ఓ అవివేకులైన గలతీయులారా!

ఇప్పటివరకు మనం ఈ పత్రిక యొక్క ప్రధాన భాగాన్ని విన్నాము. ఇప్పుడు అపొస్తలుడు ధర్మశాస్త్రం యొక్క ఉపయోగం మరియు ప్రయోజనాన్ని చూపించడానికి ప్రయత్నిస్తూ, గురువు మరియు చిన్న వారసుడికి సంబంధించిన కొన్ని ఉపమానాలను; అబ్రాహాము యొక్క ఇద్దరు కుమారులు, ఇస్సాకు మరియు ఇష్మాయేలు మొదలైన వారి రూపకాన్ని జోడిస్తున్నాడు; మరియు చివరిగా, నడవడికకు సంబంధించిన కొన్ని సూత్రాలను తెలియజేస్తున్నాడు. ఈ పత్రిక యొక్క తరువాతి భాగంలో, పౌలు బోధించడం కంటే ఎక్కువగా అలంకారికంగా మాట్లాడాడు.

అయితే ధర్మశాస్త్రం దేనికి ఉపయోగపడుతుంది?

ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియలు లేకుండానే ఒక వ్యక్తి నీతిమంతునిగా తీర్చబడతాడని మనం బోధించినప్పుడు, ఈ ప్రశ్న తప్పనిసరిగా తలెత్తుతుంది: ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతునిగా తీర్చకపోతే, అది ఎందుకు ఇవ్వబడింది? అలాగే: ధర్మశాస్త్రం జీవాన్ని ఇవ్వనప్పుడు, దేవుడు మనపై దానిని ఎందుకు విధిస్తాడు మరియు భారం మోపుతాడు? ఒక్క గంట మాత్రమే పనిచేసేవారు, రోజంతా ఎండను, భారాన్ని మోసిన మనతో సమానంగా చేయబడినప్పుడు, దానితో మనం ఇంత కఠినంగా శ్రమపడి, విసిగిపోవలసిన అవసరం ఏమిటి? సువార్త తెలియజేసే ఆ కృప మనకు ఒకసారి వెల్లడి చేయబడిన వెంటనే, ఈ గొప్ప సణుగుడు పుడుతుంది; అది లేకుండా సువార్త ప్రకటించబడదు. తాము ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటిస్తే, దాని ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతామని యూదులు అభిప్రాయపడ్డారు. కాబట్టి, నీతిమంతులను కాక పాపులను రక్షించడానికి లోకంలోకి వచ్చిన క్రీస్తును గూర్చి, మరియు ఆ పాపులు దేవుని రాజ్యంలోకి తమకంటే ముందుగా వెళ్తారని చెప్పబడిన సువార్తను వారు విన్నప్పుడు, వారు మిక్కిలిగా అభ్యంతరపడ్డారు. తాము ఎన్నో సంవత్సరాలు ఎంతో ప్రయాసతో, కష్టంతో ధర్మశాస్త్రమనే బరువైన కాడిని మోసామని, ధర్మశాస్త్రపు నిరంకుశత్వం వలన ఏ ప్రయోజనమూ లేకుండా, పైగా అది తమకు గొప్ప హాని కలిగించేలా, తాము తీవ్రంగా వేదనకు, పీడనకు గురయ్యామని వారు ఫిర్యాదు చేశారు; అయితే విగ్రహారాధకులైన అన్యజనులు మాత్రం ఎలాంటి ప్రయాస గానీ, శ్రమ గానీ లేకుండానే కృపను పొందారని వారు పేర్కొన్నారు. కాబట్టి ఈ రోజున మన పాపిస్టులు ఇలా సణుగుతున్నారు: ఇరవై, ముప్పై, లేదా నలభై సంవత్సరాలు మఠంలో జీవించడం; బ్రహ్మచర్యం, పేదరికం, విధేయత అనే వ్రతాలు చేయడం; ఎన్నో నియమిత ప్రార్థనలు, ఎన్నో పూజలు చేయడం; ఉపవాసాలు, ప్రార్థనలు, దండనలు మొదలైన వాటితో మన శరీరాలను ఇంతగా దండించడం వల్ల మనకు ఏమి ప్రయోజనం? ఒక భర్త, ఒక భార్య, ఒక రాకుమారుడు, ఒక పాలకుడు, ఒక యజమాని, ఒక పండితుడు, ఒక కూలీ లేదా సంచులు మోసే ఒక చాకిరీ చేసేవాడు, ఇల్లు ఊడ్చే ఒక పనిమనిషి మనతో సమానులుగా చేయబడటమే కాకుండా, మనకంటే శ్రేష్ఠులుగా, ఎక్కువ యోగ్యులుగా (దేవుని ముందు) అంగీకరించబడితే?

అందువల్ల ఇది ఒక కఠినమైన ప్రశ్న, దీనికి హేతువు జవాబు చెప్పలేదు, కానీ దానితో అది తీవ్రంగా ఆగ్రహిస్తుంది. హేతువు ఒక విధంగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క నీతిని గ్రహించి, దానినే బోధించి, దానిని పాటించువారు నీతిమంతులని తలంచును; కానీ ధర్మశాస్త్రము యొక్క కార్యమును, ఉద్దేశమును అది గ్రహించదు. అందువలన, అతిక్రమముల నిమిత్తము ధర్మశాస్త్రము ఇవ్వబడెనని పౌలు పలికిన ఈ వాక్యమును (ఇది లోకమునకు అపరిచితమైనది, వింత అయినది) అది విని, ఈ విధంగా తీర్పు తీరుస్తుంది: పౌలు ధర్మశాస్త్రమును రద్దుచేయుచున్నాడు, ఎందుకనగా దానివలన మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడమని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అవును, అతిక్రమముల నిమిత్తము ధర్మశాస్త్రము ఇవ్వబడెనని చెప్పినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చిన దేవునికి విరోధముగా అతడు దూషకుడగుచున్నాడు.

కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రము లేని అన్యజనులవలె మనము జీవిద్దాము. అవును, కృప అధికమగునట్లు పాపము చేసి పాపములోనే నిలిచియుందము. మేలు కలుగునట్లు కీడు కూడా చేద్దాము. ఇది అపొస్తలునికి సంభవించెను. మరియు అదే నేడు మనకు సంభవింపబడుచున్నది. ఎందుకనగా, ధర్మశాస్త్రము మరియు క్రియలు లేకుండా, కేవలం విశ్వాసం ద్వారా దేవుని కృప చేతనే నీతి కలుగునని సామాన్య ప్రజలు సువార్తను గూర్చి విని, పూర్వకాలమందు యూదులు చేసినట్లే, వారు వెంటనే దానిని గూర్చి గ్రహించుదురు: ధర్మశాస్త్రము నీతిమంతులుగా తీర్చకపోతే, మనము ఏ క్రియలూ చేయవద్దు! మరియు వారు నిజముగా దీనినే నెరవేర్చుచున్నారు.

అయితే మనమేమి చేయాలి? ఈ చెడు నిజంగా మనకు చాలా బాధ కలిగిస్తుంది, కానీ మనం దానికి నివారణ కనుగొనలేము. ఎందుకంటే క్రీస్తు బోధించినప్పుడు, ఆయన దూషకుడని, రాజద్రోహి అని వినవలసి వచ్చింది; అనగా, ఆయన తన బోధ ద్వారా మనుష్యులను మోసగించి, వారిని కైసరుకుకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటుదారులుగా చేసాడని. పౌలుకు మరియు మిగిలిన అపొస్తలులందరికీ కూడా ఇదే జరిగింది. మరి ఈనాడు లోకం కూడా అదే విధంగా మనపై నిందలు మోపితే అందులో ఆశ్చర్యమేముంది? అది మనపై నిందలు మోపనీయండి, మన గురించి అపనిందలు వేయనీయండి, మనలను హింసించనీయండి; అయినను మనము మౌనంగా ఉండక, స్వేచ్ఛగా మాట్లాడాలి. అప్పుడు బాధపడే మనస్సాక్షులు అపవాది ఉచ్చుల నుండి విడిపించబడతాయి. మన బోధలను దుర్వినియోగం చేసే అవివేకులను, భక్తిహీనులను మనము లక్ష్యపెట్టకూడదు; ఎందుకంటే వారికి ధర్మశాస్త్రం ఉన్నా లేకపోయినా, వారు సంస్కరించబడలేరు. అయితే, కలత చెందిన మనస్సాక్షులు జనసమూహంతో పాటు నశించిపోకుండా, వారికి ఎలా సహాయం చేయవచ్చో మనము ఆలోచించాలి. మనం మౌనంగా ఉంటే, మనుషుల చట్టాలు, సంప్రదాయాలతో ఎంతగా చిక్కుకుపోయాయంటే, ఏ విధంగానూ వాటి నుండి విడిపించుకోలేని మనస్సాక్షులకు ఏమాత్రం ఓదార్పు ఉండదు.

కాబట్టి పౌలు, కొందరు తన బోధను ఎదిరించడాన్ని, మరికొందరు శారీరక స్వేచ్ఛను కోరి, దానివల్ల చెడిపోవడాన్ని చూసినప్పుడు, తాను దేవునిచేత ఏర్పరచబడిన వారి విశ్వాసాన్ని ప్రకటించడానికి పంపబడిన యేసు క్రీస్తు అపొస్తలుడనని, మరియు వారు కూడా రక్షణ పొందునట్లుగా, వారి నిమిత్తం తాను అన్నిటినీ అనుభవించవలసి ఉందని ఈ విధంగా తనను తాను ఓదార్చుకున్నాడు: అలాగే ఈనాడు మనము కూడా, మన బోధ ద్వారా ఉపదేశము పొంది ఓదార్చబడతారని మనకు తెలిసిన, ఏర్పరచబడిన వారి నిమిత్తమే అన్నిటినీ చేస్తున్నాము. అయితే ఆ కుక్కలు మరియు పందుల విషయానికొస్తే (వాటిలో ఒక వర్గం మన బోధను హింసిస్తుండగా, మరొక వర్గం క్రీస్తునందు మనకు కలిగిన స్వేచ్ఛను తొక్కేస్తున్నాయి), వాటి విషయంలో నేను ఎంతగానో ఆగ్రహానికి గురయ్యాను, నా జీవితాంతం వాటి నిమిత్తం ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడను; కానీ వాటి కారణంగా దేవుని పవిత్ర నామం ఇంతగా దూషించబడటం కన్నా, మన విరోధులైన కుక్కలతో పాటు ఈ మన పందులు కూడా ఇంకా పోపు యొక్క నిరంకుశత్వానికి లోబడి ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.

అందువల్ల, అవివేకులు, అజ్ఞానులు మాత్రమే కాకుండా, తమను తాము చాలా తెలివైనవారిగా భావించుకునే వారు కూడా ఈ విధంగా వాదిస్తారు:

చట్టం నీతిని బోధించకపోతే, అది వ్యర్థం మరియు నిష్ప్రయోజనం; అయినప్పటికీ అది సత్యం కాదు.

ఈ పర్యవసానం ఏమాత్రం విలువైనది కానట్లే: డబ్బు మనిషిని నీతిమంతునిగా చేయదు, కాబట్టి అది నిష్ప్రయోజనమైనది; కన్నులు నీతిమంతులుగా చేయవు, కాబట్టి వాటిని పెకిలించివేయాలి; చేతులు మనిషిని నీతిమంతునిగా చేయవు, కాబట్టి వాటిని నరికివేయాలి: – అలాగే ఇది కూడా వ్యర్థమైనది:

ధర్మశాస్త్రం నీతిని ప్రసాదించదు, కాబట్టి అది నిష్ప్రయోజనమైనది. ప్రతిదానికీ దాని సరైన విధిని, ఉపయోగాన్ని మనం ఆపాదించాలి. అందువల్ల, ధర్మశాస్త్రం నీతిని ప్రసాదించదని చెప్పినందువల్ల మనం దానిని నాశనం చేయము లేదా ఖండించము; కానీ ఈ ప్రశ్నకు మనం వేరే విధంగా సమాధానమిస్తాము: అలాంటప్పుడు ధర్మశాస్త్రం ఏ ప్రయోజనానికి ఉపయోగపడుతుంది? ధర్మశాస్త్రానికి చెందని దాని విధిని, ఉపయోగాన్ని వక్రంగా నకిలీ చేసే మన విరోధులు చేసే దానికంటే భిన్నంగా.

ధర్మశాస్త్రం యొక్క ఈ దుర్వినియోగానికి మరియు కల్పిత అధికారానికి వ్యతిరేకంగా, ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చదని మేము పౌలుతో వాదించి జవాబిస్తాము. అయితే అలా చెప్పడంలో, వారు క్రమంగా గ్రహించినట్లుగా ధర్మశాస్త్రం నిష్ప్రయోజనమైనదని మేము ధృవీకరించడం లేదు. ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చకపోతే, అది వ్యర్థంగా ఇవ్వబడినట్లే అని వారు అంటారు. కాదు, అలా కాదు, ఎందుకంటే దానికి దాని సరైన అధికారం మరియు ఉపయోగం ఉన్నాయి; కానీ విరోధులు ఊహించే విధంగా, అనగా మనుష్యులను నీతిమంతులుగా చేయడం కాదు: అంతేకాదు, అది వారిని నిందిస్తుంది, భయపెడుతుంది మరియు ఖండిస్తుంది.

పౌలుతో ఏకీభవిస్తూ, ఒక వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రాన్ని ధర్మబద్ధంగా ఉపయోగిస్తే అది మంచిదని మేము చెబుతున్నాము (Timothy 1:8); అంటే, అతను ధర్మశాస్త్రాన్ని ధర్మశాస్త్రంగా ఉపయోగిస్తే. నేను ధర్మశాస్త్రానికి దాని సరైన నిర్వచనాన్ని ఇచ్చి, దాని పదవి మరియు ఉపయోగం యొక్క పరిధిలోనే దాన్ని ఉంచితే, అది శ్రేష్ఠమైనది. కానీ నేను దాన్ని వేరొక ఉపయోగానికి అనువదించి, దానికి ఆపాదించకూడని దాన్ని ఆపాదిస్తే, అప్పుడు నేను ధర్మశాస్త్రాన్ని మాత్రమే కాకుండా, దైవశాస్త్రం మొత్తాన్ని కూడా వక్రీకరించినవాడిని అవుతాను. అందువల్ల, 'అతిక్రమముల నిమిత్తమే ధర్మశాస్త్రము జోడించబడింది' అనే ఈ వాక్యాన్ని సహించలేని ఆ హానికరమైన వేషధారులకు వ్యతిరేకంగా పౌలు ఇక్కడ పోరాడుతున్నాడు.

ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం యొక్క పని నీతిమంతులుగా తీర్చడమే అని వారు అనుకుంటారు. ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా నీతి లభిస్తుందని వాదించే వారందరిలో మరియు ప్రపంచమంతటా మానవుని వివేకం యొక్క సాధారణ అభిప్రాయం ఇదే. వివేకం ఈ హానికరమైన అభిప్రాయాన్ని తన నుండి తొలగించుకోవడానికి ఏమాత్రం అనుమతించదు, ఎందుకంటే అది విశ్వాసం యొక్క నీతిని గ్రహించదు. దీని నుండి పాపిస్టులు, అవివేకంగా కంటే భక్తిహీనంగా ఇలా అంటారు: సంఘమునకు దేవుని ధర్మశాస్త్రము, పితరుల సంప్రదాయాలు, సభల శాసనములు ఉన్నవి; వాటిని అనుసరించి జీవిస్తే అది పరిశుద్ధమైనది. వారు వీటిని పాటించినప్పుడు దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉండరని, ఆయన ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తిస్తారని ఎవరూ ఈ మనుషులను ఒప్పించలేరు. ముగింపుగా, తమ సొంత నీతిపై నమ్మకం ఉంచేవారు, తమ ఇష్టపూర్వక ఆరాధన మరియు స్వచ్ఛంద మతం ద్వారా దేవుని ఆగ్రహాన్ని శాంతింపజేయాలని అనుకుంటారు. అందువల్ల ధర్మశాస్త్రం యొక్క నీతి గురించిన ఈ అభిప్రాయమే సమస్త కీడులకు మూలం, మరియు ప్రపంచమంతటి పాపాలకు మహాపాపం. ఎందుకంటే ఘోరమైన పాపాలు మరియు దుర్గుణాలు తెలుసుకోబడి, సరిదిద్దుకోబడవచ్చు, లేదా న్యాయాధికారి యొక్క శిక్ష ద్వారా అణచివేయబడవచ్చు. కానీ ఈ పాపం (అనగా, నీతిని గూర్చి ప్రతి మనిషికి ఉండే సొంత అభిప్రాయం) పాపంగా పరిగణించబడటమే కాకుండా, అత్యున్నతమైన మతంగా మరియు నీతిగా కూడా ఎంచబడుతుంది. అందువల్ల ఈ హానికరమైన పాపం, సర్వలోకం మీద అపవాదికి ఉన్న బలమైన అధికారం, సర్పానికి శిరస్సుగా ఉండి, అపవాది మనుష్యులందరినీ చిక్కుల్లో పడవేసి బంధించి ఉంచే ఉచ్చుగా ఉంది. ఎందుకంటే సహజంగానే మనుష్యులందరూ, ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడం ద్వారా తాము నీతిమంతులుగా తీర్చబడతామని అభిప్రాయపడతారు. అందువల్ల పౌలు, ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన ప్రయోజనాన్ని మరియు ఉపయోగాన్ని చూపించడానికి, మరియు దాని నీతిని గూర్చిన ఆ తప్పుడు అభిప్రాయాన్ని మనుష్యుల హృదయాల నుండి పెకిలించివేయడానికి, ఈ అభ్యంతరానికి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చనప్పుడు, అది దేనికి ఉపయోగపడుతుంది? ఈ విధంగా: అది మనుష్యులను నీతిమంతులుగా చేయడానికి ఇవ్వబడలేదు (అని ఆయన అంటాడు) కానీ:

అతిక్రమాల కారణంగా ఇది జోడించబడింది. విషయాలు ఎలా విభిన్నంగా మరియు ప్రత్యేకంగా ఉన్నాయో, అలాగే వాటి ఉపయోగాలు కూడా విభిన్నంగా మరియు ప్రత్యేకంగా ఉంటాయి: కాబట్టి వాటిని కలపకూడదు; ఎందుకంటే, అలా జరిగితే, విషయాలలో కూడా గందరగోళం ఏర్పడవలసి ఉంటుంది. స్త్రీ పురుషుని వస్త్రాలు ధరించకూడదు, అలాగే పురుషుడు స్త్రీ వస్త్రాలు ధరించకూడదు. పురుషుడు పురుషునికి సంబంధించిన పనులు చేయాలి, మరియు స్త్రీ స్త్రీకి సంబంధించిన పనులు చేయాలి.

ప్రతి మనిషి తన వృత్తి మరియు పదవికి అవసరమైన దానిని చేయనివ్వండి. పాస్టర్లు మరియు ప్రసంగీకులు దేవుని వాక్యాన్ని స్వచ్ఛంగా బోధించనివ్వండి. అధికారులు తమ ప్రజలను పరిపాలించనివ్వండి, మరియు ప్రజలు తమ అధికారులకు విధేయులుగా ఉండనివ్వండి. ప్రతి ప్రాణి దాని తగిన స్థానంలో మరియు క్రమంలో సేవ చేయనివ్వండి. పగలు సూర్యుడు ప్రకాశించనివ్వండి; రాత్రి చంద్రుడు మరియు నక్షత్రాలు ప్రకాశించనివ్వండి. సముద్రం చేపలను ఇవ్వనివ్వండి; భూమి ధాన్యాన్ని ఇవ్వనివ్వండి; అడవులు అడవి జంతువులను మరియు చెట్లను ఇవ్వనివ్వండి, మొదలైనవి. అదే విధంగా, ధర్మశాస్త్రం మరొకరి పదవిని మరియు ప్రయోజనాన్ని, అంటే నీతిమంతులుగా తీర్చే అధికారాన్ని, ఆక్రమించుకోకూడదు; కానీ దానిని కేవలం కృపకు, వాగ్దానానికి మరియు విశ్వాసానికి మాత్రమే వదిలివేయాలి. అలాంటప్పుడు ధర్మశాస్త్రం యొక్క పదవి ఏమిటి? అతిక్రమం; లేదా (అతను మరొక చోట చెప్పినట్లుగా) 'అపరాధం అధికమగుటకై ధర్మశాస్త్రం ప్రవేశించింది' (Romans 5:20). నిజంగా ఒక మంచి పదవి! ‘అతిక్రమముల నిమిత్తము ధర్మశాస్త్రము చేర్చబడెను’ అని ఆయన చెప్పెను; అనగా, ఎవరికి అది వాగ్దానం చేయబడిందో ఆ క్రీస్తు సంతానము వచ్చు వరకు, ఆ వాగ్దానమునకు అదనంగాను మరియు దాని తరువాతను అది చేర్చబడెను.

ధర్మశాస్త్రము యొక్క ద్వంద్వ ప్రయోజనము గురించి ఇక్కడ మీరు ధర్మశాస్త్రమునకు ద్వంద్వ ప్రయోజనము ఉందని గ్రహించాలి. వాటిలో ఒకటి పౌరసంబంధమైనది: ఎందుకనగా దేవుడు అతిక్రమములను శిక్షించుటకై పౌరసంబంధమైన నియమములను, అవును, సమస్త నియమములను నియమించెను. కాబట్టి ప్రతి నియమము పాపమును అరికట్టుటకే ఇవ్వబడినది. అది పాపమును అరికడితే, అది మనుష్యులను నీతిమంతులుగా చేస్తుందా? లేదు, అంతకంటే తక్కువ కాదు. ఎందుకనగా నేను నరహత్య చేయకపోవుటలోను, వ్యభిచారము చేయకపోవుటలోను, దొంగతనము చేయకపోవుటలోను, లేదా ఇతర పాపముల నుండి దూరముగా ఉండుటలోను, నేను దానిని ఇష్టపూర్వకంగా గాని లేదా సద్గుణము మీద ప్రేమతో గాని చేయను, కానీ నేను చెరసాలకు, ఖడ్గానికి మరియు ఉరితీయువానికి భయపడతాను. బంధనములు మరియు సంకెళ్ళు ఒక సింహాన్ని లేదా ఎలుగుబంటిని, అది ఎదురైన ప్రతిదాన్నీ చీల్చి తినకుండా ఎలా అరికడతాయో, అలాగే ఇవి నన్ను పాపము చేయకుండా కట్టడి చేసి నిరోధిస్తాయి; కాబట్టి పాపము నుండి నిరోధించబడుట నీతి కాదు, అది అనీతికి సూచన మాత్రమే. పిచ్చివాడు లేదా క్రూరమృగం తనకు ఎదురైన వాటన్నింటినీ నాశనం చేయకుండా బంధించబడినట్లే, ధర్మశాస్త్రం కూడా పిచ్చివాడు మరియు క్రోధవంతుడు తన సొంత కోరికల ప్రకారం పాపం చేయకుండా అతడిని అదుపులో ఉంచుతుంది. ఈ అదుపు స్పష్టంగా తెలియజేసేదేమిటంటే, దాని అవసరం ఉన్నవారు (క్రీస్తు లేనివారందరిలాగే) నీతిమంతులు కారు, కానీ దుష్టులు మరియు పిచ్చివారు. వారు పాపం చేయకుండా ఉండేందుకు, ధర్మశాస్త్రపు బంధనాల ద్వారా మరియు చెరసాల ద్వారా వారిని అదుపులో ఉంచడం అవసరం. అందువల్ల ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చదు.

కాబట్టి, చట్టాల యొక్క మొదటి ఉపయోగం దుష్టులను అదుపులో పెట్టడమే. ఎందుకంటే అపవాది ప్రపంచమంతటా ఏలుతూ, మనుష్యులను అన్ని రకాల భయంకరమైన దుష్టత్వములకు పురికొల్పుచున్నాడు. అందువలన దేవుడు న్యాయాధికారులను, తల్లిదండ్రులను, బోధకులను, చట్టాలను, బంధాలను మరియు అన్ని పౌర శాసనాలను నియమించాడు; వారు ఇంతకంటే ఎక్కువ చేయలేకపోయినా, కనీసం అపవాది తన బానిసల మీద తన స్వంత దురాశతో విజృంభించకుండా అతని చేతులను బంధించాలి. అలాగే, ఎవరిలో అపవాది బలంగా ఏలుతాడో, వారు ఇతరులకు హాని చేయకుండా బంధనాలలో మరియు సంకెళ్ళలో ఉంచబడతారు: అదే విధంగా, అపవాది పట్టి, అన్ని రకాల దుష్టత్వములలోనికి తలమునకలుగా నడిపించబడుతున్న ఈ లోకంలో, న్యాయాధికారి తన బంధనములతోను, సంకెళ్ళతోను; అనగా, తన చట్టాలతో అతని చేతులను, కాళ్ళను బంధించి, అతడు అన్ని రకాల కీడులలోనికి తలమునకలుగా పరుగెత్తకుండా ఉంటాడు. మరియు, అతడు ఈ విధంగా తనను తాను అదుపులో ఉంచుకోకపోతే, అతడు తన తలను పోగొట్టుకుంటాడు. ఈ పౌర నియంత్రణ చాలా అవసరం, మరియు ప్రజా శాంతి కొరకే కాక, సమస్తమును కాపాడుటకు కూడా ఇది దేవునిచే నియమించబడింది. అయితే, దుర్మార్గులైన మనుషుల అల్లర్లు, తిరుగుబాట్ల వలన సువార్త వ్యాప్తికి ఆటంకం కలగకుండా ఉండేందుకు ఇది ప్రత్యేకంగా అవసరం. కానీ పౌలు ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రం యొక్క ఈ పౌరపరమైన ఉపయోగం [మరియు అధికారం] గురించి బ్రతిమాలడం లేదు. అది నిజంగా చాలా అవసరమే, కానీ అది నీతిమంతునిగా తీర్చదు. ఎందుకంటే, దయ్యం పట్టినవాడు [లేదా పిచ్చివాడు] తన చేతులు కాళ్ళు బంధించబడి ఉన్నందున [ఏ హాని చేయలేడు] అపవాది ఉచ్చుల నుండి విడిపించబడడు లేదా మానసికంగా బాగుపడడు: అలాగే లోకం, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా బాహ్య దుష్టత్వం మరియు కీడు నుండి కళ్ళెం వేయబడినప్పటికీ, అది నీతిమంతురాలు కాదు, కానీ దుష్టంగానే కొనసాగుతుంది; అవును, ఈ నిగ్రహం, లోకం దుష్టమైనది మరియు ఘోరమైనది అని, దాని అధిపతి అయిన అపవాదిచేత [అన్ని రకాల దుష్టత్వాలకు] ప్రేరేపించబడిందని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది; లేకపోతే అది పాపం చేయకుండా ఉండటానికి చట్టాలచేత కళ్ళెం వేయబడవలసిన అవసరం లేదు.

ధర్మశాస్త్రం యొక్క మరొక ఉపయోగం దైవశాస్త్ర సంబంధమైనది లేదా ఆధ్యాత్మికమైనది. అది (పౌలు చెప్పినట్లుగా) 'అతిక్రమాలను వృద్ధి చేయడం'; అనగా, ఒక మనిషికి అతని పాపాన్ని, అతని అంధత్వాన్ని, అతని దుస్థితిని, అతని భక్తిహీనతను, అజ్ఞానాన్ని, దేవుని పట్ల ద్వేషాన్ని మరియు తిరస్కారాన్ని, మరణాన్ని, నరకాన్ని, తీర్పును మరియు దేవునికి రావలసిన ఉగ్రతను బయలుపరచడం. ఈ ఉపయోగం గురించి అపొస్తలుడైన పౌలు రోమీయులకు రాసిన ఏడవ పత్రికలో ప్రత్యేకంగా విన్నవించుకున్నాడు. ఈ విషయం వేషధారులకు, తర్కదోషాలతో మాట్లాడేవారికి, వేదాంత పండితులకు, మరియు ధర్మశాస్త్రము యొక్క నీతిని గూర్చి గానీ, లేదా తమ సొంత నీతిని గూర్చి గానీ అభిప్రాయపడే వారందరికీ పూర్తిగా తెలియదు. అయితే, సహజంగానే మనుష్యులను గర్వంతో ఉప్పొంగేలా చేసి, దానివలన తాము దేవుణ్ణి ఎంతగానో ప్రీతిపరుస్తున్నామని వారు అనుకునేలా వారిని ఉబ్బిపోయేలా చేసే ఈ రాక్షసుడిని, ఈ పిచ్చి మృగాన్ని (నా ఉద్దేశ్యం నీతి మరియు మతమును గూర్చిన అహంకారం) దేవుడు అదుపు చేసి, అణచివేయడం కోసం, ఆయన కొందరిని పంపించవలసి వచ్చింది.

హెర్క్యులస్ తన సర్వశక్తితో, ధైర్యంతో ఈ రాక్షసుడిపై దాడి చేసి, అతడిని పడగొట్టి పూర్తిగా నాశనం చేయగలిగాడు; అనగా, అతను సీనాయి పర్వతం మీద ఎంత గొప్ప వైభవంతో, ఎంత భయంకరమైన ప్రదర్శనతో ఒక శాసనం ప్రకటించవలసి వచ్చిందంటే, అక్కడి ప్రజలందరూ భయంతో వణికిపోయారు (నిర్గమకాండము).

ఇది ధర్మశాస్త్రము యొక్క సరైన మరియు ప్రధానమైన ఉపయోగము కాబట్టి, ఇది మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైనది మరియు అత్యంత ఆవశ్యకమైనది కూడా. ఎందుకనగా, సువార్తలో ప్రస్తావించబడిన పరిసయ్యుని వలె ఎవడైనా నరహంతకుడగువాడును, వ్యభిచారియు, దొంగయు కాక, బాహ్యముగా పాపము చేయకుంటే, అతడు ప్రమాణము చేయును.

(అతడు దయ్యము పట్టినవాడు గనుక) తాను నీతిమంతుడనని తలంచుకొనుచు, తన సత్క్రియలనుబట్టియు యోగ్యతలనుబట్టియు అతిశయించుచున్నాడు.

అటువంటి వ్యక్తి తన దుఃఖాన్ని మరియు శాపాన్ని ఒప్పుకునేలా దేవుడు ధర్మశాస్త్రం ద్వారా తప్ప, అతడిని శాంతపరచి, తగ్గించలేడు. ఎందుకంటే అది మరణపు సుత్తి, పాతాళపు ఉరుము మరియు దేవుని ఉగ్రత యొక్క మెరుపు; అది మొండి మరియు తెలివిలేని కపటులను పొడిపొడిగా చితకగొడుతుంది. అందువలన, మెరుపు, తుఫాను మరియు బూర శబ్దం (సీనాయి పర్వతం మీద వలె) ద్వారా భయపెట్టడానికి, మరియు ఉరుము ద్వారా నీతి అభిప్రాయం అని పిలువబడే ఆ మృగాన్ని కొట్టి ముక్కలు ముక్కలుగా చేయడానికి ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన మరియు సంపూర్ణమైన ఉపయోగం ఇదే. అందువలన దేవుడు యిర్మీయా ప్రవక్త ద్వారా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: 'నా వాక్యము బండలను పగలగొట్టే సుత్తి' (Jeremiah 23:29). మనుష్యునిలో నీతి అనే భావన నిలిచియుండునంత కాలము, అతనిలో గ్రహించరాని గర్వం, అహంకారం, అహంభావం, దేవుని పట్ల ద్వేషం, ఆయన కృప మరియు కరుణ పట్ల తిరస్కారం, వాగ్దానాల మరియు క్రీస్తు గురించిన అజ్ఞానం కూడా నిలిచియుంటాయి. క్రీస్తు నిమిత్తం పాపక్షమాపణ ఉచితం అనే బోధ అటువంటి వాని హృదయంలోకి ప్రవేశించలేదు, దాని రుచిని గానీ, పరిమళాన్ని గానీ అతడు ఏమాత్రం అనుభవించలేడు. ఎందుకంటే, హృదయాన్ని ఆవరించి ఉన్న నీతి అనే భావన అనే బలమైన బండ మరియు వజ్రప్రాంతం దానిని ఎదిరిస్తుంది.

కాబట్టి నీతి అనే అభిప్రాయం ఒక గొప్ప, భయంకరమైన రాక్షసి, తిరుగుబాటు చేసే, మొండి, పశువు వంటిది; దానిని నాశనం చేసి పడగొట్టడానికి దేవునికి ఒక బలమైన సుత్తి అవసరం; అదే ధర్మశాస్త్రం. అది పాపాన్ని ఈ విధంగా నిందించి, బయలుపరిచినప్పుడు, అది తన సరైన ఉపయోగంలో, తన విధిలో ఉంటుంది: ఇదిగో, నీవు దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటిని అతిక్రమించావు, మొదలైనవి! – ఈ విధంగా అది మనస్సాక్షిలో భయాన్ని పుట్టిస్తుంది, దానివల్ల అది...

దేవుడు నిజంగా ఆగ్రహించి, కోపగించుకుంటాడు, మరియు తానే నిత్య మరణానికి దోషి అవుతుంది. ఇక్కడ హృదయం ధర్మశాస్త్రం యొక్క భరించలేని భారాన్ని అనుభవిస్తుంది, మరియు నిరాశ చెందేంతగా కృంగిపోతుంది, తద్వారా ఇప్పుడు, గొప్ప వేదన మరియు భయంతో పీడింపబడి, అది మరణాన్ని కోరుకుంటుంది, లేదా తనను తాను నాశనం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. అందువలన ధర్మశాస్త్రం ఆ సుత్తి, ఆ అగ్ని, ఆ మహా బలమైన గాలి, మరియు పర్వతాలను చీల్చి, రాళ్లను పగలగొట్టే ఆ భయంకరమైన భూకంపం; అనగా, గర్విష్ఠులైన మరియు మొండి వేషధారులు. ఈ విషయాల ద్వారా సూచించబడిన ధర్మశాస్త్రం యొక్క ఈ భయాలను సహించలేక ఏలీయా తన పైవస్త్రంతో తన ముఖాన్ని కప్పుకున్నాడు (1 Kings 19:11 ff). అయినప్పటికీ, అతడు చూస్తుండగా ఆ తుఫాను ఆగిపోయినప్పుడు, మృదువైన మరియు దయగల గాలి వచ్చింది, దానిలో ప్రభువు ఉన్నాడు. అయితే, ఆ దయగల గాలిలో ప్రభువు తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొనుటకు ముందు, అగ్ని తుఫాను, గాలి తుఫాను, మరియు భూకంపం గడిచిపోవుట అవశ్యకమైయుండెను.

సీనాయి పర్వతం మీద దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇచ్చిన ఆ భయంకరమైన ప్రత్యక్షత మరియు మహిమ, ఆ ధర్మశాస్త్రం యొక్క ఉపయోగాన్ని సూచించింది. ఐగుప్తు నుండి బయటకు వచ్చిన ఇశ్రాయేలు ప్రజలలో ఒక విశిష్టమైన పరిశుద్ధత ఉంది. వారు అతిశయించి ఇలా అన్నారు: 'మేము దేవుని ప్రజలము. మా దేవుడైన యెహోవా ఆజ్ఞాపించిన వాటన్నిటినీ మేము చేస్తాము' (Exodus 19:8). అంతేకాకుండా, మోషే ప్రజలను పవిత్రపరిచి, వారి వస్త్రాలను కడుక్కోమని, వారి భార్యల నుండి దూరంగా ఉండమని, మరియు మూడవ రోజు కోసం తమను తాము సిద్ధం చేసుకోమని ఆజ్ఞాపించాడు. వారిలో పరిశుద్ధతతో నిండి లేని ఒక్కడూ లేడు. మూడవ రోజున మోషే ప్రజలను వారి గుడారాల నుండి బయటకు తీసుకువచ్చి, యెహోవా సన్నిధికి, ఆయన స్వరం వినడానికి వారిని పర్వతానికి తీసుకొచ్చాడు.

అప్పుడు ఏమి జరిగింది? ఇశ్రాయేలీయులు పొగలు కక్కుతూ మండుతున్న ఆ కొండ యొక్క భయంకరమైన దృశ్యాన్ని, నల్లని మేఘాలను, మరియు ఈ దట్టమైన చీకటిలో మెరుపులు మెరుస్తూ ఉండటాన్ని చూశారు; మరియు బూర శబ్దం దీర్ఘంగా, క్రమంగా పెరుగుతూ ఉండటాన్ని విన్నారు; అంతేకాక, వారు ఉరుములు, మెరుపులు విన్నప్పుడు భయపడి, దూరంగా నిలబడి మోషేతో ఇలా అన్నారు: 'యెహోవా మాతో మాట్లాడకుండా ఉండేందుకు, మేము అన్ని పనులను ఇష్టపూర్వకంగా చేస్తాము; లేకపోతే మేము చనిపోతాము, ఈ గొప్ప అగ్ని మమ్మల్ని దహించివేస్తుంది. నీవు మాకు బోధించు, అప్పుడు మేము నీ మాట వింటాము' (Exodus 20:19; Deuteronomy 5:24 ff.). దయచేసి చెప్పండి, వారి శుద్ధీకరణ, వారి తెల్లని వస్త్రాలు, వారి భార్యల నుండి దూరంగా ఉండటం, మరియు వారి పవిత్రత వారికి ఏమి ప్రయోజనం చేకూర్చాయి? ఏమీ లేదు. ప్రభువు తన మహిమతోను, తేజస్సుతోను ఉన్న ఈ సన్నిధిని వారిలో ఒక్కడూ సహించలేకపోయాడు. వారందరూ ఆశ్చర్యపడి, భయంతో వణికిపోయి, అపవాది చేత తరిమివేయబడిన వారివలె వెనుకకు పారిపోయారు. ఎందుకంటే దేవుడు దహించు అగ్ని, ఆయన దృష్టిలో ఏ శరీరమూ నిలవజాలదు.

కాబట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రం, కడగబడి నీతిమంతులుగా, పవిత్రులుగా మరియు పరిశుద్ధులుగా ఉన్నవారికి సీనాయి పర్వతం మీద మొట్టమొదట ఇవ్వబడి, వారిచేత వినబడినప్పుడు, దానికి సరిగ్గా మరియు ప్రత్యేకంగా ఉన్నటువంటి కార్యాన్నే ఇప్పుడు కూడా కలిగి ఉంది. అయినప్పటికీ, అది ఆ పరిశుద్ధ ప్రజలను తమ సొంత దుస్థితిని గూర్చిన జ్ఞానానికి గురిచేసి, వారిని మరణం మరియు నిరాశలోకి పడగొట్టింది.

ఏ పవిత్రత గానీ, పరిశుద్ధత గానీ వారికి సహాయం చేయలేకపోయాయి; కానీ తమ అపవిత్రత, అనర్హత, పాపం, మరియు దేవుని తీర్పు, ఉగ్రత గురించిన భావనలు వారిలో ఎంతగా నిండిపోయాయంటే, వారు ప్రభువు దృష్టి నుండి పారిపోయారు, మరియు ఆయన స్వరాన్ని వినడానికి సహించలేకపోయారు. ‘జీవముగల దేవుని స్వరాన్ని విని బ్రతికిన ప్రాణి ఏదైనను ఉందా?’ అని వారు అన్నారు. ‘ఎప్పుడు?’ అని ఈ రోజు మనం చూశాము.

దేవుడు మనుష్యులతో మాట్లాడును, మనుష్యుడు దానిని సహించలేడు.' కొద్దిసేపటి క్రితం వారు మాట్లాడినదానికి భిన్నంగా ఇప్పుడు వారు మాట్లాడుతున్నారు; అప్పుడు వారు ఇలా అన్నారు: 'భూమి మీద ఉన్న సమస్త జనుల ఎదుట ప్రభువు తన ప్రత్యేక ప్రజలుగా ఎన్నుకున్న దేవుని పరిశుద్ధ ప్రజలము మేము. ప్రభువు చెప్పినవన్నిటినీ మేము నెరవేరుస్తాము.' కాబట్టి, చివరికి నీతిమంతులందరికీ అలాగే జరుగుతుంది; వారు తమ సొంత నీతి గురించిన అభిప్రాయంతో మత్తెక్కి, శోధన నుండి బయటపడినప్పుడు, తాము దేవునికి ప్రియులమని, దేవుడు తమ మ్రొక్కులను, తమ ఉపవాసాలను, తమ ప్రార్థనలను, మరియు తమ చిత్తకార్యాలను లక్ష్యపెడతాడని, మరియు వాటికోసం ఆయన వారికి పరలోకంలో ఒక ప్రత్యేకమైన కిరీటాన్ని ఇస్తాడని అనుకుంటారు. కానీ ఆ ఉరుము, మెరుపు, అగ్ని, మరియు బండలను ముక్కలు చేసే ఆ సుత్తి, అనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రం, వారి పాపాన్ని, దేవుని ఉగ్రతను మరియు తీర్పును వారికి బయలుపరుస్తూ, వారి మీదకు హఠాత్తుగా వచ్చినప్పుడు, సీనాయి పర్వతం పాదాల వద్ద నిలబడిన యూదులకు ఏమి జరిగిందో అదే వారికి కూడా జరుగుతుంది.

దైవభక్తిని ప్రేమించే వారందరినీ, ప్రత్యేకంగా భవిష్యత్తులో ఇతరులకు బోధించబోయే వారిని నేను ఇక్కడ హెచ్చరిస్తున్నాను, ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన మరియు సరైన ఉపయోగాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వారు పౌలు నుండి శ్రద్ధగా నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే మన కాలం తర్వాత ఆ ధర్మశాస్త్రం మళ్ళీ కాలితో తొక్కబడి, పూర్తిగా రద్దు చేయబడుతుందేమోనని నేను భయపడుతున్నాను.

ఎందుకంటే, మనం ఇంకా జీవించి ఉండి, ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త రెండింటి యొక్క పదవిని, ఉపయోగాన్ని వివరించడానికి మన శాయశక్తులా కృషి చేస్తున్నప్పటికీ, క్రైస్తవులుగా ఎంచబడగోరి, మనతోపాటు సువార్తను అంగీకరించే వారిలో కూడా, ఈ విషయాలను సరిగ్గా మరియు వారు అర్థం చేసుకోవలసిన విధంగా అర్థం చేసుకునేవారు చాలా కొద్దిమందే ఉన్నారు.

అయితే మేము చనిపోయి వెళ్ళిపోయిన తరువాత ఏమి జరుగుతుందని మీరు అనుకుంటున్నారు? నేను అనబాప్టిస్టులు, నూతన ఏరియన్లు మరియు అటువంటి ఇతర వ్యర్థమైన ఆత్మల గురించి మాట్లాడటం లేదు; వారు పాపిస్టుల కంటే ఈ విషయాలలో ఏమాత్రం తక్కువ అజ్ఞానులు కారు, అయినప్పటికీ వారు ఎంత వ్యతిరేకంగా మాట్లాడతారో. ఎందుకంటే వారు సువార్త యొక్క స్వచ్ఛమైన సిద్ధాంతం నుండి తిరుగుబాటు చేసి, చట్టాలు మరియు సంప్రదాయాల వైపు మళ్ళారు, అందువల్ల వారు క్రీస్తును బోధించరు. వారు దేవుని మహిమను మరియు తమ సహోదరుల రక్షణను తప్ప మరేమీ కోరరని, మరియు దేవుని వాక్యాన్ని స్వచ్ఛంగా బోధిస్తారని గొప్పలు చెప్పుకుంటారు మరియు ప్రమాణం చేస్తారు: కానీ వాస్తవానికి వారు దానిని కలుషితం చేసి, వేరొక అర్థానికి వక్రీకరించి, తమ సొంత ఊహలకు అనుగుణంగా దానిని ధ్వనించేలా చేస్తారు. అందువల్ల క్రీస్తు నామంతో వారు తమ సొంత కలలను బోధిస్తారు, మరియు సువార్త నామంతో ఆచారాలు మరియు చట్టాలు తప్ప మరేమీ బోధించరు. అందువల్ల వారు తమలాంటివారే, మరియు ఇప్పటికీ అలాగే కొనసాగుతున్నారు: అంటే, సన్యాసులు, ధర్మశాస్త్ర సేవకులు మరియు ఆచారాల బోధకులుగా, వారు కొత్త పేర్లను మరియు కొత్త క్రియలను కల్పించడం మినహా.

అందువల్ల, ధర్మశాస్త్రం అంటే ఏమిటో, దాని నిజమైన ఉపయోగం మరియు ప్రయోజనం ఏమిటో సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం చిన్న విషయం కాదు. మరియు మేము ఈ విషయాలను శ్రద్ధగా మరియు నమ్మకంగా బోధిస్తున్నాము గనుక, మా విరోధులు మాపై అబద్ధ ఆరోపణలు చేస్తున్నట్లుగా మేము ధర్మశాస్త్రాన్ని మరియు క్రియలను తిరస్కరించడం లేదని స్పష్టంగా సాక్ష్యమిస్తున్నాము: కానీ మేము ధర్మశాస్త్రాన్ని పూర్తిగా స్థిరపరుస్తాము, మరియు దాని క్రియలను కోరుతాము, మరియు ధర్మశాస్త్రం దాని స్వంత ఉపయోగంలో ఉన్నప్పుడు మంచిది మరియు ప్రయోజనకరమైనది అని మేము చెబుతాము: అదేమిటంటే, మొదట పౌర అతిక్రమణలను అదుపులో ఉంచడం, ఆ తర్వాత ఆత్మీయ అతిక్రమణలను బయలుపరచి, వాటిని వృద్ధి చేయడం. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం కూడా ఒక వెలుగు; అది దేవుని కృపను గానీ, నీతిని మరియు జీవాన్ని గానీ చూపించి, బయలుపరచదు; కానీ పాపాన్ని, మరణాన్ని, దేవుని ఉగ్రతను మరియు తీర్పును చూపిస్తుంది. ఎందుకంటే, సీనాయి పర్వతం మీద ఉరుములు, మెరుపులు, దట్టమైన మరియు చీకటి మేఘం, పొగలు కక్కుతూ మండుతున్న కొండ, మరియు ఆ భయంకరమైన దృశ్యమంతా ఇశ్రాయేలీయులను సంతోషపెట్టలేదు, వారిలో చైతన్యం కలిగించలేదు, కానీ వారిని భయభ్రాంతులకు గురిచేసి ఆశ్చర్యపరిచింది. అంతేకాక, మేఘంలో నుండి వారితో మాట్లాడుతున్న దేవుని సన్నిధిలో తమ సంపూర్ణ పవిత్రత మరియు పరిశుద్ధతతో కూడా వారు ఎంత అసమర్థులో అది వారికి చూపించింది. అదే విధంగా, ధర్మశాస్త్రం దాని నిజమైన అర్థంలో ఉన్నప్పుడు, అది పాపాన్ని బయలుపరచడం, కోపాన్ని పుట్టించడం, మనుషులను నిందించి భయపెట్టడం తప్ప మరేమీ చేయదు, తద్వారా అది వారిని తీవ్ర నిరాశ అంచుకు తీసుకువస్తుంది. ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన ఉపయోగం ఇదే, మరియు ఇక్కడితో అది ముగిసిపోతుంది, ఇక అది ముందుకు సాగకూడదు.

దీనికి విరుద్ధంగా, సువార్త అనేది భయపడే మనస్సులను వెలిగించి, ఉత్తేజపరిచి, ఓదార్చి, పైకి లేపే ఒక వెలుగు. ఎందుకంటే, ఆయన మరణం ద్వారా తాము శాపం నుండి, అనగా పాపం మరియు నిత్య మరణం నుండి విడిపించబడ్డామని; మరియు ఆయన విజయం ద్వారా ఆశీర్వాదం, అనగా కృప, పాపక్షమాపణ, నీతి మరియు నిత్యజీవం వారికి ఉచితంగా ఇవ్వబడతాయని విశ్వసించిన పక్షంలో, క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు పాపుల పట్ల, అవును, అత్యంత అపాత్రుల పట్ల కూడా కరుణ చూపిస్తాడని అది తెలియజేస్తుంది.