ఆ తర్వాత పద్నాలుగేళ్లకు, నేను మళ్ళీ యెరూషలేముకు వెళ్లాను.

బర్నబా అతని సహచరుడు, మరియు పేతురు అతనికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాడు. కాబట్టి కొన్నిసార్లు ఒక సభలో, మిగతా సభలన్నింటికంటే ఒక్క వ్యక్తి ఎక్కువ చేయగలడు. ఈ విషయాలను పాపిస్టులే స్వయంగా చూస్తారు. ఉదాహరణకు, నైసియా సభ మొత్తాన్ని ఎదిరించిన పాఫ్నూటియస్‌ను వారు ఉదహరిస్తారు.

(యెరూషలేములో అపొస్తలుల సభ తరువాత ఉన్న వాటన్నిటిలో అది శ్రేష్ఠమైనది), మరియు దానిపై విజయం సాధించింది.

నేను ఈ మాట ఎందుకంటున్నానంటే, మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే విషయాన్ని శ్రద్ధగా నేర్చుకోవాలి, ధర్మశాస్త్రమునకు మరియు సువార్తకు మధ్య ఉన్న తేడాను స్పష్టంగా గ్రహించాలి. మనం సువార్త సత్యాన్ని, మరియు నేను చెప్పినట్లుగా త్వరగా దెబ్బతినే స్వచ్ఛమైన, నిష్కళంకమైన విశ్వాసాన్ని నిలుపుకోవాలనుకుంటే, ఈ విషయంలో మనం ఏమాత్రం కపటంగా ప్రవర్తించకూడదు, ఏ మనిషికి లొంగిపోకూడదు. కాబట్టి ఈ విషయంలో, విశ్వాసానికి శత్రువైన హేతువును విడిచిపెట్టాలి. అది పాపమరణాల శోధనలలో, విశ్వాస నీతి మీద గానీ, క్రైస్తవ నీతి మీద గానీ ఆధారపడదు (ఎందుకంటే ఆ విషయంలో దానికి ఏమాత్రం తెలియదు), కానీ తన సొంత నీతి మీద, లేదా కనీసం ధర్మశాస్త్ర నీతి మీద ఆధారపడుతుంది. ఇప్పుడు, ధర్మశాస్త్రం మరియు హేతువు కలిసిన వెంటనే, విశ్వాసం తన కన్యత్వాన్ని కోల్పోతుంది; ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం మరియు హేతువు కంటే బలంగా విశ్వాసానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడేది మరొకటి లేదు. మరియు ఈ రెండు శత్రువులను గొప్ప ప్రయాస మరియు కష్టంతో తప్ప జయించలేము; అయినప్పటికీ, మనం రక్షింపబడాలంటే వీటిని జయించితీరాలి.

కాబట్టి, నీ మనస్సాక్షి ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి భయపడి, దేవుని తీర్పుతో పెనుగులాడినప్పుడు, తర్కమునుబట్టి గాని ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి గాని సలహా అడగవద్దు, కేవలం కృప మీదను, ఓదార్పు వాక్యము మీదను ఆధారపడుము. ఆలాగున నీవు ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి ఏదియు విననట్లు నిలుచుండుము. ధర్మశాస్త్రము గాని తర్కము గాని ప్రకాశించని చీకటిలోనికి ఆరోహించుము. అక్కడ విశ్వాసమనే మసక వెలుగు మాత్రమే ప్రకాశిస్తుంది. ఆ విశ్వాసమనే వెలుగు, ఏ ధర్మశాస్త్రము లేకుండా కేవలం క్రీస్తు ద్వారానే మనము రక్షింపబడ్డామని మనకు హామీ ఇస్తుంది.

ఈ విధంగా సువార్త మనలను ధర్మశాస్త్రము మరియు తర్కము యొక్క వెలుగును దాటి, విశ్వాసపు లోతైన రహస్యములలోనికి నడిపిస్తుంది; అక్కడ ధర్మశాస్త్రమునకు, తర్కమునకు ఏమాత్రం సంబంధం ఉండదు. అయినను, స్థలమునుబట్టి, సమయమునుబట్టి మనము ధర్మశాస్త్రమును కూడా లోబడాలి. మోషే, దేవునితో ముఖాముఖిగా మాట్లాడిన కొండమీద ఉన్నప్పుడు, అతనికి ఏ ధర్మశాస్త్రము లేదు, ఏ ధర్మశాస్త్రమును చేయలేదు, ఏ ధర్మశాస్త్రమును పాటించలేదు. కానీ అతడు కొండ నుండి క్రిందికి దిగివచ్చినప్పుడు, అతడు ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చేవాడై, ఆ ధర్మశాస్త్రము ద్వారా ప్రజలను పరిపాలించాడు.

కాబట్టి మనస్సాక్షి ధర్మశాస్త్రం నుండి స్వేచ్ఛగా ఉండాలి, కానీ శరీరం ధర్మశాస్త్రానికి విధేయంగా ఉండాలి.

దీనివలన పౌలు పేతురును తేలికపాటి విషయమై గద్దించలేదని స్పష్టమవుతోంది; కానీ, పేతురు యొక్క కపటత్వం వలన గొప్ప ప్రమాదంలో పడిన, క్రైస్తవ బోధలన్నిటిలోకెల్లా ప్రధానమైన అంశం గురించే గద్దించాడు. ఎందుకంటే, బర్నబా మరియు ఇతర యూదులు అతనితో కలిసి కపటంగా ప్రవర్తించారు; వారంతా అజ్ఞానం వలన గానీ, దురుద్దేశం వలన గానీ కాకుండా, యూదులకు భయపడి అపరాధం చేశారు; దానివల్ల వారి హృదయాలు ఎంతగా అంధకారమయ్యాయంటే, వారు తమ పాపాన్ని చూడలేకపోయారు. మరియు నిశ్చయంగా, పేతురు వంటి శ్రేష్ఠులైన వారు,

బర్నబా మరియు ఇతరులు, తాము మంచి పనిగా భావించి, అంతకుముందు ఇతరులకు కూడా బోధించిన విషయంలో, అంత హఠాత్తుగా, అంత తేలికగా పడిపోవడం ప్రమాదకరం.

(డాక్టర్ స్టాపిటియస్ మనకు తరచుగా హితబోధ చేసినట్లుగా), మనం ఎంత పవిత్రులమైనా, ఎంత పాండిత్యం కలవారమైనా, మరియు మనకు తెలిసిన దాని గురించి మనం ఎంత నిశ్చయంగా ఉన్నామని అనుకున్నప్పటికీ, మన స్వశక్తిపైనే ఆధారపడకూడదు; ఎందుకంటే, ఏ విషయంలో అయితే మనం అత్యంత నిశ్చయమని అనుకుంటామో, దానిలోనే మనం పొరబడి పడిపోవచ్చు, మరియు మనల్ని, ఇతరులను గొప్ప ప్రమాదంలోకి నెట్టవచ్చు. కాబట్టి, మనం శ్రద్ధగా, మరియు సంపూర్ణ వినయంతో పవిత్ర లేఖనాల అధ్యయనంలో నిమగ్నమవుదాం, మరియు దాని సత్యాన్ని మనం ఎన్నటికీ కోల్పోకూడదని హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థిద్దాం. ఈ విధంగా మనం చూసేదేమిటంటే, మనకున్న వరాలు ఎంత గొప్పవైనా, వాటితో మనం శూన్యం, కేవలం...

దేవుడు మాకు సహాయం చేయుగాక. ఆయన మమ్మల్ని మాకు వదిలివేసినప్పుడు, మా జ్ఞానం, వివేకం వ్యర్థం. ఆయన మమ్మల్ని నిరంతరం పోషించకపోతే, అత్యున్నత విద్య గానీ, సాక్షాత్తు దైవత్వం గానీ ఏమాత్రం ప్రయోజనం చేకూర్చవు.

ఎందుకంటే శోధన గడియలో అపవాది యొక్క కుయుక్తి వలన, లేఖనములోని ఓదార్పునిచ్చే స్థలములన్నియు మన దృష్టి నుండి హఠాత్తుగా తీసివేయబడి, బెదిరింపులు కలిగిన స్థలములు మాత్రమే మన కన్నుల ఎదుట ఉంచబడవచ్చు; అవి మనలను బాధించి, పూర్తిగా కలవరపరుస్తాయి. కాబట్టి, దేవుడు తన హస్తాన్ని ఉపసంహరించుకుంటే, మనం త్వరలోనే పడగొట్టబడవచ్చునని నేర్చుకుందాం; మరియు ఏ మనిషి కూడా తన సొంత నీతి, జ్ఞానం, మరియు ఇతర వరాలను బట్టి గర్వపడకూడదు, కానీ అతడు తనను తాను తగ్గించుకొని, అపొస్తలులతో కలిసి, 'ప్రభూ, మా విశ్వాసాన్ని వృద్ధి చేయుము!' అని ప్రార్థించాలి. (Luke 17:5).

అయితే వారు సువార్త సత్యమునకు సరైన మార్గములో వెళ్ళలేదని నేను చూసినప్పుడు, సంఘములకు స్తంభములుగా నిలిచిన శ్రేష్ఠమైన మనుష్యులకు ఇది ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ. పేతురు, బర్నబా మరియు ఇతరుల అపరాధమును చూచుటకు పౌలు తప్ప మరియొకడు కన్నులు తెరవబడి యున్నాడు.

పేతురుతో కపటంగా ప్రవర్తించిన యూదులు. మరోవైపు, వారు తమ తప్పును గ్రహించరు; అంతేకాక, బలహీనులైన యూదుల బలహీనతను దయతో సహించడం ద్వారా తాము మంచి చేస్తున్నామని వారు భావిస్తారు.

అందువలన పౌలు వారి అపరాధాన్ని గద్దించడమూ, దానిని కప్పిపుచ్చకపోవడమూ అత్యంత ఆవశ్యకమైయున్నది. అందువల్లనే, పేతురు, బర్నబా మరియు ఇతరులు సువార్త సత్యానికి సరైన మార్గంలో వెళ్లలేదని, అనగా వారు సువార్త సత్యం నుండి తొలగిపోయారని అతడు వారిపై అభియోగం మోపాడు. సువార్త సత్యం నుండి పడిపోయిన వాడిగా పేతురుపై పౌలు అభియోగం మోపడం ఒక గొప్ప విషయం. అంతకంటే ఘోరంగా అతడు గద్దింపబడలేడు. అయినప్పటికీ అతడు దానిని సహనంతో భరించాడు; మరియు నిస్సందేహంగా అతడు తన అపరాధాన్ని సంతోషంగా ఒప్పుకున్నాడు.

నేను ఇంతకు ముందే చెప్పాను, చాలామంది దగ్గర సువార్త ఉంది కానీ సువార్త సత్యం లేదు.

కాబట్టి పౌలు ఇక్కడ ఏమంటున్నాడంటే, పేతురు, బర్నబా మరియు ఇతర యూదులు సువార్త సత్యమును అనుసరించుటకు సరైన మార్గంలో వెళ్ళలేదు. అనగా, వారి వద్ద సువార్త ఉన్నప్పటికీ, వారు సువార్త ప్రకారం యథార్థంగా నడవలేదు. ఎందుకంటే వారు సువార్తను ప్రకటించినప్పటికీ, వారి కపటత్వం వలన...

(సువార్త సత్యంతో నిలబడలేని) వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని స్థాపించారు: కానీ ధర్మశాస్త్రాన్ని స్థాపించడం అంటే సువార్తను రద్దు చేయడమే.

కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును మధ్యను సరిగా వివేచించగలిగినవాడు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించి, తాను యథార్థవంతుడనని తెలుసుకొనవలెను. శోధన కాలమందు, నేను దానిని ఎలా చేయాలో నాకే తెలియదని ఒప్పుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు, ఒకదాని నుండి మరొకదాన్ని వివేచించే మార్గం ఏమిటంటే, సువార్తను పరలోకంలోను, ధర్మశాస్త్రాన్ని భూమి మీదను ఉంచడం; సువార్త నీతిని పరలోక సంబంధమైనదిగాను, దైవికమైనదిగాను, ధర్మశాస్త్ర నీతిని భూసంబంధమైనదిగాను, మానవ సంబంధమైనదిగాను పిలవడం; మరియు దేవుడు ఆకాశమునకును భూమికిని, వెలుగునకును చీకటికిని, పగలకును రాత్రికిని మధ్య ఎంత పెద్ద భేదాన్ని చూపాడో, సువార్త నీతికిని ధర్మశాస్త్ర నీతికిని మధ్య కూడా అంతే పెద్ద భేదాన్ని చూపడం. ఒకటి వెలుగునకును పగలకును, మరొకటి చీకటికిను రాత్రికిని వలె ఉండనివ్వండి. మరియు మనం ఒకదాని నుండి మరొకదాన్ని ఇంకా ఎక్కువగా వేరు చేయగలిగితే ఎంత బాగుండునో. అందువలన, ప్రశ్న విశ్వాసానికి లేదా మనస్సాక్షికి సంబంధించినది అయితే, మనం ధర్మశాస్త్రాన్ని పూర్తిగా మినహాయించి, దానిని భూమి మీదనే వదిలేద్దాం; కానీ, మనం క్రియలకు సంబంధించిన విషయం అయితే, అప్పుడు క్రియలనే దీపాన్ని మరియు ధర్మశాస్త్ర నీతిని వెలిగిద్దాం. కాబట్టి పగటిపూట సూర్యుడు, సువార్త మరియు కృప యొక్క అమూల్యమైన వెలుగు ప్రకాశించుగాక, రాత్రిపూట ధర్మశాస్త్రమనే దీపం వెలుగుగాక. అందువలన, పాపభావన వలన నీ మనస్సాక్షి భయపడిన యెడల, నీలో నీవే ఇలా ఆలోచించుకో: నీవు ఇప్పుడు భూమి మీద నిలిచియున్నావు; అక్కడ గాడిద ప్రయాసపడి కష్టపడనీ; అక్కడ అది సేవచేసి, దాని మీద మోపబడిన భారాన్ని మోయనీ; అనగా, దాని శరీరము దాని అవయవములతో ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండనీ. అయితే నీవు పరలోకమునకు ఆరోహణమైనప్పుడు, ఆ గాడిదను దాని భారంతో భూమి మీద విడిచిపెట్టు; ఎందుకంటే మనస్సాక్షికి ధర్మశాస్త్రముతో గాని, క్రియలతో గాని, భూసంబంధమైన నీతితో గాని ఏ సంబంధమూ లేదు. అటువలన గాడిద లోయలోనే నిలిచియుండును, కానీ మనస్సాక్షి ఇస్సాకుతో కొండమీదికి ఆరోహణమగును; అది ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి గాని, దాని క్రియలను గూర్చి గాని ఏమాత్రం ఎరుగక, క్రీస్తునందు మనకు అనుగ్రహించబడి, ఉచితముగా ఇవ్వబడిన పాపక్షమాపణను, నిష్కళంకమైన నీతిని గూర్చి మాత్రమే ఎదురుచూచుచున్నది.

దీనికి విరుద్ధంగా పౌర విధానంలో, చట్టానికి విధేయతను కఠినంగా పాటించవలసి ఉంటుంది. అక్కడ సువార్త, మనస్సాక్షి, కృప, పాపక్షమాపణ, పరలోక నీతి, లేదా క్రీస్తు గురించే తప్ప, ధర్మశాస్త్రం మరియు దాని క్రియలతో కూడిన మోషే గురించి మాత్రమే తెలుసుకోవాలి.

మనం ఈ భేదాన్ని జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, ఒకటి గానీ మరొకటి గానీ దాని హద్దులను దాటవు, కానీ ధర్మశాస్త్రం పరలోకానికి వెలుపల, అంటే హృదయం మరియు మనస్సాక్షికి వెలుపల నిలిచి ఉంటుంది: దీనికి విరుద్ధంగా, సువార్త స్వేచ్ఛ భూమికి వెలుపల, అంటే దాని శరీరం మరియు అవయవాలకు వెలుపల నిలిచి ఉంటుంది. కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం పరలోకంలోకి (అనగా మనస్సాక్షిలోకి) వచ్చిన వెంటనే, వాటిని వెంటనే బయటకు పారవేయాలి. ఎందుకంటే, దేవుని ఉగ్రత మరియు తీర్పు యొక్క భయంతో కూడిన మనస్సాక్షి, ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం గురించి ఏమీ తెలుసుకోకూడదు, కేవలం క్రీస్తును మాత్రమే తెలుసుకోవాలి.

మరియు మరోవైపు, కృప మరియు స్వేచ్ఛ భూమిలోనికి (అనగా, శరీరంలోకి) వచ్చినప్పుడు, ఇలా చెప్పండి:

నీవు ఈ భౌతిక జీవితపు మలినాలలోను, పేడకుప్పలోను నివసించకూడదు, కానీ నీవు స్వర్గానికి చెందినవాడవు, మొదలైనవి.

ధర్మశాస్త్రమునకు, సువార్తకు మధ్య ఉన్న ఈ భేదాన్ని పేతురు తన కపట ప్రవర్తన ద్వారా గందరగోళపరిచి, తద్వారా విశ్వాసులైన యూదులు సువార్త మరియు ధర్మశాస్త్రం రెండింటి ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారని నమ్మేలా చేశాడు. పౌలు దీనిని సహించలేకపోయాడు, అందువల్ల అతను పేతురును గద్దించాడు; అతన్ని నిందించడానికి కాదు, కానీ ఈ రెండింటి మధ్య ఉన్న స్పష్టమైన భేదాన్ని మళ్ళీ స్థాపించాలనే ఉద్దేశ్యంతో; అదేమిటంటే, సువార్త పరలోకంలో నీతిమంతులుగా తీరుస్తుంది, మరియు ధర్మశాస్త్రం భూమిపై నీతిమంతులుగా తీరుస్తుంది. కానీ పోపు ధర్మశాస్త్రాన్ని సువార్తతో కలపడమే కాకుండా, సువార్త నుండి కేవలం ఆచార సంబంధమైన చట్టాలను మాత్రమే తయారుచేశాడు. అతను రాజకీయ మరియు మతపరమైన విషయాలను కూడా గందరగోళపరిచి కలిపాడు; ఇది ఒక దయ్యపు మరియు నరక సంబంధమైన గందరగోళం.

ధర్మశాస్త్రమునకు మరియు సువార్తకు మధ్యనున్న భేదమును గూర్చిన ఈ విషయమును తెలుసుకోవడం అత్యంత ఆవశ్యకం, ఎందుకంటే అది క్రైస్తవ సిద్ధాంతమంతటి సారాంశాన్ని కలిగియున్నది.

కాబట్టి దేవుని ప్రేమించి, ఆయనకు భయపడగోరే వారందరూ, కేవలం మాటలలోనే కాక, చేతలలో మరియు ఆచరణలో; అనగా హృదయంలో మరియు మనస్సాక్షిలో, ఒకదాని నుండి మరొకదాన్ని వివేచించడం శ్రద్ధగా నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే మాటల విషయానికి వస్తే, భేదాన్ని గుర్తించడం సులభం: కానీ శోధన సమయంలో నీ మనస్సాక్షిలో సువార్త ఒక అపరిచితునిగా, అరుదైన అతిథిగా మాత్రమే నీకు కనిపిస్తుంది; కానీ దీనికి విరుద్ధంగా, ధర్మశాస్త్రం నీలో ఒక సుపరిచితునిగా మరియు నిరంతరం నివసించే దానిగా నీకు కనిపిస్తుంది; ఎందుకంటే వివేకానికి సహజంగానే ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానం ఉంటుంది. కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రం బయలుపరిచి, వృద్ధిచేసే పాపంతో నీ మనస్సాక్షి భయపడినప్పుడు, అప్పుడు నీవు ఇలా చెప్పు:

చావడానికి ఒక సమయం, జీవించడానికి ఒక సమయం ఉంది; ధర్మశాస్త్రాన్ని వినడానికి ఒక సమయం, దానిని తృణీకరించడానికి ఒక సమయం ఉంది; సువార్తను వినడానికి ఒక సమయం, సువార్తను ఎరుగకుండా ఉండటానికి ఒక సమయం ఉంది. ధర్మశాస్త్రం ఇప్పుడు తొలగిపోవుగాక, సువార్త వచ్చుగాక; ఎందుకంటే ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రాన్ని వినడానికి సమయం లేదు, సువార్తను వినడానికే సమయం ఉంది. అయినను నీవు ఏ మేలు చేయలేదు; అంతేకాక, నీవు దుర్మార్గముగా ప్రవర్తించి ఘోర పాపము చేసితివి. నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయినను క్రీస్తు ద్వారా నాకు పాపక్షమాపణ కలిగినది; ఆయన నిమిత్తము నా పాపములన్నియు నాకు క్షమింపబడినవి. అయితే మనస్సాక్షి సంఘర్షణ వలన, బాహ్య విధులను నిర్వర్తించవలసి వచ్చినప్పుడు, నీవు వాక్య పరిచారకుడవైనా, న్యాయాధికారివైనా, భర్తవైనా, బోధకుడవైనా, పండితుడవైనా, మొదలైన ఏ హోదాలో ఉన్నా, సువార్తను ఆలకించడానికి సమయం లేదు, కానీ నీవు ధర్మశాస్త్రాన్ని విని నీ వృత్తిని అనుసరించాలి.

నేను పేతురుతో నిష్కపటంగా ఇలా అన్నాను: నీవు యూదుడవై ఉండి, యూదులవలె కాక అన్యజనులవలె జీవిస్తున్నట్లయితే, అన్యజనులను యూదులవలె ప్రవర్తించమని ఎందుకు బలవంతపెడుతున్నావు?

అనగా, నీవు యూదుడవు, కాబట్టి యూదునిలా జీవించుటకు నీవు బాధ్యుడవు; అనగా, ధర్మశాస్త్రంలో నిషేధించబడిన మాంసాలను తినకుండా ఉండాలి. అయినప్పటికీ నీవు అన్యజనునిలా జీవిస్తున్నావు; అనగా, నీవు స్వేచ్ఛగా ధర్మశాస్త్రానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తూ, దానిని అతిక్రమిస్తున్నావు. ఎందుకంటే, ధర్మశాస్త్రం నుండి విముక్తి పొందిన అన్యజనునిగా, నీవు సామాన్యమైన మరియు అపవిత్రమైన మాంసాలను తింటున్నావు, మరియు ఆ విషయంలో నీవు బాగానే చేస్తున్నావు. కానీ, యూదుల మతం నుండి మారిన సహోదరుల సమక్షంలో భయపడి, ధర్మశాస్త్రంలో నిషేధించబడిన మాంసాలను తినకుండా, ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటిస్తున్నందువల్ల, నీవు అన్యజనులను యూదుల వలె చేయమని బలవంతం చేస్తున్నావు; అనగా, ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించేలా వారిని తప్పనిసరిగా ఒత్తిడి చేస్తున్నావు. ఎందుకంటే నీవు అపవిత్రమైన మాంసమును విడుచుకొనుట వలన, అన్యజనులు ఆ విధంగా తలంచుకొనుటకు నీవు ఆస్కారం కల్పిస్తున్నావు. పేతురు అన్యజనులు తినే మాంసమును విడుచున్నాడు, వాటినే అతడు పూర్వము తను కూడా తించెను; కాబట్టి మనమును అనుదినముగా వాటిని విడువవలెను, మరియు యూదుల వలె జీవించవలెను; లేనియెడల మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేము గాని రక్షింపబడలేము. కాబట్టి పౌలు పేతురులోని అజ్ఞానమును గద్దించలేదు (ఎందుకంటే అతడు అన్యజనులతో కలిసి అన్ని విధాల మాంసములను స్వేచ్ఛగా తిండొచ్చని అతనికి తెలుసు), కానీ అతడు అన్యజనులను యూదుల వలె జీవించేలా బలవంతం చేస్తున్న కపటమును గద్దించాడని మనం చూస్తున్నాము.

నేను మళ్ళీ చెప్పేదేమంటే, యూదునిగా జీవించడం స్వతహాగా చెడ్డది కాదు; ఎందుకంటే పంది మాంసం తినడం గానీ, లేదా మరే ఇతర మాంసమైనా తినడం గానీ పెద్ద విషయమేమీ కాదు. కానీ, మనస్సాక్షి కారణంగా కొన్ని రకాల మాంసాలను తినకుండా యూదునిగా ప్రవర్తించడం, క్రీస్తును తిరస్కరించడమే కాక, సువార్తను పడగొట్టడమే అవుతుంది.

కాబట్టి పేతురు యొక్క ప్రవర్తన ఈ ఉద్దేశ్యానికి దారితీస్తుందని పౌలు చూసినప్పుడు, అతడు పేతురును ఎదిరించి ఇలా అన్నాడు: నీతి పొందుటకు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట అవసరం కాదని, క్రీస్తునందలి విశ్వాసము ద్వారా మాత్రమే మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడతామని నీకు తెలుసు. అందువలన నీవు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనక, దానిని అతిక్రమించి, నానావిధమైన మాంసములను తిందువు.

అయినప్పటికీ, నీవు నీ ఉదాహరణ ద్వారా అన్యజనులను క్రీస్తును విడిచిపెట్టి ధర్మశాస్త్రమునకు తిరిగి రమ్మని బలవంతం చేస్తున్నావు. ఎందుకంటే నీవు వారికి ఈ విధంగా ఆలోచించడానికి అవకాశం కల్పిస్తున్నావు: నీతికి కేవలం విశ్వాసం మాత్రమే సరిపోదు, ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియలు కూడా అవసరం; మరియు పేతురు తన ఉదాహరణ ద్వారా దీనిని మనకు బోధిస్తున్నాడు: కాబట్టి మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలంటే, ధర్మశాస్త్రమును పాటించడం క్రీస్తుపై విశ్వాసంతో తప్పక జతచేయబడాలి. అందువల్ల, పేతురు తన ఉదాహరణ ద్వారా బోధ యొక్క స్వచ్ఛతకు మాత్రమే కాకుండా, విశ్వాసం యొక్క సత్యానికి మరియు క్రైస్తవ నీతికి కూడా హానికరంగా ఉన్నాడు.

ఎందుకంటే, నీతి పొందుటకు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట అవశ్యమని అన్యజనులు గ్రహించారు; ఈ పొరపాటును అంగీకరించినట్లయితే, క్రీస్తు వలన మనకు ఏమాత్రం ప్రయోజనం ఉండదు.

పౌలుకు, పేతురుకు మధ్య ఉన్న ఈ వైరం దేనికొరకు దారితీస్తుందో దీని ద్వారా స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. పౌలు ఏదీ కపటంతో చేయడు, కానీ యథార్థంగా వ్యవహరిస్తాడు మరియు స్పష్టంగా పని చేస్తాడు; అయితే పేతురు కపటంగా ప్రవర్తిస్తాడని లేఖనం స్పష్టంగా చెబుతోంది, మరియు అతని కపటత్వాన్ని పౌలు ఖండిస్తాడు. కాబట్టి, పౌలులో కపటం లేదు, కానీ స్వచ్ఛమైన, క్రైస్తవ కఠినత్వం మరియు పవిత్రమైన గర్వం ఉన్నాయి. ఒకవేళ పేతురు ఏదైనా చిన్న పాపం చేసి, క్రైస్తవ సిద్ధాంతంలోని ప్రధాన సూత్రానికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేయకపోయి ఉంటే, అది ఒక తప్పిదమై ఉండేది. కానీ పేతురు చేసిన తప్పు వలన సువార్త సత్యం దెబ్బతింటుంది కాబట్టి, పౌలు దానిని సమర్థించడం మానడు; మరియు అది చెక్కుచెదరకుండా, భ్రష్టు పట్టకుండా ఉండాలనే ఉద్దేశ్యంతో, అతడు పేతురును పట్టించుకోడు, బర్నబా మరియు మిగిలిన వారందరూ అతనికి ఏమాత్రం లెక్కలేనివారు.

అందువలన, పౌలు కేవలం అహంకారం వలన పేతురును గద్దించాడని ఆరోపించినప్పుడు, పోర్ఫిరియస్ మరియు జూలియన్ అతనికి అన్యాయం చేస్తున్నారు. అంతేకాదు, పౌలు చేపట్టిన విషయం యొక్క అంతిమ ఫలితాన్ని గ్రహించగలిగితే, వివేకం కూడా, దేవుని మహిమకు భంగం కలిగి విశ్వాసం ప్రమాదంలో పడటం కంటే, పేతురును పక్కన పెట్టడమే మేలని ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. ఎందుకంటే ఇక్కడ చర్చలో ఉన్న విషయం అదే: పేతురును కఠినంగా గద్దించాలి, లేదా క్రీస్తును పూర్తిగా తొలగించాలి. క్రీస్తు నశించిపోవడం కంటే, అవసరమైతే పేతురు నశించి పాతాళానికి వెళ్ళిపోవడమే ఇక్కడ మేలు. ఈ తీర్పుకు పోర్ఫిరియస్ మరియు ఇతరులందరూ అంగీకరించాలి; మరియు ఈ విషయంలో పౌలు మంచిగా మరియు దైవభక్తితో ప్రవర్తించాడని ఎవరూ కాదనలేరు. ఒకవేళ ఇది ఏదైనా ప్రాముఖ్యత లేని విషయం గురించిన వాదన అయి ఉంటే (దానితో పోలిస్తే, అపొస్తలుల కార్యములు 1:12 లో పౌలుకు, బర్నబాకు మధ్య ఉన్న విభేదం వంటిది),

15:39, స్పష్టంగా అది వ్యర్థమైనది మరియు ఒక పరిహాసం), అప్పుడు పౌలు అంగీకరించి ఉండవచ్చు. కానీ ఈ గొప్ప విషయంలో, అతను ఏ మాత్రం స్థానం ఇవ్వకూడదు. కాబట్టి ప్రతి క్రైస్తవుడు పౌలు మాదిరిగా గర్వపడాలి. ప్రేమ అన్నిటినీ భరిస్తుంది, అన్నిటినీ నమ్ముతుంది మరియు నిరీక్షిస్తుంది, కానీ విశ్వాసం పరిపాలిస్తుంది, ఆజ్ఞాపిస్తుంది, జయిస్తుంది మరియు దేనికీ స్థానం ఇవ్వకుండా అన్నిటినీ చేస్తుంది; ఎందుకంటే సమస్తము విశ్వాసానికి లోబడి దానికి స్థానం ఇవ్వాలి – ప్రజలందరూ మరియు దేశాలన్నీ, భూమిపై ఉన్న రాజులు మరియు న్యాయాధిపతులు, Psalm 2:10 f. లో చెప్పబడినట్లుగా: 'కాబట్టి ఓ రాజులారా, జ్ఞానులుగా ఎదగండి; ఓ భూమి న్యాయాధిపతులారా, ఉపదేశం పొందండి. భయభక్తులతో ప్రభువును సేవించండి, మొదలైనవి. లేకపోతే మీరు మార్గం నుండి నశించిపోతారు.'

అందువల్ల దాతృత్వం మరియు విశ్వాసం యొక్క ప్రభావాలు, విధులు మరియు సద్గుణాలు స్పష్టంగా ఒకదానికొకటి విరుద్ధంగా ఉంటాయి.

కాబట్టి, దీని యొక్క పూర్తి బలం ఈ వాక్యంలోనే ఉంది: 'యూదులు చేసినట్లుగా అన్యులు కూడా చేయాలని నీవు వారిని బలవంతపరుస్తున్నావు,' అనగా, కృప మరియు విశ్వాసం నుండి ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియల వైపుకు పడిపోయేలా, మరియు క్రీస్తు వ్యర్థంగా పాపం చేసి చనిపోయినట్లుగా ఆయనను తిరస్కరించేలా నీవు వారిని బలవంతపరుస్తున్నావు. 'నీవు బలవంతపరుస్తున్నావు' అనే ఈ పదంలోనే, పౌలు ఈ పత్రిక అంతటా నొక్కి చెప్పి, విస్తరింపజేస్తున్న ఆ ప్రమాదాలన్నీ మరియు పాపాలన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయి. ఎందుకంటే, ఆ బలవంతం లేదా ఆవశ్యకతను అంగీకరిస్తే, అప్పుడు విశ్వాసం రద్దు చేయబడుతుంది; మరియు విశ్వాసం నశించిన చోట, దేవుని వాగ్దానాలన్నీ వ్యర్థమైపోతాయి, పరిశుద్ధాత్మ వరాలన్నీ తొక్కబడతాయి, మరియు మనుషులందరూ తప్పనిసరిగా నశించి శాపగ్రస్తులు కావాలి.

ఈ పత్రిక అంతటా పౌలు ధర్మశాస్త్ర నీతికి ఇటువంటి అనేక లక్షణాలను ఆపాదిస్తాడు.

అప్పటి నుండి చట్టంతో వ్యవహరించడం చాలా ప్రమాదకరమైన విషయం, మరియు ఈ పతనం స్వర్గం నుండి నేరుగా నరకంలోకి పడిపోయినంత ఆకస్మికంగా మరియు గొప్పగా జరిగింది, కాబట్టి ప్రతి ఒక్కరూ

క్రైస్తవుడు ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును మధ్యనున్న భేదమును శ్రద్ధగా నేర్చుకోవాలి. అతడు ధర్మశాస్త్రమును తన శరీరము మీదను దాని అవయవముల మీదను ఏలుకొననిమ్ము గాని, తన మనస్సాక్షి మీద ఏలుకొనకూడదు. ఎందుకనగా ఆ రాణియు తన పెండ్లికూతురును ధర్మశాస్త్రమువలన అపవిత్రపరచబడక, తన ఏకైక భర్త నిమిత్తము నిష్కళంకముగా కాపాడబడవలెను.

పౌలు చెప్పినట్లుగా క్రీస్తు: 'నేను మిమ్మల్ని ఒకే భర్తకు నిశ్చయించాను, మొదలైనవి.' మనస్సాక్షికి దాని పెళ్లికొడుకు గది పల్లపు లోయలో కాక, ఉన్నత పర్వతం మీద ఉండనివ్వండి: అక్కడ క్రీస్తు పడుకొని అక్కడ ఏలుదుడు గాక, ఆయన పాపులను భయపెట్టి బాధించడు, కానీ వారిని ఓదారుస్తాడు, వారి పాపాలను క్షమిస్తాడు, మరియు వారితో ఇలా అంటాడు, కాబట్టి బాధపడే మనస్సాక్షి దేనినీ ఆలోచించకూడదు, దేనినీ తెలుసుకోకూడదు, దేవుని తీర్పుకు వ్యతిరేకంగా దేనినీ ఉంచకూడదు, కానీ క్రీస్తు వాక్యాన్ని మాత్రమే పరిగణించాలి, అది కృపా వాక్యం, పాపక్షమాపణ, రక్షణ మరియు నిత్యజీవం. కానీ దీన్ని చేయడం నిజంగా కష్టమైన విషయం, ఎందుకంటే మనిషి యొక్క తర్కం మరియు స్వభావం క్రీస్తును స్థిరంగా హత్తుకోలేవు, కానీ తరచుగా అది ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం గురించిన ఆలోచనలతో కొట్టుకుపోతుంది, అందువల్ల ఎల్లప్పుడూ శరీరానుసారంగా స్వేచ్ఛగా ఉండాలని కోరుకుంటుంది, కానీ మనస్సాక్షి ప్రకారం సేవకుడు మరియు బానిసగా ఉంటుంది.

మనము స్వభావరీత్యా యూదులము, అన్యజనుల సంబంధమైన పాపులం కాదు. అనగా, మనము ధర్మశాస్త్ర నీతికి, మోషే నిమిత్తము, మరియు సున్నతి నిమిత్తము జన్మించితిమి; మన పుట్టుకలోనే ధర్మశాస్త్రమును మనతో తెచ్చుకొందుము. అన్యజనులవలె మనము ఇష్టపూర్వకంగా కాక, స్వభావరీత్యా ధర్మశాస్త్ర నీతిని పొందియున్నాము; పౌలు మొదటి అధ్యాయంలో తన గూర్చి ముందుగా చెప్పినట్లుగా.

'పితరుల సంప్రదాయాల పట్ల ఆసక్తిగలవారమై, మొదలైనవి. కాబట్టి, మనం అన్యజనులతో పోల్చుకుంటే, మనం పాపులం కాదు; అన్యజనుల వలె మనం ధర్మశాస్త్రం లేనివారం కాదు, క్రియలు లేనివారం కాదు: కానీ మనం పుట్టుకతో యూదులం, మనం నీతిమంతులుగా పుట్టి, నీతిలో పెంచబడ్డాము. మన నీతి మన పుట్టుకతోనే మొదలవుతుంది; ఎందుకంటే యూదుల మతం మనకు సహజమైనది. ఎందుకంటే ప్రతి మగపిల్లవాడికి ఎనిమిదవ రోజున సున్నతి చేయమని దేవుడు అబ్రాహాముకు ఆజ్ఞాపించాడు (Genesis 17:10 ff.).

పితరుల నుండి పొందిన ఈ సున్నతి నియమాన్ని మోషే తరువాత ధృవీకరించాడు. అందువల్ల, మనం స్వభావరీత్యా యూదులం కావడం ఒక గొప్ప విషయం.

అయినప్పటికీ, మనము స్వభావముగా నీతిమంతులమని, ధర్మశాస్త్రమునకును దాని క్రియలకును జన్మించినవారమని, అన్యజనులవలె పాపులము కామని ఈ ఆధిక్యత మనకు ఉన్నప్పటికీ, అందువలన మనము దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులము కాము. అక్కడ నీవు నాకు, పుట్టుకతో యూదుడై, పుట్టినప్పటి నుండి ధర్మశాస్త్రమును సంపూర్ణముగా గైకొను మిక్కిలి శ్రేష్ఠుడవని చూపించినప్పటికీ, అందువలన అతడు దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతుడు కాడు. మనము సున్నతి పొందియున్నాము గనుక దానివలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడము. ఎందుకనగా సున్నతి 'నీతికి ముద్ర' (Romans 4:11); మరియు అబ్రాహాము విశ్వాసమునందు సున్నతి పొందిన పిల్లలు తమ సున్నతివలన కాదు గాని, తమ విశ్వాసమువలన రక్షింపబడతారు. మనము ఎంతగా ఉన్నప్పటికీ

యూదులముగా పుట్టి, ఎంత పరిశుద్ధులమైనవారమైనప్పటికీ, ధర్మశాస్త్రమువలన కలుగు నీతి, దేవుని యథార్థమైన ఆరాధన, వాగ్దానాలు, పితరుల కార్యములు మనకు ఉన్నాయని అన్యజనుల మీద అతిశయపడగలిగినవారమైనప్పటికీ (ఇది నిజముగా గొప్ప మహిమ), అందువలన మనము దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులము కాము, అన్యజనులపై మనకు ఏ ఆధిక్యతయు లేదు.

దీని ద్వారా స్పష్టమవుతున్నదేమనగా, పౌలు ఇక్కడ ఆచారాల గురించి మాట్లాడటం లేదు, అంటే, ఒరిజెన్ మరియు జెరోమ్ ధృవీకరించినట్లుగా, క్రీస్తు ప్రత్యక్షత తర్వాత అవి ప్రాణాంతకమైనవని చెప్పడం లేదు; కానీ అంతకంటే చాలా ప్రాముఖ్యమైన విషయం గురించి, అనగా యూదుల జననం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. వారు పరిశుద్ధంగా జన్మించినా, సున్నతి పొందినా, ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించినా, దత్తతను, మహిమను, నిబంధనలను, పితరులను, సత్యారాధనను, దేవుణ్ణి, క్రీస్తును, వాగ్దానాలను కలిగియుండి, వాటిలో జీవిస్తూ, వాటినే అతిశయిస్తున్నప్పటికీ, వారు నీతిమంతులు కారని పౌలు నిరాకరిస్తున్నాడు – వారు చెప్పినట్లుగా: ‘మేము అబ్రాహాము సంతానము,’ మరియు: ‘మాకు ఒకే తండ్రి ఉన్నాడు, ఆయనే దేవుడు’ (యోహాను).

8:33,41); మరియు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో (2:17): 'ఇదిగో నీవు యూదుడవని పిలువబడుచున్నావు, ధర్మశాస్త్రమునందు ఆధారపడియున్నావు,' మొదలైనవి. కాబట్టి, పేతురు, పౌలు మరియు ఇతర అపొస్తలులు దేవుని పిల్లలై, ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం నీతిమంతులై, క్రీస్తు యొక్క నిజమైన అపొస్తలులైనప్పటికీ, వారు దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులుగా తీర్పు పొందలేదు. ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం, దాని క్రియలు మరియు నీతి, సున్నతి, దత్తత, నిబంధనలు, వాగ్దానాలు, అపొస్తలత్వం మొదలైనవన్నీ నీకు ఉన్నప్పటికీ, వాటి వలన క్రైస్తవ నీతి రాదు: ఎందుకంటే వీటన్నిటిలో ఏదీ క్రీస్తునందలి విశ్వాసం కాదు; అది మాత్రమే (వచనంలో తరువాత చెప్పినట్లుగా) నీతిమంతునిగా తీరుస్తుంది, ధర్మశాస్త్రం కాదు. ధర్మశాస్త్రం చెడ్డది లేదా శిక్షార్హమైనది అని కాదు; ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం, సున్నతి మరియు అలాంటివి నీతిమంతులుగా తీర్చవు కాబట్టి అవి ఖండించబడవు: కానీ పౌలు వాటి నుండి నీతిమంతులుగా తీర్చే అధికారాన్ని తీసివేసాడు, ఎందుకంటే అబద్ధ అపొస్తలులు, విశ్వాసం లేకుండా, కేవలం చేయబడిన క్రియల ద్వారానే మనుష్యులు నీతిమంతులుగా తీర్చబడి రక్షింపబడతారని వాదించారు. పౌలు దీనిని సహించకూడదు; ఎందుకంటే విశ్వాసం లేకుండా సమస్తము ప్రాణాంతకమైనవి. ధర్మశాస్త్రం, సున్నతి, దత్తత, దేవాలయం, దేవుని ఆరాధన, వాగ్దానాలు, అవును దేవుడు మరియు క్రీస్తు కూడా, విశ్వాసం లేకుండా ఏమాత్రం ప్రయోజనం లేనివి. అందువల్ల పౌలు విశ్వాసానికి విరుద్ధమైన వాటన్నిటికీ వ్యతిరేకంగా మాట్లాడుతున్నాడు, కేవలం ఆచారాలకు వ్యతిరేకంగా మాత్రమే కాదు.

ఒక మనిషి ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన కాక, యేసునందలి విశ్వాసము వలన నీతిమంతునిగా తీర్చబడతాడని తెలుసుకొని, 'ధర్మశాస్త్ర క్రియ' అనే ఈ మాట చాలా దూరం వ్యాపించి, అనేక అర్థాలను కలిగి ఉంది. నేను ఈ మాట ఎందుకనగా, తమకే అర్థం కాని అవివేకమైన, దుష్టమైన వ్యాఖ్యానాలతో పౌలులోని అటువంటి మాటలను అస్పష్టం చేసే, తమ అహంకారంతో కూడిన, సోమరులైన తర్కదోషాలతో, సన్యాసులతో చెబుతున్నాను; అవును, నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట గురించిన అతని వాదన మొత్తాన్ని వారు అస్పష్టం చేసి, భ్రష్టు పట్టిస్తున్నారు. కాబట్టి, ధర్మశాస్త్ర క్రియ అనే పదాన్ని సాధారణంగా కృపకు విరుద్ధమైనదిగా తీసుకో. అది న్యాయపరమైనదైనా, ఆచారపరమైనదైనా, లేదా పది ఆజ్ఞలైనా, కృప కానిది ఏదైనా ధర్మశాస్త్రమే. కాబట్టి, 'నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయముతో ప్రేమించవలెను' మొదలైన ఈ ఆజ్ఞ ప్రకారం నీవు ధర్మశాస్త్ర క్రియను చేయగలిగినప్పటికీ (ఇప్పటివరకు ఏ మనిషి కూడా అలా చేయలేదని లేదా చేయలేడని ఇక్కడ చెప్పడం లేదు), నీవు దేవుని ఎదుట నీతిమంతునిగా తీర్చబడవు; ఎందుకంటే ఒక మనిషి ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన నీతిమంతునిగా తీర్చబడడు. కానీ దీని గురించి మనం తరువాత మరింత విస్తృతంగా మాట్లాడుకుందాం.

కాబట్టి, పౌలు ప్రకారం, ధర్మశాస్త్ర కార్యము అనగా న్యాయాధిపత్యమైనా, ఆచార సంబంధమైనా, లేక నైతికమైనా, సంపూర్ణ ధర్మశాస్త్ర కార్యమును సూచించును. ఇప్పుడు, నైతిక ధర్మశాస్త్ర కార్యము నీతిమంతులుగా తీర్చనప్పుడు, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్ర కార్యమైన సున్నతి అంతకన్నా తక్కువగా నీతిమంతులుగా తీర్చదు. అందువలన,

పౌలు (తరచుగా చెప్పినట్లుగా) ఒక వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రం వలన గానీ, ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన గానీ నీతిమంతుడిగా తీర్చబడడు (అవి రెండూ ఒక్కటే). అతను ధర్మశాస్త్రం మొత్తాన్ని గురించి సాధారణంగా మాట్లాడుతున్నాడు, ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం దైవిక శక్తి చేత గానీ, మనిషి సొంత బలం చేత గానీ చేయగలిగిన వాటన్నిటితో పోల్చి, విశ్వాస నీతిని ధర్మశాస్త్రం యొక్క నీతిగా చూపిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, ధర్మశాస్త్ర నీతి వలన ఒక వ్యక్తి దేవుని ముందు నీతిమంతుడిగా తీర్చబడడు; క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు కృప ద్వారా విశ్వాస నీతిని ఉచితంగా ఆపాదిస్తాడు అని అతను అంటున్నాడు.

నిస్సందేహంగా, ధర్మశాస్త్రం పవిత్రమైనది, నీతివంతమైనది మరియు మంచిది. అందువల్ల ధర్మశాస్త్ర క్రియలు కూడా పవిత్రమైనవి, నీతివంతమైనవి మరియు మంచివి. అయినప్పటికీ, వాటివలన ఒక వ్యక్తి దేవుని ఎదుట నీతిమంతుడిగా తీర్చబడడు. కాబట్టి, జెరోమ్ మరియు ఇతరుల అభిప్రాయాన్ని మనం తిరస్కరించాలి. పౌలు ఇక్కడ నైతిక ధర్మశాస్త్ర క్రియల గురించి కాకుండా, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం గురించి మాట్లాడుతున్నాడని వారు కలగంటున్నారు. అయితే, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం కూడా మంచిది మరియు పవిత్రమైనది అని వారు అంగీకరించక తప్పదు. నిశ్చయంగా, సున్నతి మరియు దేవాలయ ఆచారాలకు సంబంధించిన ఇతర ధర్మశాస్త్రాలు నీతివంతమైనవి మరియు పవిత్రమైనవి; ఎందుకంటే అవి కూడా నైతిక ధర్మశాస్త్రాల వలెనే దేవునిచే ఆజ్ఞాపించబడి, నియమించబడ్డాయి. కానీ ఇక్కడ వారు ఇలా అంటున్నారు: "కానీ క్రీస్తు తరువాత ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రాలు ప్రాణాంతకమైనవి." ఈ మాటను వారు తమ సొంత ఊహల నుండి కల్పించుకున్నారు. పౌలు ఇక్కడ అన్యజనుల గురించి కూడా మాట్లాడటం లేదు, వారికి ఆచార సంబంధమైనవి, కానీ యూదుల గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, వారికి అవి మంచివి; అవును, పౌలు స్వయంగా వాటిని పాటించాడు. కాబట్టి, ఆ కాలంలో కూడా, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రాలు పవిత్రమైనవి, నీతివంతమైనవి మరియు మంచివిగా ఉన్నప్పుడు, అవి నీతిమంతులుగా తీర్చలేకపోయాయి.