పౌలు ఇప్పుడు తన పత్రిక ముగింపుకు వస్తూ, రక్షణగా చాలా తీవ్రంగా వాదిస్తున్నాడు

అందువలన, వారు దేవుని రాజ్యమునకు వారసులు కారని ఈ భయంకరమైన తీర్పు వారికి విధించబడినది. అందువలన క్రైస్తవులు త్రాగుబోతుతనమును, అతిభోజనమును విడిచి, ఏ విధమైన మితిమీరిన ప్రవర్తన లేకుండా, మితముగా మరియు నిగ్రహముతో జీవించాలని పౌలు కోరుకుంటున్నాడు; అలా కాకుండా, శరీరాన్ని గారాబం చేయడం ద్వారా వారు కామవాంఛకు ప్రేరేపించబడకుండా ఉంటారు. నిజానికి, అతిభోజనం మరియు కడుపునిండా తినుట తరువాత, శరీరం కామవాంఛతో ఉద్రేకపడి, అదుపు తప్పడం సహజం. అయితే, త్రాగుబోతుతనం మరియు అతిభోజనం తరువాత వచ్చే ఈ అదుపు తప్పిన కామవాంఛను మరియు శరీర కామాన్ని అదుపులో ఉంచుకుంటే సరిపోదు; శరీరం అత్యంత నిగ్రహంతో మరియు ఉత్తమ సంయమనంతో ఉన్నప్పుడు కూడా, అది తన కామవాంఛలను మరియు కోరికలను నెరవేర్చుకోకుండా దానిని అణచిపెట్టి, అదుపులో ఉంచాలి. ఎందుకంటే, తరచుగా అత్యంత నిగ్రహం గలవారే అందరికంటే ఎక్కువగా శోధించబడతారు; జెరోమ్ తన గురించి ఇలా వ్రాశాడు: 'ఉపవాసము వలన నా ముఖము పాలిపోయి యుండెను, నా చల్లని దేహములో నా మనస్సు శారీరక వాంఛలతో రగిలిపోయెను, నా దేహము అప్పటికే అర్ధచంద్రునిగా ఉన్నప్పటికీ, శారీరక వాంఛల జ్వాలలు నాలో ఉబికి వచ్చుచుండెను.' నేను సన్యాసిగా ఉన్నప్పుడు ఈ అనుభవాన్ని స్వయంగా పొందాను. అందువల్ల, శారీరక వాంఛల వేడి కేవలం ఉపవాసంతో మాత్రమే చల్లారదు, కానీ మనకు ఆత్మ సహాయం కూడా అవసరం, అనగా దేవుని వాక్య ధ్యానము, విశ్వాసము మరియు ప్రార్థన ద్వారా. నిజానికి ఉపవాసం శారీరక వాంఛల తీవ్రమైన దాడులను అణచివేస్తుంది; కానీ శరీర వాంఛలు ఆహారపానీయాలను విడిచిపెట్టడం ద్వారా జయించబడవు, కేవలం దేవుని వాక్యాన్ని తీవ్రంగా ధ్యానించడం మరియు క్రీస్తును ప్రార్థించడం ద్వారా మాత్రమే జయించబడతాయి.

శరీర క్రియలన్నిటినీ లెక్కించడం అసాధ్యం.

నేను మీకు ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా, అటువంటి కార్యములు చేయువారు దేవుని రాజ్యమును వారసత్వముగా పొందరని నేను మీకు చెప్పుచున్నాను.

ఇది చాలా కఠినమైన మరియు భయంకరమైన మాట, అయినప్పటికీ సువార్తను, విశ్వాసాన్ని మరియు ఆత్మను గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, తాము నిరభ్యంతరంగా శరీర క్రియలను చేసే కపట క్రైస్తవులకు మరియు అజాగ్రత్తగల వేషధారులకు వ్యతిరేకంగా ఇది చాలా అవసరం. కానీ ముఖ్యంగా, ఆత్మీయ విషయాల గురించిన అభిప్రాయాలతో (వారు కలలు కంటున్నట్లుగా) గర్వంతో ఉబ్బిపోయిన ఈ మతభ్రష్టులు సైతానుచే ఆవహించబడి, పూర్తిగా శరీర సంబంధులుగా ఉంటారు: అందువల్ల వారు తమ ఆత్మ యొక్క సకల శక్తులతో శరీర కోరికలను నెరవేరుస్తారు.

అందువల్ల, అజాగ్రత్తగా నిందించేవారికి మరియు మొండి వేషధారులకు వ్యతిరేకంగా అపొస్తలుడు అంత భయంకరమైన మరియు తీవ్రమైన తీర్పును ప్రకటించడం చాలా అవసరం (అదేమిటంటే, పౌలు వివరించినటువంటి శరీర కార్యాలు చేసేవారందరూ దేవుని రాజ్యాన్ని వారసత్వంగా పొందరు), తద్వారా వారిలో కొందరైనా ఈ కఠినమైన తీర్పుకు భయపడి, తాము కూడా అవే కార్యాలు చేయకుండా ఉండేందుకు ఆత్మ ద్వారా శరీర కార్యాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడటం ప్రారంభిస్తారు.

అయితే ఆత్మ ఫలములు ఏమనగా ప్రేమ, సంతోషము, సమాధానము, దీర్ఘశాంతము, మాధుర్యము, మంచితనము, విశ్వాసము, దయాళుత్వము, ఆశానిగ్రహము.

అపొస్తలుడు, తాను అన్నట్లుగా శరీర క్రియలు అని చెప్పక, ఆత్మ క్రియలు అని చెప్పలేదు; కానీ ఆయన ఈ క్రైస్తవ సద్గుణాలను మరింత ఘనమైన పేరుతో, వాటిని ఆత్మ ఫలాలు అని పిలుస్తున్నాడు. ఎందుకంటే అవి తమతో పాటు అత్యంత శ్రేష్ఠమైన ఫలాలను మరియు ప్రయోజనాలను తెస్తాయి: వాటిని కలిగియున్నవారు దేవునికి మహిమను ఇస్తారు, మరియు వాటితోనే ఇతరులను క్రీస్తు యొక్క బోధను, విశ్వాసాన్ని స్వీకరించేలా ఆకర్షించి, ప్రేరేపిస్తారు.

'ప్రేమ' అని చెప్పి ఉంటే సరిపోయేది, అంతకు మించి చెప్పనవసరం లేదు; ఎందుకంటే ప్రేమ ఆత్మ ఫలాలన్నిటికీ విస్తరిస్తుంది. మరియు 1 కొరింథీయులకు 13వ అధ్యాయంలో పౌలు, 'ప్రేమ ఓర్పుగలది, మర్యాదగలది' మొదలైన మాటల ద్వారా, ఆత్మ ద్వారా జరిగే ఫలాలన్నింటినీ ప్రేమకే ఆపాదిస్తున్నాడు. అయినప్పటికీ, ఆత్మ యొక్క మిగిలిన ఫలాలతో పాటు, దానిని ఇక్కడ ప్రత్యేకంగా మరియు ప్రథమ స్థానంలో ఉంచాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. తద్వారా క్రైస్తవులను హెచ్చరించడానికి, వారు అన్నిటికంటే ముందు ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవాలి, ప్రేమ ద్వారా ఒకరినొకరు గౌరవించుకోవాలి, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ తమకంటే ఇతరులను శ్రేష్ఠులుగా ఎంచాలి. ఎందుకంటే వారిలో క్రీస్తు మరియు పరిశుద్ధాత్మ నివసిస్తున్నారు, మరియు క్రైస్తవులకు ఉన్న వాక్యం, బాప్తిస్మం మరియు ఇతర దైవ వరాల కారణంగా కూడా వారు అలా చేయాలి.

ఇది పెండ్లికుమారుని మరియు పెండ్లికుమార్తె యొక్క స్వరము, అనగా క్రీస్తును గూర్చిన మధురమైన తలంపులు, ఆరోగ్యకరమైన ఉపదేశాలు, ఆహ్లాదకరమైన పాటలు లేదా కీర్తనలు, స్తుతులు మరియు కృతజ్ఞతలు. వీటి ద్వారా నీతిమంతులు ఒకరినొకరు బోధించుకొని, ప్రోత్సహించుకొని, సేదతీరుస్తారు. కాబట్టి దేవుడు ఆత్మలో భారమును [మరియు సందేహమును] ప్రేమించడు; ఆయన బాధాకరమైన బోధను, భారమైన మరియు దుఃఖకరమైన తలంపులను ద్వేషిస్తాడు, మరియు సంతోషకరమైన హృదయాలను ప్రేమిస్తాడు. అందుకే ఆయన తన కుమారుణ్ణి మనలను భారముతోను, దుఃఖముతోను బాధించుటకు పంపలేదు గాని, ఆయనయందు మన ఆత్మలను సంతోషపెట్టుటకే పంపాడు. ఈ కారణంగా ప్రవక్తలు, అపొస్తలులు మరియు క్రీస్తు స్వయంగా మనలను ప్రోత్సహిస్తున్నారు, అవును, వారు మనలను సంతోషించి ఆనందించమని ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు.

'సీయోను కుమార్తె, ఆనందించుము, యెరూషలేము కుమార్తె, సంతోషించుము, ఇదిగో నీ రాజు నీ యొద్దకు వచ్చుచున్నాడు.' మరియు కీర్తనలలో 'ప్రభువునందు ఆనందించుడి' అని తరచుగా చెప్పబడింది. పౌలు ఇలా అంటున్నాడు: 'ప్రభువునందు ఎల్లప్పుడు ఆనందించండి,' మొదలైనవి. మరియు క్రీస్తు ఇలా అంటున్నాడు: 'మీ పేర్లు పరలోకమందు వ్రాయబడియున్నవి గనుక ఆనందించండి.' ఆత్మ సంబంధమైన ఈ ఆనందం ఎక్కడ ఉంటుందో, అక్కడ క్రీస్తు మన రక్షకుడు మరియు మన అధ్యక్షుడు అనే సంపూర్ణ నిశ్చయతతో, ఆయనపై విశ్వాసం ద్వారా హృదయం అంతర్గతంగా ఆనందిస్తుంది, మరియు బాహ్యంగా ఈ ఆనందాన్ని మాటలు మరియు సంజ్ఞల ద్వారా వ్యక్తపరుస్తుంది. సువార్త నలుదిశలా వ్యాపించడం, అనేకులు విశ్వాసములోనికి గెలుపొందడం, మరియు క్రీస్తు రాజ్యం విస్తరించడం చూసినప్పుడు కూడా విశ్వాసులు ఆనందిస్తారు.

క్రైస్తవులు దేవుని యెడల మరియు మనుష్యుల యెడల సమాధానముగాను, శాంతముగాను ఉండవలెను; కలహములు కలిగియుండక, ఒకరినొకరు ద్వేషించుకొనక, దీర్ఘశాంతముతో గాని ఓర్పుతో గాని ఒకరి భారమును ఒకరు మోయవలెను; ఇది లేనియెడల సమాధానము నిలవదు, అందువలన పౌలు దీనిని సమాధానము తరువాత ఉంచెను.

దీర్ఘకాలిక సహనం లేదా పట్టుదల.

దీని ద్వారా ఒక వ్యక్తి ప్రతికూలతలను, గాయాలను, నిందలను మరియు అటువంటి వాటిని సహించడమే కాకుండా, తనకు అన్యాయం చేసిన వారు మారే వరకు ఓపికతో ఎదురుచూస్తాడు. శోధించబడిన వారిని సైతాను బలప్రయోగంతో జయించలేనప్పుడు, వాడు దీర్ఘకాలిక పట్టుదలతో వారిని జయించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.

ఎందుకంటే మనము మట్టి పాత్రలమని, అవి అనేక దెబ్బలను, తీవ్రమైన దాడులను ఎక్కువ కాలం సహించలేవని ఆయనకు తెలుసు; అందువల్ల ఆయన దీర్ఘకాలం పాటు శోధనలను కొనసాగించి అనేకులను జయిస్తాడు. ఆయన చేసే ఈ నిరంతర దాడులను జయించడానికి మనము దీర్ఘశాంతాన్ని ఉపయోగించాలి. ఈ దీర్ఘశాంత స్వభావం, మనకు అన్యాయం చేసేవారి మార్పు కోసమే కాకుండా, అపవాది మనకు వ్యతిరేకంగా రేకెత్తించే శోధనల అంతం కోసం కూడా ఓపికతో ఎదురుచూస్తుంది.

అంటే, ఒక వ్యక్తి తన ప్రవర్తనలోనూ, తన జీవితమంతటిలోనూ సౌమ్యంగా, లొంగే స్వభావంతో ఉన్నప్పుడు. ఎందుకంటే క్రైస్తవులు కటువుగా, కటువుగా ఉండకూడదు, కానీ సౌమ్యంగా, మృదువుగా, మర్యాదగా, మంచి మాటలు మాట్లాడేవారై ఉండాలి; ఇతరులు వారి సాంగత్యాన్ని ఆనందించేలా చేసేవారై ఉండాలి: వారు ఇతరుల తప్పులను చూసిచూడనట్లు వదిలేయగలగాలి, లేదా కనీసం వాటిని ఉత్తమంగా వివరించగలగాలి: వారు ఇతరులకు లొంగిపోయి, చోటు ఇవ్వడానికి సంపూర్ణంగా సంతృప్తి చెందాలి; అన్యజనులు కూడా చెప్పినట్లుగా, మొండిగా, లొంగని వారిని సహించడానికి తృప్తి చెందాలి.

'నీ స్నేహితుని ప్రవర్తన నీకు తెలిసియుండాలి, కానీ దానిని ద్వేషించకూడదు.' సువార్తలో ప్రతిచోటా కనిపించే విధంగా, [మన రక్షకుడైన] క్రీస్తు అటువంటివాడే. పేతురు తన దైనందిన ప్రవర్తనలో క్రీస్తు చూపిన మధురమైన సౌమ్యతను గుర్తుచేసుకున్నప్పుడల్లా ఏడ్చేవాడని చెప్పబడింది. ఇది ఒక శ్రేష్ఠమైన సద్గుణం మరియు ప్రతి రకమైన జీవితంలో అత్యంత ఆవశ్యకమైనది.

అనగా, ఒక వ్యక్తి ఇతరులకు వారి అవసరాలలో ఇష్టపూర్వకంగా ఇవ్వడం, అప్పు ఇవ్వడం మరియు అలాంటి ఇతర మార్గాల ద్వారా సహాయం చేయడం.

పౌలు ఇక్కడ విశ్వాసాన్ని ఆత్మ ఫలములలో ఒకటిగా ఎంచినప్పుడు, అతను క్రీస్తునందు విశ్వాసమును గూర్చి కాక, ఒక మనిషి మరొక మనిషి పట్ల చూపించే విశ్వసనీయత లేదా నిష్కపటత్వాన్ని గూర్చి మాట్లాడుతున్నాడని స్పష్టమవుతుంది. ఈ నేపథ్యంలోనే అతను కొరింథీయులకు 13వ అధ్యాయంలో ప్రేమ 'అన్నిటినీ నమ్ముతుంది' అని అంటాడు. కాబట్టి ఈ విశ్వాసం ఉన్నవాడు అనుమానపడడు, కానీ నిష్కపటమైన మరియు నిష్కపటమైన హృదయం గలవాడై ఉంటాడు; అతడు మోసపోయి, తాను అపహాస్యం చేయబడినట్లు అనిపించినప్పటికీ, అతని సౌమ్యత ఎంత గొప్పదంటే, అతడు దానిని ఉపేక్షిస్తాడు: క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, అతడు అందరినీ నమ్ముతాడు కానీ ఏ మనిషినీ నమ్మడు. దీనికి విరుద్ధంగా, ఈ సద్గుణం లోపించినచోట, మనుష్యులు అనుమానపడతారు, మొండిగా, పరుషంగా, పట్టుదలతో ఉంటారు: వారు ఎవరికీ స్థానం ఇవ్వరు, ఎవరినీ నమ్మరు: వారు దేనినీ సహించలేరు. ఇతరులు ఏది మంచిగా చెప్పినా లేదా చేసినా, వారు దానిని తప్పుపడతారు మరియు నిందిస్తారు, మరియు వారిని పొగడటానికి మరియు ఘనపరచడానికి ఇష్టపడనివాడు వారికి అసహ్యమైనవాడు. అందువల్ల వారు మనుష్యులతో ప్రేమ, స్నేహం, సఖ్యత, శాంతిని కాపాడుకోవడం అసాధ్యం. అయితే ఈ సద్గుణాలు తీసివేయబడితే, ఈ జీవితం ఒకరినొకరు కరచుకొని, నాశనం చేసుకోవడం తప్ప మరేమిటి?

కాబట్టి ఈ విషయంలో విశ్వాసం అంటే, ఒక వ్యక్తి ఈ ప్రస్తుత జీవితానికి సంబంధించిన విషయాలలో మరొక వ్యక్తిని నమ్మడమే. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి మరొక వ్యక్తిని నమ్మకపోతే, ఈ లోకంలో మనం ఎలాంటి జీవితం గడపగలం?

అంటే, ఒక వ్యక్తి తేలికగా కదిలించబడనప్పుడు లేదా కోపానికి గురికాబడనప్పుడు. ఈ జీవితంలో మనుషులను కోపానికి గురిచేసే సందర్భాలు అనంతంగా ఉంటాయి, కానీ దైవభక్తిగలవారు సాత్వికంతో వాటిని అధిగమిస్తారు.

ఇది మనిషి జీవితమంతటిలో పాటించే సంయమనం లేదా వినయం, ఈ సద్గుణాన్ని పౌలు శరీర క్రియలకు విరోధంగా నిలుపుతాడు. కాబట్టి క్రైస్తవులు సంయమనంతో, పవిత్రంగా జీవించాలని, వారు వ్యభిచారులుగా, జారత్వము చేసేవారిగా, కామవాంఛ గలవారిగా ఉండకూడదని ఆయన కోరుకుంటాడు: ఒకవేళ వారు పవిత్రంగా జీవించలేకపోతే, వారు వివాహం చేసుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటాడు: అంతేకాకుండా వారు కలహాలు లేదా గొడవలు పెట్టుకోకూడదని, వారు త్రాగుబోతుతనానికి లేదా అతిగా తినడానికి అలవాటు పడకూడదని, కానీ వీటన్నింటికీ దూరంగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటాడు.

పవిత్రత లేదా బ్రహ్మచర్యం వీటన్నింటినీ కలిగి ఉంటుంది. వివాహితులు పవిత్రంగా ఉండలేరన్నట్లుగా; లేదా అపొస్తలుడు ఈ విషయాలను కేవలం కన్యలకే రాశాడన్నట్లుగా, జెరోమ్ దీనిని కేవలం కన్యత్వం గురించి మాత్రమే వివరిస్తాడు. తీతుకు రాసిన మొదటి మరియు రెండవ అధ్యాయంలో, ఆయన బిషప్‌లందరినీ, యువతులను, మరియు వివాహితులైన భార్యాభర్తలిద్దరినీ పవిత్రంగా, పరిశుద్ధంగా ఉండమని హెచ్చరిస్తాడు.

అటువంటి వారికి వ్యతిరేకంగా ఏ నియమమూ లేదు. నిజానికి ఒక నియమం ఉంది, కానీ అటువంటి వారికి వ్యతిరేకంగా కాదు; ఆయన మరోచోట కూడా ఇలా అంటున్నాడు: 'నీతిమంతునికి ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడలేదు' (1 Timothy 1:9). ఎందుకంటే నీతిమంతుడు ఏ విధంగా జీవిస్తాడంటే, అతనికి హెచ్చరించడానికి గానీ, బలవంతం చేయడానికి గానీ ఏ నియమం అవసరం లేదు; కానీ ధర్మశాస్త్రం యొక్క బలవంతం లేకుండా, అది కోరే వాటిని అతను ఇష్టపూర్వకంగా చేస్తాడు. కాబట్టి క్రీస్తును విశ్వసించే వారిని ధర్మశాస్త్రం నిందించి, ఖండించలేదు. నిజానికి ధర్మశాస్త్రం వారి మనస్సాక్షిని నిందించి, భయపెడుతుంది: కానీ క్రీస్తు విశ్వాసం ద్వారా దానిని గ్రహించి, దాని భయాలు మరియు బెదిరింపులతో సహా దానిని జయిస్తాడు. కాబట్టి వారికి ధర్మశాస్త్రం పూర్తిగా రద్దు చేయబడింది, వారిని నిందించే హక్కు దానికి లేదు: ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం కోరే వాటిని వారు తమంతట తామే చేస్తారు. వారు విశ్వాసం ద్వారా పరిశుద్ధాత్మను పొందారు, ఆయన వారిని సోమరులుగా ఉండనివ్వడు. శరీరం ఎదిరించినప్పటికీ, వారు ఆత్మను అనుసరించి నడుస్తారు. కాబట్టి ఒక క్రైస్తవుడు విశ్వాసము ద్వారా అంతర్గతంగా (ఎందుకంటే విశ్వసించువారందరి విషయమై క్రీస్తు నీతికి ధర్మశాస్త్రమునకు పరిపూర్ణతగా ఉన్నాడు), క్రియల ద్వారా మరియు పాపక్షమాపణ ద్వారా బాహ్యంగా ధర్మశాస్త్రమును నెరవేరుస్తాడు. అయితే శరీర క్రియలను, కోరికలను నెరవేర్చేవారిని ధర్మశాస్త్రము పౌరపరంగాను, ఆధ్యాత్మికంగాను నిందించి ఖండిస్తుంది.

క్రీస్తుకు చెందినవారు తమ శరీరమును దాని అభిలాషలతోను, దురాశలతోను సిలువ వేసిరి.

క్రియల విషయమై ఈ స్థలమంతయు, సత్య విశ్వాసులు వేషధారులు కారని తెలియజేచుచున్నది.

కాబట్టి ఎవడూ తనను తాను మోసపుచ్చుకోకూడదు; ఎందుకంటే, క్రీస్తుకు చెందినవారమని చెప్పుకొనువాడు, తన శరీరమును దానిలోని సకల దుర్గుణములతోను, దురాశలతోను సిలువ వేసియున్నాడు. ఏలయనగా, పరిశుద్ధులు తమ పాపభరితమైన శరీరమును పూర్తిగా విడిచిపెట్టనందున, పాపము చేయుటకు మొగ్గుచూపుదురు, మరియు వారు చేయవలసినంత పరిపూర్ణంగా దేవునికి భయపడరు, ప్రేమించరు. అంతేకాక, వారు కోపమునకు, అసూయకు, అసహనమునకు, శారీరక దురాశకు, మరియు అటువంటి ప్రేరేపణలకు పురికొల్పబడతారు; అయినను వారు వాటిని నెరవేర్చరు; ఎందుకంటే (పౌలు ఇక్కడ చెప్పినట్లుగా) వారు తమ శరీరమును దానిలోని సకల కామములతోను, దుర్గుణములతోను సిలువ వేసియున్నారు. ఉపవాసం మరియు ఇతర వ్యాయామాల ద్వారా శరీర కామవాంఛలను అణచివేసినప్పుడు మాత్రమే కాకుండా, (పౌలు ముందు చెప్పినట్లుగా) ఆత్మ ప్రకారం నడిచినప్పుడు కూడా వారు ఈ కార్యాన్ని చేస్తారు: అనగా, పాపాన్ని తాను కఠినంగా శిక్షిస్తానని దేవుడు చూపించే హెచ్చరికల ద్వారా వారు హెచ్చరించబడినప్పుడు, పాపం చేయడానికి భయపడతారు; అలాగే, దేవుని వాక్యము, విశ్వాసం మరియు ప్రార్థన అనే ఆయుధాలను ధరించి, శరీర కామవాంఛలకు లోబడనప్పుడు కూడా.

వారు ఈ విధంగా శరీరాన్ని ఎదిరించినప్పుడు, దాని అభిలాషలతోను, వాంఛలతోను దానిని సిలువకు మేకులతో కొడతారు. అందువల్ల శరీరం సజీవంగా ఉన్నప్పటికీ, అది చేయాలనుకున్నది చేయలేదు, ఎందుకంటే అది చేతులు కాళ్ళు బంధించబడి సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి ఉంటుంది. కాబట్టి విశ్వాసులు ఇక్కడ జీవించినంత కాలం శరీరాన్ని సిలువ వేస్తారు; అంటే, వారు దాని వాంఛలను అనుభవిస్తారు కానీ వాటికి లోబడరు. ఎందుకంటే వారు దేవుని కవచాన్ని, అనగా విశ్వాసం, నిరీక్షణ మరియు ఆత్మ ఖడ్గాన్ని ధరించి, శరీరాన్ని ఎదిరిస్తారు; మరియు ఈ ఆత్మీయ మేకులతో దానిని సిలువకు కొడతారు, తద్వారా అది ఆత్మకు లోబడి ఉండేలా బలవంతం చేయబడుతుంది. తరువాత వారు మరణించినప్పుడు, దానిని పూర్తిగా విడిచిపెడతారు: మరియు వారు మరణం నుండి జీవానికి తిరిగి లేచినప్పుడు, వారు ఎలాంటి అభిలాషలు మరియు వాంఛలు లేని స్వచ్ఛమైన మరియు నిష్కళంకమైన శరీరాన్ని కలిగి ఉంటారు.

మనం ఆత్మానుసారంగా జీవిస్తే, ఆత్మానుసారంగా నడుద్దాం. అపొస్తలుడు పూర్వమే శరీర కార్యములలో భ్రష్టత్వాన్ని, అసూయను చేర్చి, అసూయపడేవారికి, మతసంఘములను స్థాపించేవారికి వ్యతిరేకంగా తీర్పు తీర్చాడు, వారు దేవుని రాజ్యాన్ని వారసత్వంగా పొందకూడదని. ఇప్పుడు, తాను కొద్దిసేపటి క్రితం చెప్పినదాన్ని మరచిపోయినట్లుగా, ఒకరినొకరు రెచ్చగొట్టుకుని, అసూయపడేవారిని మళ్ళీ గద్దిస్తున్నాడు. అతడు ఎందుకు అలా చేస్తున్నాడు?

దాన్ని ఒక్కసారి చేసి ఉంటే సరిపోదా? నిజానికి అతను ఉద్దేశపూర్వకంగానే అలా చేస్తున్నాడు: ఎందుకంటే గలతీయలోని సంఘాలన్నింటిలో ఉన్న కలహాలకు కారణమై, క్రీస్తు సంఘమంతటికీ ఎల్లప్పుడూ అత్యంత హానికరంగా మరియు నష్టదాయకంగా ఉన్న అహంకారమనే హేయమైన దుర్గుణాన్ని తీవ్రంగా ఖండించడానికి అతను ఇక్కడ ఈ అవకాశాన్ని తీసుకుంటున్నాడు. అందువల్ల, తీతుకు రాసిన తన పత్రికలో, గర్విష్ఠి అయిన వ్యక్తి బిషప్‌గా నియమించబడకూడదని అతను కోరుకున్నాడు. ఎందుకంటే గర్వం (అగస్టీన్ నిజంగా చెప్పినట్లు) అన్ని మతవిశ్వాస వ్యతిరేకతలకు తల్లి, లేదా అన్ని పాపాలకు మరియు గందరగోళానికి మూలం: ఈ విషయాన్ని పవిత్రమైన మరియు అపవిత్రమైన చరిత్రలన్నీ సాక్ష్యమిస్తున్నాయి.

గర్వం లేదా అహంకారం అనేది ప్రపంచంలో ఎల్లప్పుడూ ఒక సాధారణ విషంగా ఉంది, దీనిని అన్యమత కవులు మరియు చరిత్రకారులు కూడా ఎల్లప్పుడూ తీవ్రంగా ఖండించారు. ప్రతి గ్రామంలో, అందరికంటే తామే తెలివైనవారమని, అందరికంటే ఎక్కువ గౌరవించబడాలని కోరుకునే వారు ఎవరో ఒకరు ఉంటారు. కానీ, పాండిత్యం మరియు జ్ఞానం విషయంలో తమకున్న కీర్తి ప్రతిష్టల మీద ఆధారపడి జీవించేవారే ప్రధానంగా ఈ వ్యాధితో బాధపడుతుంటారు. ఈ విషయంలో, ఈ సామెత ప్రకారం ఏ మనిషి కూడా మరొకరి ముందు తలొగ్గడు: తెలివితేటలు మరియు నైపుణ్యాల విషయంలో ఇతరులకు ప్రశంసలు ఇచ్చే వ్యక్తి మీకు తేలికగా దొరకడు. ఎందుకంటే, జనం ఒకరిని చూపిస్తూ, "ఇతడే అతను" అని చెప్పడం చూడటానికి బాగుంటుంది. కానీ ఈ దుర్గుణం సామాన్య వ్యక్తులలో గానీ, ఏ విధమైన న్యాయాధికారులలోనైనా అంత హానికరం కాదు, సంఘంలో బాధ్యతలు కలిగిన వారిలో ఉన్నంత హానికరం ఇది. పౌర ప్రభుత్వంలో (ముఖ్యంగా అది గొప్ప వ్యక్తుల చేతిలో ఉన్నప్పుడు) అది ప్రజా సంక్షేమానికి కష్టాలను, నాశనాన్ని కలిగించడమే కాకుండా, రాజ్యాలు మరియు సామ్రాజ్యాల కష్టాలకు, మార్పులకు కూడా కారణమవుతుంది: ఈ విషయాన్ని పవిత్ర గ్రంథాల మరియు లౌకిక రచయితల చరిత్రలు రెండూ ధృవీకరిస్తున్నాయి.

అయితే ఈ విషం సంఘంలోకి లేదా ఆత్మీయ రాజ్యంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అది ఎంత హానికరమో మాటల్లో చెప్పలేము. ఎందుకంటే అక్కడ పాండిత్యం, తెలివి, అందం, సంపద, రాజ్యాలు, సామ్రాజ్యాలు మొదలైన వాటి విషయంలో వివాదం లేదు; కానీ రక్షణ లేదా శిక్ష, నిత్యజీవం లేదా నిత్యమరణం విషయంలో వివాదం ఉంది. అందువల్ల పౌలు వాక్య పరిచారకులను ఈ దుర్గుణం నుండి పారిపోమని గట్టిగా ప్రోత్సహిస్తూ, 'మనం ఆత్మలో జీవిస్తే,' మొదలైనవి అంటున్నాడు. ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా: మనం ఆత్మ ద్వారా జీవిస్తున్నామన్నది నిజమైతే, మనం కూడా క్రమబద్ధంగా నడుస్తూ ఆత్మలో నడుద్దాం. ఎందుకంటే ఆత్మ ఎక్కడ ఉందో, అది మనుష్యులను నూతనపరిచి వారిలో నూతన చలనాలు పుట్టిస్తుంది: అంటే, వారు ఇంతకుముందు గర్వంతో, కోపంతో, అసూయతో మొదలైనవారిగా ఉండగా, అది వారిని ఇప్పుడు వినయవంతులుగా, సాత్వికులుగా, సహనవంతులుగా మొదలైనవారిగా చేస్తుంది. అటువంటి వారు తమ సొంత కీర్తిని కాదు, దేవుని కీర్తిని కోరుకుంటారు: వారు ఒకరినొకరు రెచ్చగొట్టరు, ఒకరినొకరు అసూయపడరు, కానీ ఒకరికొకరు స్థానం ఇస్తారు, మరియు ఒకరినొకరు గౌరవించుకోవడంలో వెనుకాడతారు. దీనికి విరుద్ధంగా, కీర్తిని ఆశించి, ఒకరినొకరు అసూయపడేవారు, తమకు ఆత్మ ఉందని మరియు ఆత్మ ప్రకారం జీవిస్తున్నామని గొప్పలు చెప్పుకోవచ్చు; కానీ వారు తమను తామే మోసం చేసుకుంటారు, వారు శరీరాన్ని అనుసరించి దాని క్రియలను చేస్తారు, మరియు వారు దేవుని రాజ్యాన్ని వారసత్వంగా పొందలేరనే తీర్పు వారికి అప్పటికే వచ్చింది.

ఇప్పుడు, సంఘమునకు ఈ హేయమైన దుర్గుణము కంటే ప్రమాదకరమైనది మరొకటి లేనట్లే, ఇంతకంటే సర్వసాధారణమైనది కూడా మరొకటి లేదు: ఎందుకంటే దేవుడు తన పంటలోనికి పనివారిని పంపినప్పుడు, వెంటనే సాతాను కూడా తన సేవకులను లేపుతాడు; వారు న్యాయముగా పిలువబడిన వారి కంటే ఏ మాత్రమును తక్కువగా ఎంచబడరు. ఇక్కడే వెంటనే కలహము పుడుతుంది. దుష్టులు నీతిమంతులకు వెంట్రుకవాసి కూడా లొంగరు; ఎందుకంటే వారు తెలివిలో, పాండిత్యంలో, భక్తిలో, ఆత్మలో మరియు ఇతర సద్గుణాలలో వారిని మించిపోయామని కలలు కంటారు. విశ్వాస బోధ ప్రమాదంలో పడకుండా ఉండేందుకు, నీతిమంతులు దుష్టులకు మరీ అంత తక్కువగా లొంగి ఉండాలి. అంతేకాకుండా, సాతాను పరిచారకుల స్వభావం ఏదంటే, వారు తాము బహు దాతృత్వము గలవారమని, వినయవంతులమని, సఖ్యతను ప్రేమించేవారమని, మరియు ఆత్మ ఫలములు కలిగినవారమని చక్కగా కనబరచుకోగలరు; అంతేకాక, తాము దేవుని మహిమను, మనుష్యుల ఆత్మల రక్షణను తప్ప మరేమీ కోరడం లేదని కూడా వారు ప్రకటిస్తారు: అయినప్పటికీ, వారు వ్యర్థమైన గర్వంతో నిండి ఉంటారు, మనుష్యుల మధ్య ప్రశంస మరియు గౌరవం పొందడం తప్ప మరే ఇతర ప్రయోజనం లేకుండా అన్ని పనులను చేస్తారు. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, దైవభక్తి లాభకరమని, దాని ద్వారా కీర్తి ప్రతిష్టలు పొందడానికే వాక్య పరిచర్య తమకు అప్పగించబడిందని వారు భావిస్తారు. అందువల్ల వారు కలహాలకు, తెగలకు కారకులు కాకుండా ఉండలేరు.

కాబట్టి, అబద్ధ అపొస్తలుల వ్యర్థమైన గర్వం వలన గలతీయ సంఘాలు కలవరపడి పౌలును విడిచిపెట్టాయి, అందువల్ల ఈ అధ్యాయంలో ప్రత్యేకంగా ఆ హేయమైన దుర్గుణాన్ని అణచివేయడమే అతని ఉద్దేశం: అవును, ఈ కీడే అపొస్తలునికి ఇదంతా వ్రాయడానికి అవకాశం కల్పించింది.

పత్రిక. అతడు అలా చేయకపోయి ఉంటే, గలతీయుల మధ్య సువార్తను ప్రకటించడంలో అతడు పడిన ప్రయాస అంతా వ్యర్థమైపోయేది. ఎందుకంటే అతడు లేనప్పుడు, పైకి గొప్ప అధికారం గలవారిగా కనబడే అబద్ధ అపొస్తలులు గలతీయలో ఏలారు; వారు క్రీస్తు మహిమను, గలతీయుల రక్షణను వెదకుచున్నట్లు కనబడటమే కాకుండా, తాము అపొస్తలులతో సహవాసం చేశామని, వారి అడుగుజాడలను అనుసరించామని కూడా నటించారు. పౌలు శరీరధారియై క్రీస్తును చూడలేదని, మిగిలిన అపొస్తలులతో సహవాసం చేయలేదని వారు చెప్పారు; అందువల్ల వారు అతడిని లెక్కచేయక, అతని బోధలను తిరస్కరించి, తమ బోధలే సత్యమైనవని, నిష్కపటమైనవని గొప్పలు చెప్పుకున్నారు. ఈ విధంగా వారు గలతీయులను కలవరపరిచి, వారి మధ్య తెగలు పుట్టించారు. దానివల్ల వారు ఒకరినొకరు రెచ్చగొట్టుకొని, అసూయపడారు. దీనినిబట్టి, బోధకులైనా, వినేవారైనా ఆత్మానుసారంగా జీవించి నడుచుకోక, శరీరాన్ని అనుసరించి దాని క్రియలను నెరవేర్చారనడానికి ఇది ఒక స్పష్టమైన సూచన. తత్ఫలితంగా వారు సత్యబోధను, విశ్వాసాన్ని, క్రీస్తును, పరిశుద్ధాత్మ వరములన్నిటినీ కోల్పోయి, అన్యజనులకంటె అధ్వాన్నంగా తయారయ్యారు.

అయినప్పటికీ, ఆయన తన కాలంలో గలతీయ సంఘాలను కలవరపరిచిన అబద్ధ అపొస్తలులను గద్దించడమే కాకుండా, ఈ హానికరమైన దుర్గుణంతో సోకిన అటువంటి వారు లోకాంతం వరకు అనంత సంఖ్యలో ఉంటారని, వారు ఆత్మను గూర్చి మరియు పరలోక బోధలను గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, పిలుపు లేకుండానే సంఘంలోకి చొరబడతారని, మరియు ఈ నెపంతో సత్య బోధలను, విశ్వాసాన్ని పూర్తిగా పడగొడతారని కూడా ఆత్మలో ముందుగానే చూసాడు.

మన ఈ రోజుల్లో కూడా అలాంటి అనేకులను మనం చూశాము. వారు పిలుపు పొందకపోయినా, ఆత్మ రాజ్యములోనికి, అనగా వాక్య పరిచర్యలోనికి తమను తామే బలవంతంగా చొప్పించుకున్నారు; మరియు ఈ వేషధారణ ద్వారా, తాము సువార్త యొక్క గొప్ప బోధకులమని, ఆత్మలో జీవించి దాని ప్రకారం నడిచేవారమని తమకు తామే కీర్తి ప్రతిష్టలను సంపాదించుకున్నారు. కానీ, తమ మధురమైన మాటలతో ప్రజల మనస్సులను గెలుచుకున్న తర్వాత, వారు వెంటనే సరైన మార్గం నుండి తొలగిపోయి, ఏదో ఒక కొత్త విషయాన్ని బోధించడం ప్రారంభించారు. దాని ద్వారా, సంఘంలోని తప్పులను మొదటగా ఎత్తిచూపినవారుగా, దుర్వినియోగాలను తొలగించి సరిదిద్దినవారుగా, పోప్ అధికారాన్ని పడగొట్టినవారుగా, మరియు ఒక చక్కని కొత్త సిద్ధాంతాన్ని కనుగొన్నవారుగా తమకు తామే పేరు తెచ్చుకోవాలని వారు భావించారు. అందువల్ల, సువార్త బోధకులలో అగ్రస్థానం పొందడానికి తమకు మంచి హక్కు ఉందని వారు నమ్మారు. కానీ వారి కీర్తి దేవునిలో కాక మనుష్యుల నోళ్లలో మాత్రమే ఉన్నందున, అది స్థిరంగా నిలవలేకపోయింది; అయితే, పౌలు ప్రవచనం ప్రకారం, అది వారి స్వంత గందరగోళానికి దారితీసింది, మరియు వారి అంతం నాశనమే అయ్యింది.

'దుష్టులు తీర్పులో నిలవరు, కానీ పొట్టులాగా కొట్టుకొనిపోయి, గాలికి చెదరగొట్టబడతారు,' (Psalm 1:4 f.).

సువార్తను ప్రకటించుటలో యేసు క్రీస్తు సంబంధమైన వాటిని కాక తమ స్వప్రయోజనములను వెదకువారందరి మీద అదే తీర్పు వచ్చును. ఏలయనగా, దానివలన మన స్వకీర్తిని, ఘనతను వెదకుటకు గాని, దాని పరిచారకులమైన మనలను ప్రజలు ఘనపరచి ఘనపరచుటకు గాని సువార్త మనకు అనుగ్రహింపబడలేదు; గాని క్రీస్తు యొక్క ప్రయోజనమును, మహిమను ప్రకటించి, ప్రచురించుటకును, మరియు మనందరి కొరకు ఆయన అప్పగించి, ఆయనతో సమస్తమును మనకు అనుగ్రహించిన తన కుమారుడైన క్రీస్తునందు మనకు అనుగ్రహించిన తన కనికరమునుబట్టి తండ్రి మహిమపరచబడుటకును అది అనుగ్రహింపబడినది. అందువలన, సువార్త అనేది మన స్వకీర్తి కంటే తక్కువైన దేనినీ మనం వెదకకూడని ఒక బోధ. అది మనకు పరలోకసంబంధమైన మరియు నిత్యమైన విషయములను తెలియజేయును; అవి మన స్వప్రయోజనములు కావు, మనం చేయనివి, మనం అర్హులము కానివి; అయినను, నేను చెప్పునదేమనగా, యోగ్యత లేని మనలకు వాటినే, కేవలం దేవుని మంచితనము [మరియు కృప] ద్వారా అనుగ్రహించును. అటువలన దానివలన మనము స్తుతిని, ఘనతను ఎందుకు వెదకవలెను? కాబట్టి సువార్తయందు తన స్వంత ఘనతను వెదకువాడు తన గూర్చియే మాట్లాడుచున్నాడు; తన గూర్చి మాట్లాడువాడు అబద్ధికుడు, వానిలో అన్యాయము కలదు. దీనికి విరుద్ధంగా, తనను పంపినవాని ఘనతను వెదకువాడు సత్యవంతుడు, వానిలో ఏ అన్యాయము లేదు.

కాబట్టి పౌలు వాక్య పరిచారకులందరికీ గట్టి ఆజ్ఞ ఇస్తూ, 'మనం ఆత్మలో జీవిస్తే, ఆత్మలో నడుచుకుందాం' అని చెబుతున్నాడు. అంటే, మనకు బోధించబడిన సత్య సిద్ధాంతంలో సహోదర ప్రేమతో, ఆత్మీయ ఐకమత్యంతో నిలిచి ఉందాం; మరియు మనం ప్రకటిద్దాం.

హృదయ தியாரிப்படிடு, సమస్తమును ఆయన యొద్ద నుండి పొందియున్నామని ఒప్పుకుందాం. మనకంటే ఇతరులను ఎక్కువగా తలంచవద్దు; ఏ మతభేదములను పుట్టించవద్దు. ఎందుకనగా, ఇది సరిగా నడుచుకొనడం కాదు, మార్గమునుండి తొలగిపోయి, వక్రమైన క్రొత్త మార్గాన్ని ఏర్పరచుకోవడమే.

దీని ద్వారా మనం అర్థం చేసుకోగలిగేదేమిటంటే, దేవుడు తన ప్రత్యేక కృపచేత, సువార్త బోధకులను వారి మరియు ప్రజల రక్షణ కొరకు సిలువకు మరియు అన్ని రకాల శ్రమలకు లోబరుస్తాడు; ఎందుకంటే అలా చేయని పక్షంలో, వ్యర్థమైన గర్వం అని పిలువబడే ఈ మృగాన్ని వారు ఏ విధంగానూ అణచివేసి, పడగొట్టలేరు.

సువార్త బోధను అనుసరించి హింస, సిలువ, లేదా నింద ఏవీ రాకపోయినా, కేవలం మనుష్యుల మధ్య ప్రశంస, కీర్తి, మరియు మహిమ మాత్రమే వచ్చినా, అప్పుడు దానిని ప్రకటించే వారందరూ వ్యర్థమైన గర్వమనే విషం వలన సోకి నశించిపోతారు. తమ శరీరం మరియు ఆస్తి విషయంలో గొప్ప అసౌకర్యాలను అనుభవించగలిగిన వారు అనేకులు తనకు కనబడ్డారని, కానీ తమను తాము పొగుడుకునే వారిని ఎవరూ తృణీకరించలేదని జెరోమ్ అంటాడు. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి తన సద్గుణాలను పొగుడుతూ చెప్పిన మాటలను విన్నప్పుడు గర్వపడకుండా ఉండటం దాదాపు అసాధ్యం. పౌలుకు క్రీస్తు ఆత్మ ఉన్నప్పటికీ, తనకు కలిగిన ప్రత్యక్షతల గొప్పతనం వలన తాను మితిమీరి గర్వపడకుండా ఉండేందుకు, తనను బాధించడానికి సాతాను దూత తనకు ఇవ్వబడ్డాడని అంటాడు. అందువల్ల అగస్టీన్ చాలా చక్కగా ఇలా అంటాడు: వాక్య పరిచారకుడు పొగడబడితే, అతడు ప్రమాదంలో ఉంటాడు: ఒక సహోదరుడు అతడిని తృణీకరించినా లేదా దూషించినా, అతడు కూడా ప్రమాదంలో ఉంటాడు. నేను వాక్యమును బోధించుట వినువాడు వాక్యము నిమిత్తము నన్ను ఘనపరచవలెను; అతడు నన్ను ఘనపరచినయెడల మేలు జరిగినయెడల, నేను దానినిబట్టి గర్వపడినయెడల ప్రమాదములో నుందును. అటువలన అతడు నన్ను తృణీకరించినయెడల నేను ప్రమాదములో ఉండను; అయితే అతడు అలా ఉండడు.

కాబట్టి మనము మన 'మంచి' దానిని, అనగా వాక్య పరిచర్యను, సంస్కారములను మొదలైన వాటిని అన్ని విధాలా గౌరవించాలి. 'ఒకరినొకరు గౌరవించుకొనవలెను' మొదలైన సామెత ప్రకారం మనము ఒకరినొకరు కూడా గౌరవించుకోవాలి. అయితే ఎక్కడైతే ఇది చేయబడుతుందో, వెంటనే శరీరం ఈ ప్రశంసలతో పులకించిపోయి గర్విస్తుంది. ఎందుకంటే, నిందల కన్నా ప్రశంసలనే ఇష్టపడనివాడు ఎవ్వడూ లేడు; బహుశా ఈ విషయంలో బాగా స్థిరపడిన కొందరు తప్ప, వారు ప్రశంసల వలన గానీ నిందల వలన గానీ చలించరు; ఆ స్త్రీ దావీదును గూర్చి చెప్పినట్లు (2 సమూయేలు 14): 'నా ప్రభువైన రాజు దేవుని దూత వలె ఉన్నాడు, ఆయన దీవన వలన గానీ శాపము వలన గానీ చలించడు.' అదేవిధంగా పౌలు ఇలా అంటున్నాడు: 'ఘనత మరియు అగౌరవం ద్వారా, చెడ్డ పేరు మరియు మంచి పేరు ద్వారా,' మొదలైనవి. (Corinthians 6:8). పొగడ్తలతో గర్వపడకుండా, నిందలతో కృంగిపోకుండా, కేవలం క్రీస్తు యొక్క ప్రయోజనాన్ని మరియు మహిమను ప్రకటించడానికి, మరియు ఆత్మల రక్షణను కోరడానికి ప్రయత్నించే వారు క్రమబద్ధంగా నడుస్తారు. దీనికి విరుద్ధంగా, తమ సొంత పొగడ్తలను విని గర్వపడేవారు, క్రీస్తు మహిమను కోరక తమ సొంత మహిమను మాత్రమే కోరుకునేవారు, అలాగే నిందలు మరియు అపవాదులతో కదిలించబడి వాక్య పరిచర్యను విడిచిపెట్టే వారు క్రమబద్ధంగా నడవరు.

కాబట్టి ఆత్మనుబట్టి అతిశయించుకొను ప్రతివాడును, తాను సక్రమముగా నడుచుకొనునట్లు చూచుకొనవలెను. నీవు మెచ్చుకొనబడిన యెడల, ఆ మెచ్చుకొనుచున్నది నీవు కాదని, సమస్త స్తోత్రములకు పాత్రుడైన క్రీస్తుయే అని తెలుసుకొనుము. ఏలయనగా, నీవు వాక్యమును నిష్కళంకముగా బోధించి, భక్తితో జీవించుచున్నావు గనుక, ఇవి నీ స్వంత వరములు కావు, దేవుని వరములే. అందువలన నీవు మెచ్చుకొనబడుట లేదు, నీయందు దేవుడే మెచ్చుకొనుచున్నాడు. నీవు దీనిని ఒప్పుకొన్నప్పుడు, నీవు సక్రమముగా నడుచుకొందువు, వ్యర్థమైన గర్వముతో అతిశయపడకుము ('నీవు పొందనిది నీ దగ్గర ఏముంది?': 1 Corinthians 4:7), కానీ దానిని నీవు దేవుని నుండి పొందియున్నావని ఒప్పుకొందువు, మరియు నీ పిలుపును విడిచిపెట్టుటకు గాయములు, నిందలు లేదా హింసలచే కదిలించబడకుందువు.

కాబట్టి దేవుడు తన ప్రత్యేక కృపచేత ఈ దినమున, మన మహిమను లోకమంతటి అవమానముతో, నిందతో, ప్రాణాంతకమైన ద్వేషముతో, క్రూరమైన హింసతో, దూషణలతో, శాపములతో కప్పివేయుచున్నాడు; అంతేకాక, మన మధ్య జీవించుచున్న సామాన్యులే కాక, పౌరులు, పెద్దమనుషులు, మరియు ప్రభువులు కూడా చూపించే తిరస్కారముతో, కృతఘ్నతతో కప్పివేయుచున్నాడు (సువార్త పట్ల వారి శత్రుత్వము, ద్వేషము మరియు హింస ఎంత రహస్యమైనదో, అంతకంతకూ మన బహిరంగ శత్రువుల క్రూరమైన మరియు దారుణమైన ప్రవర్తనల కన్నా ఎక్కువ ప్రమాదకరమైనది). మనలో ఉన్న దేవుని వరములనుబట్టి మనము గర్వపడకూడదని ఆయన ఈలాగు చేయుచున్నాడు. ఆ వ్యర్థమైన గర్వమనే అంటువ్యాధి విషము మనకు సోకకుండా ఉండేందుకు, ఈ తిరగలి రాయి మన మెడకు కట్టబడియుండవలెను.

వాక్య పరిచర్యనుబట్టి మన పక్షమున కొందరు మనలను ప్రేమించి, ఘనపరచువారు ఉన్నారు. అయితే, ఒకడు మనలను ఘనపరచువాడు ఉండగా, అవతలి పక్షమున నూరుగురు మనలను ద్వేషించి, హింసించువారు ఉన్నారు. కాబట్టి, మన శత్రువుల ఈ ద్వేషపూరిత ప్రవర్తన, ఈ హింసలు, ఈ గొప్ప తిరస్కారం, కృతఘ్నత, మనం జీవిస్తున్న వారి పట్ల ఈ క్రూరమైన మరియు రహస్యమైన ద్వేషం వంటివి మనకు ఎంతటి ఆహ్లాదకరమైన దృశ్యాలంటే, అవి మనకు ఎంతగానో సంతోషాన్ని కలిగిస్తాయి, తద్వారా మనం వ్యర్థమైన గర్వాన్ని సులభంగా మరచిపోతాము. అందువలన, మన మహిమ అయిన ప్రభువునందు ఆనందిస్తూ, మనం క్రమబద్ధంగా నిలిచి ఉంటాము.

ఆత్మీయ వరముల విషయమై మేము ఇతరులకంటే ఎంతో శ్రేష్ఠులమైనప్పటికీ, అవి మా సొంత వరాలు కాక, క్రీస్తు శరీరమును క్షేమాభివృద్ధి చేయుటకై దేవుడు అనుగ్రహించిన వరాలని మేము ఒప్పుకుంటున్నాము; అందువలన మేము వాటినిబట్టి గర్వపడము. ఏలయనగా, తక్కువ పొందినవారి కంటె, ఎక్కువ అప్పగించబడినవారి నుండి అధికము ఆశించబడునని మాకు తెలియును. అంతేకాక, దేవుని దృష్టిలో పక్షపాతము లేదని మాకు తెలియును. అందువలన, దేవుడు తనకు అనుగ్రహించిన వరమును నమ్మకముగా ఉపయోగించు ఒక పేద శిల్పి, వాక్య ప్రబోధకుని కంటే తక్కువగా దేవునికి ప్రీతికరముగా ఉండడు; ఎందుకంటే అతడు అదే విశ్వాసముతోను, అదే ఆత్మతోను దేవునికి సేవచేయును. అందువలన, సామాన్య క్రైస్తవులు మనలను ఏ విధంగా గౌరవిస్తారో, మనము కూడా వారిని అంతే గౌరవపరచాలి. ఈ విధంగా మనము వ్యర్థమైన గర్వమనే విషము నుండి విముక్తులై, ఆత్మయందు నడుచుకొందుము.

దీనికి విరుద్ధంగా, తమ సొంత కీర్తిని, మనుషుల అనుగ్రహాన్ని, లోకశాంతిని, శారీరక సుఖాన్ని మాత్రమే కోరుకునే, క్రీస్తు మహిమను గానీ, మనుషుల ఆత్మల ఆరోగ్యాన్ని గానీ కోరని భ్రమపూరిత స్వభావాలు గల ఆత్మలు (తాము మరేమీ కోరడం లేదని వారు వాదించినప్పటికీ), తమకు ఒక పేరు, ప్రశంసలు తెచ్చిపెట్టడం కోసమే తమ సొంత బోధను, కృషిని పొగుడుతూ, ఇతరులను నిందిస్తూ తమను తాము బయటపెట్టుకోక తప్పదు. "నాకు ముందు ఇది ఎవరికీ తెలియదు: నేనే దీనిని మొదట చూసి బోధించాను" అని వారు అంటారు. అందువల్ల వారందరూ గర్వాంధులైన ఆత్మలు, అనగా వారు ప్రభువునందు ఆనందించరు, అతిశయించరు; కానీ అద్భుతమైన చాకచక్యం, కుయుక్తులతో ప్రజల హృదయాలను గెలుచుకొని, వారిచేత ఘనపరచబడినప్పుడు మాత్రమే వారు అతిశయిస్తారు, ధైర్యంగా, కఠినంగా ఉంటారు; ఎందుకంటే వారి మాటలలో, హావభావాలలో, రాతలలో వారు అన్నిటినీ నకిలీ చేయగలరు, మభ్యపెట్టగలరు. అయితే ప్రజలు వారిని మెచ్చుకోనప్పుడు, వారు ప్రపంచంలోనే అత్యంత భయపడే మనుషులుగా ఉంటారు; ఎందుకంటే వారు క్రీస్తు సిలువను, హింసను ద్వేషించి, వాటి నుండి దూరంగా ఉంటారు. దీనికి విరుద్ధంగా, నేను చెప్పినట్లుగా, వారు మెచ్చుకోబడి, ఘనపరచబడినప్పుడు, వారి అంతటి ధైర్యవంతులు, హెక్టర్ గానీ, అకిల్లీస్ గానీ అంతటి సాహసవంతులు, గట్టివారు మరెవరూ లేరు.