద్ధాంతాన్ని ధృవీకరించడానికే కాకుండా, మన విరోధులు సువార్తకు ఆపాదించే ఎన్నో కష్టాలకు, అపరాధాలకు వ్యతిరేకంగా బలహీనమైన మనస్సాక్షులను మేల్కొలిపి ఓదార్చడానికి కూడా, మనం ఈ క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ సిద్ధాంతాన్ని శ్రద్ధగా పరిశీలించాలి.

ఇప్పుడు, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అనేది చాలా ఆధ్యాత్మికమైన విషయం, దానిని శారీరక మనిషి అర్థం చేసుకోలేడు.

అవును, ఆత్మ యొక్క ప్రథమ ఫలములను పొంది, వాటిని గూర్చి చక్కగా మాట్లాడగలిగిన వారు కూడా, దానిని తమ హృదయములో నిలుపుకొనలేరు. అది అల్ప ప్రాముఖ్యమైన విషయమని తోచుచున్నది. కాబట్టి, పరిశుద్ధాత్మ దానిని ఘనపరచకపోయినట్లయితే, అది ఖండించబడును.

పౌలు ఇప్పుడు తన పత్రిక ముగింపుకు వస్తూ, విశ్వాస సిద్ధాంతమును మరియు క్రైస్తవ స్వేచ్ఛను కాపాడుటకై, వాటి శత్రువులు మరియు నాశకులు అయిన అబద్ధ అపోస్తలులకు వ్యతిరేకంగా అత్యంత తీవ్రంగా వాదిస్తున్నాడు; వారిని అణచివేసి, పూర్తిగా ఓడించడానికి వారిపై ఉరుముల్లాంటి మాటలను కురిపిస్తున్నాడు. అంతేకాక, గలతీయులు తమ హానికరమైన సిద్ధాంతాన్ని ఒక ప్రమాదకరమైన విషంగా భావించి, దాని నుండి పారిపోవాలని వారిని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు. తన ఈ ప్రోత్సాహంలో, క్రీస్తు వారి కొరకు సంపాదించిన ఆ స్వేచ్ఛలో వారిని కాపాడటానికి అన్ని విధాలుగా ప్రయత్నిస్తూ, బెదిరింపులను మరియు వాగ్దానాలను మిళితం చేస్తున్నాడు.

కాబట్టి క్రీస్తు మనకు అనుగ్రహించిన ఆ స్వేచ్ఛయందు మీరు స్థిరముగా నిలవండి. అనగా, పేతురు ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: 'మెలకువగా ఉండి, మెలకువగా ఉండండి; ఎందుకంటే మీ విరోధియైన అపవాది గర్జించు సింహమువలె తిరుగుతూ, ఎవరిని మ్రింగివేయగలనో అని వెదకుచున్నాడు; విశ్వాసమందు స్థిరముగా ఉండి వానిని ఎదిరించండి.'

"మీరు అజాగ్రత్తగా ఉండకండి, కానీ స్థిరంగా మరియు నిలకడగా ఉండండి" అని ఆయన అంటున్నాడు. "పడుకొని నిద్రపోకండి, కానీ లేచి నిలబడండి." ఆయన ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంది: "క్రీస్తు మీకు అనుగ్రహించిన ఆ స్వేచ్ఛను మీరు కాపాడుకొని, గట్టిగా పట్టుకొనియుండునట్లు, మెలకువగా మరియు నిలకడగా ఉండటం మీకు ఉపయోగపడుతుంది. నిశ్చింతగా ఉండి, అజాగ్రత్తగా ఉండే వారు ఈ స్వేచ్ఛను కాపాడుకోలేరు. ఎందుకంటే సాతాను సువార్త వెలుగును, అనగా కృప, స్వేచ్ఛ, ఓదార్పు మరియు జీవం అనే బోధను, అత్యంత ఘోరంగా ద్వేషిస్తాడు."

కాబట్టి అది ఒక్కసారి కనబడుట మొదలుపెట్టినట్లు అతడు చూచినప్పుడు, వెంటనే తన సర్వశక్తితో దానితో పోరాడును, దాని గమనాన్ని అడ్డగించడానికి తుఫానులను, పెనుగాలులను రేకెత్తించి, దానిని పూర్తిగా పడగొట్టును. అందువలన పౌలు విశ్వాసులను నిద్రపోవద్దని, అజాగ్రత్తగా ఉండవద్దని హెచ్చరిస్తున్నాడు; క్రీస్తు వారి కొరకు సంపాదించిన ఆ స్వేచ్ఛను సాతాను దోచుకోకుండా ఉండేందుకు, వారు నిరంతరం, ధైర్యంగా అతడిని ఎదిరించాలి.

ఇక్కడ ప్రతి పదంలోనూ ఒక విధమైన తీవ్రత ఉంది. 'నిలబడండి', అంటాడు అతడు; ఇక్కడ మీరు గొప్ప శ్రద్ధ, జాగరూకత కలిగి ఉండాలి అని చెప్పబోతున్నట్లుగా. 'ఆ స్వేచ్ఛలో.' ఏ స్వేచ్ఛలో? చక్రవర్తి మనకు ఇచ్చిన స్వేచ్ఛలో కాదు, క్రీస్తు మనకు ఇచ్చిన స్వేచ్ఛలో.

చక్రవర్తి రోమ్ బిషప్‌కు ఒక స్వేచ్ఛా నగరాన్ని, ఇతర భూములను ఇచ్చారు; అలాగే మినహాయింపులు, ప్రత్యేక హక్కులు మరియు అధికారాలు మొదలైనవి కూడా ఇచ్చారు, లేదా ఇవ్వవలసి వచ్చింది. ఇది కూడా ఒక స్వేచ్ఛే, కానీ ఇది ఒక పౌర స్వేచ్ఛ, దీని ద్వారా పోప్ తన మతాధికారులందరితో కలిసి ప్రభుత్వ ఖర్చుల నుండి మినహాయింపు పొందుతారు.

అంతేకాకుండా, ఒక శారీరకమైన, లేదా చెప్పాలంటే ఒక సైతాను సంబంధమైన స్వేచ్ఛ ఉంది, దాని ద్వారా సైతాను ప్రపంచమంతటా ప్రధానంగా పరిపాలిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఈ స్వేచ్ఛను అనుభవించే వారు దేవునికి గానీ, చట్టాలకు గానీ లోబడరు, కానీ తమకు ఇష్టమైనది చేస్తారు. ఈ స్వేచ్ఛను ప్రజలు ఈ రోజు కోరుకుంటున్నారు మరియు స్వీకరిస్తున్నారు; అలాగే మత వర్గాలు కూడా, వారు తమ అభిప్రాయాలలో మరియు వారి అన్ని పనులలో స్వేచ్ఛగా ఉంటారు, తద్వారా వారు ఎటువంటి నింద లేకుండా, తాము సరైనదిగా భావించే దేనినైనా బోధించవచ్చు మరియు చేయవచ్చు. సైతాను వారికి ఇచ్చిన స్వేచ్ఛలోనే వీరు నిలబడి ఉన్నారు. కానీ మనం ఇక్కడ ఈ స్వేచ్ఛ గురించి మాట్లాడటం లేదు, ప్రపంచమంతా వేరే స్వేచ్ఛను కోరుకోనప్పటికీ. మనం పౌర స్వేచ్ఛ గురించి కూడా మాట్లాడటం లేదు, కానీ సైతాను తన సర్వశక్తితో ద్వేషించి, ఎదిరించే పూర్తిగా భిన్నమైన స్వేచ్ఛ గురించి మాట్లాడుతున్నాము.

క్రీస్తు మనలను విడిపించిన స్వేచ్ఛ ఇదే; అది భూసంబంధమైన బానిసత్వం నుండి గానీ, బబులోను చెర నుండి గానీ, లేదా తుర్కుల నిరంకుశత్వం నుండి గానీ కాదు, కానీ దేవుని నిత్య ఉగ్రత నుండి విడిపించింది.

మరి ఇది ఎక్కడ జరుగుతుంది? మనస్సాక్షిలో. మన స్వేచ్ఛ అక్కడే నిలిచియున్నది, మరెక్కడికీ వెళ్ళదు. ఎందుకంటే క్రీస్తు మనలను పౌరపరంగా గానీ, శారీరకంగా గానీ కాక, దైవికంగా స్వతంత్రులుగా చేసాడు; అనగా, మన మనస్సాక్షి ఇప్పుడు స్వేచ్ఛగా, ప్రశాంతంగా ఉండి, రాబోయే ఉగ్రతకు భయపడని విధంగా మనలను స్వతంత్రులుగా చేసారు.

ఇదే ఆ సత్యమైన మరియు అమూల్యమైన స్వేచ్ఛ; దీని శ్రేష్ఠత మరియు మహోన్నతత్వంతో, మనం ఇతర (పౌర మరియు శారీరక) స్వేచ్ఛలతో పోల్చి చూస్తే, అవి మొత్తం సముద్రం ముందు ఒక నీటి బిందువు వంటివి మాత్రమే. ఎందుకంటే, దేవుడు తన మీద కోపగించడు, కోపగించబోడు, కానీ క్రీస్తు నిమిత్తం తనకు ఎల్లకాలం కరుణామయుడైన మరియు ప్రేమగల తండ్రిగా ఉంటాడని ఒక మనిషి తన హృదయంలో నిశ్చయత కలిగి ఉన్నప్పుడు, అది ఎంత గొప్ప విషయమో ఎవరు వర్ణించగలరు? సర్వోన్నత మరియు సార్వభౌముడైన మహోన్నతుడు మన పట్ల ఎంత అనుకూలంగా ఉన్నాడంటే, ఆయన ఈ జీవితంలో మనలను కాపాడి, పోషించి, ఆదుకోవడమే కాకుండా, మన శరీరాల విషయంలో కూడా మనలను విడిపిస్తాడు, తద్వారా క్షయములో, అవమానములో మరియు బలహీనతలో విత్తబడిన మన శరీరాలు అక్షయముగా, మహిమతో మరియు శక్తితో తిరిగి లేస్తాయి (Corinthians 15:42 ff.). కాబట్టి, మనం దేవుని ఉగ్రత నుండి శాశ్వతంగా విడిపించబడతామనేది అమూల్యమైన స్వేచ్ఛ; మరియు అది ఆకాశం, భూమి మరియు ఇతర సకల సృష్టి కన్నా గొప్పది.

ఈ స్వేచ్ఛను అనుసరించి మరియొక స్వేచ్ఛ కలదు; దానివలన క్రీస్తు ద్వారా మనము ధర్మశాస్త్రము, పాపము, మరణము, అపవాది అధికారము, పాతాళము మొదలైన వాటి నుండి విడిపించబడతాము. ఎందుకనగా, క్రీస్తు మనలను దేవుని ఉగ్రత నుండి విడిపించినందున అది మనలను భయపెట్టలేనట్లే, ధర్మశాస్త్రము, పాపము మొదలైనవి మనలను నిందించి, ఖండించలేవు. ధర్మశాస్త్రము మనలను నిందించినా, పాపము మనలను భయపెట్టినా, అవి మనలను నిరాశకు గురిచేయలేవు.

ఎందుకంటే లోకాన్ని జయించే విశ్వాసం వెంటనే ఇలా చెబుతుంది: ఈ విషయాలు నాకు చెందినవి కావు; ఎందుకంటే క్రీస్తు నన్ను స్వతంత్రుడిని చేసి, వాటన్నిటి నుండి నన్ను విడిపించాడు. అదేవిధంగా, ప్రపంచమంతటిలో అత్యంత శక్తివంతమైన మరియు అత్యంత భయంకరమైన మరణం, ఆత్మ యొక్క ఈ స్వేచ్ఛ ద్వారా మనస్సాక్షిలో పూర్తిగా జయించబడుతుంది. అందువల్ల ఈ క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ యొక్క గొప్పతనాన్ని మిక్కిలిగా గౌరవించాలి మరియు శ్రద్ధగా పరిగణించాలి. ఒక మనిషి ఈ మాటలు పలకడం సులభమే:

'దేవుని ఉగ్రత, పాపం, మరణం మొదలైన వాటి నుండి స్వేచ్ఛ'; కానీ శోధన సమయంలో, మనస్సాక్షి వేదనలో, వాటిని తనకు తానుగా ఆచరణలో పెట్టి, ఈ స్వేచ్ఛ యొక్క శ్రేష్ఠతను మరియు దాని ఫలాన్ని అనుభూతి చెందడం అనేది మాటల్లో చెప్పలేనంత కఠినమైన విషయం.

కాబట్టి మన మనస్సాక్షికి ముందుగానే ఉపదేశించి, దానిని సిద్ధం చేయాలి. అప్పుడే మనం ధర్మశాస్త్ర నిందను, పాప భయాలను, మరణ భీభత్సాన్ని, మరియు దేవుని ఉగ్రతను అనుభవించినప్పుడు, ఈ భారమైన దృశ్యాలను మరియు భయానక కల్పనలను మన మనస్సుల నుండి తొలగించి, వాటి స్థానంలో క్రీస్తు సంపాదించిన స్వేచ్ఛను, పాపక్షమాపణను, నీతిని, జీవాన్ని, మరియు దేవుని నిత్య కరుణను ప్రతిష్ఠించుకోగలం. దీనికి విరుద్ధమైన భావన ఎంత బలంగా ఉన్నప్పటికీ, అది ఎక్కువ కాలం నిలవదని మనం నిశ్చయించుకుందాం. ప్రవక్త చెప్పిన ఈ మాటను అనుసరించి: 'కోపముతో కూడిన ఒక క్షణములో నేను కొంతకాలం నీ యెదుట నా ముఖమును దాచుకొంటిని; అయితే నిత్య కరుణతో నీయందు నేను జాలిపడుచున్నాను' (Isaiah 54:8). కానీ ఇలా చేయడం చాలా కష్టం. అందువల్ల, క్రీస్తు మన కొరకు సంపాదించిన ఆ స్వేచ్ఛ, దాని పేరు చెప్పబడినంత త్వరగా విశ్వసించబడదు. ఒకవేళ దానిని నిశ్చయమైన మరియు స్థిరమైన విశ్వాసంతో గ్రహించగలిగితే, అప్పుడు లోకం, ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం, లేదా సైతాను యొక్క ఎంతటి ఉగ్రత గానీ, భయం గానీ ఎంత గొప్పదైనా, మహా సముద్రంలో ఒక చిన్న నీటి బిందువు కలిసిపోయినట్లుగా, అది వెంటనే మింగివేయబడుతుంది. మరియు నిశ్చయంగా ఈ క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ, ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం, దేవుని ఉగ్రత, మరియు క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే సర్పం యొక్క తల [మరియు దాని సంపూర్ణ శక్తి]తో సహా, ఈ కీడులన్నిటినీ ఒక్కసారిగా మింగివేసి, పూర్తిగా తొలగిస్తుంది; మరియు వాటి స్థానంలో నీతి, శాంతి, నిత్యజీవం మొదలైనవాటిని ఉంచుతుంది.

అయితే గ్రహించి విశ్వసించువాడు ధన్యుడు.

కాబట్టి, ఏ చక్రవర్తి గానీ, ఏ ప్రవక్త గానీ, పితృస్వామి గానీ, పరలోక దూత గానీ మన కొరకు సంపాదించిపెట్టని మన ఈ స్వేచ్ఛను ఘనపరచడం నేర్చుకుందాం. ఈ స్వేచ్ఛను దేవుని కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు మాత్రమే సంపాదించిపెట్టారు; ఆయన ద్వారానే పరలోకంలోనూ, భూమిలోనూ ఉన్న సమస్తము సృష్టించబడింది. ఈ స్వేచ్ఛను ఆయన తన సొంత రక్తంతో తప్ప మరే వెల చెల్లించకుండా సంపాదించారు. ఏ శారీరక లేదా ప్రాపంచిక బానిసత్వం నుండి కాదు, కానీ ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం మరియు అపవాది వంటి అత్యంత క్రూరమైన మరియు అజేయమైన నిరంకుశుల క్రింద ఉన్న ఆత్మీయ మరియు శాశ్వతమైన బానిసత్వం నుండి మనలను విడిపించి, తద్వారా ఆయన తండ్రియైన దేవునితో మనలను సమాధానపరచడానికైనా ఆయన ఈ స్వేచ్ఛను సంపాదించారు.

ఇప్పుడు ఈ శత్రువులు జయించబడ్డారు, మరియు ఆయన కుమారుని మరణం ద్వారా మనము దేవునితో సమాధానపరచబడ్డాము గనుక, మనము దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులమనియు, మనము చేసే ప్రతి పని ఆయనకు ప్రీతికరమనియు నిశ్చయముగా తెలియును. ఇంకా మనలో పాపపు కొన్ని శేషాలు మిగిలియున్నప్పటికీ, అవి మన మీద మోపబడవు, కానీ క్రీస్తు నిమిత్తము క్షమించబడతాయి.

పౌలు గొప్ప శక్తి, తీవ్రత గల పదాలను ఉపయోగించాడు, వాటిని శ్రద్ధగా తూచి చూడాలి.

'క్రీస్తు మనకు అనుగ్రహించిన ఆ స్వేచ్ఛలో నిలవండి' అని ఆయన అంటున్నాడు. కాబట్టి ఈ స్వేచ్ఛ మనకు ధర్మశాస్త్రం వలన గానీ, మన నీతి కొరకు గానీ ఇవ్వబడలేదు, కానీ క్రీస్తు నిమిత్తం ఉచితంగా ఇవ్వబడింది.

పౌలు ఇక్కడ సాక్ష్యమిస్తూ, తన పత్రిక అంతటా స్పష్టంగా ప్రకటిస్తున్నాడు. యోహాను సువార్త ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో క్రీస్తు కూడా ఇలా అంటున్నాడు: 'కుమారుడు మిమ్మల్ని స్వతంత్రులుగా చేస్తే, మీరు నిజంగా స్వతంత్రులవుతారు.' మనలను శ్రమలకు గురిచేసి, బాధించే కీడులకు మరియు మనకు మధ్య ఆయనే ఉన్నాడు: ఆయన వాటిని జయించి, తీసివేస్తాడు, తద్వారా అవి ఇకపై మనలను బాధించలేవు లేదా ఖండించలేవు. పాపానికి మరియు మరణానికి బదులుగా, ఆయన మనకు నీతిని మరియు నిత్యజీవాన్ని ఇస్తాడు; మరియు ఈ విధంగా ఆయన ధర్మశాస్త్రపు బానిసత్వాన్ని మరియు భయాలను మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛగాను, సువార్త యొక్క ఓదార్పుగాను మారుస్తాడు, ఆ సువార్త ఇలా చెబుతుంది:

'నా కుమారుడా, ధైర్యంగా ఉండు, నీ పాపములు క్షమింపబడినవి' (Matthew 9:2). క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును ఈ స్వేచ్ఛను పొందును.

ఈ విషయం యొక్క శ్రేష్ఠతను హేతువు గ్రహించలేదు; ఒక మనిషి దీనిని ఆత్మపూర్వకంగా ఆలోచించినప్పుడు, అది అమూల్యమైనదని అతడు చూస్తాడు. ఎందుకంటే, ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం మరియు దేవుని ఉగ్రతకు బదులుగా పాపక్షమాపణ, నీతి మరియు నిత్యజీవం పొందడం, మరియు దేవుడే స్వయంగా ఎల్లకాలం అనుకూలుడుగా, కనికరముగలవాడుగా ఉండటం ఎంత గొప్ప మరియు వర్ణనాతీతమైన బహుమానమో తన మనస్సులో ఊహించగలవాడు ఎవడు? ధర్మశాస్త్ర నీతిని గానీ, లేదా తమ సొంత నీతిని గానీ వెదకే పాపస్వాములు మరియు వేషధారులు, తాము కూడా పాపక్షమాపణ, నీతి, దేవుని అనుగ్రహం మొదలైనవి పొందామని గర్విస్తారు.

ఎందుకంటే తమకు కూడా ఈ స్వేచ్ఛ ఉందని వారు గొప్పలు చెప్పుకుంటారు, మరియు ఇతరులకు కూడా అదే వాగ్దానం చేస్తారు; కానీ వాస్తవానికి వారు అవినీతికి దాసులు, మరియు శోధన సమయంలో వారి విశ్వాసమంతా ఒక్క క్షణంలోనే మాయమైపోతుంది.

ఎందుకంటే వారు దేవుని వాక్యమును గాని, క్రీస్తును గాని నమ్మకముంచక, మనుష్యుల క్రియలను, వారి తృప్తిని నమ్మకముంచుతారు. అందువలన, క్రియల ద్వారాను, యోగ్యతల ద్వారాను పరలోకాన్ని, జీవాన్ని, రక్షణను సంపాదించాలని చూసే నీతిమంతులు, పాపం నుండి విముక్తి అంటే ఏమిటో తెలుసుకోవడం అసాధ్యం.

దీనికి విరుద్ధంగా, మన స్వేచ్ఛకు క్రీస్తే పునాది. ఆయనే మన నిత్య ప్రధాన యాజకుడు, దేవుని కుడిచేతి వైపున కూర్చుండి మన కొరకు విజ్ఞాపన చేయుచున్నాడు. అందువలన, ఆయన ద్వారా మనకు కలిగిన పాపక్షమాపణ, నీతి, జీవం మరియు స్వేచ్ఛ నిశ్చయమైనవి, ఖచ్చితమైనవి మరియు శాశ్వతమైనవి, మనం వాటిని విశ్వసించినంత వరకు. అందువలన, మనం స్థిరమైన విశ్వాసంతో క్రీస్తును హత్తుకొని, ఆయన మనకు అనుగ్రహించిన ఆ స్వేచ్ఛలో స్థిరంగా నిలబడితే, ఆ అమూల్యమైన వరాలను మనం పొందుతాము; కానీ మనం అజాగ్రత్తగా మరియు నిర్లక్ష్యంగా ఉంటే, వాటిని కోల్పోతాము. పౌలు మనల్ని మెలకువగా ఉండి స్థిరంగా నిలబడమని ఆజ్ఞాపించడంలో కారణం లేకపోలేదు; ఎందుకంటే, క్రీస్తు ఎంతో వెలగా చెల్లించిన ఈ స్వేచ్ఛను మన నుండి దోచుకోవడానికి మరియు తన సేవకుల ద్వారా మనలను మళ్ళీ బానిసత్వపు కాడిలో చిక్కుకునేలా చేయడానికి తప్ప సాతాను మరేమీ కోరుకోవడం లేదని అతనికి తెలుసు.

మరియు దాస్యపు కాడితో మరల చిక్కుకొనవద్దు. పౌలు కృపను గూర్చియు, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛను గూర్చియు అత్యంత ప్రభావవంతంగాను, లోతుగాను మాట్లాడి, గలతీయులను వాటియందే నిలిచియుండవలెనని గొప్ప మాటలతో ప్రోత్సహించాడు; ఎందుకంటే అది తేలికగా పోగొట్టుకోబడుతుంది. కాబట్టి, నిర్లక్ష్యం వలన గాని, లేక నిస్పృహ వలన గాని, కృపను, విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టి ధర్మశాస్త్రమునకును, క్రియలకును మరల పడిపోకుండా ఉండేందుకు, వారు స్థిరంగా నిలిచియుండవలెనని అతడు ఆజ్ఞాపించాడు. ఇప్పుడు, విశ్వాసము వలన కలుగు నీతికంటె ధర్మశాస్త్రము వలన కలుగు నీతిని మిక్కిలిగా ఎంచే వివేకము దీనిలో ఏ ప్రమాదమును గ్రహించదు గనుక, అది ఒక విధమైన ఆగ్రహముతో దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి నిందించి, దానిని గొప్ప ధిక్కారముతో కాడి అని, అవును, దాస్యపు కాడి అని పిలుస్తుంది. పేతురు కూడా దానిని అలాగే పిలుస్తాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 15):

'శిష్యుల మెడల మీద కాడి వేయడానికి మీరెందుకు దేవుణ్ణి శోధిస్తున్నారు?' మొదలైనవి. మరియు ఈ విధంగా ఆయన అన్నిటినీ వ్యతిరేక దిశలోకి మళ్లిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఆ అబద్ధ అపొస్తలులు వాగ్దానాన్ని అవమానపరిచి, ఈ విధంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని మరియు దాని క్రియలను ఘనపరిచారు: ‘మీరు పాపమరణము నుండి విడిపించబడి, నీతిని, జీవాన్ని పొందగోరితే, ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చి, సున్నతి పొంది, దినములను, నెలలను, కాలాలను, సంవత్సరాలను పాటించి, బలులు అర్పించి, అటువంటి ఇతర కార్యాలు చేయండి; అప్పుడు ధర్మశాస్త్రానికి ఈ విధేయత మిమ్మల్ని నీతిమంతులుగా తీర్చి రక్షిస్తుంది’ అని వారు అంటారు. కానీ పౌలు దీనికి విరుద్ధంగా చెబుతున్నాడు.

ఈ విధంగా ధర్మశాస్త్రమును బోధించువారు మనుష్యుల మనస్సాక్షిని విడిపించక, వారిని కాడితో బంధించి చిక్కులో పడవేస్తారని, అవును, అది బానిసత్వపు కాడి అని ఆయన చెప్పెను.

కాబట్టి అతడు ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి మిక్కిలి నీచముగాను, అవమానకరముగాను మాట్లాడి, దానిని కఠినమైన దాస్యము అనియు, బానిస కాడి అనియు పిలుస్తున్నాడు. అతడు గొప్ప కారణము లేకుండా ఇలా చేయడం లేదు. ఎందుకంటే, ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులను నీతిమంతులుగా తీర్చును [దేవుని ఎదుట మనుష్యులను నీతిమంతులుగా చేస్తుంది] అనే ఈ హానికరమైన అభిప్రాయము మనుష్యుని బుద్ధిలో లోతుగా పాతుకుపోయి ఉంది, మరియు మానవాళి అంతా దానిలో ఎంతగా చిక్కుకుపోయిందంటే, దాని నుండి బయటపడటం దాదాపు అసాధ్యం. మరియు ఇక్కడ పౌలు, ధర్మశాస్త్రము ద్వారా నీతిని వెదకువారిని, కాడికి కట్టబడిన ఎద్దులతో పోల్చినట్లు కనిపిస్తుంది; తద్వారా అతడు ఆ కాడి నుండి [నీతిమంతులుగా తీర్చుట మరియు] నీతి యొక్క మహిమను తీసివేయగలడు. ఎందుకంటే, గొప్ప ప్రయాసతో కాడిని లాగే ఎద్దులు దానివల్ల మేత, పచ్చిక తప్ప మరేమీ పొందవు; అవి ఇక కాడిని లాగలేనప్పుడు వధకు నియమించబడతాయి; అలాగే, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిని వెదకేవారు, దాస్యపు కాడితో, అనగా ధర్మశాస్త్రంతో, చెరపట్టబడి పీడింపబడతారు; వారు ధర్మశాస్త్ర క్రియలలో గొప్ప, బాధాకరమైన ప్రయాసతో చాలాకాలం అలసిపోయినప్పుడు, చివరికి వారికి లభించే ప్రతిఫలం ఇదే, వారు దీనస్థితిలో ఉండి నిరంతరం దాసులుగా ఉంటారు. మరి దేనివల్ల? పాపం, మరణం, దేవుని ఉగ్రత, అపవాది మొదలైన వాటి వల్ల.

అందువలన ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన బంధనం కంటే గొప్పదైన గాని, కఠినమైన గాని మరొకటి లేదు. అందువలన పౌలు దానిని బంధనమని పిలవడంలో కారణం లేకపోలేదు.

మేము ఇంతకుముందు తరచుగా చెప్పినట్లుగా, ధర్మశాస్త్రం పాపాన్ని బయలుపరచి, వృద్ధి చేసి, తీవ్రతరం చేస్తుంది; నిందిస్తుంది, భయపెడుతుంది, ఖండిస్తుంది, కోపాన్ని పుట్టిస్తుంది; చివరకు అది [దీనమైన] మనస్సాక్షిని నిరాశలోకి నెట్టివేస్తుంది; అది సాధ్యమైనంత వరకు అత్యంత దుర్భరమైన మరియు అత్యంత బాధాకరమైన బానిసత్వం. (రోమీయులకు 3:3)

రోమా 4, రోమా 7).

అందుకే అతడు మిక్కిలి తీవ్రమైన మాటలు వాడతాడు. ఎందుకంటే, అబద్ధ అపొస్తలుల ద్వారా ఈ భరించలేని భారాన్ని తమ భుజాలపై మోపించుకోవద్దని, లేదా మరలా బానిసత్వపు కాడిలో చిక్కుకోవద్దని వారిని ఒప్పించడానికి అతడు సంతోషంగా ప్రయత్నిస్తాడు. అతడు ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంది: మనం ఇక్కడ ఒక చిన్న విషయం మీద నిలబడి లేము, కానీ ఇది నిత్య స్వేచ్ఛకు సంబంధించినదా లేక నిత్య బానిసత్వానికి సంబంధించినదా? ఎందుకంటే, దేవుని ఉగ్రత నుండి మరియు సమస్త కీడుల నుండి విముక్తి తాత్కాలికమైనది లేదా శారీరకమైనది కాక, నిత్యమైనది అయినట్లే; అదేవిధంగా పాపం, మరణం, అపవాది మొదలైన వాటి బానిసత్వం (ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా చేయబడి రక్షింపబడగోరే వారందరూ వీటితోనే పీడింపబడతారు) కూడా శారీరకమైనది మరియు కొంతకాలం నిలిచేది కాక, నిత్యమైనది. ఎందుకంటే, అన్ని పనులను ఖచ్చితంగా మరియు కచ్చితంగా నెరవేర్చడానికి ప్రయత్నించే ధర్మశాస్త్ర సేవకులు (పౌలు అటువంటి వారి గురించే మాట్లాడుతున్నాడు) ఎన్నటికీ మనస్సాక్షిలో ప్రశాంతతను మరియు శాంతిని పొందలేరు. ఈ జీవితంలో వారు తమ పట్ల దేవుని సద్భావనను ఎల్లప్పుడూ సందేహిస్తారు, వారు ఎల్లప్పుడూ మరణానికి, దేవుని ఆగ్రహానికి మరియు తీర్పుకు భయపడతారు; మరియు ఈ జీవితం తరువాత వారు తమ అవిశ్వాసానికి నిత్య నరకంతో శిక్షించబడతారు.

కాబట్టి ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించువారు [మరియు దాని నీతి క్రియల మీద పూర్తిగా నిలబడువారు] సైతాను యొక్క అమరవీరులని సరిగానే పిలువబడతారు; ఎందుకంటే, క్రీస్తు యొక్క అమరవీరులు పరలోకాన్ని సంపాదించుకొనుట కొరకు పడే శ్రమ కన్నా, వీరు నరకాన్ని సంపాదించుకొనుట కొరకు ఎక్కువ శ్రమ పడి, తమను తాము ఎక్కువగా శిక్షించుకుంటారు. వారు రెండు విధాలుగా హింసించబడతారు: మొదటిది, వారు ఇక్కడ జీవించినంత కాలం, అనేక కఠినమైన మరియు గొప్ప కార్యాలను వ్యర్థంగా చేస్తూ తమను తాము దుర్భరంగా బాధించుకుంటారు; ఆ తర్వాత, వారు మరణించినప్పుడు, ప్రతిఫలంగా నిత్య నరకశిక్షను పొందుతారు. ఈ విధంగా వారు ఈ జీవితంలోనూ, రాబోయే జీవితంలోనూ అత్యంత దుర్భరమైన అమరవీరులుగా ఉంటారు, మరియు వారి బానిసత్వం శాశ్వతమైనది.

దీనికి విరుద్ధంగా, దైవభక్తిగలవారు లోకంలో శ్రమలను అనుభవిస్తారు, కానీ క్రీస్తులో వారికి సమాధానం ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఆయన లోకాన్ని జయించాడని వారు నమ్ముతారు. కాబట్టి క్రీస్తు తన మరణం ద్వారా మన కోసం సంపాదించిన ఆ స్వేచ్ఛలో మనం స్థిరంగా నిలబడాలి, మరియు మనం మళ్ళీ బానిసత్వపు కాడితో చిక్కుకోకుండా జాగ్రత్తపడాలి; విశ్వాసం నుండి మరియు ఈ స్వేచ్ఛ నుండి పడిపోయిన మూఢనమ్మకాల ఆత్మలకు ఈనాడు అదే జరుగుతోంది; వారు ఇక్కడ తమకు తామే తాత్కాలిక బానిసత్వాన్ని సంపాదించుకున్నారు, మరియు రాబోయే లోకంలో శాశ్వతమైన బానిసత్వంతో పీడించబడతారు. ఇక పాపిస్టుల విషయానికొస్తే, వారిలో చాలామంది ఈనాడు కేవలం భోగవిలాసులుగా మారిపోయారు. కాబట్టి, వారికి వీలైనంత కాలం, వారు శరీరానందాన్ని దుర్వినియోగం చేస్తూ, ఈ నిర్లక్ష్యపు పాటను పాడుతారు: ‘తినండి, త్రాగండి, ఆనందించండి, ఎందుకంటే ఈ జీవితం తరువాత సుఖం లేదు.’ కానీ వారు సైతానుకు నిజమైన బానిసలు; అతని ఇష్టానుసారం వారు బంధించబడి ఉన్నారు; కాబట్టి వారు నరకంలో ఈ శాశ్వత బానిసత్వాన్ని అనుభవిస్తారు. ఇప్పటివరకు పౌలు చేసిన ఉపదేశం తీవ్రమైనది మరియు గంభీరమైనది, కానీ దాని తరువాత వచ్చేది దానిని మించిపోయింది.

ఇదిగో, నేను పౌలు మీతో చెప్పునదేమనగా, మీరు సున్నతి పొందిన యెడల, క్రీస్తువలన మీకు ఏ ప్రయోజనమూ ఉండదు. ఇక్కడ పౌలు ఆత్మయందు ఉత్సాహముతోను, తీవ్రమైన ఆవేశముతోను అద్భుతంగా ప్రేరేపించబడి, ధర్మశాస్త్రమునకును సున్నతికిని విరోధముగా గర్జిస్తున్నాడు: మరియు గొప్ప ఆగ్రహము నుండి వెలువడిన ఈ మండు మాటలను, పరిశుద్ధాత్మ అతని నుండి రాబట్టింది, అతడు ఇలా చెప్పినప్పుడు: 'ఇదిగో, నేను పౌలు' మొదలైనవి, నేను (నేను చెప్పునదేమనగా) సువార్తను మనుష్యుని ద్వారా కాక, యేసు క్రీస్తు ప్రత్యక్షత ద్వారానే పొందానని ఎరిగి, దానిని మీకు ప్రకటించుటకును, బోధించుటకును పైనుండి ఆజ్ఞను, అధికారమును పొందినవాడనై, ఈ క్రొత్తదైనను నిస్సందేహమైన సత్యమును మీకు చెప్పుచున్నాను, అదేమనగా, మీరు సున్నతి పొందిన యెడల, క్రీస్తువలన మీకు ఏ ప్రయోజనమూ ఉండదు. ఇది చాలా కఠినమైన వాక్యం, దీని ద్వారా పౌలు ఏమనగా, సున్నతి చేయించుకోవడం క్రీస్తును పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనం చేసినట్లే; ఇది తన విషయంలో కాదు, కానీ అబద్ధ అపోస్తలుల కుయుక్తులచే మోసగించబడిన గలతీయుల విషయంలో. వారు, క్రీస్తు మీద విశ్వాసంతో పాటు, విశ్వాసులు సున్నతి చేయించుకోవడం కూడా అవసరమని, అది లేకుండా వారు రక్షణ పొందలేరని నమ్మారు.

ఈ స్థలం ఒక గీటురాయి వంటిది, దీని ద్వారా మనం మనుషులందరి సిద్ధాంతాలు, పనులు, మతాలు మరియు ఆచారాలను అత్యంత నిశ్చయంగా, స్వేచ్ఛగా నిర్ధారించవచ్చు.

క్రీస్తునందు విశ్వాసం తప్ప రక్షణకు ఇంకేదైనా అవసరమని బోధించేవారు (వారు పాపిస్టులైనా, టర్కులైనా, యూదులైనా, లేదా ఇతర మతాలవారైనా), లేదా ఏదైనా కార్యాన్ని గానీ, మతాన్ని గానీ కల్పించేవారు, లేదా ఏదైనా నియమాన్ని, సంప్రదాయాన్ని, లేదా ఆచారాన్ని పాటించేవారు, అటువంటి వాటి ద్వారా పాపక్షమాపణ, నీతి, మరియు నిత్యజీవం పొందుతామనే అభిప్రాయంతో; క్రీస్తు వలన వారికి ఏమాత్రం ప్రయోజనం లేదని అపొస్తలుడు వారికి వ్యతిరేకంగా పలికిన పరిశుద్ధాత్మ తీర్పును వారు ఈ స్థలంలో వింటారు. దేవుడే స్వయంగా నియమించిన ధర్మశాస్త్రమునకును, సున్నతికిని వ్యతిరేకంగా పౌలు ఈ తీర్పును ఇవ్వడానికి సాహసించినప్పుడు, మనుష్యుల సంప్రదాయాలలోని పొట్టుకును, మలినాలకును వ్యతిరేకంగా ఆయన ఏమి చేయడానికి సాహసించడు?

అందువలన, ఈ స్థలం పోపు రాజ్యమంతటిపై పడిన ఒక భయంకరమైన పిడుగు వంటిది. ఎందుకంటే, యాజకులు, సన్యాసులు, ఏకాంతవాసులు మొదలైన వారందరూ (నేను వారిలో శ్రేష్ఠుల గురించి మాట్లాడుతున్నాను), క్రీస్తు మీద కాకుండా, తమ సొంత క్రియలు, నీతి, మొక్కులు మరియు యోగ్యతల మీద తమ నమ్మకాన్ని, విశ్వాసాన్ని ఉంచారు; క్రీస్తును వారు అత్యంత దుర్మార్గంగా మరియు దూషణాత్మకంగా ఒక కోపంతో ఉన్న న్యాయాధిపతిగా, నిందారోపకుడిగా మరియు శిక్ష విధించేవాడిగా ఊహించుకుంటున్నారు; అందువల్ల, క్రీస్తు వల్ల తమకు ఏ ప్రయోజనమూ లేదని ఇక్కడ వారు తమ తీర్పును వింటున్నారు.

వారు తమ స్వంత నీతి మరియు జీవన కష్టాల ద్వారా పాపాలను తొలగించుకొని, పాపక్షమాపణకు మరియు నిత్యజీవానికి అర్హులైతే, క్రీస్తు జన్మించడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? వారు తమ స్వంత బలంతో ఈ రాక్షసులను జయించగలరు గనుక, ఆయన శ్రమ, రక్తపాతం, పునరుత్థానం, పాపం, మరణం మరియు అపవాదిపై ఆయన సాధించిన విజయం వలన వారికి ఏమి ప్రయోజనం?

మరియు దానిని చేయడం ఎంత భయంకరమైన విషయమో ఏ నాలుక వర్ణించగలదు [లేదా ఏ హృదయం ఊహించగలదు]? అందువల్ల అపొస్తలుడు ఈ మాటలను మిక్కిలి అసంతృప్తితో, ఆగ్రహంతో పలికెను: 'మీరు సున్నతి పొందితే, క్రీస్తు వలన మీకు ఏ ప్రయోజనమూ ఉండదు;' అనగా, ఆయన చేసిన మేళ్లన్నిటిలో ఏ ప్రయోజనమూ మీకు చేకూరదు, వాటన్నిటినీ ఆయన మీకు వ్యర్థంగా అనుగ్రహించాడు.

దీని ద్వారా స్పష్టమగునదేమనగా, మనుష్యుల సంప్రదాయాలు మరియు క్రియల బోధ కంటే సూర్యుని క్రింద మరేదీ ఎక్కువ హానికరమైనది కాదు; ఎందుకంటే అవి సువార్త సత్యాన్ని, విశ్వాసాన్ని, దేవుని నిజమైన ఆరాధనను, మరియు తండ్రి సమస్తమును నియమించిన క్రీస్తునే వెంటనే పూర్తిగా రద్దు చేసి పడగొడతాయి. 'జ్ఞానమునకును, తెలివినకును సంబంధించిన నిధులన్నియు క్రీస్తునందు దాచబడియున్నవి;'

'ఆయనయందు దైవత్వము యొక్క సంపూర్ణత అంతయు శరీరరూపముగా నివసించుచున్నది' (Colossians 2:3,9). కాబట్టి, కర్మల సిద్ధాంతాన్ని రచించిన లేదా సమర్థించే వారందరూ సువార్తను అణచివేసేవారుగా ఉండి, క్రీస్తు యొక్క మరణాన్ని మరియు విజయాన్ని నిష్ప్రయోజనం చేస్తారు, ఆయనను కళంకితం చేసి, వికృతం చేస్తారు.

సంస్కారములను వ్యతిరేకించి, వాటి నిజమైన ఉపయోగాన్ని పూర్తిగా తీసివేసేవారు, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, దేవుణ్ణి మరియు ఆయన వాగ్దానాలు, మేలులు అన్నింటినీ తిరస్కరించేవారు దూషకులు, శత్రువులు. ధర్మశాస్త్రమును దాస్యపు కాడి అని పిలుస్తూ, రక్షణ కొరకు సున్నతి అవసరమని చెప్పేవారు క్రీస్తును నిష్ప్రయోజనులుగా చేస్తారని చెప్పిన పౌలు యొక్క ఈ మాటలచే కదిలించబడనివాడు, ధర్మశాస్త్రము మరియు సున్నతి నుండి (మనుష్యుల సంప్రదాయాల గురించి చెప్పనవసరం లేదు) గానీ, తన నీతి మరియు క్రియల యందు తనకు ఉన్న విశ్వాసము నుండి గానీ తొలగించబడలేనివాడు, క్రీస్తునందు ఉన్న ఆ స్వేచ్ఛను వెదకుటకు ప్రేరేపించబడనివాడు, అతని హృదయం రాయి మరియు ఇనుము కన్నా కఠినమైనది.

కాబట్టి ఇది అత్యంత నిశ్చయమైన మరియు స్పష్టమైన వాక్యం, అదేమిటంటే క్రీస్తు నిష్ప్రయోజనమైనవాడు; అనగా, సున్నతి పొందినవానికి, అనగా సున్నతి మీద నమ్మకముంచువానికి, ఆయన పుట్టి, సిలువ వేయబడి, తిరిగి లేవడం వ్యర్థం. ఎందుకంటే (నేను ముందే చెప్పినట్లుగా) పౌలు ఇక్కడ సున్నతి అనే క్రియ గురించి మాట్లాడటం లేదు (దానిలో నీతిని గూర్చి ఏ నమ్మకము గాని అభిప్రాయము గాని లేనివానికి అది హాని కలిగించదు), కానీ ఆ క్రియ యొక్క ప్రయోజనం గురించి, అనగా ఆ క్రియతో జతచేయబడిన విశ్వాసం మరియు నీతి గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. ఎందుకంటే పౌలు ఏ విషయం గురించి వాదిస్తున్నాడో, లేదా అతని వద్ద ఉన్న వాదనను బట్టి మనం అతని మాటలను అర్థం చేసుకోవాలి; అదేమిటంటే, మనుష్యులు ధర్మశాస్త్రం వలన గాని, క్రియల వలన గాని, సున్నతి వలన గాని, లేదా అలాంటి వాటి వలన గాని నీతిమంతులుగా తీర్చబడరు. క్రియలు వాటంతట అవే వ్యర్థమని ఆయన చెప్పడం లేదు; కానీ క్రియల వలన కలిగే విశ్వాసం మరియు నీతి వ్యర్థం; ఎందుకంటే అది క్రీస్తును నిష్ప్రయోజనుడిని చేస్తుంది. కాబట్టి, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి సున్నతి అవసరమని భావించి దానిని పొందినవానికి, క్రీస్తు వలన ఏ ప్రయోజనమూ లేదు.

మన వ్యక్తిగత శోధనలలో, సైతాను మన మనస్సాక్షిని నిందించి, భయపెట్టి, దానిని నిరాశకు గురిచేసేటప్పుడు, ఈ విషయాన్ని మనం బాగా గుర్తుంచుకోవాలి. ఎందుకంటే వాడు అబద్ధానికి తండ్రి, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛకు శత్రువు; అందువల్ల వాడు ప్రతి క్షణం మనలను అబద్ధపు భయాలతో వేధిస్తాడు, తద్వారా మన మనస్సాక్షి ఈ క్రైస్తవ స్వేచ్ఛను కోల్పోయినప్పుడు, అది నిందించబడుతోందని, భయపెట్టబడుతోందని భావిస్తూ ఎల్లప్పుడూ భయంతో ఉండాలి. ఆ గొప్ప ఘటసర్పము, అనగా అపవాది (లోకమంతటినీ మోసపుచ్చుచు, దేవుని ఎదుట పగలు రాత్రి మన సహోదరుల మీద నింద మోపువాడు, ప్రకటన 12) వచ్చి, నీవు ఏ మేలు చేయకపోవడమే కాక, దేవుని నియమమును కూడా అతిక్రమించావని నీ మీద నేరము మోపినప్పుడు, అతనితో ఇలా చెప్పుము: నా గత పాపములను జ్ఞాపకము చేసి నీవు నన్ను బాధించుచున్నావు; నేను ఏ మేలు చేయలేదని కూడా నాకు తలంచుచున్నావు; అయినను అది నాకు ఏమాత్రమును ఫరవాలేదు: ఎందుకనగా, నేను నా సత్క్రియల మీద నమ్మకముంచినను, ఏ క్రియలు చేయనందున అవిశ్వాసముంచినను, ఈ రెండు విధాలను క్రీస్తు వలన నాకు ఏ ప్రయోజనము ఉండదు. కాబట్టి, నీవు నా పాపములను గాని, నా సత్క్రియలను గాని నా యెదుట మోపింపించినను నేను తప్పిపోను: ఆ రెండింటినీ నా దృష్టి నుండి దూరముగా తొలగించి, క్రీస్తు నాకు అనుగ్రహించిన ఆ స్వేచ్ఛయందే నేను విశ్రమించుచున్నాను. అతడు నాకు ప్రయోజనకరమని నాకు తెలుసు, కాబట్టి నేను అతడిని నిరుద్దేశించను: ఒకవేళ నా సత్క్రియల ద్వారా నేను అనుగ్రహాన్ని, నిత్యజీవాన్ని సంపాదించుకోవాలని సాహసించినా, లేదా నా పాపాల కారణంగా నా రక్షణను గూర్చి నిరాశపడినా, నేను అలా చేసినవాడను.

కాబట్టి, మంచివైనా చెడ్డవైనా అన్ని క్రియల నుండి; దేవుని మరియు మనిషి యొక్క అన్ని నియమాల నుండి, మరియు కలత చెందిన మనస్సాక్షి నుండి క్రీస్తును వేరుగా ఉంచడానికి మనం పూర్తి శ్రద్ధతో నేర్చుకుందాం: ఎందుకంటే వీటన్నిటితో క్రీస్తుకు ఏమీ పని లేదు. ఆయనకు కలత చెందిన మనస్సాక్షితో పని ఉందని నేను ఒప్పుకుంటున్నాను: అయినప్పటికీ వారిని మరింత బాధపెట్టడానికి కాదు, కానీ వారిని లేవనెత్తడానికి, మరియు వారి బాధలో వారిని ఓదార్చడానికి.

కాబట్టి, మన గడిచిన జీవితం గురించి కఠినమైన లెక్క అడిగే కోపంతో ఉన్న న్యాయాధిపతి లేదా శాసనకర్త రూపంలో క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైతే, అది క్రీస్తు కాదని, ఉగ్రరూపం దాల్చిన పిశాచమేనని మనం నిశ్చయించుకోవాలి. ఎందుకంటే, క్రీస్తు మన సమాధానకర్తగా, మన మధ్యవర్తిగా మరియు మన సాంత్వనకర్తగా లేఖనము వర్ణిస్తుంది. ఆయన అటువంటివాడే, ఎల్లప్పుడూ అటువంటివాడే ఉంటాడు; ఆయన తనలా కాకుండా ఉండలేడు.

కాబట్టి, అపవాది క్రీస్తు స్వరూపము ధరించి, మనతో ఈ రీతిగా వాదించినప్పుడల్లా: ‘నా వాక్యమునుబట్టి నీవు చేయవలెను గాని చేయలేదు; నీవు చేయకూడనిది గాని చేసితివి; అందువలన నేను నీ మీద ప్రతిఫలమిచ్చుదునని నీవు తెలుసుకొనుము,’ మొదలైనవి: ఇవేవీ మనల్ని ఏమాత్రం కదిలించవద్దు, కానీ వెంటనే మనలో మనం ఇలా ఆలోచించుకుందాం: క్రీస్తు దీనమైన, శ్రమపడిన, నిరాశ చెందిన మనస్సాక్షితో ఈ రీతిగా మాట్లాడడు; ఆయన శ్రమపడినవారికి మరింత శ్రమను చేర్చడు; ఆయన నలిగిన రెల్లును విరువడు, పొగచున్న జనుపనారను ఆర్పివేయడు (Matthew 12:20). నిశ్చయంగా కఠిన హృదయులతో ఆయన కఠినంగా మాట్లాడతాడు: కానీ భయపడి, శ్రమపడేవారిని ఆయన అత్యంత ప్రేమతో, ఓదార్పుతో వారి దగ్గరకు ఆకర్షిస్తూ ఇలా అంటాడు: 'ప్రయాసపడి భారము మోయుచున్న సమస్త జనులారా, నా యొద్దకు రండి; నేను మీకు విశ్రాంతినిస్తాను' (Matthew 11:28); 'నేను నీతిమంతులను పిలవడానికి రాలేదు, పాపులను పిలవడానికే వచ్చాను' మొదలైనవి.