అందువలన ఈ మరణము ద్వారాను, సిలువ వేయబడుట ద్వారాను, అనగా ఈ కృప లేదా స్వేచ్ఛ ద్వారాను నేను ఇప్పుడు జీవిస్తున్నాను.
ఇక్కడ (నేను ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా) మనం పౌలు మాట్లాడే విధానాన్ని గమనించాలి.
మనము ధర్మశాస్త్రమునకు చనిపోయి సిలువ వేయబడియున్నామని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అయితే నిజముగా ధర్మశాస్త్రమే మన యెడల చనిపోయి సిలువ వేయబడియున్నది. అయినను, అది మనకు మరింత మధురముగాను, ఓదార్పుగాను ఉండాలనే ఉద్దేశంతోనే అతడు ఈ విధంగా మాట్లాడుచున్నాడు. ఎందుకనగా, సర్వలోకమంతయు నిలిచియుండి, జీవించి, ఏలుచున్నను, సమస్త మనుష్యులను నిందించి, తీర్పు తీర్చుచున్న ఆ ధర్మశాస్త్రము, క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచువారికి మాత్రమే సిలువ వేయబడి చనిపోయియున్నది. కాబట్టి, వారు ధర్మశాస్త్రమునకు, పాపమునకు మొదలైనవాటికి చనిపోయియున్నారన్న ఈ మహిమ వారికే చెందును.
అంటే, నా స్వంత వ్యక్తిత్వంలో గానీ, నా స్వంత స్వభావంలో గానీ కాదు. ఆయన దేని ద్వారా జీవిస్తున్నాడో ఇక్కడ స్పష్టంగా చూపిస్తున్నాడు; మరియు నిజమైన క్రైస్తవ నీతి అంటే ఏమిటో ఆయన బోధిస్తున్నాడు; అదేమిటంటే, క్రీస్తు మనలో జీవించడం ద్వారా కలిగే నీతి గానీ, మన వ్యక్తిత్వంలో ఉండే నీతి కాదు. కాబట్టి మనం క్రైస్తవ నీతి గురించి మాట్లాడినప్పుడు, మనం వ్యక్తిని పూర్తిగా తిరస్కరించాలి. ఎందుకంటే నేను వ్యక్తిని పట్టుకొని ఉన్నా, లేదా దాని గురించి మాట్లాడినా, అప్పుడు నా ఇష్టం ఉన్నా లేకపోయినా, ఆ వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రానికి లోబడి పనిచేసేవాడిగా చేయబడతాడు. కానీ ఇక్కడ క్రీస్తు మరియు నా మనస్సాక్షి ఒకే శరీరంగా మారాలి, అప్పుడు సిలువ వేయబడి మృతులలో నుండి లేపబడిన క్రీస్తు తప్ప మరేదీ నా దృష్టిలో మిగలదు. కానీ నేను నన్ను మాత్రమే చూసుకొని, క్రీస్తును పక్కన పెడితే, నేను పోయినట్లే. ఎందుకంటే త్వరలోనే నేను ఈ ఆలోచనలో పడతాను: క్రీస్తు పరలోకంలో ఉన్నాడు, నీవు భూమి మీద ఉన్నావు; ఇప్పుడు నీవు ఆయన దగ్గరకు ఎలా రాగలవు?
నిశ్చయంగా నేను పవిత్రంగా జీవిస్తాను, మరియు ధర్మశాస్త్రం కోరేవాటిని చేస్తాను, అప్పుడే నేను జీవంలోకి ప్రవేశిస్తాను.
ఇక్కడ నేను నాలోకి తిరిగి వచ్చి, నేను ఎవరో, నేను ఎలా ఉండాలో, మరియు నేను ఏమి చేయవలసి ఉందో అని ఆలోచించుకుంటున్నప్పుడు, నా నీతి మరియు జీవము అతనొక్కడే అయిన క్రీస్తును నేను చూడలేకపోతున్నాను. ఆయనను కోల్పోయిన తరువాత, ఇక ఏ ఉపదేశము గానీ సహాయము గానీ మిగిలి ఉండదు, కానీ నిశ్చయమైన నిరాశ మరియు నాశనం తప్పక వెంబడిస్తాయి.
ఇది మనుష్యులలో సర్వసాధారణమైన దుష్ప్రభావము. మన దుస్థితి ఏమనగా, శోధన గాని మరణము గాని వచ్చినప్పుడు, వెంటనే క్రీస్తును పక్కనపెట్టి, మన గడిచిపోయిన జీవితాన్ని, మనం చేసిన క్రియలను గూర్చి ఆలోచించుకొందుము. ఇక్కడ, విశ్వాసము ద్వారా మనము తిరిగి లేపబడకపోతే, యెడల నశించిపోవలసిందే. అందువలన, మనస్సాక్షికి కలిగే అటువంటి సంఘర్షణలలోను, భయాలలోను (మనల్ని మనం మరచి, ధర్మశాస్త్రమును, మన గడిచిపోయిన జీవితాన్ని, మరియు మన క్రియలన్నిటిని పక్కనపెట్టి, కేవలం మన గురించి మాత్రమే ఆలోచించేలా చేసే వాటిని విస్మరించినప్పుడు) మన కన్నులను పూర్తిగా సిలువ వేయబడిన ఇత్తడి సర్పమైన యేసు క్రీస్తు వైపు తిప్పుటకు నేర్చుకోవాలి. ధర్మశాస్త్రము, పాపము, మరణము, దేవుని ఉగ్రత మరియు తీర్పు యొక్క బెదిరింపులకు, భయాలకు భయపడకుండా, ఆయనే మన నీతి మరియు జీవమని నిశ్చయముగా విశ్వసించాలి. ఎందుకనగా, మన కన్నులు ఎవరి మీద నిలిచియున్నవో, ఎవరియందు మనము జీవించుచున్నామో, మనలో కూడ జీవించుచున్న క్రీస్తు, ధర్మశాస్త్రమునకు, పాపమునకు, మరణమునకు, సమస్త కీడులకు ప్రభువును, జయశీలుడును అయియున్నాడు; ఆయనయందు మనకు నిశ్చయమైన మరియు ఖచ్చితమైన ఓదార్పు కలుగజేయబడియున్నది, విజయము అనుగ్రహించబడియున్నది.
అయినను నేను బ్రదుకున్నాను, అయితే ఇప్పుడు నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో బ్రదుకుతున్నాడు. ఆయన, 'అయినప్పటికీ నేను బ్రదుకుతున్నాను' అని చెప్పినచోట, ఆయన దానిని తన సొంత వ్యక్తిగా చెబుతున్నాడు. కాబట్టి ఆయన వెంటనే తనను తాను సరిదిద్దుకుంటూ, 'అయితే ఇప్పుడు నేను కాదు' అని అంటున్నాడు.
అంటే, నేను ఇప్పుడు నా స్వంత వ్యక్తిగా జీవించడం లేదు, 'కానీ క్రీస్తు నాలో జీవిస్తున్నాడు.'
నిజమే, ఆ వ్యక్తి జీవిస్తున్నాడు, కానీ తనలో తానుగా కాదు, తనలో ఉన్న దేనివలన కూడా కాదు. అయితే, 'అయినను నేను కాను' అని అతడు చెప్పిన ఆ 'నేను' ఎవడు? ఈ 'నేను' ఎవడైతే ధర్మశాస్త్రమును కలిగియుండి, దాని క్రియలను చేయుటకు బద్ధుడై యున్నాడో; అతడు క్రీస్తునుండి వేరుగా ఉన్న ఒక వ్యక్తి కూడా. ఈ వ్యక్తిని పౌలు తిరస్కరిస్తున్నాడు; ఎందుకంటే క్రీస్తునుండి వేరుగా ఉన్న 'నేను' మరణమునకును పాతాళమునకును చెందియున్నాను. అందువలన అతడు ఇలా అంటున్నాడు: 'ఇప్పుడు నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నాడు.' గోడకు రంగు లేదా స్వచ్ఛమైన కాంతి అలంకరణగా ఉండి దానిని అందంగా తీర్చిదిద్దినట్లుగా, క్రీస్తే నా స్వరూపము [నా వస్తుసామగ్రి మరియు పరిపూర్ణత] అయి నా విశ్వాసమును అలంకరించి, సుందరీకరించుచున్నాడు. (ఈ విషయాన్ని మేము ఇంత స్థూలంగా వివరించవలసి వస్తోంది. ఎందుకంటే, దీపం లేదా తెల్లదనం గోడకు ఎంత దగ్గరగా ఐక్యమై ఉన్నాయో, క్రీస్తు కూడా మనతో అంత దగ్గరగా ఐక్యమై ఉన్నాడని మనం ఆధ్యాత్మికంగా ఊహించలేము.) కాబట్టి, ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, ఈ విధంగా నాతో ఐక్యమై, నాలో నివసిస్తూ, ఇప్పుడు నేను జీవిస్తున్న ఈ జీవితాన్ని క్రీస్తు నాలో జీవిస్తున్నాడు; అవును, ఇప్పుడు నేను జీవిస్తున్న ఈ జీవితం క్రీస్తే. కాబట్టి ఈ విషయంలో క్రీస్తు మరియు నేను ఇద్దరం ఒక్కటే.
ఇప్పుడు నాలో నివసిస్తున్న క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమును రద్దుచేసి, పాపమును ఖండించి, మరణమును నాశనము చేయుచున్నాడు; ఆయన సన్నిధిలో ఇవన్నీ తప్పక తొలగిపోకపోవును. క్రీస్తు నిత్య సమాధానము, సాంత్వన, నీతి మరియు జీవము; కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము వలన కలిగే భయము, మనోభారము, పాపము, పాతాళము మరియు మరణము వీటికి తప్పక స్థానములో ఉండవలెను. కాబట్టి నాలో నివసిస్తూ ఉన్న క్రీస్తు, నన్ను బాధించి, పీడించే సమస్త కీడులను తీసివేసి మ్రింగివేయుచున్నాడు. ఈ ఐక్యత లేదా సంయోగమే, నేను ధర్మశాస్త్రము మరియు పాపము వలన కలిగే భయము నుండి విడిపించబడి, నా స్వశక్తి నుండి తీసివేయబడి, క్రీస్తులోనికి మరియు ఆయన రాజ్యములోనికి మార్చబడుటకు కారణమగుచున్నది; ఆ రాజ్యము కృప, నీతి, సమాధానము, సంతోషము, జీవము, రక్షణ మరియు నిత్య మహిమ గలది. నేను ఈ విధంగా ఆయనలో నివసిస్తూ ఉన్నంత కాలం, నాకు హాని కలిగించగల కీడు ఏది?
మధ్యంతర కాలంలో పాత స్వభావం బయట ఉండి, ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడి ఉంటుంది: కానీ నీతిమంతులుగా తీర్చబడటము విషయమైతే, క్రీస్తు నాలోనూ, నేను ఆయనలోనూ జీవించునట్లు, క్రీస్తును నేను పూర్తిగా ఏకమై ఐక్యమవ్వాలి. మరియు ఇది ఒక అద్భుతమైన వాక్య నిర్మాణం. ఇప్పుడు ఎందుకంటే
క్రీస్తు నాలో జీవిస్తున్నాడు, కాబట్టి నాలో ఉన్న కృప, నీతి, జీవం, సమాధానం మరియు రక్షణ ఏదైతే ఉందో, అదంతా ఆయనదే. అయినప్పటికీ, విశ్వాసం ద్వారా కలిగే ఆ విడదీయలేని ఐక్యత మరియు సంయోగం వలన అది నాది కూడా; దాని ద్వారా క్రీస్తు మరియు నేను ఆత్మలో ఒకే శరీరంగా చేయబడ్డాము. కాబట్టి క్రీస్తు నాలో జీవిస్తున్నాడు గనుక, కృప, నీతి, జీవం మరియు నిత్య రక్షణ ఆయనతో ఎలాగైతే ఉండాలో, అలాగే ధర్మశాస్త్రం, పాపం మరియు మరణం ఆయన లేకుండా ఉండాలి. అవును, ధర్మశాస్త్రం సిలువ వేయబడి, మ్రింగివేయబడి, ధర్మశాస్త్రం నుండి, పాపం పాపం నుండి, మరణం మరణం నుండి, దెయ్యం దెయ్యం నుండి నిర్మూలించబడాలి. ఈ విధంగా పౌలు మనలను మన నుండి, ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియల నుండి పూర్తిగా దూరం చేసి, క్రీస్తులోకి మరియు క్రీస్తు విశ్వాసంలోకి నాటడానికి ప్రయత్నిస్తాడు; తద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడే విషయంలో మనం కృప గురించి తప్ప మరే దాని గురించి ఆలోచించకూడదు, దానిని ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియల నుండి వేరుగా ఉంచాలి, ఎందుకంటే ఈ విషయంలో వాటికి స్థానం ఉండకూడదు.
పౌలుకు తనదైన ఒక ప్రత్యేకమైన వాక్ శైలి ఉంది. అది మనుష్యులు వాడే పద్ధతి కాదు, కానీ దైవికమైనది, పరలోక సంబంధమైనది. సువార్తికులు గానీ, మిగిలిన అపొస్తలులు గానీ ఆ పద్ధతిని ఉపయోగించరు. కేవలం యోహాను మాత్రమే అప్పుడప్పుడు అలా మాట్లాడేవాడు. ఒకవేళ పౌలు మొదట ఈ పదబంధాన్ని ఉపయోగించి, దానిని మనకు స్పష్టమైన మాటలలో తెలియజేయకపోయి ఉంటే, సాక్షాత్తు పరిశుద్ధులు కూడా దానిని ఉపయోగించడానికి సాహసించి ఉండేవారు కాదు.
ఎందుకంటే ఈ విధంగా మాట్లాడటం చాలా వింతైన మరియు వికారమైన పద్ధతిగా కనిపిస్తుంది: నేను జీవిస్తున్నాను, నేను జీవించడం లేదు; నేను చనిపోయాను, నేను చనిపోలేదు; నేను పాపిని, నేను పాపిని కాదు; నాకు ధర్మశాస్త్రం ఉంది, నాకు ధర్మశాస్త్రం లేదు.
క్రీస్తును విశ్వసించే వారందరికీ ఈ మాట మధురమైనది మరియు ఓదార్పునిచ్చేది. ఎందుకంటే, వారు తమను తాము చూసుకుంటున్నందున, వారికి ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం రెండూ ఉన్నాయి; కానీ వారు క్రీస్తు వైపు చూస్తున్నందున, వారు ధర్మశాస్త్రానికి చనిపోయినవారై, పాపం లేనివారై ఉంటారు. కాబట్టి నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట విషయంలో నీవు క్రీస్తు వ్యక్తిత్వాన్ని నీ వ్యక్తిత్వం నుండి వేరు చేస్తే, అప్పుడు నీవు ధర్మశాస్త్రంలో ఉంటావు, దానిలో నివసిస్తావు, మరియు క్రీస్తులో కాకుండా నీలోనే జీవిస్తావు, అందువలన నీవు ధర్మశాస్త్రం చేత శిక్షించబడి, దేవుని ముందు చనిపోయినవాడవు అవుతావు. ఎందుకంటే నీకు ఉన్న విశ్వాసం (వాద ప్రతివాదాలు చేసేవారి కలలో వలె) ప్రేమతో కూడి ఉంది. నేను ఈ మాటను ఉదాహరణగా చెబుతున్నాను. ఎందుకంటే ఈ విశ్వాసం ద్వారా రక్షించబడిన ఒక్క వ్యక్తి కూడా ఎప్పుడూ కనబడలేదు. అందువల్ల, ఈ విశ్వాసం గురించి పోపిష్ వాద ప్రతివాదాలు చేసేవారు వ్రాసినవన్నీ వ్యర్థమైన ఆటవస్తువులు మరియు సాతాను యొక్క కేవలం మోసాలు తప్ప మరేమీ కాదు. కానీ ఈ విశ్వాసం ఉన్నవారు ఉన్నారని మనం అంగీకరిద్దాం: అయినప్పటికీ వారు నీతిమంతులు కారు. ఎందుకంటే వారికి క్రీస్తును గూర్చి చారిత్రక విశ్వాసం మాత్రమే ఉంది, అది అపవాదికి మరియు దుష్టులందరికీ కూడా ఉంది.
కాబట్టి విశ్వాసాన్ని ఖచ్చితంగా బోధించాలి: అనగా, విశ్వాసం ద్వారా నీవు క్రీస్తుతో పూర్తిగా, సన్నిహితంగా ఏకమవుతావు, తద్వారా ఆయన మరియు నీవు ఒకే వ్యక్తిగా చేయబడతారు; కాబట్టి నీవు ధైర్యంగా ఇలా చెప్పగలవు: నేను ఇప్పుడు క్రీస్తుతో ఏకమై ఉన్నాను, అనగా క్రీస్తు యొక్క నీతి, విజయం మరియు జీవం నావి.
మరియు మరలా, క్రీస్తు ఇలా చెప్పవచ్చు: నేనే ఆ పాపిని, అనగా అతని పాపాలు, మరణం మొదలైనవి నావే, ఎందుకంటే అతడు నాతోను, నేను అతనితోను ఏకమై ఐక్యమై ఉన్నాము. ఎందుకంటే విశ్వాసం ద్వారా మనము ఏకమై, ఒకే శరీరముగాను, ఒకే ఎముకగాను అయియున్నాము; ఇది ఇలా ఉంటుంది: 'మనము క్రీస్తు శరీరమునకు, ఆయన మాంసమునకు, ఆయన ఎముకలకు అవయవములమై ఉన్నాము.' కాబట్టి ఈ విశ్వాసం, భర్త తన భార్యతో ఐక్యమై ఉన్నదానికంటే ఎక్కువగా, క్రీస్తును మరియు నన్ను జతపరుస్తుంది. అందువల్ల ఈ విశ్వాసం ఒక నిష్ప్రయోజనమైన గుణం కాదు, కానీ దాని శ్రేష్ఠత ఎంత గొప్పదంటే, అది తమ రూపుదిద్దుకున్న విశ్వాసం మరియు ప్రేమ, తమ యోగ్యతలు, క్రియలు మరియు అర్హతల గురించి వాదనా చాతుర్యం గలవారి అవివేకపు కలలను పూర్తిగా చెదరగొడుతుంది. నాకు ఏ విధంగానైనా సాధ్యమైతే, ఈ విషయాలను మరింత వివరంగా వివరించడానికి నేను సంతోషిస్తాను.
ఇప్పటివరకు మనం పౌలు యొక్క మొదటి వాదన ఇదేనని ప్రకటించాము, అదేమిటంటే, క్రీస్తు తప్పక పాప పరిచారకుడై ఉండాలి, లేకపోతే ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చదు.
ఆయన ఈ వాదనను ముగించిన తరువాత, ఒక క్రొత్త ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి తాను ఆ పాత ధర్మశాస్త్రమునకు మృతుడనై యున్నానని చెప్పుచు, తానే ఒక మాదిరిగా నిలిచెను. ఇప్పుడు ఆయన తన మీద రాగల రెండు అభ్యంతరములకు సమాధానమిచ్చుచున్నాడు. ఆయన మొదటి జవాబు గర్విష్ఠుల దుష్ప్రచారములకును, బలహీనుల అపరాధమునకును విరోధముగా ఉన్నది. ఏలయనగా, పాపక్షమాపణ ఉచితముగా ప్రకటించబడినప్పుడు, దుష్టులు వెంటనే ఈ ప్రకటనా దూషణకు పాల్పడుదురు; ‘మేలు కలుగునట్లు మనము కీడు చేద్దాము’ అనునట్లు. ఏలయనగా, మనము ధర్మశాస్త్రమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేదని వినిన వెంటనే ఈ జనులు దురుద్దేశముతో, ‘అయితే మనము ధర్మశాస్త్రమును తిరస్కరించుదము’ అని ముగించుదురు. మరలా, పాపము అధికముగా ఉన్నచోట కృప అధికముగా ఉన్నయెడల, మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకును, కృప ఇంకను అధికముగా విస్తరించుటకును మనము పాపముయందు అధికముగా ఉందము అని వారు చెప్పుదురు. అపొస్తలులు బ్రతికి ఉన్నప్పుడు పౌలును దూషించినట్లే, వీరు కూడా దుష్ట మరియు గర్వపూరితమైన ఆత్మలు, ఇవి ఉద్దేశపూర్వకంగా మరియు కక్షతో లేఖనాలను మరియు పరిశుద్ధాత్మ వాక్యాలను దూషిస్తాయి, దానివల్ల వారు తమకే గందరగోళం మరియు శిక్షకు గురయ్యారు, అని చెప్పబడింది, 2 Peter 3:16.
అంతేకాకుండా, దురుద్దేశం లేని బలహీనులు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి ధర్మశాస్త్రం మరియు సత్క్రియలు చేయడం అవసరం కాదని విన్నప్పుడు మనస్తాపం చెందుతారు. వీరికి సహాయం చేయాలి, మరియు సత్క్రియలు చేయడం ద్వారా వాటిని ఎలా చేయాలో, ఎలా చేయకూడదో అనే విషయాలను ఎలా సమర్థించలేవో వారికి బోధించాలి.
వీటిని నీతికి కారణాలుగా కాక, నీతి ఫలములుగా చేయాలి. మనం నీతిమంతులమైనప్పుడు వాటిని చేయాలి; కానీ దీనికి విరుద్ధంగా, మనం అనీతిమంతులుగా ఉన్నప్పుడు నీతిమంతులుగా చేయబడకూడదు. చెట్టు పండును తయారుచేస్తుంది, కానీ పండు చెట్టును తయారుచేయదు.
అతను ఇంతకుముందు 'నేను చనిపోయాను' మొదలైనవి చెప్పాడు. ఇక్కడ అహంకారులు మరియు దురుద్దేశపరులు ఈ విధంగా విమర్శించడానికి వెంటనే అవకాశం తీసుకోవచ్చు: పౌలు, నీవేమి చెబుతున్నావు? నీవు చనిపోయావా? అలాంటప్పుడు నీవెలా మాట్లాడుతున్నావు? నీవెలా వ్రాస్తున్నావు?
బలహీనులు కూడా త్వరలోనే అభ్యంతరపడి, అతనితో ఇలా అనవచ్చు: పౌలు, నీవెవరు? నీవు జీవిస్తున్నావని, ఈ జీవితానికి సంబంధించిన విషయాలు చేస్తున్నావని మేము చూడలేదా? అందుకు అతడు ఇలా జవాబిస్తాడు: 'నేను నిజంగా జీవిస్తున్నాను, కానీ అది నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నాడు.' కాబట్టి ఇక్కడ ద్వంద్వ జీవితం ఉంది. మొదటిది నాది, అది సహజమైనది లేదా జంతు సంబంధమైనది; రెండవది మరొకరి జీవితం, అంటే నాలో ఉన్న క్రీస్తు జీవితం. నా సహజ జీవితం విషయానికి వస్తే నేను చనిపోయాను, ఇప్పుడు నేను వేరొక జీవితాన్ని జీవిస్తున్నాను. నేను ఇప్పుడు పౌలుగా జీవించడం లేదు, కానీ పౌలు చనిపోయాడు. అలాంటప్పుడు జీవిస్తున్నది ఎవరు? క్రైస్తవుడే. కాబట్టి, పౌలు తనలో తాను జీవిస్తున్నందున, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా పూర్తిగా చనిపోయినవాడే; కానీ అతడు క్రీస్తులో జీవిస్తున్నందున, లేదా క్రీస్తు అతనిలో జీవిస్తున్నందున, అతడు వేరొక జీవితం ద్వారా జీవిస్తున్నాడు; ఎందుకంటే క్రీస్తు అతనిలో మాట్లాడుతున్నాడు, అతనిలో పనిచేస్తున్నాడు, మరియు అతనిలో జీవానికి సంబంధించిన అన్ని కార్యకలాపాలను జరిగిస్తున్నాడు. ఇది ఇప్పుడు పౌలు జీవితానికి సంబంధించినది కాదు, క్రైస్తవుని జీవితానికి సంబంధించినది. కాబట్టి ఓ దుష్టాత్మ, నేను చనిపోయానని చెప్పినచోట నా మాటలను ఇకమీదట దూషించవద్దు. బలహీనుడవైన నీవు అభ్యంతరపడకుము, కానీ ఈ విషయాన్ని సరిగా వివేచి విభజించుము. ఎందుకంటే, నేను చెప్పినట్లుగా, రెండు జీవితాలు ఉన్నాయి: అదేమనగా, నా సహజ జీవితం, మరియు మరొకరి జీవితం. నేను నా స్వంత జీవితంతో జీవించను: ఎందుకంటే నేను అలా జీవిస్తే, ధర్మశాస్త్రం నాపై అధికారం చెలాయించి, నన్ను బందీగా ఉంచుతుంది. కాబట్టి అది నన్ను బందీగా మరియు బానిసత్వంలో ఉంచకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో,
నేను వేరొక నియమం ద్వారా దానికి మరణించియున్నాను, మరియు ఈ మరణం నాకు మరొకరి జీవాన్ని, అనగా క్రీస్తు జీవాన్ని సంపాదించి పెడుతుంది; ఆ జీవం స్వభావరీత్యా నాది కాదు, కానీ విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తు చేత నాకు ఇవ్వబడింది.
రెండవదిగా, పౌలుకు వ్యతిరేకంగా ఈ అభ్యంతరం కూడా చేసి ఉండవచ్చు: పౌలు, నీవేమి చెప్పుచున్నావు?
నీవు నీ స్వంత జీవితంతో గానీ, నీ స్వంత శరీరంతో గానీ జీవించడం లేదు కదా, కానీ క్రీస్తులో జీవిస్తున్నావు? మేము నీ శరీరాన్ని చూస్తున్నాము, కానీ క్రీస్తును చూడటం లేదు. అలాంటప్పుడు, నీవు ఇంతకుముందు జీవించినట్లుగానే జీవిస్తూ, పంచేంద్రియాలు కలిగి, ఇతరుల వలె శారీరక జీవితంలో అన్ని పనులు చేస్తూ, శరీరంలో ప్రత్యక్షంగా ఉన్న నిన్ను మేము చూడకుండా ఉండేలా నీ మాయలతో మమ్మల్ని మోసగించాలనుకుంటున్నావా? అతడు ఇలా జవాబిచ్చాడు:
మరియు ఇప్పుడు నేను శరీరంలో జీవిస్తున్న ఈ జీవితాన్ని, దేవుని కుమారుని యందలి విశ్వాసము ద్వారా జీవిస్తున్నాను. అతడు ఇలా అన్నట్లుగా: నేను శరీరంలో జీవిస్తున్న మాట నిజమే, కానీ ఈ జీవితం, అది ఏదైనప్పటికీ, నేను దానిని జీవితంగా పరిగణించను; ఎందుకంటే నిజానికి అది నిజమైన జీవితం కాదు, కానీ జీవితపు నీడ మాత్రమే. దాని క్రింద మరొకరు జీవిస్తున్నారు, అనగా క్రీస్తు, ఆయనే నిజంగా నా నిజమైన జీవితం: ఆ జీవితాన్ని నీవు చూడవు, కేవలం వింటావు, 'నీవు గాలి శబ్దాన్ని వింటావు కానీ అది ఎక్కడి నుండి వస్తుందో లేదా ఎక్కడికి వెళ్తుందో నీకు తెలియదు' అన్నట్లుగా.
(John 3:8). అయినను నేను మాట్లాడుట, తినుట, ప్రయాసపడుట, నిద్రపోవుట, మరియు ఇతర కార్యములు చేయుట నీవు చూచుచున్నావు గాని నా జీవమును నీవు చూడవు.
నేను ఇప్పుడు జీవిస్తున్న ఈ జీవిత కాలంలో, నేను నిజంగా శరీరంలో జీవిస్తున్నాను, కానీ శరీర సంబంధమైన వాడిగా లేదా శరీరానుసారంగా కాదు, విశ్వాసంలో, విశ్వాసం నుండి మరియు విశ్వాసానుసారంగా జీవిస్తున్నాను. పౌలు తాను శరీరంలో జీవిస్తున్నానని కాదనడం లేదు, ఎందుకంటే అతడు ప్రాకృతిక మనుష్యునికి చెందిన వాటన్నిటినీ చేస్తున్నాడు. అతడు ఆహారం, పానీయం, వస్త్రాలు మొదలైన శారీరక సంబంధమైన వాటిని కూడా ఉపయోగిస్తాడు; నిస్సందేహంగా ఇవి శరీరంలో జీవించడమే; కానీ అతడు ఇది తన జీవితం కాదని అంటున్నాడు: అతడు శారీరక సంబంధమైన వాటిని ఉపయోగించినప్పటికీ, లోకం శరీరం ద్వారా మరియు శరీరాన్ని అనుసరించి జీవించినట్లు అతడు వాటి ద్వారా జీవించడం లేదు: ఎందుకంటే అది ఈ జీవితం తప్ప వేరే ఏ జీవితాన్ని ఎరుగదు, దానికోసం నిరీక్షించదు.
కాబట్టి, ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, నేను ఇప్పుడు శరీరంలో జీవిస్తున్న ఈ జీవితం, అది ఏదైనప్పటికీ, నేను దేవుని కుమారునిపై ఉన్న విశ్వాసంతో జీవిస్తున్నాను. ఎందుకంటే నేను ఇప్పుడు శరీర సంబంధంగా పలుకుతున్న ఈ మాట శరీర సంబంధమైనది కాదు, కానీ పరిశుద్ధాత్మ మరియు క్రీస్తు సంబంధమైనది.
నా కన్నుల యొద్దకు వచ్చు ఈ దృష్టి శరీర సంబంధమైనది కాదు, అనగా అది శరీరముచేత నడపబడదు గాని పరిశుద్ధాత్మ వలన కలుగును. అటువలె నా వినికిడి శరీర సంబంధమైనది కాదు, అది శరీరములో ఉన్నను, కానీ అది పరిశుద్ధాత్మ వలన కలుగును. ఒక క్రైస్తవుడు క్రీస్తుకు సంబంధించిన, దేవుని మహిమ కొరకు మరియు తన పొరుగువాని ప్రయోజనం కొరకు, పవిత్రమైన, నిగ్రహమైన, మరియు పరిశుద్ధమైన విషయాలను తప్ప మరే ఇతర విషయాలను మాట్లాడడు. ఈ విషయాలు శరీర సంబంధమైనవి కావు, శరీరానుసారంగా చేయబడినవి కావు, అయినప్పటికీ అవి శరీర సంబంధమైనవే. ఎందుకంటే ఈ కార్యాలను నెరవేర్చడానికి అవసరమైన శరీర సంబంధమైన సాధనాలతో తప్ప నేను బోధించలేను, వ్రాయలేను, ప్రార్థించలేను, లేదా కృతజ్ఞతలు అర్పించలేను: అయినప్పటికీ ఈ కార్యాలు శరీర సంబంధమైనవి కావు, కానీ పైనుండి దేవునిచే ఇవ్వబడినవి. సరస్సు వలె నేను ఒక స్త్రీని చూస్తాను, కానీ ఆమెను కామించకుండా, పవిత్రమైన దృష్టితో చూస్తాను. ఈ దర్శనం శరీరంలో ఉన్నప్పటికీ, అది శరీరసంబంధమైనది కాదు; ఎందుకంటే ఈ దృష్టికి కన్నులు శారీరక సాధనాలు; కానీ ఈ దృష్టి యొక్క పవిత్రత పరలోకం నుండి వస్తుంది.
ఈ విధంగా ఒక క్రైస్తవుడు లోకాన్ని మరియు సకల సృష్టిని వాడుకుంటాడు, అందువలన అతనికి మరియు అవిశ్వాసికి మధ్య ఏ భేదమూ ఉండదు. ఎందుకంటే వారి వస్త్రధారణలో, వారి ఆహారంలో, వారి వినికిడిలో, వారి దృష్టిలో, వారి మాటలో, హావభావాలలో, వారి ముఖ కవళికలలో మరియు వారి బాహ్య స్వరూపంలో వారు ఒకేలా ఉంటారు, పౌలు కూడా క్రీస్తును గూర్చి చెప్పినట్లుగా: 'బాహ్య స్వరూపంలో ఆయన ఒక మనిషిలా కనబడ్డాడు' (Philippians 2:7). అయినప్పటికీ గొప్ప భేదం ఉంది. ఎందుకంటే నేను శరీరంలో జీవిస్తున్నానని ఒప్పుకుంటున్నాను, కానీ నేను నా స్వంతంగా జీవించడం లేదు; అయితే ఇప్పుడు నేను శరీరంలో జీవిస్తున్న ఈ జీవనాన్ని, దేవుని కుమారునిపై ఉన్న విశ్వాసంతో జీవిస్తున్నాను. నేను ఇప్పుడు చెబుతున్న ఈ మాటలు, మీరు ఇంతకుముందు నా గురించి విన్నదానికంటే వేరొక ఊట నుండి వస్తున్నాయి. పౌలు తన మారుమనస్సుకు ముందు, ఆ తర్వాత మాట్లాడిన అదే స్వరంతో మరియు భాషతో మాట్లాడాడు; కానీ అప్పుడు అతని స్వరం మరియు అతని నాలుక దూషణాత్మకంగా ఉన్నాయి, అందువల్ల అతను క్రీస్తుకు మరియు ఆయన సంఘానికి వ్యతిరేకంగా దూషణలు మరియు హేయమైన మాటలు తప్ప మరేమీ మాట్లాడలేకపోయాడు. అతడు మార్పు చెందిన తరువాత, అతనికి ముందు ఉన్నటువంటి అదే శరీరం, అదే స్వరం మరియు నాలుక తిరిగి ఉన్నాయి, మరియు ఏమీ మారలేదు: కానీ అప్పుడు అతని స్వరం మరియు అతని నాలుక దూషణలను పలకలేదు, కానీ ఆత్మీయ మరియు పరలోక సంబంధమైన మాటలను, అనగా కృతజ్ఞత మరియు దేవుని స్తుతిని పలికాయి: ఇవి విశ్వాసం మరియు పరిశుద్ధాత్మ వలన కలిగాయి. కాబట్టి నేను శరీరంలో జీవిస్తున్నాను, కానీ శరీరం నుండి గానీ లేదా శరీరాన్ని అనుసరించి గానీ కాదు, దేవుని కుమారునిపై ఉన్న విశ్వాసంలో జీవిస్తున్నాను.
భౌతిక మానవుడు ఏ విధంగానూ గ్రహించలేని ఈ వేరొక ఆత్మీయ జీవం ఎక్కడి నుండి వస్తుందో దీని ద్వారా మనం స్పష్టంగా చూడవచ్చు, ఎందుకంటే ఇది ఎలాంటి జీవమో అతనికి తెలియదు. అతడు గాలి శబ్దాన్ని వింటాడు, కానీ అది ఎక్కడి నుండి వస్తుందో, ఎక్కడికి వెళ్తుందో అతనికి తెలియదు. అతడు ఆత్మీయ పురుషుని స్వరాన్ని వింటాడు, అతని ముఖం, అతని ప్రవర్తన, మరియు అతని హావభావాలు అతనికి తెలుసు; కానీ, మునుపటిలా దుష్టమైనవిగా, దూషణాత్మకమైనవిగా కాకుండా, పవిత్రమైనవిగా, దైవభక్తితో కూడినవిగా ఉన్న ఆ మాటలు ఎక్కడి నుండి వస్తున్నాయో, లేదా ఆ కదలికలు, క్రియలు ఎక్కడి నుండి వస్తున్నాయో అతడు చూడలేడు. ఎందుకంటే ఈ జీవం విశ్వాసం ద్వారా హృదయంలో ఉంటుంది, అక్కడ శరీరం చంపబడుతుంది, మరియు క్రీస్తు తన పరిశుద్ధాత్మతో పరిపాలిస్తాడు; శరీరం ఎదిరించినప్పటికీ, ఆ పరిశుద్ధాత్మ ఇప్పుడు అతనిలో చూస్తూ, వింటూ, మాట్లాడుతూ, పనిచేస్తూ, బాధపడుతూ, మరియు మిగతా సమస్త కార్యాలను చేస్తూ ఉంటాడు. ముగింపుగా, ఈ జీవం శరీరంలో ఉన్నప్పటికీ, అది శరీర సంబంధమైనది కాదు; కానీ అది దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు నుండి వచ్చింది, ఆయనను క్రైస్తవుడు విశ్వాసం ద్వారా సొంతం చేసుకుంటాడు.
నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకున్నవాడు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు సత్యమైన విధానం, మరియు విశ్వాస నిశ్చయతకు ఒక పరిపూర్ణమైన ఉదాహరణ ఇక్కడ మీ కన్నుల ఎదుట ఉంచబడినవి. పౌలుతో పాటు, ‘నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకున్న దేవుని కుమారుని యందలి విశ్వాసము ద్వారా నేను జీవిస్తున్నాను’ అనే ఈ మాటలను దృఢమైన మరియు స్థిరమైన విశ్వాసంతో పలకగలిగినవాడు నిజంగా ధన్యుడు. మరియు ఈ మాటలతో పౌలు ధర్మశాస్త్రము మరియు కర్మల వలన కలిగే సంపూర్ణ నీతిని తీసివేస్తాడు, ఈ విషయాన్ని మనం తరువాత ప్రకటిస్తాము. కాబట్టి మనం ఈ మాటలను శ్రద్ధగా తూచి, పరిశీలించాలి:
'దేవుని కుమారుడు నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడు.' అయితే, దేవుని కుమారుని మొదట ప్రేమించి, ఆయన కొరకు నన్ను నేను అర్పించుకున్నది నేను కాదు; కపటవేషధారులు తాము దేవుని కుమారుని ప్రేమిస్తున్నామని, ఆయన కొరకు తమను తాము అర్పించుకుంటున్నామని కలలు కంటున్నట్లుగా. ఎందుకంటే, ఒక మనిషి తన స్వంత స్వచ్ఛమైన సహజ బలంతో, కృపకు ముందు పుణ్యకార్యాలు చేయగలడని, మరియు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా దేవుణ్ణి, క్రీస్తును ప్రేమించగలడని వారు బోధిస్తారు. ఈ వ్యక్తులు దేవుని మరియు క్రీస్తు ప్రేమను నిరోధిస్తారు; ఎందుకంటే, తమలో ఉన్నదానినే తాము చేస్తామని వారు అంటారు; అంటే, వారు సన్యాసులవుతారు, వారు ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడమే కాకుండా, ఉపదేశాలను కూడా పాటిస్తారు, అదనపు పుణ్యకార్యాలు చేస్తారు, మరియు తమ అదనపు యోగ్యతలను సామాన్యులకు అమ్ముకుంటారు, తద్వారా, వారు కలలు కంటున్నట్లుగా, క్రీస్తు కొరకు తమను తాము అర్పించుకుంటారు, మరియు తద్వారా తమను మరియు ఇతరులను రక్షించుకుంటారు, పౌలు యొక్క 'నన్ను ప్రేమించినవాడు' మొదలైన మాటలను పూర్తిగా వ్యతిరేకిస్తూ, ఇలా అంటారు: మేము క్రీస్తును ప్రేమించి, ఆయన కొరకు మమ్మల్ని మేము అర్పించుకున్నాము. అందువలన దుష్టులు శరీర జ్ఞానముచేత అతిశయపడి, తమ మనస్సులో అబద్ధమున్నది తాము చేస్తున్నామని తలంచుకొంటూ, వారు ప్రేమించుచున్నారు
దేవా, వారు క్రీస్తు కొరకు తమను తాము అప్పగించుకుంటారు: వారు సువార్తను రద్దు చేయడం, క్రీస్తును అపహసించడం, తిరస్కరించడం, దూషించడం, అవును, ఆయనపై ఉమ్మివేసి, ఆయనను కాళ్ళతో తొక్కడం తప్ప మరేమి చేస్తున్నారు? ఆయన నీతిమంతునిగా తీర్చేవాడు మరియు రక్షకుడు అని వారు మాటలతో ఒప్పుకుంటారు: అయినప్పటికీ, చేతలలో వారు నీతిమంతులుగా తీర్చే మరియు రక్షించే శక్తిని ఆయన నుండి తీసివేసి, దానిని తమ సొంత సంకల్పాలకు, తమ ఆచారాలకు మరియు భక్తికి అప్పగిస్తారు.
ఇది దేవుని కుమారుని యొద్ద ఉన్న విశ్వాసంలో కాకుండా, వారి స్వంత నీతి మరియు క్రియల మీద ఆధారపడి జీవించడం.
తన శక్తికొలది చేయుటకు.
కాబట్టి, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి ఇది నిజమైన మార్గం కాదు, అంటే నీలో ఉన్నదానిని చేయడం ప్రారంభించడం: తర్కశాస్త్ర పండితులు మరియు విద్వాంసులు బోధించినట్లుగా, ఒక వ్యక్తి తనలో ఉన్నదానిని చేస్తే, దేవుడు అతనికి తప్పకుండా తన కృపను ఇస్తాడని వారు నొక్కి చెబుతారు. ఈ ప్రతిపాదన వారికి ఒక విశ్వాస సిద్ధాంతం.
పౌలు బోధన మరియు సువార్త గురించి వారికి ఏమాత్రం అవగాహన లేదని చూపించడానికి, వారు ఇలా అంటారు: 'ఆయన చిత్తానుసారముగా చేయుము.' అనే ఈ వాక్యాన్ని కఠినంగా నొక్కి చెప్పనవసరం లేదు, కానీ దానిని ఒక భౌతిక అంశంగా తీసుకుంటే సరిపోతుంది, అంతేగానీ ఉనికిలో ఉండలేని ఒక గణిత మరియు అవిభాజ్యమైన అంశంగా కాదు. అంటే, ఏ మంచి మనిషి తీర్పు చేత అయినా ఆమోదించబడే పనులను మనం చేస్తే చాలు: ఎందుకంటే అప్పుడు కృప తప్పకుండా వస్తుంది, అది కేవలం ఆ పనుల మధ్య పొంతన అనే యోగ్యత వలన కాదు, కానీ దేవుని నిర్దోషత్వం వలన వస్తుంది. ఆయన ఎంత మంచివాడు మరియు నీతిమంతుడు అంటే, ఆయన మంచి పనులకు ప్రతిఫలంగా కృపను తప్పక ఇవ్వాలి, మొదలైనవి. మరియు దీని నుండే ఈ వచనం వస్తుంది: – Ultra posse viri non vult Deus ulla requiri.
అనగా, మనిషి స్వయంగా చేయగలిగిన దానికంటే దేవుడు అతని నుండి ఇంకేమీ ఆశించడు.
నిజానికి, ఈ సూక్తిని సరిగ్గా, మరియు తగిన సందర్భంలో, అంటే ప్రజా సంక్షేమం లేదా కుటుంబాల పరిపాలనలో, లేదా ప్రాకృతిక విషయాలలో ఉపయోగిస్తే, అది మంచిదే. ఉదాహరణకు: నేను వివేక రాజ్యంలో ఉండి, ఒక కుటుంబాన్ని పరిపాలించినా, ఒక ఇల్లు కట్టినా, లేదా ఒక న్యాయాధికారి పదవిని నిర్వహించినా, నా శక్తికొలది లేదా నా శక్తి మేరకు చేసినట్లయితే, అందులో నాకు మినహాయింపు ఉంది. ఎందుకంటే ఈ రాజ్యానికి దాని హద్దులు, పరిమితులు ఉన్నాయి: 'మన శక్తికొలది చేయడం' లేదా 'మన శక్తి మేరకు చేయడం' అనే ఈ సూక్తులు కూడా సరిగ్గా వాటికే వర్తిస్తాయి. కానీ తర్కదోషాలు చేసేవారు ఈ సూక్తులను ఆధ్యాత్మిక రాజ్యానికి అన్వయిస్తారు, అందులో మనిషి పాపం చేయడం తప్ప మరేమీ చేయలేడు: ఎందుకంటే అతను 'పాపానికి అమ్ముడుపోయాడు' (Romans 7:14). కానీ బాహ్య విషయాలలో (అంటే పౌర మరియు గృహ పరిపాలనకు సంబంధించినవి) మనిషి సేవకుడు కాదు, ఈ శారీరక వ్యవహారాలకు ప్రభువు. అందువలన, ప్రజా సంక్షేమం మరియు కుటుంబాల పరిపాలనకు సరిగ్గా సంబంధించిన ఈ వాక్యాలను చర్చికి వర్తింపజేయడంలో వాదనా చాతుర్యం గలవారు దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించారు.
ఎందుకంటే మానవుని వివేక రాజ్యం మరియు ఆత్మీయ రాజ్యం ఒకదానికొకటి చాలా దూరంగా వేరుగా ఉండాలి.
అంతేకాక, వారు స్వభావం చెడిపోయిందని అంటారు, కానీ అయినప్పటికీ స్వభావ గుణాలు మంచివి మరియు భ్రష్టత్వం లేనివి, ఈ గుణాలను వారు దయ్యాలకు కూడా ఆపాదిస్తారు. ఈ కారణం మీద వారు ఈ విధంగా వాదిస్తారు: మనిషి యొక్క సహజ గుణాలు మంచివి మరియు భ్రష్టత్వం లేనివి అయితే, అతని గ్రహణశక్తి స్వచ్ఛంగాను, అతని సంకల్పం కూడా భ్రష్టత్వం లేనిదిగాను ఉంటుంది, అందువల్ల అతనిలో స్వభావ గుణాలన్నీ పరిపూర్ణంగా ఉంటాయి. విశ్వాస సిద్ధాంతం యొక్క స్వచ్ఛత కాపాడబడాలంటే, మీరు ఈ విషయాలను తెలుసుకోవడం అవసరం. కాబట్టి మనిషి యొక్క సహజ గుణాలు మంచివి మరియు భ్రష్టత్వం లేనివి అని వారు చెప్పిన చోట, నేను దీనిని అంగీకరిస్తాను. అయితే, దాని నుండి ఒక మనిషి తనంతట తానుగా ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చగలడని, దేవుణ్ణి ప్రేమించగలడని మొదలైనవి వారు భావిస్తే, నేను ఆ పర్యవసానాన్ని ఖండిస్తున్నాను; మరియు ఇక్కడ నేను సహజ మరియు ఆత్మీయ గుణాల మధ్య భేదాన్ని చూపిస్తున్నాను, మరియు ఆత్మీయ గుణాలు మంచివి కావు, కానీ చెడిపోయినవి అని నేను చెబుతున్నాను, అయినప్పటికీ మనిషిలో మరియు సైతానులో పాపం ద్వారా అవి పూర్తిగా నశించిపోతాయి, తద్వారా వాటిలో చెడిపోయిన అవగాహన మరియు దేవుని చిత్తానికి వ్యతిరేకంగా నిరంతరం పోరాడే సంకల్పం తప్ప మరేమీ ఉండదు, అది దేవునికి వ్యతిరేకమైనది తప్ప మరేమీ ఆలోచించదు. అయినప్పటికీ, సహజ గుణాలు చెడిపోనివి అని నేను అంగీకరిస్తున్నాను. కానీ ఆ గుణాలు ఏమిటి? భక్తిహీనతలో మునిగిపోయి, సాతానుకు దాసుడైన ఒక మనిషికి, ఆదికాండము 1వ అధ్యాయం ప్రకారం, ఇల్లు కట్టుకోవడానికి, న్యాయాధికారి పదవిని నిర్వహించడానికి, ఓడను నడపడానికి, మరియు మనిషికి సంబంధించిన ఇతర పనులను చేయడానికి ఇష్టము, వివేకము, స్వేచ్ఛా ఎంపిక, మరియు శక్తి ఉన్నాయి. ఎందుకంటే ఈ విషయాలు అతని నుండి తీసివేయబడలేదు: సంతానోత్పత్తి, పౌర పరిపాలన, గృహ నిర్వహణ వంటివి తొలగించబడలేదు, కానీ ఈ మాటల ద్వారా అవి ధృవీకరించబడ్డాయి; వీటిని వాదనా చాతుర్యం గలవారు ఆధ్యాత్మిక గుణాలకు తప్పుగా అన్వయించారు. నిస్సందేహంగా, వారు వాటిని పితరుల నుండి తీసుకున్నారు, కానీ వారు దానిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోనందున, వాటిని ఆధ్యాత్మిక విషయాలకు వక్రీకరించి, తద్వారా పౌర మరియు చర్చి సంబంధిత విషయాలను కలగలిపి గందరగోళానికి గురిచేశారు. కాబట్టి మన వంతు ఏమిటంటే, ఈ విషయాలను వాటి స్వచ్ఛతకు పునరుద్ధరించడం మరియు ఈ కళంకాలను సంఘం నుండి తొలగించడం. ఈ వాక్యాలు భౌతిక రాజ్యంలో సత్యమైనవని మేము కాదనడం లేదు: కానీ మీరు వాటిని ఆత్మీయ రాజ్యంలోకి మరియు దేవుని సన్నిధిలోకి తీసుకువస్తే, నేను వాటిని పూర్తిగా కాదంటాను; ఎందుకంటే, నేను చెప్పినట్లుగా, అక్కడ మనం పాపాలలో పూర్తిగా మునిగిపోతాము.
