మన సంకల్పంలో ఉన్నదంతా చెడ్డది; మన అవగాహనలో ఉన్నదంతా పొరపాటు. కాబట్టి దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో మనిషికి చీకటి, పొరపాట్లు, ద్వేషం, మరియు సంకల్పంలోనూ, అవగాహనలోనూ వక్రత తప్ప మరేమీ లేదు.
అలాంటప్పుడు అతడు చక్కగా పనిచేయడం, ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చడం, దేవుణ్ణి ప్రేమించడం మొదలైనవి ఎలా చేయగలడు?
అందువలన పౌలు ఇక్కడ, మొదట ఆరంభించినది క్రీస్తే కానీ మనం కాదు అని అంటున్నాడు. 'ఆయనే, అవును ఆయనే (పౌలు అంటున్నాడు) నన్ను ప్రేమించి నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడు.' ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా: నాలో ఆయనకు సద్భావం గానీ, సరైన అవగాహన గానీ కనబడలేదు; కానీ ఈ మంచి ప్రభువు నాపై కరుణ చూపాడు. నేను దుష్టుడనని, దారి తప్పిపోతున్నానని, దేవుణ్ణి ధిక్కరిస్తున్నానని, ఆయన నుండి అంతకంతకూ పారిపోతున్నానని, అవును, దేవునికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేస్తున్నానని, అపవాదికి బందీగా పట్టుబడి, నడిపించబడి, కొనిపోబడ్డానని ఆయన చూశాడు. ఈ విధంగా, నా తర్కాన్ని, నా సంకల్పాన్ని, నా అవగాహనను నిరోధించినప్పటికీ, కేవలం తన కరుణతో ఆయన నన్ను ప్రేమించాడు, మరియు నన్ను ఎంతగా ప్రేమించాడంటే, నేను ధర్మశాస్త్రం, పాపం, అపవాది, మరియు మరణం నుండి విముక్తి పొందాలనే ఉద్దేశ్యంతో నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడు.
మరలా, 'దేవుని కుమారుడు నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకొనెను' అనే ఈ మాటలు, ధర్మశాస్త్ర నీతికి మరియు కర్మల బోధకు విరోధంగా పరలోకం నుండి వచ్చే మహా ఉరుములు, మెరుపుల వంటివి. నా సంకల్పంలోను, నా గ్రహణశక్తిలోను ఎంత గొప్పదైన, భయంకరమైన దుష్టత్వం, పొరపాటు, అంధకారం మరియు అజ్ఞానం నిండివున్నాయంటే, అటువంటి అమూల్యమైన వెల తప్ప మరే ఇతర మార్గంలోనూ నేను విమోచించబడటం అసాధ్యమైంది. అలాంటప్పుడు మన స్వభావం యొక్క యథార్థతను, స్వస్థతను గురించి, వివేక పరిపాలనను గురించి, స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని గురించి, మరియు మన ప్రేతమానమును అనుసరించి నడుచుకొనుటను గూర్చి మనమెందుకు అతిశయించుచున్నాము? మోషే చెప్పినట్లుగా, 'దహించివేసే అగ్ని' అయిన దేవుని ఉగ్రతను శాంతింపజేయడానికి, నా ఈ కుళ్ళిన పొట్టును, గడ్డివామును, అవును, నా ఈ భయంకరమైన పాపాలను నేను ఎందుకు సమర్పిస్తున్నాను, మరియు వాటికి ప్రతిఫలంగా కృపను, నిత్యజీవాన్ని ఇవ్వమని ఆయనను ఎందుకు కోరుతున్నాను? ఎందుకంటే, నా స్వభావంలో దాగి ఉన్న అటువంటి దుష్టత్వాన్ని నేను ఇక్కడ నేర్చుకుంటున్నాను, దాని ముందు ఈ లోకమంతా, దానిలోని సకల సృష్టి కూడా దేవుని ఆగ్రహాన్ని ఎదుర్కోలేకపోయాయి, చివరికి సాక్షాత్తు దేవుని కుమారుడే దానికోసం అప్పగించబడవలసి వచ్చింది.
అయితే ఈ వెల గురించి మనం జాగ్రత్తగా ఆలోచిద్దాం, మరియు (పౌలు చెప్పినట్లుగా) 'నా నిమిత్తము' విడుదల చేయబడిన ఈ బందీని, అంటే నా ఉద్దేశ్యం దేవుని కుమారుని, మనం చూద్దాం. ఆయన సకల సృష్టిని మించి, వాటికి మించినవాడని మనం చూస్తాం. నీ పాపముల కొరకు ఇంత అమూల్యమైన వెల చెల్లించబడిందని అపొస్తలుడు చెప్పగా విని నీవు ఏమి చేస్తావు? నీ తలపాగాను, నీ గుండు చేయబడిన కిరీటాన్ని, నీ పవిత్రతను, నీ విధేయతను, నీ పేదరికాన్ని తెస్తావా? ఇవన్నీ ఏమి చేస్తాయి? అవును, మోషే ధర్మశాస్త్రము, ధర్మశాస్త్ర క్రియలు ఏమి ప్రయోజనం కలిగిస్తాయి? మనుష్యులందరి క్రియలు, అమరవీరుల శ్రమలన్నిటి వలన నీకు ఏమి ప్రయోజనం కలుగుతుంది? దేవుని కుమారునితో పోలిస్తే పరిశుద్ధ దేవదూతలందరి విధేయత ఏమాత్రం సమానం? ఆయన అత్యంత అమూల్యమైన రక్తపు చుక్క కూడా చిందింపబడకుండా పోలేదు, అదీ నీ పాపముల కొరకే, ఆయన మరణం వరకు అత్యంత అవమానకరంగా విడుదల చేయబడ్డాడు. నీవు ఈ మూల్యాన్ని సరిగ్గా పరిగణించినట్లయితే, కృపకు ముందు మరియు తరువాత ఈ ఆచారాలు, ప్రమాణాలు, కర్మలు మరియు యోగ్యతలన్నింటినీ శపించబడినవిగా భావించి, వాటన్నిటినీ నరకంలోకి విసిరివేయాలి.
దేవుణ్ణి శాంతపరచడానికి ఏ కార్యమైనా ఉందని నీవు ఊహించుకోవడం సహించరాని మరియు భయంకరమైన దూషణ. ఎందుకంటే, ఆయనను శాంతపరచడానికి ఈ అమూల్యమైన వెల, అనగా దేవుని కుమారుని మరణం మరియు రక్తం తప్ప మరేదీ సమర్థమైనది కాదని నీవు చూస్తున్నావు; దానిలోని ఒక్క చుక్క రక్తం యావత్ ప్రపంచం కంటే ఎక్కువ విలువైనది.
ఈ 'నేను' ఎవరు? నేనే దౌర్భాగ్యుడను, శాపగ్రస్తుడను అయిన పాపిని, దేవుని కుమారునికి ఎంతగానో ప్రియమైనవాడను, ఆయన నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడు. నేను అనుగుణ్యమైన మరియు యోగ్యమైన క్రియల ద్వారా గానీ, యోగ్యతల ద్వారా గానీ దేవుని కుమారుని ప్రేమించి, ఆయన వద్దకు రాగలిగినట్లయితే, ఆయన నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకోవలసిన అవసరం ఏమిటి? దీని ద్వారా పాపిస్టులు ఎంత నిర్దయగా వ్యవహరించారో, అవును, వారు పరిశుద్ధ లేఖనాలను మరియు విశ్వాస సిద్ధాంతాన్ని ఎంత పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశారో స్పష్టమవుతుంది. ఎందుకంటే, 'నా కొరకు దేవుని కుమారుడు అర్పించబడవలసి వచ్చింది' అనే ఈ మాటలను మాత్రమే వారు పరిగణనలోకి తీసుకున్నట్లయితే, వారి మధ్య ఏ మతసంస్థ గానీ, వర్గం గానీ పుట్టుకొచ్చేది కాదు. ఎందుకంటే విశ్వాసం వెంటనే ఇలా సమాధానమిచ్చేది: నీవు ఈ విధమైన జీవితాన్ని, ఈ మతసంస్థను, ఈ పనిని ఎందుకు ఎంచుకుంటున్నావు? నీవు దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడానికా, లేక దాని ద్వారా నీతిమంతునిగా తీర్చబడటానికా ఇది చేస్తున్నావా? ఓ దౌర్భాగ్యుడా, దేవుని కుమారుడు నీ కొరకు తన రక్తాన్ని చిందించాడని నీవు వినడం లేదా? క్రీస్తుపై ఉన్న ఈ నిజమైన విశ్వాసం అన్ని రకాల వర్గాలను సులభంగా తట్టుకుని ఉండేది.
అందువలన నేను చెప్పునదేమనగా (నేను తరచుగా చెప్పినట్లుగా), తెగలపై పోరాడటానికి గానీ, వాటిని ఎదిరించడానికి గానీ, ఈ ఒక్క క్రైస్తవ నీతి సూత్రం తప్ప వేరే నివారణా మార్గం గానీ, శక్తి గానీ లేదు. మనం ఈ సూత్రాన్ని కోల్పోతే, ఏ దోషాలనైనా లేదా తెగలనైనా ఎదిరించడం మనకు అసాధ్యం; ఈనాడు అనాబాప్టిస్టులు మరియు శాక్రమెంటేరియన్లు వంటి భ్రాంతికరమైన ఆత్మలలో మనం దీనిని చూడవచ్చు: వీరు నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే ఈ సూత్రం నుండి పడిపోయినందున, వారు సంపూర్ణ పాపానికి చేరుకునే వరకు పడిపోవడం, పొరపాటు చేయడం, మరియు ఇతరులను మోసగించడం ఎన్నడూ మానరు. నిస్సందేహంగా, వారు లెక్కలేనన్ని తెగలను స్థాపించి, కొత్త కార్యాలను సృష్టిస్తూనే ఉంటారు. అయితే, నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్న దేవుని కుమారుని మరణ రక్తముతో మీరు వీటిని పోల్చినప్పుడు, ఈ విషయాలన్నిటితో ఏముంటుంది (వాటికి ఎంతటి పరిశుద్ధత కనబడినప్పటికీ)?
దయచేసి, ఈ దేవుని కుమారుడు ఎవరో, ఆయన ఎంత మహిమగలవాడో, ఎంత శక్తిమంతుడో జాగ్రత్తగా ఆలోచించండి.
ఆయనతో పోలిస్తే ఆకాశము, భూమి ఏపాటివి? సువార్త సత్యమునకు కళంకము కలుగుటకును, క్రీస్తు మహిమ నశించిపోవుటకును, పాపులందరును, మతసంబంధులైన తంత్రకర్తలందరును, అవును, లోకమంతయు వారి పక్షమున చేరినను, వారి నీతి, క్రియలు, యోగ్యతలతో సమస్తముతో నరకములో పడవేయబడును గాక. అటువలన వారు తమ క్రియల గురించి, యోగ్యతల గురించి అంతగా గొప్పలు చెప్పుకొనవలెనా? దౌర్భాగ్యుడనై, శాపగ్రస్తుడైన పాపినైన నేను వేరొక వెలచేత విమోచించబడగలిగినప్పుడు, నా కొరకు దేవుని కుమారుడు అర్పించబడవలసిన అవసరమేమి? అయితే ఆకాశమందు గాని, భూమిమీద గాని దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు తప్ప వేరొక వెల లేదు గనుక, ఆయన నా కొరకు అప్పగించబడుట అత్యంత ఆవశ్యకమైయున్నది. అంతేకాక, ఆయన అమూల్యమైన ప్రేమతో దీనిని చేసెను; ఎందుకనగా పౌలు ‘నన్ను ప్రేమించినవాడు’ అని చెప్పెను.
అందువలన, 'నన్ను ప్రేమించినవాడు' మొదలైన ఈ మాటలు విశ్వాసంతో నిండియున్నాయి. పౌలు చేసినట్లుగా, 'నన్ను' అనే ఈ చిన్న పదాన్ని పలికి, దానిని సత్యమైన మరియు స్థిరమైన విశ్వాసంతో తనకు తాను అన్వయించుకోగలవాడు, ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధముగా పౌలుతో వాదించుటలో మంచివాడై యుండును. ఎందుకనగా ఆయన గొర్రెలను గాని, ఎద్దులను గాని, బంగారాన్ని గాని, వెండిని గాని కాదు, దేవుణ్ణి స్వయంగా సంపూర్ణముగా మరియు సమగ్రముగా 'నా కొరకు', నేను చెప్పునదేమనగా, దీనమైన మరియు దయనీయమైన పాపినైన 'నా కొరకు' అప్పగించెను. కాబట్టి, దేవుని కుమారుడు నా కొరకు ఈ విధంగా మరణమునకు అప్పగించబడెను గనుక, నేను ఓదార్పు పొంది దీనిని నాకు అన్వయించుకొనుచున్నాను. ఈ విధంగా అన్వయించుకొనుటయే విశ్వాసము యొక్క నిజమైన బలము మరియు శక్తి. క్రియలు చేయువాడు 'క్రీస్తు నన్ను ప్రేమించెను' మొదలైన మాటలు పలకడు.
ఈ మాటలను (వాస్తవానికి ఇవి కృప మరియు క్రైస్తవ నీతి యొక్క స్వచ్ఛమైన బోధలు) పౌలు ధర్మశాస్త్ర నీతికి విరోధంగా నిలుపుచున్నాడు. అతడు ఇలా అన్నట్లుగా: ధర్మశాస్త్రము పరలోక సంబంధమైన బోధయై, దేవుని మహిమను కూడా కలిగియున్నది గనుక, అది నన్ను ప్రేమించలేదు, నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకోలేదు; అవును, అది నన్ను నిందిస్తుంది, భయపెడుతుంది, మరియు నిరాశకు గురిచేస్తుంది. కానీ ఇప్పుడు నాకు మరొకటి ఉంది, అది ధర్మశాస్త్రము, పాపం మరియు మరణం యొక్క భయాల నుండి నన్ను విడిపించి, స్వేచ్ఛలోనికి, అనగా దేవుని నీతిలోనికి, మరియు నిత్యజీవంలోనికి నన్ను చేర్చింది.
నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకొనుచున్న దేవుని కుమారుడని పిలువబడుచున్న ఆయనకు ఎల్లకాలము స్తుతి మహిమ కలుగును గాక.
కాబట్టి, నేను చెప్పినట్లుగా, పౌలు ఇక్కడ బోధిస్తున్నట్లుగా, మన కొరకు మరణానికి అప్పగించబడిన దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు యేసును విశ్వాసం తనలో ఇముడ్చుకొని ఉంటుంది; ఆయన విశ్వాసం ద్వారా గ్రహించబడి, మనకు నీతిని మరియు జీవాన్ని ఇస్తాడు. ఎందుకంటే క్రీస్తు దేవుని కుమారుడు, ఆయన కేవలం ప్రేమతో మన విమోచన కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడు. మరియు ఈ మాటలతో పౌలు క్రీస్తు యొక్క యాజకత్వాన్ని మరియు పదవులను అత్యంత స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాడు: అవి ఏమనగా, దేవుణ్ణి సమాధానపరచడం, పాపుల కొరకు విజ్ఞాపన చేయడం, వారి పాపాల కొరకు తనను తాను బలిగా అర్పించుకోవడం, వారిని విమోచించడం, వారికి బోధించడం, మరియు వారిని ఓదార్చడం మొదలైనవి. కాబట్టి, పాత ధర్మాన్ని రద్దు చేసి క్రొత్త ధర్మాన్ని స్థాపించిన ఆయనను, ఒక క్రొత్త ధర్మశాస్త్ర ప్రదాతగా చిత్రీకరించే గ్రంథ పండితులు మరియు యోగ్యతను ఆరాధించేవారిలా కాకుండా, క్రీస్తుకు నిజమైన నిర్వచనం ఇవ్వడం మనం నేర్చుకుందాం. వీరికి
క్రీస్తు ఒక వసూలుదారుడు మరియు నిరంకుశుడు తప్ప మరేమీ కాదు. అయితే పౌలు ఇక్కడ నిర్వచించినట్లుగా మనం ఆయనను నిర్వచిద్దాం: అదేమిటంటే, ఆయన దేవుని కుమారుడు, మన యోగ్యతను బట్టి గానీ మన నీతిని బట్టి గానీ కాకుండా, తన స్వంత ఉచితమైన కరుణ మరియు ప్రేమను బట్టి, మన పాపుల కొరకు తనను తాను బలిగా అర్పించుకున్నాడు, తద్వారా ఆయన మనలను శాశ్వతంగా పవిత్రపరచగలడు.
అయితే క్రీస్తు మోషే కాదు, పన్ను వసూలు చేసేవాడు కాదు, చట్టాలను ఇచ్చేవాడు కాదు, కానీ కృపను ఇచ్చేవాడు, రక్షకుడు మరియు కరుణతో నిండినవాడు: క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఆయన మనకు స్వేచ్ఛగా మరియు సమృద్ధిగా ఇవ్వబడిన అనంతమైన కరుణ మరియు మంచితనం తప్ప మరేమీ కాదు. ఈ విధంగానే మీరు క్రీస్తును ఆయన సరైన రంగులలో చిత్రీకరించాలి. ఆయనను మీకు వేరే విధంగా చిత్రీకరించడానికి మీరు అనుమతిస్తే, శోధన మరియు శ్రమ వచ్చినప్పుడు మీరు త్వరలోనే నాశనమవుతారు. ఇప్పుడు, క్రీస్తును ఈ విధంగా నిర్వచించడం క్రైస్తవులు కలిగి ఉండగల గొప్ప జ్ఞానం మరియు చాకచక్యం అయినట్లే; అన్నిటికంటే ఇది చాలా కష్టమైనది. ఎందుకంటే, నేను చాలా కాలంగా అభ్యసించిన ఈ సువార్త యొక్క గొప్ప వెలుగులో కూడా, పౌలు ఇక్కడ ఇచ్చిన క్రీస్తు యొక్క ఈ నిర్వచనాన్ని పట్టుకొని ఉండటానికి నేను చాలా కష్టపడుతున్నాను; క్రీస్తు ఒక శాసనకర్త అనే సిద్ధాంతం మరియు అంటువ్యాధి లాంటి అభిప్రాయం నూనెలా నా ఎముకలలోకి చొచ్చుకుపోయింది.
కాబట్టి, ఈ విషయంలో వృద్ధులమైన మాకంటే యౌవనస్థులారా, మీరు ఎంతో ధన్యులు. ఎందుకంటే, నేను నా యవ్వనం నుండే ఈ హానికరమైన తప్పులలో ఎంతగానో చిక్కుకొని, మునిగిపోయాను. క్రీస్తు నామం వినగానే నా హృదయం భయంతో వణికిపోయింది; ఎందుకంటే ఆయన కఠినమైన న్యాయాధిపతి అని నేను నమ్మాను. అందువల్ల, ఈ చెడును సరిదిద్ది, సంస్కరించడం నాకు రెండు విధాలుగా ప్రయాస మరియు కష్టం: మొదట, క్రీస్తు శాసనకర్త మరియు న్యాయాధిపతి అనే ఈ పాత, పాతుకుపోయిన తప్పును మరచిపోవడం, ఖండించడం మరియు ఎదిరించడం; ఎందుకంటే అది ఎల్లప్పుడూ తిరిగి వచ్చి నన్ను వెనక్కి లాగుతుంది; ఆ తర్వాత, క్రీస్తు నీతిమంతుడు మరియు రక్షకుడు అనే నూతనమైన, నిజమైన నమ్మకాన్ని నా హృదయంలో నాటడం. (నేను చెప్పేదేమంటే) యౌవనస్థులమైన మీరు, చాలా తక్కువ కష్టంతో తెలుసుకోవడం నేర్చుకోవచ్చు.
మీకు ఇష్టమైతే, క్రీస్తును స్వచ్ఛంగా మరియు హృదయపూర్వకంగా విశ్వసించండి. కాబట్టి, ఎవరైనా హృదయభారంతో మరియు వేదనతో బాధపడుతున్నట్లు భావిస్తే, అది క్రీస్తు నామంతో వచ్చినప్పటికీ, అతను దానిని క్రీస్తుకు ఆపాదించకూడదు; కానీ తరచుగా క్రీస్తు రూపంలో వచ్చి, తేజోదూతగా తన రూపాన్ని మార్చుకునే అపవాదికి ఆపాదించాలి.
కాబట్టి, క్రీస్తుకు మరియు ధర్మశాస్త్ర ప్రదాతకు మధ్య ఉన్న భేదాన్ని, కేవలం మాటల్లోనే కాక, చేతల్లో మరియు ఆచరణలో కూడా గుర్తించడం నేర్చుకుందాం; తద్వారా అపవాది క్రీస్తు నీడ క్రిందకు వచ్చి, తన నామంతో మనలను శ్రమపరచుటకు ప్రయత్నించినప్పుడు, వాడు క్రీస్తు కాదని, నిజముగా ఒక మహా పిశాచి అని మనం తెలుసుకోగలుగుతాం. ఎందుకంటే, క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు, వణుకుతున్న మరియు నలిగిపోయిన హృదయానికి ఆయన సంతోషము మరియు మాధుర్యం తప్ప మరేమీ కాదు. ఇక్కడ పౌలు సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా, 'నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకున్నవాడు' అనే అత్యంత మధురమైన మరియు ఓదార్పునిచ్చే బిరుదుతో ఆయనను స్థిరపరుస్తున్నాడు. కాబట్టి క్రీస్తు నిజంగా శ్రమలో లేదా వేదనలో, పాపంలో మరియు మరణంలో ఉన్నవారిని ప్రేమించేవాడు, మరియు మన కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకున్న ప్రేమికుడు: ఆయనే మన ప్రధాన యాజకుడు కూడా, అనగా, దీనస్థితిలో మరియు దుఃఖితులైన మన పాపులకు మరియు దేవునికి మధ్యవర్తి. దయచేసి చెప్పండి, ఇంతకంటే మధురమైన మరియు ఓదార్పునిచ్చే మాట ఇంకేముంటుంది? ఇప్పుడు, ఈ విషయాలు నిజమైతే (అవి నిజంగానే అత్యంత నిజం, లేకపోతే సువార్త ఒక కట్టుకథ తప్ప మరేమీ కాదు), అప్పుడు మనం ధర్మశాస్త్ర నీతి ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడము కదా; మన స్వంత నీతి ద్వారా అంతకన్నా తక్కువగా తీర్చబడతాము.
కాబట్టి 'నేను' మరియు 'నా కొరకు' అనే ఈ మాటలను అత్యంత తీవ్రంగా చదవండి, మరియు నీవు నిశ్చయమైన విశ్వాసంతో ఈ 'నేను' అనేదాన్ని నీ హృదయంలో గ్రహించి, ముద్రించుకొని, దానిని నీకు అన్వయించుకునేలా నీ అంతరంగంలో అభ్యాసం చేయి. ఈ 'నేను' ఎవరికి చెందునో, వారిలో నీవు కూడా ఉన్నావని సందేహించకు. అంతేకాక, క్రీస్తు పేతురును, పౌలును ప్రేమించి వారి కొరకు తనను తాను అర్పించుకోవడమే కాకుండా, ఈ 'నేను' అనేదానిలో ఇమిడి ఉన్న అదే కృప వారికి వర్తించినట్లే మనకు కూడా చెంది, వారి వద్దకు వస్తుందని కూడా గ్రహించు. మనమందరం పాపులమని మనం కాదనలేము, మరియు ఆదాము పాపం వలన మనమందరం నశించిపోయామని, దేవునికి శత్రువులమయ్యామని, దేవుని ఉగ్రతకు మరియు తీర్పుకు లోనయ్యామని, మరియు నిత్య మరణానికి దోషులమయ్యామని చెప్పక తప్పదు (ఎందుకంటే భయపడిన హృదయాలన్నీ దీనిని అనుభూతి చెంది, ఒప్పుకోవలసిందే, నిజానికి వారు ఒప్పుకోవలసిన దానికంటే ఎక్కువగా ఒప్పుకుంటారు); అలాగే క్రీస్తు మన పాపాల కొరకు మరణించాడని, ఆయన మనలను నీతిమంతులుగా చేయడానికి మరణించాడని మనం కాదనలేము. ఎందుకంటే ఆయన నీతిమంతులను నీతిమంతులుగా చేయడానికి కాదు, అనీతిమంతులను దేవుని స్నేహితులుగా, పిల్లలుగా, మరియు పరలోక సంబంధమైన వరాలన్నిటికీ వారసులుగా చేయడానికి మరణించాడు. కాబట్టి, ఆదాము చేసిన అతిక్రమం వలన నేను పాపినని భావించి, ఒప్పుకున్నప్పుడు, క్రీస్తు నీతి ద్వారా నేను నీతిమంతుడనని ఎందుకు చెప్పకూడదు, ప్రత్యేకంగా ఆయన నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్నాడని విన్నప్పుడు?
పౌలు దీనిని అత్యంత దృఢంగా నమ్మాడు, అందువల్లనే ఈ మాటలను ఇంతటి తీవ్రమైన స్వరంతో, పూర్తి నిశ్చయతతో పలుకుతున్నాడు. మనలను ప్రేమించి, మన కొరకు తన్ను తాను అర్పించుకున్న ఆయన, కనీసం కొంతవరకైనా దానిని మనకు అనుగ్రహించును గాక. ఆమేన్.
నేను దేవుని కృపను రద్దు చేయను లేదా తిరస్కరించను. ఇప్పుడు ఆయన ఈ పత్రికలోని రెండవ వాదనకు మార్గం సిద్ధం చేస్తున్నాడు. మరియు ఇక్కడ మీరు శ్రద్ధగా గమనించాలి, ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని కోరుకోవడం, దేవుని కృపను తిరస్కరించడమే. కానీ,
దేవుని కృపను తిరస్కరించడం, క్రీస్తునందు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి నిరాకరించడం కంటే హేయమైన లేదా భయంకరమైనది ఇంకేముంటుందని నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను? మనం భక్తిహీనులమై, దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటినీ అతిక్రమించేవారంగా ఉండటమే చాలు, అది మరీ ఎక్కువ; అయినప్పటికీ, క్రీస్తు మనకు అనుగ్రహించిన దేవుని కృపను, పాపక్షమాపణను మనం ఎంతో నిశ్చయముగా తిరస్కరించడం ద్వారా, మనం పాపాలలోకెల్లా మహా పాపాన్ని చేస్తున్నాము. ఈ దూషణ మాటల్లో చెప్పలేనంత భయంకరమైనది. కృపను తృణీకరించడం, క్రీస్తును తిరస్కరించడం కంటే పౌలు మరియు ఇతర అపొస్తలులు తీవ్రంగా అసహ్యించుకున్న పాపం మరొకటి లేదు; అయినప్పటికీ, ఇంతకంటే సర్వసాధారణమైన పాపం మరొకటి లేదు. అందుకే, పౌలు అందరికంటే ఎక్కువగా క్రీస్తు విరోధిని తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నాడు, ఎందుకంటే అతడు కృపను తీసివేసి, మన పాపాల కొరకు తనను తాను బలిగా అర్పించుకున్న మన ప్రధానయాజకుడైన క్రీస్తు యొక్క ప్రయోజనాన్ని నిరాకరిస్తున్నాడు. ఇప్పుడు, ఈ విధంగా తిరస్కరించడం
క్రీస్తును దూషించడం, ఆయనను తొక్కేయడం, ఆయన స్థానంలో తనను తాను నిలబెట్టుకుని, "నేను నిన్ను నీతిమంతునిగా తీరుస్తాను, నేను నిన్ను రక్షిస్తాను" అని చెప్పడం తప్ప మరేమిటి? ఏ మార్గాల ద్వారా? ప్రార్థనలు, తీర్థయాత్రలు, క్షమాపణలు, యోగ్యతలు వంటి వాటి ద్వారా. కాబట్టి, క్రీస్తు విరోధి ఎంత గర్వంతో దేవునికి వ్యతిరేకంగా, ఆయన కంటే పైగా తనను తాను హెచ్చించుకుని, క్రీస్తు స్థానంలో తనను తాను నిలబెట్టుకున్నాడో, దేవుని కృపను తిరస్కరించి, విశ్వాసాన్ని నిరాకరించాడో మనం చూస్తున్నాము. ఎందుకంటే అతని బోధ ఇదే: "క్రియలతో జతచేయబడకపోతే విశ్వాసం ఏమాత్రం ప్రయోజనకరం కాదు" అని అతడు అంటాడు. మరియు ఈ అసహ్యమైన, హేయమైన బోధ ద్వారా అతడు క్రీస్తు వలన కలిగే మేలును వికృతం చేసి, అంధకారం చేసి, పూర్తిగా పాతిపెట్టాడు; క్రీస్తు కృపకు మరియు ఆయన రాజ్యానికి బదులుగా, అతడు కర్మల సిద్ధాంతాన్ని మరియు ఆచారాల రాజ్యాన్ని స్థాపించి, కేవలం అల్పమైన విషయాలతోను, మతిభ్రమణపు కలలతోను దానిని స్థిరపరిచాడు; ఈ విధంగా అతడు (మనస్సాక్షిలో పరిపాలన చేయుటకు అర్హుడైన) క్రీస్తు చేతుల నుండి ఈ లోకమంతటినీ లాక్కొని, దానిని తలక్రిందులుగా నరకంలోకి పడవేశాడు.
దేవుని కృపను తిరస్కరించడం, దానిని నిరాకరించడం, అనగా ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని కోరుకోవడం అంటే ఏమిటో దీని ద్వారా మనం సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట వలన ఒక మనిషి కృపను తిరస్కరించునని ఎవరైనా ఎప్పుడైనా విన్నారా? అలాగైతే, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట వలన మనం పాపం చేస్తున్నామా? అస్సలు కాదు. కానీ, దాని ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలనే ఉద్దేశ్యంతో మనం ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించినప్పుడు, కృపను తృణీకరిస్తాము. ధర్మశాస్త్రం మంచిది, పవిత్రమైనది మరియు ప్రయోజనకరమైనది, అయినప్పటికీ అది నీతిమంతులుగా తీర్చదు. కాబట్టి, దాని ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలనే ఉద్దేశ్యంతో ధర్మశాస్త్రాన్ని గైకొనేవాడు కృపను తిరస్కరించి, క్రీస్తును నిరాకరించి, ఆయన బలిని తృణీకరించి, ఈ అమూల్యమైన వెల వలన రక్షింపబడడు; కానీ ధర్మశాస్త్ర నీతి ద్వారా తన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాడు, లేదా తన సొంత నీతి ద్వారా కృపకు అర్హుడవుతాడు. మరియు ఈ మనిషి దేవుని కృపను దూషించి, తృణీకరిస్తాడు.
ఇప్పుడు, ఏ మనిషైనా దేవుని కృపను, కరుణను తృణీకరించేంత సైతానులా ప్రవర్తించడం ఎంత భయంకరమైన విషయం! అయినప్పటికీ, లోకమంతా అలాగే చేస్తుంది: ఏ మనిషైనా దానిని అలా తీర్పు తీర్చడాన్ని సహించలేనప్పటికీ, అందరూ ఆయనకు గొప్ప సేవ మరియు గౌరవం చేస్తున్నట్లు నటిస్తారు.
దేవుడు. ఇప్పుడు రెండవ వాదన వస్తుంది.
ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతి కలుగితే, క్రీస్తు మరణం వ్యర్థమే అవుతుంది. ఇక్కడ నేను మీకు మళ్ళీ హెచ్చరిస్తున్నాను, వాదనా చాడీలు చెప్పేవారు నిరంతరం కలలు కంటున్నట్లుగా, పౌలు కేవలం ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం గురించి మాత్రమే మాట్లాడటం లేదు. ఈ తప్పును మొదట ఒరిజెన్ మరియు జెరోమ్ ప్రతిపాదించారు, వారు ఈ విషయంలో అత్యంత హానికరంగా బోధించారు, మరియు పాఠశాల వైద్యులందరూ వారిని అనుసరించారు; మరియు ఈ రోజున
ఎరాస్మస్ వారి తప్పును ఆమోదించి, ధృవీకరిస్తున్నాడు. అయితే దైవభక్తిగలవారు ఈ మనుష్యుల మూర్ఖపు కలలను పూర్తిగా తిరస్కరించాలి; ఎందుకంటే అవి తమ అవివేకపు వ్యాఖ్యానాలతో పౌలును ఎంతగానో చెడగొడుతున్నాయి; వారు దేని గురించైతే తమకు ఎన్నడూ జ్ఞానం గానీ, అనుభవం గానీ లేదో దాని గురించి మాట్లాడుతున్నారు. నిజానికి, ఆచారాలు కూడా మంచివి, పవిత్రమైనవి కావా అన్నట్లు! ఎందుకంటే నిస్సందేహంగా, యాజకత్వ ప్రతిష్ఠ, సున్నతి, బలులు, ఆరాధన, దైవజ్ఞానం, మరియు అలాంటి పవిత్రమైన కార్యాలన్నీ ఆచారాలే. అందువల్ల ఆయన ధర్మశాస్త్రమంతటి గురించి మాట్లాడుతున్నాడు.
పౌలు యొక్క ఈ మాటలను ఈ విధంగా శ్రద్ధగా తూచి, పరిశీలించాలి. క్రీస్తు మరణమును అనుభవించెనన్నది నిజమా కాదా? మరలా, ఆయన శ్రమ వ్యర్థమా కాదా? ఇక్కడ మనం, మనము పూర్తిగా పిచ్చివాళ్ళం కాకపోతే, ఆయన నిజంగా శ్రమపడ్డాడని, మరియు ఆయన తన కొరకు గాని వ్యర్థంగా గాని కాక, మన కొరకే శ్రమపడ్డాడని సమాధానం చెప్పవలసి వస్తుంది. కాబట్టి ఆయన శ్రమ వ్యర్థం కాకపోతే, నీతి ధర్మశాస్త్రం ద్వారా రాదని దాని నుండి తప్పనిసరిగా తెలుస్తుంది.
కాబట్టి ఇప్పుడు ఆచార సంబంధమైన నియమాన్ని, నైతిక నియమాన్ని, అనగా పది ఆజ్ఞలను తీసుకోండి. వాటిని పాటించడమనే యోగ్యత వలన నీవు ఇంతవరకు వచ్చావని, నీకు ఆత్మ అనుగ్రహించబడిందని, మరియు నీకు ప్రేమ కలిగియున్నదని ఊహించుకోండి (అయితే ఇది ఒక వికారమైన విషయమే అయినా, మరియు వాస్తవ విషయాలలో ఎక్కడా కనబడదు); కానీ నేను చెప్పేదేమంటే, నీలో ఉన్నదానిని చేయడం ద్వారా నీవు కృపను పొందుతావని, నీతిమంతుడవు అవుతావని, ఆత్మను కలిగియున్నావని ఊహించుకోండి.
ఇదంతా ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? అనుగుణ్యత యోగ్యత వలననా? అలాగైతే నీకు క్రీస్తు అవసరం లేదు, కానీ ఆయన నీకు నిష్ప్రయోజనుడు మరియు వ్యర్థంగా మరణించాడు.
అయితే, దేవునికి అత్యున్నతమైన ఆరాధన మరియు సేవ చేయాలని ఆజ్ఞాపించబడిన పది ఆజ్ఞల ధర్మశాస్త్రాన్నే (అనగా: దైవభయం, దేవునియందు విశ్వాసం, దేవుని ప్రేమ, మరియు మన పొరుగువారిని ప్రేమించడం) నీవు తీసుకొని, దాని ద్వారా నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన ఒక్క మనిషినైనా నాకు చూపించు; అయినప్పటికీ, క్రీస్తు వ్యర్థంగా మరణించాడనేది సత్యమే. ఎందుకంటే, పది ఆజ్ఞల ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడు, తనలో తానే నీతిని సంపాదించుకునే శక్తిని కలిగి ఉంటాడు. ఎందుకంటే, ఏ అడ్డంకినీ పెట్టుకోకుండా, తన శక్తికొలది చేయడం ద్వారా, అతడు తప్పకుండా కృపకు అర్హుడవుతాడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ అతనిపై కుమ్మరించబడుతుంది, తద్వారా అతడు దేవుణ్ణి మరియు తన పొరుగువారిని ప్రేమించగలుగుతాడు. ఇది అంగీకరించబడినందున, క్రీస్తు వ్యర్థంగా మరణించాడని తప్పక అనుసరించాలి. ఎందుకంటే, క్రీస్తు లేకుండా, అనుగుణ్యత అనే యోగ్యత ద్వారా కృపను పొంది, ఆ తర్వాత యోగ్యత అనే మార్గం ద్వారా చక్కగా పనిచేసి నిత్యజీవానికి అర్హుడవగల, లేదా కనీసం ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడం ద్వారా నీతిమంతునిగా తీర్చబడగల వానికి, తనను ప్రేమించి తన కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్న క్రీస్తుతో ఏ అవసరం ఉంది? అయితే క్రీస్తు తన మేలులన్నిటితో తీసివేయబడాలి, ఎందుకంటే ఆయన ఏమాత్రం నిష్ప్రయోజనుడు. కానీ ఆయన ఎందుకు పుట్టాడు? ఆయన ఎందుకు సిలువ వేయబడ్డాడు? ఆయన ఎందుకు శ్రమపడ్డాడు? నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తనను తాను అమూల్యమైన బలిగా అర్పించుకుంటూ, ఆయన నా ప్రధానయాజకుడిగా ఎందుకు చేయబడ్డాడు? తర్కదోషులు బోధించే మార్గాల ద్వారా తప్ప మరే ఇతర మార్గాల ద్వారా నీతి రాకపోతే, నిస్సందేహంగా అదంతా వ్యర్థం మరియు ఏమాత్రం ప్రయోజనం లేనిది: ఎందుకంటే అప్పుడు నేను కృప మరియు క్రీస్తు లేకుండా, ధర్మశాస్త్రంలో గానీ లేదా నాలో గానీ నీతిని కనుగొంటాను.
దైవ మహిమ తన ప్రియ కుమారుని సైతం విడిచిపెట్టక, మనందరి కొరకు ఆయనను మరణానికి అప్పగించినప్పుడు, ఆయన ఈ కార్యాలన్నిటినీ గంభీరంగా, చిత్తశుద్ధితో కాకుండా, కేవలం ఒక ఆటవలె చేయడం అనేది సహించదగిన లేదా కప్పిపుచ్చదగిన ఘోరమైన దైవదూషణా? ఈ దైవదూషణను నేను అంగీకరించే ముందు, పాపిస్టుల మరియు పుణ్యపురుషుల పరిశుద్ధతే కాకుండా, సకల పరిశుద్ధుల మరియు పరిశుద్ధ దేవదూతల పరిశుద్ధత కూడా నరకపు అగాధంలోకి విసిరివేయబడి, సైతానుతో పాటు శిక్షించబడాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. నా కన్నులు దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తును తప్ప మరి దేనిని చూడవు. ఆయన నాకు ఎంతటి నిధిగా ఉండవలెనంటే, ఆయనతో పోల్చినప్పుడు మిగతావన్నీ పెంట వంటివిగా ఉండాలి. ఆయన నాకు ఎంతటి వెలుగుగా ఉండవలెనంటే, నేను విశ్వాసంతో ఆయనను గ్రహించినప్పుడు, ఈ లోకంలో ఏదైనా ధర్మశాస్త్రం, ఏదైనా పాపం, ఏదైనా నీతి, లేదా ఏదైనా అనీతి ఉందో లేదో నాకు తెలియకుండా పోవాలి. ఎందుకంటే, దేవుని కుమారుడైన యేసుతో పోల్చినప్పుడు ఆకాశంలోను, భూమిలోను ఉన్నవన్నీ ఏ మాత్రం?
నన్ను ప్రేమించి, నా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్న నా ప్రభువైన క్రీస్తు?
కాబట్టి, దేవుని కృపను తిరస్కరించడం ఒక భయంకరమైన పాపం, మరియు అది ప్రపంచమంతటా సర్వసాధారణంగా ప్రబలంగా ఉంది; దీనికి పుణ్యం కోసం పాకులాడే వారందరూ దోషులే. ఎందుకంటే, వారు అనుగుణ్యత అనే పుణ్యం ద్వారా గానీ, తమ సొంత క్రియలు మరియు శ్రమల ద్వారా గానీ, లేదా ధర్మశాస్త్రం ద్వారా గానీ నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని చూస్తున్నప్పుడు, నేను చెప్పినట్లుగా, వారు దేవుని మరియు క్రీస్తు యొక్క కృపను తిరస్కరిస్తారు. మరియు ఈ హేయమైన కార్యాలన్నిటికీ పోప్ ఒక్కడే కర్త. ఎందుకంటే ఆయన క్రీస్తు సువార్తను వికృతం చేసి, తన పాదాల క్రింద తొక్కడమే కాకుండా, తన శపించబడిన సంప్రదాయాలతో ప్రపంచాన్ని నింపాడు. మరియు ఇతర ఘోరాలతో పాటు, దీనికి ఆయన జారీచేసిన శాసనాలు మరియు క్షమాపణలే తగిన సాక్ష్యం; వాటి ద్వారా ఆయన, విశ్వసించేవారిని కాదు, కానీ పశ్చాత్తాపపడి, యాజకునికి పాపవిమోచనం చేసి, (ఆయన వైభవం మరియు సంప్రదాయాలను నిలబెట్టడానికి) తమ సహాయ హస్తాన్ని అందించేవారిని మాత్రమే నిర్దోషులుగా ప్రకటిస్తాడు: అంటే క్రీస్తు మరణం వ్యర్థమని, మరియు కృప శూన్యమైనది, వ్యర్థమైనదని చెప్పినట్లే. అందువలన పోప్ గారి రాజ్యంలోని హేయమైన కార్యాలు, దైవదూషణలు అపారమైనవి; అయినప్పటికీ, సత్యం అనే ఈ గొప్ప వెలుగులో కూడా, గుడ్డివారైన, మొండివారైన తర్కదోషాలు చేసేవారు ఇప్పటికీ తమ దుష్ట అభిప్రాయాలలో, మూర్ఖపు కలలలో కొనసాగుతూనే ఉన్నారు. ప్రకృతి గుణాలు స్వచ్ఛంగా, భ్రష్టత్వం లేకుండా ఉంటాయని, మనుషులు తమ సొంత సత్కర్మలు, యోగ్యతల ద్వారా దైవకృపకు తమను తాము సిద్ధం చేసుకోగలరని వారు చెబుతున్నారు. వారు తమ భక్తిహీనతను, తప్పును ఒప్పుకోవడానికి ఎంత దూరంలో ఉన్నారంటే, తమ సొంత మనస్సాక్షికి వ్యతిరేకంగా కూడా దానినే మొండిగా సమర్థించుకుంటున్నారు.
అయితే, మేము పౌలుతో ఏకీభవిస్తూ నిరంతరం నొక్కి చెబుతున్నాము (ఎందుకంటే మేము దేవుని కృపను తిరస్కరించము), క్రీస్తు మరణం వ్యర్థమైంది, లేదా ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చదు. కానీ క్రీస్తు మరణం వ్యర్థం కాలేదు: కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతులుగా తీర్చదు. దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు, తన స్వంత ఉచిత కృప మరియు కరుణ ద్వారా మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చాడు: కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చలేకపోయింది; ఎందుకంటే అది అలా చేయగలిగి ఉంటే, మన పాపాల కొరకు తనను తాను అర్పించుకోవడంలో క్రీస్తు అవివేకంగా ప్రవర్తించి ఉండేవాడు, తద్వారా మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడవచ్చు. కాబట్టి మేము ఈ నిర్ధారణకు వస్తున్నాము, కృపకు ముందు గానీ లేదా తరువాత గానీ మన స్వంత క్రియలు మరియు యోగ్యతల ద్వారా గానీ, మన సిలువ మరియు శ్రమల ద్వారా గానీ, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా గానీ కాదు, కేవలం మన హృదయాంతరాళములోని విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము.
నా పాపాల కొరకు క్రీస్తు మరణించవలసి వచ్చేంతగా, నా రక్షణ ఆయనకు అమూల్యమైన మరియు విలువైన వెల అయితే, ఈ అమూల్యమైన వెల ముందు నా క్రియలన్నిటితోను, ధర్మశాస్త్ర నీతి అంతటితోను కలిసినా అవి నీచమైనవి మరియు ఏమాత్రం విలువైనవి కావు. ఎందుకంటే, నేను దానిని ఒక కానుకతో ఎలా నిర్మించగలను?
అనేక వేల తలాంతుల బంగారం ఖరీదు చేయబడినది ఏది? ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రం (చాలా తక్కువ విలువ కలిగిన ఇతర విషయాలను కూడా పరిగణనలోకి తీసుకుంటే), దాని క్రియలు మరియు నీతితో సహా, మీరు దానిని క్రీస్తుతో పోల్చినప్పుడు ఒక కానుక వంటిది: ఆయన తన మరణము మరియు పునరుత్థానము ద్వారా నా మరణమును జయించి, నాకు నీతిని మరియు నిత్యజీవమును సంపాదించిపెట్టాడు. అలాంటప్పుడు, పోల్చలేని ఈ వెలని నేను తృణీకరించి, తిరస్కరించి, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా గానీ లేదా అనుగుణ్యత మరియు యోగ్యత క్రియల ద్వారా గానీ (పౌలు వాటిని క్రీస్తుతో పోల్చినప్పుడు నీచమైన మలినము మరియు పెంట అని పిలుస్తాడు) క్రీస్తు ఇప్పటికే తన ప్రేమతో, ఉచితంగా నాకు అనుగ్రహించిన ఆ నీతిని వెదకాలా? దానికోసం ఆయన తనను తాను, చివరికి తన హృదయరక్తమును కూడా నా కొరకు అర్పించవలసి వచ్చేంత గొప్ప వెల ఆయనకు చెల్లించబడింది. నేను చెప్పినట్లుగా, ప్రపంచమంతా ఇలాగే చేస్తుంది, ప్రత్యేకంగా ఇతరుల కంటే ఎక్కువ పవిత్రులుగా మరియు భక్తిపరులుగా పరిగణించబడాలనుకునేవారు ఇలా చేస్తారు. దీని ద్వారా వారు క్రీస్తు మరణం వ్యర్థమని స్పష్టంగా సాక్ష్యమిస్తున్నారు, అయినప్పటికీ వారి నోటితో దానికి విరుద్ధంగా ఎంతగా ఒప్పుకున్నా సరే: అది దేవుని కుమారుని అత్యంత ఘోరంగా దూషించడం, ఆయన ముఖం మీద ఉమ్మివేయడం, ఆయనను కాళ్ళతో తొక్కడం, నిబంధన రక్తమును అపవిత్రమైనదిగా పరిగణించడం మొదలైనవి.
పౌలు ఇక్కడ నీతిని గూర్చి వాదిస్తున్నప్పుడు, అతని చేతిలో పౌరసంబంధమైన విషయం ఏదీ లేదు, అనగా, అతను పౌర నీతి గురించి మాట్లాడటం లేదు (అయినప్పటికీ దేవుడు దానిని అనుమతించి, కోరి, దానికి తగిన ప్రతిఫలాలను ఇస్తాడు; దీనిని వివేకం కూడా కొంతవరకు నెరవేర్చగలదు), కానీ అతను ఇక్కడ దేవుని దృష్టిలో ప్రభావవంతమైన నీతిని గూర్చి బ్రతిమాలుతున్నాడు. ఆ నీతి ద్వారా మనము ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం మరియు సమస్త కీడుల నుండి విడిపించబడి, కృప, నీతి మరియు జీవంలో పాలుపొందుతాము, చివరకు, ఇప్పుడు ఆకాశానికి, భూమికి మరియు ఇతర సకల సృష్టికి ప్రభువులమవుతాము. ఈ నీతిని మనుష్య ధర్మశాస్త్రం గానీ, దైవ ధర్మశాస్త్రం గానీ నెరవేర్చలేవు.
ధర్మశాస్త్రం హేతువుకు అతీతమైనదిగా, మనిషికి వెలుగుగాను, సహాయంగాను ఉండటానికి, మరియు అతను ఏమి చేయాలో, ఏమి చేయకూడదో చూపించడానికి ఇవ్వబడింది.
అయినప్పటికీ, మనిషి తనకున్న సర్వశక్తితో, వివేకంతో, అవును, ఈ గొప్ప వెలుగుతో మరియు పరలోక ప్రయోజనంతో (నా ఉద్దేశ్యంలోని ధర్మశాస్త్రం) కూడా నీతిమంతుడిగా తీర్చబడలేడు. ఇప్పుడు, ప్రపంచంలోనే అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది (నా ఉద్దేశ్యంలోని ధర్మశాస్త్రం; అది ప్రకాశవంతంగా వెలిగే సూర్యునిలా, మనిషి వివేకం అనే మసకబారిన దీపానికి మరియు ప్రాపంచిక వెలుగుకు జతచేయబడి, దానిని ప్రకాశింపజేసి, మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది) నీతిమంతుడిగా తీర్చలేనప్పుడు, వివేకం ఏమి చేయగలదు?
దయచేసి చెప్పండి, ధర్మశాస్త్రం లేకుండానా? ఏమిటి? నిస్సందేహంగా, పోప్ తన కలలు కనే తర్కవాదులతో మరియు అతని యావత్ సమాజంతో చేసిన దానికంటే మరేమీ కాదు; వారు తమ సొంత సంప్రదాయాలతో మొదటి ఆజ్ఞ యొక్క వెలుగును కూడా అంధకారం చేశారు. అందువల్ల, వారిలో ధర్మశాస్త్రంలోని ఒక్క అక్షరాన్ని కూడా సరిగ్గా అర్థం చేసుకోగలవారు ఒక్కరూ లేరు, కానీ ప్రతి ఒక్కరూ కేవలం మానవ వివేకం యొక్క అంధకారంలోనే నడుస్తున్నారు. మరియు ఈ పొరపాటు, కర్మల సిద్ధాంతం మరియు ధర్మశాస్త్రం నుండి వచ్చే దానికంటే చాలా హానికరమైనది మరియు ప్రాణాంతకమైనది.
కాబట్టి, ఆయన చెప్పిన ఈ మాటలు చాలా ప్రభావవంతమైనవి మరియు శక్తివంతమైనవి: 'ధర్మశాస్త్రం వలన నీతి కలుగితే, క్రీస్తు మరణం వ్యర్థం.' ఆయన ఇక్కడ మనిషి బలం, తర్కం లేదా జ్ఞానం గురించి ఏమీ మాట్లాడటం లేదు, అవి ఎంత గొప్పవైనా సరే (ఎందుకంటే అవి ఎంత గొప్పవైతే, అంత త్వరగా మనిషిని మోసగిస్తాయి), కానీ ఆయన ఎటువంటి షరతులు లేకుండా స్పష్టంగా ఇలా అంటున్నాడు: 'ధర్మశాస్త్రం వలన అయితే,' మొదలైనవి. అందువలన, ధర్మశాస్త్రం చేత, అవును దేవుని ధర్మశాస్త్రం చేతనే, వెలుగునిచ్చి, సహాయం పొంది, నడిపించబడిన తర్కం నీతిని పొందడంలో ఎంతగా అసమర్థంగా ఉంటుందంటే, అది మనిషిని నీతి నుండి దూరం చేసి, క్రీస్తును తిరస్కరిస్తుంది. కాబట్టి నీవు క్రీస్తు మరణాన్ని మాత్రమే అన్ని ధర్మశాస్త్రాలకు వ్యతిరేకంగా ఉంచు, మరియు పౌలుతో కలిసి యేసు క్రీస్తును, మరియు సిలువ వేయబడిన ఆయనను తప్ప మరేమీ తెలుసుకోకూడదని నిశ్చయించుకో, తద్వారా ఆయన తప్ప మరే వెలుగు ప్రకాశించదు.
అప్పుడు నీవు నిజముగా విద్వాంసుడవై, నీతిమంతుడవై, పరిశుద్ధుడవై, వాక్యము యొక్కయు విశ్వాసము యొక్కయు స్వచ్ఛతయందు నిన్ను కాపాడు పరిశుద్ధాత్మను పొందుదువు; అయితే క్రీస్తును విడిచిపెట్టినయెడల, సమస్తము వ్యర్థమే.